Η δύναμη της κριτικής.

To σχόλιο του συντρόφου ή φίλου για το άρθρο Το πρόγραμμα- «γέφυρα» και τα γεφυρωμένα… αγεφύρωτα με παρακίνησε να γράψω μερικές σκέψεις που δεν … χωρέσανε ξεπερνώντας το όριο των χαρακτήρων ως δεύτερο σχόλιο στο κυρίως άρθρο.
Κάθε κριτική είναι καλοδεχούμενη όμως κάθε συντροφική κριτική (μάλλον δείχνει να κινείται στα πλαίσια του «χώρου») καλόν είναι να πάρει υπόψη του μερικές πλευρές της κατάστασης.
Όσον αφορά λοιπόν την οικονομική ειδησιογραφία και όπως ασκείται από την εφημερίδα μας , ισχύουν τα εξής:
1. Το "θέμα" από μόνο του είναι δύστροπο. Αν θέλεις βέβαια να γράψεις ένα κατά κυριολεξία οικονομικό άρθρο και όχι να επαναλάβεις πολιτικές εκτιμήσεις.
2. Η έντονη ενασχόληση με τα οικονομικά (παλιότερα γράφονταν κάποια άρθρα πιο αραιά) είναι χαρακτηριστικό της μνημονιακής περιόδου και αυτό όχι τυχαία φυσικά. Μέσα από αυτή τη διαδικασία «μάθαμε» αρκετά πράγματα και δεν είναι τυχαίο πως μόλις τα τελευταία δύο χρόνια αρχίζουμε να γινόμαστε πιο σαφείς (γιατί γνωρίζουμε το αντικείμενο καλύτερα, σοφόν το σαφές κατά τους αρχαίους). Πολλές φορές περιμέναμε να γραφτεί άρθρο επί του... πιεστηρίου γιατί συνήθως οικονομικές διασκέψεις και eurogroup κλπ πραγματοποιούνται μέσα στην... εβδομάδα!
3 Ο πληθυντικός στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι... καταχρηστικός . Γιατί ένα όγκος δουλειάς που κανονικά έπρεπε να είναι αντικείμενο μιας ομάδας διεκπεραιώνεται από ένα άτομο.
Αυτό δεν αφορά μόνο στις αναγκαστικές δεσμεύσεις στο στυλ γραψίματος , ή απλά την μ...... που κουβαλάει στο μυαλό του, ή τις υπαρκτές και εν πολλοίς αδιόρθωτες αδυναμίες του γράφοντα. Πρόκειται για πιο ουσιαστικό ζήτημα. Ένα βασικό εσωτερικό πρόβλημα που οφείλεται και στη μη ύπαρξη καταμερισμού που διαπιστώνω στη δική μας προσπάθεια άρθρων περί τα οικονομικά είναι ότι ταυτόχρονα ένα οικονομικό άρθρο (και στα πλαίσια μιας δεκαπενθήμερης έκδοσης μη το ξεχνάμε) πιάνει ζητήματα εκλαΐκευσης και ζητήματα προβληματισμού! Αντιφατικό. Όχι γιατί πρέπει να απευθύνεσαι σε διαφορετικό κοινό αλλά γιατί υπάρχει ταυτόχρονα αυτή η ανάγκη και για τα δύο (εκλαΐκευση-προβληματισμός). Δεν μπορεί να γίνεται από το ίδιο άτομο στο ίδιο άρθρο.
4.Δεν είναι καλό να αδικούνται προσπάθειες . Νομίζω πως η οικονομική ειδησιογραφία μας έχει πάρει σοβαρά υπόψη τις κριτικές των φίλων και συντρόφων και οι δύο στήλες προσπαθούν να ανταποκριθούν σε αυτή την πιο συγκεκριμένη (και όχι γενική) κατεύθυνση. Τα μεγάλα άρθρα (όπου ο αρθρογράφος έχει χώρο να αναπτύξει τόσο τη γενική γραμμή όσο και τις ιδιαίτερες πλευρές) εμφανίζονται σποραδικά και έχουν εξαφανιστεί (συνειδητά) τα μεσαίου μεγέθους άρθρα όπως το παραπάνω που περιέχουν πολλές φορές αναφορές και όρους που θέλουν ανάλυση. Τέτοια άρθρα οικονομικά, μεσαίου μεγέθους δεν γράφονται πια. Τουναντίον πριν και λίγο μετά τις εκλογές έγιναν παρεμβάσεις (με πνεύμα εκλαΐκευσης) που κατά γενική ομολογία και από κόσμο εκτός "χώρου" βοήθησαν και αναπαράχθηκαν μάλιστα. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί δεν ακούγεται μια καλή κουβέντα γι’ αυτή την προσπάθεια και εντός "χώρου".
5. Δεν είναι μόνο όμως η αυτοκριτική και οι αδυναμίες του γράφοντα. Είπαμε πως από μόνο του το θέμα έχει δυσκολία. Απαιτεί και ένα αναγνώστη που -στα πλαίσια της αυτομόρφωσης- το’ χει και λίγο ψάξει το πράγμα. Δηλαδή δεν χρειάζεται κάθε φορά να γράφουμε τι είναι π.χ. τα swaps όταν σήμερα υπάρχει το διαδίκτυο ή όταν επανειλημμένα έχουμε αναφερθεί σε αυτό. Εντάξει για κάποιον πολύ πλατύ αναγνώστη αλλά για τους υπόλοιπους ; Και αυτό δεν το παίρνω πίσω γιατί εκφράζεται και σε άλλους τομείς ιδεολογικής προετοιμασίας και αυτομόρφωσης. Σταματώ εδώ γιατί τα υπόλοιπα δεν είναι θέμα διαδικτυακής συζήτησης.
Όπως αντιλαμβάνεται κανείς μόνο απαίδευτη και εύκολη (και ανυποψίαστη) δεν μπορεί να χαρακτηριστεί η προσπάθεια που γίνεται .
Βέβαια τα πράγματα δείχνουν ότι το μήνυμα δεν... λαμβάνεται παρόλα αυτά. Και αυτό είναι που μετράει ανεξαρτήτως προθέσεων. Ίσως τελικά να χρειάζεται μια αραιότερη εμφάνιση τέτοιων άρθρων που θα είναι πολύ καλά δουλεμένα. (εξαιρώ τον Οικονοκόσμο που πρέπει να συνεχίσει). Ίσως πρέπει να ασχοληθούν και κάποιοι άλλοι (όχι "ειδικοί")και να τα καταφέρουν τελικά καλύτερα και με μια πιο ανανεωμένη ματιά. Δεν είναι καλό να μονιμοποιείται και να προσωποποιείται μια προσπάθεια.
Σε κάθε περίπτωση είναι και αυτό θέμα ομάδας, δηλαδή οργάνωσης (που μην ξεχνάμε ότι... χρωστά και μία συνδιάσκεψη όπου μεταξύ των άλλων θα συζητηθεί και το μέγα-πάντα- θέμα της ΠΣ). Συνεπώς η διαδικτυακή συζήτηση σε αυτό το μπλοκ σταματά εδώ.
Δημήτρης Μάνος.