Εντάσεις και προβλήματα
Στη σημερινή συγκυρία και καθώς τυπικά πλησιάζουμε στην χρονική συμπλήρωση της ισχύος του δεύτερου Μνημονίου που ψηφίστηκε το Φλεβάρη του 2012 «ανοίγουν» και ζητούν απάντηση μια σειρά κρίσιμα ζητήματα. Η αιτία και η βάση πάνω στην οποία ανοίγουν τα ζητήματα αυτά βέβαια δεν είναι η «λήξη του συμβολαίου». Η αιτία είναι όλα όσα τα Μνημόνια και συνολικά η πολιτική λεηλασίας του λαού και εκχέρσωσης της χώρας «παρήγαγε» ως αποτελέσματα σε κάθε επίπεδο τα τελευταία χρόνια και οι «εκκρεμότητες» που έχουν μείνει από τις στοχεύσεις των Μνημονίων (όπως για παράδειγμα το θερμό ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων). Γύρω από αυτά τα ζητήματα διαμορφώνονται οι τριβές, οι αντιθέσεις και οι ανησυχίες των κέντρων εξουσίας μέσα και έξω από τη χώρα.
Στο επίκεντρο των ανησυχιών των κέντρων εξουσίας βρίσκεται βέβαια η κατάσταση του πολιτικού συστήματος και του εν γένει προσωπικού υπηρεσίας του συστήματος που έχει πληγεί βαριά –μια από τις βασικές συνέπειες της πολιτικής των τελευταίων χρόνων. Αναζητείται λοιπόν γραμμή ανασύνταξής του με διαλυμένα όμως πια τα μεσοστρώματα, με το λαό καθημερινά διωκόμενο αλλά και με τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς να «καρφώνουν» και να «καίνε» τους δικούς τους ανθρώπους. Έτσι οι εκλογές του Μάη αναδείχνονται για το σύστημα σε σημαντικό εργαστήρι διαμόρφωσης λύσεων στο πρόβλημα αυτό και έχει σημάνει από καιρό γενικός συναγερμός. Φασίστες, ακροδεξιοί «πατριώτες» της υποτέλειας, η ΝΔ του Σαμαρά, ο λεγόμενος κεντροαριστερός συρφετός, όλοι αυτοί, σε ανοιχτές και υπόγειες γραμμές με τα ξένα και ντόπια αφεντικά τους αναζητούν, κατά περίπτωση, επιβεβαίωση θέσης, ενίσχυση ή διάσωση ρόλων. Από κοντά οι Οικολόγοι Πράσινοι και η μεγάλη πλειοψηφία της εν γένει Αριστεράς με διακηρύξεις, ψηφοδέλτια, ίντριγκες και πάθη ετοιμάζονται και θέλουν να πείσουν και το λαό πως πρόκειται για τη «μεγάλη μάχη». Ιδιαίτερα για το ΣΥΡΙΖΑ που έκλεισε έναν μεγάλο κύκλο επισκέψεων στις ιμπεριαλιστικές αυλές και των δύο πλευρών του Ατλαντικού, πρόκειται αναμφίβολα για την πιο μεγάλη στιγμή του, αφού τα εκλογικά αποτελέσματα μπορεί είτε σύντομα είτε αργότερα να πείσουν και τους πιο «δύστροπους» ότι πρέπει να αναλάβει ρόλο στην κυβερνητική διαχείριση.
Παρόλα αυτά το «εργαστήρι» δεν είναι δημιουργικό και αποτελεσματικό για το σύστημα, δεν δείχνει να είναι σε θέση να παράξει σχετικά σταθερές λύσεις. Ας μην ξεχνάμε πως το φόντο και η βάση των διεργασιών είναι η ρημαγμένη γη της χώρας και τα σφαγιασμένα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας, είναι οι έριδες και οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών μέσα στη βαθιά παγκόσμια καπιταλιστική κρίση. Σε αυτό το πλαίσιο το “big-bang” του αστικού κόσμου παράγει… το Λοβέρδο να επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ, το Χρυσόγελο να συναντά τους 58, το κόμμα του Πολύδωρα να συναγωνίζεται τις «αριστερές» αναζητήσεις περιορισμού του χρέους…
Οι θεμελιώδεις σταθερές του συστήματος
Η αναδυόμενη εξαχρείωση του πολιτικού προσωπικού και το ξεχαρβάλωμα του πολιτικού συστήματος δεν σημαίνουν βέβαια μετατόπιση του βαριά αρνητικού για το λαό συσχετισμού, δεν συνιστούν από μόνα τους τα δεδομένα αυτά όρους απελευθέρωσης της πάλης και των δυνατοτήτων των από κάτω. Καταρχάς είναι ακριβώς στο πλαίσιο αυτής της απογύμνωσης και της αποκάλυψης των πραγματικών αντιδραστικών χαρακτηριστικών του αστικού πολιτικού κόσμου και των παραφυάδων του που συντελείται και εξελίσσεται διαρκώς η φασιστικοποίηση της δημόσιας ζωής που έφτασε ακόμα και μια ισχνή διαμαρτυρία της φοιτητικής ΑΡΕΝ του ΣΥΡΙΖΑ να οδηγείται σύσσωμη και σιδηροδέσμια στη ΓΑΔΑ! «Έχουν γνώση» λοιπόν οι φύλακες και οι δυνάμεις του συστήματος που σε κάθε κινητοποίηση και αγώνα «συμβολικό» ή πολύ περισσότερο πραγματικό, επιδιώκουν σταθερά να επιβάλλουν ένα νέο πλαίσιο απαγορεύσεων, τρομοκρατίας και καταστολής.Αυτό το πλαίσιο των ροπάλων, των χημικών, των συλλήψεων, των διώξεων και των απαγορεύσεων απεργιών και διαδηλώσεων είναι η άμεση «πρακτική συνέπεια» του πολιτικού πλαισίου που έχει ανακηρύξει την αντίθεση στην εξάρτηση και στον ιμπεριαλισμό σε απαγορευμένη πολιτική θέση! Όλη η υποτιθέμενη δημόσια συζήτηση για το τι θα γίνει από εδώ και μπρος που όπως λέγεται κλείνει τυπικά ο πρώτος κύκλος της φάσης που άνοιξε ο ΓΑΠ στο Καστελόριζο γύρω από αυτή τη βασική σταθερά κινείται: Πώς και σε ποιον-ή ποιους- ιμπεριαλιστή θα ακουμπήσει η χώρα και ο λαός τις τύχες του τα επόμενα χρόνια, ποια ιμπεριαλιστικά κέντρα θα διαχειρίζονται και θα νέμονται το «χρέος», την οικονομία, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, τη γεωπολιτική θέση της χώρας, τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα. Αυτή είναι η μόνη επιτρεπτή βάση των «αναζητήσεων» και σε αυτό το πλαίσιο έχει πλήρως απορροφηθεί και βυθιστεί ο ΣΥΡΙΖΑ που επιδιώκει να εμφανίζεται ως εναλλακτική πολιτική πρόταση για το λαό.
Σημαντικοί συνεργοί των δυνάμεων του συστήματος στην υλοποίηση αυτής της γραμμής, να μην ξεσηκωθεί και να μην αντισταθεί ο λαός, αναδεικνύονται οι συνδικαλιστικές δυνάμεις της καθεστωτικής αριστεράς των ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ. Στην «ούγια» αυτής της πολιτικής επιλογής τους, ανεξάρτητα από τις υπαρκτές διαφορές στις άμεσες επιδιώξεις και στοχεύσεις τους, μια είναι η κοινή και για τους δύο βασική λέξη: ΕΚΛΟΓΕΣ! Τα ποσοστά της ευρωκάλπης του Μάη θεωρούν –ο καθένας από τη σκοπιά του- ότι είναι το αποκλειστικό ζήτημα στο οποίο πρέπει να υπαχθούν τα πάντα, και ακόμα χειρότερα για χάρη του οποίου πρέπει να θυσιαστεί κάθε δυνατότητα αντίστασης και νίκης των εργαζομένων και της νεολαίας απέναντι στη βάρβαρη επίθεση του συστήματος. Είναι προφανές ότι καμιά από τις δύο αυτές ηγεσίες –έστω και για διαφορετικούς λόγους και στόχους- δεν θέλει και δεν αντέχει να «ρισκάρει» τα σχέδιά της σε ένα άλλο τοπίο με τμήματα του λαού αγωνιζόμενα και συγκρουόμενα με την πολιτική του συστήματος.
Οι ανάγκες του λαού
Ο λαός βέβαια δεν έχει κανέναν λόγο να συμμεριστεί ούτε τα αδιέξοδα του αστικού πολιτικού προσωπικού ούτε τα σχέδια του ΣΥΡΙΖΑ να καταφέρει να φτάσει και να χρησιμοποιηθεί ως κυβερνητική λύση του συστήματος, αλλά ούτε και τη βαθιά ρεφορμιστική στην ουσία της γραμμή και πρακτική της ηγεσίας του ΚΚΕ. Ο λαός χρειάζεται για να επιβιώσει και να ανοίξει το δικό του δρόμο, μαζικούς αγώνες αντίστασης! Δεν μπορεί και δεν έχει τίποτε να ελπίζει από τις κάλπες που ακόμα και όταν δεν στήνονται για να νομιμοποιήσουν μια ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία και την λεηλασία της χώρας μας, δεν μπορούν αυτές καθαυτές να αλλάξουν τον ταξικό συσχετισμό, παρά μόνο να τον καταγράψουν και μάλιστα αρνητικά αλλοιωμένο. Ό,τι χειρότερο μπορεί να «προσφέρει» η κοινοβουλευτική –και δυστυχώς όχι μόνο αυτή- αριστερά σήμερα στο λαό είναι η συνηγορία της στις δυνάμεις του συστήματος υπέρ του να διανύσουμε τους επόμενους κρίσιμους μήνες με… κοινωνική ειρήνη και εκλογολογία! Δηλαδή με υποταγή στην επίθεση και με λυμένα τα χέρια των ντόπιων δυνάμεων και των ιμπεριαλιστών-πατρώνων τους, να ετοιμάζουν τη νέα φάση της λεηλασίας της χώρας και του λαού!Οι αγώνες αυτοί που είναι αναγκαίοι δεν θα μας χαριστούν από κάποιους «έτοιμοι» για να τους κάνουμε! Πρέπει να παλέψουμε για να υπάρξουν και να συγκροτηθούν και έτσι παλεύουμε για να υπάρξει και να συγκροτηθεί το εργατικό-λαϊκό κίνημα, το Μέτωπο Αντίστασης που απαιτείται απέναντι στην επίθεση και το ίδιο το σύστημα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και εκμετάλλευσης. Σε αυτό βρισκόμαστε σήμερα, και μόνο αναγνωρίζοντας το μπορούμε να θέσουμε και να αντιμετωπίσουμε τα καθήκοντα που πραγματικά τίθενται.
http://www.kkeml.gr/
24 σχόλια:
Με την διαφορά οτι όλοι οι μεγάλες μάχες που έχουν δοθεί σήμερα στην χώρα έχουν την υπογραφεί και την σφραγίδα του ΚΚΕ σε αντίθεση με το Μ-Λ που απλά δεν υπάρχει καν στο χάρτη του εργατικού λαικού κινήματος. Ολα αυτά δεμένα βέβαια πάντα απο τις γκρπουπίτσες που επιβίωση τους ετεροκαθορίζετε απο το πόσο ποιο επαναστατικά και πόσο ποιο αριστερά την βγαίνουν στο ΚΚΕ με την γνωστή πασόκικη πρακτική και μέθοδο της ωμής και ξεδιάντροπης διαστρέβλωσης και παραχάραξη τον θέσεων και τον προτάσεων του για να φέρουμε την κρίτική στα μέτρα και στο μπόι τους.
Εχει γίνει μονότονο πια όσοι αποφασίζετε να γράψετε εδώ να αναμασάτε τα ίδια και τα ίδια και να μη λέτε τίποτα.
Το ποιος ετεροκαθορίζεται και ποιος όχι εδώ και κάμποσες δεκαετίες αν θες να το συζητήσουμε.
Αλλά διάβασε το κείμενο του ΠΓ σου, στη ΚΟΜΕΠ, πρώτα και μετά.
Και εκεί να δούμε ποιος ακολουθούσε και ποιος όχι πασόκικες τακτικές.
Να συζητήσουμε επίσης ποιος μιλάει πιο επαναστατικά και πιο αριστερά συναγωνιζόμενος το ίδιο του το πολύ κοντινό παρελθόν και να δούμε από ποιο άγχος διακατέχεται για να το κάνει αυτό.
Καλό θα ήταν, μιας και ασχολήθηκες με μας τους ανύπαρκτους, να μας πεις ποιες ακριβώς από τις θέσεις και τις προτάσεις του ΚΚΕ διαστρεβλώσαμε και παραχαράξαμε. Έτσι και μπας προχωρήσεις πέρα από την καταγγελία και μας ξεμπροστιάσεις πιο συγκεκριμένα και πιο πολιτικά.
Μάλλον τράβα καλύτερα εσύ και διάβασε τα άρθρα της ΚΟΜΕΠ πρώτα.Πάμε λοιπόν διαβασμένε.Πότε ακριβώς υπότάσε το ΚΚΕ τα πάντα τις εκλογές και τα θυσιαζε όλα γι αυτές;Εσυ μέχρι και συμμαχία έκανες με τους άλλους ανύπαρκτους μούλικους για να κατέβεται απο κοινού ως ανύπαρκτοι και στις εκλογές.Και για κάνε μας λίγο ποιο λιανά αυτό το καθεστοτικό ΚΚΕ και την εξομίωση του με τον ΣΥΡΙΖΑ;
Τι έγινε έχασες τη ψυχραιμία σου πάλι;
Τότε που ήθελε να συγκυβερνήσει με το ΠΑΣΟΚ και για να τα καταφέρει έβαλε ως στόχο το 17%.
Τότε που αφού είδε ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να συνεργαστεί μαζί του έβαζε στόχο το σπάσιμο του δικομματισμού για να δημιουργήσει την αστάθεια του συστήματος την οποία όμως την σταθεροποίησε συμμετέχοντας στις κυβερνήσεις Τζανετάκη και Ζολώτα.
Να πάμε πιο κοντά και στο περίφημο "κάτω η κυβέρνηση" του Οκτώβρη του 2011 και το αίτημα "όχι δημοψήφισμα, τώρα εκλογές";
Ή αμέσως μετά τις εκλογές του Μαϊου το 2012 όπου ενώ δημιουργήθηκε η περίφημη αστάθεια του πολιτικού συστήματος ΚΚΕ (πρώτο και καλύτερο) και ΣΥΡΙΖΑ, που την επιδίωκαν υποτίθεται και οι δύο, άμεσα ζήτησαν ξανά εκλογές;
Εδώ σε όλα αυτά σε μια περίοδο που η αστάθεια ήταν πραγματική που πήγε η πρόταξη του εργατικού και λαϊκού κινήματος για να ενταθεί η αστάθεια; Ούτε καν προσπάθεια δεν έγινε!
Ή μήπως τώρα που "ΜΕ ΙΣΧΥΡΟ ΚΚΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ - ΤΗ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ - ΤΗΝ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ - ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΞΟΥΣΙΑ, ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ ΣΕ ΟΦΕΛΟΣ ΤΟΥ" μέσω των ευρωεκλογών προφανώς!!!
Αν όλα αυτά δεν είναι εκλογολαγνία τότε τι είναι; Όταν η δύναμη του λαού εξαρτάται από το πόσους βουλευτές, ευρωβουλευτές, δημοτικούς και περιφερειακούς σύμβουλους έχει το ΚΚΕ αν δεν είναι υποταγή στο κοινοβουλευτικό δρόμο τότε τι είναι;
Θες εξομοίωση με τον ΣΥΡΙΖΑ; Tι να σου πω βρες την! Το κείμενο δε μιλάει για εξομοίωση αλλά για κοινότητα απόψεων ως προς το ζήτημα της σημασίας των εκλογών. Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βάλει αέρα στα πανιά του και πάει τώρα να σώσει και την Ευρώπη, να την κάνει "Ευρώπη των Λαών" αλλά και το ΚΚΕ δια της ευρωεκλογικής ισχυροποίησης του θεωρεί ότι μπορεί να υπάρξει: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΣΤΙΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗΣ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ, ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ. ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Ο ΠΟΛΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΜΟΝΟΠΩΛΙΑΚΗΣ - ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗΣ, ΤΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΔΕΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΣΤΗ ΒΙΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ.
Χωρίς όμως ψήφο στο ΚΚΕ (και στα αδελφά του κόμματα) αυτά προφανώς δεν μπορούν να γίνουν. Αλλιώς δεν μπορεί να διαλυθεί η λυκοσυμμαχία για να οδεύσουμε προς την "ενοποίηση της Ευρώπης προς όφελος των λαών". Ολόκληρη διακύρηξη και δεν υπάρχει ούτε μια αναφορά στο εργατικό και λαϊκό κίνημα παρά μόνο στο τι κάνει το ΚΚΕ γι' αυτό.
Όσο για τους αγώνες; Δεν είναι πολύ μακριά η στάση του στους καθηγητές, στους υγειονομικούς. Τα αδύνατα δυνατά έκανε για να σταματήσουν. Ακόμη και παρά τη θέληση μελών του, ακόμη και κόντρα σε δικές του πρωτοβουλίες!
Ώπα μεγάλε εσυ τα έχεις παίξει τελείως δηλαδή.Κοίτα ποιός μιλάει για έλλείψη ψυχραιμίας, εσύ που με τον πανικό και την αγωνία που σε διακατέχει έχεις περάσει τον αυριανισμό και φτάνεις με το καλό στον γκεμπελισμο σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρείς επιχειρήματα για να στηρίξης την πασιφανές αντιΚΚΕδολογία σου.Αν έχεις ίχνος ευθιξίας πάνω σου και στοιχειώδους αξιοπρέπειας πες μου με στοιχεία πότε το ΚΚΕ ζήτησε ή επιδίωξε κυβερνητική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ.Πάμε παρακάτω.Την αστάθεια στους πυλώνες του αστικού συστήματος δεν τις προκαλούν οι διπολικές κομματικές συγκρούσεις γιατί απο σκυλοκαβγάδες και εναλλαγές χορτάσαμε στην μεταπολίτευση ή οι δικαστικές διώξεις πολιτικων αρχηγών αλλά προκαλούνται μέσα απο την σύγκρουση και την αμφισβήτηση του απο τον λαικό παράγωντα.Ετσι λοιπόν ούτε το 89 αλλά και ούτε το 11 και το 12 υπήρχε αυτό το λαικό εργατικό κίνημα που θα προκαλούσε τέτοιας έκτασης και έντασης αστάθεια και τριγμούς στο πολιτικό σύστημα.Καλά το 89 δεν είχαμε το παραμικρό δείγμα κοινωνικής έντασης.Δηλαδή τι έπρεπε να πεί το Κόμμα πριν ένα και δύο χρόνια;Να καλούσε τον λαό σε εξέργεση και επανάσταση;Επίσης το ΚΚΕ όλα τα χρόνια και πόσο μάλλον τα τελευταία βρίσκεται στους δρόμους δίνοντας σκληρούς ταξικούς αγώνες και μάχες σε κάθε χώρο δουλείας και στις γειτονιες με τα μέλοι του τα αποτελούν το πρωτοπόρο κομμάτι της πάλης των εργατών και του λαού όταν εσείς παράλληλα δεν γεμίζατε ούτε παγκάκι ή ταξί (διάλεξε οτι θέλεις) και η παρουσία σας μέσα στο κίνημα είναι στην καλύτερη των περίπτωσεων απλά ανύπαρκτη.Και απο πότε η επίθεση σε μια αντιλαική και αντεργατική συνιστά αντεπαναστατική πράξη;Το ΚΚΕ επιβεβαιώθηκε πανηγηρικά απο τις εξελιξεις για τις προθέσεις των ανταρσυοσυριζοπασοκονεοδημοκρατών (όλοι μαζί ήταν) στον χώρο των καθηγητών φανηκε απο τις εξελίξεις.Απο ψευτοαριστεροεπαναστάτες βερμπαλιστές και συμβιβασμένους και ξεπουλημένους εργαροπατέρες έχουν δεί πολλά τα μάτια όλα αυτά τα χρόνια.Επίσης μαζί με την ΚΟΜΕΠ ξαναδιάβαδε πάλι την διακήρυξη του Κόμματος για της Ευρωεκλογές απο πρώτα κάνεις ένα παγωμένο μπανάκι μήπως και συνέλθεις και σου φύγει η ξινήλα.Να πάρε ένα κομμάτι να δείς εαν αναφέρεται ο λαός. ‘’Πιστεύουμε στο δικαίωμα κάθε λαού να επιλέγει κυρίαρχα το δρόμο ανάπτυξής του, συμπεριλαμβανόμενου του δικαιώματος αποδέσμευσης από τις εξαρτήσεις, από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ και κάθε άλλο ιμπεριαλιστικό οργανισμό, να παλεύει για το σοσιαλιστικό δρόμο ανάπτυξης.’’Απο διακηρύξεις του ΚΚΕ με αναφορές και περιεχόμενο στην καθοριστική δράση του λαικού εργατικού κινήματος να φαν και οι κότες,94 είναι αυτά.Είπαμε όμως η γκρουΠΙΤΣΑ απο τα μαλιά πιάνετε μπας και επιβίωσει αφου ο χώρος δεξιά του ΚΚΕ εχει καταληφθεί απο οπορτουνιστές και ρεφορμιστές πρέπει να μετατοπήσουσουμε το ΚΚΕ μέσο της παραχάραξης και διαστρέβλωσης των θέσεων του για ν μπορούμε να του ασκούμε αριστερή κριτική, πρακτική δπου θα δώσει λόηο ύπαρξης θα μας εξασφαλίσει την υπαρξη μας.Τίποτες άλλο συνταρακτικο έχεις να προσάψεις για το ΚΚΕ;
ώπα μεγάλε είναι πασίγνωστο ότι το σχέδιο του ΚΚΕ ήταν ευθέως εμπνευσμένο από το ΚΚΓ και την συνεργασία του με τους σοσιαλιστές(μάλιστα το ΚΚΓ δεν ήταν ευρωκομμουνιστικό όπως κακώς έχει περάσει.
είναι πασίγνωστη και η συγκυβέρνηση του στην ΕΦΕΕ μέχρι το 84(χοντρικά) απέναντι στα κινήματα των καταλήψεων, και στο συνδικαλιστικό κίνημα και σε χίλια δυο.
και έρχεται το ΚΚΕ να πει πως αποκαθιστά τον επαναστατικό του χαρακτήρα, άρα συντονίσου, έχει αλλάξει η γραμμή, δεν είναι πια "αυτά δεν έγιναν ποτέ"
τα λέει και ο θεοχωράτος στην κομματικά έγκυρη (ακόμα) βιογραφία του Φλωράκη (πριν αποφασίσετε καμία ... έρευνα για το ποιόν του όπως σας κόβω)
αν και εγώ δεν είμαι κκε μλ, δεν μπορώ να μην σε ρωτήσω.
μπαίνεις εδώ να βρίσεις το κκε μλ?ζωή δεν έχεις ?
"κάποιος σύντροφος"
Ποιο ΚΚΓ, ποιο πασίγνωστο σχέδιο και για πια ΕΦΦΕ συγκυβέρνηση μου τσαμπουνάς;Παροξυσμό έχεις άνθρωπε μου;;Εἰσε με τα σιγκαλλά σου;;
"Η απώλεια δήμων γενικά και ιδιαίτερα στην Αθήνα, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μη επίτευξη καθολικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ είναι η βασική αιτία της μείωσης των θέσεων του ΣΥΝ. Το φαινόμενο κατά τη γνώμη μου δεν εξηγείται αποκλειστικά από τη μη συνεργασία. Άλλωστε δεν ήταν δυνατή η καθολική ισότιμη συνεργασία στην Αθήνα. Αναγκαιότητα υπήρχε, όμως δεν είχαν διαμορφωθεί παντού οι προϋποθέσεις. Στις προϋποθέσεις εντάσσω και το βαθμό ωρίμανσής της στις κομματικές δυνάμεις, στο ΣΥΝ γενικότερα και στο ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τη μακρόχρονη πόλωση και γενική αντιπαράθεση και στην ΤΑ την τελευταία τετραετία. Είναι πρόβλημα κατά πόσο αυτή η αντιπαράθεση στο χώρο της ΤΑ ήταν αντικειμενική, μήπως μεταφέρθηκε κάθετα, υπερβολικά, κατ’ αντανάκλαση της συνολικότερης αντίθεσης που αναπτύχθηκε. Διαφορές έχουμε με το ΠΑΣΟΚ και σε προγραμματικό επίπεδο στην ΤΑ. Η σύγκλιση δεν περιέχει μόνο τα τοπικά έργα, αλλά και την αντίληψη για το θεσμό, τη δημοκρατική λειτουργία
Έγιναν οπωσδήποτε λάθη, με αποτέλεσμα μεγαλύτερος αριθμός δήμων να μείνει εκτός συνεργασίας. Έχει σημασία ότι δεν είχαμε συναίσθηση της όλης κατάστασης, το καθοδηγητικό όργανο, το γραφείο της ΕΠ, η γραμματέας της ΚΟΑ, υπερβάλλαμε τις δυνάμεις μας και την επιρροή μας στο χώρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Παρ’ όλα αυτά ο χειρισμός, η στάση μας στα ζητήματα της συνεργασίας δεν απαντούν πλήρως, επαρκώς στο ερώτημα γιατί μειώθηκε η δύναμη του ΣΥΝ στην ΤΑ. Δεν επαρκεί η προβολή της αιτίας για έντονη πολιτικοποίηση-κομματικοποίηση σε συνδυασμό με τη μη συνεργασία. Η απάντηση στο ερώτημα παραπέμπει στην όλη μας δράση και στάση στα πλαίσια του θεσμού, την τετραετία αλλά και προηγούμενα. Έργο και προσφορά είχαμε. Είχαμε απώλειες και σε περιοχές που το έργο της διοίκησης του δήμου ήταν πρωτοπόρο, σύγχρονο, αναπτυξιακό, κοινωνικό. Τίθεται το ερώτημα τι είδους κοινωνική συνείδηση είχε αναπτυχθεί, ποια ήταν η δική μας συμβολή, της Αριστεράς γενικότερα, στο ζήτημα αυτό, πώς δράσαμε ώστε να διαμορφώνονται ανάμεσα στους δημότες αντικειμενικά κριτήρια. Δυστυχώς – και αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα και για τον ίδιο το θεσμό – το δημοτικό έργο δεν υπεισήλθε σαν βασικό κριτήριο ψήφου, με αποτέλεσμα να αναδείχνονται δήμαρχοι και δημοτικές αρχές ανεξάρτητα έργου, προσωπικότητας, ικανότητας. Π.χ. αναδείχτηκαν με ψηλά ποσοστά δήμαρχοι του ΠΑΣΟΚ που έχουν επιδείξει έντονο αυταρχισμό απέναντι στο θεσμό, δεν λογάριαζαν τα δημοτικά συμβούλια, ακόμη και τους ίδιους τους δημοτικούς συμβούλους της παράταξής τους.
Προβάλλει η αναγκαιότητα της γενικότερης συνεργασίας των δυνάμεων του προοδευτικού χώρου, όμως ακόμη δεν έχουν διαμορφωθεί επαρκείς προϋποθέσεις για άμεση πολιτική συμφωνία. Θα δημιουργηθούν βέβαια μέσα από συγκεκριμένες πρωτου ΠΓ."
Αλέκα Παπαρήγα
(Ριζοσπάστης, 24 Νοέμβρη 1990, σελ. 17-18)
έλα στα συγκαλά σου λοιπόν...
Μεγάλε αφού έρθεις στα συγκαλά σου πρώτα πές ένα δήμο στον οποιό συνεργάστικε το ΚΚΕ με το ΠΑΣΟΚ;Ετσι για να μπούμε και λίγο στην ουσία...
Εχεις πολύ πλάκα εσύ. Λέει η Παπαρήγα το 90 (!) "Προβάλλει η αναγκαιότητα της γενικότερης συνεργασίας των δυνάμεων του προοδευτικού χώρου" και συ πουλάς τρέλα.
Δεν σου χουνε πει μάλλον ότι το 86 συνεργαζόταν το ΚΚΕ σε πολλούς δήμους με το ΚΟΔΗΣΟ (αυτό δεν είναι γρουπούσκουλο, ήταν σοβαρή πολιτική δύναμη, ε;) σε κάποιους δήμους με το ΚΚΕ εσ. και σε άλλους με το ΠΑΣΟΚ (θυμάμαι Χανιά, Κοζάνη ή Λάρισα κλπ). Μάλιστα, το επιχίρημα για το ότι δε στηρίχτηκε παντού το ΠΑΣΟΚ ήταν η απαγόρευση των αυξήσεων από το Σημίτη και όχι η γενικότερη εκτίμηση για το τι είναι ΠΑΣΟΚ. Ενώ για το β' γύρο δεν είχε καλέσει σε λευκό αλλά σε ψήφο κατά συνείδηση (νομίζω θυμάμαι καλά).
Ούτε σουχουνε πει μάλλον ότι το 90 ο ενιαίος ΣΥΝασπισμός (που είσασταν εμπνευστές του κι ας πουλάτε τρέλα τώρα) κατέβηκε σχεδόν ΠΑΝΤΟΥ με το ΠΑΣΟΚ.
Και η Παπαρήγα (τι έγινε; κι αυτή στην οπορτουνιστική ομάδα ήταν;) κλαίγεται που δεν έγινε παντού...
Αστο μεγάλε... Δύσκολοι οι καιροί για παραμύθια
Πάνος
Εσένα μάλλον πανο δεν σου έχουν πεί μικρό το δεν κάνει να λέμε ψεματάκια.Το ΚΚΕ δεν έχει συνεργαστεί ποτέ με το ΠΑΣΟΚ σε κανένα δήμο της χώρας.Ετσι για να ξέρουμε και τι λέμε.
Θα στα πω εγώ ένα χεράκι Παναγιώτη που δεν έχω ψυχραιμία ώρες-ώρες!
Πρώτα από όλα είμαι από την Καρδίτσα και όλοι στην πόλη μου γνωρίζουν ότι η ΝΔ στήριζε με την ψήφο και με στελέχη στο ψηφοδέλτιο τον συνδιασμό του μακαρίτη πλέον Τέγου, υποψήφιου του ΚΚΕ και δήμαρχου για 8 χρόνια.
Δεύτερον, η καλύτερη απόδειξη για τις θέσεις ενός κόμματος, είναι οι θέσεις ενός κόμματος. Τα γραπτά μένουν και οι αποφάσεις των συνεδρίων επίσης.
Αντιγράφουμε λοιπόν από το 11ο συνέδριο του ΚΚΕ, το 1981:
“Η ολομέλεια της ΚΕ του κόμματος του Ιούλη του 1980, παίρνοντας υπ' όψιν την κατάσταση που διαμορφώνονταν στη χώρα και την πολιτική χρεωκοπία της ΝΔ, και τη συγκεκριμένη διάταξη των πολιτικών δυνάμεων, διαπίστωσε τη δυνατότητα της άμεσης απομάκρυνσης της Δεξιάς από την κυβερνητική εξουσία, ζητούσε την άμεση προκύρηξη εκλογών και υπογράμμισε την ανάγκη να αναδειχθεί μία δημοκρατική κυβέρνηση που θα στηρίζεται στο οργανωμένο μαζικό λαϊκό κίνημα, σ' όλες τις δυνάμεις της αλλαγής, για την προώθηση ενός προγμάμματος πραγματικής αλλαγής, σε αντιϊμπεριαλιστική και αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση. "
“Το Κόμμα υπογράμμισε ότι η βασική προϋπόθεση της πραγματικής αλλαγής είναι η συνεργασία των δυνάμεων που επιδιώκουν την αλλαγή και αγωνίστηκε σταθερά για την προώθηση της σε όλα τα επίπεδα. Το ΠΑΣΟΚ αρνήθηκε τη συνεργασία αυτή στο πολιτικό επίπεδο [...]”
“Το Κόμμα άσκησε γενικά σωστή, εποικοδομητική και συγκεκριμένη κριτική στις αντιφάσεις, τις ασάφειες και υπαναχωρήσεις, που εμφανίστηκαν το διάστημα αυτό στην πολιτική του ΠΑΣΟΚ, καθώς και στις θέσεις του για μη συνεργασία. Επέμεινε η κριτική αυτή να μη μετατρέπεται σε πολεμική, που θα μπορούσε να εμποδίσει τη συνεργασία των δυνάμεων της αλλαγής, και, ειδικότερα την ενότητα των αγωνιστών της αλλαγής στη βάση.”
Αυτές είναι οι θέσεις του Κόμματος σου! Και έρχεσαι να πεις εμάς πασόκους!
Μάλλον θέλεις να πείς ΗΤΑΝ οι θέσεις του κόμματος μου πριν 35 χρόνια και αφορούσε ένα ΠΑΣΟΚ πριν κυβερνήσει και που ερχόνταν με τις θέσεις της διακύριξης του Σεπτέμβρη.Τις ξέρεις τις θέσεις της διακύριξης του Σεπτέμβρη;
Τις ξέρω. Να η άποψη μου γι' αυτές:
http://olaeinedromos.blogspot.gr/2012/09/3.html
Μερικοί σύντροφοι σου ενθουσιάστηκαν με το άρθρο μου και το αναδημοσίευσαν κιόλας:
http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/09/3.html
Εφόσον λοιπόν αυτές ήτανε οι θέσεις σας πριν από 35 χρόνια και τότε δεν μετράσει, υποθέτω ότι με την αυτοκριτική που κάνατε, αναγνωρίσατε και την αξία των θέσεων και των πράξεων της "ανύπαρκτης γκρούπας" που είναι "άφαντη στο εργατικό κίνημα".
Σου παραθέτω ένα χαρακτηριστικό δείγμα διθυραμβικού και ενθουσιώδές σχολίου "Το άρθρο Καρδαρά έχει πολλά θεϊκά σημεία τα οποία έχω φτάσει στο στάδιο του να απαξιώ πλέον να σχολιάσω (τα πέρασα και με τη Σώτη και τον Πάσχο αυτά), αλλά θα κάνω μια εξαίρεση:
ΠΟΣΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΑΣΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΕΙΣ ΡΗΤΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗ ΤΩΝ ΚΟΥΡΕΛΙΩΝ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΛΛΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΕ ΠΑΣΟΚ "ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ" ΚΑΙ "ΑΙΡΕΤΙΚΗ" ΣΤΑΣΗ; ΔΗΛΑΔΗ ΟΤΑΝ Ο ΓΑΠ ΔΗΛΩΝΕ ΟΤΙ ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ" ΕΙΧΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΘΡΑΣΟΣ;" Καλά έισαι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ και μου το παίζεις και θιγμένος που σε είπα Πασόκο;Εσείς εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ είστε το κατ εξοχήν παράδείγμα Πασοκάρας.Και τι ήρθες να κανεις εδώ , να σώσεις ως Συριζέος την υπόληψη και την των μούλικων;Τώρα κατάλαβα που στηρίζετε ο μούλικος χώρος....
Μήπως να βάλεις κάνα θερμόμετρο;
Ο Καρδαρας δεν είσαι;
Όχι φίλε μου είμαι συνδιαχειριστής του Αντιγειτονιές (η μόνη συνδιαχείριση που αποδεχόμαστε!) και στο "όλα είναι δρόμος"...
Την μόνη Καρδάρα που ξέρω είναι αυτή με το γάλα...
Το αρθρο που αναδημοσίευσε o leninreloaded είναι του Καρδάρα που στην συνέχεια τον στολίζει και απο πάνω.Οπότε για ποιο θριαμβευτικό άρθρο σου μιλάς;
Σε εμένα δουλεύουν και τα δύο λινκ
http://olaeinedromos.blogspot.gr/2012/09/3.html
http://leninreloaded.blogspot.gr/2012/09/3.html
.
Τέλοσπάντων σας καληνυχτώ.
Κατ' αρχήν να πω ότι είναι θετική η παραδοχή ότι αυτές ΗΤΑΝ οι θέσεις του ΚΚΕ, έστω και πριν 35 χρόνια. Πριν λίγο καιρό ούτε αυτό γινόταν αποδεχτό!
Το να λες όμως Παναγιώτη Θεοφάνους ότι το ΚΚΕ δεν συνεργάστηκε, είτε άμεσα από τον πρώτο γύρο είτε στο δεύτερο μέσω της αμοιβαιότητας των "δημοκρατικών δυνάμεων" στο δεύτερο γύρο με το ΠΑΣΟΚ είναι σα να λες ότι η γη είναι ...επίπεδη!
Αυτό ως ένα βαθμό ανακόπηκε το 1986 όπου η ηγεσία του κόμματος αναγκάστηκε κάτω από την πίεση των αντιδράσεων των μελών να κρατήσει μια μεσοβέζικη στάση στο δεύτερο γύρο. Όπου στις μεγάλες πόλεις καλούσε ουσιαστικά τον κόσμο να ψηφίσει ότι θέλει χωρίς να παίρνει θέση και στους υπόλοιπους δήμους να ψηφίσει τις "δημοκρατικές δυνάμεις". Έτσι έχασε ο Μπέης το δήμο τότε. Τα θυμάμαι πολύ καλά γιατί ήμουν από τους αντιδρώντες!
Για τα άλλα ζητήματα τώρα.
Εγώ δε λέω ότι η διακήρυξη δεν αναφέρεται στο λαό αλλά στο λαϊκό και εργατικό κίνημα. Την χαρακτηρίζω επίσης ως το απαύγασμα του κοινοβουλευτισμού μιας και θεωρεί ότι χωρίς την ενίσχυση του ΚΚΕ (άντε και των αδελφών του κομμάτων) τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει για το λαό που πρέπει να παλέψει για την διάλυση της "λυκοσυμμαχίας" με κατεύθυνση την "ενοποίηση της Ευρώπης προς όφελος των λαών" υπονοώντας ότι έστω και με μια πιο "αριστερή" φρασεολογία το ΚΚΕ υιοθετεί και αυτό την "ευρώπη των λαών".
Όσο για το '11 και το '12 που λες προφανώς απ' ότι κατάλαβα δεν θεωρείς ότι ο λαός ήταν στους δρόμους. Προφανώς δεν υπήρξαν τα δυόμιση χρόνια των μαζικών απεργιακών κινητοποιήσεων, γενικών και σε τόπους δουλειάς του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, προφανώς κατά τη γνώμη σου δεν ήταν λαϊκό κίνημα οι συγκεντρώσεις του καλοκαιριού του 2011 σε όλη την Ελλάδα σε καθημερινή βάση και επί ενάμιση μήνα. Μάλλον ήταν ένα αντιδραστικό κίνημα, κόλπο του συστήματος, όπου οι κομμουνιστές δεν θα έπρεπε να μπουν σε αυτό παλεύοντας να του δώσουν τις σωστές κατευθήνσεις αλλά θα έπρεπε να το καταγγείλουν.
......
Θα ήθελα λοιπόν να μου εξηγήσεις τι ήταν αυτό που κλόνισε την κυβέρνηση Παπανδρέου, γιατί φτάσαμε στην κυβέρνηση Παπαδήμου και τελικά στις διπλές εκλογές του 2012. Τι ήταν αυτό που κλόνησε το αστικό πολιτικό σκηνικό και άλλαξε το τοπίο τόσο πολύ; Υπήρξε σχεδόν ένας χρόνος αστάθειας την οποία με βάση τις διακηρύξεις τότε του ΚΚΕ ήταν το επιδιωκόμενο; Ή θεωρείς ότι δεν υπήρξε αυτή η αστάθεια;
Αν ναι τι έκανε το ΚΚΕ για να την εντείνει, να προσπαθήσει έστω, να βγάλει το λαό στους δρόμους και να πετύχει εξελίξεις προς όφελός του; Τι νόημα είχε το αίτημα "όχι δημοψήφισμα, εκλογές τώρα" και η υιοθέτηση του συνθήματος του μεγαλύτερου μέρους της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, το "κάτω η κυβέρνηση";
Αν πάλι δεν υπήρχε αστάθεια αλλά κόλπα των αστών για να διασώσουν την κυβερνητική τους εξουσία και πάλι τι νόημα είχε η επιμονή στη διενέργεια εκλογών; Σε τι οφελεί το κίνημα αλλά και ένα κομμουνιστικό κόμμα η διενέργεια εκλογών σε ένα κλίμα κινηματικής νηνεμίας και σταθερότητας του συστήματος; Και στις δύο περιπτώσεις τι λόγο είχε το ΚΚΕ να ζητήσει εκλογές αμέσως μετά τις κλείσιμο των καλπών στις 6 του Μάη όπου αυτό που δημιουργήθηκε ήταν η αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης; Τι συμπέρασμα μπορεί να βγει για τη στάση του ΚΚΕ αυτή την περίοδο έχοντας ως δεδομένο πλέον την αρνητική του κριτική για τη στάση του το 1989;
Είναι ή δεν είναι αυτή η στάση μια από τα ίδια όσο αφορά την άποψή του για τη σπουδαιότητα των εκλογών και του κοινοβουλευτικού δρόμου ως μέσων πάλης;
Όσο για τη στάση του ΚΚΕ στους αγώνες έχουμε πει πολλά και εδώ στο μπλογκ. Σε σχέση με τους καθηγητές εγώ θα αναγνωρίσω ότι ήταν πιο ξεκάθαρο και συνεπέστατο απ' ότι ήταν άλλοι που το έπαιζαν αγωνιστικά για να υπονομεύσουν την απεργία και τις διαθέσεις του κόσμου. Από την αρχή εκτιμούσε ότι οι καθηγητές δεν τραβάνε οπότε αντί να κινηθεί στην κατέθυνση να σπάσει αυτό το, κατά την εκτίμησή του, αρνητικό κλίμα κινήθηκε στο να το ενισχύσει!
Τα ίδια και χειρότερα έκανε και στο χώρο της υγείας όπου συντάχθηκε πιο καθαρά με τις ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, ιδιαίτερα στη ΠΟΕΔΗΝ, όπου δυνάμεις σε νοσοκομεία έφτασαν στο σημείο να μη στηρίξουν ακόμη και πρωτοβουλίες που πήραν άλλοι ΠΑΜίτες σε άλλα νοσοκομεία, σε αντίθεση με τους δικούς μας που τις στήριξαν!!!
Για τα εργατικό κίνημα, για να μην φλυαρώ άλλο, θα θέσω μόνο ένα ερώτημα και αυτό αφορά όλους μας. Τι είναι αυτό που οδηγεί ακόμη και μεγάλους αγώνες, όπως της Χαλυβουργίας, τελικά να περνάνε τα μέτρα και οι αποφάσεις της εργοδοσίας; Οι πολιτικές και συνδικαλιστικές δυνάμεις που κυριαρχούν δεν έχουν καμιά ευθύνη για τις κατευθύνσεις που δίνουν;
Εγώ για παράδειγμα θυμάμαι την κριτική που άσκησε το ΠΑΜΕ σε σχέση με την εξελιξη του αγώνα στο ΜΕΤΡΟ. Αυτό που θυμάμαι ήταν ότι σε πολλά σημεία ήταν σωστή αλλά γιατί να μην ισχύει και στους ναυτεργάτες που ο αγώνας τους είχε παρόμοια κατάληξη και με υποταγή στην επιστράτευση παρά τα μεγάλα λόγια των κάθε είδους "ταξικών συνδικαλιστών" για σπάσιμό της;
Από εκεί και πέρα παραβλέπω τους χρακτηρισμούς σου. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό του χώρου σου να θεωρεί τους πάντες εχθρούς του, προβοκάτορες κ.λπ., κ.λπ. και που δεν έχουν τίποτ' άλλο να κάνουν στη ζωη τους από το να υπονομεύουν το ...κόμμα! Δεν έχω λοιπόν απαιτήσεις ξεπεράσματος τόσο εύκολα της πολιτικής αδυναμίας για μια στα ίσα αντιπαράθεση απόψεων.
Κλείνοντας να πω ότι κανένας μας δεν αμφισβητεί την αγωνιστικότητα των μελών του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, σε αρκετές περιπτώσεις έχουμε βρεθεί μαζί. Όπως και με ΣΥΡΙΖαίους και ΑΝΤΑΡΣΥους και με χιλιάδες άλλο κόσμο που δεν ανήκει πουθενά. Αυτό όμως δεν μας στερεί το δικαίωμα να λέμε την άποψή μας για τις λάθος πολιτικές και ότι αυτές οι πολιτικές μας οδηγούν στην ήττα, την απογοήτευση και την ενίσχυση της αποσυγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Είτε στους χώρους δουλειάς είτε στους δρόμους και τις πλατείες.
Υ.Γ.: Ο Καρδάρας ποιος είναι ρε παιδιά;
το λάθος της ανάλυσης πάντως για να μην γίνεται μια μονόπλευρη κουβέντα, που είναι και λίγο άδικο και για το κείμενο και για το ίδιο το ΚΚΕ,είναι η ταύτιση εκπροσώπησης - ανάθεσης.
η μαζική στροφή εργατικών νεολαιίστικων λαϊκών μαζών στην αριστερά είναι αποτέλεσμα των αγώνων και με έναν ορισμένο τρόπο φρένο και όριο τους.
αυτά έχει όμως η διαλεκτική η ενότητα των αντιθέτων δεν διασπάται κατά το δοκούν, αλλά με πραγματικούς όρους.
το ένα θα γίνει 2 τελικά, οι αγώνες και η άνοδος της αριστεράς θα χωρίσουν.Η αντίθεση αρχίζει να γίνεται αντιθετική ενώ ήταν συμπληρωματική(αλλιώς η πολιτική ήττα της αριστεράς θα είχε κάνει καλό στους αγώνες).Πως, είναι το θέμα όμως.Πως θα χωρίσουν ?
θα χωρίσουν πηγαίνοντας την ταξική πάλη στην άνοιξη του 12 ? (γίνεται?) ή πηγαίνοντας παρακάτω κρατώντας ότι ειναι να κρατηθεί από τον κύκλο που έλειξε το καλοκαίρι του 12 και συνεχίζει ακόμα αδρανειακά ?Αν δεν ειναι δυνατόν να χωρίσουν πηγαίνοντας στην άνοιξη του 12 ποιος είναι ο άλλος τρόπος αν όχι η πλατιά απογοήτευση,η λεηλασία της λαικής διεκδίκησης εθνικής κυριαρχίας από την ακροδεξιά η ακόμα μεγαλύτερη αποσυσπείρωση του λαού ?
http://www.iskra.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=15233:dokimh-nikh-kouvelakis&catid=72:dr-ekdilosis&Itemid=279
http://www.antapocrisis.gr/index.php/politics/item/1053-galanis
2 κείμενα που πιστεύω προσθέτουν στην κουβέντα απο τους σ Κουβελάκη και Γαλάνη.
" κάποιος σύντροφος "
Δημοσίευση σχολίου