31 Μαρτίου 2014

Όχι στη νέα απαγόρευση των συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων!

26
Η Λαϊκή Αντίσταση – Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία, καταγγέλλει την απόφαση, που πήρε σήμερα η κυβέρνηση, μέσω της Γ.Α.Δ.Α. για απαγόρευση των συγκεντρώσεων και διαδηλώσεων σε μεγάλο τμήμα του κέντρου της Αθήνας, για την Τρίτη και την Τετάρτη, 1 και 2 Απρίλη αντίστοιχα, λόγω της συνόδου του Eurogroup και του ECOFIN στο Ζάππειο. Μια απόφαση που έρχεται να προστεθεί στις ολοένα και πιο συχνές απαγορεύσεις των τελευταίων μηνών.
Η απόφαση αυτή, τη στιγμή μάλιστα που έχουν εξαγγελθεί ήδη συγκεντρώσεις για την Τρίτη, από συνδικάτα, σωματεία, συλλογικότητες και κόμματα, αποτελεί ένα ακόμα βήμα έντασης και αναβάθμισης της κρατικής τρομοκρατίας απέναντι στο λαό, έκφρασης της υποτέλειας απέναντι στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της Ε.Ε. αλλά και του φόβου μπροστά στις λαϊκές αντιδράσεις και ξεσπάσματα, που γεννά η ολοένα και κλιμακούμενη βάρβαρη πολιτική που ακολουθεί η κυβέρνηση. Αποτελεί έκφραση της φασιστικοποίησης και του εκφασισμού της πολιτικής αυτής.

Κάτω τα χέρια απ’ το δικαίωμα στη διαδήλωση!
Κάτω η κρατική τρομοκρατία!
Έξω απ΄ την Ε.Ε.!
Ν’ ανατραπεί η αντιλαϊκή πολιτική!
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΗΣ Γ.Σ. ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ της 1/4/14

0
ΝΑ ΑΠΟΡΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΤΕΛΕΣΙΓΡΑΦΟ!
ΝΑ ΣΥΓΚΛΗΘΕΙ ΑΜΕΣΑ Γ.Σ ΠΡΟΕΔΡΩΝ
ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΥΝ ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΤΕΣ-ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Από τη μια το παραμύθι της εξόδου από την κρίση, της «ανάπτυξης», του “success story” και ένα μακρόσυρτος εκλογικός μπερντές όπου ο λαός «μπορεί να βρει το δίκιο του» (!!) Από την άλλη η πραγματικότητα: Μια ασταμάτητη καταιγίδα αντιδραστικών μέτρων που μας απογυμνώνει από κάθε δικαίωμα και κατάκτηση μας. Στη «νέα σελίδα» για τη χώρα, που πανηγυρικά ανήγγειλε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου (και) ο εκπαιδευτικός είναι ελαστικά, προσωρινά, απασχολούμενος των ευρωπαϊκών προγραμμάτων, σκυφτός στον αξιολογητή, διώκτης των μαθητών του και βέβαια υπό απόλυση!
  • 670 μόνιμοι εκπαιδευτικοί-από τους «διαθέσιμους»- βεβαιώνει ο πίνακας του ΑΣΕΠ πως δεν βρήκαν θέση παρότι αιτήθηκαν «κινητικότητα», ενώ άγνωστος είναι ο συνολικός αριθμός που θα πάρει το χαρτί της απόλυσης.
  • Στο πολυνομοσχέδιο, για να μη μένει καμιά αμφιβολία πως άρχισε ο χορός των απολύσεων και τελείωσε η μονιμότητα, βάζουν διάταξη για «αποζημίωση απόλυσης» και εγγραφή στον ΟΑΕΔ για τους μόνιμους δημόσιους υπαλλήλους. Με την ίδια «ευκαιρία» καταργούν και τον ΟΠΑΔ!
  • Έβαλαν για υλοποίηση ως τις 15/6 τις υποχρεωτικές μεταθέσεις στην περιφέρεια και σε όλη τη χώρα και ταυτόχρονα ανακοίνωσαν και την τυπική κατάργηση του δικαιώματος στη μετάθεση όπως το ξέραμε ως σήμερα
  • Μετά την εκδίωξη χιλιάδων μαθητών από τα ΕΠΑΛ, με όπλο το εξεταστικό και την τράπεζα θεμάτων του «νέου Λυκείου» απαιτεί από τους εκπαιδευτικούς να «εκτελέσουν» ήδη από το φετινό Μάη-Ιούνη, πολύ περισσότερους, για να αδειάσουν τα σχολεία και να γεμίσουν οι φτηνές καταρτίσεις και να ανέβει η «ανταγωνιστικότητα»: Πόσοι νέα παιδιά θα βρεθούν να ζητάνε «απασχόληση», χωρίς καμιά σύμβαση, χωρίς ούτε καν αμοιβή αν προχωρήσει αυτός ο εφιάλτης;
Όμως η αντιδραστική επέλαση και όσο κερδίζει έδαφος από τη δική μας υποχώρηση, γίνεται ολοένα πιο απροκάλυπτη.
• Στο «επιμορφωτικό Υλικό» που έδωσαν στα κακόφημα σεμινάρια στους αξιολογητές με πληθώρα συγκεκριμένων παραδειγμάτων για να «βοηθήσουν τη βαθμολόγηση μας» απαιτούν έναν εκπαιδευτικό που θα καθαρίζει τα σχολικά προαύλια, θα δουλεύει πρωί-απόγευμα και θα κυνηγάει αδιάκοπα γονείς και μαθητές για να λύσουν τα προβλήματα του δημόσιου σχολείου που οι ίδιοι κατεδαφίζουν!
• Και για να ξεκινήσει ήδη από φέτος να εφαρμόζεται μέσα στα σχολεία από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς η κόλαση της αξιολόγησης, το Υπουργείο απαίτησε ως τις 4/4 να συγκροτηθούν οι λεγόμενες ομάδες εργασίας της αυτοαξιολόγησης!
Συνάδελφοι τι μας ετοιμάζουν;
Τα δεδομένα είναι πολλά και δεν αφήνουν περιθώρια για αφέλειες και αυταπάτες. Με την αυτοαξιολόγηση-αξιολόγηση, δεν επιδιώκουν καμιά «βελτίωση» και «διόρθωση» , της άθλιας κατάστασης που οι ίδιοι διαμόρφωσαν για τους εκπαιδευτικούς και τα σχολεία. Και δεν μας ζητούν καμιά πρόταση και γνώμη για το «τι χρειαζόμαστε» αυτοί που μας εξοντώνουν εργασιακά, αυτοί που κάνουν τους μαθητές μας σύγχρονους δούλους σε μια χώρα και μια κοινωνία λεηλατημένη από τα μεγάλα αφεντικά που οι ίδιοι υπηρετούν. Με την αυτοαξιολόγηση-αξιολόγηση, θέλουν να επιβάλλουν:
  • Τον διευθυντή που θα είναι ο καθημερινός και «εσωτερικός» αξιολογητής σε ρόλο διώκτη και τρομοκράτη, που κάθε χρόνο θα πρέπει να βρίσκει ονόματα για τις λίστες των εκπαιδευτικών που είναι «ελλιπείς»
  • Την κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος μας, αλλά και κάθε στοιχείου ελευθερίας και αξιοπρέπειας μαζί με την εγκαθίδρυση ανθρωποφαγικών αντιλήψεων και συμπεριφορών
  • Την αδίστακτη εφαρμογή της μαζικής εξεταστικής σφαγής των μαθητών και τη μετατροπή του εκπαιδευτικού σε χωροφύλακα ενάντια σε κάθε κινητοποίηση τους
  • Το κλείσιμο σχολείων και την κατηγοριοποίηση τους με την υπαγωγή των όρων λειτουργίας τους στη «στήριξη των τοπικών κοινωνιών»
Ας σκεφτούμε και ας συζητήσουμε ξανά λοιπόν τα κεντρικά ερωτήματα:

Τι είναι αυτό που «δεν αντέχεται» περισσότερο: Το κόστος ενός μεγάλου ξεσηκωμού για την ανατροπή της επίθεσης ή η υποταγή σε αυτήν;
Τι είναι ρεαλιστικό: Η επιλογή «θα στριμώχνομαι κάθε μέρα στα μέτρα τους και θα τα βγάλω πέρα» ή η διεκδίκηση της ζωής μας με μαζικό αγώνα;
Τι είναι αληθινό: Η αναμονή σωτήρων και σωτηρίας έξω από εμάς ή η πεποίθηση ότι μόνο εμείς με τη συλλογική μας δύναμη και οργάνωση, με την ενωτική πάλη με τους μαθητές μας και το λαό, μπορούμε να νικήσουμε τον αντίπαλο, να κατακτήσουμε όσα μας αξίζουν;

Συνάδελφοι, ας θυμηθούμε:
Ατελείωτες δικαστικές προσφυγές, πάμπολλες χάρτινες καταγγελίες, ακόμα και «τροπολογίες νόμων» που κατατέθηκαν στη Βουλή, δεν μας έσωσαν, δεν σταμάτησαν την επέλαση του αντιπάλου, αντίθετα τελικά τη βοήθησαν! Τέσσερα χρόνια τώρα, μας οδηγούν είτε σε «απεργίες διαμαρτυρίας», είτε σε «εναλλακτικές μορφές». Ένα και μόνο δεν δοκιμάσαμε: Το μαζικό παρατεταμένο απεργιακό αγώνα! Το Μάη του 2013 «δεν υπήρχαν οι όροι και οι προϋποθέσεις» και ας ψήφισε υπέρ το 95%! Το Σεπτέμβρη πήγε να τους ξεφύγει αλλά κατάφεραν και πάλι να σπείρουν την απογοήτευση καλώντας να «κλιμακώσουμε» τις 5νθήμερες με 48ωρη!

Πρόγραμμα δράσης-Πρόταση προς όλους τους συναδέλφους, τις ΕΛΜΕ και τους Συλλόγους της Πρωτοβάθμιας

Είναι φανερό πως για να υπάρξει ο αγώνας που χρειάζεται, πρέπει να ξεσηκωθούμε οι από κάτω, να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, οι Γ.Σ. των ΕΛΜΕ και των Συλλόγων της Πρωτοβάθμιας, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Για τη συνδικαλιστική ηγεσία το λιγότερο που θα μπορούσαμε να πούμε είναι πως έχει σηκώσει ψηλά τα χέρια, έχει παραδοθεί και μαζί της επιδιώκει να παρασύρει-παραδώσει και όλο τον εργαζόμενο κόσμο στην Εκπαίδευση! Ιδιαίτερα η τελευταία ανακοίνωση της ΟΛΜΕ μετά την περιβόητη εγκύκλιο της 24-3, είναι μνημείο παραίτησης και υποταγής!
Μπροστά στο κυβερνητικό τελεσίγραφο θεωρούμε ότι πρέπει:
  • Η ΟΛΜΕ να καλέσει ΓΣ προέδρων έως την Πέμπτη 3-4-13, καλώντας παράλληλα τους διευθυντές να παραιτηθούν αρνούμενοι να γίνουν ο κρίσιμος κρίκος προώθησης των κυβερνητικών σχεδίων.
  • Αυτό το κάλεσμα παραίτησης των διευθυντών, πρέπει να αποφασίσουν μαζικά και οι ΓΣ των ΕΛΜΕ που θα πραγματοποιηθούν από 31/3-3/4, με ταυτόχρονη απόφαση για άρνηση συμμετοχής των εκπαιδευτικών στις ομάδες εργασίας και σε κάθε διαδικασία αυτοαξιολόγησης.
  • Οι αποφάσεις αυτές των ΓΣ να εκφραστούν-στηριχτούν με τοπικά συλλαλητήρια, παρεμβάσεις ενημέρωσης των γονιών και του εργαζόμενου λαού σε συντονισμό με τους συλλόγους της Πρωτοβάθμιας.
Είναι προφανές ότι ο αγώνας δεν μπορεί να σταματήσει εκεί. Απαιτείται άμεσα εισήγηση της ΟΛΜΕ και (κυρίως) αποφάσεις μαζικών Γενικών Συνελεύσεων των ΕΛΜΕ για απεργιακό αγώνα διαρκείας από την επόμενη εβδομάδα (Δευτέρα 7-4-14) που μπορεί να φτάσει και στις εξετάσεις.
Τα αιτήματα του αγώνα μας είναι:
  • Ανατροπή του πλαισίου απολύσεων-διαθεσιμότητας-κινητικότητας. Να γυρίσουν πίσω στα σχολεία όλοι οι συνάδελφοι
  • Ανατροπή του πλαισίου αυτοαξιολόγησης-αξιολόγησης
  • Ανατροπή του «νέου Λυκείου» και της Τράπεζας θεμάτων.
  • Δωρεάν Δημόσιο σχολείο για όλα τα παιδιά
  • Μόνιμη και σταθερή δουλειά, ασφάλιση-περίθαλψη, για όλους
ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ-ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ- ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ Σάμου
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
Αποφάσεις Έκτακτης Γενικής Συνέλευσης

0
Στη σημερινή Γενική Συνέλευση του Συλλόγου μας με αφορμή τις διαθεσιμότητες οδηγών και πληρωμάτων ασθενοφόρων των νοσοκομείων αποφασίστηκαν ομόφωνα τα εξής:
1. Με την δημοσίευση σε νόμο των διαθεσιμοτήτων ξεκινάμε κατάληψη του πρωτοκόλλου και των διοικητικών υπηρεσιών του νοσοκομείου για να μπλοκαριστεί η διαδικασία, απευθύνοντας παράλληλα ανοιχτό κάλεσμα στην τοπική κοινωνία και τους φορείς των νησιών μας για συμμετοχή. Για το σκοπό αυτό ο σύλλογός μας έχει προκηρύξει για την μέρα αυτή απεργία.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ (των ιμπεριαλιστών)
ΤΑ ΠΑΡΑ-ΧΗΜΙΚΑ (των ποικίλων υποτακτικών τους)
ΤΑ ΜΗ-ΧΗΜΙΚΑ (των αριστεροαναχωρητών) και τα ΑΝΤΙ-ΧΗΜΙΚΑ (του λαού)

0
Καπετανάκης Μ. 
Μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης Χανίων
Σαν Πρωτοβουλία Αντίστασης από την αρχή και εμείς έχουμε προσθέσει το δικό μας βροντερό όχι στο ουσιαστικά άδειασμα αν όχι αυτούσιων των χημικών, τουλάχιστον των πολλαπλάσιων σε όγκο απόβλητων τους στη θάλασσα μας. Πολεμικών μέσων παράνομων για ορισμένα αδύναμα κράτη που τα κατέχουν και συγκυριακά στοχοποιούνται, αλλά πλήρως αποδεκτό για τις ισχυρές χώρες που τα παράγουν και χρυσοπουλούν ακατάπαυστα.
Ορισμένα ΟΧΙ όμως στην ιστορική διαδρομή τα χωρίζει απόσταση ετών φωτός. Απείχε φέρ’ ειπείν παρασάγγας το όχι που ξεστόμισε στα ναζιστικά στρατεύματα εκβιασμένος από τις τότε συνθήκες ο γερμανόφιλος και φασίστας Μεταξάς, από το έμπρακτο και ματοβαμμένο όχι που αντέταξε με απαράμιλλο ηρωισμό ο ελληνικός λαός με τη σωστή βέβαια τότε συγκρότηση και καθοδήγηση.
Ασυγκράτητη θυμηδία προκάλεσε η προεκλογική χοροεσπερίδα την προπροηγούμενη Κυριακή με τη συγκέντρωση στο Αρκάδι. Λαοθάλασσα από τη μια και εξαίρετο δείγμα της οργής της νησιώτικης κοινωνίας απέναντι στα κτήνη της οικουμένης, που δεν υπολογίζουν στο ελάχιστο τη ζωή, την ευημερία, την ασφάλεια και την υγεία των λαών της γης εμπρός στα απάνθρωπα συμφέροντα τους. Και επίσης διάφανη απόδειξη της θέλησης του κόσμου για αποφασιστική, αγωνιστική απάντηση σε αυτούς τους αυταρχικούς σχεδιασμούς των.
Στον αντίποδα της κοσμοσυρροής αυτής κυριάρχησαν από τους διοργανωτές απόψεις που στραγγάλιζαν και διέστρεφαν τη ζέση των διαδηλωτών για ακύρωση των αντιδραστικών αυτών επιδιώξεων. Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς στον εμετικό χυλό των ανισόρροπων θέσεων που εκφράστηκαν από τους πρωτεργάτες της εκδήλωσης αυτής?
Τις εκκλήσεις στη δουλοπρεπή κυβέρνηση να παρέμβει και να σταματήσει τη διαδικασία. Ειδικά τώρα που έχει τον ρόλο της προεδρεύουσας αρχής στη Ε. Ε. Ανέκδοτο και αυτό, ε? Ηγείται της Ευρώπης ο Σαμαράς και όχι η Μέρκελ. Ή να αξιώνουν από την κυβέρνηση, που έχει εκχωρήσει κυριολεκτικά τα πάντα στο μεγάλο κεφάλαιο (γη και θαλάσσιο ύδωρ), από εδώ και πέρα να επιθυμήσει και να τολμήσει τη διαφωνία της σε τούτο το ζήτημα?
Άλλο διαμάντι πολιτικής φαιδρότητας υπήρξε και η σκέψη για επίβλεψη αυτής της υπόθεσης από έγκυρους διεθνείς παρατηρητές ή από ημεδαπούς εκπρόσωπους. Μα ποιους εννοούν άραγε? Όσους κώφευαν και σιωπούσαν (και συνεχίζουν) ένοχα στα ανεξάντλητα ανθρωπιστικά και περιβαλλοντικά εγκλήματα των Αμερικανοευρωπαίων ιμπεριαλιστών?
Μνημείο πολιτικής αγυρτείας αποτέλεσαν συνάμα οι προτάσεις των διαφόρων μεγαλοσχήμονων επικεφαλής για πιο ενδεδειγμένες μεθόδους εξουδετέρωσης των χημικών. Άξιοι συμβουλάτορες των ιμπεριαλιστών. Μήπως αγνοούν εναλλακτικές λύσεις αυτά τα καθάρματα? Και μόλις συναντήσουν το φως το αληθινό, θα συνετιστούν πάραυτα? Μήπως πάσχουν από σωστή ενημέρωση και εκτίμηση και καταλήγουν σε μυριάδες αποκοτιές και θηριωδίες? Πλανηθήκαν οικτρά και μακέλευσαν σαν κοτόπουλα τόσους λαούς? Κρίμα που δεν προσφέρανε αυτοί οι φωστήρες τις σολομώντειες ιδέες τους και σε άλλες περιπτώσεις, όταν πρόβαιναν σε αποτρόπαιες πράξεις οι ιμπεριαλιστές. Ίσως να γλύτωναν από τις σφαγές οι άτυχοι Σέρβοι και Ιρακινοί και εμείς οι Έλληνες από την φτώχεια με τους «λάθος» πολλαπλασιαστές τους.
Λησμονούν ηθελημένα οι εμπνευστές αυτών των αντιλήψεων, πως όλοι ανεξαίρετα οι τύραννοι της ανθρωπότητας, που προκάλεσαν ποταμούς αίματος και δακρύων, τις μόνες νουθεσίες που υποχρεώνονται να αφουγκραστούν, είναι οι μαχητικές εξεγέρσεις των καταπιεσμένων, σαν διεκδικούν μέρος ή το όλον της χειραφέτησης τους. Ήξεραν άριστα οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές το μέγεθος του άδικου που είχαν και τι επιπτώσεις συνεπάγονταν το ολοκαύτωμα της Χιροσίμα ή οι βόμβες ναπάλμ στα βουνά του Γράμμου εξολοθρεύοντας τους αντάρτες η` στις ζούγκλες του Βιετνάμ τους Βιετκόνγκ. Αυτή είναι η φύση τους (βάρβαρη και αιμοδιψής) και σωφρονίζονται αποκλειστικά με την πίεση των αγωνιζόμενων λαών. Διαφορετικά οι επαναστάτες του `21 θάπρεπε να είχαν εγκαταλείψει τα γιαταγάνια και να επισκεπτόντουσαν στη μεγάλη πύλη τον σουλτάνο πείθοντας τον με αφοπλιστικά επιχειρήματα για το ανεπίτρεπτο του τετρακοσιοστού ζυγού του.
Αν δεν ήταν τόσο σοβαρό το θέμα αυτό, θα προκαλούσε επίσης ασυγκράτητα γέλια η φαεινή ιδέα τους σαν ένδοξοι απόγονοι του Μιαούλη να παρεμποδίσουν δονκιχωτικά με φουσκωτά σκάφη τα τεράστια πλοία με τα χημικά. Ο ανεφάρμοστος ακτιβισμός (θλιβερό υποκατάστατο κλασσικών και αποδοτικών μορφών πάλης) στο απόγειο του.
Εκλεκτή τοποθέτηση στο πάνθεον της ασυναρτησίας ήταν και αυτή που καλούσε τις εισαγγελικές αρχές να ενεργοποιηθούν αποτρεπτικά. Θεσμοί που είναι εντεταλμένοι να περιφρουρούν μεταξύ άλλων και την υποδούλωση της Ελλάδας.
Η ιστορία με τα χημικά παρότι αποτελεί αφ’ εαυτού της ένα σημαντικότατο θέμα, αποκτά την πλήρη και τεράστια διάσταση του, όταν συνυφανθεί με το γενικότερο καθεστώς υποτέλειας της πατρίδας μας. Είναι παράγωγο της. Οι ίδιοι που δίχως συμπόνια βουλιάζουν σε πρωτόγνωρη (εξαιρούνται οι ζωντανοί προπαππούδες μας που βιώσαν παρόμοια φτώχεια και δυστυχία του τότε υποανάπτυκτου κράτους) εξαθλίωση τον λαό, μολύνουν με θράσος και τις θάλασσες μας. Έχουν δέσει με βαριές αλυσίδες πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά, πολιτισμικά την Ελλάδα. Η διαπίστωση αυτή βοηθά ακόμη περισσότερο τον αγώνα ενάντια στα χημικά, αφού θα στρατεύσει μαζικότερα τον πληθυσμό σε αυτή την πορεία. Γιατί το νικηφόρο αποτέλεσμα του θάναι ένα καίριο πλήγμα και αποδυνάμωση των αντιπάλων μας. Η πάλη κατά της πείνας των εργαζομένων, της ανεργίας, του αφανισμού των εργατικών δικαιωμάτων, της κατάργησης της δωρεάν περίθαλψης, της στέρησης των δημοκρατικών ελευθεριών, του περιορισμού της ιδιοκατοίκησης, της αμορφωσιάς, της συντριβής των μικρομεσαίων, της εξόντωσης των αγροτών και της πολυσχιδούς εξάρτησης, πρέπει να είναι αδιάσπαστα αλληλένδετη με τις αντιδράσεις για τα χημικά.
Κακώς επιδιώκουν οι επαΐοντες και οι τοπικοί παράγοντες, που σαν κομήτες εμφανίζονται στο ψυχορραγούν πολιτικό στερέωμα εξαιτίας της βαρυτικής έλξης των εκλογών, να το απονευρώσουν και υποβαθμίσουν σε μια οικολογική βάση. Πως αποτελεί μια ριζικά διαφορετική επιστημονική προσέγγιση με τους αρμόδιους. Όταν το λιοντάρι με τα σουβλερά του δόντια ξεσκίζει τις σάρκες της αντιλόπης, αυτή δεν θα πρέπει να διαμαρτυρηθεί μονάχα επειδή της λερώνει και καταστρέφει το τρίχωμα της. Και αλίμονο αν δεν συσπειρώσει όλη τη δύναμη της για να αμυνθεί και να αντεπιτεθεί ακόμη. Είναι πρωταρχικός όρος επιβίωσης του σαρκοβόρου το κατασπάραγμα. Αλλά άλλο τόσο και του αθώου θύματος η μανιασμένη προσπάθεια αυτοσυντήρησης.
Πάλι εδώ η διοργανώτρια ομάδα φορέων κάνει το αρνητικό της θαύμα. Αντί να προχωρήσει σε εκστρατεία πλατιάς πληροφόρησης και ενεργοποίησης των κατοίκων κάθε νομού με κεντρικές συγκεντρώσεις ανά πρωτεύουσα και παράλληλη γενική απεργία και κλείσιμο των καταστημάτων με αποκορύφωμα ένα παγκρήτιο συλλαλητήριο προς το έμβλημα της σκλαβιάς της χώρας μας, που είναι οι αμερικάνικες βάσεις, εξορίζει συμβολικά τους κρητικούς στο Αρκάδι. Ίσως να ευελπιστούσαν στην εξασφάλιση της άνωθεν ευλογίας, μα πιότερο της συσκότισης των κάτωθεν. Καπήλευση αγκαλιασμένη σφικτά με την εκτόνωση και χειραγώγηση της δυσαρέσκειας των κατοίκων. Πλαίσιο τέτοιων δράσεων που είχε εισηγηθεί η Πρωτοβουλία Αντίστασης σε μια σύσκεψη συλλογικοτήτων στα Χανιά και δεν επικράτησε. Και επιμένουμε σε αυτή την αντιμετώπιση, γιατί θα συνειδητοποιήσει και κινήσει μαζικότερα, ορθόδοξα και αποτελεσματικά τους Κρητικούς.
Ποια ήταν ξανά η μεγάλη απούσα ή η στρεβλά παριστάμενη σε αυτή την μεγαλειώδη λαοσύναξη? Μα η Αριστερά φυσικά. Οι δυνάμεις της ταξικής συνθηκολόγησης, της πυρόσβεσης της καυτής λαϊκής αγανάκτησης, της αντιπροσώπευσης και ανάθεσης σε κοινοβουλευτικούς σωτήρες. Κόμματα με εξοστρακισμένο από το λεξιλόγιο τους τον ιμπεριαλισμό και τον αντιιμπεριαλιστικό αγώνα ή καταχωνιασμένες έννοιες στα τρίσβαθα των θεωρητικών τους κειμένων στην καλλίτερη εκδοχή. Σε μια εποχή που είναι εξόφθαλμα όσο ποτέ άλλοτε ο μαύρος ρόλος των σατραπών του πλανήτη.
Έτσι μια μερίδα της συμβιβασμένης αριστεράς εκστασιασμένη με τη ζωηρή προοπτική ανάληψης του τιμονιού διακυβέρνησης του τόπου, υπόγεια ευθύνεται για την παρωδία της κυριακάτικης εκδήλωσης. Αποκρύβοντας πως, ούτως η` άλλως άσχετα από τις προθέσεις του καπετάνιου, το σκάφος πορεύεται σε μια αυστηρά προδιαγραμμένη και φουρτουνιασμένη τροχιά, που ελέγχεται από τον αυτόματο πιλότο της μέχρι το λαιμό υποταγής της χώρας μας.
Η άλλη πλευρά της αριστεράς, η υποτίθεται πιο καθαρόαιμη και προσηλωμένη πιστά στα κομουνιστικά ιδεώδη, πρόσθεσε άλλη μια μαύρη απουσία στο πλούσιο ενεργητικό της. Φυγομαχώντας επέτρεψε στους ποικιλώνυμους παραγοντίσκους να αλωνίζουν ανενόχλητοι και να αξιοποιούν για ίδιον όφελος την περίπτωση αυτή σε μια άκρως συντηρητική κατεύθυνση. Αν και έχει πρακτικά την δυνατότητα να ξεγυμνώσει αυτούς που είναι μεν προσκυνητές και ιεροψάλτες της υποτέλειας, με φαρισαϊκή υποκρισία δε σηκώνουν τα εξαπτέρυγα της εναντίωσης στα χημικά. Πότε είναι αλήθεια ειλικρινείς? Αφού μέχρι και η περιφέρεια Κρήτης πρωτοστατεί. Θου κύριε. Ας αντλήσουν λοιπόν οι αγνοί και παγιδευμένοι στις γραμμές του ρεφορμισμού αγωνιστές τα αυτονόητα συμπεράσματα για τη απαράδεκτη συμπεριφορά των ηγεσιών τους, που περιφρόνησαν ένα σπουδαίο γεγονός.
Δεν μπορεί επίσης να μείνει ασχολίαστη η δεύτερη αφίσα που κυκλοφόρησαν οι φορείς. Αντιδραστικοποιώντας το άχρωμο και παθητικό περιεχόμενο της αρχικής. Μιας και το όχι το συγκεκριμενοποιεί και περιορίζει στους Σύριους. Άφαντη η κυρίαρχη ευθύνη των ιμπεριαλιστών. Δηλαδή εμείς απειλούμαστε από τους Σύριους, εξιλεώνοντας τρόπον τινά τους φονιάδες της υφηλίου. Ουδέν σχόλιον.
Αξίζει τέλος να καταγγελθεί η αποτυχημένη απόπειρα των ιθυνόντων να απαγορεύσουν αυθαίρετα εκείνη τη μέρα σε οικολόγους και ντόπιους το αναφαίρετο δικαίωμα της παρέμβασης τους με ομιλία. Να στερήσουν το βήμα του λόγου σε άτομα με οικολογική ευαισθησία και ανυπότακτη λογική. Να μην διακηρύξουν την κινητοποίηση τους κατά των ανεμογεννητριών και της παρακείμενης χωματερής, που ρυπαίνει τον ευρύτερο χώρο όσο (πιθανόν και περισσότερο) και τα χημικά. Να τους στερήσουν τη δυνατότητα διαμαρτυρίας για ότι συμβαίνει στην αυλή τους δένοντας την με το μέτωπο των χημικών. Τους πρέπουν συγχαρητήρια για τον τόνο που έδωσαν όντας άλλη μια αυθεντική και ζωντανή εστία διεκδίκησης, ανατρέποντας την άψυχη ατμόσφαιρα.
Θεωρείται μονολιθική επωδός να προτείνουμε επίμονα αυτό που συγκροτεί τον κεντρικό άξονα που περιστρέφεται όλη η υπόσταση της Πρωτοβουλίας. Κατά μια έννοια όμως και η διαμετρικά αντίθετη στάση, δηλαδή της υπόκυψης στο σύστημα, της συνδιαχείρισης του και της καλλιέργειας εκλογικών ψευδαισθήσεων έχει το ξύλινο (και προδοτικό) στοιχείο της. Το κρίσιμο επίδικο δεν κρίνεται στο επίπεδο ρητορικής. Αλλά της σωστής ανάλυσης και εκτίμησης, της πρότασης του εφικτού και συγκρουσιακού, του ιστορικά επιβεβαιωμένου μονόδρομου. Εκεί έρχεται η πανηγυρική επιβεβαίωση μας. Η δικαίωση του φιλοπρόοδου πόθου του ανθρώπου να καταργήσει την εκμετάλλευση και καταπίεση από το πρόσωπο της γης συντελείτε μόνο μέσα από μια μακρινή και βασανιστική διαδικασία - γεμάτη φυσικά με διακυμάνσεις - στο πεδίο της ασταμάτητης ταξικής πάλης και όχι στα έδρανα των κοινοβουλίων. Ότι καταχτήθηκε μέχρι στιγμής και επιχειρείται με βάναυσο τρόπο να αναιρεθεί, επιτεύχθηκε αποκλειστικά στα αναρίθμητα Κιλελέρ και Σικάγο του 1886.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Ο ΛΑΟΣ ΜΕ ΓΟΡΓΟΥΣ ΒΗΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΝΑ ΒΑΔΙΣΕΙ ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΑ ΠΑΛΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΕΝΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΓΙΑ ΨΩΜΙ, ΔΟΥΛΕΙΑ, ΜΟΡΦΩΣΗ, ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΧΩΡΙΣ ΧΗΜΙΚΑ (στις θάλασσες του) ΟΡΑΜΑΤΙΖΟΜΕΝΟΣ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Κάπου εδώ τα ύπουλα παρα-χημικά και τα αδρανοποιητικά μη-χημικά αποδεικνύονται πιο επικίνδυνα από τα υπό εξουδετέρωση άλλα……. .
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

0
Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία συμμετέχει στις συγκεντρώσεις της Τρίτης με αφορμή τη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της Ε.Ε. 
και καλεί σε προσυγκέντρωση στις 6:30 μ.μ. στη πλατεία Κοραή.

Εργαζόμενοι-ες,
Εδώ και πέντε χρόνια οι κυβερνήσεις του Παπανδρέου, του Παπαδήμου, των Σαμαρά-Βενιζέλου, με τα απανωτά Μνημόνια, υποβάλλουν το λαό μας σε μία κτηνώδη δοκιμασία για να εξασφαλίσουν υποτίθεται, μέσα από την παραμονή της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ την «οικονομική ανάπτυξη» και την «ευημερία» της χώρας μας. Τα ψευδεπίγραφα «success story» αποδεικνύονται κόλαφος για τον ελληνικό λαό, που νοιώθει στο πετσί του την καπιταλιστική βαρβαρότητα των απανωτών εξοντωτικών μνημονιακών μέτρων που εκπορεύονται από την ΕΕ και την παραμονή της χώρας μας μέσα σ’ αυτήν .
Ποια είναι τα αποτελέσματα της πολιτικής των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τρεις δεκαετίες από την ένταξη της χώρας μας μέσα στο ιμπεριαλιστικό μόρφωμα της ΕΕ;

Παρά τις φιέστες του Ζαππείου, κατά την ανάληψη της ελληνικής προεδρίας της ΕΕ, η χώρα μας αποτελεί ένα άθυρμα στα νύχια των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Και σήμερα εν όψει της συνεδρίασης του Ecofin στο Ζάππειο, ποια είναι και πως είναι η Ελλάδα του ελληνικού λαού, 33 χρόνια μετά την αλήστου μνήμης προπαγάνδα του «θα τρώμε με χρυσά κουτάλια» του «εθνάρχη» Κ.Καραμανλή και της «ισχυρής Ελλάδας» του «εκσυγχρονιστή» Σημίτη:
• Κοντά 3 εκατομμύρια άτομα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, δηλαδή με λιγότερα από 300 ευρώ το μήνα. Πάνω από 2 εκατομμύρια βρίσκονται στην ανεργία και ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης. 3 εκατομμύρια είναι οι ανασφάλιστοι. Δεκάδες χιλιάδες είναι οι άστεγοι και απόκληροι. Πάνω από 4.000 είναι οι αυτοκτονίες
• H μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων ζει με μισθούς που δεν ξεπερνούν τα 400 και 500 ευρώ. Εκατοντάδες χιλιάδες ξωμάχων της δουλειάς ζουν με συντάξεις πείνας των 250-350 ευρώ το μήνα.
• Εκατοντάδες χιλιάδες αγροτικά νοικοκυριά καταστράφηκαν και ξεριζώθηκαν από τη γη και τα χωριά τους.
• Η βιομηχανία και γεωργία, όλη η παραγωγική βάση του τόπου, συρρικνώνεται και καταστρέφεται, το χρέος έφθασε στα ύψη, οι εισαγωγές πλημμυρίζουν τη χώρα, μια χώρα «ελεγχόμενης χρεοκοπίας» που μετατρέπεται σε υποτελή, εξαρτημένη, μεταπρατική επαρχία της EE, τόπος τουρισμού και κάθε λογής παρασιτικών υπηρεσιών.
O «ευρωπαϊκός μονόδρομος» των κυβερνήσεων της πλουτοκρατικής ολιγαρχίας και του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού αντί να φέρει την «οικονομική ανάπτυξη», τη «δημοκρατία» και την «ευημερία» που υπόσχονταν, οδήγησε , μέσα στις συνθήκες μιας μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης, σε μια πρωτοφανή φτώχεια και την ανεργία, σε μια κλιμάκωση της πολιτικής του περιορισμού των δημοκρατικών δικαιωμάτων και της κρατικής καταστολής.
Η ΕΕ βασικός πυλώνας της τρόικας έφερε τα βάρβαρα μνημόνια που θερίζουν τον ελληνικό λαό με τα σαρωτικά μέτρα των μαζικών απολύσεων και διαθεσιμοτήτων, της υποαπασχόλησης και της γενικευμένης κατάργησης της μόνιμης και σταθερής δουλειάς, του πετσοκόμματος των μισθών και των συντάξεων, της ισοπέδωσης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της κατεδάφισης της δημόσια παιδείας, περίθαλψης και πρόνοιας. Η ΕΕ έβαλε στο ζυγό των μνημονίων και την Κύπρο που τώρα πιο εξουθενωμένη δέχεται τους νέους ιμπεριαλιστικούς εκβιασμούς να υποκύψει σε ένα νέο διχοτομικό σχέδιο Ανάν.
Η EE δίπλα στις HΠA και του NATO, συμμετείχε και συμμετέχει στις ιμπεριαλιστικές εκστρατείες από τη Γιουγκοσλαβία μέχρι τη Λιβύη και τη Συρία και τώρα συμπρωταγωνιστεί στην ιμπεριαλιστική επέμβαση, στο πραξικόπημα, στη στήριξη μέχρι και ανοικτά φασιστικών δυνάμεων στην Ουκρανία.
Η ΕΕ αναδείχνεται καθημερινά σαν το όργανο των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που με επικεφαλής την Γερμανία καταδυναστεύει τους λαούς. Γι’ αυτό και πολιτικές σαν αυτές το ΣΥΡΙΖΑ που θέλουν την Ελλάδα μέσα στην ΕΕ και υπόσχονται «κατάργηση των μνημονίων» και λύση για τα προβλήματα του ελληνικού λαού μέσα από την ΕΕ αποτελούν μια απάτη και δεν οδηγούν παρά σε μια διαιώνιση της σημερινής εξάρτησης και της συνέχισης τα εκμετάλλευσης και λεηλασίας της χώρας μας από τον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό.
Η παραμονή της Ελλάδας μέσα στην ΕΕ που επιβάλλουν οι αστικές κυβερνήσεις και στηρίζει και ο ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει τη συνεχή σύνθλιψη του λαού μας μέσα στις μυλόπετρες των συμφερόντων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της ΕΕ που δεν έχει να προσφέρει στο λαό τίποτα άλλο, εκτός από λιτότητα, φτώχεια, ανεργία και εξαθλίωση. Γι’ αυτό και η έξοδος από την ΕΕ είναι ο μόνος δρόμος που ανταποκρίνεται πραγματικά στα συμφέροντα του.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, το μεγάλο ζήτημα είναι να μπορέσει ο λαός μας να οργανωθεί σε ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης για να αποκρούσει την αντιλαϊκή επέλαση της κυβέρνησης, της ΕΕ και των άλλων ιμπεριαλιστικών κέντρων.

• Έξω η Eλλάδα από την EE και το NATO.
• Όχι στην πολιτική των Μνημονίων.
• Ανυποχώρητος λαϊκός αντιιμπεριαλιστικός αγώνας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΙΚΟΣ ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

0
Στην ιστορία αυτού του τόπου υπήρξαν πολλά παραδείγματα ηρωισμού και αυτοθυσίας, από ανθρώπους που αφιέρωσαν όλη τους τη ζωή, αλλά και πέθαναν για κάποια πανανθρώπινα ιδανικά όπως η λευτεριά, η ειρήνη, η ανεξαρτησία και η δημοκρατία.
Είναι επίσης γνωστό ότι οι κομμουνιστές έχουν γράψει τις πιο λαμπρές σελίδες της ιστορίας αυτού του τόπου, υπερασπιζόμενοι αυτά τα ιδανικά. Οι θυσίες τους ήταν τεράστιες και αμέτρητες.
Ανάμεσα στα ονόματα των χιλιάδων αγωνιστών που έρχονται στο νου μας, ξεχωρίζει η αθάνατη μορφή του Νίκου Μπελογιάννη. Είναι ο φλογερός επαναστάτης που δε λύγισε ούτε μια στιγμή στη σύντομη, αλλά τόσο πλούσια σε αγώνες ζωή του. Είναι ένας από τους ανθρώπους που δε λύγισαν μπροστά σε φυλακές, εξορίες και βασανιστήρια.
Είναι ένας επαναστάτης που δε δίστασε να προσφέρει απλόχερα την ίδια του τη ζωή για να ζήσουν οι επόμενες γενιές ελεύθερα και ειρηνικότερα.
Ο Νίκος Μπελογιάννης γεννήθηκε στην Αμαλιάδα στα τέλη του 1915. Από τα εφηβικά του χρόνια οι προοδευτικές ιδέες και τα σοσιαλιστικά ιδανικά σημάδεψαν τον τρόπο σκέψης του. Με δικιά του πρωτοβουλία έγιναν στο γυμνάσιό του δύο μαθητικές απεργίες. Μετά την αποφοίτησή του από το γυμνάσιο το 1932 ξεκινάει τις σπουδές του στη Νομική της Αθήνας αλλά θα αναγκαστεί να τις εγκαταλείψει λίγο αργότερα όταν θα διωχθεί για την πολιτική του δράση.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΔΟΕ: ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ!

0
ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ μέσα στο συνδικαλιστικό μας κίνημα!
ΝΑ ΕΞΑΓΟΥΜΕ ΤΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ μπροστά ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΕΛΟΣ ΑΝ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΤΗΣ ΤΟ ΔΩΣΟΥΜΕ!

Σε μια σπάνιας υποκρισίας καλοστημένη ανακοίνωση οι εντολοδόχοι της κυβέρνησης στο συνδικαλιστικό κίνημα (ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ) και με κάλυμμα το ΔΣ της ΔΟΕ «ανάβουν …δεξιότατο το φλας» στην κυβερνητική πολιτική προκειμένου να εφαρμόσει την αντιδραστική πολιτική της λεγόμενης αυτοαξιολόγησης.
Σε μια ανακοίνωση που φέρει τον προκλητικό τίτλο «για τον καθορισμό της συλλογικής δράσης» η ηγεσία της ΔΟΕ προτείνει στους συλλόγους «όσοι δεν το έχουν ήδη κάνει, να επιβεβαιώσουν τη βούλησή τους να μη στελεχώσουν εθελοντικά τις ομάδες εργασίας, να ολοκληρώσουν τη σύνταξη των πρακτικών και να γνωστοποιήσουν την απόφασή τους στον τοπικό Σύλλογο. Έχει μεγάλη σημασία να αποτυπωθεί η απουσία συναίνεσης της εκπαιδευτικής κοινότητας».
Πραγματικά η κυβέρνηση που δεν αφήνει πέτρα στην πέτρα από τα λαϊκά δικαιώματα θα εκτεθεί… ανεπανόρθωτα από την ηθική της απομόνωση!.
Καλεί μάλιστα τους διευθυντές σχολικών μονάδων «να θέσουν στη διάθεσή του την πρόθεση παραίτησής τους, αποστέλλοντας σχετικό κείμενο απευθείας στην Ομοσπονδία», όμως, «προκειμένου να αξιοποιηθεί συνδικαλιστικά (και όχι υπηρεσιακά) στον αγώνα κατά της εφαρμογής της αξιολόγησης – χειραγώγησης». Με λίγα λόγια υπηρεσιακά θα εφαρμόζουν τις κυβερνητικές εντολές και συνδικαλιστικά θα διαμαρτύρονται!
• Αλλά το «ρεζουμέ» βρίσκεται λίγες γραμμές πιο κάτω εφόσον… «Οι συνάδελφοι Διευθυντές μετά την «επιστράτευσή» τους, όταν, αναγκαστικά, ορίσουν τις ομάδες εργασίας να αναφέρουν (στην πράξη ανάθεσης) ότι το κάνουν από υπηρεσιακό και μόνο καθήκον παρά το γεγονός ότι γνωρίζουν πως καλούνται να εκτελέσουν μια παράνομη εντολή την αντίθεση τους στην οποία δηλώνουν (όπως αναφέρει και η γνωμοδότηση της Νομικού Συμβούλου της Δ.Ο.Ε.)».
Δηλαδή με δυο λόγια πρώτα θα εκτελέσουν και μετά θα βγουν παραπονούμενοι ακριβώς όπως… στο στρατό και όπως φυσικά ταιριάζει στο πολιτικό και νομικό καθεστώς εντεινόμενης φασιστικοποίησης της δημόσιας ζωής!
Όσο για την «διαρκή στάση εργασίας για όλους τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, για όλο το χρονικό διάστημα ως το τέλος της σχολικής χρονιάς, όταν καλούνται σε συνεδρίαση της ομάδας εργασίας στην οποία, ως «επιστρατευμένοι», συμμετέχουν» γνωρίζουν και οι ίδιοι πως είναι μια γραμμή ανεφάρμοστη (η εμπειρία των νηπιαγωγών με την επέκταση του ωραρίου όπου δοκιμάστηκε η «μέθοδος» το αποδεικνύει)για αυτό και την προτείνουν !
Συνάδελφοι, συναδέλφισσες
Δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια για να περιγραφτεί ο βρώμικος ρόλος της ηγεσίας της ΔΟΕ –και των κατά συλλόγους ομοιωμάτων τους- που τόσο διάστημα ξιφουλκούσε δήθεν αγωνιστικά εφαρμόζοντας τη λεγόμενη γραμμή της «ανυπακοής» ενώ ετοίμαζε και έσκαβε το λάκκο της ευθυγραμμισμένης υπακοής και υποταγής στην αξιολόγηση-χειραγώγηση.
Είναι όμως απαραίτητο να βγουν κάποια συμπεράσματα καθώς μετά τις απολύσεις και την διαφαινόμενη οδυνηρή αποτυχία της γραμμής της «ανυπακοής» στο συνδικαλιστικό κίνημα ανοίγει επικίνδυνα η όρεξη στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.
1.Πρώτο συμπέρασμα είναι πως η αυτή η ενότητα όλων(!) των συνδικαλιστικών δυνάμεων που εκφράστηκε με τα κοινά πρακτικά άρνησης στους συλλόγους διδασκόντων ήταν επίπλαστη.
2. Δυστυχώς το μόνο κοινό σημείο αυτής της «ενότητας» ήταν η εκδήλωση της υποταγής στην άποψη περί του «τέλους των κλαδικών αγώνων», για τον «κόσμο που δεν τραβάει» και για τις απεργίες «που δεν σηκώνονται».
3.Ήταν μεγάλο λάθος (για τις μη κυβερνητικές δυνάμεις) και συνειδητή επιλογή (για τις κυβερνητικές-καθεστωτικές) η επικέντρωση μόνο στην αυτοαξιολόγηση την ίδια περίοδο που στη δευτεροβάθμια επιβάλλονταν οι πρώτες απολύσεις εκπαιδευτικών και συνολικότερα δρομολογείται η ανατροπή όλου του μέχρι σήμερα υφιστάμενου πλαισίου εργασιακών σχέσεων.
4. Ακριβώς για τους παραπάνω λόγους όχι μόνο δεν αρκούσε και δεν αρκεί η γραμμή της μη εφαρμογής των σχεδίων για ομάδες εργασίας της αυτοαξιολόγησης στα σχολειά αλλά το αντίστροφο, αυτό έπρεπε να είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα σε ένα γενικότερο σχεδιασμό αγώνα με διάρκεια οργάνωση και προοπτική που έπρεπε να ξεκινήσει μετά τις πρώτες κυβερνητικές, τρομοκρατικές κρούσεις.
Αντ` αυτού επιλέχτηκαν τοποθετήσεις για «κυβερνήσεις που είναι στα τελευταία τους», πρόωρη πανηγυρισμοί για «ηθική και νομική απομόνωση της κυβέρνησης» και υπερφίαλες τοποθετήσεις για ακύρωση στην πράξη της αυτοαξιολόγησης την ίδια στιγμή που το κρίσιμο ερώτημα –που έθεταν οι συνάδελφοι- τι θα γίνει όταν έρθει η ώρα του «εντέλλεσθε» παρέμενε αναπάντητο.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι.
Στο σύντομο αυτό διάστημα χιλιάδες εκπαιδευτικοί μέσα από τις ακυρώσεις των σεμιναρίων ενημέρωσης των στελεχών, τα πρακτικά κοινής άρνησης, τις στάσεις εργασίας κλπ εξέφρασαν τις αγωνιστικές διαθέσεις τους να αναμετρηθούν με την πολιτική που ξεθεμελιώνει τις εργασιακά μας δικαιώματα και οδηγεί τις εργασιακές σχέσεις έναν αιώνα (κυριολεκτικά!) πίσω.
Το δυναμικό αυτό του κλάδου βρίσκεται σήμερα ακάλυπτο πολιτικά και συνδικαλιστικά και αντιμέτωπο με την κυβερνητική τρομοκρατία.
Είναι λοιπόν απαραίτητο στις σχολικές μονάδες που μπορεί να εκδηλωθεί συλλογική άρνηση στην αυτοαξιολόγηση και τις ομάδες εργασίας αυτή να συνεχιστεί στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι δυνατό. Όταν αυτό δεν επιτυγχάνεται στις μικρές σχολικές μονάδες ή εκεί όπου μεμονωμένοι συνάδελφοι θα υποχρεωθούν κάτω από την συνειδητή ή φοβική αντίδραση των διευθυντών να συμμετάσχουν στις ομάδες εργασίας ας γίνει σαφές πως η μάχη και ο πόλεμος όχι μόνο δεν τέλειωσαν αλλά ίσα-ίσα, τώρα αρχίζουν. Γιατί τώρα γνωρίζουμε:
1. πως την πολιτική τους είναι διατεθειμένοι να την εφαρμόσουν με την τρομοκρατία, δια πυρός και σιδήρου.
2. πως η πολιτική αυτή δεν δείχνει κανένα έλεος. Όταν λένε «διαθεσιμότητα» θα εννοούν απόλυση
3. πως έπεται συνέχεια με την ουσιαστική κατάργηση της οργανικότητας, το πάγωμα των μεταθέσεων και την «αναδιοργάνωση του εκπαιδευτικού δυναμικού», τις συγχωνεύσεις σχολείων και την επέκταση του ωραρίου.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι.
Να καταγγείλουμε τους πράκτορες της κυβερνητικής πολιτικής στο συνδικαλιστικό μας κίνημα. Να απαιτήσουμε τώρα Γενικές Συνελεύσεις που θα συζητήσουν, θα αποφασίσουν και θα πιέσουν για την πιο αποτελεσματικό οργάνωση της αντίστασης μας.
Να μετατρέψουμε την προτεινόμενη απεργία στις 4 του Απρίλη σε προπομπό μιας μαζικής αντίδρασης για τον κλάδο και όχι σε αγωνιστική ταφόπλακα της μέχρι τώρα μαζικής άρνησης στην κακόφημη αυτοαξιολόγηση. Όποια εξέλιξη και αν έχει η μάχη για την αυτοαξιολόγηση, στην πραγματικότητα τώρα αρχίζει η πραγματική αναμέτρηση!
Μάρτης 2014
Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΟΔΗΓΩΝ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ
ΟΧΙ ΣΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ-ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΜΑΣ

0
Χωρίς να τηρεί ούτε τα προσχήματα της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, η Κυβέρνηση κατέθεσε και προωθεί για ψήφιση την Κυριακή 30/03 ένα ακόμα νομοσχέδιο-”σκούπα” 225(!) σελίδων, το οποίο, οι Χρυσοχοΐδηδες της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, θα το ψηφίσουν χωρίς να προλαβαίνουν, προφανώς, ούτε καν να το διαβάσουν. Το πολυνομοσχέδιο-καρμανιόλα επεκτείνει την Μνημονιακή λαίλαπα κατάργησης εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων, διαλύει ολόκληρα κομμάτια του παραγωγικού δυναμικού, προωθεί την εξαφάνιση κοινωνικών ομάδων στη χώρα.
Στο αντιλαϊκό αυτό έκτρωμα, μεταξύ άλλων, με μια αιφνιδιαστική κίνηση το Υπουργείο Υγείας κατέθεσε διάταξη που προβλέπει ότι οι οδηγοί όλων των Νοσοκομείων της χώρας τίθενται αυτομάτως σε διαθεσιμότητα (και θεωρητικά μετά από 1 μήνα θα μεταφερθούν στο ΕΚΑΒ). Η ρύθμιση αυτή διαλύει ένα κρίσιμο τομέα της λειτουργίας των νοσοκομείων που αφορά τόσο τις μεταφορές τροφίμων, αίματος, φαρμάκων κι υλικών όσο και τις μεταφορές ασθενών. Ανοίγει επίσης την πόρτα για μετακινήσεις οδηγών σ’ άλλες περιοχές, ακόμα και για απολύσεις.
Αυτή η κίνηση δεν είναι κεραυνός εν αιθρία, ούτε αφορά μόνο τους οδηγούς, αφού το ίδιο πήγε να γίνει και τον Δεκέμβρη του 2013, αλλά η Κυβέρνηση δεν μπόρεσε να υλοποιήσει τότε τις προθέσεις της λόγω των απρόσμενων, γι’ αυτήν, μεγάλων κινητοποιήσεων των οδηγών και των υπόλοιπων εργαζομένων στο χώρο της Υγείας και ιδιαίτερα της απεργίας των γιατρών του ΕΟΠΥΥ. Κινητοποιήσεις που πάτησαν στο κλίμα που διαμόρφωσε κι η μεγάλη συγκέντρωση στις 29/11 στην Αθήνα που –ως οδηγό για το μέλλον- να θυμίσουμε ότι ξεκίνησε απ’ το νησί μας.
Στο Νοσοκομείο Ικαρίας κινδυνεύουν να μπουν σε διαθεσιμότητα οι 3 οδηγοί που ανήκουν στη δύναμή του. Οι συνάδελφοί μας αυτοί καλύπτουν -σε μονοβάρδιες μάλιστα- την μεταφορά ασθενών (και όλες τις άλλες μεταφορές και εργασίες) σε όλη την νότια πλευρά, αλλά και σ’ όλο το νησί όταν δεν υπάρχει βάρδια στο ΕΚΑΒ (στο οποίο για κάθε 5 βάρδιες που καλύπτονται αναλογούν 2 κενές περίπου). Κι αυτό ενώ ακόμα δεν ξέρουμε τι γίνεται με τους 3 οδηγούς του Κέντρου Υγείας Ευδήλου -που μετακινήθηκαν στο Νοσοκομείο μετά την δημιουργία του ΕΚΑΒ στο Εύδηλο- ζήτημα για το οποίο δεν έχουμε ακόμα απάντηση απ’ την Διοίκηση σε έγγραφο ερώτημά μας. Να θυμίσουμε ότι το ΚΥ Ευδήλου και τα αγροτικά ιατρεία εδώ κι 1 μήνα δεν ανήκουν στο Νοσοκομείο και υπάγονται πλέον διοικητικά, κι αυτά και το προσωπικό τους, στο ΠΕΔΥ και την 2η ΥΠΕ στον Πειραιά.
Έτσι το επόμενο διάστημα (με τις γιορτές του Πάσχα και την αυξημένη κίνηση κόσμου και περιστατικών) δεν θα καλύπτονται πλέον οι ανάγκες, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, αφού είναι πολύ πιθανό είτε να μην υπάρχει καθόλου ασθενοφόρο σε βάρδια είτε να το χρειάζεται κάποιος πχ στην πλατεία του Αγίου Κηρύκου και να πρέπει να περιμένει να’ ρθει απ’ τον Εύδηλο(!).
Η Κυβέρνηση συνεχίζει με “συνέπεια” την πολιτική διάλυσης της δημόσιας Υγείας και το χτύπημα των δικαιωμάτων στην περίθαλψη και θα την συνεχίζει όσο δεν βρίσκει απέναντί της ισχυρή αντίσταση απ’ τους αγώνες των εργαζομένων και του λαού. Να θυμίσουμε ότι εκκρεμούν (προφανώς για μετά τις εκλογές) οι καταργήσεις-κλεισίματα επαρχιακών και ψυχιατρικών νοσοκομείων που είχαν εξαγγελθεί για το φθινόπωρο του 2013 αλλά “κόλλησαν” κι αυτές στις κινητοποιήσεις και την ανατροπή των σχεδιασμών του Υπουργείου Υγείας.
Να επισημάνουμε εδώ την αθέτηση της “δέσμευσης” Γεωργιάδη ότι οι διαθεσιμότητες δεν θα ισχύσουν για τα νησιά η οποία έγινε προφορικά στις 29/11 προς εκπροσώπους σωματείων νοσοκομείων και φορέων απ΄ την επαρχία και δικαίως αντιμετωπίσαμε εξ αρχής με μεγάλη επιφύλαξη.
Την Δευτέρα 31/03 η ΠΟΕΔΗΝ έχει προκηρύξει απεργία για τους οδηγούς κι ο Σύλλογός μας καλεί σε έκτακτη Γενική Συνέλευση στις 1330.
Συντονιζόμαστε με σωματεία Νοσοκομείων άλλων περιοχών. Το χτύπημα προς έναν από μας είναι χτύπημα προς όλους.
Εφαρμόζουμε την απόφαση Γενικής Συνέλευσης του Δεκέμβρη για δυναμικές κινητοποιήσεις-καταλήψεις-μπλοκάρισμα της διαδικασίας των διαθεσιμοτήτων/απολύσεων. Τίποτα δεν σταματά με την ψήφιση αρκεί να μην σταματήσουμε εμείς να παλεύουμε όπως μας έχει δείξει και η ιστορία της αποσυγχώνευσης του Νοσοκομείου.
Με οδηγό και την μέχρι τώρα εμπειρία μας βαδίζουμε στον δρόμο του αγώνα, τον μόνο δρόμο που μας έχει δώσει μέχρι τώρα αποτελέσματα, τον ίδιο δρόμο που πριν λίγες μέρες ακύρωσε τις μετακινήσεις προσωπικού του Μικροβιολογικού στην Σάμο!
Καλούμε τους κατοίκους της περιοχής σε ετοιμότητα!
• ΜΕ ΑΓΩΝΕΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ
• ΚΑΤΩ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ-ΕΕ-ΔΝΤ
• ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ/ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ – ΝΑ ΚΑΛΥΦΤΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΚΑΙ ΜΕ ΜΟΝΙΜΕΣ ΛΥΣΕΙΣ ΤΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΕΝΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ
• ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

30 Μαρτίου 2014

Για τη σημερινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα

16
Δεν ξέρω που την είδε τη λαοπλημμύρα η Iskra αλλά ο κόσμος που συγκεντρώθηκε στο Σύνταγμα σήμερα ίσα που γέμιζε, μάλλον αραιά,  το δρόμο στο πάνω μέρος της πλατείας. Μια συγκέντρωση που υποτίθεται ότι την καλούσαν η ΑΔΕΔΥ, οι μεγάλες ομοσπονδίες του δημοσίου και στην οποία αν δεν ήταν οι φαρμακοποιοί μάλλον θα ήταν χειρότερα τα πράγματα.
Μέσα στη Βουλή διεξαγόταν το γνωστό παιχνίδι της πρότασης δυσπιστίας που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ και είχε το θράσος να απορρίψει η ...κυβερνητική πλειοψηφία! Το σώου συνεχίστηκε και προς τα έξω όπου, όπως συνηθίζεται τελευταία, βγήκε η κοινοβουλευτική ομάδα στον περίβολο της Βουλής, χαιρέτησε το κόσμο από ψηλά και μετά κατέβηκε στη συγκέντρωση για να πάρει το μικρόφωνο ο Τσίπρας, με σεβασμό πάντα στο κίνημα, να καταγγείλει το κοινοβουλευτικό ...πραξικόπημα και να μας καλέσει στην μεγάλη ανατροπή (των δημοτικών και ευρωβουλευτικών εκλογών φυσικά!).
Στις 8 έφθασε στο Σύνταγμα και το ΠΑΜΕ, με μια πιο μαζική πορεία από την Ομόνοια όπου σε δηλώσεις του ο Κουτσούμπας κάλεσε το κόσμο εκτός από το να αγωνιστεί να ψηφίσει το ΚΚΕ στις δημοτικές και ευρωβουλευτικές εκλογές μιας και το ΚΚΕ αποτελεί τη ..."μόνη ουσιαστική εγγύηση ότι θα μπορέσει έτσι να ανοίξει ένας δρόμος καλύτερος για τον λαό μας, για τα παιδιά μας, για την πατρίδα μας".  Κατέλαβε το χώρο μπροστά στα λουλουδάδικα και τη Βασιλέως Γεωργίου.
Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία συμμετείχε στην σημερινή συγκέντρωση καλώντας το κόσμο να συμμετέχει γιατί οι αγώνες "δεν είναι μάταιοι όσο κι αν βάλθηκαν όλοι τους να μας πείσουν γι΄ αυτό. Είναι η πραγματική ελπίδα να καλυτερεύσουμε τη ζωή μας, να σταματήσουμε την αντιδραστική επέλαση. Γιατί οι δυνάμεις της ιμπεριαλιστικής λεηλασίας της χώρας και της κυβερνητικής επίθεσης στα λαϊκά δικαιώματα δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε εμείς". Συνθήματα φωναζόντουσαν από το μπλοκ της σε όλη τη διάρκεια της συγκέντρωσης και την ώρα που κατέβηκε ο Τσίπρας αντιπαρατέθηκε στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες, στην υποβάθμιση και υπονόμευση των μαζικών αγώνων, την αναχώρηση από τα σημερινά καθήκοντα και στόχους πάλης που έχουν ανάγκη λαός και εργαζόμενοι. Αυτό ενόχλησε κάποιους που ...απαίτησαν να σταματήσουμε τα συνθήματα για να ακούσουν τον ηγέτη τους!!! Και βουλευτής μαζί τους ο οποίος όμως μετά τα μάζεψε!
Λίγη ώρα μετά ο κόσμος άρχισε να αραιώνει.


Το ...highlight (το κορυφαίο γεγονός δηλαδή) ήταν το πανό που ακολουθεί. Δεν υπάρχει! Η κοινοβουλευτική αυταπάτη σε όλο της το μεγαλείο, τέτοιο σύνθημα κανείς δεν είχε το θάρρος να το γράψει σε πανό σε μια κινηματική συγκέντρωση!


Δεν ξέρουμε σε ποιον απευθυνόντουσαν οι υπογράφοντες το πανό αυτό, στη κυβέρνηση ή στο λαό, πάντως όπως και να έχει καλό θα είναι, να προσέξουν τις παρενέργειες που έχουν όλα τα φάρμακα, ως φαρμακοποιοί μάλλον θα το γνωρίζουν. Καμιά φορά είναι χειρότερες από την ασθένεια την οποία υποτίθεται ότι θα γιατρέψουν. Γενόσημα και μη. (Σ/Μ μάλλον ενοούν τα Σούπερ Μάρκετ).
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η μεγάλη πρωτοβουλία

0
 
Σε περίοδο όξυνσης της κρίσης, όπως σήμερα, η Αριστερά αναζητεί απεγνωσμένα την εργατική τάξη. Για να την βρει βέβαια, πρέπει πρώτα να την ορίσει. Γι αυτό και οι τακτικές αναφορές στους κλασικούς και ειδικά στο κείμενο του Β.Ι. Λένιν Η μεγάλη πρωτοβουλία. Συνήθως όμως η εκάστοτε επιλογή αποσπάσματος προς παράθεση, περιπλέκει μάλλον τα πράγματα παρά τα διευκρινίζει. Παρακάτω δημοσιεύτεται ολόκληρο το κείμενο (δηλ. το απόσμπασμα για την εργατική τάξη) σε νέα μετάφραση, αφού διαπιστώθηκε ότι η υπάρχουσα στα Άπαντα έχει αρκετά προβληματάκια. [Μετάφραση: Μ.Α.]




Η μεγάλη πρωτοβουλία
Β.Ι. Λένιν
[...] Η δικτατορία του προλεταριάτου δεν είναι μόνο η χρήση βίας κατά των εκμεταλλευτών και κυρίως δεν είναι καν η χρήση βίας. Η οικονομική βάση αυτής της επαναστατικής βίας, η εγγύηση για την αποτελεσματικότητα και την επιτυχία της είναι ότι, σε σύγκριση με τον καπιταλισμό, το προλεταριάτο εκπροσωπεί και δημιουργεί έναν ανώτερο τύπο κοινωνικής οργάνωσης της εργασίας. Αυτό είναι το σημαντικό, αυτή είναι η πηγή της δύναμης και η εγγύηση ότι ο τελικός θρίαμβος του κομμουνισμού είναι αναπόφευκτος.
Στη δουλοπαροικία η οργάνωση της κοινωνικής εργασίας στηριζόταν στην πειθαρχία του βούρδουλα, ενώ οι εργαζόμενοι, που τους λήστευαν και τυραννούσαν μια χούφτα γαιοκτήμονες, ζούσαν εντελώς στην άγνοια και την καταπίεση. Η καπιταλιστική οργάνωση της κοινωνικής εργασίας στηριζόταν στην πειθαρχία της πείνας, και παρά τη συνολική πρόοδο του αστικού πολιτισμού και της αστικής δημοκρατίας, η τεράστια μάζα των εργαζομένων στα πιο αναπτυγμένα, πολιτισμένα και δημοκρατικά κράτη παρέμενε στην άγνοια και την καταπίεση μια μάζα μισθωτών δούλων ή καταπιεσμένων αγροτών, που τους λήστευαν και τυραννούσαν μια χούφτα καπιταλιστές. Η κομμουνιστική οργάνωση της κοινωνικής εργασίας -το πρώτο βήμα προς την οποία είναι ο σοσιαλισμός- στηρίζεται, και με την πάροδο του χρόνου ακόμη περισσότερο, στην ελεύθερη και συνειδητή πειθαρχία των ίδιων των εργαζομένων που έχουν ανατρέψει το ζυγό και των γαιοκτημόνων και των καπιταλιστών.
Αυτή η νέα πειθαρχία δεν πέφτει από τον ουρανό ούτε είναι προϊόν ευσεβών πόθων. Αναπτύσσεται μέσα από τους υλικούς όρους της μεγάλης καπιταλιστικής παραγωγής, και μόνο μέσα από αυτούς. Χωρίς αυτούς είναι αδύνατον. Φορέας ή όχημα αυτών των υλικών όρων είναι η καθορισμένη ιστορική τάξη που δημιουργήθηκε, οργανώθηκε, συσπειρώθηκε, διαπαιδαγωγήθηκε, μορφώθηκε και ατσαλώθηκε από τον μεγάλης κλίμακας καπιταλισμό. Η τάξη αυτή είναι το προλεταριάτο.
Αν μεταφράσουμε το λατινικό, επιστημονικό, ιστορικο-φιλοσοφικό όρο «δικτατορία του προλεταριάτου» σε απλούστερη γλώσσα, σημαίνει τα εξής:
Μόνο μια καθορισμένη τάξη, δηλαδή οι εργάτες της πόλης και του εργοστασίου, γενικά οι βιομηχανικοί εργάτες είναι ικανοί να καθοδηγήσουν ολόκληρη τη μάζα των εργαζομένων και των εκμεταλλευομένων στον αγώνα για την ανατροπή του ζυγού του κεφαλαίου, και να τον φέρουν πραγματικά εις πέρας, στον αγώνα για τη διατήρηση και τη στερέωση της νίκης, στο έργο της δημιουργίας του νέου σοσιαλιστικού κοινωνικού συστήματος και σε ολόκληρο τον αγώνα για την πλήρη κατάργηση των τάξεων. (Ας σημειώσουμε σε παρένθεση ότι η μόνη επιστημονική διάκριση μεταξύ σοσιαλισμού και κομμουνισμού είναι ότι ο πρώτος όρος σημαίνει το πρώτο στάδιο της νέας κοινωνίας που προέρχεται από τον καπιταλισμό και ο δεύτερος σημαίνει το επόμενο και υψηλότερο στάδιο.)
Το λάθος της κίτρινης Διεθνούς της «Βέρνης» είναι ότι οι ηγέτες της αποδέχονται μόνο στα λόγια την ταξική πάλη και τον καθοδηγητικό ρόλο του προλεταριάτου και φοβούνται να εξάγουν το αντίστοιχο λογικό συμπέρασμα. Φοβούνται ακριβώς αυτό το αναπόφευκτο συμπέρασμα, που τρομοκρατεί την αστική τάξη και που είναι εντελώς απαράδεκτο γι’ αυτή. Φοβούνται να παραδεχτούν ότι η δικτατορία του προλεταριάτου είναι επίσης περίοδος ταξικής πάλης που είναι αναπόφευκτη όσο δεν θα έχουν εξαλειφθεί οι τάξεις και που αλλάζει μορφή, γίνεται ιδιαίτερα σκληρή και ιδιαίτερα ιδιόμορφη την περίοδο αμέσως μετά την ανατροπή του κεφαλαίου. Το προλεταριάτο δεν σταματά την ταξική πάλη μετά την κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας, αλλά τη συνεχίζει μέχρι την κατάργηση των τάξεων, φυσικά κάτω από διαφορετικές συνθήκες, σε διαφορετική μορφή και με διαφορετικά μέσα.
Τι σημαίνει λοιπόν «κατάργηση των τάξεων»; Όλοι όσοι αυτοαποκαλούνται σοσιαλιστές την αναγνωρίζουν ως τον τελικό σκοπό του σοσιαλισμού, αλλά με κανένα τρόπο δεν της προσδίνουν τη δέουσα σπουδαιότητα. Οι τάξεις είναι μεγάλες ομάδες ανθρώπων που διαφέρουν μεταξύ τους από τη θέση που κατέχουν σε ένα ιστορικά καθορισμένο σύστημα κοινωνικής παραγωγής, από τη σχέση τους (στις περισσότερες περιπτώσεις ορισμένη και διατυπωμένη από το νόμο) με τα μέσα παραγωγής, από το ρόλο τους στην κοινωνική οργάνωση της εργασίας και συνεπώς από από το μέγεθος του μεριδίου του κοινωνικού πλούτου που διαθέτουν και τον τρόπο απόκτησής του. Οι τάξεις είναι ομάδες ανθρώπων, κάποια από τις οποίες ιδιοποιείται την εργασία μιας άλλης εξαιτίας της διαφορετικής θέσης που κατέχουν σ’ ένα καθορισμένο σύστημα κοινωνικής οικονομίας.
Είναι φανερό ότι για την ολοκληρωτική κατάργηση των τάξεων, δεν αρκεί η ανατροπή των εκμεταλλευτών, των γαιοκτημόνων και των καπιταλιστών, δεν αρκεί η κατάργηση των δικαιωμάτων τους στην ιδιοκτησία, χρειάζεται επίσης να καταργηθεί όλη η ατομική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, χρειάζεται να εξαλειφθεί η διάκριση μεταξύ πόλης και υπαίθρου, καθώς και η διάκριση μεταξύ χειρωνακτικής και πνευματικής εργασίας. Αυτό απαιτεί μια πολύ μεγάλη χρονική περίοδο. Για να επιτευχθεί αυτό απαιτείται ένα τεράστιο βήμα προς τα εμπρός στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων, απαιτείται να καταβληθεί η αντίσταση (συχνά παθητική που είναι ιδιαιτέρως επίμονη και ιδιαιτέρως δύσκολη να καταβληθεί) των πολυάριθμων επιβιώσεων της μικρής κλίμακας παραγωγής, απαιτείται να καταβληθεί η τεράστια δύναμη της συνήθειας και του συντηρητισμού που συνδέεται με αυτά τις επιβιώσεις.
Η αξίωση ότι όλοι οι «εργαζόμενοι» είναι εξίσου ικανοί να κάνουν αυτή τη δουλειά, είναι κούφια λόγια ή η αυταπάτη ενός προκατακλυσμιαίου προ-μαρξιστή σοσιαλιστή, διότι αυτή η ικανότητα δεν έρχεται μόνη της, αλλά μεγαλώνει ιστορικά και μεγαλώνει μόνο μέσα από τους υλικούς όρους της μεγάλης κλίμακας καπιταλιστικής παραγωγής. Αυτή η ικανότητα, στην αρχή του δρόμου από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό, κατέχεται μόνο από το προλεταριάτο. Αυτό είναι ικανό να εκπληρώσει το γιγάντιο καθήκον που αντιμετωπίζει, πρώτον, επειδή είναι η ισχυρότερη και πιο προχωρημένη τάξη στις πολιτισμένες κοινωνίες, δεύτερον, επειδή στις πιο αναπτυγμένες χώρες αποτελεί την πλειοψηφία του πληθυσμού, και τρίτον, επειδή στις καθυστερημένες καπιταλιστικές χώρες, όπως στη Ρωσία, η πλειοψηφία του πληθυσμού ανήκει στο ημι-προλεταριάτο, δηλαδή αποτελείται από ανθρώπους που ένα μέρος του χρόνου ζουν μόνιμα με ένα προλεταριακό τρόπο, που μόνιμα κερδίζουν μέρος των μέσων συντήρησής τους ως μισθωτοί εργάτες σε καπιταλιστικές επιχειρήσεις.
Εκείνοι που προσπαθούν να επιλύσουν τα προβλήματα που εμπλέκονται στη μετάβαση από τον καπιταλισμό στον σοσιαλισμό, στη βάση της γενικής κουβέντας για ελευθερία, ισότητα, δημοκρατία στη γενική ισότητα της εργασιακής δημοκρατίας κ.λπ. (όπως ο Κάουτσκι, ο Μάρτοφ και οι άλλοι ήρωες της κίτρινης Διεθνούς της Βέρνης), αποκαλύπτουν μόνο τη μικροαστική φιλισταϊκή φύση τους και ιδεολογικά ακολουθούν με δουλικό τρόπο πίσω από την αστική τάξη. Η σωστή επίλυση αυτού του προβλήματος μπορεί να βρεθεί μόνο στη συγκεκριμένη μελέτη των ειδικών σχέσεων μεταξύ της συγκεκριμένης τάξης που κατάκτησε την πολιτική εξουσία, δηλαδή του προλεταριάτου και ολόκληρης της μη προλεταριακής, καθώς και της ημι-προλεταριακής μάζας του εργαζόμενου πληθυσμού. Σχέσεις που δεν διαμορφώνονται μέσα σε φανταστικά αρμονικές, «ιδανικές» συνθήκες, αλλά μέσα στις πραγματικές συνθήκες της μανιώδους αντίστασης της αστικής τάξης, η οποία παίρνει πολλές και ποικίλες μορφές.
Η τεράστια πλειοψηφία του πληθυσμού -και πολύ περισσότερο του εργαζόμενου πληθυσμού – σε οποιαδήποτε καπιταλιστική χώρα, συμπεριλαμβανομένης και της Ρωσίας, είχε χιλιάδες φορές την εμπειρία, μαζί με συγγενείς και φίλους να νιώσει την καταπίεση, τη λεηλασία και κάθε είδους τυραννία που διαπράττει το κεφάλαιο. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος, δηλαδή η σφαγή δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων για να αποφασισθεί εάν το αγγλικό ή το γερμανικό κεφάλαιο θα έχει την κυριαρχία στην καταλήστευση ολόκληρου του κόσμου – όξυνε πολύ αυτές τις δοκιμασίες, τις αύξησε και τις βάθυνε και έκανε τους ανθρώπους να διαπιστώσουν το νόημά τους. Εξ ου η αναπόφευκτη συμπάθεια που εκδηλώνεται στο προλεταριάτο από την τεράστια πλειοψηφία του πληθυσμού, ιδιαιτέρως από τους εργαζομένους, επειδή το προλεταριάτο με ηρωικό θάρρος και επαναστατική αδιαλλαξία ανατρέπει το ζυγό του κεφαλαίου, ανατρέπει τους εκμεταλλευτές, καταστέλλει την αντίστασή τους και με το αίμα του ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία της νέας κοινωνίας, στην οποία δεν θα υπάρχει χώρος για τους εκμεταλλευτές.
Όσο μεγάλοι και αναπόφευκτοι κι αν είναι οι μικροαστικές τους ταλαντεύσεις και η τάση για επιστροφή στην αστική «τάξη», κάτω από τις «φτερούγες» της αστικής τάξης, οι μη προλεταριακές και ημι-προλεταριακές μάζες του εργαζόμενου πληθυσμού δεν μπορούν παρά να αναγνωρίσουν το ηθικό και πολιτικό κύρος του προλεταριάτου, το οποίο όχι μόνο ανατρέπει τους εκμεταλλευτές και καταστέλλει την αντίστασή τους, αλλά οικοδομεί νέα και ανώτερη κοινωνική σχέση, κοινωνική πειθαρχία, την πειθαρχία των ταξικά συνειδητών και ενωμένων εργαζομένων, που δεν ξέρουν κανένα ζυγό και καμιά εξουσία εκτός από την εξουσία της δικής τους ενότητας, της δικής τους περισσότερο ταξικά συνειδητής, τολμηρής, συμπαγούς, επαναστατικής και στέρεης πρωτοπορίας.
Για να επιτύχει τη νίκη, για να οικοδομήσει και να παγιώσει το σοσιαλισμό, το προλεταριάτο πρέπει να εκπληρώσει δύο καθήκοντα ή ένα διπλό καθήκον: πρώτον, με τον υπέρτατο ηρωισμό του στον επαναστατικό αγώνα ενάντια στο κεφάλαιο πρέπει να κερδίσει όλη τη μάζα των εργαζομένων και των εκμεταλλευομένων, πρέπει να την κερδίσει, να την οργανώσει και να την καθοδηγήσει στον αγώνα για την ανατροπή της αστικής τάξης και την πλήρη καταστολή της αντίστασής της. Δεύτερον, πρέπει να οδηγήσει όλη τη μάζα των εργαζομένων και των εκμεταλλευομένων, καθώς και όλες τις μικροαστικές ομάδες στο δρόμο της νέας οικονομικής ανάπτυξης, προς τη δημιουργία νέας κοινωνικής σχέσης, νέας εργασιακής πειθαρχίας, νέας οργάνωσης της εργασίας, η οποία θα συνδυάζει την τελευταία λέξη της επιστήμης και της καπιταλιστικής τεχνολογίας με τη μαζική συνεργασία των ταξικά συνειδητών εργατών δημιουργώντας τη μεγάλης κλίμακας σοσιαλιστική βιομηχανία.
Το δεύτερο καθήκον είναι πιο δύσκολο από το πρώτο, διότι πιθανώς δεν μπορεί να εκπληρωθεί με την ηρωική θέρμη μεμονωμένων δράσεων· απαιτεί τον πιο παρατεταμένο, τον πιο επίμονο και πιο δύσκολο ηρωισμό στην απλή καθημερινή δουλειά. Αυτό όμως το καθήκον είναι και πιο ουσιαστικό από το πρώτο, επειδή, σε τελευταία ανάλυση, η πιο βαθιά πηγή ισχύος για νίκες ενάντια στην αστική τάξη και η μοναδική εγγύηση για την αντοχή και τη μονιμότητα των νικών αυτών μπορεί να είναι μόνο ο νέος και ανώτερος τρόπος κοινωνικής παραγωγής, η αντικατάσταση της καπιταλιστικής και της μικροαστικής παραγωγής από τη μεγάλης κλίμακας σοσιαλιστική παραγωγή.
[...]

28 Ιουνίου 1919

Κρίση + Κριτική

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

29 Μαρτίου 2014

Ανακοίνωση για τη δίωξη των δύο αγωνιστών στα Τρίκαλα

0
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Καθημερινά βιώνουμε την ολομέτωπη ταξική επίθεση του συστήματος απέναντι στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις του λαού. Συρρίκνωση μισθών, αφαίρεση δικαιωμάτων σε παιδεία-περίθαλψη, απολύσεις και άλλα πολλά συνθέτουν την σκληρή πραγματικότητα που βιώνει ο λαός τα τελευταία κυρίως χρόνια. Για να εδραιωθεί και να συνεχίσει αυτή η πολιτική, επιστρατεύονται καθημερινά όλοι οι μηχανισμοί τρομοκρατίας που διαθέτει το σύστημα. ΜΜΕ, απαγόρευση συγκεντρώσεων και πορειών και κρατική καταστολή συνθέτουν το σκηνικό τρομοκρατίας που έχει επιβάλλει η κυβέρνηση απέναντι στο λαό φοβούμενη τις αντιδράσεις που δημιουργεί η πολιτική της. Ιδιαίτερα θα πρέπει να τονιστεί η ανοιχτή δράση των φασιστικών συμμοριών και ο ρόλος των φασιστών της Χρυσής Αυγής που αποτελούν τις πιο συστημικές δυνάμεις του καπιταλιστικού κράτους. Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που εμφανίστηκαν ανοιχτά στο πλευρό των εργοδοτών ως απλοί «φίλοι», αποποιούμενοι την κομματική τους τοποθέτηση. Αυτό καταγράφει το πολιτικό τους «ήθος» και την προσφιλή μέθοδο της μεταμφίεσης, χάριν συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό βλέπουμε και τη δίωξη στην πόλη μας δύο μελών του σωματείου Ιδ. Υπαλλήλων Ν. Τρικάλων, μελών της Αγωνιστικής Πρωτοβουλίας Ιδ. Υπαλλήλων. Μια δικαστική δίωξη που έρχεται να συμπληρώσει το σκηνικό τρομοκρατίας που από κοινού κυβέρνηση και κεφάλαιο έχουν εξαπολύσει απέναντι στον εργαζόμενο λαό.
Οι δύο αγωνιστές, κατήγγειλαν με ανακοίνωσή τους τις απολύσεις και την εργοδοτική τρομοκρατία σε επιχείρηση ξυλείας στα Τρίκαλα και βρέθηκαν κατηγορούμενοι από άτομα του «περιβάλλοντος» του εργοδότη. Μαζί τους κατηγορούνται και οι ιδιοκτήτες των ηλεκτρονικών ΜΜΕ που δημοσίευσαν την ανακοίνωση. Οι δύο αγωνιστές είναι γνωστοί για τη στάση τους στο κίνημα, που θαρρετά και με συνέπεια παλεύουν τις απόψεις τους τόσο μέσα στους χώρους δουλειάς τους όσο και στα ευρύτερα ζητήματα. Έτσι λοιπόν κατηγορούνται γιατί υπερασπίστηκαν ανοιχτά και επώνυμα τους απολυμένους εργαζόμενους της επιχείρησης, καταγγέλλοντας την εργοδοτική τρομοκρατία.
Μια τέτοια δίωξη έχει στόχο την τρομοκράτηση αγωνιστών και συνολικά του λαού και των εργαζομένων. Συνταγμένη πλήρως με τα κυβερνητικά σχέδια αποσκοπεί στη συνέχιση αυτής της πολιτικής που θέλει τους εργαζόμενους σύγχρονους δούλους.
Η Οργάνωση Τρικάλων του ΚΚΕ(μ-λ) στέκεται σταθερά στο πλευρό των δύο αγωνιστών του ταξικού κινήματος και καλεί σε ενεργό συμπαράσταση και στήριξή τους.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΠΟΛΥΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ!
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ!

0
Η Λαϊκή Αντίσταση - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία 
καλεί στη συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 6:30 μ.μ.

Εργαζόμενοι, άνεργοι,
Άλλο ένα πολυνομοσχέδιο βρίσκεται για ψήφιση στη Βουλή. Άλλη μια μαχαιριά στη καρδιά της εργατικής τάξης και του εργαζόμενου λαού προωθείται από τη συγκυβέρνηση των υπηρετών της ιμπεριαλιστικής τρόικας. Με την κατάληξη της δήθεν διαπραγμάτευσης στο γνωστό εκ των προτέρων αποτέλεσμα, νέα βάρβαρα μέτρα ενάντια στους εργαζόμενους και το λαό.
Μόλις λίγες ημέρες πριν καταργήθηκε στη πράξη ο τελευταίος θύλακας μόνιμης και σταθερής δουλειάς με τις πρώτες χιλιάδες απολύσεις μόνιμων δημοσίων υπαλλήλων μετά από πάνω από εκατό χρόνια. Καθηγητές της τεχνικής εκπαίδευσης και σχολικοί φύλακες αποτελούν τους πρώτους απολυμένους-θύματα αυτής της πολιτικής που έρχονται να προστεθούν στα εκατομμύρια των ανέργων. Πρόκειται για αρνητική εξέλιξη για το σύνολο των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Η επόμενη άμεση επιδίωξη των ιμπεριαλιστών και κεφαλαίου είναι η πλήρης απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων.
Ταυτόχρονα μια σειρά αντιλαϊκές ρυθμίσεις περιλαμβάνονται στο πολυνομοσχέδιο-έκτρωμα. Στρώνεται ο δρόμος για την πλήρη αποψίλωση του ήδη ακρωτηριασμένου κατώτερου μισθού, με τη μείωση και βαθμιαία κατάργηση των τριετιών και των επιδομάτων. Η νέα μείωση των εργοδοτικών εισφορών και η κατάργηση «κοινωνικών πόρων» που θα αποφέρουν εκατομμύρια ευρώ στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, σημαίνουν κι άλλο βαρύ χτύπημα στα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων και θα οδηγήσει άμεσα σε νέες δραστικές μειώσεις των ασφαλιστικών παροχών. Η «ρύθμιση» για το γάλα θα ξεκληρίσει τους ντόπιους γαλακτοπαραγωγούς και θα διευρύνει την αγορά και τα κέρδη των ευρωπαϊκών μονοπωλίων του κλάδου. Η απελευθέρωση της ιδιοκτησίας του φαρμακείου από την άδεια φαρμακοποιού, των σημείων πώλησης των φαρμάκων, του ωραρίου λειτουργίας των φαρμακείων, και η συνακόλουθη διάλυση φαρμακείων και φαρμακοποιών όπως τα γνωρίσαμε μέχρι σήμερα είναι μέτρα που θα έχουν άμεσες επιπτώσεις σ΄ όλους μας. Παρόμοια μέτρα που γενικεύουν την κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας και προωθούν την απελευθέρωση των προϊόντων αρτοποιίας, την αγορά των ταξί κ.α. δεν έχουν άλλο στόχο παρά την άλωση αυτών των τομέων της οικονομίας από το μεγάλο κεφάλαιο.
Το λεγόμενο πρωτογενές πλεόνασμα με τη σπέκουλα των κυβερνητικών ενεργούμενων πάνω σ΄ αυτό θα κατευθυνθεί βασικά στους ιμπεριαλιστές δανειστές για να υποδηλώσει με το πιο κατηγορηματικό τρόπο ποιος κάνει κουμάντο στο τόπο. Ένα μικρό τμήμα του με τη μορφή του εφάπαξ βοηθήματος για καθαρά προεκλογικούς λόγους θα πάει σε ελάχιστους.
Εργαζόμενοι, άνεργοι,
Οι υποταγμένες και συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες μας καλούν γι΄ ακόμα μια φορά να αντισταθούμε στο “και πέντε”. Αφού έβαλαν το χεράκι τους διαχρονικά στο πέρασμα της βαρβαρότητας, αφού ξεπούλησαν τους διαθέσιμους (ΑΔΕΔΥ), αφού υπέγραψαν στη ζούλα άλλη μια συλλογική σύμβαση ενταφιασμού δικαιωμάτων (ΓΣΕΕ), έχουν το θράσος να καλούν σε μια ακόμη διαμαρτυρία καλώντας τους βουλευτές να καταψηφίσουν. Επιχειρούν έτσι να μετατρέψουν τη δική τους συνθηκολόγηση σε υποταγή των εργαζομένων στους ιμπεριαλιστές και το κεφάλαιο. Να φορτώσουν στην ουσία τις δικές τους ευθύνες στους εργαζόμενους και το λαό.
Αλλά και οι κοινοβουλευτικές δυνάμεις που αναφέρονται στην Αριστερά (ΣΥΡΙΖΑ-ΚΚΕ) έχουν τεράστια ευθύνη για την πορεία των πραγμάτων με βάση τη γραμμή τους, μια γραμμή εκλογικών αυταπατών, περιορισμού, υποβάθμισης και υπονόμευσης των μαζικών αγώνων, αναχώρησης από τα σημερινά καθήκοντα και στόχους πάλης που έχουν ανάγκη λαός και εργαζόμενοι.
Οι αγώνες, ωστόσο, δεν είναι μάταιοι όσο κι αν βάλθηκαν όλοι τους να μας πείσουν γι΄ αυτό. Είναι η πραγματική ελπίδα να καλυτερεύσουμε τη ζωή μας, να σταματήσουμε την αντιδραστική επέλαση. Γιατί οι δυνάμεις της ιμπεριαλιστικής λεηλασίας της χώρας και της κυβερνητικής επίθεσης στα λαϊκά δικαιώματα δεν θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε εμείς.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΛΑΪΚΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ!
29.3.2014
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΣ ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΣΥ

0
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΠΟΕΔΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 31/3/14, 11-3 μ.μ.
ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΤΟΥ ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ 12 μεσ.
ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 31/3/14

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΔΗΓΟΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΣ
ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΣΥ


Την Κυριακή 30/3, με διαδικασία εξπρές, ο Άδωνης Γεωργιάδης και η δικομματική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ- ΝΔ ψηφίζουν την διαθεσιμότητα ΟΛΩΝ των οδηγών του ΕΣΥ και τη μεταφορά τους στο ΕΚΑΒ.
Τη διαδικασία αυτή την ονομάζουν "κλειστή" διαθεσιμότητα ενός μήνα (όπως ακριβώς με τους γιατρούς του ΕΣΥ πριν λίγες εβδομάδες).
Ο αγώνας των οδηγών το Δεκέμβρη του 2013, μαζί με τις δυνάμεις του συντονιστικού και μια σειρά σωματεία πανελλαδικά, κατάφερε να ανακόψει τα σχέδια του φασίστα υπουργού υγείας. Τώρα επανέρχονται τρόικα και Άδωνης να καταργήσουν μία ολόκληρη ειδικότητα στα δημόσια νοσοκομεία για να προσθέσουν πάνω από 1300 νέους διαθέσιμους δημόσιους υπαλλήλους στη λίστα τους. Η ΠΟΕΔΗΝ σήμερα Παρασκευή κάλεσε σε παναττική στάση εργασίας για τη Δευτέρα31/3.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ !!!
ΜΑΖΙΚΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΑΓΩΝΑ 
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πανικάριο Νοσοκομείο
ΚΑΛΕΣΜΑ ΓΙΑ ΕΚΤΑΚΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

0
Σύλλογος Εργαζομένων Νοσοκομείου Ικαρίας
ΒΓΑΖΟΥΝ ΣΕ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥΣ ΟΔΗΓΟΥΣ ΤΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ!
ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ!
Όλοι στην έκτακτη ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΔΕΥΤΕΡΑ 31 ΜΑΡΤΙΟΥ, 13:30 μ.μ.
Σήμερα είναι οι γιατροί του ΕΣΥ και οι οδηγοί, αύριο κάποιος άλλος από ΕΜΑΣ …

Σύντομο Σημείωμα:
Στη σημερινή έκτακτη συνεδρίαση του Δ.Σ. του συλλόγου μας συζητήθηκε η απάντησή μας στις διαθεσιμότητες των οδηγών των νοσοκομείων.
Προσανατολιζόμαστε σε ανάληψη δράσεων και πρωτοβουλιών τόσο τοπικά όσο -και κυρίως- πανελλαδικά, σε συνενόηση και συντονισμό με συλλόγους εργαζομένων νοσοκομείων και Ενώσεις Γιατρών. Να γίνουν Γενικές Συνελεύσεις άμεσα σε όλα τα νοσοκομεία.
Εκτιμήσαμε πως παρά τις όποιες δυσκολίες υπάρχουν πρέπει να βγεί πρόγραμμα κινητοποιήσεων ΠΡΙΝ το Πάσχα.
Καλό είναι να υπάρξουν συνενοήσεις μεταξύ των νοσοκομείων μέσα στο Σαββατοκύριακο, προκειμένου να υπάρξει καλύτερη αλληλοενημέρωση και όσο το δυνατόν κοινός προσανατολισμός ενόψει και των Γενικών μας Συνελεύσεων. Θα υπάρξει σύντομα και δελτίο τύπου του συλλόγου μας.
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Α.Σ.Κ. ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ: Εναντιονόμαστε στην πώληση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού

0
Συμμετέχουμε στην πορεία - Σάββατο 29/4 - 11:00πμ. από τον Άγιο Τρύφωνα Τερψιθέας - Γεννηματά και Αθανάτου - μετά την πορεία συνέλευση στην πλατεία Βάρναλη στην Αργυρούπολη.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ
ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ
• Η εκποίηση του Ελληνικού και των παραλιών
• Τα σχέδια κυβέρνησης και κεφαλαίου για την καπιταλιστική “αξιοποίησή” τους

Επειδή τα σχέδια αυτά μας αφορούν άμεσα, γιατί καταστρέφονται και συρρικνώνονται ελεύθεροι χώροι που σπανίζουν, παραλίες και αδόμητες εκτάσεις που είναι πολύτιμοι για τη ζωή μας στο ήδη επιβαρημένο κλιματολογικά λεκανοπέδιο. Γιατί θα αλλάξουν τη μορφή των γειτονιών μας, κάνοντάς τες αφιλόξενες με την τσιμεντοποίηση και την υπερσυγκέντρωση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και χωρίς να εξυπηρετούν καμία πραγματική κοινωνική ανάγκη μας. Γιατί, τέλος, η καταστροφική επέλαση δεν θα σταματήσει εκεί, θα συμπεριλάβει και περιφερειακούς σχεδιασμούς, τους αυτοκινητόδρομους, τον Υμηττό και τους οδικούς άξονες των περιοχών μας, την αναβάθμιση του ΚΥΤ Αργυρούπολης-Ηλιούπολης από τα 150V στα 400V, με προφανή σκοπό να εξυπηρετούνται οι ανάγκες της “νέας πολιτείας” που στήνεται στο Ελληνικό και στην παραλία του Αγ.Κοσμά, αδιαφορώντας για τις επιβλαβείς συνέπειες στην υγεία και τη ζωή κατοίκων και εργαζομένων των γύρω περιοχών και όλου του λεκανοπεδίου.
Αυτοί που κερδίζουν από την εκποίηση, την ιδιωτικοποίηση και την καπιταλιστική ανάπτυξη του περιβάλλοντος και των δημόσιων χώρων, φτιάχνοντας στη θέση τους χώρους πολυτελούς αναψυχής για λίγους αποστερώντας τους απ΄ τους πολλούς, είναι το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις του και οι μηχανισμοί τους. Αυτοί που, έξι χρόνια τώρα, για να ξεπεράσει το σύστημα την κρίση του, για να παρουσιάζουν σαν πλεόνασμα τα δημοσιονομικά ελλείμματα των κυβερνήσεων που τα διαχειρίζονταν, εφαρμόζοντας τις επιταγές τροϊκανών και Ευρωπαίων αφεντικών, έχουν εξαπολύσει ανελέητη επίθεση στα δικαιώματα και τη ζωή μας.
Δεν αδιαφορούν απλώς για την καταστροφή και τη λεηλασία του περιβάλλοντος, των δημόσιων χώρων, των κοινωνικών υποδομών, του φυσικού πλούτου. Αυτό ακριβώς επιδιώκουν! Αφού διαλύσουν κάθε τέτοια υποδομή, αφού καταστήσουν ελαστικό, περιπλανώμενο και διαθέσιμο το εργατικό δυναμικό της, αφού ιδιοποιηθούν την πρόσβαση στα κοινωνικά δικαιώματα και αποκόψουν όλους εμάς από την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση, που δικαιωματικά μας ανήκουν, μεταμορφώνουν σε εμπόρευμα και πουλάνε: την υγεία, το νερό, τον αέρα, τις παραλίες, τους ελεύθερους χώρους, τα κοινωνικά αγαθά. Δεν τους απασχολεί αν στη θέση τους φτιάχνουν καζίνα και resort πολυτελούς αναψυχής για λίγους, γιατί ακριβώς σ' αυτά θέλουν να δουλεύουν σαν σκλάβοι, χωρίς κανένα δικαίωμα, εξαθλιωμένοι άνεργοι, ελαστικοποιημένοι ανασφάλιστοι εργαζόμενοι, 5μηνίτες, νοικιασμένοι με 480 ευρώ μικτά, απλήρωτοι νέοι της “μαθητείας”. Πάνω σε όλα αυτά θα πατήσουν η οικονομική μεγέθυνση και οι επενδύσεις τους, για να τους αποφέρουν κερδοφορία και να αναπαράγουν τις σχέσεις εκμετάλλευσης και καταπίεσης των πολλών. Έχουν, άλλωστε, διαμορφώσει προ πολλού το έδαφος για να περνούν οι στοχεύσεις τους, με τα μνημόνια, την κατάργηση των εργασιακών κατακτήσεων και δικαιωμάτων, έχουν επιβάλει τη φτώχεια, την ανεργία και τη ζωή με επιδόματα. Το πρόσημο της “ανάπτυξης” θα είναι η κυριαρχία (οικονομική και πολιτική) της εκμετάλλευσης και θα έχει παρονομαστή το διακηρυγμένο ήδη πόλεμο ενάντια στους εργαζόμενους και το λαό, τις κατακτήσεις του και τους συνολικότερους όρους ζωής και διαβίωσής του.
Για να γίνει αποδεκτός σαν κοινός εθνικός μας μύθος (succes story) η “παραγωγική ανασυγκρότηση” και το ξεπούλημα, για να υποταχθεί κάθε αντίδραση στην επίθεση αυτή, δείχνουν ότι διαπραγματεύονται το τίμημα της πώλησης του Ελληνικού. Οι πρόθυμοι εθνικοί κτηματομεσίτες (κυβέρνηση και ΤΑΙΠΕΔ) και οι χρηματοοικονομικοί σύμβουλοί τους (Citigroup, Piraeus Bank) πανηγυρίζουν ότι πέτυχαν αύξηση κατά 25% (915 εκατ. ευρώ) σε σχέση με την αρχική προσφορά της Lamda Development. Αποτίμησαν ως δίκαιο και εύλογο το να παζαρεύουν τη δημόσια γη, τον αέρα που αναπνέουμε και τη ζωή μας στην πόλη μας, επιστρατεύοντας τη συνδρομή και του φερόμενου ως ανεξάρτητου εκτιμητή, του American Appraisal. Αυτό και μόνο αποδεικνύει το τι φαγοπότι γίνεται. Το 33% του ποσού αυτού θα καταβληθεί άμεσα με την ολοκλήρωση της συμφωνίας και το υπόλοιπο εντός 10 ετών, σύμφωνα με τους όρους της σχετικής σύμβασης. Επιπλέον του τιμήματος, η εταιρία αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου κόστος ύψους 1,25 δισ. ευρώ που απαιτείται για την υλοποίηση των αναγκαίων υποδομών και του Ενιαίου Μητροπολιτικού Πάρκου.
Για να χρυσωθεί το χάπι της αξίας πώλησης του Ελληνικού και να παραδοθεί πάση θυσία στο ιδιωτικό κεφάλαιο, τάζονται από την κοινοπραξία στην αρχή 10.000 θέσεις εργασίας και σε βάθος χρόνου 50.000, τη στιγμή που η καταστροφή της ζωντανής εργασίας και η ένταση της ταξικής εκμετάλλευσης, το βάθαιμα της κοινωνικής ανισότητας είναι καθημερινή πραγματικότητα. Ψεύδονται, υποσχόμενοι “άνοιγμα τοπικών αγορών”, “αύξηση των αξιών”, “ανάπτυξη του τουριστικού πόλου”, για να παραπλανούν τους αυτοαπασχολούμενους των γύρω περιοχών πως θ' ανοίξουν δουλειές για όλους και θα πάρουν μερίδιο από την πίττα, για να αποσπάσουν την υπογραφή τους, μέσω της σιωπής τους, στο έγκλημα που σχεδιάζεται.
Ποιους και από ποια θέση, λοιπόν, αφορά η πολιτεία της ευμάρειας που στήνουν τα κοινά επενδυτικά σχήματα Λάτση και ξένων πολυθενικών; Σίγουρα όχι όποιον δεν έχει γιοτ να δέσει στη μαρίνα του Αγ. Κοσμά, ούτε αυτόν που δεν έχει να πληρώσει χαράτσια για να σώσει το μόνο σπίτι που διαθέτει, αλλά ούτε και αυτόν που είναι ο ίδιος μπαλάκι του γκολφ πηγαίνοντας από τη διαθεσιμότητα στην απόλυση. Οι λεγόμενες “αξιοπρεπείς” θέσεις εργασίας που ακούγονται θα είναι του επιπέδου του παιδιού που μαζεύει το μπαλάκι στα σπορ των πλουσίων.
Αντίθετα, οι κάτοικοι των γύρω περιοχών και του Λεκανοπεδίου έχουμε ανάγκη από τα δάση, τους ελεύθερους χώρους, τις πλατείες, τις παραλίες. Το ίδιο και το πρώην Αεροδρόμιο του Ελληνικού ως φυσικό πάρκο υψηλού πρασίνου για αναψυχή με ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση για όλους, έξω από κάθε λογική ανταποδοτικότητας κι αυτοχρηματοδότησης και έξω από κάθε καπιταλιστικό αναπτυξιακό προγραμματισμό. Ο αγώνας για την ανατροπή των σχεδιασμών τους επιβάλλει τη διεκδίκηση και το κέρδισμα ολόκληρης της έκτασης, ανατρέποντας τη διαδικασία αρπαγής της από το ιδιωτικό κεφάλαιο, το τεμαχισμό της και, παραπέρα, στην αποκατάσταση και τη διατήρησή της ως φυσικό πάρκο υψηλού πρασίνου με χαρακτήρα δημόσιο, ελεύθερο, κοινόχρηστο για όλους, χωρίς επιχειρηματική δραστηριότητα και χωρίς ανταποδοτικότητα, με απομάκρυνση όλων των χρήσεων και εγκαταστάσεων, αυθαίρετων ή μη, που δεν συνάδουν με το χαρακτήρα του ως ελεύθερου, ανοιχτού και ανήκοντα στο λαό της Αττικής φυσικού πάρκου.
Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να είναι νικηφόρος αν δεν είναι ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ και των οργάνων διεκδίκησης και πάλης που αυτοί θα συγκροτήσουν. Δεν εξυπηρετείται από ετερόκλητες συμπορεύσεις και συμμαχίες θεσμικών παραγόντων των καλλικρατικών δήμων με τις οργανώσεις, τους συντονισμούς και τις επιτροπές αγώνα του κινήματος, παρά μόνο αν στηρίζεται στη συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων, των κατοίκων, των εργαζομένων πάνω στον πολιτικό στόχο της ανατροπής των σχεδιασμών της εκποίησης και της καπιταλιστικής ανάπτυξης.
Γιατί δεν είναι ένας αγώνας υποστήριξης ενός δήθεν εναλλακτικού μοντέλου και σχεδιασμού που φιλοδοξεί να λειτουργήσει ανταγωνιστικά, οικονομικότερα, οικολογικότερα και προσοδοφόρα είτε για τμήματα του ντόπιου ιδιωτικού κεφαλαίου είτε για το ίδιο το κράτος, τους δήμους και τις επιχειρήσεις τους, συμβάλλοντας στην αναπαραγωγή καπιταλιστικών πολιτιστικών και καταναλωτικών προτύπων. Γιατί πόσο δημόσιου και πόσο κοινωνικού χαρακτήρα μπορεί να είναι ένα μητροπολιτικό πάρκο, για τη δημιουργία του οποίου απαιτείται η χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά κονδύλια, που εκταμιεύονται υπό τους σαφείς όρους υλοποίησης της περιφερειακής πολιτικής της ΕΕ και υπό την προϋπόθεση της απαρέγκλιτης τήρησης της δημοσιονομικής πειθαρχίας και των αντιλαϊκών πολιτικών που επιβάλλονται από την ΕΕ; Προωθείται ή όχι μέσω αυτών των χρηματοδοτήσεων (αφού τα κεφάλαια δίνονται για να επενδυθούν) η κερδοφορία των ξένων ιδιωτικών κεφαλαίων, που μια χαρά δημιουργούν σχήματα και κοινοπραξίες (οι λεγόμενες αναπτυξιακού σκοπού) με τα ελληνικά, αναπαράγοντας τη σχέση χρηματοδότηση-επένδυση- κερδοφορία- κατανάλωση κ.ο.κ;
Πόσο δημόσιου και πόσο κοινωφελούς χαρακτήρα μπορεί να είναι ένα μητροπολιτικό πάρκο, οι όροι υλοποίησης και διατήρησης του οποίου περνούν μέσα από τις γνωστές συστημικές δεσμεύσεις των διαχειριστών του (κράτος, περιφέρεια, ΟΤΑ), οι οποίοι έχουν διαπρέψει αναγάγοντας την ανταποδοτικότητα και τις συμπράξεις με το ιδιωτικό κεφάλαιο σε κοινωφελή επικερδή δραστηριότητα, που έχουν απομυζήσει τα λαϊκά εισοδήματα με μια σειρά “ανταποδοτικά”, “κοινωνικά” ακόμα και “αλληλέγγυα” τέλη και φόρους;
Η ανατροπή αυτής της επίθεσης δεν μπορεί να επιτευχθεί σαν αντικατάστασή της από μοντέλα ενός άλλου αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και με άλλη διαχείριση που θα δώσουν το φιλί της ζωής στην καπιταλιστική ανάπτυξη. Γιατί είναι ο ταξικός συσχετισμός αυτός που πρέπει να διαρραγεί, να ανατραπεί για να επιβληθούν οι λαϊκές απαιτήσεις, για να ικανοποιηθούν οι κοινωνικές ανάγκες των πολλών. Και αυτή η διαδικασία δεν υπηρετείται παρά μόνο από τη λαϊκή αυτοοργάνωση και τη συγκρότηση μάχιμου συντονισμού αντίστασης και αγώνων με πλατιά και ουσιαστική λαϊκή συμμετοχή, για τη διαμόρφωση όρων ρήξης και ανατροπής των σχεδιασμών αυτών, όσο κι αν προσαρμόζονται με αλλαγές, εξωραϊσμούς και δήθεν βελτιώσεις για να γίνουν πιο εύπεπτες.

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΚΟΣΤΟΛΟΓΕΙΤΑΙ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ

Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης
askilioupolis.espivblogs.net – ask_ilioupolis@espiv.net
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

28 Μαρτίου 2014

Παρά το «στρίψιμο» της ΟΛΜΕ, η μάχη μπορεί και πρέπει να δοθεί
Ή ΘΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ Ή ΘΑ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΝ

8
Δεν έχει περάσει μια βδομάδα από τη «μαύρη» μέρα των απολύσεων των συναδέλφων μας και κυβέρνηση-υπουργείο παιδείας «ξεσαλώνουν»!!!
  • Ο Μητσοτάκης εξαγγέλλει αποζημίωση και επίδομα ανεργίας για τους απολυθέντες. Την επισημοποίηση δηλαδή του ΤΕΛΟΥΣ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ!!! Επιτέλους να γίνει πράξη το όνειρο του συστήματος στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα να είναι ίδια η ελαστικότητα, ίδια η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα, ίδιος ο εργασιακός μεσαίωνας.
  • Μετά την «τιμωρία» μαθητών (αλλά και των καθηγητών) για τις καταλήψεις με μαθήματα στις διακοπές του Πάσχα, βγαίνει στον «αέρα» πρόταση για αύξηση του σχολικού έτους κατά 50 διδακτικές ώρες.
  • Προχωρά στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών διοργανώνοντας τα σαββατιάτικα σεμινάρια και πλασάροντας στα στελέχη υλικό με πολύ αποκαλυπτικό περιεχόμενο: Πχ στο ζήτημα της υπηρεσιακής ευθύνης υπάρχει το “…Εκπαιδευτικός ανακοινώνει στον σύλλογο διδασκόντων ότι θα επιθυμούσε να συμμετέχει σε δράσεις καθαριότητας και εξωραϊσμού του προαύλιου χώρου του σχολείου. Καταθέτει παράλληλα και σχέδιο δράσης με χρονοδιάγραμμα...” Μ’ άλλα λόγια θα πλένεις τζάμια, θα καθαρίζεις την αυλή (τώρα μάλιστα που θα απολυθούν και οι απλήρωτες καθαρίστριες) αλλιώς δεν έχεις μέλλον στο σχολείο.
  • Και τέλος «επιστρατεύει» τους εκπαιδευτικούς για να συμμετάσχουν στις ομάδες αυτοαξιολόγησης εφαρμόζοντας την πρακτική του «εντέλλεσθε».
Τα παραπάνω είναι τα πρόσφατα, χωρίς τα προηγούμενα (υποχρεωτικές μεταθέσεις, τράπεζα θεμάτων–Νέο λύκειο κλπ) και χωρίς αυτά που θα ακολουθήσουν.
Αυτή είναι η κατάσταση, αυτή είναι η άγρια πραγματικότητα που διαμορφώνει η κυβέρνηση. Ολοκληρωτικός πόλεμος στα εργασιακά-δημοκρατικά- μορφωτικά δικαιώματα, επιχείρηση πλήρους εκκαθάρισης του τοπίου στον κλάδο και στην εκπαίδευση.
Με αυτή την πραγματικότητα απαιτείται ΝΑ ΣΥΓΚΡΟΥΣΤΟΥΜΕ. Χωρίς εύκολες λύσεις, φαεινές και κόλπα. Ξεκάθαρα πια ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΣΧΕΤΙΣΜΟΣ ΔΥΝΑΜΗΣ. Να βαδίσουμε λοιπόν τον ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΛΗΣ ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ. Το ξέρουμε όλοι μας ότι είναι δύσκολος ο δρόμος αυτό αλλά είναι …ο μόνος. Όλα τα άλλα είναι θλιβερές αυταπάτες συνδικαλιστικών ηγεσιών που αρέσκονται στα μεγάλα λόγια και στα άθλια έργα.
Τώρα μάλιστα σ’ αυτές τις κρίσιμες στιγμές η αριστερή πλειοψηφία του κλάδου στην ΟΛΜΕ κάνει πως δεν καταλαβαίνει. Αφού δόθηκε η μάχη-με επιτυχία- στους συλλόγους ενάντια στην εφαρμογή της αυτοαξιολόγησης μόλις η κυβέρνηση έδειξε τα «δόντια» της, ανεβάζουν(!!) το επίπεδο της αντιπαράθεσης, διοργανώνοντας το εκπαιδευτικό συνέδριο στα Γιάννινα, προγραμματίζοντας απογευματινά συλλαλητήρια και γενικές συνελεύσεις που θα ασχοληθούν με την προετοιμασία της κορύφωσης(!!!) της πάλης στην απεργία που κήρυξε η ΓΣΕΕ(!!!!) στις 9 Απρίλη.
Τι απόφαση είναι αυτή που συνδιαμόρφωσαν ΣΥΝΕΚ-ΠΑΜΕ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ (δε συζητάμε για ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚ) επιλέγοντας να μη δώσει ο κλάδος μάχη; Είναι προκλητική η αναχώρησή τους από τη σκληρή πραγματικότητα και «άδειασμα» των συναδέλφων να τη «στρίβουν» καλώντας τους συλλόγους και τους διευθυντές να συνεχίζουν να κρατούν την ίδια στάση έτσι απλά σα να μη συνέβη τίποτα. Όσο για κάποιες παραταξιακές ανακοινώσεις που καλούν σε ανυπακοή και απειθαρχία –πέρα από το ότι είναι για «ξεκάρφωμα» για την απαράδεκτη στάση τους-δεν καλύπτουν την πραγματική ανάγκη για οικοδόμηση κινηματικής απάντησης. Δε μπορεί να γίνει ανεκτό και αποδεκτό από κανένα το γνωστό παραμύθι ότι «οι αγώνες δεν έχουν αποτέλεσμα μιας και ο κόσμος δεν τραβάει». Οι ίδιοι τραβάνε;;; Η μάλλον τραβάνε για τη μάχη… της κάλπης!!
Εμείς «γνωμοδοτούμε»: Με βάση τα παραπάνω θεωρούμε ότι αυτό που πρέπει να γίνει είναι άμεσα να συγκροτηθούν οι αγώνες του κινήματος για την ανατροπή του θεσμικού πλαισίου αυτοαξιολόγησης – αξιολόγησης, για την ανατροπή των απολύσεων και το «νέο» λύκειο. ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΜΦΘΕΙ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΠΕΡΑΣΤΕΙ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΘΕΙ ΑΠΟ ΣΥΜΒΟΛΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΘΡΗΝΗΤΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΑΓΕΤΑΙ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ.
Γι αυτό προτείνουμε: Άμεσα να γίνουν ΓΣ ΕΛΜΕ και ΓΣ προέδρων με εισήγηση απεργιακού αγώνα διαρκείας. Αν οι ομοσπονδίες δεν το υλοποιήσουν ΕΛΜΕ και Σύλλογοι ΠΕ να συντονισθούν για να υλοποιήσουν την κατεύθυνση αυτή.
Σε κάθε περίπτωση πέφτει ακόμη μια φορά στους ώμους των αγωνιστών συναδέλφων, εργαζομένων και σε διαθεσιμότητα για να σηκώσουν την υπόθεση αυτή.

deltioake.blogspot.com                                                                                                                27/3/2014

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ