Για τον Στέφανο Ριζάκη

Έγινε την Τρίτη 24 του Φλεβάρη στην Αγιά Λάρισας η κηδεία του σ. Στέφανου Ριζάκη (εδώ). Στην κηδεία παρευρέθηκαν, εκτός από τα δύο παιδιά του με τις οικογένειες τους και πλήθος άλλων συγγενών, συντρόφων και φίλων.
Στην τελετή της κηδείας, έγιναν επίσης οι εκφωνήσεις τριών επικήδειων. Οι δύο ήταν από τους εκπροσώπους των αντιπροσωπειών του Μ-Λ ΚΚΕ και του ΚΚΕ(μ-λ) και η τρίτη από την μεριά ενός συντρόφου και φίλου, του Στέφανου από τα χρόνια τα παλιά και των κοινών αγώνων τους.
Παραθέτουμε τον επικήδειο Στέλιου Αγκούτογλου, που κατευόδωσε τον παλαίμαχο κομμουνιστή με τα παρακάτω λόγια εκ μέρους του ΚΚΕ(μ-λ):

“Τον σύντροφο Στέφανο Ριζάκη τον γνώριζα πολλές δεκαετίες. Τον θυμάμαι από την δεκαετία του ’70, όταν τον συνάντησα για πρώτη φορά στην πόλη όπου ζούσε και δούλευε, στην Βρότσλαβ της Πολωνίας. Ακόμα και τότε ο Στέφανος, με ένα πόδι, ήταν αεικίνητος και πάντα πρόθυμος όχι μόνο στις θεωρητικές και γενικότερα πολιτικές αναλύσεις και καθήκοντα, αλλά και για τα πρακτικά ζητήματα που αντιμετώπιζε η οργάνωση των Ελλήνων Μαρξιστών – Λενινιστών, των Ελλήνων κομμουνιστών, ανταρτών στην αναγκαστική προσφυγιά.
Ο σ. Στέφανος ήταν σε όλη του την ζωή αφοσιωμένος στη υπόθεση του λαού και αγωνιζόταν θαρραλέα για την εθνική ανεξαρτησία, την ελευθερία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τα υψηλά ιδανικά του κινήματος.
Ο αγώνας του και το παράδειγμα του ήταν για όλους εμάς πολύ διδακτικά και χρήσιμα για να κατανοήσουμε σε βάθος ότι αξίζει τον κόπο να αγωνίζεσαι για υψηλά ιδανικά, αξίζει τον κόπο να αγωνίζεσαι, να θυσιάζεσαι και να πεθαίνεις για αυτά
Και η ζωή του σ. Στέφανου, αυτό το μακρύ «οδοιπορικό» δρόμο ακολούθησε , τον γεμάτο από ζωντανά παραδείγματα αυτοθυσίας και αυταπάρνησης για την υπόθεση του λαού. Η ένταξη του σ. Στέφανου στο κίνημα ήταν ήδη πριν από την εκτέλεση του αγωνιστή πατέρα του καθώς και της μητέρας του από του Γερμανούς κατακτητές.
Όλοι εμείς που μαζευτήκαμε εδώ σήμερα μπροστά στον Στέφανο, αυτήν την ύστατη στιγμή που τον συνοδεύουμε στο τελευταίο του ταξίδι, αποτίουμε φόρο τιμής στο σύντροφο που φεύγει πλήρως ημερών και με πλήθος διδασκαλιών, τόσο με τον λόγο του όσο και προπαντός με την αταλάντευτη πράξη του. Πέρα όμως από αυτά, μας αφήνει ο σ. Στέφανος έναν πλούσιο γραπτό λόγο με πολλά βιβλία ως παρακαταθήκη για τον αγώνα που συνεχίζεται , τιμώντας τόσο τον σύντροφο που φεύγει σήμερα, όσο και εκείνων που έφυγαν στο παρελθόν.
Ναι σ. Στέφανε, θα κρατήσουμε την υπόσχεση που σου δώσαμε. Μπροστά στην τελευταία σου κατοικία, θα τραγουδήσουμε όλοι μαζί το αντάρτικο τραγούδι, γιατί αυτή ήταν η επιθυμία σου και για ‘μας η επιθυμία ενός ξεχωριστού συντρόφου όπως εσύ είναι νόμος. Καλό κατευόδιο σ. Στέφανε στο … νέο οδοιπορικό σου και ‘μείς θα σου τραγουδούμε…”

http://www.kkeml.gr/ προδημοσίευση από την Προλεταριακή Σημαία

Αποχαιρετισμός του σύντροφου Στέφανου Ριζάκη από το Μ-Λ ΚΚΕ:

Με μεγάλη συγκίνηση είμαστε εδώ για το στερνό χαιρετισμό ενός λαμπρού αγωνιστή και ανθρώπου.
Με μεγάλη συγκίνηση το Μ-Λ ΚΚΕ, το μαρξιστικό-λενινιστικό κίνημα, αποχαιρετά σήμερα τον σύντροφο Στέφανο Ριζάκη. Ένα σπουδαίο σύντροφο μας, που απο αυτά τα χώματα της επαρχίας Αγιάς ξεκίνησε και διάνυσε ακατάβλητος, μέχρι την τελευταία του πνοή, ένα μεγάλο ταξίδι αγώνα και ζωής, ολόψυχα ταγμένο στα κομμουνιστικά ιδανικά, στην υπόθεση της λευτεριάς της πατρίδας μας και της κοινωνικής προκοπής του λαού μας.
Γεννημένος το 1922 από αγροτική οικογένεια στο χωριό Σωτηρίτσα της Αγιάς Λάρισας, ο σ. Στέφανος ήταν παιδί γονιών αγωνιστών. Στα πολύ νεανικά χρόνια του είδε με οδύνη να εκτελούν τους γονείς του. Είδε, όπως ο ίδιος έχει γράψει στα χρόνια 1940-1950,τον πατέρα του Κώστα και την μάνα του, την Παρασκευή, «να ποτίζουν αυτόν τον τόπο με τον ιδρώτα, το αίμα τους και την ίδια τους τη ζωή».Αυτός ο πόνος του έγινε μέσα του μεγάλη αγωνιστική δύναμη.
Από το 1941 στρατεύθηκε στον αντιστασιακό-εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του λαού μας. Εντάχθηκε στην ΕΠΟΝ και στον ΕΛΑΣ, έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας και αξιωματικός της Σχολής του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Μετά το 1949 θα ζήσει για στην Πολωνία σαν πολιτικός πρόσφυγας. Εκεί θα σπουδάσει, θα πάρει πτυχίο μηχανολόγου-μηχανικού του Πολυτεχνείου και θα εργαστεί για 28 χρόνια.
Ο σ. Στέφανος Ριζάκης μέσα στην φωτιά του ηρωικού επαναστατικού αγώνα στη χώρα μας ανέδειξε και τίμησε με την μαχητικότητα του, το υψηλό ήθος του, με την αφοσίωση του στις ιδέες για τις οποίες αγωνίστηκε, την ιδιότητα του πραγματικού κομμουνιστή που υπηρετεί με αυταπάρνηση τα δίκαια του λαού. Οι αρετές αυτές του πραγματικού κομμουνιστή η ανιδιοτέλεια, η αυτοθυσία, η σεμνότητα, η απλή-λιτή ζωή και κυρίως η συνεπής υπεράσπιση των επαναστατικών αρχών του κομμουνιστικού κινήματος τον διέκριναν σ’ όλη του τη ζωή.
Γι’ αυτό ο σ. Στέφανος ήταν από εκείνους του κομμουνιστές που όρθωσε το ανάστημα του και αντιτάχθηκε στην αντεπαναστατική στροφή, που σημειώνεται απο το 1956 στην άλλοτε σοσιαλιστική Σοβιετική Ένωση και στις άλλες σοσιαλιστικές χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, και στη συνέχεια στο ΚΚΕ.
Ο σ. Στέφανος θα γίνει στην Πολωνία δραστήριο μέλος της Μαρξιστικής-Λενινιστικής Οργάνωσης των Πολιτικών προσφύγων από την Ελλάδα. Από τις γραμμές των μαρξιστών-λενινιστών θα συνεχίσει ακούραστα να παλεύει και μετά τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα το 1978.
Στην αγωνιστική διαδρομή του για την αναγέννηση του κομμουνιστικού κινήματος θα ζήσει κι αυτός όλες τις περιπέτειες των διασπάσεων του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος της Ελλάδας, παραμένοντας σταθερός σ’ αυτή την προσπάθεια μέσα από τις γραμμές της ΟΜΛΕ, στη συνέχεια του ΚΚΕ(μ-λ), αργότερα της Κίνησης για την ανασυγκρότηση του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος. Τις τελευταίες δυόμιση και πλέον δεκαετίες ο σ. Στέφανος Ριζάκης ήταν στέλεχος του Μ-Λ ΚΚΕ, υποψήφιος του Μ-Λ ΚΚΕ στο νομό Λάρισας σε όλες σχεδόν τις βουλευτικές εκλογές.
Ο σ. Στέφανος με μεγάλη θέρμη ως το τέλος της ζωής του πάλευε για την ενότητα των μαρξιστών-λενινιστών. Παρέμενε ένας εξαιρετικά ενεργητικός αγωνιστής, ένας κομμουνιστής που αφιέρωνε και την τελευταία ικμάδα του στην πάλη του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος. Ασχολήθηκε με τη συγγραφή αρκετών βιβλίων, μέσα στα οποία αποτύπωσε ιστορικές μαρτυρίες από τα χρόνια του αγώνα κατά της γερμανοιταλικής κατοχής, ιδιαίτερα στην επαρχία Αγιάς, καθώς και σπάνιες και πολύτιμες μαρτυρίες και ντοκουμέντα από τη ζωή και τη δράση των κομμουνιστών της Ελλάδας στις πρώην Λαϊκές Δημοκρατίες και τη Σοβιετική Ένωση. Με μεγάλη αγωνία και ενδιαφέρον αναζητούσε, πάντα, τρόπους για να μεταφέρει τις μακρές κομμουνιστικές εμπειρίες του στις νεότερες γενιές.
Σύντροφε Στέφανε μαζί με τη βαθιά μας θλίψη τώρα που μας φεύγεις φέρνουμε μαζί μας και την μεγάλη ευγνωμοσύνη γι’ αυτά που μας προσέφερες, γι’ αυτά που έδωσες απλόχερα στον αγώνα του κομμουνιστικού κινήματος και του λαού μας.
Οι σύντροφοι του Μ-Λ ΚΚΕ, όλου του μαρξιστικού-λενινιστικού κινήματος κρατούν μέσα τους ζωντανό το αγωνιστικό κομμουνιστικό παράδειγμα ζωής που μας έδωσες. Για να συνεχίσουμε μέχρι το τέλος, μέχρι την ευόδωση του, τον τίμιο και δίκαιο αγώνα του λαού μας, που εξακολουθεί και σήμερα να περνά πολύ δύσκολες μέρες.

http://www.m-lkke.gr/