29 Νοεμβρίου 2013

Ποιος πραγματικά θέλει ανοιχτές σχολές

Το θέατρο του παραλόγου παίρνει μέρος τον τελευταίο καιρό στα δελτία ειδήσεων και στις εφημερίδες με βάση την απεργία των διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων, αλλά και τις καταλήψεις των φοιτητικών συλλόγων που βρίσκονται αλληλέγγυοι στον αγώνα των διοικητικών. Βάλθηκαν λοιπόν τα παπαγαλάκια του συστήματος να πείσουν, ότι νοιάζει την κυβέρνηση για την παιδεία και για τα πανεπιστήμια που κλείνουν. Τόνους κροκοδείλια δάκρυα χύνουν οι κάθε λογής πρετεντέρηδες για τα χαμένα εξάμηνα των φοιτητών και την παιδεία που βρίσκεται σε κρίση γιατί είναι κλειστά τα πανεπιστήμια. Τραμπούκους και μειοψηφίες ονομάζουν τους φοιτητές που στηρίζουν τον αγώνα των διοικητικών και προχωράνε σε καταλήψεις. Φαρμάκι στάζουν για τους απεργούς που απολύονται και κρατάνε τάχα μου όμηρους τους φοιτητές. Αποκορύφωμα των παραπάνω η δήθεν ακομμάτιστη κίνηση για ανοιχτές σχολές που μάζεψε 28.000 ηλεκτρονικές υπογραφές στο διαδίκτυο και κατέληξε σε πορεία 100 μελλών της ΟΝΝΕΔ!! στο κέντρο της Αθήνας.

Ε, λοιπόν ας το ακούσουν καλά όλοι αυτοί, το φοιτητικό κίνημα και οι εργαζόμενοι παλεύουν για ανοιχτές σχολές σήμερα και μόνο αυτοί. Δεν πείθουν οι ξεπουλημένες κυβερνήσεις και τα φερέφωνα τους ότι καίγονται σήμερα για το πανεπιστήμιο. Γιατί είναι οι ίδιοι που χρόνια τώρα πετάνε την νεολαία έξω από την εκπαίδευση. Είναι αυτοί που ψηφίσαν τις διαγραφές, που μας βάζουν να πληρώνουμε για τα βιβλία μας, που απολύουν τους καθηγητές μας και που διέλυσαν τα πτυχία μας. Είναι αυτοί που όταν η νεολαία βγαίνει στους δρόμους να διεκδικήσει το δικαίωμά της στις σπουδές την σαπίζουν στο ξύλο και την διαπομπεύουν στα τηλεοπτικά παράθυρα. Είναι αυτοί που μας πήραν το βιβλίο από το χέρι και τώρα επικαλούνται τη γνώση και την επιστήμη που χτυπιέται (για το αν θα βρούμε δουλειά βέβαια ούτε λόγος).

Το φοιτητικό κίνημα και οι απεργοί διοικητικοί είναι αυτοί σήμερα που παλεύουν για τις σπουδές και για το δικαίωμα στη δουλειά. Το φοιτητικό και μαθητικό κίνημα είναι αυτό που θέλει τα παιδια στο σχολείο ενώ το "Νέο σχολείο" τους, τα πετάει έξω. Το φοιτητικό κίνημα είναι αυτό που διεκδικεί σήμερα το καθολικό δικαίωμα της νεολαίας στις σπουδές. Το φοιτητικό κίνημα είναι αυτό που διεκδικεί ελεύθερη πρόσβαση για όλους στην εκπαίδευση, που παλεύει για να μπορεί να σπουδάζει και να παίρνει πτυχίο το παιδί του εργάτη, του αγρότη, του υπάλληλου, του εργαζόμενου.

Λένε ψέματα δεν θέλουν ανοιχτά τα πανεπιστήμια. Τα θέλουν κλειστά για τα παιδιά των λαϊκών οικογενειών, για να παίρνουν πτυχίο μόνο λίγοι και εκλεκτοί, να σπουδάζουν μόνο τα δικά τους παιδιά, γιατί ξέρουν πολύ καλά πως δεν έχουν να μας τάξουν κανένα μέλλον όταν η ανεργία στους νέους ξεπερνά το 60%. Δεν τους νοιάζει για κανένα χαμένο εξάμηνο, λένε πάλι ψέματα, οι ίδιοι που κάνανε τα εξάμηνα και τις σπουδές μας μαρτύριο, που μας εξετάζουν σε πράγματα που δεν διδάσκουν η σε βιβλία που για να διαβάσουμε πρέπει να πληρώσουμε, αυτοί που μας τρέχουν από το πρωί ως το βράδυ στο όνομα της επιστήμης και της γνώσης και δεν τους καίγεται καρφάκι για τα παιδιά που δουλεύουν για να σπουδάσουν. Αλήθεια από πότε η γνώση μετριέται με βδομάδες και κύκλους σπουδών αν όχι από αυτούς που θέλουν να την παρέχουν στους λίγους και εκλεκτούς. Αδιαφορούν για τα μαθήματα και τα εργαστήριά μας, όταν απολύουν και βγάζουν σε διαθεσιμότητα το προσωπικό που τα κάνει.

Είμαστε πλέον πεισμένοι ότι για να μπορεί να μπαίνει στο πανεπιστήμιο η νεολαία και να μπορεί να σπουδάζει, για να μπορούν οι εργαζόμενοι να βρίσκουν δουλειά, για να μπορέσουν οι φοιτητές να πάρουν πτυχίο και να έχουν επαγγελματικά δικαιώματα, πρέπει σταθούμε αλληλέγγυοι στην απεργία των διοικητικών. Πρέπει να κλείσουμε τις σχολές μας με καταλήψεις . Πρέπει ο αγώνας αυτός που έχει ξεσπάσει να νικήσει.

νεολαίοι του

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Πολύ καλή απάντηση