Η ιστορία των μεταναστών εργατών που ξεσηκώθηκαν για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους στη μεγάλη απεργία των ανθρακωρύχων του Ν. Κολοράντο (1913-14) και ο ήρωας που τους ενέπνευσε.
Μία από τις πιο σημαντικές και πιο αιματηρές σελίδες στην ιστορία του εργατικού κινήματος στην Αμερική, όπως εξηγείται από ειδικούς ιστορικούς, καλλιτέχνες και απόγονους των αξιοθαύμαστων αυτών ανθρακωρύχων έναν αιώνα αργότερα.
Παλληκάρι – Ο Λούης Τίκας και η Σφαγή του Λάντλοου
απο 27 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ στην ΑΛΚΥΟΝΙΣ new star art cinema (Ιουλιανού 42-46, Αθήνα)
Η σφαγή του Λάντλοου και η δολοφονία του Έλληνα μετανάστη και συνδικαλιστή Λούη Τίκα (Ηλία Σπαντιδάκη) (Α.σ.Γ: για τον Λούη Τίκα είχαμε γράψει παλαιότερα εδώ) αποτελεί μία από τις κομβικές στιγμές του αμερικάνικου εργατικού κινήματος και ενώνει, έναν ολόκληρο αιώνα μετά, τις ΗΠΑ του 1914 με τις εργατικές και μεταναστευτικές διεκδικήσεις της Ελλάδας του 2014. Η Λαμπρινή Θωμά και ο Νίκος Βεντούρας αναζήτησαν τις μνήμες, την ιστορία και την κληρονομιά του Λούη Τίκα και του Λάντλοου στο Κολοράντο και μίλησαν με κορυφαίους ιστορικούς, καλλιτέχνες και απογόνους ανθρακωρύχων, καταγράφοντας τα σημάδια που άφησε στο σώμα της εργατικής Αμερικής μια τραγωδία που πολλοί προσπάθησαν να ξεχαστεί.
Παλληκάρι – Ο Λούης Τίκας και η Σφαγή του Λάντλοου
Ελληνική Παραγωγή, 2014
Σκηνοθεσία, Μοντάζ: Νίκος Βεντούρας
Παραγωγή, έρευνα: Λαμπρινή Χ. Θωμά
Μουσική: Μάνος Βεντούρας
Σύμβουλος Παραγωγής: Μενέλαος Τζαφάλιας
Τραγούδι: Φρανκ Μάνινγκ (Λούης Τίκας, Βραβείο καλύτερου folk τραγουδιού, 2002)
Τοποθεσίες Γυρισμάτων: Όκλαντ Καλιφόρνιας, Σάντα Φε Νέου Μεξικού, Ντένβερ Κολοράντο, Φορτ Κόλινς Κολοράντο, Κολοράντο Σπρινγκς Κολοράντο, Σικάγο, Αθήνα
http://www.toperiodiko.gr/
12 σχόλια:
Άλλο χαραχτήρα είχαν εκείνοι οι μετανάστες και άλλο οι σημερινοί που πληρώνουν αδρά και συναλλάσονται με μαφιόζους εγκληματίες ακόμα και αν έχουν χίλιες δικαιολογίες γι' αυτό.
Οι μετανάστες όπως και αν μεταναστεύουν θύματα της ίδιας πολιτικής είναι!
Δεν θα τους κατηγορήσουμε κιόλας γιατί φεύγουν άρον άρον από τις κατεστραμένες χώρες τους αναζητώντας μια καλύτερη ζωή!
Έλεος!
Με το να εξιδανικεύουμε τη δυστυχία του παρελθόντος δεν μας δικαιολογεί για τη σημερινή μας αδυναμία να παρέμβουμε.
Άσε που η άποψή σου στη καλύτερη περίπτωση μου φαίνεται σαν υποταγή στο πρόβλημα που δημιουργούν οι ιμπεριαλιστές και στο τρόπο που το εκμεταλλεύονται οι ντόπιοι κεφαλαιοκράτες.
Στη χειρότερη κρυπτορατσιστική!
μαφιοζοι εγκληματιες ειναι αυτοι που βομβαρδιζουν τις χωρες τους, οι πολυεθνικες που τους καταστρεφουν τις περιοχες και το ελληνικο κρατος που δινει τις βασεις για τα αεροπλανα του νατο και που βυθιζει τους μεταναστες στο αιγαιο.
Στο ΒΚ: Για αυτούς που λες,σύμφωνοι.Αλλά οι "δουλεμποροι" που λένε,δεν είναι κι αυτοί εγκληματίες;
Για τον ΑΣΓ: Μα,συντροφε,κι εγώ αυτό λεω.Εμείς είμαστε που πρέπει να παρέμβομε,ούτε οι ιμπεριαλιστές ούτε οι κεφαλαιοκράτες θα το κανουν για μας.Και η καλύτερη ζωή γίνεται με την πάλη και όχι με τη φυγή.
Και κάτι άλλο: Οι θυσίες απαιτούσαν,λέει τη συναίνεση και του θύματος (ανθρώπου ή ζώου) και οι ιερείς-θύτες είχαν τον τρόπο να το εξασφαλίζουν αυτό.Όποιος λοιπόν αγωνίζεται,δεν ειναι θύμα.Είναι παλικάρι,όπως ο Λούης Τίκας.
Καλά τα λέει ο Α. Όποιος αγωνίζεται είναι παλικάρι. Σαν τους μετανάστες στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας που σήκωσαν ανάστημα απέναντι στα ντουφέκια των δολοφόνων μπράβων της εργοδοσίας. Πραγματικά παλικάρια.
Μα όταν οι χώρες καταστρέφονται και ερημώνονται από ιμπεριαλιστές και πολυεθνικές,ποιός θα τις υπερασπίσει,όταν αυτοί που έχουν χρέος να το κάνουν,το βάζουν στα πόδια;Η ζωή δε γίνεται καλύτερη με τη φυγή,αλλά με την πάλη και την προσπάθεια,και αυτό το καταλαβαίνουν μετά.Ξεκινούν όμως από μια πολύ πιο δυσμενή αφετηρία,με ανάλογα αρνητικό αποτέλεσμα.Στο δικό σου γήπεδο παίζεις πιο καλή μπάλα.
Εκτός από τα 6 σχόλια που εμφανίζονται στην αρχική ανάρτηση,έστειλα ακόμα ένα.Γιατί αυτό δεν πήγε;
Για τον ίδιο λόγο που δεν εμφανίστηκε και αυτό το τελευταίο σου. Τον οποίο δεν τον ξέρω!
Είναι κάποιες περιπτώσεις που ενώ ο σχολιαστής κάνει κανονικά όλα τα βήματα το σύστημα πετάει τα σχόλια στα ανεπιθύμητα, το λόγο δεν τον έχω καταλάβει.
Συνήθως το παίρνω χαμπάρι αλλά κάποιες φορές μου ξεφεύγουν και κάποια.
Θέλω να ξεκαθαρίσω,ότι δεν αναφέρθηκα σε πρόσφυγες κάθε είδους που είναι περιπτώσεις αιφνιδιασμού και απόλυτης αδυναμίας και όπου το δικαίωμα στο άσυλο είναι αναγνωρισμένο,αλλά σε καταστάσεις οικονομικής ανέχειας,όπου είναι δυνατή η οργάνωση μιας άμυνας.
Θέλω να ξεκαθαρίσω,ότι δεν αναφέρθηκα σε πρόσφυγες κάθε είδους που είναι περιπτώσεις αιφνιδιασμού και απόλυτης αδυναμίας και όπου το δικαίωμα στο άσυλο είναι αναγνωρισμένο,αλλά σε καταστάσεις οικονομικής ανέχειας,όπου είναι δυνατή η οργάνωση μιας άμυνας.
Δημοσίευση σχολίου