Οσο θα εξουσιάζουν τον λαό τα κόμματα της πλουτοκρατίας και η χώρα μας θα βρίσκεται κάτω από καθεστώς εξάρτησης και υποτέλειας, δεμένη στο άρμα της E.E. και του NATO, ο λαός θα υποφέρει, νέα αντιλαϊκά μέτρα και «προγράμματα σταθερότητας» θα διαδέχονται το ένα το άλλο, η χώρα θα βρίσκεται σε διαρκή οικονομική επιτήρηση και έλεγχο από τα ξένα αφεντικά, θα σέρνεται και θα μετατρέπεται σε πολεμικό ορμητήριο των ιμπεριαλιστών.
Κανένα αστικό κόμμα δεν έχει να προσφέρει στον λαό τίποτα άλλο εκτός από αντιλαϊκή λιτότητα, φτώχεια και ανεργία. Σ’ αυτές τις συνθήκες το μεγάλο ζήτημα είναι πώς θα μπορέσουν οι εργαζόμενοι να οργανώσουν ένα πλατύ μέτωπο αντίστασης για να αποκρούσουν την αντιλαϊκή κυβερνητική επέλαση και να υπερασπίσουν αποτελεσματικά τα δικά τους συμφέροντα.
Το πραγματικό πρόβλημα μπροστά στις νέες αντεργατικές-αντικοινωνικές θύελλες που έρχονται μετά τις εκλογές είναι αν θα υπάρχει ένα ισχυρό λαϊκό κίνημα, ένα παλλαϊκό μέτωπο αντίστασης ικανό να αποκρούσει τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα και να προασπίσει τα ζωτικά συμφέροντα του κόσμου της εργασίας, όποια από τα κόμματα αυτά κι αν βρίσκονται στην εξουσία.
Το πραγματικό ζήτημα είναι να δημιουργηθούν όροι και προϋποθέσεις μέσα στον λαό και στην Αριστερά ώστε να μπορεί να ορθώσει ανάστημα ο λαϊκός παράγοντας, να δημιουργηθεί λαϊκό φράγμα για να αποκρουστεί και να μην περάσει η νέα σαρωτική επίθεση που προετοιμάζουν Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ σε βάρος των ζωτικών οικονομικών συμφερόντων του εργαζόμενου λαού.
Το πραγματικό πρόβλημα είναι αν θα υπάρχει μια ανεξάρτητη απέναντι στην κυρίαρχη τάξη, ισχυρή και αξιόπιστη Κομμουνιστική Αριστερά, σταθερός και ασυμβίβαστος υπηρέτης του λαού και των ταξικών συμφερόντων του. Οχι μια κατ’ όνομα Αριστερά, προσαρμοσμένη στις πιέσεις και τις ανάγκες του αστικού πολιτικού συστήματος, αλλά μια πραγματική Κομμουνιστική Αριστερά, που χωρίς την ύπαρξη, την οικοδόμηση και τη δράση της η εργατική τάξη και οι πλατιές λαϊκές μάζες θα παραμένουν αφοπλισμένες και οι εκδηλώσεις μαζικής αντίστασης, τα αγωνιστικά ξεσπάσματα ακόμη και οι κοινωνικές εκρήξεις, όση μεγάλη σημασία κι αν έχουν, θα μένουν στα μισά του δρόμου, χωρίς συνέχεια και σταθερή προοπτική, όπως έδειξε η εμπειρία εδώ και αρκετά χρόνια.
Aν σήμερα τα κυρίαρχα κόμματα περνούν χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες την πολιτική τους, χτυπούν τον λαό και αφαιρούν κατακτήσεις δεκαετιών, αυτό οφείλεται στην υποχώρηση του λαϊκού αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, στην υπονόμευση του κύρους της Αριστεράς που προξένησε η πολύχρονη κυριαρχία της συμβιβαστικής πολιτικής του KKE και του ΣYN-ΣΥΡΙΖΑ.
O λαός μας χρειάζεται μια πραγματική Αριστερά και όχι μια ψευτοαριστερά, σαν αυτή που εκπροσωπεί ο ΣYΡΙΖΑ, που απροκάλυπτα όλα τα προηγούμενα χρόνια στήριξε την πρόσδεση στον ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό και χαιρέτισε ό,τι εκπορευόταν από την E.E.: Πρόγραμμα σύγκλισης, Λευκή βίβλος, Συνθήκη Mάαστριχτ, ONE, ευρώ· και ό,τι συνεπαγόταν για τον λαό μας η εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής. Προσπαθούν έτσι να εξαπατήσουν τον κόσμο της Αριστεράς, να εξωραΐσουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα της E.E. και να καλλιεργήσουν την απατηλή ιδέα πως είναι δυνατόν η E.E. να μεταμορφωθεί από εκπρόσωπος του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και βασικός μοχλός των Γερμανών και Γάλλων ιμπεριαλιστών σε εκπρόσωπο της «Ευρώπης των εργαζομένων».
H ηγεσία του KKE προσπαθεί να εμφανιστεί σαν ο μοναδικός εκφραστής και τιμητής των αγωνιστικών παραδόσεων και των αντιιμπεριαλιστικών αισθημάτων του κόσμου της Αριστεράς. Πίσω όμως από τις ψευτοεπαναστατικές διακηρύξεις της ηγεσίας του για «λαϊκή συμμαχία και εξουσία», παραμένει αναλλοίωτο το ρεφορμιστικό περιεχόμενο της γενικής του γραμμής που οδήγησε σε τραγικά αδιέξοδα το κίνημα.
Οσο οι αγωνιστικές διαθέσεις του κόσμου της Αριστεράς θα εγκλωβίζονται στο πλαίσιο της πολιτικής αυτών των κομμάτων, του ΚΚΕ και του ΣΥΝ, το αριστερό και λαϊκό κίνημα θα βρίσκεται μπροστά σε αδιέξοδα, τα αστικά κόμματα θα μπορούν να παραπλανούν και να χειραγωγούν τις πλατιές λαϊκές μάζες, ενώ η εργατική τάξη και ο λαός θα παραμένουν ανυπεράσπιστοι, αδύναμοι να βαδίσουν σε μια σταθερή προοπτική αντίστασης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.
Οταν η πολύχρονη κυριαρχία της ρεφορμιστικής και καιροσκοπικής πολιτικής εγκλωβίζει την Αριστερά στο παιχνίδι της κάλπης, στην αναζήτηση «εναλλακτικών προτάσεων» και κυβερνητικών «λύσεων» που υπονομεύουν την κλιμάκωση και τον σωστό προσανατολισμό του λαϊκού αγώνα είναι ανάγκη να συγκροτηθεί, να εκφρασθεί και να δυναμώσει μέσα στους εργαζόμενους και τη νεολαία το ρεύμα της αντίστασης, της οργάνωσης και της αλληλεγγύης, η κατεύθυνση της ανειρήνευτης πάλης με την αστική ολιγαρχία και τον ιμπεριαλισμό.
O λαός μας χρειάζεται μια πραγματική Αριστερά που δεν θα υποτάσσεται στην πολιτική των αστικών κομμάτων αναζητώντας συμμαχίες πότε με το ΠAΣOK, πότε με τη N.Δ., πότε και με τους δύο μαζί, αλλά θα μάχεται και θα συγκρούεται με την αστική πολιτική και θα υπερασπίζεται αταλάντευτα τα οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα της εργατικής τάξης, της αγροτιάς και όλου του λαού. Μια Αριστερά που δεν θα υποκλίνεται στην ιμπεριαλιστική πίεση, αλλά θα αγωνίζεται ασυμβίβαστα για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και της καπιταλιστικής κυριαρχίας, για να φύγει η χώρα μας από την E.E. και το NATO, ενάντια στον πόλεμο των ιμπεριαλιστών, για μια ριζική κοινωνική αλλαγή, για μια Ελλάδα Δημοκρατική, Ανεξάρτητη και Σοσιαλιστική.
……………………………………………………….
* Μέλος της Κ.Ε. του Μ-Λ ΚΚΕ
Από το αφιέρωμα της Εφημερίδας των Συντακτών για την Αιρστερά
36 σχόλια:
"Θάταν παράλειψη από τη μεριά μας, αν σ' αυτό το σημείωμα, δεν αναφερόμασταν σ' ένα τελευταίο ζήτημα. Σ' αυτό της σλαβομακεδονικής μειονότητας, που βεβαίως είναι υπαρκτή, όσο και αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους "υπερπατριώτες". Γιατί ένα ζήτημα είναι η απόρριψη των διεκδικήσεων του Βελιγραδίου, και ένα άλλο να "καταργείται" η ύπαρξη κάποιων ανθρώπων στη βάση μιας λογικής αποφασίζομεν και διατάσσομεν.Γιατί οι άνθρωποι αυτοί υπάρχουν. Με τη γλώσσα, τις παραδόσεις, τα ήθη και τα έθιμά τους. Και αυτή η πραγματικότητα δεν εξαλείφεται "δια προεδρικού διατάγματος".
Το Μακεδονικό και τα επικίνδυνα παιχνίδια (Προλεταριακή Σημαία, αρ. 96, 13-6-1986)
----------------------------------
"Oι αναθεωρητές είναι ακραίοι ιδεαλιστές, υποκειμενικοί ιδεαλιστές γι’ αυτό και τα σχήματα περί «συνωστισμού στη Σμύρνη το 1922», είναι ανάξια αντιλόγου και βρίσκονται ανοιχτά στην υπηρεσία της αντίδρασης η οποία τους χρηματοδοτεί αφειδώς. Είναι οι ίδιοι κι οι φίλοι τους που (με χρηματοδότηση του ιδρύματος Σόρος) ανακάλυψαν στην Ελλάδα «δεκάδες» έθνη όπως Σαρακατσάνους, Βλάχους, Πομάκους, Ρομά, Αρβανίτες, Τούρκους, Μακεδόνες και πάει λέγοντας."
http://www.m-lkke.gr/2012/12/20/4678/%CE%93%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1.html
Bolek
Τι ψάχνεις ρε Bolek ?
Μ-λ ΚΚΕ οι νενέκοι της αριστεράς
Τι διαφορετικό απο τον Κα(υ)μμένο, τα σημαιάκια?
REVOLUTION
Είναι ιδιαίτερα εύκολο, θρασυδειλία λέγεται, να βγαίνεις πίσω από ψευδώνυμα να λες ότι σου κατέβει, να βρίζεις και να κρύβεις τη πολιτική σου ταυτότητα. Κλασική συμπεριφορά ξεπουλημένων παριστάνοντας και τον επαναστάτη στα ...αγγλικά.
Πες μας, όχι ποιος, αλλά τι είσαι ρε revolution, για να σου απαντήσουμε, αν έχεις τα κότσια. Αλλά αν τα είχες θα κατάφευγες σε γκαιμπελίστικες μεθόδους;
Ο BOLEK, όπως και ο πρώτος ανώνυμος, προφανώς κάτι θέλει να μας πει που το υπονοεί, δεν το λέει στα ίσα. Δικαίωμά του κι αυτουνού. Για τις διαφορές των δύο οργανώσεων κ.λπ., κ.λπ.. Λες και δεν τις ξέραμε!
Ο καθένας διαλέγει. Είτε να πορευτεί μόνος του παριστάνοντας τον κριτή των πάντων από την έδρα (ή μήπως τον καναπέ!) του ξερόλα ή να συνεργαστεί με ανθρώπους και οργανώσεις που αποδέχτηκαν την πρότασή του παρά τις μεγάλες διαφορές που υπάρχουν μεταξύ τους. Υπάρχει και κάτι που τους οδηγεί στη συνεργασία. Η αγωνία για το κίνημα και όχι για το ποιος έχει διαβάσει περισσότερα τσιτάτα για να παριστάνει τον πούρο μαρξιστή-λενινιστή.
Εμείς τα κότσια μας τα αποδεικνύουμε καθημερινά και στο κίνημα και στις συνεργασίες μας, στα σωστά μας και τα λάθη μας, χωρίς να κρύβουμε προβλήματα κάτω από το χαλί, όλα τα χρόνια που υπάρχουμε. Προχωράμε ακόμη και στα πιο δύσκολα ξεκάθαροι για το ποιοι είμαστε χωρίς να κρυβόμαστε πίσω από πολιτικές ανωνυμίες, επαναστατικά ψευδώνυμα και άλλα τέτοια.
Είναι προφανές ότι στο διαδίκτυο πρέπει να αποφεύγεται η ονοματοδοσία, πόσο μάλλον όταν συνδυάζεται με πολιτική τοποθέτηση, καθώς βιώνουμε δύσκολους καιρούς. Και τι σημασία έχει το όνομα; Καμία, μια που αξία έχουν οι πολιτικές απόψεις που τίθονται.
Το οποιοδήποτε σχόλιο, περισσότερο ή λιγότερο σχετικό με την ανάρτηση, αποκαλύπτει στον αναγνώστη τα ευρύτερα χαρακτηριστικά μιας οργάνωσης ή ενός αγωνιστή.
Είναι εξίσου εύκολο και λαθεμένο να προσδίδονται χαρακτηριστικά “καναπέ” για κάποιον που γράφει και που δε μας αρέσουν τα γραφόμενά του. Ποιός ξέρει τη δράση του καθενός; Κανένας.
Όσοι γράφουν, θεωρώ, ότι έχουν τις ίδιες αγωνίες για το κίνημα.
Επίσης μόνο όσοι αποδέχονται τη συνεργασία έχουν ανησυχίες για την ταξική πάλη; Όντας αναγνώστης του ιστολογίου σας, έχω διαπιστώσει κάποιες φορές, πως υπάρχει μια τάση μηδενισμού της δράσης άλλων συλλογικοτήτων και αγωνιστών, συνδυαζόμενη με μία λογική του στυλ “εμείς είμαστε αυτοί που θα...”.
Σε ένα πρόσφατο σχόλιο κάποιος ονόματι Μ.Δ. ανέφερε μέσα στα άλλα “αυτο που σημερα απαιτειται ειναι ενα αντικαπιταλιστικο-αντιιμπεριαλιστικο αντιδιαχειριστικο μετωπο” ... ”μπορει να εκκινηθει απο δυναμεις και αγωνιστες που βλεπουν την συγκροτηση και αναπτυξη του διαλεκτικα δεμενη με την πορεια αναπτυξης των αγωνων” ... “δηλαδη απο δυναμεις και αγωνιστες που βλεπουν οτι ενα τετοιο μετωπο κατα βαση συντελειται και τροφοδοτειται στο πεδιο της ταξικης παλης, στο πεδιο των ταξικων συγκρουσεων με το κεφαλαιο αλλα και των λαικων αγωνων εναντια στον ιμπεριαλισμο” ... “τι σχεση εχουν αυτα με την Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ; οτι οι δυναμεις που την συγκροτουν θετουν την κατευθνση, με γενικο τροπο και στη βαση της συμφωνιας τους, του αντι...μετωπου χωρις να σημαινει οτι η Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ ειναι το μετωπο αυτο” ... “ωστοσο αυτη η κατευθνση σημερα τιθεται απο αυτες τις δυναμεις και απο καμια αλλη”.
Ανεξαρτήτως του αν άλλες δυνάμεις έχουν την ίδια άποψη με εσάς για τα χαρακτηριστικά της άρχουσας τάξης της χώρας, δε σημαίνει ότι δεν αντιλαμβάνονται, έστω και στρεβλά, ότι η οποιαδήποτε αλλαγή συντελείται στο πεδίο της ταξικής πάλης. Σε επίπεδο τοπικό, αλλά και σωματειακό, γίνεται πραγματική προσπάθεια από διάφορες δυνάμεις, οργάνωσης και αντίστασης του λαού. Άραγε η αντιιμπεριαλιστική πάλη μπορεί να υλοποιηθεί σε συνθήκες κινηματικής ύφεσης;
Αναφέρει ο σύντροφος διαχειριστής “Ο καθένας διαλέγει. Είτε να πορευτεί μόνος του παριστάνοντας τον κριτή των πάντων από την έδρα (ή μήπως τον καναπέ!) του ξερόλα ή να συνεργαστεί με ανθρώπους και οργανώσεις που αποδέχτηκαν την πρότασή του παρά τις μεγάλες διαφορές που υπάρχουν μεταξύ τους”. Εν μέρει συμφωνώ. Όμως η συγκεκριμένη πρόταση “χωράει” και άλλους; Αρκεί μια συμφωνία σε επίπεδο διακήρυξης; Εδώ τίθεται επομένως το θέμα με το Μ-Λ ΚΚΕ. Πώς αντιλαμβάνεται η συγκεκριμένη οργάνωση την ταξική πάλη και τον αντιιμπεριαλισμό; Σε αυτό εδώ το σημείο, διαβάζοντας και τα άρθρα που βρίσκονται στα σχόλια, διαπιστώνει κάποιος ότι υπάρχει τεράστιο χάσμα. Συγχωρέστε με για αυτό που θα πω, αλλά διακρίνονται έως και εθνικιστικά στοιχεία από μεριάς Μ-Λ ΚΚΕ. Σε αντίθεση με το ΚΚΕ(μ-λ), που διακατέχεται από μια διαλεκτική μαρξιστική-λενινιστική σκέψη, σχετικά με την ορθή άποψη της εξάρτησης.
Πώς ζητάτε από έναν πλέον “πολιτικά άστεγο” όπως εγώ, ή και άλλους ανένταχτους και οργανώσεις, να συνεργαστούμε με μία δύναμη όπως το Μ-Λ ΚΚΕ; Μπορεί να έχετε μία κοινή προέλευση (όσο κοινή μπορεί να την πει κανείς), αλλά στην ιστορική εξέλιξη είστε η μέρα με τη νύχτα. Και πλέον πρέπει να μιλάμε για το σήμερα, προετοιμάζοντας το αύριο και όχι να αναπολούμε ένα θολό χθες, μοιρολογώντας “δεν υπάρχει άλλος”.
Συντροφικούς χαιρετισμούς στο ΚΚΕ(μ-λ)
Θ.Β.
Η πραγματική/κομμουνιστική αριστερά όπως αρέσκεται να την χαρακτηρίζει ο συντάκτης είναι αλληλέγγυη σε φαστικές και φασιστικού τύπου επιθέσεις όπως στην Στρούγκα για να πιάσω μοναχά ένα επίκαιρο και πολύ απτό ζήτημα.
Ζ.
Στη χώρα μας με κάθε επιστημολογικό κριτήριο βρίσκεται μία ισχυρή μειονότητα, οι Τούρκοι της Δυτ. Θράκης και μία εξασθενημένη, αυτοί που δηλώνουν Μακεδόνες και για τις οποίες πρέπει να λαμβάνεται πολιτισμική μέριμνα. Oι υπόλοιπες ομάδες έχουν αφομοιωθεί πλήρως στον εθνικοκοινωνικό κορμό και η ανακίνηση του ζητήματος υποκρύπτει πολιτικές σκοπιμότητες.
Δεύτερον δεν υπάρχει κανένας λόγος ανακίνησης του ζητήματος των συνόρων που σημαίνει πόλεμο και ιμπεριαλιστική ανάμειξη.
Τρίτον, κάθε πολίτης αυτής της χώρας πρέπει να αντιμετωπίζεται ισότιμα και κάθε άνθρωπος εντός συνόρων ανεξάρτητα από φύλο, χρώμα, φυλή, θρησκεία πρέπει να απολαμβάνει όλα «τ’ αγαθά του αστικού πολιτισμού». Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Πολιτισμός, Ελεύθερη μετακίνηση κ.λπ.
http://www.m-lkke.gr/2012/12/20/4678/%CE%93%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CE%B8%CE%BD%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%B6%CE%AE%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1.html
δεν θα ηταν μεγάλος κόπος ο "συναγωνιστης" να παραθεσει τη συνέχεια του κειμένου.
Μπραβο στο συντροφο του μλ κκε που δινει τις καταλληλες διευκρινισεις υπερασπιζομενος τις θεσεις της οργανωσης του. Παρακαλω πες μας τι συνεβη και με το θεμα της στρουγκας. Φαινονται υπερβολες τα οσα γραφονται για τη στρουγκα και το ρυθμιστικο. Αποκατεστησε σε παρακαλω την αληθεια.
Κάποια ερωτήματα στον Θ.Β. και αν πάρω απάντηση θα πω την άποψή μου γι' αυτά που λέει.
Με τα σημερινά πολιτικά δεδομένα την πρόταση που έκανε το ΚΚΕ(μ-λ), αυτή που έγινε πριν 2 1/2 χρόνια και αποδέχτηκε το Μ-Λ ΚΚΕ, εσύ την αποδέχεσαι;
Βλέπεις σαν αναγκαιότητα "τη συγκρότηση ενός μόνιμου μετωπικού συντονισμού, συζήτησης, κοινής δράσης και μαζικού αγώνα;"
Αν ναι τι είναι αυτό που σε κάνει να μη συμμετέχεις; Το Μ-Λ ΚΚΕ; Με ποια ή ποιες οργανώσεις, με βάση τα σημερινά δεδομένα, θεωρείς ότι θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αυτή η πρόταση; Με τις όποιες αναγκαίες προσαρμογές θα χρειαζόταν να γίνουν ώστε να γίνει συνεργασία. Με ποιες εσύ θα μπορούσες να έρθεις σε συνεργασία, ως ανένταχτος (αν κατάλαβα καλά);
Και γιατί επιλέγεις να μη συμμετέχεις λόγω του Μ-Λ ΚΚΕ, με την αρνητική εκτίμηση που έχεις γι' αυτό, αλλά δεν επιλέγεις να συμμετέχεις σε μια διαδικασία μαζί με το ΚΚΕ(μ-λ) το οποίο κατά πως καταλαβαίνω το εκτιμάς ιδιαίτερα;
Τα έχω θέσει κι αλλού αυτά τα ερωτήματα αλλά απάντηση δεν πήρα.
Ελπίζω τώρα να πάρω!
'Οσο για το άλλο περί ανωνυμίας. Νομίζω ότι είμαι σαφής. Πολιτική ταυτότητα ζητάω και όχι ...αστυνομική! Όποιος έρχεται εδώ να έχει το θάρρος να λέει "είμαι αυτό και λέω αυτά" και όχι να πετάει όποια μπαρούφα θέλει με ...επαναστατική υπογραφή.
Σύντροφε, αν μπορείς βάλε ένα λινκ με την πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) που ανέφερες, γιατί δεν την έχω υπόψιν μου.
Από εκεί και πέρα στην πρώτη ευκαιρία θα απαντήσω στα υπόλοιπα, γιατί δεν μπορώ αυτή τη στιγμή.
(Μάλλον δεν είχα δει ότι με είχες ρωτήσει στο παρελθόν)
Θ.Β.
Η αρχική πρόταση υπάρχει στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) εδώ:
http://www.kkeml.gr/new/%CF%80%CF%81%CF%8C%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CF%89%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%85%CE%BD%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%B9%CF%83%C2%B5%CE%BF%CF%8D-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%AE/,
υπάρχει και εδώ ...κάπου αλλά είναι πιο εύκολο να τη βρει κανείς εκεί!
Από εκεί και ύστερα και πάλι στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) μπορείς να βρεις κι άλλα κείμενα που αφορούν την εξέλιξη της πρότασης σε ΠΑΑΣ και μετά σε ΛΑ-ΑΑΣ.
http://www.kkeml.gr/new/la-aas/
Ούτε εγώ θυμάμαι να ρώτησα εσένα κάτι τέτοιο, σε άλλους αναφέρομαι.
Είναι προφανές ότι υπάρχουν διαφωνίες με το μ-λκκε. Έχουμε όμως χάσει το μέτρο. Υπάρχουν διαφωνίες και διαφωνίες. Νομίζω ότι κάποιοι θα έχουν ακούσει για τα ζητήματα αρχής. Παρακολουθώ το μ-λκκε και το κκε μ-λ πολλά χρόνια γνωρίζεται πόσες θέσεις έχουν αλλάξει αυτές οι οργανώσεις παραμένουν όμως επαναστατικές . Και για να γίνεται κουβέντα οι ασγ ας θέσουν οι σύντροφοι συγκεκριμένα θέματα και όχι αφορισμόυς
Καταρχήν, στο κείμενο “Πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) για Συντονισµό Κοινής Δράσης και Αγώνα” ως προς την πολιτική ανάλυση, συμφωνώ απόλυτα. Αυτή όμως, κατά τη γνώμη μου, είναι μία πάρα πολύ σωστή ανάλυση, χωρίς να μπορεί να αποτελεί πρόταση για συγκρότησης μορφώματος. Μία οποιαδήποτε συγκρότηση πώς προκύπτει; Διακηρυκτικά καλώντας τους πάντες, ή μέσω καλέσματος μιας οργάνωσης σε συγκεκριμένες δυνάμεις, που έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να συγκροτηθεί μία μόνιμη συνεργασία; Το μόνο κριτήριο μπορεί να είναι μια αποδεδειγμένη συνεύρεση στην ταξική πάλη, που αναπόφευκτα θα δημιουργεί το ερώτημα “μα έχετε αποδείξει ότι μπορείτε να δράσετε κοινά, γιατί δεν κάνετε κάτι πιο μόνιμο;”.
Από εκεί και πέρα, φαίνεται κάλεσμα προς όλους, έχοντας όμως αποκλείσει ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, εξωκοινοβουλευτικές οργανώσεις (ζωγραφίζοντας ποιες). Όσο ανοιχτό και να παρουσιάζεται, αφήνει τα περιθώρια μονάχα στο Μ-Λ ΚΚΕ (στα πλαίσια οργανώσεων) να το αποδεχθεί. Και η αποδοχή είναι σε επίπεδο διακήρυξης, χωρίς όμως να προκύπτει από κάπου σε κινηματικό επίπεδο προηγούμενη συνεργασία (τουλάχιστον δεν την έχω αντιληφθεί).
Ο λόγος που το Μ-Λ ΚΚΕ την αποδέχθηκε είναι προφανής, καθώς υπηρετεί το στόχο του για ένα βήμα προς την ενότητα των οργανώσεων. Χαρακτηριστικά το Μ-Λ ΚΚΕ πάνω στην πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) αναφέρει “Oι δυο οργανώσεις οικοδομώντας ένα αμοιβαίο πλαίσιο σχέσεων συντροφικότητας και εμπιστοσύνης, ξεπερνώντας δυσκολίες και υπερνικώντας αρνητικές καταστάσεις του παρελθόντος, μπορούν να αναλάβουν πρωτοβουλία για μια κεντρική πολιτική συνεργασία πάνω στη βάση μιας πολιτικής πλατφόρμας που θα εκφράζει τις θέσεις, τους στόχους και τις κατευθύνσεις της πραγματικής Αριστεράς και στη βάση αυτή να απευθύνουν κάλεσμα σε όλους όσους είναι σύμφωνοι να αγωνιστούμε από κοινού για την προώθηση αυτών των στόχων”.
Με λίγα λόγια, αν είμαι μια φορά επιφυλακτικός πάνω στην πρόταση του ΚΚΕ(μ-λ) (στη λογική ότι δε συγκροτείται κάτι μονάχα διακηρυκτικά και βεβιασμένα), ως προς την αντίληψη του Μ-Λ ΚΚΕ διαφωνώ κάθετα. Το Μ-Λ ΚΚΕ μιλά ξεκάθαρα για κεντρική πολιτική συνεργασία των δύο οργανώσεων πάνω σε μια καθορισμένη πολιτική πλατφόρμα. Αυτό που εν τέλει αντιλαμβάνομαι είναι ότι η όποια εξέλιξη της ΠΑΑΣ-ΛΑΑΑΣ κινήθηκε πάνω στη λογική του Μ-Λ ΚΚΕ και όχι πάνω στη συσπείρωση δυνάμεων μετωπικά, που έθετε το ΚΚΕ(μ-λ).
Από εκεί και ύστερα. Ποιά η αναγκαιότητα οικοδόμησης σήμερα μιας ανώτερης συγκρότησης; Τί απασχολεί έναν εργαζόμενο/άνεργο/κ.λπ μια κεντρική αναφορά; Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία δυνάμεων σε κινηματικό επίπεδο, παρά μόνο αν υπάρχει μια κεντρική συνεργασία; Αυτή η διαδικασία βοηθά ή όχι την κινηματική συνεύρεση της οργάνωσής σας με άλλους χώρους, πλην Μ-Λ ΚΚΕ;
(συνεχίζεται)
και εγω παρακολουθω την συζητηση με πολυ ενδιαφερον. Δεν νομιζω οτι εκδηλωνονται αφορισμοι. Το ιδιο άλλωστε συμβαινει σε ολα τα blogs της αριστερας. Πολυ συζητηση σημεια των καιρων.
(συνέχεια)
Άρα δε νομίζω ότι λείπει σήμερα μια κεντρική συνεργασία, αλλά η από κοινού πάλη μεταξύ δυνάμεων, χωρίς λογικές εκ προοιμίου μίνιμουμ στην άποψη, αλλά ως αναγκαιότητα στη δράση.
Αυτή τη στρεβλή κατ' εμέ λογική εκφράστηκε και από τον Μ.Δ., που ανέφερα παραπάνω, που σχεδόν ταυτίζει τη συσπείρωση κοινωνικών-πολιτικών δυνάμεων κόντρα στην επίθεση, με τη ΛΑΑΑΣ, μια που “αυτη η κατευθνση σημερα τιθεται απο αυτες τις δυναμεις και απο καμια αλλη”. Πόσο απέχουν αυτές οι λογικές από τη λογική του ΚΚΕ, περί “Λαϊκής Συμμαχίας”;
Τώρα στο ερώτημα “με ποιές άλλες οργανώσεις θα μπορούσες να συνεργαστείς”, θα σου απαντούσα “με πολλές πάνω στα πολλά ζητήματα που προκύπτουν”. Αν θα συμφωνούσα σε ιδεολογικό επίπεδο είναι άλλο θέμα, που όμως χωρίς την ανάπτυξη της πάλης είναι ένα τίποτα. Πάντως σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα να συνεργαστώ με οργανώσεις που αθωώνουν π.χ. φασιστικές επιθέσεις στη Στρούγκα.
2 1/2 χρόνια τί άλλο πλην ανακοινώσεις-εκδηλώσεις-πανό έχει κάνει η συνεργασία; Εκτός από τα μέλη των δύο οργανώσεων, συμμετέχει κάποιος άλλος; Νομίζω πως πρέπει να κάνετε ένα σοβαρό απολογισμό, για το αν πέτυχε ή όχι η αρχική πρόταση και αν όχι γιατί.
Τέλος, όταν φεύγεις από κάπου, είσαι προσεκτικός και επιφυλακτικός. Παρακολουθώ το ΚΚΕ(μ-λ), αλλά σίγουρα πρέπει να κάνετε (και) άλλα βήματα για να πειστώ. Θα φανεί στην πορεία. Δεν είναι όμως της παρούσης. Για οτιδήποτε άλλο θα επανέλθω. Ευχαριστώ για την κουβέντα.
Συντροφικά
Θ.Β.
Η εκλογική κοινή κάθοδος το 2012 δεν ήταν μια κεντρική πολιτική συνεργασία σε ένα κεντρικό πολιτικό ζήτημα η ΛΑΑΑΣ δεν είναι μια κεντρική πολιτική συνεργασία σε κεντρικά πολιτικά ζητήματα όπως η αντιιμπεριαλιστική πάλη κλπ κλπ
γ.
ΘΒ έβαλες πολλά ζητήματα με συκγροτημένο τρόπο και όντως μπορεί να βγει κάτι πολύ θετικό από την συζήτηση μας. Τι θετικό μπορεί να βγει από μπηχτές και σχόλια εντυπώσεων; Τι θετικό μπορεί να βγει μέσα από την απολιτική; τίποτα.
Χωρίς λοιπόν να χάνω χρόνο και να αναλύσω την πραγματικότητα μπαίνω απ' ευθείας στην ουσία που βρίσκεται σε αυτό που λες:
"Ποιά η αναγκαιότητα οικοδόμησης σήμερα μιας ανώτερης συγκρότησης; Τί απασχολεί έναν εργαζόμενο/άνεργο/κ.λπ μια κεντρική αναφορά; Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει συνεργασία δυνάμεων σε κινηματικό επίπεδο, παρά μόνο αν υπάρχει μια κεντρική συνεργασία; Αυτή η διαδικασία βοηθά ή όχι την κινηματική συνεύρεση της οργάνωσής σας με άλλους χώρους, πλην Μ-Λ ΚΚΕ;".
Πολύ καθαρά διατυπωμένη άποψη, με βάση την οποία όντως δεν υπάρχει αναγκαιότητα ύπαρξης της ΛΑ-ΑΑΣ. Όμως εγώ διαφωνώ κάθετα με αυτή την άποψη και αντίληψη.
Ακριβώς γιατί τον εργαζόμενο της ΧΑλυβουργίας και της κόκα-κόλα, την απολυμένη καθαρίστρια, τον φοιτητή και τον αγωνιστή της Κερατέας και της Χαλκιδικής μέσω του αγώνα που κάνει, εξ' αιτίας του αγώνα και με γνώμωνα τον αγώνα, ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ οι πολιτικοί συσχετισμοί βαραίνουν καταλυτικά στην γραμμή και στην εξέλιξη των αγώνων αυτών. Και αυτό το διαπιστώνουμε κάνοντας αυτό που λες και όχι όπως το Μ-Λ ΚΚΕ, παρατηρόντας γενικώς παό έξω. Εμείς λάβαμε πρωτοβουλίες μέσα στους αγώνες στην κατεύθυνση που είπες.
Και πρέπει εδώ να ανοίξουμε της επί της ουσίας κουβέντα. Ότι δηλαδή πρέπει η οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) συγκεκριμένα, να αναλάβει πρωτοβουλίες όχι μόνο στο πλαίσιο του κινήματος, που ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ το κύριο και το πρωτεύον, αλλά στο πολιτικό επίπεδο, ούτως ώστε να δημιουργηθούν διαφορετικοί πολιτικοί συσχετισμοί μέσα στα μέτωπα πάλης. Πρέπει να ανοίξει με οργανωμένο τρόπο η κουβέντα, πώς συνδέεται το μερικό με το γενικό, το συνδικαλιστικό με το πολιτικό, το ιδεολογικό με το κινηματικό, στην Ελλάδα του 2014.
Και αυτό είναι επί της ουσίας το αντικείμενο της 8ης συνδιάσκεψης μας.
Συνεχίζοντας λοιπόν, εμείς δεν κρύβουμε και ποτέ δεν κρύψαμε ότι τοο ΚΚΕ(μ-λ) πρέπει να λαμβάνει και ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΝΩ πρωτοβουλίες να συνδέει την κομμουνιστική αντίληψη με την ταξική πάλη, είτε αυτό είναι οικοδόμηση οργάνωσης, είτε εκλογικές συνεργασίες, είτε μετωπικές συνεεργασίες.
Γι' αυτό η κομμουνιστική αριστερά το 1985, γι' αυτό η μαχόμενη αριστερά το 1993, γι' αυτό η πρόταση μας για κοινή κάθοδο της εξ. αριστεράς το 2000.
Εμείς λοιπόν, θεωρούμε ότι όλα αυτά ήτανε σε σωστή κατεύθυνση, έχουμε αποτιμίσε θετικά αυτά τα εγχειρήματα, παρόλο που διαλύθηκαν, γιατί βοήθησαν σητν συκγρότηση ευρύτερων δυνάμεων μέσα στο κίνημα, πάντα στα πλαίσια της εποχής και των συσχετισμών.
Σε αυτή την συγκυρία ναι, ότνως, δεδομένου του πολιτικού προσανατολισμόυ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μόνο με το Μ-Λ ΚΚΕ υπάρχουν τέτοιες προυποθέσεις. Εμείς όμως ποτέ δεν πάψαμε να τονίζουμε, σε αντίθεση με τους συντρόφους του Μ-Λ ΚΚΕ, ότι η υπόθεση της σκυγρότησης του αντικαπιταλιστικόυ/αντιιμπεριαλιστικου/αντιδιαχειριστικού ρεύματος μέσα στο κίνημα ΔΕΝ ΕΞΑΝΤΛΕΙΤΑΙ με την υπάρχουσα μορφή της ΛΑ-ΑΑΣ ούτε στις πολιιτκές δυνάμεις που σητν συναπαρτίζουν. ΓΙ' αυτό επιμένουμε στον ανοιχτό χαρακτήρα της, γιατί ακριβώς φιλοδοξούμε να δευρυνθεί, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες.
Δεν είναι δουλειά μου να πω το ίδιο για την ΠΑΑΣ/ΛΑ-ΑΑΣ, αυτό είναι θέμα προς κουβέντα. Όμως η ΛΑ-ΑΑΣ ως προς αυτό πρέπει να κριθεί. Λοίπον σε επίπεδο δρόμου, διαδηλώσεων δηλαδή, αποδεδειγμένα η ΛΑ-ΑΑΣ έχει ήδη αποτελέσει πόλο αναφοράς ευρύτερων αγωνιστών. Έχει δημιουργήσει ευνοικό κλίμα για την συνένωση ευρύτερων δυνάμεων, ακόμα-ακόμα αγωνιστές από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ πχ παρακολουθούν και μιλούν.
Γι' αυτό κλείνοντας λέω ότι η ΛΑ-ΑΑΣ είναι ένα ζήτημα μέσα σε πολλά άλλα, που θα κριθούν και συνοψίζονται στο εξής: θα καταφέρει η οργάνωση μας να ηγηγθέι ευρύτερων συκγροτήσεων που θα δημιουργήσουν μεταβολλές στο πολιτικό επίπεδο; Θα καταφέρει να συκγροτηθεί πολιτικά/ιδεολογικά/οργανωτικά, ώστε να μπορέσει να επηρεάσει την ταξική πάλη προς όφελος του λαού; Θα μπούμε στην λογική να συσπειρώσουμε ευρύτερες δυνάμεις, ακριβώς στην λογική του Μίνιμουμ, και όχι σε ένα κόλπο καπελώματος ή καταγραφής;
Εν τέλει. Χωρίς την πολύμορφη ενδυνάμωση της πολιτικής μας γραμμής μέσα στο κίνημα και στην αριστερά, και με το τράβηγμα ανθρώπων και πολιτικών χώρων σε διάφορα επίπεδα δράσης, μπορεί να βγει κάτι θετικό για τα μέτωπα πάλης; Όχι, λεώ εγώ.
Απέναντι σε αυτά τοποθετούμαστε και όπως είχε πει και κάποιος, "όποιος φοβάται τους λύκους ας μην πάσει στο δάσος."
8η Συνδιάσκεψη; Πότε ρε παιδιά, έχει ανακοινωθεί κάτι τέτοιο;
Αγαπητε Θ.Β.
Αναγκαζομαι να κουρασω με την αναπαραγωγη μερους από σχολιο μου σε άλλο ποστ (http://antigeitonies.blogspot.gr/2014/06/blog-post_609.html) μιας και σε ετουτο το διαλογο εκανες αναφορα σε δυο σχολια σου. Ιδιαιτερα όμως η δευτερη αναφορα εχει γινει με τετοιο τροπο ώστε να προσαρμοστει το σχολιο μου στη δικη σου προκαταληψη (αυτό τουλαχιστον εισπρατω). Ετσι η δευτερη αναφορα παραποιει εντεχνα (αλλα ας θεωρησω μη σκοπιμα) το πνευμα του σχολιου και την αντιληψη μου για τη κοινη δραση. Φτανεις μαλιστα (τουλαχιστον αδικα) να μου χρεωνεις (και κατ’επεκταση στο ΚΚΕ(μ-λ)), απομονωνοντας μια μικρη προταση, την ρεφορμιστικη κουκουεδικη αποψη «εμεις ειμαστε το κομμα της εργατικης ταξης, εμεις ειμαστε…, εμεις και κανενας άλλος.».
χαρακτηριστικα αναφερεις
«Αυτή τη στρεβλή κατ' εμέ λογική εκφράστηκε και από τον Μ.Δ., που ανέφερα παραπάνω, που σχεδόν ταυτίζει τη συσπείρωση κοινωνικών-πολιτικών δυνάμεων κόντρα στην επίθεση, με τη ΛΑΑΑΣ, μια που “αυτη η κατευθνση σημερα τιθεται απο αυτες τις δυναμεις και απο καμια αλλη”. Πόσο απέχουν αυτές οι λογικές από τη λογική του ΚΚΕ, περί “Λαϊκής Συμμαχίας”;»
Προς αποκατασταση λοιπον με καποιες υπογραμμισεις «…αυτο που σημερα απαιτειται ειναι ενα αντικαπιταλιστικο-αντιιμπεριαλιστικο αντιδιαχειριστικο μετωπο που μεσα απο την βασανιστικη αλλαγη των συσχετισμων δυναμεις θα αποκρυσταλλωνει συνεχως χαρακτηριστικα μετωπου ανατροπης. ενα τετοιο μετωπο προφανως δεν μπορει να εκκινηθει απο ΣΥΡΙΖΑ,ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ. μπορει να εκκινηθει απο δυναμεις και αγωνιστες που βλεπουν την συγκροτηση και αναπτυξη του διαλεκτικα δεμενη με την πορεια αναπτυξης των αγωνων, ανασυγκροτησης του εργατικου λαικου κινηματος, ανασυγκροτησης της εργατικης ταξης σαν ταξη για τον εαυτο της, επαναθεμελιωσης της επαναστατικης και κομμονιστικης προοπτικης. δηλαδη απο δυναμεις και αγωνιστες που βλεπουν οτι ενα τετοιο μετωπο κατα βαση συντελειται και τροφοδοτειται στο πεδιο της ταξικης παλης, στο πεδιο των ταξικων συγκρουσεων με το κεφαλαιο αλλα και των λαικων αγωνων εναντια στον ιμπεριαλισμο. κορμος ενος τετοιου μετωπου δεν μπορει παρα να ειναι η εργατικη ταξη που συμπηκνωνει ολα τα χαρακτηριστικα ωστε μεσα απο τις συμμαχιες της με τα λαικα στρωμματα να προσδιδει σε ενα τετοιο μετωπο το κοκκινο χρωμα, το ταξικο προσημο, την κομμουνιστικη προοπτικη. αλλωστε ειναι η ταξη που μπορει να θεσει το ζητημα της εξουσιας.
τι εχουμε σημερα απο ολα αυτα; τιποτα. επειδη ακριβως ηγεμονευει η συγκεκριμενη αριστερα δεν εχουμε διεργασιες προς τετοια κατευθηνση. παραλληλα, η απουσια τετοιας κατευθυνσης, δημιουργει τους ορους για την αχαλινωτη επιθεση του συστηματος.
τι σχεση εχουν αυτα με την Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ; οτι οι δυναμεις που την συγκροτουν θετουν την κατευθνση, με γενικο τροπο και στη βαση της συμφωνιας τους, του αντι...μετωπου χωρις να σημαινει οτι η Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ ειναι το μετωπο αυτο.
μα θα πει καποιος οτι αυτο δεν φτανει. αυτο θα ελεγα οτι ειναι το μονο συγουρο. αλλα ετσι εχουν τα πραγματα. ο δρομος ειναι βασανιστικος, μακρυς και δυσκολος. ωστοσο αυτη η κατευθνση σημερα τιθεται απο αυτες τις δυναμεις και απο καμια αλλη. συγουρα υπαρχουν συλλογικοτητες και αγωνιστες που γενικα θετουν απο τη μερια τους την ιδια κατευθηνση. θα ελεγα λοιπον να γινουν μερος αυτης της προσπαθειας να βαλουν το δικο τους λιθαρακι. συγουρα επισης υπαρχουν ζητηματα που χρειαζονται συγκεκριμενοποιηση, συγουρα υπαρχουν διαφορετικες οπτικες και αντιληψεις. ετσι ομως ειναι η συνεργασια, η οποια υπαρχει στη βαση της γενικης κατευθηνσης, και με πνευμα συντροφικοτητας μεσα απο την διαπαλη και την ενοτητα των αποψεων θα συγκεκριμενοποιειται και θα προχωρα. …».
συνεχιζεται
συνεχεια
Νομιζω λοιπον ότι γινεται ξεκαθαρο ότι οσον αφορα τη δικη μου λογικη 1. Δεν εχει καμια σχεση με τη λογικη του ΚΚΕ (κινειται σε αντιθετη κατευθηνση) 2. η Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ δεν ταυτιζεται (ή «σχεδον ταυτιζεται» με το απαιτουμενο μετωπο) 3. Ότι (υπαρχουν) συλλογικοτητες, σχηματα και αγωνιστες που θετουν γενικα αυτή τη κατευθηνση (προφανως με τις δικες τους αποχρωσεις) χωρανε στη Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ.
Από κει και περα. Η Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ σιγουρα είναι κατι παραπανω από κοινη δραση. Επισης η Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ, τοσο κεντρικα οσο και τα σχηματα της στις συνοικιες, να απευθηνουν προτασεις κοινης δρασης προς άλλες δυναμεις και σχηματα -που αναφερονται στην αριστερα και στο κινημα -πανω στα μετωπα που καθοριζει η επιθεση του συστηματος, για τη συγκεντρωση δυναμεων με στοχο την ανατροπη αυτης της επιθεσης. Σε καμια περιπτωση όμως δεν είναι κοινη δραση να υποταχθει η Λαικη Αντισταση και τα σχηματα της στην «κυβερνηση εθνικης σωτηριας», στην «λαικη εξουσια», στην κατά παραγγελια «δυαδικη εξουσια» και τα «μεταβατικα προγραμματα».
Εδώ να προσθεσω σε αυτά που αναφερει η Αλεπου στο τελευταιο σχολιο το εξης. Αμετρητες οι προσπαθειες σε κινηματικο επιπεδο για κοινη δραση με τις οργανωσεις της εξωκοινοβουλευτικης αριστερας. Μαλιστα εχουμε κατηγορηθει κιολας ότι κάθε βδομαδα ειχαμε να κανουμε και μια προταση. Ωστοσο διαπιστωνεται ότι από το 2007 και με τη προφαση ότι η «αντισταση δεν φτανει, είναι λιγη» αρχιζει να ορθωνεται τοιχος στη κοινη δραση από δυναμεις του εξωκοινοβουλιου. Το τειχος αυτό στερεωνεται με την δημιουργια της ΑΝΤΑΡΣΥΑ (τελη 2008 αρχες 2009) οπου από το κεντρικο μεχρι το επιπεδο της συνοικιας, το εργασιακο, το φοιτητικο για να γινει κοινη δραση απαιτειται η συμφωνια (καπελωμα) με το αντικαπιταλιστικο μεταβατικο προγραμμα που βεβαια συνοδευεται με το «κατω η κυβερνηση». Αυτά τα αναφερω για να αναδειξω τις δυσκολιες που συναντα η κοινη δραση, που εδώ και χρονια εχει υποχωρησει ως γραμμη στο κινημα, και σε καμια περιπτωση δεν πιανομαι από αυτά για να υποβαθμισω την αναγκαιοτητα της αλλα και επιμονη προσπαθεια που πρεπει να γινει προς αυτή τη κατευθηνση.
Τελος θα ηθελα Θ.Β. να μας ελεγες ποιες οργανωσεις ή κομματα που αναφερονται στην αριστερα θετουν ως κεντρικη πολιτικη κατευθηνση αυτό που θετει η Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ εστω και διακηρυχτηκα. Δηλαδη σε ποιο κομμα, οργανωση, συνεργασια το επικεντρο της συζητησης να αφορα την παραπανω κατευθυνση και την αναζητηση τροπων για να δυναμωσει στο κινημα και όχι τι θα κανουμε στις εκλογες, ποσους ψηφους θα παρουμε, ποσους ευρωβουλευτες θα βγαλουμε, πως θα συγκεκριμενοποιησουμε τη προταση εξουσιας, ποιο πρεπει να είναι το μεταβατικο προγραμμα, αν θα δειξουμε ανοχη σε μια κυβερνηση ΣΥΡΙΖΑ, αν θα παμε στον ΣΥΡΙΖΑ κλπ.
Υγ: επειδη με τον ιντερνετικο διαλογο δεν εχω καλη σχεση μπορουμε να τα πουμε και από κοντα
Συντροφικα
Μ.Δ.
Σύντροφε Μ.Δ.,
ούτε εγώ τα πάω καλά με τον ιντερνετικό διάλογο. Όταν και αν θα είναι ώριμες οι συνθήκες θα έρθω σε στενή επαφή με το ΚΚΕ(μ-λ).
Δε χρέωσα καμία άποψη στο ΚΚΕ(μ-λ), καθώς δε γνωρίζω αν ενστερνίζεται τα όσα παραθέτεις. Σύντροφε, προσπαθείς να μου αποδείξεις ότι δεν αποδέχεσαι τη λογική του ΚΚΕ περί “Λαϊκής Συμμαχίας” και ότι δεν ταυτίζεις τα κοινωνικοπολιτικά μέτωπα με τις πολιτικές συμμαχίες, αλλά και στο δεύτερο σχόλιό σου, το ίδιο κάνεις. Αναφέρεις: “2. η Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ δεν ταυτιζεται (ή «σχεδον ταυτιζεται» με το απαιτουμενο μετωπο)” ... “3. Ότι (υπαρχουν) συλλογικοτητες, σχηματα και αγωνιστες που θετουν γενικα αυτή τη κατευθηνση (προφανως με τις δικες τους αποχρωσεις) χωρανε στη Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ.”
Ξανά επομένως ταυτίζεις (σχεδόν) τη ΛΑΑΑΣ με το κοινωνικό-πολιτικό μέτωπο και έχεις την άποψη ότι μπορεί να έρθει σε εσένα όποιος αποδέχεται την άποψή σου. Επίσης το ότι η “κοινή δράση έχει υποχωρήσει ως γραμμή” δεν αντιμετωπίζεται με άλλο ένα μόρφωμα “ανώτερο” που παρεμποδίζει την “κοινή δράση” και δεν προκύπτει από αυτή.
Διαφωνούμε, αλλά δεν πειράζει. Γι' αυτό γράφουμε τα κατεβατά μας.
Αγαπητή Αλεπού,
όλη σου η τοποθέτηση διαχωρίζει τα μέτωπα πάλης από την πολιτική άποψη εντός αυτών. Ένας οικονομικός αγώνας για να μπορέσει να αναβαθμιστεί και να μετατραπεί σε πολιτικός, απαιτεί τη στήριξη του αγώνα αυτού από τους κομμουνιστές, την ύπαρξή τους εντός αυτών και την αντιπαράθεση με τις στρεβλές απόψεις που υπάρχουν σε αυτόν.
Οι πολιτικοί συσχετισμοί δεν είναι κάτι ξένο από την ταξική πάλη. Στην πραγματικότητα οι κοινωνικοί συσχετισμοί μεταβάλλονται διαλεκτικά δεμένοι με τη μεταβολή των πολιτικών συσχετισμών. Οι μεταβολή των πολιτικών συσχετισμών, γενικά και αόριστα, δεν μπορούν να αποτυπωθούν κάπου, πέραν της ανάπτυξης κινήματος. Διαφορετικά οδηγείσαι μονάχα σε παραδείγματα “πόλου αναφοράς” σε πορείες, ή ακόμα και σε “καλά” εκλογικά αποτελέσματα.
Ποιά η αξία να λέει κάποιος ότι το “μαγαζί” του (με την καλή έννοια) είναι μεγάλο αν δεν συνδέεται στην πράξη με τα αγωνιζόμενα κομμάτια του λαού; Τί να το κάνω ένα μεγάλο “μαγαζί” όταν “από κάτω” κυριαρχεί η μαυρίλα;
Συνεπώς δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να μιλάμε για ανατροπή των πολιτικών συσχετισμών πέρα και έξω από την ανάπτυξη κλαδικών/τοπικών/κ.λπ αγώνων.
(συνεχίζεται)
(συνέχεια)
Σήμερα τί απαιτείται; Υπάρχουν δύο λύσεις:
1)Η ισχυροποίηση ενός νέου πολιτικού μετώπου, πάνω στη λογική του μίνιμουμ, σαν κάτι νέο και αντίστοιχο με το ΠΑΜΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΣΥΡΙΖΑ ή
2)Η ύπαρξη όλων των οργανώσεων μέσα στους αγώνες, διατηρώντας αυτούσια άποψη και αντιπαρατεθόμενοι μεταξύ τους, να συνεργάζονται στο μίνιμουμ που απαιτείται για την ανάπτυξη του εκάστοτε αγώνα.
Προφανώς θεωρώ ότι ειδικά στις μέρες μας απαιτείται το 2.
Η συγκρότηση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενίσχυσε τη συνεργασία των οργανώσεων, εντός αυτής, με άλλες, ή τις απομόνωσε; Η συγκρότηση της ΠΑΑΣ/ΛΑΑΑΣ τροφοδότησε τη συνεργασία του ΚΚΕ(μ-λ) με άλλες οργανώσεις, ή το απομόνωσε με το Μ-Λ ΚΚΕ; Η ΠΑΑΣ/ΛΑΑΑΣ, όπου παρεμβαίνει, το κάνει μέσα σε άλλες πρωτοβουλίες, παλεύοντας με άλλους όρους μια άποψη, ή έφτιαξε κάτι νέο;
Γενικά το λαό δεν τον απασχολεί να “τα ακουμπήσει” σε ένα νέο πολιτικό μέτωπο. Τον ενδιαφέρει να αναπτυχθεί η πάλη του. Οι “μεγάλες και αληθινές” Λαϊκές Συμμαχίες, ΑΝΤΑΡΣΥΕΣ, ΣΥΡΙΖΑ, κ.λπ. πέραν του ότι οδηγούν στη διάσπαση και απομόνωση, καλλιεργούν λογικές “αν δυναμώσω θα σε σώσω”. Αυτό εσύ θες να το αναπαράγεις, ή να το σπάσεις επιδιώκοντας την ανάπτυξη της πάλης;
Κυριαρχείσαι από μια αντίληψη “ότι εφόσον έτσι είναι τα πράγματα, θα παίξω και εγώ αντίστοιχα”, “ότι μόνο έτσι θα σπάσω τον απομονωτισμό της ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΣΥΡΙΖΑ/ΚΚΕ”, με πλαστή ανατροπή πολιτικών συσχετισμών, αναπαράγοντας ταυτόχρονα ένα νέο απομονωτισμό.
Επίσης κάνεις σύγχυση ανάμεσα σε μία “μετωπική συνεργασία” με μια κομμουνιστική οργάνωση, με το να λες για “κομμουνιστική αντίληψη”, χωρίς να διαχωρίζεις τα διάφορα επίπεδα. Συγχέεις την ανάπτυξη κοινωνικών-πολιτικών μετώπων με τις πολιτικές συνεργασίες.
Δυστυχώς αντί να μη φοβηθείς τους λύκους και να πας στο δάσος, όχι μόνο τους φοβάσαι, αλλά ψάχνεις ένα νέο δάσος να κρυφτείς.
Τέλος πραγματικά διερωτώμαι ποιο είναι το επίπεδο συμφωνίας με το Μ-Λ ΚΚΕ και πόσο αρκεί μία γενική συμφωνία στον αντιιμπεριαλισμό, την εξάρτηση και η μη αποδοχή του αντικαπιταλιστικού προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Στο “τί απαιτείται σήμερα” πρέπει να αναλογιστείς πόσο ευθύνονται αυτές οι λογικές και γιατί εν τέλει δεν προχώρησαν παλιότερες αντίστοιχες κινήσεις.
Εύχομαι η συνδιάσκεψή σας να δει σε βάθος τα ζητήματα που τίθενται στις μέρες μας και χωρίς πρόχειρες αναλύσεις να πράξει σωστά.
Θ.Β.
Βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα τη συζήτηση, ιδιαιτέρως με τις παρεμβάσεις μη μελών αλλά κοντινών στο ΚΚΕ μ-λ αγωνιστών, που όχι από σύμπτωση, συμπίπτουν στην αναφορά των αδιεξόδων της κατ' όνομα υπαρκτής ΛΑ-ΑΑΣ. Κατ΄όνομα υπαρκτής διότι νομίζω πως πέραν καποιων πανό σε 3-4 εμφανίσεις που κρατούν μέλη των δυο οργανώσεων και κάποιων κεντρικών ανακοινώσεων, δεν έχει κάνει κάπου αισθητική κινηματικά την παρουσία της.
Ανέφερα τον πολιτικό όρο ''νενέκοι'' ( προδότες) για το Μ-Λ ΚΚΕ και να ακολουθήσει ένας οχετός, ενός μάλλον νευρικού διαχειριστή που ο πανικός του, δεν συνάδει με την αυτοπεποίθηση που θέλει να εκπέμψει.
Το γιατί είναι νενέκοι, οι αγωνιστές του αντικαπιταλιστικού χώρου ευρύτερα και της επαναστατικής αριστεράς πιο συγκεκριμένα, το γνωρίζουν καλά.
Πρόκειται για την οργάνωση που στο όνομα των εθνικιστικών της ψυχώσεων, δεν αποδέχεται τους μετανάστες εργάτες, σαν τμήμα της ενιαίας εργατικής τάξης. Που δέχεται πως πρέπι να έχουν απλά, minimum δικαιώματα στα πλαίσια του ανθρωπισμού.
Η ίδια, που στο όνομα ενός ασαφούς κινέζικου από την προιστορία ''αντιμπεριαλισμού'', είναι η μόνη μαζί με το ΚΚΕ που δεν συμμετέχει σε αντιφασιστικές εκδηλώσεις. Ίσως επειδή τις ενώνουν κοινές στιγμές κινηματικής ντροπής, με καραμπινάτες και μη αμφισβητούμενες παραδόσεις στους μπάτσους, κακών ''προβοκατόρων''-αντιεξουσιαστών.( Γι αυτούς το ότι δεν παραδίνω κανένα στο αστικό κράτος, σαν πραγματική αριστερά που είναι, δεν ισχύει)
Πρόκειται για τους ανερυθρίαστα σταλινολογούντες, που δεν αποδέχονται καν την ύπαρξη μειονοτήτων στη χώρα , πόσο μάλλον δικαιωμάτων αυτοπροσδιορισμού τους.
Πρόκειται γι αυτούς που συνεχίζουν, στον δρόμο του μακαρίτη Κάππου ( κεντρώος αντικειμενικά αντιμπεριαλιστής ο Βιντέλα) και βέβαια της μαοικής στάσης απέναντι στον Μάρκος των Φιλιππίνων και άλλων,να στηρίζουν δήθεν αντιμπεριαλιστικά δικτάτορες ανδρείκελα, άλλων ιμπεριαλιστών.
Εθνικισμός κατά τον Στάλιν είναι ο ''δήθεν υπέρμετρος πατριωτισμός'' και ξέρουμε το που οδηγεί πολιτικά στην πορεία. Αποδεικνύεται στο ποια είναι η θέση τους ακόμη καισήμερα, στο θέμα της συνέχισης του θεσμού, των φασιστικής έμνευσης, μαθητικών παρελάσεων.
Το ''έθνος και τάξη'', δυστυχώς ιστορικά έχει αποδειχθεί πως εύκολα ξεπέφτει, στο ''φυλή και τάξη''. Δεν θα περιμένουμε την κορύφωση.
Αυτοί λοιπόν, είναι νενέκοι και χωρίς σχέση με τον αντικαπιταλιστόν καν χώρο, εδω και πολύ καιρό. Και το θλιβερό για το ΚΚΕ μ-λ είναι πως αναιρεί την πρόσφατη τουλάχιστον ιστορία του, με να θεωρεί πως αυτοί είναι οι μόνοι, με τους οποίους μπορεί minimum να συμπορευτεί.
Χειρότερη αυτούβρις δεν θα μπορούσε να υπάρξει.
Μετά τις αχρείαστες γνωστές διευκρινήσεις που ενδεικτικά προαναφέρθηκαν που ούτε καν εξετάζουν την ''αντιδιαχειριστική'' στάση του Μ-Λ ΚΚΕ στο συνδικαλιστικό κίνημα, αδιαφορώ για τις ευθυξίες και τις αγοραίες αντιδράσεις που τυχόν υπάρξουν ως , από τον οποιοδήποτε ανασφαλή υβριστή.
REVOLUTION
Ποιά πρόσφατη ιστορία μας; Το 1985 και το 1898 με το Μ-Λ ΚΚΕ ακτεβήκαμε στις εκλογές. Και το 1993 με τους τροτσκιστές. Αν αυτοί είναι νενέκοι εμείς είμαστε οπορτούνια.
ΘΒ, νομίζω ότι κάνεις ένα μεγάλο λάθος. Η πολιτική μας πρόταση, το ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ του λαού απέναντι στην επίθεση είναι το κοινωνικό-πολιτικό μέτωπο. Και στο Μέτωπο Αντίστασης χωρούν όλες οι δυνάμεις του κινήματος, και οι αναρχικοί, και ανένταχτοι λαϊκοί αγωνιστές, και πατριώτες και όλοι. Το Μέτωπο Αντίστασης είναι ο κεντρικός μας πολιτικός στόχος.
Αν όμως θες να διαχωρίσουμε τα επίπεδα, γιατί εσύ το ζήτησες, πρέπει να δεις ότι άλλο κεντρικού τύπο πολιτική μετωπική συνεργασία (αν είναι δυνατόν το Μέτωπο Αντίστασης να ταυτίζεται με την ΛΑ-ΑΑΣ), άλλο σύλλογος/σωματείο, άλλο οργάνωση/κόμμα, άλλο πρωτοβουλία γειτονιάς. Είναι αντιδιαλεκτική η αντίληψη ότι χρειάζονται όλα εκτός από μια ευρύτερη μετωπική συνεργασία. Τα κομμουνιστικά κόμματα ανέκαθεν συγκροτούσαν τέτοια μορφώματα.
Για μας λοιπόν η ΛΑ-ΑΑΣ έχει το καθηκον να υποβοήθησει στην ανάπτυξη του πλατιού Μετώπου Αντίστασης και να συμμετέχει σε αυτό. Νομίζω λοιπόν, επειδή αυτό αναφέρεται σε όλα τα κείμενα μας και της Λαικής Αντίστασης επίσης, ότι δεν πυάρχει πουθενά αυτό που λες, σε κανένα κείμεο.
Τέλος, εσένα μπορεί να σου φάινοτναι λίγα αυτά που έκανε η ΛΑ-ΑΑΣ, δικαίωμα σου. Όμως για μένα, ένα πολιτικό μόρφωμα έτσι πρέπει να χτίζεται και έτσι έχει πιο σωστή σχέση με το κίνημα και τους ανένταχτους κτλ. Με τον διάλογο, την δράση με βάση την συμφωνία, την δημοκρατική λειτουργία, ανεβάζοντας με σταθερά βήματα το επίπεδο συγκρότησης. Αυτό είναι ζήτημα πάλης να το καταφέρουμε. Εγώ έχω μάθει από την ζωή και την πάλη να σέβομαι την σταθερή πρόοδο και συγκρότηση, και ας μην είναι "θεαματική".
Με τους τροτσκιστές κατέβηκες ΑΛΕΠΟΥ στο μινιμουμ σύμπτωσης της ''εξάρτησης'', ή αυτό τότε δεν ίσχυε?
Ή τότε το ΕΕΚ μιλούσε για εξάρτηση?
γ.
Αδικείς μου φαίνεται τις πολιτικές σας επεξεργασίες, ίσως αυτό να λέγεται κομματικότητα στη στήριξη τωρινών επιλογών, που πεθαίνουν.
Για τα εκλογικα;
Συν/σα ΑΛΕΠΟΥ καμία αντίρρηση. Όλη η εξωκοινοβουλευτική αριστερά στην προσπάθειά της ''να παρέμβει'', είναι κωμική και οππορτουνιστική, όλοι έχουν συμμαχ΄γσει φανατικά με όλους κατά καιρούς, κι εσείς,συμφωνούμε.
REVOLUTION
To 1898..
κατέβηκε και ο Σόφης στην Εθνοσυνέλευση?
έτσι για να χαλαρώσουμε, λίγο
γ.
Α ναι σωστά χαχα...
Τελοσπάντων δεν θέλω να μπω σε μια διαδικασία ανάλυσης της κάθε ενέργειας και αναμέτρησης. Κείμενα υπάρχουν και έχουν μείνει.
Όμως το να λέμε "καλή η γραμμή του ΚΚΕ(μ-λ) αλλά όχι οι κεντρικές συνεργασίες του" δεν είναι σωστό. Γιατί κια αυτές είναι κομμάτι της γραμμής μας.
προς τον Θ.Β.
το "σχεδον ταυτιζεται" αναφερεται σε δικο σου σχολιο και οχι φυσικα στη δικη μου αποψη. ειπες χαρακτηριστικα "Αυτή τη στρεβλή κατ' εμέ λογική εκφράστηκε και από τον Μ.Δ., που ανέφερα παραπάνω, που σχεδόν ταυτίζει τη συσπείρωση κοινωνικών-πολιτικών δυνάμεων κόντρα στην επίθεση, με τη ΛΑΑΑΣ,..." μπορει να διαφωνουμε αλλα μην αναπαραγεις στρεβλα αυτο που εχω διατυπωσει.
προφανως μια συνεργασια μπορει να υπαρξει απο δυναμεις-σχηματα-αγωνιστες που εχουν μια γενικη συμφωνια σε βασικες κατευθηνσεις, αλλα παραλληλα πολλες διαφορες. η αποψη μου νομιζω οτι γινεται ξεκαθαρη. δεν καλω κανενα να αποδεχτει αυτο που λεω, ουτε θελω να το επιβαλω. γιαυτο αλλωστε μιλησα για ενοτητα και παλη στο πλαισιο της Λαικης Αντιστασης-ΑΑΣ. δειχνεις να μη θελεις να το καταλαβεις.
δεν εχεις απαντησει στο ερωτημα που σου εθεσα.
" ποιες οργανωσεις ή κομματα που αναφερονται στην αριστερα θετουν ως κεντρικη πολιτικη κατευθηνση αυτό που θετει η Λαικη Αντισταση-ΑΑΣ εστω και διακηρυχτηκα. Δηλαδη σε ποιο κομμα, οργανωση, συνεργασια το επικεντρο της συζητησης να αφορα την παραπανω κατευθυνση και την αναζητηση τροπων για να δυναμωσει στο κινημα και όχι τι θα κανουμε στις εκλογες, ποσους ψηφους θα παρουμε, ποσους ευρωβουλευτες θα βγαλουμε, πως θα συγκεκριμενοποιησουμε τη προταση εξουσιας, ποιο πρεπει να είναι το μεταβατικο προγραμμα, αν θα δειξουμε ανοχη σε μια κυβερνηση ΣΥΡΙΖΑ, αν θα παμε στον ΣΥΡΙΖΑ κλπ."
τελος "οταν και αν ειναι ωριμες οι συνθηκες", οπως αναφερεις για το ατομο σου, θα γινει και ο απολογισμος της Λαικης Αντιστασης και της πορειας της, κατι που κρινεται πρωτα και κυρια απο αυτους που τη συγκροτουν και οχι απο οσους εμφανιζονται σε ενα ιντερνετικο διαλογο ως φιλοι του ΚΚΕ(μ-λ) για να τα χωσουν στο Μ-Λ ΚΚΕ.
συντροφικα
Μ.Δ.
Αλεπού και Μ.Δ. με έχετε μπερδέψει.
Η ΑΛΕΠΟΥ μιλά για κοινωνικό-πολιτικό μέτωπο αντίστασης, που δεν είναι η ΛΑΑΑΣ, αλλά θέλει να συμβάλλει σε αυτό,
Ο Μ.Δ. για "αντικαπιταλιστικο-αντιιμπεριαλιστικο αντιδιαχειριστικο μετωπο που μεσα απο την βασανιστικη αλλαγη των συσχετισμων δυναμεις θα αποκρυσταλλωνει συνεχως χαρακτηριστικα μετωπου ανατροπης" και που "«σχεδον ταυτιζεται» με το απαιτουμενο μετωπο"
Στο ίδιο κόμμα είστε;
Αλεπού και Μ.Δ. με έχετε μπερδέψει.
Η ΑΛΕΠΟΥ μιλά για κοινωνικό-πολιτικό μέτωπο αντίστασης, που δεν είναι η ΛΑΑΑΣ, αλλά θέλει να συμβάλλει σε αυτό,
Ο Μ.Δ. για "αντικαπιταλιστικο-αντιιμπεριαλιστικο αντιδιαχειριστικο μετωπο που μεσα απο την βασανιστικη αλλαγη των συσχετισμων δυναμεις θα αποκρυσταλλωνει συνεχως χαρακτηριστικα μετωπου ανατροπης" και που "«σχεδον ταυτιζεται» με το απαιτουμενο μετωπο"
Στο ίδιο κόμμα είστε;
REVOLUTION
Όλα αυτά που λες για το Μ-Λ ΚΚΕ έχουν ξαναγραφτεί εδώ σε διαλόγους παλιότερα, βγήκαν οι ίδιοι, τα απάντησαν και σε μεγάλο βαθμό, αν όχι ολοκληρωτικά, τα αναίρεσαν. Αν θέλουν μπορούν να το ξανακάνουν.
Και πάλι σε άλλο διάλογο απάντησα στις ίδιες ακριβώς κριτικές ότι δεν έχουν έτσι ακριβώς τα πράγματα για την κινηματική παρουσία της ΛΑ - ΑΑΣ η οποία σαν τέτοια μετράει λίγους μήνες. Έχει κάνει παρεμβάσεις και τοπικά και κεντρικά σε αρκετά ζητήματα και μια βόλτα στο blog της θα σου έκανε καλό. Όπως έχει κάνει και προσπάθειες για κοινές με άλλους παρεμβάσεις, διαδηλώσεις κ.λπ.. και εισέπραξε άρνηση. Γιατί μπορεί κάποιοι να είναι νενέκοι για σένα αλλά αυτούς που την άγνοιά τους την κάνουν πραγματικότητα πως τους λένε; Και σε διαβεβαιώνω ότι ο τρόπος που το έγραψες καθόλου δεν διαχώριζε τις δύο οργανώσεις, αν και μικρή σημασία έχει. Θα αντιδρούσα έτσι για οποιονδήποτε.
Κι αυτό γιατί δεν θεωρώ κανέναν προδότη όσο κι αν διαφωνώ μαζί του εφόσον τον βλέπω να είναι μέσα στο κίνημα και να παλεύει την άποψή του και γιατί δεν θεωρώ ότι έχω πιάσει τον ...παπά από τα αρχίδια, για να θεωρώ ότι η δική μου αποψάρα είναι η καλύτερη και όλοι οι άλλοι προδότες! Ο τρόπος σου αυτό εκπέμπει, κατά τα άλλα δεν θα είχα κανένα πρόβλημα να συζητήσω ότι θέλεις. Πάντως πέρα από την άρνησή σου σε όλους μας (της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς) ακόμη δεν μας έχεις πει τι πρεσβεύεις πολιτικά.
Θα έλεγα λοιπόν όσοι θέλετε να κάνετε κριτική στη ΛΑ -ΑΑΣ και στις οργανώσεις που τη στηρίζουν να τη κάνετε στη βάση πραγματικών δεδομένων και όχι της φαντασίας.
συνεχίζεται...
Γενικότερα τώρα
Προφανώς και δεν είμαστε ευχαριστημένοι με το βαθμό προχωρήματος της ΛΑ – ΑΑΣ, από το πόσοι τελικά τη συγκρότησαν, από το ότι ακόμη δεν έχει ξεφύγει από τα χαρακτηριστικά της συνεργασίας των δύο οργανώσεων (σε κεντρικό επίπεδο κυρίως γιατί σε τοπικές συγκροτήσεις υπάρχουν διαφορές) και δεν είναι στόχος μας να παραμείνει έτσι. Οι σύντροφοί μου Μ.Δ. και ΑΛΕΠΟΥ, έθεσαν κάποια ζητήματα και υπάρχουν και πολλά περισσότερα που αφορούν την κοινή μας παρουσία στο κίνημα.
Αλλά είναι τουλάχιστον άδικο να κατηγορείται το ΚΚΕ(μ-λ) για απομονωτισμό και για πνεύμα μη συνεργασίας όταν επί δεκαετίες επέμενε γι' αυτό και επιμένει. Να πιάσουμε τα μεγάλα γεγονότα από το 2008 και μετά και τις αρνήσεις που φάγαμε; Ή να πούμε για το 2011 και τη στάση της συντριπτικής πλειοψηφίας των οργανώσεων (πλην ΕΕΚ, Μ-Λ ΚΚΕ, avantgarde και αν ξέχασα κάποιον συγγνώμη) που συγκάλυπταν και δικαιολογούσαν τις επιθέσεις εναντίον μας φωνάζοντας μαζί και με φασίστες κάτω τα κόμματα;
Να πούμε για τις γειτονιές που ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεψαν τις, αρχικά λαϊκές, συνελεύσεις σε κομματικά τους παραρτήματα διώχνοντας κόσμο από αυτές, ενώ πριν μας εγκαλούσαν εμμέσως πλην σαφώς γιατί και εκεί παρουσιαζόμασταν ως αυτό που είμαστε;
Να πούμε για τους εργασιακούς χώρους όπου τα πρώτα ζητούμενα είναι η ...διαγραφή του χρέους, να μένουν οι νόμοι στα χαρτιά και το κάτω η κυβέρνηση ή η κριτική που τρώνε σύντροφοί μας από ΝΑΡίτες γιατί σε κάποιους χώρους συνεργαζόμαστε με τους ΣΕΚίτες; Με αποτέλεσμα οι πρώτοι να υπονομεύουν προσπάθειες που έφεραν πραγματικούς κινηματικούς καρπούς. Για τους μικροΠΑΜΕ «συντονισμούς» αποκλεισμού απόψεων που αλλάζουν ονόματα ανάλογα με το κατά πόσο «παίζει» ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτούς και οι εργαζόμενοι των σωματείων που υποτίθεται ότι συντονίζονται δεν τους έχουν πάρει χαμπάρι; Σταματώ εδώ γιατί είναι πολλά και όλα αυτά έχουν γραφτεί και εδώ.
συνεχίζεται...
Ναι, δεν διαφωνώ. Και η κοινή δράση χρειάζεται, και η κεντρική πολιτική συνεργασία. Και πολλά άλλα πιο σημαντικά. Αλλά αν αυτό, Θ.Β., προϋποθέτει την αποδοχή του "αντικαπιταλιστικού" προγράμματος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μας χρειάζεται. Θεωρείς λίγη τη γενική συμφωνία στον ζήτημα του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα, της εξάρτησης και του αντιρεφορμισμού σε μια εποχή που η πλήρης έλλειψη αυτών έχουν χαντακώσει μεγάλα κινήματα; Σε μια εποχή που ενώ για παράδειγμα γινόταν χαμός στις αραβικές χώρες όλοι αρνιόντουσαν την πραγματοποίηση διαδηλώσεων αλληλεγγύης και οι μόνοι που έκαναν ήταν το ΚΚΕ(μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ; Πριν ακόμη από την ΠΑΑΣ; Αυτό που χρειάζεται δεν είναι μια συνεργασία με τον εαυτό μας (ΠΑΜΕ) σε μια λογική καιροσκοπισμού και σεχταρισμού, μια συνεργασία που να τα ακουμπάει απόλυτα στο σύστημα (ΣΥΡΙΖΑ) ή μια που να αποκαθιστά το κενό του ρεφορμισμού και του κυβερνητισμού σε όλα τα επίπεδα (ΑΝΤΑΡΣΥΑ), μια συνεργασία που ο μόνος λόγος ύπαρξής της είναι οι εκλογές. Χρειάζεται μια άλλου είδους συνεργασία που να αποδυκνείει ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος για το λαό πέρα από την απογοήτευση, πέρα από την ανάθεση, τον κυβερνητισμό και τον κοινοβουλευτισμό, πέρα από τα να γινόμαστε ουραγός της συστημικής ατζέντας, ιδεολογικής και πολιτικής. Μια συνεργασία που δεν θα κρύβει την πραγματικότητα των διαφορών κάτω από το χαλί αλλά θα παλεύει ακόμη και αυτές τις διαφορές μέσα στο κίνημα χωρίς να τις φοβάται.
Το μεγάλο ατύχημα για την ΛΑ-ΑΑΣ και για την όλη προσπάθεια που ξεκίνησε πριν 2 1/2 χρόνια είναι ότι ενώ τέθηκε η αναγκαιότητα σε μια περίοδο που το κίνημα ήταν στα πάνω του, το μεγαλύτερο διάστημα της συγκρότησής της το πέρασε σε κινηματική νηνεμία και σε μια εποχή που όλοι οι άλλοι ασχολιόντουσαν με τις εκλογές. Αν ήταν αλλιώς θα ήταν αλλιώτικη και η εξέλιξή της. Παρ’ όλα αυτά η ΛΑ – ΑΑΣ έδειξε ότι έχει δυνατότητες. Έκανε παρεμβάσεις σε αρκετά ζητήματα και κεντρικά και τοπικά και ας θέλουν κάποιοι να μη τα βλέπουν. Έχει όμως πολύ δρόμο να διανύσει για να ξεπεραστούν αγκυλώσεις και προκαταλήψεις του παρελθόντος, για να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά που θα την κάνουν ικανή να παίξει σοβαρό ρόλο στη συγκρότηση του Μετώπου Αντίστασης και Διεκδίκησης. Και εμείς λοιπόν λίγη τη θεωρούμε αλλά ένα σημαντικό και αναγκαίο βήμα. Όσοι λοιπόν συμφωνείτε με τις στοχεύσεις τις αρχικής πρότασης, [η οποία πρέπει να πούμε εξελίχθηκε αρκετά από τότε (με βάση τις διεργασίες και τα κείμενα των δύο οργανώσεων, της ΠΑΑΣ και της ΛΑ-ΑΑΣ)] , που περιγράφονται στη θέση 7, η οποία συνήθως αγνοείται, έχουν χώρο σε αυτή για να την κάνουν κάτι παραπάνω από λίγη. Αρκεί να μη φοβούνται τις αντιπαραθέσεις όσο έντονες κι αν είναι, αρκεί να μην έχουν την αντίληψη ότι θα συνεργαστούν με κάποιον με τον οποίο δεν θα έχουν σημαντικές διαφορές , αρκεί η άρνηση συμμετοχής τους να μη κρύβεται πίσω από τις διαφορές. Αν δεν είστε ικανοποιημένοι από τα έως τώρα συνεργατικά σχήματα, αν όντως συμφωνείτε με τον αντιιμπεριαλισμό και ότι αυτός είναι πολλά παραπάνω από το αντιΕΕ, αν όντως εκτιμάται ότι αντικαπιταλιστικός αγώνας δεν είναι τα προγράμματα μετάβασης αλλά η προσπάθεια συγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος, ότι οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν με εκλογές κάθε είδους και με συμμετοχή σε κάθε είδους συνδιαχειριστικού οργάνου αλλά με αγώνα αντίστασης στην επίθεση, διεκδίκησης δικαιωμάτων και ανατροπής πολιτικών χωράτε σε αυτή τη προσπάθεια είτε ΛΑ – ΑΑΣ λέγεται είτε κάπως αλλιώς. Δηλαδή τι άλλο πρέπει να γίνει για να ωριμάσουν οι συνθήκες;
Το ΚΚΕ μ-λ υπερασπίζεται τον εαυτό του, τις επιλογές του. Κανένα κόμμα, οργάνωση, ποτέ , πουθενά στον κόσμο δεν έκανε διαφορετικά. Μόνο που νιώθω πως δεν έχει πολλά να πει για όλες τις επιλογές παληές και κυρίως τωρινές, είναι εξώφθαλμα λαθεμένες.
Ας τα βρείτε στη Συνδιάσκεψη, θα την παρακολουθούμε και όσοι δεν έχουμε αφύσικα πολλές προσδοκίες.
γ.
"μία ισχυρή μειονότητα, οι Τούρκοι της Δυτ. Θράκης
και
μία εξασθενημένη, αυτοί που δηλώνουν Μακεδόνες
και για τις οποίες πρέπει να λαμβάνεται πολιτισμική μέριμνα".
Σχόλιο 1: Αυτοί που ΕΙΝΑΙ (οι Τούρκοι)επειδή η τουρκικη πολιτικη ειναι ισχυρή είναι και αυτη ισχυρή
και
αυτοι που ΔΗΛΩΝΟΥΝ (οι μακεδονική) και είναι εκασθενισμένη.
Αρα μπορώ να καταλαβω οτι η αποψη του συντακτη του άρθρου θελει να πει ότι οι δεύτεροι δηλώνουν (αλλα δεν είναι μειονότητα) και ότι πατά ακριβώς πάνω σε οσα η πολιτική των τουρκικων και σλαβικων αστικων ταξεων και των ιμπεριαλιστικων συνθηκων και και της αστικης ελληνικης ταξης επεβαλλε, αναλογως δαλαδη την εξασθενιση ή την ισχυ, και αυτο το αποδεχεται και καταργει ετσι τη μια μειονοτητα .
Σχόλιο 2: τι είναι η πολιτιστική μέριμνα, να επιτρέπεται να χορεύουν καρσιλαμά οι μεν και σλαβομακεδονίτικα οι δε και να μιλανε τη γλωσα που θελουν; Το θεμα είναι τι θεση παιρνει κανείς απεναντι στην αναγνωριση ή όχι της μειονοτικής φυσιογνωμίας τους σαν άλλων εθνοτητων.
Ασε το "εξασθενημένη" ποιός και γιατι την εξασθενησε;
"Τρίτον, κάθε πολίτης αυτής της χώρας πρέπει να αντιμετωπίζεται ισότιμα και κάθε άνθρωπος εντός συνόρων ανεξάρτητα από φύλο, χρώμα, φυλή, θρησκεία πρέπει να απολαμβάνει όλα «τ’ αγαθά του αστικού πολιτισμού». Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια, Πολιτισμός, Ελεύθερη μετακίνηση κ.λπ.,
Ανεξαρτητα από εθνικοτητα; Αυτο το ανεξαρτητα απο δεν είναι στα αγαθα του αστικου πολιτισμου;
Δημοσίευση σχολίου