24 Ιανουαρίου 2015

Το πολιτικό πλαίσιο
(για τη συμμετοχή στις εκλογές του ΚΚΕ(μ-λ))

Παρά την αντίθετη φιλολογία, οι προγραμματισμένες εκλογές γίνονται σε μια περίοδο ιδιαίτερα αρνητική για τον λαό και την εργατική τάξη της χώρας μας. Και γίνονται, ακριβώς, για να μπορέσουν τα κέντρα εξουσίας, από ακόμα καλύτερες θέσεις, να προωθήσουν τον νέο γύρο βάρβαρων αντιλαϊκών μέτρων που είναι στα σκαριά. Αλλά και για να αποτυπωθούν (πάνω στα κουφάρια ασφαλώς των λαϊκών δικαιωμάτων) οι απαιτούμενες ισορροπίες της διπλής εξάρτησης της χώρας από τον ευρωενωσιακό και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.
Τα 2,5 χρόνια που πέρασαν από τις εκλογές του 2012, ο συσχετισμός σε βάρος του λαϊκού παράγοντα έγινε δυσμενέστερος. Η αστική τάξη της χώρας, όλο και πιο βαθιά εξαρτημένη και σε συνεχείς υποβιβασμούς από τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά, καθοδηγημένη και στηριγμένη από τα αφεντικά αυτά, κλιμάκωσε με ένταση την επίθεση απέναντι στα λαϊκά στρώματα.
Η κυβέρνηση Σαμαρά (που για κάποιους είχε τρεις με τέσσερις μήνες ζωής) αποδείχτηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική απέναντι στον εχθρό λαό σε σχέση με την αναίρεση βασικών δικαιωμάτων στη δουλειά, στις κοινωνικές παροχές και στις ελευθερίες. Η εργατική τάξη και οι ευρύτερες λαϊκές μάζες -με εξαίρεση κάποιες ομάδες εργαζομένων που προσπάθησαν να βγουν στο αγωνιστικό προσκήνιο- παρακολούθησαν από το περιθώριο την ίδια τους τη σφαγή. Ακόμα και η εμπλοκή με την εκλογή προέδρου δεν ήταν αποτέλεσμα αντανάκλασης πίεσης του λαϊκού παράγοντα αλλά της όξυνσης των ανταγωνισμών των μεγάλων ιμπεριαλιστικών αφεντικών. Η κυβερνητική «πρωτοβουλία» για απόσυρση του ΔΝΤ από τη χώρα έθεσε σε λειτουργία την όξυνση αυτή και οδήγησε στη γνωστή κωλοτούμπα τους κυβερνητικούς εταίρους.
Ιδιαίτερες ευθύνες γι’ αυτή την αντιδραστική εξέλιξη της περιθωριοποίησης της αγωνιστικής προοπτικής είχε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έκρινε (και σωστά από την πλευρά του) ότι με τον λαό στο περιθώριο ήταν πλήρως απελευθερωμένος να προχωρήσει στις απαραίτητες προσαρμογές -χωρίς τα βαρίδια των δεσμεύσεων απέναντι στον λαό-, ώστε να αποτελέσει μια δύναμη την οποία μπορούν να επιλέξουν -ή έστω να ανεχθούν- τα κέντρα εξουσίας του συστήματος μέσα και έξω από τη χώρα. Απελευθερωμένος να υπόσχεται φρενάρισμα της επίθεσης και να ορκίζεται ταυτόχρονα πίστη στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και στο καπιταλιστικό κέρδος. Ευνοημένο από την κατάσταση αυτή και το ρεφορμιστικό ΚΚΕ, το οποίο -με τον λαό στο περιθώριο- μπορεί ελεύθερα να εξακοντίζει αντεπιθέσεις και επαναστάσεις χωρίς να αναμετριέται με καμία πραγματικότητα, χωρίς να χρειάζεται να εκτίθεται καταγγέλλοντας τους «απεργούς που εκβιάζουν την κυβέρνηση».
Από αυτή τη βαθιά δεξιά στροφή όλου του πολιτικού σκηνικού δεν εξαιρείται και η εξωκοινοβουλευτική αριστερά ή εν πάση περιπτώσει το μεγαλύτερο τμήμα απ’ ό,τι έχει απομείνει οργανωτικά εκτός ΣΥΡΙΖΑ. Οι δυνάμεις της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέσω της γραμμής του μεταβατικού προγράμματος, λειτουργούν αντικειμενικά σε μια γραμμή «αριστερού» ελέγχου και αντίστοιχης πίεσης στην αποτελεσματική εκδοχή της «κυβερνώσας αριστεράς», δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ.

Η απόφασή μας για συμμετοχή στις εκλογές
Τα τελευταία χρόνια έχουν ουσιαστικά ανοίξει προς συζήτηση (άλλες στιγμές με την παρουσία των μαζών και άλλες όχι) ΟΛΑ τα ζητήματα: το ζήτημα της προοπτικής του ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος, το ζήτημα της εξάρτησης, το ζήτημα του άλλου δρόμου, το ζήτημα (ουσιαστικά) μεταρρύθμιση ή επανάσταση, το ζήτημα της ταξικής συγκρότησης, το ζήτημα των «πεπραγμένων» του συστήματος αλλά και των διάφορων εκδοχών της αριστεράς. Τα ζητήματα αυτά τίθενται εκ των πραγμάτων (με την ηγεμονία του συστήματος) και μπροστά σε αυτές τις εκλογές.
Με αυτό το δεδομένο, η οργάνωσή μας αποφάσισε να συμμετέχει στις εκλογές αυτές προβάλλοντας την αγωνιστική κατεύθυνση και την ανάγκη της εργατικής και λαϊκής συγκρότησης ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση και την καπιταλιστική βαρβαρότητα, ενάντια στις αστικές και ρεφορμιστικές διαχειριστικές εκδοχές, ενάντια στις εκλογικές αυταπάτες. Κρίναμε ότι στις συνθήκες αυτές, η συμμετοχή στις εκλογές υπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο την προβολή αυτής της άποψης και θεωρήσαμε αναγκαίο αυτή η προβολή να συνοδεύεται από κάλεσμα στον λαό να γυρίσει την πλάτη του στους εκβιασμούς και στα ψεύτικα διλήμματα, υποστηρίζοντας εκλογικά τον συνδυασμό μας.
Θεωρήσαμε λάθος να διευκολυνθεί η διολίσθηση έστω και ενός αγωνιστή που συμφωνεί με τη θεώρησή μας στην εκλογική υποστήριξη των διάφορων εκδοχών του ρεφορμισμού και της αριστεράς της ήττας και της υποταγής. Θεωρήσαμε υποχώρηση μια ενδεχόμενη απουσία από τον (έστω εκλογικό) πολιτικό χάρτη της οργάνωσής μας και την παραχώρηση του πεδίου σε κάθε λογής ρεφορμιστικά και οπορτουνιστικά ρεύματα.
Κρίναμε, επίσης, ότι παρά τις δύσκολες συνθήκες (και ίσως εξαιτίας αυτών), οι σχέσεις που μπορούν να οικοδομηθούν με κάποιους αγωνιστές τις λίγες αυτές μέρες μπορούν με έναν σχετικά στέρεο τρόπο να τεθούν στην υπηρεσία των αναγκών του κινήματος την αμέσως επόμενη, κρίσιμη περίοδο.
Γνωρίζουμε τις δυσκολίες: στην διαχρονική πραγματικότητα που λέει ότι έτσι κι αλλιώς η κομμουνιστική αριστερά βρίσκεται εκτός έδρας στο γήπεδο των αστικών εκλογών, προστίθεται η κινηματική αδράνεια του τελευταίου διαστήματος που επιτρέπει στον οπορτουνισμό να χρησιμοποιεί ακριβώς αυτήν την κινηματική αδράνεια (για την οποία έχει τη βασική ευθύνη) για να βεβαιώσει ότι «δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τις εκλογές», για να κεφαλαιοποιήσει τη λαϊκή απελπισία χωρίς μάλιστα να δημιουργεί και υψηλές προσδοκίες.
Ταυτόχρονα, αυτή η κινηματική αδράνεια θολώνει τις πολιτικές διαφοροποιήσεις καθώς οι διαφορετικές γραμμές δεν είναι στον έλεγχο των μαζών, με αποτέλεσμα από ένα σημείο και μετά να μπορεί οποιοσδήποτε πολιτικός φορέας να ντύνεται όπως θέλει και να πουλάει φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Σε αυτά προστίθεται και ο εξαιρετικά σύντομος χρόνος της προεκλογικής εκστρατείας, ένας σύντομος χρόνος ο οποίος δίνει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στη διαμεσολαβημένη από τα αστικά ΜΜΕ παρέμβαση, πιέζοντας ακόμα περισσότερο οργανώσεις σαν τη δική μας, η οποία ως βασικό όπλο έχει την άμεση απεύθυνση των μελών και φίλων της σε εξορμήσεις στον λαό.
Τέλος, τέτοιες εποχές που ο λαός στενάζει από την ανέχεια και τη φτώχεια, είναι λογικό ότι οι λαϊκές οργανώσεις (που αιμοδοτούνται οικονομικά από τις συνδρομές μελών και φίλων αποκλειστικά) δέχονται το αντίστοιχο οικονομικό στρίμωγμα, που οξύνεται από την κοστοβόρο εκλογική συμμετοχή. Δεν είναι καθόλου δευτερεύον πρόβλημα για μας, έστω και αν το αναφέρουμε τελευταίο, με την έννοια ότι οι τεχνικές δυσκολίες έπονται των πολιτικών.
Παρά, λοιπόν, τις προαναφερόμενες δυσκολίες, η οργάνωσή μας συμμετέχει με αποφασιστικότητα στην εκλογική μάχη. Και με την ίδια αποφασιστικότητα θα ζητήσει από τους αγωνιστές και τις αγωνίστριες τη «δέσμευσή» τους μέσω της εκλογικής τους στήριξης. Δεν μας αρκεί η αναγνώριση ότι έχουμε δίκιο, δεν θέλουμε άνθρωποι με αγωνιστικές περγαμηνές να τσακιστούν στις υφάλους των αυταπατών και της απελπισίας. Το καθήκον της πολιτικής, ιδεολογικής και οργανωτικής ταξικής συγκρότησης, το καθήκον της σύγκρουσης με τον ιμπεριαλισμό-καπιταλισμό θα απαιτήσει έτσι κι αλλιώς πολύ μεγαλύτερες θυσίες από αυτή της αντοχής σε ψεύτικα διλήμματα.

Για την εκλογική συνεργασία
Η οργάνωσή μας αποτιμώντας τόσο την εκλογική συνεργασία το 2012 όσο και (ακόμα περισσότερο) τα βήματα κοινών παρεμβάσεων με το Μ-Λ ΚΚΕ στο πλαίσιο της Λαϊκής Αντίστασης – ΑΑΣ, επέλεξε και πάλι ως όχημα παρέμβασης στις εκλογές το σχήμα της εκλογικής συνεργασίας των δύο οργανώσεων. Μια ενδεχόμενη αυτοδύναμη εκλογική κάθοδος θα έδινε βέβαια τη δυνατότητα στην οργάνωσή μας να ξεδιπλώσει το σύνολο της άποψής της, αλλά θα αποτελούσε πισωγύρισμα από το κατακτημένο επίπεδο κοινής δράσης και συνεργασίας, μια κοινή δράση και συνεργασία την οποία θεωρούμε ότι μπορεί να ανοίξει δρόμους στο κίνημα.
Είναι αλήθεια ότι θα θέλαμε η Λαϊκή Αντίσταση – ΑΑΣ να έχει κάνει πιο αποφασιστικά βήματα διεύρυνσης, να έχει αγκαλιαστεί και να έχει πλαισιωθεί πιο ενεργητικά από ένα ευρύτερο κύκλο αγωνιστριών και αγωνιστών, να τροφοδοτεί και να τροφοδοτείται τόσο από την εσωτερική της λειτουργία όσο και από την καθημερινή της παρέμβαση στα πεδία της ταξικής πάλης. Μόνο τότε -αν δηλαδή είχε ξεπεράσει ολοκληρωτικά το στάδιο της συνεργασίας των δύο οργανώσεων- θα μπορούσε, εκτιμάμε, να τεθεί στις εσωτερικές της διαδικασίες και στα μέλη της το ερώτημα της εκλογικής της συμμετοχής. Εκτιμάμε, επίσης, ότι η κατακτημένη για την ώρα ωριμότητα και ανάπτυξη του εγχειρήματος της Λαϊκής Αντίστασης – ΑΑΣ δεν πρέπει να θεωρείται ότι έχει πιάσει τα όριά της και άρα δεν πρέπει να γίνεται οτιδήποτε παγιοποιεί αυτά τα σημερινά όρια.
Με βάση τα παραπάνω, η οργάνωσή μας καλεί τα μέλη και τους φίλους της να δώσουν με ένταση την εκλογική μάχη. Για να ακουστούν πιο δυνατά οι θέσεις της εκλογικής συνεργασίας του ΚΚΕ(μ-λ) με το Μ-Λ ΚΚΕ, για να ακουστεί πιο δυνατά η ανάγκη του αγώνα ενάντια στην ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα και στην καπιταλιστική επίθεση, για να αποκαλυφθεί πλατιά ότι η γραμμή της «διαπραγμάτευσης» με τον ιμπεριαλισμό είναι γραμμή υποταγής σε αυτόν, για να μη χαριστούν αγωνιστές θυσία στον εκλογικό βωμό του ρεφορμισμού και του οπορτουνισμού, για να αποκαλυφθεί όσο το δυνατόν καλύτερα ότι τη λύση δεν τη δίνουν οι εκλογές και τα μείγματα διαχείρισης, αλλά η συγκρότηση των αγώνων του λαού και της εργατικής τάξης.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

19 σχόλια:

ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ είπε...

Αγαπητοί συναγωνιστές και σύντροφοι,
καμία επανάληψη χιλιοειπωμένων επιχειρημάτων, πολεμικής και ασφαλώς με μόνη την ιδιότητα αυτήν ενός μεμονωμένου, που συνειδητά παρακολουθεί χωρίς να συμφωνεί σε πολλά και σημαντικά το ΚΚΕ μ-λ, ακόμη και χωρίς τη...θέλησή του( για να χαλαρώσουμε χιουμοριστικά)

-Είναι απόλυτα σωστή και με ευθύ τρόπο κατατεθημένη, η επισήμανση της διαμόρφωσης ενός όλο και δυσμενέστερου συσχετισμού δυνάμεων για το κίνημα ( ''λαικό παράγοντα'')
-Είναι απόλυτα διακριτή η σαφής διαφοροποίηση, ( πείτε την σχετική ''απόσταση''), από την πρώτη κοινή ανακοίνωση των δύο οργανώσεων, στό ότι η μη εκλογή προέδρου δεν είναι αποτέλεσμα μιας αόρατης κινηματικής πίεσης, αλλά των -στη συγκεκριμένη φάση-ενδοαστικών/ενδοιμπεριαλιστικών συγκρούσεων, επιλογών, ταχτικών ισορροπιών.
-Απόλυτα ξεκάθαρη είναι και η επισήμανση, για τη συνολική δεξιά πολιτική μετατόπιση... και για το ΚΚΕ, παρά τις προσπάθεις περιχαράκωσής του (με βερμπαλισμούς για πιο ''βαθύ-αριστερό'' κυβερνητισμό), όσο και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς-κατά κανόνα θλιβερού ουραγού από καιρό πλέον, του ΣΥΡΙΖΑ.
-Για τη μη συμμετοχή στις εκλογές, ασφαλώς και γίνεται υπεράσπιση της απόφασης συμμετοχής, αλλά χωρίς ακρότητες, εθελοτυφλίες και φτηνή άρνηση των επιχειρημάτων της αποχής.

ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ είπε...

(συνέχεια)
Δεν είναι όμως αμελητέο, πως αυτό συνιστά απάντηση σε όσους μικροαστικά κατηγορούν για ''αναχωρητισμό'', τους οπαδούς αυτής της στάσης ( μεγάλης σημασίας η αναφορά για ''ξένο γήπεδο''). Μπορεί να θεωρώ πως τα επιχειρήματα, δεν οδηγούν με ασφάλεια στην κατάληξη, αλλά αυτό και γνωστό και κατατεθημένο είναι και δεν είναι πρωτεύον.
-Για την αναμενόμενη εκ νέου εκλογική συνεργασία με το Μ-Λ ΚΚΕ, έχει σημασία η προβολή ( όχι ''ένοχη παραδοχή''), πως αυτή είναι λογική της ''πολιτικής συνέχειας και συνέχισης'' μιας επιλογής πολιτικής συνάντησης, χωρίς να παραγνωρίζεται όμως, πως θα ήταν προτιμότερες άλλες λύσεις ( δεν διατυπώνεται το προτιμότερες κατά λέξη, αλλά σαν συμπέρασμα) πού και θα έδιναν τη δυνατότητα να προβληθεί-όπως τονίζεται-το σύνολο της αντίληψης του ΚΚΕ μ-λ και ιδανικά θα εκφράζονταν μέσα από ένα ευρύ μετωπικό σχήμα. Άλλωστε η πρώτη κοινή κάθοδος ήταν για να βοηθηθεί το εγχείρημα της τότε ΠΑΑΣ, τώρα είναι για να ''ανοίξει'' το -ακόμη μη διακριτικό στο κίνημα-μετωπικό σχήμα,αντικείμενο εκκίνησης της πρώτης έκκλησης του ΚΚΕ μ-λ.
Τελειώνοντας εύχομαι αυτό το κείμενο, με το πολιτικό στίγμα που εκπέμπει, να σηματοδοτήσει κάποιου είδους διάλογο για ζητήματα, που ξεπερνούν σε σημασία τη συμμετοχή ή μη σε κάποιες εκλογές, ή την πολιτική συμμαχιών ( αν αυτή δεν είναι αποκλειστική, ή έμπρακτα αποτρεπτική ευρύτερων ''συναντήσεων'').
Γιατί υπάρχουν ζητήματα βαθαίματος του προγραμματικού ζητήματος που θα ενισχύσουν την ίδια την υπεράσπιση της έννοιας της εξάρτησης ( κρίση υπερσυσσώρευσης που συνάδει με τροτσκισμό, ή κρίση υπερπαραγωγής με έμφαση στους αδύνατους κρίκους, επί παραδείγματι),σημερινή σχέση αντικαπιταλισμού/αντιμπεριαλισμού, που είναι και τα αληθινά σημαντικά ζητήματα για την επαναστατική αριστερά.

BK είπε...

"Σε αυτά προστίθεται και ο εξαιρετικά σύντομος χρόνος της προεκλογικής εκστρατείας, ένας σύντομος χρόνος ο οποίος δίνει ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στη διαμεσολαβημένη από τα αστικά ΜΜΕ παρέμβαση"

χωρις καμια διαθεση προβοκαρισματος της εκλογικης καθοδου του κκε μλ: το παραπανω ειναι μια πολυ σωστη διατυπωση, η οποια ομως κατα τη γνωμη μου θα συνηγορουσε υπερ της γραμμης της αποχης, καθως ειναι σαφες οτι οι εκλογες με τοσο μικρη προεκλογικη περιοδο γιατι τα προγραμματα των 2 κομματων εξουσιας ειναι πανω-κατω γνωστα στους ψηφοφορους, οποτε "δεν εχει σημασια" μια μεγαλη συζητηση/ζυμωση πριν τις εκλογες και βεβαια "δεν αφορα" τι κανουν/λενε τα υπολοιπα κομματα εκτος απο το βαθμο που θα συμμαχησουν για το σχηματισμο κυβερνησης. το επιδικο για το αστικο συστημα και το κεφαλαιο ειναι η εφαρμογη της πολιτικης του κεφαλαιου και της εε (με το ενα ή το αλλο μιγμα διαχειρισης) και οχι βεβαια η τηρηση των αστικοδημοκρατικων αξιων. μαζι με τη φασιστικοποιηση τα τελευταια χρονια παρατηρειται και η μετατροπη του δογματος διαχειρισης προς τη λογικη της διαkυβερνησης (governance) το οποιο βεβαια εφαρμοζεται εδω και πολλα χρονια στην αναπτυγμενη δυησ και που βεβαια ξεπερνα τις προηγουμενες μορφες κοινοβουλευτικης λειτουργιας, ενω το ιδιο το κοινοβουλιο αποκτα ολο και περισσοτερο διακοσμητικο ρολο.
απο αυτην την αποψη, θεωρω λανθασμενη την τοποθετηση καποιου σ. σχολιαστη σε αλλη αναρτηση, συμφωνα με την οποια (αν θυμαμαι καλα) ελεγε οτι ειδικα σε σχεση με το ευρωκοινοβουλιο, εχει νοημα η καθοδος στις εθνικες εκλογες γιατι ακομα οι ληψεις αποφασεων λαμβανονται μεσα απο το κοινοβουλιο. κατα τη γνωμη μου η συμμετοχη της κομμουνιστικης αριστερας σε αυτο το πολιτικο κλιμα τελικα μονο καλο δεν κανει στην αναδειξη του οτι οι λυσεις θα πρεπει να δοθουν στο δρομο και ακομη περισσοτερο μαλλον καταληγουν στο να ζητανε μια καλυτερη αστικη δημοκρατια με ομαλη κοινοβουλευτικη λειτουργια και την επιστροφη σε ενα προηγουμενο "πιο ανθρωπινο" μοντελο ασκησης της εξουσιας.

Ανώνυμος είπε...

Μπορεί κάποιος να μου συνδέσει το πραξικόπημα ανοιχτής αλλοίωσης των εκλογικών καταλόγων και του αποτελέσματος με την αφαίρεση 100.000 μελών του εκλογικού σώματος από τους καταλόγους με το ότι η αποχή είναι πολιτικά επικίνδυνη στάση.

Είτε ο ΝΚ, είτε ο ΒΚ, είτε κάποιος από το κκε μλ, αν έχει δίκιο ο ΝΚ ότι το κκε μλ δεν μηδενίζει την αποχή.

Επίσης αν υπάρχει κάποια αντίδραση του κκε μλ ή της συνεργασίας με το ΜΛ ΚΚΕ για αυτό το πραξικόπημα, δεν την έχω δει, οπότε θα με βόλευε μια παραπομπή.

Αν δεν έχω δίκιο σε αυτό, πείτε μου τι να πούμε στους 18άρηδες.

"μην ξενερώνετε που εκτός από κάθε δικαίωμα στην ζωή, σας έκοψαν και το δικαίωμα στην ψήφο? μακάρι να είχαμε όλοι την τύχη σας" Κάτι τέτοιο ξέρω γω.

Τι να τους πούμε για τον κυνισμό του Σαμαρά που δεν τους επιτρέπει καν να ψηφίσουν, αλλά βγάζει τηλεοπτικά σποτάκια με παιδιά. Μην μασάτε, καλό είναι, γιατί οι εκλογές είναι αστικές ?

Η ψήφος στα 18 είχε ιστορία στους αγώνες της νεολαίας και της αριστεράς σε αυτό τον τόπο, όπως και κάθε επέκταση του εκλογικού δικαιώματος (πχ η ψήφος των γυναικών στις εκλογές της ΠΕΕΑ για την εκλογή του Εθνικού Συμβουλίου, μέσα στην κατοχή).

Ήρθε μια (σχεδόν)δοτή κυβέρνηση της ακροδεξιάς και του ιμπεριαλισμού το 2015 να δώσει αυτόν τον συμβολισμό ενάντια σε αυτούς τους αγώνες, ενάντια στην νεολαία κλπ.

Και η αριστερά κοιμάται.

Καλά πάμε.

"κάποιος σύντροφος"

BK είπε...

μην ανησυχεις, η αριστερα κοιμοταν και οταν οι μπατσοι μαζευαν τους συριους απο το συνταγμα, κοιμοταν (σαν οργανωμενοι φορεις) και με τα οσα γινονται στους εργασιακους χωρους (ω ναι αυτα ειναι οικονομιστικα), κοιμοταν οταν οι φασιστες καταλαμβαναν τον αγιο παντελεημονα κλπ., οταν καταργουνταν το ασυλο και αρχισαν οι μπατσοι να μπαινουν στα πανεπιστημια, και βεβαια οταν ο κοσμος ηταν σε πορεια συγκρουσεις με το αστικο συστημα και τις δυναμεις καταστολης (δεκεμβρης 2008, μαιος 2010-φλεβαρης 2012) εξοβελιζε τη λαικη αντιβια και την χαρακτηριζε προβοκατορικη ή ανωριμη. γενικα η αριστερα κοιμαται ή οταν ξυπναει το κανει για να κοιμησει αυτους που εχουν ξυπνησει.

Ανώνυμος είπε...

επιμένω να ανησυχώ ΒΚ, και σε ευχαριστώ που υπερθεματίζεις σε αυτό που λέω.

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

Ωραία τα λέτε για την αριστερά έτσι ισοπεδωτικά. Είναι να απορεί κανείς γιατί δηλώνετε κι εσείς αριστεροί!

Αλήθεια μιας και τα λέτε έτσι ωραία "κάποιε σύντροφε" και Β.Κ. δεν μας λέτε κι εσείς που είστε και τι κάνετε;

Δεν ανήκετε πουθενά; Ούτε καν σε μια συλλογικότητα γειτονιάς; Ούτε σε κάποιο σωματείο;

Όχι τίποτ' άλλο γιατί είναι λίγο άδικο να απευθύνεστε σε ένα μπλογκ πολιτικά επώνυμο, να τους λέτε ότι δεν έχουν κάνει τίποτα και ότι κοιμούνται ενω εσείς κρύβεστε πίσω από ψευδώνυμα και αρχικά και δεν ξέρει κανείς, απ' όσους μπαίνουμε εδώ και διαβάζουμε, τίποτα απολύτως για τη δράση σας!

"ένα μέλος του ΚΚΕ(μ-λ)" που σίγουρα δεν κοιμόταν ούτε το 2008, ούτε το Μάη - Φλεβάρη του 2010 - 2012, ούτε στον εργασιακό του χώρο, ούτε στη γειτονιά του όταν εμφανίστηκαν φασίστες, που συγκρούεται καθημερινά με τη φασιστικοποίηση και που δεν εξοβελίζει την πραγματική λαϊκή βία. Μαζί με την οργάνωσή του εκτός κι αν έχετε αποδείξεις για το αντίθετο!

Όσο για το τι έγινε και τι γίνεται με τους Σύριους ρωτήστε την αριστερά που τους καπέλωσε και μάλλον υποστηρίζετε. Τουλάχιστον σαν νοοτροπία!

Ανώνυμος είπε...

καλά ηρέμησε και συ λίγο 04:39, τα κάνουν και άλλοι αυτά, τι θες, παράσημο ?

και αν πεις για την αριστερά, δεν σημαίνει ότι κρίνεις προθέσεις, εντιμότητα, αγωνιστικότητα κλπ. Εγώ τουλάχιστον δεν το κάνω ποτέ, μπορεί εξίσου να κρίνεις ανεπάρκειες, ελλείμματα, ηττοπάθεια, και τάσεις ενσωμάτωσης που άνετα μπορεί να μην είναι κάτι σε προδοσία ξέρωγω.

απλά επισήμανα μια ιστορία που την θεωρώ χοντρή πρόκληση και ζήτησα να βγουν συμπεράσματα για την μόνιμη πρόταση περί αποχής, των 2 συνομιλητών, μια στάση τόσο ενσωματωμένη και επικίνδυνη, στον σκληρό πυρήνα των αστικών επιδιώξεων.

"κάποιος σύντροφος"

ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΝΙΚΟΣ είπε...

Κάποιε,
αργείς να συμπλεύσεις ανοιχτά με τον ΣΥΡΙΖΑ και θα μείνεις σαν τη Γιαταγάνα ( τζάμπα ο κόπος και μεταξύ μας- παραβάν θα υπάρχει- το πιθανότατο ''κρυφό κουκί'').
Συγνώμη, αλλά είναι αδύνατο να μιλήσει κανείς σοβαρά και πολιτικά μαζί σου....ειδικά αυτό το υπέροχο : ''....για την μόνιμη πρόταση περί αποχής, των 2 συνομιλητών, μια στάση τόσο ενσωματωμένη και επικίνδυνη, στον σκληρό πυρήνα των αστικών επιδιώξεων'', αν εξαιρέσει κανείς την αριστερή ανοησία για δήθεν αστικές επιδιώξεις, το έχει πεί προ τριετίας και με ειλικρίνεια ο δημοκράτης Πάγκαλος-ενεργοποίηση του νόμου περί ''υποχρεωτικής ψήφου''
Ελπίζω να μη μείνεις στους 18-άρηδες και στην απαγόρευση να ψηφίσουν τώρα, όπως σωστά αστικοδημοκρατικά κάνεις και να στηρίξεις τον αγώνα να μένουμε τουλάχιστον εκτός κελιών όσοι δεν ερίζουμε για την τελική επιλογή της Ραχήλ του λακεδαιμονικού tattoo και των ασπασμών στη ΧΑ,όντας ''πολύ αντισυστημικοί''.
Γιατί ξέρεις... δεν πρέπει να αιφνιδιαστούμε από το τυχόν προχώρημα της φασιστικοποίησης και σ αυτό το μέτρο καταστολής αν συνεχιαστεί η παγίωση της αποχής στα τωρινά επίπεδα.
σημείωση-(......ό,τι και να απαντήσεις θα είναι παραμιλητό, απλά γιατί δεν θα αντιδράσω-δεν είσαι''γραφικός'' όπως κακώς θεωρείσαι, είσαι ξεκάθαρα δεξιός και κάτι δεν μου πάειστις ''παρεμβάσεις'' σου,όλο και πιο πολύ.

Ανώνυμος είπε...

ότι θεωρούμαι γραφικός από που το συμπέρανες ? Μάζεψες κόσμο που παρακολουθεί το blog και το συζητήσατε ? Δεν μπορείς χωρίς επί προσωπικό υβρεολόγιο ?

Πόσες δεκαετίες στο κίνημα χρειάστηκες Νίκο για να έρθεις σε αυτό το επίπεδο συντροφικότητας, ικανότητας πολιτικής έκφρασης και προλεταριακών ηθικών αρχών ?

Κατά τα λοιπά εγώ θα απαντήσω πολιτικά, και ας είπες ότι δεν θα απαντήσεις γιατί είμαι γραφικός δεξιός και ύποπτος μιας και οι παρεμβάσεις μου έχουν κάτι "περίεργο". (ποιος κάνει σαν κνιτάκος τώρα φίλε?).

Το σύστημα θέλει πολιτικό-εκλογικό σύστημα ΗΠΑ (εφόσον δύσκολα μπορεί να αποφύγει κάτι με επίφαση δημοκρατίας και εκπροσώπησης) χωρίς καμιά διαμεσολάβηση λαϊκών συμφερόντων, και πολλές φορές με πολύ μειωμένη συμμετοχή. Η "δημοκρατία" σαν κράτος του "δήμου" (γενικά, όχι η αστική κλπ) είναι ιστορικό ατύχημα για τον φιλελευθερισμό, δηλ την προνομιμοποίηση της ελευθερίας του ατόμου. Είναι το πληβειακό στοιχείο των αστικών επαναστάσεων, το εργατικό κίνημα, το κομμουνιστικό κίνημα και η αριστερά, οι σοσιαλιστικές και εθνικοαπελευθερωτικές επαναστάσεις που επέβαλλαν στον φιλελευθερισμό την "δημοκρατία".

Είναι αυτό ακριβώς το στοιχείο που ο ιμπεριαλισμός θέλει να καταργήσει, καταργώντας την λαική κυριαρχία. Την ικανότητα ο εργαζόμενος λαός σε έναν κοινωνικό σχηματισμό σαν πεδίο ταξικής πάλης να μπορεί να αγωνίζεται, να προωθεί τα συμφέροντα του, να έρχεται σε ρήξη με τις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής και εξουσίας.

Δεν απάντησες όμως στο γιατί το κράτος απαγορεύει την ψήφο στους 18άρηδες. Η μια νομοτεχνική ατυχία που λέει η κυβέρνηση, ή αυτό που λέω εγώ (και ο ΣΥΡΙΖΑ, και το ΚΚΕ, δεν ξέρω για ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δεν έχω δει, μπορεί, φαντάζομαι θα έχει βγάλει για το θέμα).

Έλα ρε μεγάλε επαναστάτη, συμφώνησε με τον Σαμαρά δημόσια ότι είναι μια ατυχία και όχι πρόθεση.

Τελευταίο: τι κάνεις εσύ στο παραβάν, που το ξέρουμε ?

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

τι λες ρε μάστορα; Ώστε ο φιλελευθερισμός είναι επαναστατική κατάχτηση, ώπα
Εγω δεν σε θεωρώ ούτε σαν τις Πρέσπες, ούτε δεξιούλη, σε θεωρώ ατύχημα του Αγσ

Ανώνυμος είπε...

Φίλε 09:12

ο μάστορας ξέρεις είναι τιμητική προσφώνηση, του παλαιότερου και καλύτερου εμπειροτέχνη εργάτη, αλλά είναι λίγο για παλαιότερες εποχές του καπιταλιστικού καταμερισμού εργασίας. Ευχαριστώ πάντως, να ξέρεις όμως πως είμαι με την κοινωνικοποίηση της γνώσης και όχι την "αυθεντία"

προφανώς όμως έχεις ανάγκη καθοδήγησης όταν λέω πως η "δημοκρατία" είναι ατύχημα του φιλελευθερισμού, του οποίο το γνήσιο πρότυπο είναι κανένα δικαίωμα, καμία εκπροσώπηση του λαού κλπ.

"κάποιος σύντροφος"

Ανώνυμος είπε...

ναι ΡΕ μάστορα αριστερέ σύντροφε
λες και για ουδέτερη γενική δημοκρατία, το παιδί του Λένιν είσαι;

Ανώνυμος είπε...

δεν είπα για δημοκρατία σαν σύστημα αλλά σαν αξία, και γι αυτό το έβαλα σε εισαγωγικά, σαν αγώνα για το κράτος των πολλών μέχρι τότε που ο κομμουνισμός θα καταργήσει το κράτος έτσι κι αλλιώς (αλλά είπαμε, έχεις ανάγκη καθοδήγησης, αλλά είναι αστικός ρόλος αυτό που μου ζητάς να κάνω μέσω διαδικτύου, δεν το θέλω, απευθύνσου αλλού)

είμαι πολύ νέος για παιδί του Λένιν (δεν ξέρω καν αν είχε)

"κάποιος σύντροφος"

BK είπε...

4.39 μμ
οποιος εχει τη μυγα μυγιαζεται. εγω δεν αναφερθηκα στο κκε μλ, αλλα ειρωνικα προς τον καποιο συντροφο.
εγω δεν ειμαι ενα τιποτα, ανενταχτος ειμαι, συμμετεχω στο σωματειο μου το οποιο μεθαυριο περναει δικαστηριο, σε συλλογικοτητα γειτονιας με συναγωνιστες του κκε μλ και ο συριζαιος δημαρχος της γειτονιας μου με απειλησε με μηνυση και πηγα να πλακωθω με σπιτονοικοκυρη της γειτονιας μου οταν απειλησε να φερει τη χρυση αυγη σε πακιστανους μεταναστες, και εχω απολυθει και απο δουλεια για συνδικαλισμο.
θες και το ονομα μου? απο τα αρχικα μου βγαινει και ρωτα το διαχειριστη. παντως ολα οσα λεω πανε σιγουρα μεταξυ αλλων για τη συμμαχικη σου οργανωση!

Ανώνυμος είπε...

Λέτε ,ότι οι σχέσεις που θα οικοδομήσετε με αγωνιστές τις λίγες μέρες της προεκλογικής περιόδου,θα τεθούν στην υπηρεσία των αναγκών του κινήματος.Γιατί λοιπόν επικρίνετε τις οργανώσεις που κάθε τέτοιες μέρες προτείνουν συνεργασίες,με τη διαβεβαίωση,ότι δεν θα είναι απλά προεκλογικού χαραχτήρα;

Αντίσταση στις γειτονιές! είπε...

Δεν οικοδομούμε σχέσεις με κανέναν ξαφνικά και ...προεκλογικά. Αν και έχουν υπάρξει και τέτοιες περιπτώσεις, μιας και η παρέμβαση στις εκλογές δίνει τη δυνατότητα να μιλήσουμε με περισσότερο κόσμο απ' ότι στη καθημερινότητα!
Απλά αυτό που βλέπουμε γύρω μας είναι μια πίεση που ασκείται σε κόσμο που είναι κοντά μας, πίεση που τη νοιώσαμε και στις δεύτερες εκλογές του 2012, και υπό αυτή την έννοια ίσως η καλύτερη έκφραση να ήταν αντί για "οικοδομούμε" το "συσφίξουμε".

Για τον Β.Κ. θα έλεγα ότι η ταύτισή του με τον "κάποιο σύντροφο" είναι άδικη! Πολύ περισσότερο με τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΣΕΚ (αν κατάλαβα καλά ποια αριστερά καπέλωσε τους Σύριους!). Αν και καμιά φορά ο τρόπος που γράφει χρειάζεται διευκρινήσεις δεν θα το έλεγα ότι μας ταυτίζει με πρακτικές άλλων! Βέβαια θα διαφωνίσω μαζί του. Η αριστερά ούτε κοιμόταν ούτε απούσα ήταν απ' όλα αυτά που λέει. Εκεί ήταν. Το θέμα είναι γιατί ήταν εκεί και τι έκανε! Συναγωνιζόμαστε παρά τις διαφωνίες μας. Και βεβαίως δεν έχουμε καμιά μύγα!

Όσο για τα υπόλοιπα αυτό που φοβάται κατ' αρχήν το σύστημα είναι το λαό και τις αντιδράσεις του. Και την αποχή, ακόμη κι αν διαφωνούμε με αυτή στη συγκυρία, δεν θα την ενοχοποιήσουμε. Δεν την έχουμε αποκλείσει σαν επιλογή ούτε για βουλευτικές εκλογές. Άλλωστε αν το σύστημα ήθελε να εφαρμόσει σύστημα αλά ΗΠΑ θα το είχε κάνει χρόνια τώρα! Τι θα το εμπόδιζε; Το γεγονός ότι δημιουργεί διάφορα προσκόματα και τερτίπια ώστε να εμποδίσει την πραγματική έκφραση του λαού δε σημαίνει ότι έχει επιλέξει την αποχή σαν κεντρική του γραμμή. Δεν υπάρχει κανένα στοιχείο γι΄αυτό. Το αντίθετο, βάση του νόμου ο οποίος μπορεί ανά πάσα στιγμή να ενεργοποιηθεί, εχει συμβεί σε συγγενικό μου πρόσωπο, η αποχή είναι τιμωριτέα και ας το αμφισβήτησε ο "κάποιος σύντροφος" σε άλλη συζήτηση.
Μου κάνει πάντως ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός ότι όλοι οι υποστηρικτές της δημοκρατίας (για την κατάργηση της οποίας παλεύουν οι κομμουνιστές!) και του ουδέτερου κράτους σκίζετε τα ρούχα σας για τους 18ρηδες, μάλλον επειδή θα ψηφίσουν έτσι κι αλλιώς σε ενδεχόμενες δεύτερες εκλογές, αλλά κάνετε γαργάρα το ότι όλο το σύστημα των εκλογών βρωμάει και ζέχνει από αντιδημοκρατικές πρακτικές. Ίσως δε βολεύει η ...κατάληψη της εξουσίας με πραγματική αποτύπωση των λαϊκών διαθέσεων στο μοίρασμα των εδρών! Ή έστω την αναβαθμισμένη παρέμβαση σε περίπτωση ξεπεράσματος του ...3%!

Ανώνυμος είπε...

Και λέτε,ότι θέλετε να σώσετε αγωνιστές από αυταπάτες,απελπισια κ ψήφηση στους ρεφορμιστές. Μαy είτε ψηφισουν ρεφορμισμό,είτε εσάς ή άλλες οργανώσεις κινηματικών θέσεων,στην πράξη τίποτα δεν αλλάζει.Μπορείτε να κάνετε αυτούς τους ανθρώπους να κινητοποιηθούν κ να παλέψουν μαζί σας για πραγματικά επίδικα;Αυτό μόνο τους σώζει για το κίνημα.Και τότε η πρακτική σας θα είναι σε συνέπεια με το χαραχτήρα σας.
Ο προηγούμενος ανώνυμος

Ανώνυμος είπε...

@ Ανώνυμος 13/1/15, 1:33 π.μ.

Πουθενά και ποτέ δεν έχουμε διατυπώσει θέση για τις εκλογές που να τις παρουσιάζει ως πεδίο "αλλαγής" για το λαό. Το αντίθετο μάλιστα. Πουθενά και ποτέ δεν έχουμε παρουσιάσει τους εαυτούς μας ως σωτήρες. Πιστεύουμε ότι υπάρχουν αγωνιστές που δεν θέλουν να ακουμπήσουν στο ΣΥΡΙΖΑ και δέχονται πίεση για το αντίθετο. Από το γενικό κλίμα, από τον περίγυρο, από μια σειρά οργανώσεις που τα έχουν ήδη μισο-ακουμπήσει. Πιστεύουμε ότι η επιλογή μας για εκλογική κάθοδο με αυτό το περιεχόμενο μπορεί να στηρίξει πολιτικά αυτό το δυναμικό. Ανεξάρτητα αν δεν ψηφίσουν εμάς και καταλήξουν πχ σε αποχή. Θα θέλαμε παρόλα αυτά να μας στηρίξουν και εκλογικά κατανοώντας ότι η πολιτική μας πρόταση για τη συγκρότηση μετώπου αντίστασης αφορά και τη δική τους παραπέρα κινηματική ένταξη και συμμετοχή. Πράγμα που επιδιώκουμε για όσους αγωνιστές ερχόμαστε σε επαφή, ανεξάρτητα αν αυτό συμβαίνει σε προεκλογική περίοδο και ιδιαίτερα όταν βρισκόμαστε σε περίοδο αγωνιστικών ξεσπασμάτων. Αν θέλεις έλα να συζητήσουμε τη συμμετοχή σου στη Λαϊκή Αντίσταση και μη μας ψηφίσεις ποτέ.