Θριάσιο .......

Το Θριάσιο γίνεται είδηση μόνο σαν καιγόμαστε. Όλο το άλλο διάστημα ποιος νοιάζεται για της γης τους κολασμένους που ζουν σε άθλιες συνθήκες, ανασαίνοντας τα απόβλητα ενός συστήματος που δεν νοιάζεται για τις ανθρώπινες ζωές, που δεν διστάζει να τις θυσιάσει στο βωμό του κέρδους. Δε νοιάζεται για ένα περιβάλλον που βρήκε παρθένο και το έκανε κόλαση για όλους εμάς που γεννηθήκαμε και ζήσαμε και άλλες εποχές αυτού του ευλογημένου τόπου.
Βίασε ανθρώπους και περιβάλλον. Μας έκανε μια απεριόριστη χωματερή, βιομηχανιών, βυρσοδεψείων, παράνομων δραστηριοτήτων, ξεπλύματος, αποθηκών, σκουπιδιών, χημικών, containers και ό,τι άλλο. Πάτησε πάνω σε ελαφριές συνειδήσεις ανθρώπων ανάλγητων που το μόνο που τους ένοιαζε είναι να ζουν παρασιτικά ανταλλάσσοντας τη γη τους με το θάνατό μας. Άνθρωποι που στα χρόνια της κατοχής δεν δίστασαν να γίνουν δοσίλογοι και μαυραγορίτες για να συσσωρεύσουν περιουσίες για να τις πουλούν να ζουν.
Κι εμείς, που βρεθήκαμε σε τούτο τον καταραμένο τελικά τόπο σαν εσωτερικοί μετανάστες, για ένα μεροκάματο, για ένα κομμάτι ψωμί, είδαμε τη ζωή μας να γίνεται κόλαση. Και σήμερα, που εργάτες καίγονται επίσης για ένα κομμάτι ψωμί, και οι κάτοικοι δηλητηριαζόμαστε από τον αέρα που ανασαίνουμε, από τη γη που καλλιεργούμε, από το νερό που πίνουμε, είμαστε κινηματικά αφοπλισμένοι και παρακολουθούμε απαθείς τον αργό θάνατό μας. Μέχρι να αποφασίσουμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να απαντήσουμε.

Ουρανία Σταυρακάκη

http://agonistikiepitropi.blogspot.gr/