Πλήρης ημερών και ιδεών έφυγε ο αγωνιστής-κομμουνιστής Θανάσης Καλώνης

Όταν ένας άνθρωπος διασχίζει στη ζωή του έναν ολόκληρο αιώνα και στα 99 του μας καλεί να τον συνοδεύσουμε στην τελευταία του κατοικία, τότε αυτός ο Άνθρωπος δεν μπορεί να πεθαίνει, γιατί τα ίχνη του, ο λόγος του, οι ιδέες του, οι πράξεις του και προ παντός η στάση ζωής του, τον συνοδεύουν στην επίγεια αθανασία, γιατί δεν ξεχνιέται, μνημονεύεται και τιμάται από τους ζώντες αγωνιστές που συνεχίζουν το δρόμο που αυτός πορεύθηκε.
Ο Θανάσης Καλώνης ήταν πρωτότοκος γιος μιας πολυμελούς οικογένειας και μέλος μιας ακόμη μεγαλύτερης οικογένειας του Παλιόκαστρου της Θεσσαλονίκης, της οικογένειας των Καλώνηδων. Ήταν μέλος επίσης μιας μέγιστης οικογένειας της Χώρας μας, αυτής των κομμουνιστών της Ελλάδας, που με πολλούς άλλους, πορεύθηκε στη «λεωφόρο των κομμουνιστών» όπως λεγόταν ο δρόμος δίπλα στο ποτάμι του Άι Στράτη και βέβαια όχι μόνο αυτήν την λεωφόρο, αλλά προηγήθηκε και ο μακρύς και σκληρός δρόμος της… Μακρονήσου.
Μνημονεύεται όμως αυτή η «λεωφόρος» του Άι Στράτη γιατί εκεί μέχρι και το 1962 υπήρχαν κομμουνιστές εξόριστοι κι ένας από αυτούς ήταν και ο Θανάσης, ο οποίος ήταν ένας από τους τελευταίους που αφέθηκαν ελεύθεροι. Ο Θανάσης Καλώνης και στα 99 του χρόνια δεν έπαψε να είναι ένας «έφηβος» με νεανικές και πρωτοποριακές ιδέες τις οποίες όμως τις ακολουθούσε με συνέπεια, σύνεση και αποφασιστικότητα, γιατί ήταν ιδέες που υπηρετούσαν τη λαϊκή υπόθεση.
Αυτές οι ιδέες χαράχτηκαν στο νου και στην καρδιά του Θανάση Καλώνη από την νεανική του ηλικία και φοιτητής Νομικής πλέον εντάχθηκε στον κομμουνιστικό κίνημα, οργανωμένα και μαζικά.

Εκδρομή με την τελευταία τάξη του Γυμνασίου στην Ακρόπολη
μαζί με τον Κωστή Παλαμά.

Όμως δεν άργησαν να έρθουν οι διώξεις, οι φυλακίσεις και οι εξορίες, που διέκοψαν τη φοίτηση του στη Νομική της Θεσσαλονίκης, αλλά δεν μπόρεσαν να διακόψουν το μεγάλο Σχολείο του αγώνα, της ανυστερόβουλης προσφοράς στο λαϊκό κίνημα με απόλυτη ΣΥΝΕΠΕΙΑ, συνέπεια που τον οδήγησε στις πρώτες γραμμές του μαρξιστικού – λενινιστικού κινήματος του τόπου μας. Και έμεινε σ’ αυτές μέχρι το τέλος της ζωής του.
Σ’ όλα αυτά τα χρόνια αγώνων, διώξεων, φυλακίσεων δεν λύγισε ποτέ. Σ’ αυτή τη διαδρομή συναντήθηκε με πολλούς αγωνιστές και ορισμένους από τους μεγάλους λογοτέχνες, ποιητές της Ελλάδας, που σύρθηκαν και αυτοί στις εξορίες και στις φυλακές. Ο Μενέλαος Λουντέμης ήταν ένας από αυτούς τους λογοτέχνες, ενώ δεν λείπουν από την κοινοβιακή ζωή της εξορίας και οι φωτογραφίσεις με όλους αυτούς.
Ο Θανάσης Καλώνης μας αφήνει μια πλούσια παρακαταθήκη για τους αγώνες του σήμερα και για αυτούς που έρχονται. Και αυτό είναι ότι πολυτιμότερο από έναν αγωνιστή που φεύγει.
Δεν φεύγουν όμως οι ιδέες και το παράδειγμα του, γιατί ζουν μέσα στους αγώνες και διαπερνούν αυτούς πέρα ως πέρα κι έτσι ο (Α)θανάσιος περνάει με τη σειρά του στην αθανασία, γιατί μας δίδαξε ότι αξίζει να ζεις και να πεθαίνεις για υψηλά ιδανικά.
Σύμφωνα με το λιτό βιογραφικό που συνέταξε ο αδερφός του Παύλος, ο Θανάσης Καλώνης γεννήθηκε το 1915 πρώτος από τα εννέα παιδιά του Χαράλαμπου και της Ευπραξίας. Το 1935 αποβλήθηκε από όλα τα Γυμνάσια της Θεσσαλονίκης γιατί είχε προσχωρήσει το 1933 στην ΟΚΝΕ.

Η πολυμελής αγροτική οικογένεια των Καλώνηδων
στο Παλιόκαστρο, σημερινό Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης

Στις συλλήψεις του Μεταξά κρύφτηκε και γλύτωσε. Το 1936 επιστρατεύτηκε και σαν στρατιώτης του 50ου Συντάγματος (Τούμπα) σκορπούσε προκηρύξεις μέσα στο Σύνταγμα. Το 1940 πολεμώντας στην Αλβανία έπαθε κρυοπαγήματα. Κατά το διάστημα 1942 – 1945 δούλευε στην παρανομία και εξέδιδε την εφημερίδα «Φωνή του Αγρότη» της Επιτροπής Υπαίθρου Θεσσαλονίκης του ΕΑΜ – ΚΚΕ. Από το 1942 μέχρι τα μισά του 1947 υπήρξε τρόφιμος των Αστυνομικών Τμημάτων Νέου Κουκλουτζά, Παύλου Μελά, 10ο Αστυνομικό Τμήμα Νεαπόλεως, Τμήμα Μεταγωγών, Παράρτημα ειδικής και γενικής Ασφάλειας και των φυλακών της οδού Κασσάνδρου και Επταπυργίου. Το 1947 συνελήφθη και εκτοπίστηκε στην Μακρόνησο και στον Άι Στράτη Επέστρεψε από την εξορία το 1962. Από 1963 και εντεύθεν αγωνίστηκε στα πλαίσια του μαρξιστικού -λενινιστικού κινήματος και αργότερα μέσα από τις γραμμές του ΜΛ-ΚΚΕ. Ο Θανάσης Καλώνης πέθανε στις 4 του Φλεβάρη 2014.
Στην κηδεία του, που έγινε στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης μίλησε ο Θανάσης Τσιριγώτης κι αναφέρθηκε στην προσφορά του Θανάση Καλώνη τόσο στο κομμουνιστικό κίνημα του τόπου μας όσο και στο ΜΛ – ΚΚΕ. Από την μεριά του ΚΚΕ(μ-λ) επικήδειο λόγο απηύθυνε ο Στέλιος Αγκούτογλου.

Σ.Α.