23 Φεβρουαρίου 2015

Οι κανονικές «προγραμματικές δηλώσεις», το διάλειμμα και το κουδούνι

Περίεργη αντίληψη για τους «θεσμούς» που ανέλαβαν να διαχειριστούν έχουν οι κύριοι της «πρώτης αριστερής κυβέρνησης». Υποτίθεται ότι ανέλαβαν την διακυβέρνηση του κράτους μέσα από μια δημοκρατική διαδικασία, με ελεύθερες εκλογές. Υποτίθεται ότι οι θεσμοί αυτοί είναι δημοκρατικοί, απλά οι προηγούμενες κυβερνήσεις δεν τους σεβόντουσαν. Υποτίθεται έγινε η αλλαγή και η ανατροπή.

Στην πραγματικότητα οι προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης ήτανε μια φιέστα, μια συνέντευξη τύπου, δεν είχανε κανένα «θεσμικό ρόλο». Για να παρθεί οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία θα πρέπει να εγκριθεί από τα όργανα της ΕΕ, και να πραγματοποιηθεί εάν και εφόσον κρίνουν οι ιμπεριαλιστές ότι «δεν εκτροχιάζεται η δημοσιοοικονομική πειθαρχία». Οι πραγματικές προγραμματικές δηλώσεις γίνονται τώρα, προς τους ιμπεριαλιστές και όχι προς τον λαό. Οι προγραμματικές δηλώσεις δεν έχουν αξία, αν κριθεί ότι είναι «μονομερείς ενέργειες».

Στην πραγματικότητα, για να έρθει οποιοσδήποτε νόμος προς ψήφιση στον ελληνικό κοινοβούλιο, θα πρέπει να έχει πρώτα λάβει έγκριση και «τεχνική βοήθεια» από τα κλιμάκια του ΟΟΣΑ και των γραφειοκρατών των Βρυξελλών. Αντί λοιπόν οι υπάλληλοι της ΕΕ να γράφουν τους νόμους στα αγγλικά, τώρα οι Έλληνες βουλευτές θα γράφουν τους νόμους στα Ελληνικά, όμως θα πρέπει οι νόμοι αυτοί («μεταρρυθμίσεις») να έχουν την σφραγίδα ενός ξένου υπαλλήλου.

Το ελληνικό κοινοβούλιο, αυτός ο υποτιθέμενος «ναός της δημοκρατίας», μπορεί να ψηφίζει τάχα όποιο νόμο θέλει, αρκεί αυτός να κινείται στα πλαίσια «τους υφιστάμενου χρηματοδοτικού προγράμματος», και να τηρούνται οι «διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας».

Καλές λοιπόν οι εκλογές, όμως όποια κυβέρνηση και να βγάλουμε, πρέπει να νομοθετεί από την αίθουσα του Γιούρογκρουπ. Καλό το Σύνταγμα και το πολίτευμα, αλλά υπάρχει το Μάαστριχτ, το Σύμφωνο Σταθερότητας και η διεθνής τοκογλυφία. Καλή η δημοκρατία και η Βουλή αλλά ακόμα καλύτερη η ιμπεριαλιστική κυριαρχία και η ξένη εξάρτηση.

Ωραία τα μεγάλα λόγια για αλλαγές με το λαό πρωταγωνιστή! Αλλαγές όμως μόνο στα πλαίσια που οι ιμπεριαλιστές και το κεφάλαιο θα μας αφήσουν να κάνουμε. Ωραία τα μεγάλα λόγια για ανατροπή! Ανατροπή όμως μόνο με τον τρόπο που οι εχθροί μας θα μας αφήσουν να τους «ανατρέψουμε», και πάντα στο όνομα της καλύτερης εξυπηρέτησης της κυριαρχίας τους, της καλύτερης εξυπηρέτησης των «διεθνών υποχρεώσεων της χώρας». Καλή η κυβέρνηση της… «Αριστεράς» αλλά μόνο όσο είναι χρήσιμη για το κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό.

Στην πραγματικότητα κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ ούτε οι ίδιοι πιστεύετε στο Σύνταγμα, το πολίτευμα, την δημοκρατία, το κοινοβούλιο, όπως δεν πίστευε σε αυτά καμία προηγούμενη κυβέρνηση.

Γιατί οι θεσμοί αυτοί, δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα περιτύλιγμα της δικτατορίας της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστικών μηχανισμών. Και χωρίς την έγκριση της πραγματικής εξουσίας, χωρίς να έχετε λάβει την «διερευνητική εντολή» από τους κυρίαρχους, δεν πρόκειται να βάλετε σε λειτουργία τους «θεσμούς» αυτούς ούτε ένα βηματάκι παραπέρα: όπως ο πειθήνιος μαθητής κοιτάζει τον δάσκαλο του για βγει διάλειμμα, παρόλο που το κουδούνι έχει χτυπήσει, αχρηστεύοντας έτσι το νόημα του κουδουνιού που το ίδιο το σχολείο τοποθέτησε.

2 σχόλια:

Unknown είπε...

Oι στίχοι του Ιακώβου Καμπανέλη, τηρούμενων των αναλογιών, νομίζω πως δύστυχος γίνονται για ακόμα μια φορά επίκαιροι
Μεγάλα νέα φέρνω από κει πάνω
περίμενε μια στάλα ν’ ανασάνω
και να σκεφτώ αν πρέπει να γελάσω,
να κλάψω, να φωνάξω, ή να σωπάσω.
Οι βασιλιάδες φύγανε και πάνε
και στο λιμάνι τώρα, κάτω στο γιαλό,
οι σύμμαχοι τους στέλνουν στο καλό.
Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ’ την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.

Το ριζικό μου ακόμα τι μου γράφει
το μελετάνε τρεις μηχανορράφοι.
Θα μας το πουν γραφιάδες και παπάδες
με τούμπανα, παράτες και γιορτάδες.
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.
Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δε φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί

www.youtube.com/watch?v=9hUmthC8zp8

Unknown είπε...

Προφανώς δυστυχώς και όχι δύστυχος. Εκ παραδρομής το λάθος