10 Ιουνίου 2015

Χαιρετισμός προς τους διαθέσιμους εκπαιδευτικούς Λάρισας, που επαναπροσλήφθηκαν

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να είμαι μαζί σας σ΄αυτή τη γιορτινή ατμόσφαιρα, για την τεράστια επιτυχία των εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα σε ολόκληρη τη χώρα.
Μπορεί να βρίσκομαι εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά η καρδιά μου είναι κοντά σας. Σας διαβεβαιώνω ότι η ψυχή και η καρδιά μου δεν έφυγαν ποτέ από τη Λάρισα. Θα σας θυμάμαι για πάντα. Πως μπορώ να ξεχάσω τη δυνατότητα που μου δίνατε να μιλάω στις συνελεύσεις σας, στο συντονιστικό, αλλά και στις αμέτρητες παρεμβάσεις. Πως μπορώ να ξεχάσω το τραπεζάκι με τις προκηρύξεις και τη ντουντούκα στο αρχαίο θέατρο αλλά και σε όλες τις πλατείες. Πως μπορώ να ξεχάσω την αγωνιστικότητά σας στις μεγάλες διαδηλώσεις της Λάρισας, αλλά και της Αθήνας. Την αγωνιστικότητά σας στα Τέμπη, αλλά και στην Καρδίτσα. Θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό που πάνω από ένα χρόνο μου δώσατε τη δυνατότητα να εκφράσω με τον πιο ενεργό τρόπο μαζί με τους συντρόφους μου, τη συμπαράστασή μου. Θέλω να με πιστέψετε ότι πήρα πολύ περισσότερα από αυτά που προσπάθησα να δώσω. Μου επιβεβαιώθηκε η θέση πως όταν ένα κομμάτι του λαού πιστεύει σ’ αυτό που κάνει, όταν αποτρέπει καπελώματα, όταν λειτουργεί με δημοκρατικές διαδικασίες, μακριά από αναθέσεις κλπ, μπορεί να πετύχει σημαντικές νίκες.
Εσείς τα καταφέρατε, και γίνατε σημείο αναφοράς, όχι μόνο στον εκπαιδευτικό κόσμο, αλλά και σε ευρύτερα κομμάτια του αγωνιζόμενου λαού. Γίνατε ένα μεγάλο αγκάθι για τις δυνάμεις του συστήματος, αλλά και για κάποιους άλλους που υποτίθεται ήταν στο πλευρό σας.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Μέσα από τον παρατεταμένο αγώνα σας βγάλατε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα. Το πιο σημαντικό είναι ότι τίποτα δεν χαρίζεται αλλά τα πάντα καταχτιόνται μέσα από τον αγώνα.

Συναγωνιστές και συναγωνίστριες,
Το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα όχι μόνο δεν έχει σταματήσει την επίθεση, αλλά γίνεται ακόμα πιο βάρβαρο. Το επόμενο διάστημα θα χρειαστεί να δώσουμε κι άλλους αγώνες. Μπορεί να κερδίσατε μια νίκη αλλά τα υπόλοιπα αιτήματά του κλάδου σας παραμένουν άλυτα. Το ζήτημα της αξιολόγησης, των ταξικών φραγμών, των πραγματικών αυξήσεων κλπ θα μπουν στην ημερήσια διάταξη. Θα πρέπει να συγκροτηθεί ένα κίνημα αγωνιστικό, διεκδικητικό, αντισυνδιαχειριστικό, ανατρεπτικό. Κόντρα σε πολιτικές που διαιωνίζουν την εξάρτηση και την υποτέλεια. Κόντρα σε πολιτικές που στην καλύτερη περίπτωση θέλουν να αλλάξουμε προστάτες. Και επειδή ξεκίνησα να γράψω 10 σειρές αλλά παρασύρθηκα, σταματάω εδώ και εύχομαι να ξανά συναντηθούμε με καλύτερους όρους για νέες νίκες.
Πολλές ευχές, πολλά φιλιά.
Θα σας θυμάμαι για πάντα.

ΣΤΑΘΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ
μέλος του Κ.Κ.Ε (μ-λ)

Δεν υπάρχουν σχόλια: