Οι γνήσιοι επαναστάτες και οι “δεξιοί” της Αριστεράς

Το πρωί της Κυριακής των εκλογών είχα μια ενδιαφέρουσα συνάντηση με τον κ. Φώτη Χουλιάρα, περνώντας από το εκλογικό περίπτερο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΜΑΡΣ στο Περιστέρι. Ένα από εκείνα τα πάμπολλα επεισόδια που συμβαίνουν στο παρασκήνιο και αποτυπώνουν το επίπεδο και τις σχέσεις στα πλαίσια της Αριστεράς του Περιστερίου, έτσι όπως σπάνια βγαίνει στην επιφάνεια και αποκαλύπτεται σε ευρύτερο κόσμο. Το σημείωμα αυτό γράφτηκε γιατί πιστεύω ότι μερικά πράγματα δεν πρέπει να περνάν στα ψιλά ή να τα αφήνουμε κάτω από το χαλί. Στο κάτω-κάτω, τουλάχιστον εγώ προσωπικά δεν συμμερίστηκα ποτέ λογικές ομερτά στα πλαίσια της Αριστεράς, όπου τα (δυστυχώς πολλά) χτυπήματα κάτω από τη μέση και τις πομπές του καθενός δεν τις βγάζουμε στη φόρα. Ή δε δίνουμε και πολύ σημασία, “...έεεελα μωρέ τώρα κι εσύ”.
Στο σχετικά σύντομο και μάλλον ηχηρό διάλογο που ακολούθησε μεταξύ μας ο κ. Χουλιάρας αφού ξεκίνησε με το προβοκατόρικο ερώτημα αν κατεβαίνουμε στις εκλογές, πέρασε στο γιατί κατεβαίνετε, για να καταλήξει ότι κακώς το κάνουμε. Κατόπιν έπεσε η δοκιμασμένη σάλτσα περί ενότητας και στη συνέχεια με πληροφόρησε τα εξής, σε σημεία και χωρίς τις υπόλοιπες σάλτσες.

• Το ΚΚΕ(μ-λ) και οι συγκροτήσεις που στηρίζει και συμμετέχει είναι μαγαζάκι, σε αντίθεση με το ΑΝΤΑΣΥΑ που είναι το επαναστατικό ρεύμα της Αριστεράς.
• Το ΚΚΕ(μ-λ) κάνει ζημιά στο κίνημα, γιατί δεν συντάσσεται με το εγχείρημα του “πόλου”, δηλαδή τον ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
• Το ΚΚΕ(μ-λ) είμαστε δεξιοί(!) και αποπροσανατολίζουμε τον κόσμο.
• Οι επιλογές μας είναι δύο. Ή στον πόλο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή με το μαγαζάκι μας.
• Αργά η γρήγορα θα καταλήξουμε εντός του πόλου. Αν όχι εμείς, τότε τα παιδιά μας. Το μόνο που πετυχαίνουμε είναι να αναβάλλουμε το, κατά τον κ. Χουλιάρα, αναπόφευκτο.

Αν, όπως συνηθίζουν ορισμένοι από το χώρο αυτό, το πέσιμο του κ. Χουλιάρα και ο φανερός εκνευρισμός μου, προκάλεσε γελάκια και ειρωνικά σχόλια, τότε ελπίζω να ξεκαρδιστούν με το παρόν σημείωμα. Να σημειώσω ότι η μόνη “παρέμβαση” από τους υπόλοιπους παρακείμενους στη διάρκεια της “συζήτησης”, ήρθε από τον επικεφαλής της δημοτικής παράταξης της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στο Περιστέρι και ήταν κάτι σε “τι φωνάζετε αφού μόνοι σας είσαστε”. Εννοείται ότι (και εδώ μιλάω από εμπειρία) κάθε φορά που κάποιος από το χώρο αυτό “τυχαίνει” να την πέφτει χυδαία σε κάποιον πολιτικό αντίπαλο (για να μην πω εχθρό) οι υπόλοιποι αρκούνται συνήθως να χαχανίζουν στη γωνία ή να πετάνε κανένα ειρωνικό σχολιάκι με ύφος τουλάχιστον 40 αυτοκρατόρων. Τελικά μεγάλη σχολή το ΚΚΕ...
Στο δικό μου ξέσπασμα ότι αν αυτή την άποψη έχουν για το ΚΚΕ(μ-λ) να τη δημοσιεύσουν και να την επιχειρηματολογήσουν στις εφημερίδες τους, η απάντηση του συνομιλητή μου ήταν ότι μιλάει επώνυμα και σε εκείνο το σημείο μου δήλωσε το όνομα του. Τον ευχαριστώ που με την κίνηση του αυτή μου έδωσε το ελεύθερο να αναφερθώ ονομαστικά σε αυτό το σημείωμα.
Στην ουσία των “θέσεων” του χώρου, που ο κ. Χουλιάρας εξέφρασε τόσο γλαφυρά και απροκάλυπτα, θέλω να απαντήσω δημόσια. Εκτός από μία. Το αν στο ΚΚΕ(μ-λ) είμαστε δεξιοί και αποπροσανατολίζουμε. Αυτό απαξιώ και να το σχολιάσω.
Για τα υπόλοιπα, έχω να προτείνω στο ΝΑΡ και σε όποιον άλλο είναι οπαδός της συγκρότησης του “άλλου πόλου της Αριστεράς”, ότι έχουν δύο επιλογές. Ή να τον συγκροτήσουν με όσους συμφωνούν μαζί τους και θεωρούν ότι αυτός ο πόλος θα απαντήσει το πρόβλημα της Αριστεράς και θα ανοίξει δρόμους για το λαό, χωρίς το ΚΚΕ(μ-λ) που διαφωνεί τόσο με τα πολιτικά προτάγματα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όσο και κυρίως με τη φαεινή του πόλου. Ή, αν για να πετύχει η συνταγή του πόλου το ΚΚΕ(μ-λ) είναι τόσο αναγκαίο και μη εξαιρετέο συστατικό, να εγκαταλείψουν την πολιτική αυτή πρόταση, γιατί απλούστατα το ΚΚΕ(μ-λ) δεν θα συμμετέχει ποτέ και με κανένα τρόπο σε οποιοδήποτε εγχείρημα πόλου. Για να το πω ακόμα πιο απλά, αν δεν γίνεται χωρίς εμάς, τότε εγκαταλείψτε την ιδέα, γιατί δεν θα γίνει ποτέ. Μα ποτέ. Τελεία.
Αν πάλι γίνεται χωρίς εμάς, τότε προχωρήστε όπως έχετε κάθε δικαίωμα να κάνετε, χωρίς να μας σκοτίζετε και χωρίς να μας περιμένετε. Ούτε τα παιδιά μας όπως έλεγε ο κ. Χουλιάρας, ούτε τα εγγόνια, τα δισέγγονα και ούτε στις 32 του μηνός. Αν είναι δυνατόν να καλούμαστε σε απολογία επειδή διαφωνούμε με τη φαεινή του πόλου. Έχουμε κάθε δικαίωμα να διαφωνούμε με όποια πρόταση θεωρούμε ότι δεν οικοδομεί κίνημα και δεν ενισχύει τους αγώνες και τη συγκρότηση των λαϊκών και εργατικών μαζών και δεν χρωστάμε για αυτό καμία απολογία στις δυνάμεις του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ ή όποιου άλλου διαφωνούμε με την πρόταση του. Παρά μόνο απέναντι στο λαϊκό και εργατικό κίνημα, για τις απόψεις και τη στάση μας, όπως όλοι όσοι θέλουν να έχουν πραγματική αναφορά σε αυτό. Και πάλι, σε καμία περίπτωση σε σχέση με τις απόψεις και τις προτάσεις άλλων, αλλά για τις δικές μας.
Σε επίπεδο κοινής δράσης στο κίνημα, βεβαίως και ευχαρίστως να συζητήσουμε οποιαδήποτε πρόταση. Δεν λέω εκ των προτέρων ότι θα συμφωνήσουμε, αλλά καταρχήν το συζητάμε. Τον πόλο όμως δεν τον συζητάμε. Τον έχουμε απορρίψει, επιχειρηματολογήσει και ξανα-απορρίψει τόσες φορές που έχει καταντήσει αηδία. Και αν αληθινά υπάρχουν διαθέσεις για κοινή δράση στο κίνημα από δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καλά θα κάνουν να μην τις συνδέουν με τη συγκρότηση του πόλου, να μην βάζουν τη συμφωνία σε αυτό ως προαπαιτούμενο, αλλιώς τις υπονομεύουν. Εκτός αν σκοπεύουν να τις απευθύνουν μόνο σε όσες δυνάμεις συμφωνούν με τον πόλο. Δηλαδή, περίπου στους εαυτούς τους. Στάση που καθόλου δεν διαφέρει από αυτή του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, όπου η συσπείρωση με προαπαιτούμενη την γενική πολιτική συμφωνία, παρουσιάζεται ως κοινή δράση και άνοιγμα στο λαό.
Το μένος του κ. Χουλιάρα πάντως φανερώνει και την αδυναμία τους να αποτελέσει η φαεινή του πόλου πραγματικό ρεύμα μέσα στις λαϊκές και εργατικές μάζες, όπως και στο πολιτικό επίπεδο τα μεταβατικά προγράμματα, οι εθνικοποιήσεις τραπεζών κλπ. Η κατηγορία προς το ΚΚΕ(μ-λ) για τη “ζημιά” που κάνει μη στηρίζοντας τον πόλο, αποτελεί ταυτόχρονα και ομολογία αδυναμίας, αν όχι αποτυχίας αυτής της γραμμής. Ας μην ψάχνουν φτηνές δικαιολογίες κατηγορώντας εμάς, αν η άποψη τους δεν περπατάει ή δεν είναι ικανοποιημένοι οι ίδιοι από τα αποτελέσματα. Πρόβλημα τους, για το οποίο θα δέχονται κριτική και όχι το αντίθετο.
Γνωστή η ρήση ότι καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Αλλά από ένα σημείο και πέρα, ας προσέχουν γιατί εκτείθενται. Δεν είναι απλώς γελοίο να κατηγορείς κάποιον που το σχέδιο σου δεν βγαίνει επειδή εκείνος δεν συμφωνεί και δεν συμμετέχει, κινείται και εκτός ορίων δημοκρατικής νοοτροπίας. Είναι σαν να λες ότι όλοι οφείλουν να συμφωνήσουν με την πρόταση σου, μόνο και μόνο επειδή εσύ το αποφάσισες. Μέσα στην Αριστερά γίνεται μπόλικη κριτική επάνω στην άποψη του καθένα. Όμως να εξαπολύει κάποιος κατηγορίες σε κάποιον άλλο, με βασικό επιχείρημα ότι ο δεύτερος τολμάει να διαφωνεί με τον πρώτο, θεωρώ ότι είναι αδιανόητο. Δυστυχώς αυτό δεν αποτρέπει κάποιους από το να εξασκούν αυτή την πρακτική.
Α, μην ξεχάσω. Συγχαρητήρια για την εκλογική σας άνοδο. Με βάση τα προηγούμενα νομίζω ότι είναι ασφαλές συμπέρασμα ότι από τη μεριά σας η κοινή δράση, αλλά και η στοιχειωδώς αξιοπρεπής πολιτική συζήτηση και διαφωνία, ακόμα και η καλημέρα θα είναι δύσκολα στο Περιστέρι. Δε βαριέσαι... Μαθημένα τα βουνά στα χιόνια... Πάντως να έχετε υπόψη ότι η κοινή δράση στο κίνημα “επιβάλλεται” από την ίδια τη ζωή και η πίεση αυτή δεν εξαρτάται από την επιλεκτική διάθεση του καθενός και αφορά όλους. Μην βρεθεί η “επαναστατική αριστερά” να (ξανα)συνεργάζεται στο κίνημα με “δεξιούς” σαν κι εμάς!

Κώστας Ταταρίδης