Μια απάντηση από συναδέλφους που βρίσκονται σε διαθεσιμότητα

0

Κυκλοφόρησε κείμενο (εδώ) επτά συναδέλφων σε διαθεσιμότητα, στο οποία γίνονται κάποιες πολιτικές επισημάνσεις, ασκείται κριτική στη Συντονιστική Επιτροπή Διαθέσιμων Αθήνας και καλούμαστε όλοι στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ το Σάββατο 1 Νοέμβρη.
Έτσι κι αλλιώς κάποιες πολιτικές επισημάνσεις είναι σωστές, όπως κατά την άποψή μας, σωστές είναι και πλευρές της κριτικής στη Συντονιστική, κριτική την οποία έχουμε διατυπώσει δημόσια σε συνελεύσεις της Συντονιστικής.
Την άποψή μας για το ζήτημα των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων την καλύπτει η πρόσφατη τοποθέτηση των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών, την οποία επισυνάπτουμε στο τέλος του κειμένου.
Δεν αντέχουμε όμως να μην προσθέσουμε μερικά πράγματα σε σχέση με την πρόσκληση στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ.
Κοιτάξτε, συναδέλφισσες και συνάδελφοι:
Έχει το απόλυτο δικαίωμα κάθε κόμμα, οργάνωση, παράταξη, κάθε ξεχωριστή συγκρότηση δηλαδή, να κάνει βήματα οργανωτικής της ενίσχυσης και να κάνει τους δικούς της σχεδιασμούς. Άλλωστε και εμείς την οργανωμένη δράση υποστηρίζουμε.
Ας κάνουμε και ένα βήμα πίσω και ας υποθέσουμε ότι κάθε κόμμα, παράταξη κλπ έχει ακόμα και το “δικαίωμα” να ψαρεύει στα θολά νερά και να αποκρύπτει ποιος οργανώνει το συλλαλητήριο καθώς και το γεγονός ότι η πρωτοβουλία οργανώθηκε από... «ελάχιστα άτομα» (από την καθοδήγηση του ΠΑΜΕ δηλαδή χωρίς καμία συνεννόηση με οποιονδήποτε άλλον) από τις αρχές Σεπτέμβρη! Καθώς και ότι μπορεί να μην ανησυχεί για το γεγονός ότι “το ξεκίνημα της νέας προσπάθειας της 1 Νοέμβρη” (όπως λένε οι συνάδελφοι) ψηφίστηκε σε μια σειρά σωματεία της χώρας από καθαρά καθεστωτικές δυνάμεις.
Ας κάνουμε και το τελευταίο βήμα υποχώρησης και ας ανεχτούμε και το δικαίωμα στη διγλωσσία κάποιου, που στο ένα κείμενο (των συναδέλφων – συναδελφισσών) απαιτείται να “δειχτεί ο πραγματικός υπεύθυνος της διαθεσιμότητας-απόλυσής μας, που είναι στρατηγική της Ε.Ε” ενώ στο κεντρικό κάλεσμα του ΠΑΜΕ για τη 1 Νοέμβρη δε γίνεται κουβέντα για ΕΕ! Όποτε γουστάρουμε απαιτητικοί πολιτικά δηλαδή κι όποτε γουστάρουμε «πλατιοί» και χωρίς πολλές πολλές απαιτήσεις.
Όμως, ως εδώ η κατανόηση!
Αγαπητοί συνάδελφοι, κανένας (όσο σπουδαίος κι αν νιώθει για τον εαυτό του) δεν μπορεί, δεν έχει το δικαίωμα να απαιτεί με θράσος από όλους τους άλλους να υποταχτούν στις δικές του ιεραρχήσεις. Δεν έχει το δικαίωμα κάποιος που οργανώνει ένα σαββατιάτικο συλλαλητήριο να υπονομεύει την απεργιακή προοπτική. Δεν έχει το δικαίωμα να ζητάει και τα ρέστα κάποιος που δηλώνει “Προσπάθησαν οι ίδιες δυνάμεις στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΟΛΜΕ στις 16 Σεπτέμβρη να βάλουν θέμα γενικής απεργίας λίγο πριν τη 1 Νοέμβρη. Ο στόχος είναι προφανής: Να υπονομεύσουν την απόφαση εκατοντάδων σωματείων, κύρια του ιδιωτικού τομέα, για κάθοδο στην Αθήνα. Είναι κυριολεκτικά αδίστακτοι.”(!!!), όπως ανερυθρίαστα (αδίστακτα θα λέγαμε) δήλωσαν οι εκπρόσωποι του ΠΑΜΕ στην ΟΛΜΕ!
Ούτε έχει το δικαίωμα να κατηγορεί κάποιος τους... συνεργάτες του στην ΟΛΜΕ για το πρόγραμμα αδράνειας που κατέβηκε στις συνελεύσεις (μαζί ψήφισαν το πρόγραμμα του τίποτα ΣΥΝΕΚ, ΠΑΜΕ και ΔΑΚΕ) ενώ εμείς είμαστε στον αέρα, ενώ η αξιολόγηση προχωράει, ενώ το νέο λύκειο της απόρριψης εφαρμόζεται.
Και πάνω από όλα, κανένας δεν έχει το δικαίωμα να μας κάνει να ξεχάσουμε. Τις δηλώσεις για “την απεργία που δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο εκβιασμού της κυβέρνησης”, τις προτάσεις για 48ωρες όταν μας απολύανε, τις προτάσεις για διακοπή της απεργίας με την πρώτη μείωση των ποσοστών. Τις (ν)τροπολογίες στη Βουλή για να μας στείλουν σε ΙΕΚ και ΣΕΚ την ίδια ακριβώς στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ μας καλούσε να περιμένουμε να βγει κυβέρνηση και ενώ η αναγκαιότητα του αγώνα ήταν κρίσιμη. Για να αποδειχτεί ότι οι κοινοβουλευτικές αυταπάτες απαντιούνται σε πολλές αποχρώσεις…
Θα συμφωνήσουμε με τους συντάκτες του κειμένου ότι “κανένας ‘σωτήρας’, κυβερνητικός ή άλλος, δεν θα μας λύσει το πρόβλημα”. Ούτε καν - θα λέγαμε εμείς - αυτοί οι σωτήρες που... συνωστίζονται στις εκλογές του ναού της συνδιαχείρισης, των ΠΥΣΔΕ και των ΚΥΣΔΕ, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια το κάλεσμα της Συνέλευσής μας για μη κατάθεση ψηφοδελτίων. Στα ΠΥΣΔΕ και ΚΥΣΔΕ όπου μπαίνουν υπογραφές σε τοποθετήσεις εν ενεργεία συναδέλφων στα σχολεία, όντας δεδομένες οι δικές μας διαθεσιμότητες. Τοποθετήσεις που είναι βεβαίως νόμιμες. Πλην όμως είναι ΟΛΕΣ ΑΔΙΚΕΣ.
Τέλος, δεν μπορούμε παρά να διατυπώσουμε σε όλους (ΟΛΜΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΑΜΕ) ένα ερώτημα: Αλήθεια, μετά το απογευματινό συλλαλητήριο της 23 Οκτώβρη και το Σαββατιάτικο της 1 Νοέμβρη, ποιο είναι, σύμφωνα με τα μακροπρόθεσμα στρατηγήματά τους, το επόμενο βήμα... κλιμάκωσης;; Εκτός φυσικά από τις εκλογές στα ΠΥΣΔΕ καταρχήν και τις βουλευτικές στη συνέχεια! Ή πιο χοντρά: ΚΑΜΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΘΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ, συναδέλφισσες και συνάδελφοι;

Χρύσα Χοτζόγλου – σε διαθεσιμότητα (ΕΛΜΕ Πειραιά)
Νώντας Μπαζοδήμος – σε διαθεσιμότητα (Α ΕΛΜΕ Δυτ. Αττικής)

http://deltioake.blogspot.gr/

Η άποψη των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών για τις διαθεσιμότητες - απολύσεις που αναφέρεται στην αρχή του κειμένου:

Η υπόθεση των διαθεσιμοτήτων – απολύσεων μας αφορά ΟΛΟΥΣ! Αγώνας τώρα για δουλειά – σπουδές - ελευθερίες

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δίκες για τα διόδια στη Λάρισα

0

Από παλαιότερη κινητοποίηση στη Λάρισα

Ενόψει της δίκης της Παρασκευής 31/102014, ανάμεσα σε όσες προηγήθηκαν αλλά και σε όσες θα ακολουθήσουν,

δημοσιεύεται το παρακάτω κείμενο και καλείται

συγκέντρωση αλληλεγγύης και συμπαράστασης την

Παρασκευή 31/10, 10π.μ.

έξω από τα δικαστήρια Λάρισας

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ &

ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Μόνο μέσα στο χρονικό διάστημα που διανύουμε παραπέμφθηκαν (1 και 17/10) και συνεχίζουν να παραπέμπονται (31/10 και στις 24 & 26/11) σε δίκες, δεκάδες Θεσσαλοί πολίτες για τις κινητοποιήσεις των περασμένων χρόνων στους σταθμούς διοδίων. Ταυτόχρονα κοινοποιούνται μπιλιέτα σε πολίτες με χρεώσεις ποσών από διελεύσεις που συνοδεύονται από απειλητικές επιστολές για 20πλάσιες χρεώσεις σε περίπτωση που δεν πληρωθούν σε διάστημα 15 ημερών.
Το σήριαλ της παρατεταμένης ομηρίας και το σύρσιμο στα δικαστήρια όσων αντιστάθηκαν στην ληστρική εκμετάλλευση των δημόσιων δρόμων από τους μεγαλοεργολάβους, συνεχίζεται.
Κι όμως είναι ακόμα νωπό το αίμα των τριών νέων ανθρώπων που έχασαν την ζωή τους λίγα μόλις μέτρα έξω από τα σπίτια τους, πάνω στην Π.Ε.Ο. Λάρισας-Βόλου.
Αλλά και τα θανατηφόρα αρκετές φορές τροχαία δυστυχήματα τόσο στην Π.Ε.Ο. όσο και στους παράδρομους της Ε.Ο. δεν σταμάτησαν και ούτε πρόκειται να σταματήσουν.
Και δεν θα σταματήσουν, γιατί απλά η ύπαρξη των 3 σταθμών διοδίων μέσα στο νομό Λάρισας και οι υπέρογκες αυξήσεις στις τιμές τους, έχουν σαν αποτέλεσμα την εκτροπή της οδικής κυκλοφορίας από την Ε.Ο. στο οδικό δίκτυο καρμανιόλα των παράδρομων και της Π.Ε.Ο.

Όλοι γνωρίζουμε ποιοι είναι οι ηθικοί αυτουργοί.

Όλοι γνωρίζουμε ότι ο θάνατος είναι το τίμημα του ξεπουλήματος της οδικής ασφάλειας

στο βωμό της απληστίας των μεγαλοεργολάβων.

Ο τότε εισηγητής από τη μεριά της κυβέρνησης και οι βουλευτές που ψήφισαν την αποικιοκρατική σύμβαση παραχώρησης του εθνικού δικτύου στους μεγαλοεργολάβους έχουν ονοματεπώνυμο.
Ακόμα κι αν σήμερα παριστάνουν τις όσιες παρθένες από την καρέκλα του αυτοδιοικητικού, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια και στον πόνο των ανθρώπων που κάθε λίγο και λιγάκι χάνουν τα παιδιά τους.
Ακόμα κι αν παριστάνοντας τους προστάτες της τοπικής κοινωνίας, μας κοροϊδεύουν κατάμουτρα κομπάζοντας για τις ενέργειες τους να μετατοπιστούν τα διόδια του Μοσχοχωρίου μερικά χιλιόμετρα παρακάτω εκτός Ν. Λάρισας. Κι ας τους «αδειάζουν» Χρυσοχοίδης και η εταιρία του Μπόμπολα δηλώνοντας πως τα διόδια μένουν στη θέση τους.
Το αίμα των αθώων παιδιών βρίσκεται στα χέρια τους.
Αυτοί φέρνουν ακέραια την ευθύνη γιατί γυρίζουν την κοινωνία πολλές δεκαετίες πίσω και μετατρέπουν όλους εμάς που κινούμαστε στο δίκτυο καρμανιόλα σε μελλοθάνατους.
Όμως δεν παραπέμπεται κανένας από αυτούς για τα αθώα θύματα που θυσιάζονται στο βωμό της αισχροκέρδειας των μεγαλοεργολάβων.
Αντί αυτών, η «δικαιοσύνη» συνεχίζει αδιαλείπτως να παραπέμπει σε δίκες τους πολίτες που αντιστάθηκαν στο ξεπούλημα της ασφάλειας των δρόμων στους μεγαλοεργολάβους «κολλητούς» των κυβερνήσεων.
Παρά τις συνεχείς αθωωτικές αποφάσεις των δικαστηρίων, τοπικοί εισαγγελείς συνεχίζουν να παραπέμπουν αγωνιστές του κινήματος για την κατάργηση των διοδίων για να τους δικάσουν ξανά και ξανά με το ίδιο σαθρό κατηγορητήριο της «διέγερσης».
Την ίδια στιγμή κανείς κρατικός δικαστικός λειτουργός δεν διανοήθηκε να αναζητήσει ευθύνες για τις τροχαίες δολοφονίες, ακόμα και όταν χιλιάδες πολίτες του Στεφανοβίκιου και του Ριζόμυλου καταλάμβαναν τα διόδια του Μοσχοχωρίου, δείχνοντας ποιους θεωρεί ηθικούς ενόχους για τον θάνατο των τριών παιδιών.

Αρνούμαστε να σιωπήσουμε.

Όλοι εμείς , που βιώνουμε καθημερινά τις πολιτικές εξαθλίωσης της κοινωνίας και του ξεπουλήματος δημόσιων αγαθών και κοινωνικών δομών, με όπλο την αλληλεγγύη των «από τα κάτω», δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να οργανωθούμε και να μαζικοποιήσουμε τη δράση μας με στόχο την κατάργηση όλων των διοδίων που βάζουν μπάρες στη ζωή μας.
Οι τοπικές κοινωνίες δεν είπαν ακόμα την τελευταία λέξη τους.
Τοπικοί φορείς των δήμων και της περιφέρειας, σύλλογοι και σωματεία οργανώσεις και κόμματα, επώνυμοι και ανώνυμοι πολίτες έχουμε χρέος να σηκώσουμε το ανάστημα απέναντι στη διαπλοκή και τα συμφέροντα των κερδοσκόπων.
· Να σταματήσουν τώρα όλες οι ποινικές διώξεις των αγωνιστών για την κατάργηση των διοδίων.
· Να δικαστούν οι ηθικοί αυτουργοί των ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΩΝ.
. Να καταργηθούν τα διόδια

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ

ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟΙ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟΥ: ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΦΛΕΜΙΝΓΚ ΑΠΌ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΟΥ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΙΣΜΑΝΟΓΛΕΙΟΥ

0

Με πρωτόγνωρη μαζικότητα και σε κλίμα έντονης αγανάκτησης πραγματοποιήθηκε η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων του νοσοκομείου Σισμανόγλειο σήμερα στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου με τη παρουσία μελών του ΔΣ της κεντρικής ΕΙΝΑΠ, των τοπικών 5μελών επιτροπών της ΕΙΝΑΠ του Σισμανογλείου και του Φλέμινγκ, εκπροσώπου της ΠΟΕΔΗΝ και της ΑΔΕΔΥ καθώς και πολιτών που ήρθαν για να συμπαρασταθούν στα αιτήματα μας και τον αγώνα μας.
Όλοι οι ομιλητές εκδήλωσαν τη κατηγορηματική αντίθεση τους απέναντι στο κλείσιμο του Φλέμινγκ με όποιο περιτύλιγμα και εάν πλασάρετε καθώς και απέναντι στη μεταφορά των τακτικών εξωτερικών ιατρείων του Σισμανογλείου στη πτέρυγα Τσαγκάρη.
Κοινή ομολογία όλων των παρεβρισκομένων ήταν ότι η μεταφορά του χειρουργικού τομέα του Φλέμινγκ στο Σισμανόγλειο σηματοδοτεί και τον αποχαρακτηρισμό του από γενικό νοσοκομείο που είναι τώρα (με τις όποιες σοβαρές ελλείψεις βέβαια σε διάφορες ειδικότητες) και τη μετατροπή του σ΄ ένα ιδιότυπο "νοσοκομείο" που θα προσπαθήσει να συγκεράσει από τη μία τακτικά εξωτερικά ιατρεία ενός δημόσιου νοσοκομείου, πιθανά με τη συνύπαρξη δύο ψυχιατρικών κλινικών ή με μια μονάδα χρονίως πασχόντων...
Μια τέτοια εξέλιξη είναι βέβαιο πως θα το θέσει εκτός εφημέρευσης με αποτέλεσμα να στερηθεί η περιοχή ακόμα δύο ημέρες λιγότερες εφημερία την εβδομάδα (εκτός τις άλλες δύο ημέρες που έχασε με το κλείσιμο του Παπαδημητρίου). Και βέβαια δε πρέπει να ξεχνάμε τα 600 κρεβάτια που έχουν μειωθεί στη περιοχή!!
Τονίστηκε επίσης ότι είναι παραπάνω από βέβαιο πως το Σισμανόγλειο θα βυθιστεί από τα ράντζα που θα γεμίσουν το νοσοκομείο, εάν δε καταρρεύσει άμεσα, από τη στιγμή που θα αποχαρακτηριστεί το Φλέμινγκ ή θα κλείσει, με το τεράστιο όγκο ασθενών που θα δεχτεί.
Αυτό είναι όμως και το σχέδιο της συγκυβέρνησης και του υπ. υγείας που δε κάνει πίσω από το στόχο να κλείσει νοσοκομεία και να απολύσει εργαζόμενους.
Τέλος το σύνολο των παρευρισκομένων συμφώνησε στην έναρξη κινητοποιήσεων, με στάσεις, συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, εκδηλώσεις και απεργίες σε συντονισμό με τα άλλα νοσοκομεία αλλά και τη ΠΟΕΔΗΝ, ΕΙΝΑΠ και τους τοπικούς φορείς.
Στην αυριανή συγκέντρωση που θα πραγματοποιηθεί στο Φλέμινγκ με φορείς κλπ θα καταλήξουμε σε συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης με έναρξη κινητοποιήσεων από βδομάδα και μέχρι να πάρουν τα σχέδια τους πίσω.
Ο δρόμος του αγώνα μπορεί μόνο να υπερασπίσει την ύπαρξη των νοσοκομείων μας και των θέσεων εργασίας μας.
Να είμαστε όλοι παρόντες στις κινητοποιήσεις που θα αποφασίσουμε τις επόμενες ημέρες συντονισμένα με στόχο να μη περάσουν τα σχέδια της διοίκησης και της πολιτικής ηγεσίας!

http://sismanoglio.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκδηλώσεις «Έναυσμα» στη Ξάνθη

0

Για πρώτη χρονιά διοργανώνονται από τις Αγωνιστικές Κινήσεις οι εκδηλώσεις «Έναυσμα» στην πόλη της Ξάνθης, την Παρασκευή 7 Νοέμβρη στο αναγνωστήριο της Πολυτεχνικής Σχολής του ΔΠΘ. Στις 18:30 θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση-συζήτηση με θέμα «Η νεολαία μπροστά στις προκλήσεις των καιρών-μόνη διέξοδος οι αγώνες μας», σε μια προσπάθεια να ανοίξει η κουβέντα γύρω από το νέο τοπίο που διαμορφώνεται για τη νεολαία, αλλά και ποια η προοπτική για την ανάπτυξη κινήματος αντίστασης και ανατροπής της επίθεσης του συστήματος. Θέλουμε να δώσουμε ένα ευρύτερο στίγμα της άποψης μας, για το τι αντιμετωπίζει η νεολαία, είτε βρίσκεται στο πανεπιστήμιο και τα σχολεία, είτε αναγκάζεται να δουλεύει υπό καθεστώς σύγχρονων σκλάβων, είτε περιπλανιέται στην ανεργία και την ημιαπασχόληση. Και όλα αυτά υπό το πρίσμα των κρίσιμων εξελίξεων που γεννούν οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Η απάντηση που καλείται να δώσει η νεολαία περνά μέσα από τη συμμετοχή της στους αγώνες, για να διεκδικήσει τα δικαιώματά της σε σπουδές-δουλειά-ελευθερίες. Κόντρα σε λογικές εφησυχασμού και ηττοπάθειας, εκλογικές αυταπάτες που οδηγούν εν τέλει στην παραίτηση από την πάλη. Θέλοντας να συνδέσουμε τους αγώνες της νεολαίας με τους αγώνες του εργαζόμενου λαού. Μετά τη λήξη της εκδήλωσης θα ακολουθήσει γλέντι με τους «Άγγελους του Τσιτσάνη» και τους «Θραξ Πανξ». Στα πλαίσια των εκδηλώσεων θα υπάρχουν εκθέσεις φωτογραφίας για τα 40 χρόνια από το θάνατο του ποιητή Κώστα Βάρναλη, όπως και αφιέρωμα σε κινήματα της νεολαίας των τελευταίων δεκαετιών. Τέλος, κρίνοντας απαραίτητο όρο για την πολιτική μας ανεξαρτησία την οικονομική ανεξαρτησία, για την κάλυψη των εξόδων της εκδήλωσης κυκλοφορούν κουπόνια οικονομικής ενίσχυσης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Επικίνδυνες κόντρες στην κυπριακή ΑΟΖ και ιμπεριαλιστικοί εκβιασμοί για νέο σχέδιο Ανάν

0

Την Παρασκευή 1 Οκτώβρη και ενώ ήταν σε εξέλιξη εργασίες νέων ερευνών με νέες γεωτρήσεις με την άδεια της κυπριακής κυβέρνησης από ξένες εταιρείες στο οικόπεδο 9 της κυπριακής ΑΟΖ, η Τουρκία με την NANTEX 765/14 δεσμεύει για σεισμογραφικές έρευνες μέχρι τις 30 Δεκεμβρίου περιοχές δίπλα στις εξελισσόμενες γεωτρήσεις και λίγα μίλια από τις ακτές της Λάρνακας και της Λεμεσού.
Στις συγκεκριμένες περιοχές στέλνει το ερευνητικό σκάφος «Μπαρμπαρός» με τη συνοδεία πολεμικών πλοίων του τουρκικού στόλου. Δημιουργεί έτσι ντε φάκτο σοβαρό ζήτημα στη συνέχιση των κυπριακών γεωτρήσεων και ταυτόχρονα εγείρει θέμα κυριαρχίας και ελέγχου στις συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές. Ουσιαστικά η συγκεκριμένη κίνηση της Τουρκίας, που δεν ήταν, όπως θα εξηγήσουμε, κεραυνός εν αιθρία, τινάζει στον αέρα ολόκληρο το φιλόδοξο πλαίσιο που στη βάση της πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής και με στήριξη ταυτόχρονα σε ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία και Ισραήλ θα αξιοποιούσε το φυσικό αέριο των κυπριακών θαλάσσιων οικοπέδων, με αποτέλεσμα να ισχυροποιούνταν η Κύπρος κ.λπ. κ.λπ.
Αρχικά ο Χριστόφιας προσπαθώντας να αντιμετωπίσει τα αδιέξοδα της κυπριακής αστικής τάξης, αλλά και εκφράζοντας τις μωροφιλοδοξίες της, πόνταρε στη συμμαχία με το Ισραήλ τότε, που μετά την πολύνεκρη επίθεση στο «MAVI Μαρμαρά» και στη βάση της συνολικότερης φιλοπαλαιστινιακής ρητορείας και στάσης του Ερντογάν, οι σχέσεις Ισραήλ - Τουρκίας φαινομενικά οδηγούνταν σε αγεφύρωτη σύγκρουση. Η κυπριακή αστική τάξη θριαμβολογούσε για το αέριο της Αφροδίτης, ποντάροντας πως θα μπορέσει να το αξιοποιήσει με τη στήριξη του Ισραήλ και της Δύσης απέναντι στις επιβουλές της Τουρκίας, ενώ την ίδια στιγμή θα μπορούσε να επιβιώνει οικονομικά χάρη των ρώσικων κεφαλαίων, έχοντας συνολικότερα και τη στήριξη της Ρωσίας.
Αυτό που έχει ήδη συντελεστεί τα τελευταία χρόνια είναι η ενίσχυση της ασφυκτικής παρουσίας, παρέμβασης και αξιοποίησης της Κύπρου από τη Δύση, με οδυνηρό και επικίνδυνο τρόπο για τους Κυπρίους εργαζομένους, ενώ ταυτόχρονα το κυπριακό πρόβλημα γίνεται ουσιαστικά κομμάτι της όλο και πιο αιματοβαμμένης γεωπολιτικής αστάθειας της νοτιοανατολικής Μεσογείου, που επιδεινώνεται όσο κλιμακώνεται η σύγκρουση των ιμπεριαλιστών στην περιοχή και παγκοσμίως.
Πλέον οι δηλώσεις του αντιπροέδρου των ΗΠΑ Μπάιντεν καθορίζουν το πλαίσιο των εξελίξεων στο Κυπριακό και στις ΑΟΖ του, η Ε.Ε. έχει ρημάξει την οικονομία της Κύπρου και τα αγγλικά πολεμικά εξορμούν από το νησί ανενόχλητα, σκορπώντας την καταστροφή και τον θάνατο σε Ιράκ και Συρία. Και όπως δείχνουν οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών, τόσο ο Αναστασιάδης στη Λευκωσία όσο και ο υπερπατριώτης Σαμαράς έχουν πάρει πλέον τα μηνύματα του ισχυρού φίλου της Κύπρου Μπάιντεν και προσγειώνονται στην πραγματικότητα των ιμπεριαλιστικών απαιτήσεων και διευθετήσεων στην περιοχή.
Άλλωστε ο Μπάιντεν, όταν έλεγε ότι το φυσικό αέριο θα αποτελέσει το «λιπαντικό υγρό» για την επίτευξη λύσης του Κυπριακού, ήταν σαφής: μιλούσε για την ανεμπόδιστη έρευνα και εκμετάλλευση των φυσικών πόρων του νησιού, όμως προς όφελος Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, συνδέοντας την εκμετάλλευση του αερίου με την επιβολή λύσης στα μέτρα των ΗΠΑ…. Να γιατί δεν είναι κεραυνός εν αιθρία το «Μπαρμπαρός» στην κυπριακή ΑΟΖ και η NANTEX της Τουρκίας. Να γιατί ο ιμπεριαλιστικός εκβιασμός για την επίτευξη «λύσης» χειρότερης και από το σχέδιο Ανάν χρησιμοποιεί σήμερα ακόμη και τα πολεμικά της Τουρκίας λίγα μίλια από την Λάρνακα.
Οι ΗΠΑ και συνολικά η Δύση θέλουν πρώτα επίλυση του Κυπριακού στα μέτρα τους, ουσιαστικά στο πνεύμα του σχεδίου Ανάν (που αρνήθηκε οργισμένα ο κυπριακός λαός το 2004) που θα καταργεί την κρατική οντότητα της Κύπρου και θα τη μετατρέπει σε προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστών και βεβαίως στη συνέχεια θα αξιοποιήσουν (φυσικά για πάρτη τους) το φυσικό αέριο και της Κύπρου στο πλαίσιο των συνολικότερων σχεδιασμών τους στην περιοχή.
Δυστυχώς για όλους τους λαούς της περιοχής και για τον κυπριακό λαό (Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους) τα πράγματα γίνονται ολοένα και πιο άσχημα όσο καθυστερούν συγκροτήσεις των λαών κόντρα στους ιμπεριαλιστές και τους ντόπιους υπηρέτες τους. Η περιοχή της Μέσης Ανατολής και της νοτιοανατολικής Μεσογείου είναι η περιοχή που χαρακτηριστικά εδώ και πάνω από έναν αιώνα οι ιμπεριαλιστές χρησιμοποιούν την πολιτική του διαίρει και βασίλευε για να προωθήσουν τις θέσεις και τον έλεγχό τους. Ευνοούν και αξιοποιούν τη συμμαχία Κύπρου Ισραήλ ή και Ισραήλ - Κύπρου - Ελλάδας - Αιγύπτου κόντρα στην Τουρκία, μα ταυτόχρονα παρά τις αμφισημίες του Ερντογάν το τουρκικό κράτος είναι βασικό στήριγμα των ΗΠΑ. Οι πηγές ενέργειας είναι σε συγκεκριμένα σημεία, μα οι δρόμοι μεταφοράς της σχεδιάζονται. Και στους σχεδιασμούς των ενεργειακών δρόμων των ΗΠΑ αλλά και στα συνολικότερα σχέδια η Τουρκία έχει βασικό ρόλο. Ακόμη και το όποιο φυσικό αέριο της Κύπρου (εν γνώσει της κυπριακής ηγεσίας) αλλά και το αξιόλογο ισραηλινό Λεβιάθαν σχεδιάζεται να κινηθεί προς Ευρώπη μέσω Τουρκίας.
Το ίδιο το ISIS που δολοφονεί, ξεσπιτώνει και τρομοκρατεί μαζικά τους λαούς στη Μέση Ανατολή είναι δημιούργημα της Δύσης και των αντιδραστικών καθεστώτων που στηρίζει στην περιοχή. Ακόμη και σήμερα που έχει όσο έχει αυτονομηθεί από τα αραβικά καθεστώτα και στρέφεται ενάντια στη Δύση, η δολοφονική του δράση αξιοποιείται για να εκβιαστούν λαοί όπως άλλωστε χρησιμοποιείται και η άμεση παρέμβαση με τα βομβαρδιστικά των αμερικανονατοϊκών. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο σφοδρών έως και πολεμικών εκβιασμών μπαίνει και η Κύπρος, με μια ηγεσία ολότελα δουλική στους ιμπεριαλιστές και με έναν λαό αδύναμο από κάθε άποψη να παρέμβει στις εξελίξεις. Και εννοείται ότι μια παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα έχει σήμερα πολύ μεγαλύτερες απαιτήσεις απ’ ό,τι είχε το «όχι στο σχέδιο Ανάν» του 2004, που και τότε δεν αποτελούσε ολοκληρωμένη απάντηση από τη μεριά του λαού.
Είναι γεγονός πως οι σχεδιασμοί είναι αρνητικοί και οι κίνδυνοι μεγάλοι. Είναι σίγουρο πως η κυπριακή αστική τάξη θα συνεχίσει να κινείται με τις βλέψεις και τις φιλοδοξίες της, αλλά πάντα στο επικίνδυνο πλαίσιο που επιβάλλουν οι ιμπεριαλιστές. Έτσι Ελλάδα και Κύπρος ενώνουν τους θαλάσσιους χώρους τους και Αναστασιάδης, Σαμαράς και Αλ Σίσι θα συναντηθούν στις 9 Νοέμβρη στο Κάιρο. Παράλληλα όμως στις 14 Οκτώβρη στην ιστοσελίδα της «Σαμπάχ» ο Κύπριος κυβερνητικός εκπρόσωπος Ν. Χριστοδουλίδης δηλώνει ότι «αποφασίσαμε αναστολή και όχι διακοπή των διαπραγματεύσεων». Αναφέρονταν στην αποχώρηση Αναστασιάδη από την προγραμματισμένη συνάντηση με τους Τουρκοκυπρίους στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που έγινε με βάση τις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ.
Οι λαοί όχι μόνο στην Κύπρο αλλά και σε Ελλάδα και Τουρκία τίποτα καλό δεν έχουν να περιμένουν από αυτές τις εξελίξεις. Η σιγή ιχθύος που επιλέγει η ελληνική αστική τάξη για να κρύψει τη βρόμικη συμπόρευσή της με το πλαίσιο των ιμπεριαλιστών, που ακολουθείται και από την Αριστερά, κάνει τα πράγματα χειρότερα σε ό,τι αφορά την αναγκαία αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική συγκρότηση που έχει ανάγκη και ο λαός μας.
Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και στην Κύπρο αφορούν άμεσα τον λαό μας. Οι αστικές τάξεις μπορεί να ποντάρουν σε κέρδη από την υπηρέτηση των ιμπεριαλιστών, όμως οι λαοί οδηγούνται στην πείνα, στον ξεριζωμό και στον θάνατο. Οι αραβικές εξεγέρσεις τα προηγούμενα χρόνια μπορεί να μη κατάφεραν να ανοίξουν ανεπιστρεπτί τον δρόμο των λαών και να έφτασαν έως και να αξιοποιούνται από τον ιμπεριαλισμό, όμως οι αντιθέσεις (τόσο η κύρια όσο και η βασική) οξύνονται σε ολόκληρη τη γύρω περιοχή και η λαϊκή οργή συσσωρεύεται ξανά. Τόσο που κανένα ISIS, κανένας Ερντογάν και κανένας ανθρωπισμός της Δύσης μέσω βομβαρδιστικών, δεν θα μπορέσουν να την καθυποτάξουν, όταν αρχίσουν να γίνονται τα αναγκαία βήματα συγκρότησης των λαών.
Σε μια τέτοια κατεύθυνση οι κομμουνιστές και οι αριστεροί πρέπει να επενδύσουν όλες τις δυνάμεις τους σε κάθε χώρα. Έξω από αυταπάτες για τη συγκυρία και τους συσχετισμούς, να ευνοήσουν τον μονόδρομο για τη ζωή και το μέλλον των λαών. Τον δρόμο της πάλης ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τα κάθε λογής αστικά και αντιδραστικά ενεργούμενά του και σε κάθε χώρα.
Να μη μετατραπεί η Κύπρος σε προτεκτοράτο των ιμπεριαλιστών!
Ελλάδα, Κύπρος και Τουρκία εμπρός για ανεξαρτησία!

Προλεταριακή Σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το "ΕΝΑΥΣΜΑ" στη Θεσσαλονίκη 8 και 9 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ

0

Με κεντρικό σύνθημα «Όχι με λόγια, μ’ έργα τ’ Άδικο πολέμα! Κι όχι μονάχος! Με τα πλήθη συνταιριάσου!» του Κ. Βάρναλη, το «Έναυσμα» επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, στις 8 και 9 Νοέμβρη στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ.
Το «Έναυσμα» είναι ένα αριστερό διήμερο νεολαίας που διοργανώνουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις, συνδιοργανώνουν οι νέοι εργαζόμενοι και συμμετέχει η Μαθητική Αντίσταση. Καλούμε τα κινήματα και τους αγωνιζόμενους κλάδους της πόλης μας (καθαρίστριες, σχολικοί φύλακες, απεργοί coca-cola, Χαλκιδική) να παρευρεθούν με τραπεζάκια και υλικά στο χώρο.
Δικό τους χώρο θα έχουν, επίσης, η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ, οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Πρωτοβουλία Νέων Εργαζομένων & Ανέργων.
Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων περιλαμβάνει 2 εκδηλώσεις-συζητήσεις με τίτλους: «Ο κρίσιμος ρόλος της εκπαίδευσης στην πάλη των μαζών» με εισηγητές από Αγωνιστικές Κινήσεις και Πρωτοβουλία Ν. Εργαζομένων & Ανέργων και «Η αντιιμπεριαλιστική κατεύθυνση στο κίνημα. Μια συζήτηση που πρέπει να ξανανοίξει» με ομιλητές νεολαίους από το ΚΚΕ(μ-λ), τη νΚΑ και τη νεολαία της ΑΡ.ΑΝ. Οι εκδηλώσεις αυτές θέλουμε να μην περιοριστούν σε περιγραφή των πολιτικών εξελίξεων σήμερα αλλά να ανοίξουν μια ουσιαστικότερη κουβέντα στους κύκλους της νεολαίας με βαθύτερα ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα.
Στο πολιτιστικό πρόγραμμα του διημέρου, μεταξύ άλλων, η Θεατρική Ομάδα «Έναυσμα» θα ανεβάσει θεατρική παράσταση και το 1ο βράδυ θα έχει ζωντανή μουσική με Balkan σχήματα, ενώ το 2ο βράδυ το πέρας των εκδηλώσεων θα ακολουθήσει ρεμπέτικη/λαϊκή βραδιά.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΚΔΗΛΩΣΗ: ΟΙ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ!

0

Χαλυβουργία 31/10/2011. Ημέρα που άρχισαν οι απολύσεις εργατών στην Χαλυβουργία στον Ασπρόπυργο. Οι εργάτες δεν δίστασαν και εφάρμοσαν την ομόφωνη απόφαση της τελευταίας Γ.Σ. του ταξικού τους σωματείου, την ΑΠΕΡΓΙΑ. Από εκείνη την μέρα και για 272 μέρες ήταν ακοίμητοι φρουροί του δικαιώματός τους για μεροκάματο για ΟΛΟΥΣ με πλήρη δικαιώματα. Η Εργατική τάξη βρήκε έναν ικανό εκπρόσωπο και υπερασπιστή της. Η επίθεση εξ άλλου δεν θα περιοριζόταν μόνο στους εργάτες της Χαλυβουργίας. Αν λύγιζε το ατσάλι, θα παρέσυρε όλους τους εργάτες στα σκλαβοπάζαρα του Κεφαλαίου.
Οι χαλυβουργοί πάλεψαν σκληρά μέρες και νύχτες στην πύλη της φωτιάς, όπως την ονόμασαν. Σε παγκόσμια κλίμακα βρήκαν την μέγιστη ανταπόκριση στον Αγώνα τους. Και δέχτηκαν αυτό που μόνο οι εργάτες μπορούν να δώσουν, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ!! Ψηφίσματα συμπαράστασης, χρήματα, τρόφιμα, είδη πρώτης ανάγκης από κάθε γωνιά του πλανήτη. Και οι χαλυβουργοί όργωσαν την Ελλάδα (και όχι μόνο) για να μιλήσουν και να μεταδώσουν το μήνυμα: ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΙΑ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ!!
Στην διάρκεια της απεργίας, οι βιομήχανοι δεν τόλμησαν να περάσουν κανένα μέτρο στα εργοστάσια. Και στις 20 Ιουλίου 2012 ήρθαν τα ΜΑΤ. Η Γ.Σ. των εργατών ανέστειλε την απεργία και στις 28 Ιουλίου περήφανοι για τον αγώνα τους μπήκαν οι εργάτες για δουλειά.
Από τότε ως και σήμερα, έχει κυλήσει πολύ νερό στ' αυλάκι. Καταδίκες εργατών, απολύσεις οικειοθελείς αλλά και με την υπογραφή του Υπουργείου Εργασίας. Αλλά οι χαλυβουργοί είναι ΕΔΩ!! και παλεύουν ακόμα, μεταδίδοντας τον ταξικό αγώνα που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν.
Με την ευκαιρία των 3 χρόνων από την έναρξη του ηρωικού αγώνα τους, κάνουν πλατύ κάλεσμα σε όλους για ένα Λαϊκό Γλέντι. Για να θυμηθούμε, να ανταμώσουμε, για να κάνουμε σχέδια για ένα Μέλλον που θα είναι για μας και τα παιδιά μας!!

ΠΑΛΑΙΟ ΕΛΑΙΟΥΡΓΕΙΟ ΕΛΕΥΣΙΝΑΣ (Ιεράς Οδού και Μουρίκη)

31/10/2014 ώρα 7.30μ.μ.

Επιτροπή Αγωνιστών Απολυμένων Χαλυβουργών Ασπροπύργου του

Συνδικάτου Μετάλλου Αττικής

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εργαζόμενοι των ναυπηγείων Ελευσίνας ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ Η ΚΟΡΟΪΔΙΑ

0

Εδώ και 4 χρόνια εμείς οι 600 εργαζόμενοι των Ναυπηγείων Ελευσίνας δίνουμε μάχη για να κρατήσουμε τα Ναυπηγεία Ανοικτά.
Είμαστε 9 μήνες απλήρωτοι και πεινασμένοι, απαιτούμε από τον εργοδότη τα δεδουλευμένα μας για να ταΐσουμε τις οικογένειές μας.
Εδώ και 8 μήνες είμαστε όμηροι σε έναν απίστευτο φαρισαϊσμό και μια απίστευτη κοροϊδία ανάμεσα στον ¨διάλογο ¨ που διεξάγετε ανάμεσα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και στην Εταιρία, όλοι τους υποκρίνονται ότι κόπτονται για το ¨καλό μας¨ και όλοι τους διατυμπανίζουν ότι τους ενδιαφέρει οι μεν να παραδώσουμε όσο ποιο γρήγορα τα πλοία στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, οι δε να τα παραλάβουν διότι είναι επιτακτική ανάγκη να ενισχύσουν τον στόλο μας και κατά επέκταση την Εθνική Άμυνα.
Όλοι μας κοροϊδεύουν
Σήμερα Τετάρτη 29/10/2014 είχαν υποσχεθεί ότι όλα τα θέματα και ότι αύριο θα καταθέσουν την σχετική τροπολογία για ψήφιση στην Βουλή.
Σήμερα μαθαίνουμε ότι υπάρχει εμπλοκή και πάλι στις συζητήσεις και ταυτόχρονα μαθαίνουμε ότι ο Υπουργός κ. Αβραμόπουλος δίνει αποχαιρετιστήριο τσάι στους Δημοσιογράφους .
Είναι περήφανος ο απερχόμενος Υπουργός με αυτήν την εξέλιξη; Σημειωτέων ότι στο διάστημα της θητείας του στο Υπουργείο Άμυνας, δεν καταδέχθηκε όχι λύσεις να μας δώσει αλλά ούτε και να μας συναντήσει 5 λεπτά . Φαίνεται ότι φοβότανε τα χέρια μας που είναι γεμάτο μουτζούρες από τα πλοία να μην του λερώσουν το κουστούμι του.

ΕΜΕΙΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΟΤΙ ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ …

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ! Η ΑΝΟΧΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Εκπαιδευτικοί Ικαρίας: Να σταματήσει τώρα κάθε προσχηματική διαδικασία εις βάρος του σ. Σωτήρη Λέγγα

0

Κύμα αλληλεγγύης στη στοχευμένη συνδικαλιστική δίωξη εναντίον του συνδικαλιστή και μοναδικού φαρμακοποιού του νοσοκομείου, Σωτήρη Λέγγα.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ & ΦΟΥΡΝΩΝ

Ψήφισμα Συμπαράστασης
Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ικαρίας & Φούρνων δηλώνει την πλήρη στήριξή του στο διωκόμενο συνάδελφο Σωτήρη Λέγγα, μοναδικό εργαζόμενο στο φαρμακευτικό τμήμα του Νοσοκομείου Ικαρίας.
Η 2η ΔΥΠΕ (Υγειονομική Περιφέρεια) από τον Πειραιά, όπως σημειώνει ο σύλλογος εργαζομένων στο Νοσοκομείο «προφανώς σε συνεννόηση με τον Αναπληρωτή Διοικητή Τηλέμαχο Λαΐτσα», διέταξε την διενέργεια ΕΔΕ στο Φαρμακείο του Νοσοκομείου, όπου υπηρετεί ως μόνος υπάλληλος ο Σωτήρης Λέγγας. Το παράλογο, όσο και ύποπτο, είναι ότι η Διοίκηση αρνείται να κοινοποιήσει τα έγγραφα που είναι σχετικά με την υπόθεση και να ενημερώσει για το πρόσχημα με το οποίο αυτή διενεργείται, προφασιζόμενη ότι η ΕΔΕ δεν στρέφεται κατά του Φαρμακοποιού αλλά κατά του Φαρμακείου (!)
Έτσι έχουμε μια ΕΔΕ κατά την οποία, σύμφωνα με τη διοίκηση, ελέγχεται πειθαρχικά το τμήμα (τα ντουβάρια, τα ράφια και τα φάρμακα δηλαδή) και όχι ο (μοναδικός) εργαζόμενος σε αυτό και μάλιστα χωρίς να του κοινοποιείται το παράπτωμα!
Όλα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν αν αναλογιστεί κανείς ότι ο συνάδελφος Λέγγας είναι ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων, που μέσα από τις Γ.Σ. του έχει καταγγείλει πολλές φορές τις ελλείψεις, τα προβλήματα και τις παρατυπίες στη λειτουργία του Νοσοκομείου καθώς και έχει αναλάβει σειρά δράσεων ενάντια στα χαράτσια των 5€, την αξιολόγηση-χειραγώγηση των εργαζομένων, τις αυθαιρεσίες της διοίκησης και την προσπάθεια συγχώνευσης και σταδιακής διάλυσης του Νοσοκομείου. Αν το συνδέσει κανείς με τις αλλεπάλληλες κλήσεις στον προέδρο του Συλλόγου Εργαζομένων από τον εισαγγελέα κατά το παρελθόν επειδή εξέταζε αμισθί του τροφίμους του Γηροκομείου, καταλήγει στο ότι η συγκεκριμένη δίωξη είναι προσχεδιασμένη με στόχο να τρομοκρατήσει και να φιμώσει «ενοχλητικές» φωνές.
Καταγγέλλουμε τις προσπάθειες τρομοκράτησης και φίμωσης.
Να σταματήσει τώρα κάθε προσχηματική διαδικασία εις βάρος του Σωτήρη Λέγγα

Ε.Λ.Μ.Ε. Ικαρίας - Φoύρνων: "Στηρίζουμε το διωκόμενο συνάδελφο Σ. Λέγγα"

"Το σωματείο μας δηλώνει την πλήρη στήριξη του στο διωκόμενο συνάδελφο Σωτ. Λέγγα. μοναδικό εργαζόμενο στο φαρμακευτικό τμήμα του Νοσοκομείου Ικαρίας.

Η 2η ΔΥΠΕ (Υγειονομική Περιφέρεια) από τον Πειραιά, όπως σημειώνει ο σύλλογος εργαζομένων στο Νοσοκομείο «προφανώς σε συνεννόηση με τον Αναπληρωτή Διοικητή Τηλέμαχο Λαΐτσα», διέταξε την διενέργεια ΕΔΕ στο Φαρμακείο του Νοσοκομείου, όπου υπηρετεί ως μόνος υπάλληλος ο σ. Σωτήρης Λέγγας. Το παράλογο, όσο και ύποπτο, είναι ότι η Διοίκηση αρνείται να κοινοποιήσει τα έγγραφα που είναι σχετικά με την υπόθεση και να ενημερώσει για το πρόσχημα με το οποίο αυτή διενεργείται, προφασιζόμενη ότι η ΕΔΕ δεν στρέφεται κατά του Φαρμακοποιού αλλά κατά του Φαρμακείου (!)

Έτσι έχουμε μια ΕΔΕ κατά την οποία, σύμφωνα με τη διοίκηση, ελέγχεται πειθαρχικά το τμήμα (τα ντουβάρια, τα ράφια και τα φάρμακα δηλαδή) και όχι ο (μοναδικός) εργαζόμενος σε αυτό και μάλιστα, χωρίς να του κοινοποιείται το παράπτωμα! Κανονική δίκη του Κάφκα δηλαδή…

Όλα αρχίζουν να ξεκαθαρίζουν αν αναλογιστεί κανείς ότι ο σ. Λέγγας είναι ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων, ενός Συλλόγου που μέσα από τις Γ..Σ. του έχει καταγγείλει πολλές φορές τις ελλείψεις, τα προβλήματα και τις παρατυπίες στη λειτουργία του Νοσοκομείου καθώς και έχει αναλάβει σειρά δράσεων ενάντια στα χαράτσια των 5€, την αξιολόγηση- χειραγώγηση των εργαζομένων, τις αυθαιρεσίες της διοίκησης και την προσπάθεια συγχώνευσης και σταδιακής διάλυσης του Νοσοκομείου. Αν δε, το συνδέσει με τις αλλεπάλληλες κλήσεις κι άλλων μελών του Συλλόγου Εργαζομένων από τον εισαγγελέα κατά το παρελθόν επειδή εξέταζαν αμισθί τους τροφίμους του Γηροκομείου, καταλήγει στο ότι η συγκεκριμένη δίωξη είναι προσχεδιασμένη με στόχο να τρομοκρατήσει, να χειραγωγήσει και να φιμώσει «ενοχλητικές» φωνές.

Καταγγέλλουμε αυτές τις προσπάθειες τρομοκράτησης και φίμωσης.

Καλούμε τους συναδέλφους, τους εργαζόμενους, τους συνδικαλιστικούς φορείς αλλά και όλο τον κόσμο να δείξει την αλληλεγγύη του όχι μόνο σ’ αυτή αλλά σε κάθε παρόμοια περίπτωση, μαζικά μέσα απ’ τα σωματεία του και τις άλλες συλλογικότητες του.

Να σταματήσει τώρα κάθε προσχηματική διαδικασία εις βάρος του σ. Σωτήτρη Λέγγα".

http://www.ertopen.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ: ΟΧΙ ΣΤΟ ΛΟΥΚΕΤΟ! ΑΝΟΙΧΤΗ ΑΠΕΥΘΥΝΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

0

Έγινε σήμερα (Α.σ.Γ: χθες Τετάρτη) η προγραμματισμένη συγκέντρωση εργαζομένων στο Α. Φλέμιγκ με σημαντική προσέλευση εργαζομένων. Ένα μεγάλο ποσοστό από τους λιγοστούς συναδέλφους που ήταν βάρδια, γιατροί, νοσηλευτές αλλά και πολλοί από όλο το υπόλοιπο προσωπικό, συζητήσαμε την κατάσταση, όπως διαμορφώνεται τις τελευταίες ημέρες και συμφωνήσαμε πως η μάχη για να μην κλείσει το Νοσοκομείο πρέπει να δοθεί από τη μεριά των εργαζομένων και των κατοίκων με τη μεγαλύτερη δυνατή συσπείρωση και ενότητα.
Αναφερόμενοι στις τελευταίες εξελίξεις, εκτιμήσαμε ως πολύ θετικό το γεγονός πως ήδη ξεσηκώνεται ένα πλατύ και πολύμορφο κύμα συμπαράστασης στον αγώνα μας ενάντια στο κλείσιμο του Φλέμιγκ και στην περαιτέρω υποβάθμιση του Σισμανογλείου.
Είναι γεγονός, ευρέως παραδεκτό πως η στήριξη του κόσμου και ο αγώνας των κατοίκων έχουν κρατήσει ανοιχτό το Νοσοκομείο και έχουν πολλές φορές αναγκάσει την πολιτική ηγεσία να αναβάλλει τα σχέδιά της. Γι' αυτό άλλωστε, όλο αυτό το διάστημα έχουν υιοθετήσει τη σταδιακή κατάρρευση του νοσοκομείου μέσω της έλλειψης προσωπικού, της συνεχούς υποβάθμισης και απομείωσης υπηρεσιών.
Πρέπει να γίνει κατανοητό από την πολιτική ηγεσία πως ο αγώνας των εργαζομένων, των συλλογικοτήτων των δήμων της περιοχής κλπ ΔΕΝ ΠΕΡΙΟΡΊΖΕΤΑΙ ΜΌΝΟ ΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΊΝΕΙ ΤΥΠΙΚΆ ΤΟ ΑΜΑΛΙΑ ΦΛΕΜΙΓΚ ΑΝΟΙΧΤΟ. ΔΕΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΕΝΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ - ΚΟΥΦΑΡΙ! ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ.ΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΑΝΕΛΘΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΣΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ.
Απαιτούμε να αποκατασταθούν οι καταργημένες λειτουργίες, να ανοίξουν τα κλειστά κρεβάτια νοσηλείας, να λειτουργήσουν τα κλειστά εργαστήρια με επάρκεια υλικών και προσωπικού, να λειτουργήσει άμεσα η οστική πυκνότητα, να επισκευαστεί ο αξονικός τομογράφος...
Ο λαός να αποκτήσει επιτέλους πλήρη, ίση και δωρεάν περίθαλψη με αξιοπρέπεια και ποιότητα.

Υπενθυμίζουμε το αυριανό μας ραντεβού στο αμφιθέατρο Σισμανογλείου μαζί με τους εκεί συναδέλφους στη 1 το μεσημέρι (ΠΡΟΣΟΧΗ, η συγκέντρωση άλλαξε ώρα, ήταν προγραμματισμένη για τις 11πμ)

ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ-ΦΟΡΕΩΝ- ΔΗΜΩΝ- ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΛΠ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 31/10, 1 μμ ΣΤΟΝ 4ο ΌΡΟΦΟ ΤΗΣ ΠΤ. ΤΣΑΓΚΆΡΗ.

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ, Ο ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΦΟΡΑ ΜΟΝΟ ΕΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ ΜΑΣ, ΑΦΟΡΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

ΝΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

http://flemig-hospital.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι του Δήμου Θεσσαλονίκης

0

Συνεχίζουν τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις οι εργαζόμενοι του Δήμου Θεσσαλονίκης ενάντια στον επανέλεγχο των συμβάσεων αορίστου χρόνου, παρά την τρομοκρατία της διοίκησης Μπουτάρη, που για άλλη μια φορά έστειλε ενάντιά τους εισαγγελείς και ΜΑΤ.
Υπενθυμίζεται πως τη περασμένη Παρασκευή οι εργαζόμενοι στο Δήμο Θεσσαλονίκης πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα πλαίσια της απόφασης της ΑΔΕΔΥ και της ΠΟΕ- ΟΤΑ κατά της αξιολόγησης και απέτρεψαν τον επανέλεγχο των συμβάσεων των υπαλλήλων που έχουν μονιμοποιήθει. Λίγες ώρες αργότερα την ίδια μέρα ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης παρέπεμψε το θέμα στον εισαγγελέα. Μάλιστα, οι εργαζόμενοι υποστηρίζουν πως από τη συζήτηση που έκαναν με τους ελεγκτές Δημόσιας Διοίκησης επιβεβαιώθηκαν οι φόβοι τους πως η συγκεκριμένη διαδικασία θα οδηγήσει σε απολύσεις.
Τα μέλη της διοίκησης του Συλλόγου Εργαζομένων στον δήμο Θεσσαλονίκης έλαβαν ειδοποιητήρια κλήση και παρευρέθηκαν χθες το πρωί στο γραφείο του Εισαγγελέα. Σύμφωνα με πληροφορίες, για τον εισαγγελέα το θέμα θεωρείται «λήξαν» και πλέον επαφίεται  στην αστυνομία εάν και εφόσον κληθεί από τους αρμόδιες αρχές, δηλαδή την διοίκηση Μπουτάρη. Σύμφωνα με πληροφορίες ο εισαγγελέας αποδέχεται το σκεπτικό των εργαζομένων, οι οποίοι κατάθεσαν τα σχετικά έγγραφα που αποδεικνύουν πως δεν λειτουργούν με βάση ατομικές αλλά συλλογικές αποφάσεις (στο πλαίσιο της ΠΟΕ-ΟΤΑ και της ΑΔΕΔΥ). Επίσης ο εισαγγελέας παραδέχτηκε πως δεν υπήρξε την Παρασκευή βίαιη παρεμπόδιση των ελεγκτών δημόσιας διοίκησης.

Παράλληλα η τριμελής ομάδα των ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης μπήκε στο Δημαρχείο συνοδεία της αστυνομίας και πραγματοποιούσε τους ελέγχους στο Γραφείο Προσωπικού, υπό την προστασία των ΜΑΤ που είχαν κατακλύσει το Δημαρχείο.
Οι εργαζόμενοι πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο πλαίσιο της 4ωρης στάσης εργασίας και προσπάθησαν να πλησιάσουν το Γραφείο Προσωπικού, όμως εμποδίστηκαν από τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Αντιπροσωπεία τους τελικά συνάντησε τους ελεγκτές και τους επέδωσε κείμενο διαμαρτυρίας.
Την Πέμπτη 30 και την Παρασκευή 31 Οκτώβρη, συνεχίζουν τον αγώνα τους με στάσεις εργασίας από τις 9 το πρωί μέχρι τις 12 το μεσημέρι και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας στο Δημαρχείο.
Επίσης, την Πέμπτη 30 Οκτώβρη, στις 6 το απόγευμα, οργανώνουν σύσκεψη στο Δημαρχείο με τους εργαζόμενους με συμβάσεις αορίστου χρόνου και τη Δευτέρα 3 Νοέμβρη, προγραμματίζουν παράσταση διαμαρτυρίας στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Καταγγελία για τα σημερινά γεγονότα στον Δήμο Θεσσαλονίκης εξέδωσε η ΠΟΕ -ΟΤΑ τονίζοντας ότι ο Γ. Μπουτάρης "επιλέγει την τακτική της τρομοκρατίας, του εκφοβισμού και του αυταρχισμού σε βάρος των εργαζομένων στην επιχείρηση που πραγματοποιεί ως πιστός υπηρέτης της συγκυβέρνησης για την εφαρμογή του προσχηματικού επανελέγχου των συμβάσεων με διαφορετικά κριτήρια που στόχο έχει τις απολύσεις χιλιάδων υπαλλήλων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης".

http://www.alterthess.gr/ & http://www.902.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ρεμπέτικο Γλέντι για τα δικαστικά έξοδα των πολιτικών προσφύγων. 1.11 Σάββατο στο Πολυτεχνείο ΑΠΘ

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θέσεις για την 8η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ(μ-λ)

0

Το Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ) δημοσιεύει τις θέσεις του ενόψει της 8ης Συνδιάσκεψής του. Στόχος της έκδοσης αυτής είναι να δώσει τη δυνατότητα στον κόσμο της Αριστεράς που παρακολουθεί τη δράση και τους προβληματισμούς μας να συμβάλλει στην επιτυχέστερη και ουσιαστικότερη διεξαγωγή της 8ης Συνδιάσκεψης.
Γι' αυτόν το σκοπό ανοίγει διάλογος τόσο στις σελίδες της Προλεταριακής Σημαίας όσο και στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ) για κείμενα που δεν θα ξεπερνούν τις 800 και 1500 λέξεις αντίστοιχα. Τα κείμενα μπορούν να στέλνονται στην ηλεκτρονική διεύθυνση simea@kkeml.gr
Θα ακολουθήσει εισηγητικό κείμενο για τις εσωτερικές και διεθνείς εξελίξεις, το οποίο θα δημοσιευτεί στην Προλεταριακή Σημαία, με στόχο να είναι όσο το δυνατόν πιο επίκαιρο.

Οκτώβρης 2014

Θέσεις για την 8η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ(μ-λ)

H 8η Συνδιάσκεψη προκύπτει ως ανάγκη και όχι ως απλή καταστατική υποχρέωση

Εισήγηση του Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ) μπροστά στην 8η Συνδιάσκεψη

8η Συνδιάσκεψη: Απολογισμός δράσης του Κ.Ο. του Κ.Κ.Ε.(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μια «επιστημονική» εξήγηση της κινηματικής αδράνειας

0

Είναι μια ερώτηση που σχεδόν όλοι έχουμε κάνει: Γιατί ο κόσμος δεν αντιδρά; Πώς εξηγείται η κινηματική απραξία τα τελευταία 2 χρόνια; Γιατί αυτή η κραυγαλέα απουσία μαζικής αντίδρασης της εργατικής τάξης, των εργαζόμενων που ζουν σε συνθήκες μισθωτής έως άμισθης σκλαβιάς, που απολύονται ή είναι απολυμένοι; Γιατί δεν αντιδρά η νεολαία που διώχνεται μαζικά από το «Νέο Λύκειο», που διαγράφεται κατά χιλιάδες από τα Πανεπιστήμια και «πουλιέται, αγοράζεται και ενοικιάζεται» στα σύγχρονα «καινοτόμα» σκλαβοπάζαρα;
Το ερώτημα αφορά συνολικά το λαό μιας χώρας στην οποία εξελίσσεται μια ακραία καταλήστευση και εκμετάλλευση του πλούτου και της εργασίας από τους ιμπεριαλιστές «δανειστές» ΕΕ-ΔΝΤ και των διεθνών «οικονομικών οίκων». Διαδικασία που μια κυβέρνηση επιστατών, η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βαφτίζει «έξοδος από τα μνημόνια». «Λαέ πεινάς γιατί τους προσκυνάς;», θα μπορούσε να είναι το σύντομο ερώτημα. Κι ας αποδείχθηκε στο παρελθόν ότι αυτός ο λαός αντέδρασε, μαζικά, αυθόρμητα και ανοργάνωτα (για το τελευταίο δεν φταίει βέβαια λαός, αλλά οι επίδοξοι… οργανωτές του). Απαντήσεις βέβαια υπάρχουν πολλές. Σωστές ή λαθεμένες. Απαντήσεις εύκολες που ρίχνουν το «μπαλάκι» στον διπλανό ή στο «όλοι φταίμε, καλά να πάθουμε», και άλλες που προσπαθούν να μελετήσουν το φαινόμενο. Κι αφού αποδεχτήκαμε αναγκαστικά την πρόκληση να… μελετήσουμε το φαινόμενο θα επιχειρήσουμε μια απάντηση… διαμέσου της επιστημονικής οδού. Γνωρίζοντας ότι τα πολιτικά, κοινωνικά και λαϊκά προβλήματα, όπως και η ίδια η ιστορία των κοινωνικών αγώνων, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν με τη μέθοδο «επίλυσης προβλημάτων» που εφαρμόζεται στις λεγόμενες θετικές επιστήμες, με αυστηρές πειραματικές παρατηρήσεις και την επαναληπτική επιβεβαίωσης μιας υπόθεσης. Τέτοιος πειραματικός χώρος και επαναληπτική δυνατότητα στα πολιτικά-κοινωνικά προβλήματα απλώς δεν υπάρχει. Η όποια επιβεβαίωση και πρόβλεψη απλώς καταδεικνύει ένα ευρύ πεδίο ερμηνειών και δυνατοτήτων. Εφαρμόζοντας λοιπόν καταχρηστικά την «επιστημονική μέθοδο» στο σημερινό πρόβλημα της (μη) λαϊκής συμμετοχής για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής και την κοινωνική αλλαγή, και εξαιρώντας για την ώρα τον παράγοντα της βίας του συστήματος που θέλει να την εμποδίσει (μιλάμε άλλωστε θεωρητικά και… επιστημονικά! Προς τι η βία;), ας δούμε με όρους φυσικής το πρόβλημα. Σύμφωνα με τον νόμο της αδράνειας ένα σώμα για να περιέλθει από μια κατάσταση ακινησίας σε μια κατάσταση κίνησης χρειάζεται μια εξωτερική δύναμη με τη σωστή κατεύθυνση και φορά. Στην περίπτωση που αυτή η εξωτερική δύναμη δεν επαρκεί για να μετακινήσει το αντικείμενο τότε μένει ακίνητο λόγω της δράσης κάποιας άλλης δύναμης (π.χ. τριβή). Τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά για το ερώτημα της κινηματικής απουσίας; Πρώτο, ότι πρέπει να υπάρχει μια δύναμη που θα κινητοποιήσει τον λαό, μια δύναμη-κομμάτι του λαού- που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς. Κανείς δεν ξυπνάει ένα πρωί να πάει να διαμαρτυρηθεί μόνος του.
Δεύτερο, αυτή η δύναμη πρέπει να έχει σωστή κατεύθυνση και φορά. Δηλαδή, να μη βοηθάει, με την κατεύθυνση και φορά της, τις δυνάμεις της αδράνειας.
Τρίτο, η δύναμη πρέπει να είναι αρκετά ισχυρή, δηλαδή αναγνωρίσιμη, για να κινητοποιήσει τις λαϊκές μάζες.
Αν τώρα εξετάσει κανείς τα παραπάνω κριτήρια ξεχωριστά θα διαπιστώσει εύκολα ότι τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύουν ούτε επιδιώκονται από την «κινητήρια δύναμη», που έπρεπε να είναι η Αριστερά και οι πολιτικές και συνδικαλιστικές της οργανώσεις. Αντίθετα, η λάθος κατεύθυνση και φορά ενισχύουν τις δυνάμεις της αδράνειας (καλλιέργεια εκλογικής αναμονής, κλίμα ηττοπάθειας για τις δυνατότητες του κόσμου και του αγώνα, συνεχής υποχώρηση όταν η «αδράνεια» απειλεί). Τα παραδείγματα γνωστά και περιττεύουν. Συνέπεια της παραπάνω κατάστασης είναι η αίσθηση αδυναμίας, η σύγχυση και υποχωρητικότητα του κόσμου στα αστικά «μνημονιακά ή αντιμνημονιακά» διλήμματα, η υπόκλιση στην κεντρικότητα του χρέους και της κρίσης όπου «οι καιροί απαιτούν θυσίες». Αν πέσει η κυβέρνηση καταστραφήκαμε και δεν θα φύγουμε ποτέ από τα μνημόνια, λένε οι κυβερνοτρομοκράτες. Αντίθετα, αν παραμείνει η κυβέρνηση των μνημονίων πάλι καταστραφήκαμε και δεν θα βγούμε ποτέ από τα μνημόνια, απαντά η αντιπολίτευση!
Κι επειδή αυτά τα… κοινοβουλευτικά διλήμματα τίθενται στο «θεωρητικό-φανταστικό» και με τον λαό στο περιθώριο, θα παραμείνουμε οπωσδήποτε στα μνημόνια (δηλαδή υπό την επιτήρηση των ιμπεριαλιστών), με ή χωρίς μνημόνια.
Καμία λύση δεν υπάρχει με τον λαό στο περιθώριο, έξω από την λαϊκή πάλη. Δεν είναι λαϊκή συμμετοχή η μετατροπή του λαού σε ψηφοφόρο, για την αλλαγή των κοινοβουλευτικών συσχετισμών χωρίς τον λαό στους δρόμους. Θα πείτε, ποιος διαφωνεί με αυτό; Απαντάμε: στα λόγια ή στην πράξη; Γιατί στην πράξη το κάλεσμα για μαζικό αγώνα, όταν και όποτε γίνεται, εκφυλίζεται στις «κρίσιμες κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες που θα ρίξουν την κυβέρνηση, θα διώξουν τρόικα και τα μνημόνια» και θα ανοίξουν τον «δρόμος της Αριστεράς». Αλγόριθμος ρήξης και ανατροπής βεβαίως δεν υπάρχει. Ούτε βέβαια αλγόριθμος μεταβατικής κοινωνίας (αλλιώς… κυβερνητικό πρόγραμμα), που θα «τρέξει» επειδή έχουμε καλούς «προγραμματιστές-οικονομολόγους». Η ιστορία και η κοινωνική εξέλιξη μόνο ως πεδίο απίστευτων δυνατοτήτων (και όχι βεβαιοτήτων) υπάρχει για όσους συνεχίζουν να σκέφτονται με όρους ταξικής πάλης.
Σε αυτό όχι, δεν έκανε λάθος ο Μαρξ που «περίμενε τις επαναστάσεις στις πιο αναπτυγμένες χώρες», που τάχα εισήγαγε έναν επιστημονικό ντετερμινισμό στην πολιτική οικονομία, όπως ισχυρίζονται οι «μηχανοδηγοί του επιστημονικού σοσιαλισμού» ή οι «μαρξιστικά» υπερβαίνοντες τον Μαρξισμό. Να βοηθήσουμε επομένως ώστε να μπει ο λαός σε κίνηση. Αυτό είναι ο Μαρξισμός-Λενινισμός.

http://deltioake.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ένας πεθαμένος και ένας ζωντανός δεν κάνουν ποτέ, προστιθέμενοι ένα μισοπεθαμένο!

0

Ένας πεθαμένος και ένας ζωντανός δεν κάνουν ποτέ, προστιθέμενοι ένα μισοπεθαμένο. Μ’ αυτό τον τρόπο απαντούν οι υλιστές στη, βολική για το σύστημα, θεωρία του «μέσου όρου». Από τα ΜΜΕ, τους δημοσιολόγους, τις εταιρείες δημοσκοπήσεων ακούγεται συχνά – πυκνά η λογική του μέσου όρου ή ο μέσος πολίτης, όπου ταξική καταγωγή, εργασία, ανεργία, πεποιθήσεις, προσδοκίες, φόβοι, δυσκολίες και μορφωτικό επίπεδο μπαίνουν στο μίξερ της ισοπέδωσης και «όποιον πάρει ο χάρος». Κάτι σαν κοινωνική σούπα.
Έτσι ο καπιταλιστής των βορείων προαστίων της Αττικής και ο άνεργος της ζώνης του Περάματος εξισώνονται, έτσι τελικά και ο μαθητής που κάνει διακοπές στην Ελβετία εξισούται με τον μαθητή που η οικογένειά του δεν έχει ηλεκτρικό ρεύμα. Γιατί είναι και οι δύο μαθητές! Πρόκειται για απόλυτη παράνοια. Είναι φανερό ότι το κύριο που αναμφίβολα σχετίζεται με τους υλικούς όρους ύπαρξης, δηλαδή την τάξη και την ταξική (κοινωνική) θέση, υποβαθμίζεται σε σχέση με το δευτερεύον που είναι η εικόνα. Διότι το να ‘σαι πολίτης αυτής της χώρας σε τελική ανάλυση δε σημαίνει παρά τα τυπικά σου δικαιώματα (ιδιοκτησία, ιδιοπροσωπία, εκλογικό δικαίωμα). Αλλά το κύριο είναι η «δύναμη» που σου δίνει η πραγματική σου θέση στην κοινωνία και αυτή εξαρτάται από το σε ποια τάξη ανήκεις. Από τα πραγματικά και αντικειμενικά στοιχεία και όχι από το τι νομίζεις για τον εαυτό σου.  Το τελευταίο εύρημα «τι νομίζεις ότι είσαι» αποτελεί κλασσικό δείγμα της αμερικάνικης σκέψης, είναι ακραίος ιδεαλισμός, υποκειμενισμός και βολονταρισμός. Ακουμπάει στη λογοτεχνική ανοησία του Π. Κοέλιο «άμα θέλεις κάτι πολύ θα συνομωτίσει όλο το σύμπαν υπέρ σου», που έσπασε κόκαλα την προηγούμενη εικοσαετία και άρεσε πολύ στα πλυντήρια τηλεαστικής σκέψης. Δεν πέτυχες όχι γιατί το αστικό σύστημα σου έκοψε το δρόμο αλλά επειδή δεν το πίστευες τόσο πολύ. Δεν μπορείς να πετάξεις όχι γιατί δεν είσαι πτηνό αλλά γιατί δεν θέλεις απεριόριστα. Άβυσσος! Αλλά ο «μέσος πολίτης» είναι ένα βολικό σχήμα που ελάχιστα διαφέρει από την πνευματική τεμπελιά «όλοι είμαστε άνθρωποι», μέθοδος του μικροαστού, των ενδιάμεσων, των καιροσκόπων και των ανόητων. Σύμφωνα με αυτήν τη σκέψη δεν υπάρχουν τάξεις και ταξικές αντιθέσεις, αντίπαλα συμφέροντα, έθνη που συγκρούονται και πάει λέγοντας.  Ο «μέσος όρος» είναι ο μέγας εξισωτής που ισοπεδώνει τον Ομπάμα, ο οποίος δίνει εντολές βομβαρδισμού, με τον ταπεινό βοσκό της Γάζας, ο οποίος έχει δέκα παιδιά και δέκα τετραγωνικά καλύβι. Αν υπάρχει λογική μέσου όρου τότε ο μαρξισμός και η ανάλυσή του περί τάξεων, αυτή η μεγάλη κοινωνικοϊστορική ανακάλυψη, πάνε περίπατο.  Αν ισχύει ο μέσος όρος τότε ο εργάτης εξισώνεται με το αφεντικό του και ο τραμπούκος φασίστας με τον έγχρωμο που αναζητά στη χώρα μας ένα κομμάτι ψωμί και σχολείο για τα παιδιά του! Αν ισχύει ο μέσος όρος τότε το κοινωνικό κλάσμα άρχουσα τάξη – λαός δεν υπάρχει και στη θέση του μπαίνουν μικροσυμφέροντα και μικροενέργειες που είναι- τάχα – κοινά για όλους τους ανθρώπους. Αν ισχύει ο μέσος όρος τότε ο δρόμος για την ανάλυση της κοινωνίας μέσα από τα … ζώδια είναι ανοιχτός και ο ανάδρομος Ερμής κοινός για όλους. Αλλά τότε ο Μαρξισμός θα είχε πάρει διαζύγιο από την κοινωνία και ο νεοσκοταδισμός θα είχε νικήσει.  Ο μέσος όρος δεν είναι ανοησία, είναι αστικό εφεύρημα!

http://www.m-lkke.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Νότια προάστεια ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ – ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ: ΚΑΛΕΣΜΑ σε ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

0

ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΕΣ – ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ:

Η επίθεση στο δικαίωμα στη δουλειά συνεχίζεται!

Έχουμε μόνο μία επιλογή: ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ!

ΚΑΛΕΣΜΑ σε ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Δευτέρα 3 Νοέμβρη

στις 6.30μμ

στο πρώην Δημαρχείο Υμηττού

Εργαζόμενοι, άνεργοι, νέοι,
Την ώρα που η κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να παρουσιάσει το μαύρο άσπρο, ψάχνοντας μάταια να βρει να μας πασάρει σημάδια «ανάκαμψης», «εξόδου από την κρίση» και βελτίωσης της αθλιότητας που μας έχει οδηγήσει εδώ και χρόνια, ταυτόχρονα προωθεί ασταμάτητα την επίθεσή της στο δικαίωμά μας στη δουλειά και τη ζωή.
Η προώθηση των αξιολογήσεων στο δημόσιο τομέα, με το υποκριτικό πρόσχημα της «αξιοκρατίας» και της «εξυγίανσης» έχει ένα και μόνο στόχο: Να δώσει άλλο ένα αποφασιστικό χτύπημα στα εργασιακά δικαιώματα των εργαζόμενων, αφού όλοι ξέρουμε ότι η αξιολόγηση πάει πακέτο με τις διαθεσιμότητες, δηλαδή, τις απολύσεις.
ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ: Απολύσεις, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, μετατροπή των εργαζόμενων σε ένα πλήθος εξατομικευμένων «συμβασιούχων» χωρίς δικαιώματα που θα διαπραγματεύονται ατομικά τη φτώχεια και την ανεργία τους με τον εργοδότη. Είτε αυτός ο εργοδότης είναι το κράτος είτε ο κάθε καπιταλιστής επιχειρηματίας.
Την ίδια ώρα, για να «δέσει το γλυκό» και να προετοιμάζονται και οι επόμενες γενιές για το μέλλον που στήνει το κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, στήνεται για τη νεολαία το «Νέο Σχολείο» που είναι τόσο παλιό όσο και ο εργασιακός μεσαίωνας που πασχίζουν να εδραιώσουν. Τράπεζα Θεμάτων και εξεταστικά σφαγεία, φτιάχνουν το σχολείο των ταξικών φραγμών, όπου ακόμα και το απολυτήριο Λυκείου γίνεται όνειρο άπιαστο για την πλειοψηφία των μαθητών. Πέταγμα χιλιάδων μαθητών στην κατάρτιση, την αμορφωσιά και την απλήρωτη εργασία («μαθητεία») όπου αν δεν καταργηθούν άλλες τόσες ειδικότητες τα επόμενα χρόνια ή και μήνες, τους επιφυλάσσει ένα κουρελόχαρτο και το συνεχές κυνήγι μιας κακοπληρωμένης και ανασφάλιστης δουλειάς με ημερομηνία λήξης …γάλακτος 10 ημερών!...
Η απάντηση στην επίθεση του συστήματος στα δικαιώματά μας, δεν μπορεί να είναι ούτε η παραίτηση και η απογοήτευση, ούτε και η αναμονή μιας άλλης κυβέρνησης που θα λύσει τα προβλήματα για λογαριασμό μας. Καμιά κάλπη δε θα φέρει τη λύση, κανένας «σωτήρας» δε θα αναμετρηθεί με τους εκμεταλλευτές μας. Αντίθετα θα βγει για να συνεχίσει με άλλο κοστούμι την ίδια πολιτική, μήπως και μας ρίξει στάχτη στα μάτια.
Μόνο οι δικοί μας αγώνες μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα. Οι μαζικοί αγώνες των εργαζομένων, των ανέργων και της νεολαίας.
Δεν είναι εύκολο, δεν μπορεί να γίνει γρήγορα και με μαγικό τρόπο. Αλλά είναι ο μόνος τρόπος. Να αναμετρηθούμε με το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Να οργανώσουμε την οργή μας, να προετοιμάσουμε τις νέες μάχες που πρέπει να δώσουμε άμεσα. Μάχες που πρέπει να δίνονται συνεχώς και με διάρκεια έξω από τις λογικές των κούφιων στάσεων εργασίας που πότε πότε θυμούνται να προκηρύξουν οι παραιτημένες ηγεσίες των ομοσπονδιών. Που το μόνο που κάνουν είναι να μεταδίδουν τη δική τους παραίτηση και υποταγή στους εργαζόμενους που έχουν όλη τη διάθεση να παλέψουν αποφασιστικά.
Επιβάλλεται ο κόσμος της εργασίας να κάνει τους δικούς του ισολογισμούς, να καθαρίσει τα μάτια του από τις χρόνιες τσίμπλες, να «ξορκίσει» την παραλυσία και να τραβήξει τις σωστές διαχωριστικές γραμμές, ενάντια στους «πουρκουάδες», τους ριψάσπιδες και τα σκιάχτρα που φυτεύονται δίπλα του.
Οργανωμένα. Όχι χωριστά, ούτε υποταγμένα. Με το σύνθημα που ενώνει την τάξη: Ανατροπή αυτής της πολιτικής (Κυβέρνηση – Ευρωπαϊκή Ένωση – ΔΝΤ) που στέλνει εμάς και τα παιδιά μας στην κόλαση.

ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ - Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία

Σχήματα Ηλιούπολης – Δάφνης Υμηττού

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κερατέα: 31.10.2014: Δίκη συμπολίτη μας

0

Την Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014 στο Ά Τριμελές Εφετείο Αθηνών (Κυρίλλου Λουκαρέως 14 και Λ. Αλεξάνδρας) θα εκδικαστεί η υπόθεση του κατηγορούμενου συμπολίτη μας, μετά από τη νέα αναβολή που είχε δοθεί στις 23.01.2014.
Υπενθυμίζουμε πως οι κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί σε βαθμό κακουργήματος είναι οι εξής:
Απόπειρα απρόκλητης σωματικής βλάβης κατά συρροή εναντίον αστυνομικών οργάνων, ενεργώντας με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου.
Παράβαση του άρθρου 189, παρ. 1-3, από υπαίτιο που τέλεσε την πράξη με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου.
Πούλμαν θα αναχωρήσει από το Δημαρχείο Κερατέας το πρωί της Παρασκευής (θα υπάρξει έγκαιρη ενημέρωση για την ώρα αναχώρησης).
Σημειώνουμε πως ο έτερος συλληφθείς συμπολίτης μας το ίδιο βράδυ της 18ης Δεκεμβρίου 2010 έχει ήδη αθωωθεί από Δικαστήριο Ανηλίκων για τις ίδιες ακριβώς κατηγορίες. Ήδη από το Νοέμβριο του 2012 και μετά υπάρχουν μόνο αθωωτικές αποφάσεις για δύο συμπολίτες μας και ένα απαλλακτικό βούλευμα για άλλους τρεις.
Οφείλουμε να είμαστε όλοι εκεί...

http://antixyta.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καταγγελία για το «σωματείο εργαζομένων στα κέντρα ξένων γλωσσών νομού Αττικής»

0

Σύλλογος Εργαζόμενων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ)

ΟΧΙ στον ολοκληρωτισμό που θέλουν να επιβάλουν κυβέρνηση, 

ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ, ντόπιο και ξένο κεφάλαιο

Το Σάββατο 25/10, τo δημιούργημα των εργοδοτών και των συγγενικών τους προσώπων «σωματείο» «εργαζομένων στα κέντρα ξένων γλωσσών νομού Αττικής» πραγματοποίησε και πάλι εν κρυπτώ «εκλογές» στο υπερπολυτελές ξενοδοχείο Intercontinental. Αυτό το «σωματείο», το οποίο μισθώνει χώρους σε υπερπολυτελή ξενοδοχεία, στις προηγούμενες «εκλογές» του εμφάνισε μόλις 26 μέλη, τα οποία είχαν πληρώσει τη συνδρομή τους, και 22 μόλις ψηφίσαντες. Ποιο είναι όμως αυτό το «σωματείο»; Είναι το γνωστό σε όλους/ες «σωματείο», το οποίο έχει υπογράψει με την εργοδοτική ένωση "Πανελλήνιος Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Κέντρων Ξένων Γλωσσών"-ΕUROPALSO Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΣΣΕ) διάρκειας μέχρι το 2015 η οποία ακυρώνει το μισθό και το πλήρες ωράριο των εργαζομένων και καθορίζει αποκλειστικά ωρομίσθια απασχόληση 3,52 ευρώ μεικτά, δηλαδή 2,96 ευρώ καθαρά, απεμπολώντας όλες τις θεσμικές κατακτήσεις του κλάδου. Το ωρομίσθιο γαλέρας είναι 20%-60% μειωμένο έναντι του βασικού και υποτιμημένου για την εργασία μηνιαίου μισθού που καθορίζει ακόμα και η Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας των 586 ευρώ και μειωμένο έως 90% έναντι του ωρομισθίου το οποίο ορίζει η Διαιτητική Απόφαση 5/2011 η οποία ρυθμίζει τους όρους εργασίας των καθηγητριών/τών ξένων γλωσσών όλης της χώρας.
Στο Intercontinetal έσπευσαν συνάδελφοι και συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδος (ΟΙΕΛΕ), του Συλλόγου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση Νομού Αττικής «ο Βύρων» και του Συλλόγου Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ) όπου διαπίστωσαν, για μια ακόμα φορά, την άμεση εξάρτηση του «σωματείου» από τους εργοδότες, αλλά και την καταστρατήγηση των συνδικαλιστικών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, κατά παράβαση του άρθρο 14 του ν. 1264/1982 και του άρθρου 23 του Συντάγματος. Άτομα που δήλωσαν στους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους ότι δεν ήταν μέλη του «σωματείου», κρατώντας στα χέρια τους προκατασκευασμένες λίστες εργαζομένων, έλεγχαν την ταυτότητα των προσερχομένων ή τηλεφωνούσαν σε εργοδότες, προκειμένου να εγκρίνουν ποιοι θα εισέλθουν στην αίθουσα των «αρχαιρεσιών» όπου βρισκόταν δικαστική αντιπρόσωπος. Η δικαστική αντιπρόσωπος έμεινε απαθής σε όσα τις καταγγέλθηκαν από τους συνδικαλιστές. Επικύρωσε την παρωδία εκλογών και αρνήθηκε να παραλάβει οποιαδήποτε ένσταση κατά της νομιμότητας των «αρχαιρεσιών», αν και την πόρτα της αιθούσης των αρχαιρεσιών φρουρούσαν «φουσκωτοί» με πολιτική ενδυμασία. Η πρόεδρος του απερχόμενου ΔΣ, Άρτεμις Κυπριώτου, δεν επέτρεψε να ψηφίσει σε μέλος του «σωματείου», αν και η ίδια διώκεται για άσκηση παράνομης βίας εναντίον του στις «εκλογές» του 2009.
Λίγες μέρες μετά την συνάντηση του Δ.Σ. Συλλόγου Εργαζομένων στην Ιδιωτική Εκπαίδευση ν. Αττικής «Ο Βύρων» με τον υφυπουργό Εργασίας Βασίλη Κεγκέρογλου και μερικές μέρες πριν την καταγγελία της εργοδοτικής ΣΣΕ και της γνωστοποίησης της έναρξης διαπραγματεύσεων προς τις εργοδοτικές ενώσεις και τις υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας, το σωματείο-φάντασμα, διοργάνωσε, για μια ακόμα φορά, «εν κρυπτώ» τις εκλογές-παρωδία για να εμφανίσει μεγάλο αριθμό ψηφισάντων προκειμένου τεχνηέντως και μαζί με τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Ιδιοκτητών Κέντρων Ξένων Γλωσσών-EUROPALSO να επιχειρήσουν να αναστείλουν τις διαπραγματεύσεις υπογραφής ικανοποιητικής για τους εργαζομένους ΣΣΕ. Οι συνδικαλιστικοί εκπρόσωποι προκειμένου να προστατέψουν την νομιμότητα αναγκάστηκαν να καλέσουν την αστυνομία για όσα συνέβαιναν στους χώρους του ξενοδοχείου Intercontinetal. Με την εμφάνιση ανώτερου αξιωματικού, αν και ο ίδιος δήλωσε ότι δεν έχει αρμοδιότητα να κάνει τίποτα περισσότερο από τη στιγμή που στον χώρο παρευρίσκεται δικαστική εκπρόσωπος, οι "εκλογές" σταμάτησαν πριν την ώρα τους, η πόρτα της αιθούσης ήταν πλέον ερμητικά κλειστή, και δεν άνοιγε παρά το γεγονός ότι προσέρχονταν άτομα για να ψηφίσουν. Όλοι οι άνθρωποι της εργοδοσίας βρίσκονταν εντός της αιθούσης και η καταμέτρηση των ψήφων είχε αρχίσει υπό το βλέμμα των «φουσκωτών» που εξακολουθούσαν να βρίσκονται έξω από αυτήν.
Πίσω από όλα αυτές τις ενέργειες ξεκάθαρα βρίσκονται συγκροτημένα εργοδοτικά συμφέροντα που επιθυμούν να μετατρέψουν τα κέντρα ξένων γλωσσών σε εργασιακά κάτεργα όπου οι ιδιοκτήτες τους θα τσεπώνουν τα υπερτιμημένα δίδακτρα που καταβάλλουν οι μαθητές και οι οικογένειές τους, ενώ οι εργαζόμενοι θα απασχολούνται με εξευτελιστικούς όρους εργασίας.
Δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Θυμίζουμε ότι την Τετάρτη 5 του Νοέμβρη, στις 9.00πμ στο κτίριο 5 της πρώην σχολής Ευελπίδων, εκδικάζεται με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων η απαίτηση του εργοδότη του φροντιστηρίου «Πρίσμα» Βασιλείου Γκούμα να ποινικοποιηθεί η εργατική συγκέντρωση στο κέντρο της πόλης, «να απαγορευθεί στο σωματείο και στην απολυμένη συναδέλφο Α.Σ., του προέδρου του ΔΣ του ΣΕΦΚ, Κλέαρχου Σμυρναίου και του ειδικού γραμματέα του ΔΣ του ΣΕΦΚ και εκπροσώπου του σωματείου στο ΔΣ της ΟΙΕΛΕ Διονύση Αμπάτη, η πραγματοποίηση συγκεντρώσεων έμπροσθεν του φροντιστηρίου και σε ακτίνα περιμετρικά μικρότερη των 200 μέτρων με απειλή χρηματικής ποινής 5.000 Ευρώ και προσωπική κράτηση 1 μηνός σε κάθε φυσικό πρόσωπο των καθ΄ ων για κάθε παραβίαση της εκδοθησομένης απόφασης…».
Οι υποθέσεις αυτές δεν αφορούν μόνο τα σωματεία του κλάδου, που ενωμένα θα απαντήσουν. Αφορούν όλο το εργατικό κίνημα και ως τέτοιες πρέπει να αντιμετωπιστούν. Δεν πρέπει να αφήσουμε δικαστές να νομιμοποιούν «εκλογές» κίτρινων εργοδοτικών «σωματείων», εισαγγελείς να εκδίδουν εισαγγελικές παραγγελίες για την ποινικοποίηση εργατικών συγκεντρώσεων χαρακτηρίζοντας παράνομες εργατικές συγκεντρώσεις, ώστε να θέσουν εκτός νόμου τον εργατικό αγώνα, μετατρέποντας τους χώρους εργασίας στον ιδιωτικό τομέα σε χώρους δουλοπαροικίας, όπου το αφεντικό πληρώνει και απολύει όποτε γουστάρει γιατί αλλιώς… υπάρχει και ο νόμος!

Η ταξική ενότητα και η αλληλεγγύη, χωρίς διαχωρισμούς, είναι η απάντησή μας στον ταξικό πόλεμο που κήρυξαν τα αφεντικά.

Αγώνας μέχρι τη νίκη…

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

70 χρόνια απ’ την απελευθέρωση της Αθήνας

0

Μπορεί στη σημερινή επέτειο να γιορτάζει ο λαός το ΟΧΙ  που είπε στην εισβολή των φασιστών του Μουσολίνι αλλά η επέτειος της απελευθέρωσης της Αθήνας και σε λίγο και όλης της χώρας μάλλον έχει υποβιβαστεί και κρατιέται στα χαμηλά από το πολιτικό σύστημα που κυβερνά τη χώρα δεκαετίες τώρα. Τυχαίο; Δε νομίζουμε! Γιατί όταν γιορτάζεις την απελευθέρωση θα πρέπει να πεις και από ποιους απελευθερώθηκε κάτι που μάλλον δε βολεύει αυτούς που οι πολιτικοί τους πρόγονοι μπορεί να είπαν αναγκαστικά όχι στην εισβολή των Ιταλών φασιστών την 28η του Οκτώβρη 1940 αλλά για τη μετέπειτα δράση τους, είτε ως συνεργάτες των Γερμανών είτε ως φευγάτοι στο Κάιρο και συνεργάτες των δυτικών ιμπεριαλιστών, τι να πουν; Ότι στράφηκαν κατά του ελληνικού λαού, ότι όσο αυτός πολεμούσε για Λεύτερη Πατρίδα και Λαοκρατία (αδιάρρηκτα ενωμένα αυτά τα δύο), αυτοί έκαναν τα αδύνατα δυνατά για να μη χαθεί η εξουσία τους και η κυριαρχία των ιμπεριαλιστών σε αυτή τη χώρα; Ότι είτε στο ένα στρατόπεδο ανήκαν είτε στο άλλο δεν δυσκολεύτηκαν ιδιαίτερα, κάποιες φορές και κατά τη διάρκεια του πολέμου, να συνεργαστούν, και μετά να συνεχίσουν "εθνικά ενωμένοι" γι' αυτό τον ιερό σκοπό τους;
Καθήκον των κομμουνιστικών, των επαναστατικών δυνάμεων, της αριστεράς, είναι να αναδεικνύουν την ιστορική πραγματικότητα η οποία λέει πως ότι καλό έγινε σε αυτό τον τόπο έγινε χάρη στη πάλη του λαού και όχι χάρη σε κάποια ψευδεπίγραφη εθνική ενότητα. Εθνική ενότητα με την έννοια ότι αστοί και εργάτες μαζί με άλλα ενδιάμεσα στρώματα πολέμησαν από κοινού για να διώξουν τους ξένους δυνάστες δεν υπήρξε ποτέ. Ούτε πρόκειται ποτέ να υπάρξει. Αλλιώς εννοεί ο λαός την ανεξαρτησία αυτής της χώρας και αλλιώς αυτοί που την εξουσίαζαν και εξακολουθούν να εξουσιάζουν. Το ΕΑΜ, η ΕΠΟΝ και ο ΕΛΑΣ, αργότερα και ο ΔΣΕ, από τη μια, η πρόσδεση στους Άγγλους, Γερμανούς και αργότερα Αμερικάνους ιμπεριαλιστές, χάρη στους οποίους η αστική τάξη μπόρεσε να κρατηθεί στην εξουσία τη δεκαετία του ΄40, από την άλλη  είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα στην ιστορία μας για το πως εννοούν την ανεξαρτησία οι δύο πλευρές. Είτε συνοδεύεται από το επίθετο "Εθνική" είτε όχι! Και όλα αυτά να τα συνδυάζουν με την πάλη του λαού σήμερα.
Αναδημοσιεύουμε άρθρο από την Προλεταριακή Σημαία:

του Σπύρου Παπακωνσταντίνου

Ήταν 12 Οκτώβρη του 1944 όταν ο τελευταίος γερμανός στρατιώτης αποχωρούσε από την Αθήνα παραδίδοντας την απελευθερωμένη πλέον πόλη στη γιορτή του λαού της. Η εικόνα της υποστολής της μισητής σβάστικας από την Ακρόπολη και της αποκαθήλωσης ναζιστικών συμβόλων έμεινε πράγματι στη μνήμη ολόκληρων γενεών με τον ισχυρό συμβολισμό που εξακολουθεί να εκπέμπει.
Τρεισήμισι χρόνια κατοχής, ανείπωτων δεινών για τον ολιγοπληθή αλλά Μεγάλο λαό μας, ταυτόχρονα με την εποποιία της Αντίστασης και την Προοπτική μιας ελεύθερης και λαοκρατούμενης πατρίδας, σφράγιζαν ανεξίτηλα το διάβα της ιστορίας. Ο φασισμός και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος των δυνάμεων του Άξονα οδηγούνταν στην ήττα με τη συμβολή και του δικού μας λαού!
Η ποιοτική και ποσοτική συνεισφορά του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και της ΕΠΟΝ υπήρξε καθοριστική στην έκβαση του αγώνα, πράγμα που αναγνωρίζεται από κάθε αντικειμενικό παρατηρητή της περιόδου. Μόνο ταξικά τοποθετημένοι με την άρχουσα τάξη και τον ιμπεριαλισμό «επικριτές» συνεχίζουν την προσπάθεια ξαναγραψίματος της ιστορίας κατά πώς βολεύει τους εργοδότες τους.
Στον τιτάνιο αυτόν αγώνα, το ΚΚΕ έπαιξε τον βασικό αποφασιστικό ρόλο, με όλες τις αντιφάσεις και τις ανεπάρκειες της ηγεσίας του. Και είναι ιεροσυλία, προσβολή στους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και σακατεμένους του αγώνα να εξισώνεται η προσφορά του κομμουνιστικού κινήματος με δυνάμεις πολιτικοστρατιωτικές μικρής ή και ανύπαρκτης εμβέλειας, έτσι για ν’ αποκτήσουν ιστορία οι λεγόμενες εθνικές ομάδες που όσες δεν συνεργάστηκαν ανοιχτά με τον κατακτητή, είχαν μόνιμο μέτωπο ενάντια στο λαό και την προοπτική που αυτός ποθούσε και πάλευε.
Η απελευθέρωση της Αθήνας και ολόκληρης της χώρας θα μπορούσε να είναι η απαρχή μιας νέας περιόδου όπου οι συντελεστές της νίκης, τα πολιτικά και κοινωνικά υποκείμενα θα έβαζαν τη σφραγίδα τους στις πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις. Αλίμονο! Η μάχη της Αθήνας λίγες εβδομάδες μετά – τον Δεκέμβρη του ‘44 – σφράγισε με απτό, κατανοητό και συνάμα τραγικό τρόπο τη νέα φάση που ήδη βρισκόταν σε εξέλιξη.
Τα «λάθη τακτικής» της ηγεσίας του ΚΚΕ στα οποία κατά κόρον αποδίδεται η ήττα τόσο του πρώτου όσο και του δεύτερου αντάρτικου στη συνέχεια, πρέπει να ερμηνευτούν στη βάση της γραμμής αυτής της ηγεσίας. Παλινωδίες για το ρόλο των «συμμάχων» ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (Αγγλία – ΗΠΑ), αυταπάτες για το ρόλο κομματιών της αστικής τάξης, ανεμπιστοσύνη στη δύναμη του λαού και της εργατικής τάξης είναι ίσως μερικοί απ’ τους βασικούς λόγους ερμηνείας της πολιτικής συμπεριφοράς αυτής της ηγεσίας. Πόσο εύκολη, ωστόσο, ήταν η μετατροπή του αγώνα από εθνικοαπελευθερωτικό σε κοινωνικό – ταξικό με όλες τις συνεπαγόμενες απαιτήσεις του;
Ήδη από τον Μάη του ‘44 και τη Συνθήκη του Λιβάνου, οι προθέσεις των αντιδραστικών και αντιλαϊκών δυνάμεων και κυρίαρχα της ιμπεριαλιστικής Αγγλίας όχι μόνο είχαν γίνει εμφανέστατες αλλά είχαν κατορθώσει να «σύρουν» την ηγεσία του ΚΚΕ στην απαρχή μιας σειράς προδοτικών συμφωνιών για την υποτιθέμενη «ομαλή πολιτική εξέλιξη» στη χώρα, στην ουσία τον έλεγχο και την διαχείριση της εξουσίας στην Ελλάδα μετά την αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής. Η συμφωνία της Καζέρτας δυο βδομάδες πριν την απελευθέρωση της Αθήνας (26 Σεπτέμβρη του ‘44) επισφράγισε τη γραμμή συμβιβασμού, αφού προέβλεπε την «ενσωμάτωση» του ηρωικού ΕΛΑΣ στον νεότευκτο «εθνικό στρατό».
Η συνέχεια μετά την χαμένη μάχη της Αθήνας («Κόκκινος Δεκέμβρης») δόθηκε με την Συμφωνία της Βάρκιζας τον Φλεβάρη του ‘45, τον αφοπλισμό του αντάρτικου και την απαρχή νέου κύκλου θηριωδιών από τους Αγγλοαμερικάνους αυτή τη φορά, τους λακέδες και το κράτος τους ενάντια στον λαό και πρωτίστως στους κομμουνιστές.
Η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, λοιπόν, γιόρτασε και φέτος την 12η του Οκτώβρη και τα 70χρονα της απελευθέρωσης με τους γνωστούς δεκάρικους περί ενότητας και εθνικής ομοψυχίας αναφορικά με το τότε και προφανώς με το σήμερα. Γιόρτασαν μακριά απ’ το λαό, με τις βαρετά επαναλαμβανόμενες όπως κάθε χρόνο δηλώσεις που αναπαράγουν τα αστικά μέσα μαζικής προπαγάνδας να έχουν την τιμητική τους. Με την πολιτική τους πανταχού παρούσα να αποτελεί «συνέχεια του πολέμου με άλλα μέσα» (για να παραφράσουμε την γνωστή ρήση του Κλαούζεβιτς) και τον φόβο του «εχθρού λαού» που υφίσταται την αχαλίνωτη επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού - με τους ίδιους σε ρόλο εκτελεστικού οργάνου - να τους ακολουθεί.
Μπορεί οι συνθήκες να άλλαξαν - όπως λένε κάποιοι - σε σχέση με τότε. Μπορεί οι συνέπειες της ήττας να εξακολουθούν να βαραίνουν πάνω στις συνειδήσεις και την πρακτική των λαϊκών ανθρώπων. Μπορεί η Αριστερά στην πλειοψηφία της να στέκεται αμήχανη μπροστά στις εξελίξεις. Μπορεί... χίλια μπορεί. Ένα δεν έχει αλλάξει από τότε και αυτό εξακολουθεί να είναι η βαρβαρότητα του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος και η αναγκαιότητα και δυνατότητα μιας νέας εφόδου της εργατικής τάξης και των λαών στον ουρανό. Τον φόβο τον δικό μας και του λαού να έχουν!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η επέτειος του «ΟΧΙ» στην εποχή του «ναι»

0

του Χρήστου  Κάτσικα

Οσοι αναπνέουν την κιμωλία μέσα στις σχολικές αίθουσες γνωρίζουν καλά ότι πολλές φορές οι σχολικές γιορτές γι΄ αυτή ή την άλλη εθνική επέτειο μόνο χασμουρητά προκαλούν σε όσους, μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικούς, είναι υποχρεωμένοι να τις παρακολουθήσουν. Ισως γιατί η κυρίαρχη πολιτική προωθεί την άγνοια του παρελθόντος καθώς γνωρίζει ότι με αυτόν τον τρόπο υπονομεύει κάθε δυνατότητα δράσης στο παρόν.
Ισως γιατί στο κλίμα της εποχής ευδοκιμεί η υποταγή σ’ ένα παρόν που θεωρείται αυτονόητο και δεδομένο, ενώ συγχρόνως ξεριζώνονται ερωτήματα που μπορούν να υπονομεύσουν αυτή την εικόνα.
Ισως και γιατί οι περισσότεροι δεν αντέχουν να ακούν σε κάθε επέτειο για πατρίδα, αγώνες, θυσίες και «εθνική υπερηφάνεια», για «εθνική ανεξαρτησία και λαϊκή κυριαρχία», πολλές φορές άλλοτε από εκείνους που εκποιούν κομμάτι κομμάτι την ελληνική γη και φτωχοποιούν τον λαό, άλλοτε από εκείνους που έχουν σκύψει το κεφάλι σε αυτή την κατάσταση.

Σε ποιον ανήκει η Ιστορία
Ισως για κάποιους από αυτούς τους λόγους να κοιτούν, δάσκαλοι, γονείς και μαθητές, συχνά τα ρολόγια τους πότε θα τελειώσει κι αυτή η σχολική γιορτή. Ισως κάποιοι από αυτούς τους λόγους να πριμοδοτούν την αδυναμία μεγάλου τμήματος των μαθητών να διηγηθούν σε γενικές γραμμές το «τι», το «πώς» και το «γιατί» σε σημαντικούς σταθμούς της νεοελληνικής Ιστορίας δίνοντας την ευκαιρία σε κάποιους σχολιαστές των ΜΜΕ να ξεσκονίσουν τα ρεφρέν τους για τις «ευθύνες των εκπαιδευτικών» και την «αμορφωσιά των σημερινών μαθητών» και να πετροβολήσουν γενικώς και αδιακρίτως το σχολείο και τα ζωντανά του στοιχεία ως αστοιχείωτα, κρύβοντας επιμελώς και υποκριτικά την επίδραση που προκαλούν στη διαμόρφωση της προσωπικότητας των μαθητών τα δικά τους «τηλεοπτικά σκουπίδια».
Κι όμως, στην πρώτη επέτειο του ΟΧΙ, το 1941, στα πιο μαύρα χρόνια της φασιστικής κατοχής, χιλιάδες απλοί άνθρωποι, με κίνδυνο της ζωής τους ξεχύθηκαν στους δρόμους της σιδηρόφρακτης Αθήνας για να τιμήσουν την ίδια τους την Ιστορία.
Γιατί αυτή η Ιστορία ανήκει στους απλούς ανθρώπους. Ανήκει στον εργαζόμενο λαό, αυτόν που παράγει με τα χέρια του και το μυαλό του τα μύρια αγαθά ενώ την ίδια ώρα γεύεται πείνα και ανασφάλεια. Ανήκει σε αυτούς που αγωνίζονται για την καθημερινή επιβίωση γιατί κάποιοι σαν και αυτούς τόλμησαν πριν από εβδομήντα χρόνια να πούνε «ΟΧΙ» στη σκλαβιά, την ίδια ώρα που το σύνολο της κυρίαρχης τάξης, των πλουσίων, των κομμάτων που εξουσίαζαν, οι πολιτικοί πρόγονοι αυτών που σήμερα μιλάνε στις τηλεοράσεις για ανεξαρτησία και δημοκρατία, είτε έφευγαν στο εξωτερικό, είτε συγκυβερνούσαν με τον κατακτητή στα μαύρα χρόνια 1940-1944.
Ηταν αυτοί που έγραφαν το 1941 για τη νύχτα που κατέβηκε η σβάστικα από τον Μανώλη Γλέζο και τον Απόστολο Σάντα τα παρακάτω: «Δεν είναι δυνατόν να ήσαν άνθρωποι με σώας τας φρένας αυτοί που υπεξαίρεσαν εν ώρα νυκτός την Γερμανικήν σημαίαν, η οποία εκυμάτιζεν, επί της Ακροπόλεως, παραπλεύρως της Εθνικής μας Σημαίας. Διότι μόνον παράφρονες ή όργανα ξένης προπαγάνδας ημπορούσαν να διαπράξουν μιαν τόσο επαίσχυντο πράξιν. Και είναι βέβαιον ότι, αν οι δράσται του εγκλήματός της περιήρχοντο εις χείρας του ελληνικού λαού, θα λυντσάροντο από αυτόν τον ίδιον ως εχθροί της πατρίδος μας» (Eφημερίδα «Βραδυνή», 2/6/1941).

Να ανεμίσει η σημαία της αλήθειας!
Χρόνια τώρα την Ιστορία μας τη φόρτωσαν με ψέματα ή μαλάματα και έκρυψαν το πρόσωπό της. Και είναι καιρός να αποκαλυφθεί το αληθινό της πρόσωπο. Οι δάσκαλοι πρώτοι από όλους οφείλουν να αφήσουν τα παραμύθια και να δώσουν στον δράκο το πραγματικό του όνομα, να δείξουν με το χέρι τους κακούς, να αποκαταστήσουν την αλήθεια, να ξεσαβανώσουν τους νεκρούς και να τους βάλουν μπροστά οδηγούς στη δράση.

Να ανεμίσει η αλήθεια:
• Οτι ο φασισμός είναι γέννημα-θρέμμα του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού.
• Οτι τα πραγματικά αίτια του πολέμου ήταν το μοίρασμα του κόσμου απ΄ τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις σε σφαίρες επιρροής, αλλά και το τσάκισμα του εργατικού κινήματος.
• Οτι οι κύριοι αιμοδότες και πρωτεργάτες της Εθνικής Αντίστασης ήταν το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΕΠΟΝ – ότι αυτοί ξεσήκωσαν τον κόσμο και αυτοί σήκωσαν το βάρος της αντίστασης.
• Οτι το μεγαλύτερο τμήμα του αστικού πολιτικού κόσμου της εποχής ανήκει στους «απόντες» του αγώνα, καθώς η πλειονότητα από τους πολιτικούς που κυβερνούσαν τη χώρα έφυγαν στην Αίγυπτο ενώ δεν έλειψαν και αυτοί που στελέχωσαν τις τρεις «ελληνικές» κατοχικές κυβερνήσεις των κουίσλιγκ χτυπώντας, μαζί με τους κατακτητές, τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης, φορώντας ακόμη και την αποκρουστική κουκούλα του προδότη.
Εξάλλου, από τη Νίκαια της Γαλλίας, όπου είχε μετεγκατασταθεί, ο αστός πολιτικός Ν. Πλαστήρας καλούσε το λαό με επιστολή του να συνεργαστεί με τους κατακτητές: «Είμαι της γνώμης ότι πρέπει να γίνει κυβέρνησις φιλογερμανική, για να καταστήσωμεν ολιγώτερον οδυνηράν την ήτταν. Αυτό πρέπει να γίνη και αν ακόμη θα ηξεύραμε ότι ο πόλεμος θα ετελείωνε και μετά τινας μόνον μήνας με τελείαν ήτταν του άξονος (όπερ απίθανον)» Να σημειωθεί ότι αυτό το γράμμα στάλθηκε την 21 Απρίλη 1941, κι ενώ οι Γερμανοί είχαν περάσει τη Λάρισα και κατέβαιναν προς την Αθήνα.
Λίγους μήνες πριν, στις 31 Οκτωβρίου 1940 μέσα από τις φυλακές της Κέρκυρας ο Νίκος Ζαχαριάδης, Γ.Γ. του ΚΚΕ με το γράμμα του προς τον ελληνικό λαό τόνιζε:

«Ο λαός της Ελλάδας διεξάγει σήμερα έναν πόλεμο εθνικοαπελευθερωτικό, ενάντια στο φασισμό του Μουσολίνι. Δίπλα στο κύριο μέτωπο και Ο ΚΑΘΕ ΒΡΑΧΟΣ, Η ΚΑΘΕ ΡΕΜΑΤΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΕ ΧΩΡΙΟ, ΚΑΛΥΒΑ ΜΕ ΚΑΛΥΒΑ, Η ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ, ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΣΠΙΤΙ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΦΡΟΥΡΙΟ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ…Ολοι στον αγώνα, ο καθένας στη θέση του και η νίκη θα ‘ναι νίκη της Ελλάδας και του λαού της»

Και τότε αίφνης ξαναζωντάνεψαν οι 300 Σπαρτιάτες του Λεωνίδα, οι Μαραθωνομάχοι, οι Σαλαμινομάχοι, οι Ανδρούτσοι, οι Κολοκοτρωναίοι και οι Καραϊσκάκηδες και πιάστηκαν χέρι με χέρι με τους μαυροσκούφηδες του Άρη, με τα παλικάρια της Καισαριανής και της Κοκκινιάς και ενώθηκε ο λαός και οργανώθηκε ο λαός και αγωνίστηκε ο λαός.

74 χρόνια μετά – σήμερα
Από τον καιρό εκείνο, την εποχή των παππούδων και των πατεράδων μας, πέρασαν 74 χρόνια. Σήμερα, δεν κατεβάζουν πια την ελληνική σημαία από την Ακρόπολη, μόνο κάτι απλήρωτους συμβασιούχους του υπουργείου Πολιτισμού ψεκάζουν σαν τα κουνούπια οι δυνάμεις καταστολής, χτυπώντας και σέρνοντάς τους σαν τα σκυλιά. Σήμερα, δεν πουλά κανείς το σπίτι του για ένα τσουβάλι σιτάρι στους μαυραγορίτες, αλλά του το κατάσχει η τράπεζα για λίγα ευρώ. Σήμερα, δεν μας πολεμάν οι Γερμανοί με τανκς και Στούκας, απλώς μας πουλάν τα παλιοσιδερικά τους, έτσι που καταχρεωμένοι δεν μπορούμε να σηκώσουμε κεφάλι. Σήμερα, δεν κλέβουν τη σοδειά μας, αλλά μας επιβάλλουν πρόστιμα, αν παράγουμε έστω κι ένα κιλό παραπάνω απ΄ το πλαφόν που έχει καθοριστεί στις Βρυξέλλες. Xιλιάδες οι άνεργοι, η βιομηχανία και η μεταποίηση πέφτει σαν τραπουλόχαρτο και οικονομικά τζάκια, αφού ξεζούμισαν τον εργάτη, το μετανάστη, τον ελαστικό τετραωρίτη μεταφέρουν σαν ύαινες που οσμίζονται το αίμα τα εργοστάσιά “τους” στις διπλανές χώρες των ακόμη πιο φτηνών χεριών.

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΠΑΤΡΙΔΑ
Να το καταλάβουμε. Η μια πατρίδα μας ταξιδεύει στα ελβετικά σαλέ, παίρνει μίζες από τις Siemens, αγοράζει κάμερες που φωτογραφίζουν το λαό, έχει εφεύρει δεκάδες τρόπους για να θωρακίζει το «είναι» και το «αντέχειν» της από τον εσωτερικό εχθρό της. Η άλλη πατρίδα τρέχει για το μεροκάματα, ζει με 300 ευρώ, πεθαίνει στην ανεργία και στην αλλότρια εργασία, αναγκάζεται να πληρώνει τις θηλιές των τραπεζών που βλέπουν τα αμύθητα κέρδη τους να αυξάνονται.
Αυτές οι δύο πατρίδες συγκρούονται. Άτυπα και φανερά.. Υπόγεια και στους δρόμους. Άλλοτε δυνατά κι άλλοτε αδύναμα. Αλλά συγκρούονται. Ο ένας κόσμος δεν έχει τίποτε κοινό με τον άλλον. Στη Ρώμη, το χειρότερο μαρτύριο ήταν όταν έδεναν ένα υγιές κορμί με ένα σαπισμένο ώσπου να σαπίσει και αυτό. Οφείλουμε να κόψουμε τον ομφάλιο λώρο γιατί αν συνηθίσουμε το κακό, θα του μοιάσουμε!
Κι όποιος, χωμένος στις συστάδες των θάμνων που τον περιβάλλουν, χάνει το δάσος από το οπτικό του πεδίο, δεν έχει παρά να υποβληθεί στη βάσανο να κάνει λίγο πίσω ή λίγο μπρος και να δει τα πράγματα όπως έχουν, όπως φτιάχτηκαν κι όπως προοιωνίζονται για αύριο. Δύσκολα πράγματα, αλλά απολύτως αναγκαία.
Αλήθεια δεν θα έπρεπε να υπάρχει τίποτε πιο λυτρωτικό στη σημερινή βαρβαρότητα από μια σχολική γιορτή για την 28η Οκτωβρίου!

Ο Χρήστος Κάτσικας είναι εκπαιδευτικός, Γραμματέας του ΚΕΜΕΤΕ-ΟΛΜΕ και μέλος του Εκπαιδευτικού Ομίλου – Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ανταπόκριση για την αντιφασιστική εκδήλωση στη Σάμο

14

Σάββατο 25/10,στο Μαραθόκαμπο της Σάμου. Περισσότεροι από 70 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην αίθουσα του Πολιτιστικού Συλλόγου, παρακολούθησαν τις εισηγήσεις των τριών διοργανωτών και συμμετείχαν στη συζήτηση που ακολούθησε με πολλούς ομιλητές και παρεμβαίνοντες, με μεγάλο ενδιαφέρον.
Από τη μεριά της Λ.Α.-Α.Α.Σ. τονίστηκε ιδιαίτερα η στενή σύνδεση της πάλης για την αντιμετώπιση της Χ.Α., γενικά των φασιστικών δυνάμεων και κηρυγμάτων, με τη συνολικότερη πάλη που χρειάζεται να αναπτύξει ο λαός μας απέναντι στην επίθεση του συστήματος και για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του. Αυτή ήταν και η βασική –και επί του δια ταύτα- διαφορά στο περιεχόμενο των τριών εισηγήσεων( από τους δύο άλλους συνδιοργανωτές δεν κατατέθηκε ούτε μοιράστηκε γραπτή τοποθέτηση) και των άλλων παρεμβάσεων που έγιναν από τους διοργανωτές.
Οι παρεμβάσεις του κόσμου –αλλά και το ίδιο το θέμα της συζήτησης-, ανέδειξαν επίσης το θέμα της Αριστεράς και του κινήματος στις γενικότερες διαστάσεις του, σχετικά με το οποίο και κατά τη γνώμη μας από την πλευρά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκδηλώθηκε αμηχανία, ενώ από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώχθηκε να εμφανιστεί ότι «πάμε καλά» με τη γνωστή προφανώς λογική της επερχόμενης εκλογικής «λύσης».
Η δυνατότητα που δόθηκε με την εκδήλωση αυτή σε δεκάδες ανθρώπους να ακούσουν και να συζητήσουν πολιτικά, δίνει το γενικό φόντο της σημασίας αυτής της πρωτοβουλίας, που έτσι κι αλλιώς συνέβαλλε στη συγκεκριμένη περιοχή στη δημιουργία ενός αντιφασιστικού κλίματος. Η γενικότερη αυτή ανάγκη διαπιστώθηκε και από τις αρκετές παρεμβάσεις που έγιναν στο Καρλόβασι και τα χωριά της περιοχής (Πλάτανος, Λέκα, Καστανιά, Αγ. Θεόδωροι, Κουμέϊκα) για την προπαγάνδιση της εκδήλωσης όλες τις προηγούμενες μέρες. Και επίσης εκφράστηκε με τις προτάσεις-ερωτήσεις που έγιναν μέσα στη συζήτηση για την ανάγκη να υπάρξει «συνέχεια» και άλλες ανάλογες πρωτοβουλίες.
Το ΚΚΕ στο οποίο επίσης απευθύνθηκε πρόταση συνδιοργάνωσης της εκδήλωσης (ήδη από τις 6/10) επικαλέστηκε μέχρι τέλους δικές του οργανωτικές δυσκολίες εξ αιτίας των οποίων δεν μπορούσε να απαντήσει στην πρόταση. Παρόλα αυτά και παρόλο που επεδίωξε να αποτρέψει κόσμο να συμμετέχει, στην εκδήλωση βρέθηκαν και άνθρωποι της επιρροής του.

http://la-aas.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ