Η σφοδρότητα της επίθεσης των ιμπεριαλιστών της Γερμανίας, των ΗΠΑ αλλά και της «φίλης» Γαλλίας απέναντι σε μία κυβέρνηση η οποία από τις 20 Φλεβάρη με την τότε συμφωνία – υποταγή είχε δώσει ήδη τα διαπιστευτήριά της, γκρέμισε πολλές αυταπάτες και εύκολους σχεδιασμούς επί χάρτου είτε στο κυβερνητικό σχήμα είτε πέρα και γύρω από αυτό.
Όταν η «εναλλακτική» του Grexit δεν αποτέλεσε έναν «αριστερό» εκβιασμό αλλά μία πραγματική απειλή των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων, αποκαλύφθηκε ότι η συζήτηση περί νομίσματος ήταν και είναι αποπροσανατολιστική για τον λαό και μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει επιλογή αστικών και ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για τις δικές τους επιδιώξεις. Ενώ για τον λαό σημαίνει ακόμα μεγαλύτερη στέρηση και φτώχεια, ακόμα μεγαλύτερη εκμετάλλευση από το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο, ακόμα μεγαλύτερο σφίξιμο των δεσμών της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.
Σε μεγάλα τμήματα εργαζομένων άρχισε να γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι η ρήξη, κόντρα στο πλαίσιο της εξάρτησης και ενάντια στον θανάσιμο «εναγκαλισμό» των ιμπεριαλιστών-προστατών, απαιτεί σοβαρή πολιτική και οργανωτική προετοιμασία του εργατικού-λαϊκού παράγοντα. Καθώς κουρελιάστηκαν οι ψευδαισθήσεις δυνάμεων όπως της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της Αριστερής Πλατφόρμας ότι την ρήξη αυτή μπορεί να την πάρει στην πλάτη της μία «αντιφατική κυβέρνηση» με αριστερό πρόσημο όπως αυτή των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και να εφαρμόσει ένα «μεταβατικό πρόγραμμα». Αλλά κουρελιάστηκαν και οι εκτρωματικές τοποθετήσεις του ΚΚΕ ότι οι κάθε φορά πολιτικοί εκπρόσωποι της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας συζητούν στα πλαίσια της ΕΕ και της Ευρωζώνης σαν ισότιμα μέλη της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας και αποφασίζουν «από κοινού».
Τόσο τα προηγούμενα χρόνια της βάρβαρης επίθεσης όσο και σήμερα με την κλιμάκωσή της ο εργαζόμενος λαός όλο και περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι το «μένουμε Ευρώπη» και «ανήκουμε στην Δύση» απηχεί τα συμφέροντα της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας και την δική του καταστροφή. Ταυτόχρονα όμως συνειδητοποιεί κάθε μέρα και πιο πολύ – ιδιαίτερα τις τελευταίες μέρες- ότι η ντόπια άρχουσα τάξη έχει «φροντίσει» συστηματικά – από καταβολής της – να «οικοδομήσει» μία χώρα έρμαιο στις ορέξεις, τις απειλές και τους εκβιασμούς των ιμπεριαλιστών. Και σε αυτή την χώρα ο λαός που είναι ο πραγματικός παραγωγός όλου του πλούτου της που κατασπαράσσεται από τα ξένα και ντόπια τρωκτικά απειλείται συνέχεια να υποτάσσεται για να μην βρεθεί χωρίς τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα, νοσοκομεία. Ενώ όταν αυτά «υπάρχουν», στην κανονικότητα των μνημονίων, δεν έχει πρόσβαση σε αυτά λόγω φτώχειας , εξαθλίωσης και κατάργησης δικαιωμάτων.
Οπότε η πραγματική σύγκρουση με τους εκβιασμούς και τις απειλές των ιμπεριαλιστών δεν «λύνεται» αν ο λαός δεν ανατρέψει το καθεστώς της εκμετάλλευσης , της καταπίεσης και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και δεν γίνει αφέντης στο τόπο του.
Αυτό που αντιλαμβάνονται μεγάλα τμήματα του λαού και της νεολαίας για τον χαρακτήρα της χώρας μέσα στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης και του δοσμένου καπιταλιστικού χαρακτήρα της , έρχεται - εδώ και χρόνια – μεγάλο τμήμα της αριστεράς «μας» να το διαγράψει και να το αντιστρέψει. Και ενώ ο λαός από καιρό αντιλαμβάνεται ότι αυτά που υποφέρουν άλλοι γειτονικοί – και όχι μόνο – λαοί κάτω από την ιμπεριαλιστική επέμβαση δεν είναι πια μακριά από αυτόν και έχει έρθει και η δική του σειρά να μπει στην διακεκαυμένη ζώνη, έχει μία αριστερά που στο μεγαλύτερό της μέρος τον αποπροσανατολίζει και του υπόσχεται εύκολες, γρήγορες και ανώδυνες μεταβάσεις κάθε είδους. Από το «πρόγραμμα σωτηρίας» του ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το τακτοποιημένο πρόγραμμα «λαϊκής εξουσίας» του ΚΚΕ και το «μεταβατικό πρόγραμμα» της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και λοιπών απουσιάζει η λύση της κύριας αντίθεσης για τον εργαζόμενο λαό και την χώρα. Η αντίθεση ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές και τον λαό. Έχουμε εκφράσει από καιρό την άποψη ότι η απουσία αυτή δεν αποτελεί τυχαία αβλεψία των παραπάνω δυνάμεων αλλά έκφραση, στο σήμερα, της ήττας του εργατικού επαναστατικού και κομμουνιστικού κινήματος και της «σκουριάς» που σώρευσε στο σώμα της Αριστεράς η μακροχρόνια κυριαρχία του ρεφορμισμού-ρεβιζιονισμού.
Στην σημερινή της έκφραση αυτή η κυρίαρχη έκφραση παίρνει ένα έντονο δήθεν ταξικό περιεχόμενο που καμώνεται ότι αρνείται να υποταχτούν τα εργατικά – λαϊκά συμφέροντα στο ντόπιο κεφάλαιο προς «χάρη» ενός ρηχού εθνοκεντρικού αντι-ιμπεριαλιστικού αγώνα. Ενώ αυτό αποτελεί ακόμα ένα ψευτο-δίλημμα που θέλει να διαχωρίσει την αντιιμπεριαλιστική από την αντικαπιταλιστική πάλη και να προκαλέσει σύγχυση στις γραμμές του κινήματος και του λαού. Η τραγωδία για το κίνημα είναι ότι σε άλλη φάση των παγκόσμιων και εσωτερικών εξελίξεων ήταν λίγο-πολύ οι ίδιες δυνάμεις που έψαχναν συμμαχίες με ντόπια «μη μονοπωλιακά» τμήματα της αστικής τάξης ενάντια στον δυτικό ιμπεριαλισμό. Σε κάθε περίπτωση αυτό που επιδιώκουν αυτές οι δυνάμεις είναι να αποφύγουν την αναμέτρηση που θα έχει κεντρικό, στρατηγικού χαρακτήρα περιεχόμενο με τις ανάλογες απαιτήσεις και δεσμεύσεις και να περιοριστούν σε τακτικές επιλογές που δεν θα τους φέρει αντιμέτωπους με το «ποιος-ποιόν». Όμως οι εξελίξεις είναι αμείλικτες και όλες οι ψευτο-αριστερές θεωρίες και οι ανάλογες πρακτικές περί παγκοσμιοποίησης, ολοκληρώσεων, ολοκληρωτικού καπιταλισμού και υπέρ-ιμπεριαλισμού που έχουν σαν κοινό παρανομαστή να αλλοιώσουν τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος και να αποκρύψουν τον θανάσιμο ανταγωνισμό για κυριαρχία ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές που φέρνει δυστυχία και καταστροφή στην εργατική τάξη και τους λαούς, πρέπει να απολογηθούν για όλες τις ψευδαισθήσεις και τις αυταπάτες που οικοδόμησαν στον λαό και το κίνημα.
Το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς μαζί με την κυβέρνηση αιφνιδιάστηκαν από την σφοδρότητα των απειλών και των εκβιασμών των Ευρωπαίων και Αμερικάνων ιμπεριαλιστών. Καθώς και από την ένταση των ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών με «πεδίο» την Ελλάδα όπου γινόταν φανερό ένα «μπρα ντε φερ» ανάμεσα σε Γερμανία και τους υποτακτικούς της από την μία και ΗΠΑ – Γαλλίας από την άλλη έτσι ώστε ο χαρακτήρας του όποιου συμβιβασμού να γείρει προς την μία ή την άλλη πλευρά.
Μάλιστα το «αντικαπιταλιστικό» ΚΚΕ έφτασε στην ανάγκη για να εξηγήσει την κατάσταση να αποδώσει την ένταση αυτή στους ενδοιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς (!!!) καθώς όπως φαίνεται η θεωρία «όλοι είναι ιμπεριαλιστές» και «παντού κυριαρχούν τα μονοπώλια» δεν επαρκούσε για να δώσει πειστικές απαντήσεις για τις σημερινές εξελίξεις. Όλοι οι υπόλοιποι, μέσα και έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ «ανακάλυψαν» ότι η Ε.Ε. δεν είναι το «σπίτι των λαών» αλλά ένα κανονικό σφαγείο των λαών και των δικαιωμάτων τους.
Και εδώ αποδεικνύεται ότι εύκολα γράφονται διαφόρων ειδών σχέδια εξόδου από ΕΕ και ευρώ ή γίνονται συνθήματα στις διαδηλώσεις, αλλά είναι τελείως διαφορετικό ζήτημα η επίγνωση που οφείλει να έχει μία αριστερή οργάνωση ή ένα κόμμα για το τι σημαίνει , επί της ουσίας, ρήξη με τον ιμπεριαλισμό και τα δεσμά της εξάρτησής του. Πολύ περισσότερο όταν η όξυνση δεν άγγιξε όλο το πλέγμα των δεσμών της εξάρτησης (ΝΑΤΟ, βάσεις κλπ) αλλά «παρέμεινε» στο πολιτικό-οικονομικό πεδίο.
μία «ειδική» περίπτωση
Η περίπτωση της ΚΟΕ δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στις οργανώσεις της αριστεράς που υποτιμούσαν τον ιμπεριαλισμό και την ανάγκη για αγώνα του λαού για κατάχτηση της ανεξαρτησίας . Μέσα όμως από μία πορεία συνειδητών επιλογών και αφού «ασπάσθηκε» την θεωρία της παγκοσμιοποίησης υπόταξε όλο το αντιιμπεριαλιστικό της φορτίο στην περιβόητη «ενότητα της αριστεράς» και κυρίως στην «λύση» του κεντρικού πολιτικού προβλήματος με την «αριστερή διακυβέρνηση». Έγιναν «δωρητές σώματος» στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, απέσυραν όνομα, σφυροδρέπανο, «δημόσια εμφάνιση» και «εξειδίκευσαν» τον αντιιμπεριαλιστικό τους προσανατολισμό στην «παραγωγική ανασυγκρότηση» της χώρας, εξαφανίζοντας τα συνθήματα για έξοδο από ΕΕ και ΝΑΤΟ. Στην βάση αυτών των επιλογών «κέρδισαν» αναγνώριση στον χώρο και ευρύτερα, κρατικές χρηματοδοτήσεις, εξέλεξαν στελέχη της οργάνωσης στην βουλή με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, έγιναν «κανονικοί αριστεροί». Και σήμερα είναι και αυτοί υποχρεωμένοι να απαντήσουν πως έφτασε το πράγμα έως εδώ και ο χώρος τον οποίο συνδιαμόρφωσαν με τον ΣΥΝ και τους υπόλοιπους, μεταλλάσσεται σε φορέα της επίθεσης ενάντια στους εργαζόμενους και τον λαό. «Είναι αυταπάτη ότι οι δανειστές–λύκοι θα σταματήσουν απλά σε μια συμφωνία. Αυτοί προωθούν την στρατηγική τους: θέλουν και θα επιδιώξουν την πολιτική ασφυξία, την εξαφάνιση της άλλης εναλλακτικής δυνατότητας. Θα μας προσαρμόσουν στο κρεβάτι του μνημονιακού Προκρούστη και θα συντελεστεί μια μετάλλαξη μας». Αυτά λέει ο Ρ. Ρινάλντι (στέλεχος της ΚΟΕ ) στην κοινή συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας και της πολιτικής γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ στις 10 Ιούλη. Αυτοί που ήθελαν να «στρέψουν προς τα αριστερά» τον ΣΥΡΙΖΑ είναι υποχρεωμένοι, σήμερα, να απολογηθούν γιατί απέτυχε το τόσο καλά επεξεργασμένο σχέδιό τους.
η Αριστερά απέναντι στον εαυτό της
Μέσα στην Αριστερά πρέπει πλέον να κοπεί η «πλάκα» όπου ο καθένας με την μεγαλύτερη άνεση άλλα λέει την μία μέρα και άλλα την άλλη χωρίς να δίνει λογαριασμό πουθενά, εκμεταλλευόμενος την αποπολιτικοποίηση που και ο ίδιος έχει συμβάλλει να κυριαρχήσει. Για αυτό που συντελέστηκε, αντιλαϊκή συμφωνία, σε βάρος της εργατικής τάξης και του λαού, θα δώσουν λόγο όλοι.. Δεν θα γλιτώσει κανένας, όσο και αν με τους ελιγμούς που έχει μάθει τόσα χρόνια να κάνει, προσπαθήσει να βγάλει, για άλλη μία φορά, έξω την ουρά του.
Όσοι έχουν υπηρετήσει το «σχέδιο» που φέρνει τον λαό αντιμέτωπο με νέα αντιλαϊκά βάρβαρα μέτρα που φέρνουν την σφραγίδα της Αριστεράς θα πρέπει να απολογηθούν στον κόσμο της Αριστεράς, στους εργαζόμενους και τη νεολαία που καταδίκασαν να ζήσει μαύρη ζωή χωρίς μέλλον.
Σε αυτούς να προσθέσουμε και όσους είτε με τον έναν είτε με τον άλλον τρόπο υπηρέτησαν τα δικά τους σχέδια , αδιαφορώντας για την συγκρότηση ενός μαζικού-μαχητικού και πολιτικοποιημένου κινήματος ενάντια στους ντόπιους και ξένους δυνάστες. Όσους συνέγραψαν «μεταβατικά προγράμματα» και είχαν σκοπό να πιέσουν «από τα αριστερά» για την εφαρμογή τους, είτε εντός είτε εκτός του κυβερνητικού κόμματος. Όσους αποφάσισαν να στήσουν αερογέφυρες «λαϊκής εξουσίας» για να αποφύγουν την αναμέτρηση με τις δυνάμεις του συστήματος και «πρόσφεραν» μεγάλα τμήματα λαού και εργαζόμενων τους νέους κυβερνητικούς διαχειριστές. Και αυτοί οι τελευταίοι μην τολμήσουν να καμωθούν ότι και αυτό το είχαν προβλέψει αλλά ο λαός δεν τους άκουγε και πρέπει να ξανα-διορθώσει την ψήφο του.
Ήρθε η ώρα όλοι να αγωνιστούμε για να ξαναβρεί η Αριστερά το πραγματικό της περιεχόμενο. Να αποκτήσει τα εργατικά- λαϊκά χαρακτηριστικά που χάθηκαν μέσα από τις οπισθοχωρήσεις , την ήττα και την παλινόρθωση.
Να αποτελέσει ξανά πηγή έμπνευσης και αγώνα για μία καλύτερη ζωή και μία νέα κοινωνία.
Γιατί δεν υπάρχει «τέλος της ιστορίας» όπως πολλοί πίστευαν και κάποιοι ήλπιζαν. Είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε την «προϊστορία» της ανθρώπινης κοινωνίας μέχρι της απελευθέρωσή της από τα καπιταλιστικά-ιμπεριαλιστικά δεσμά.
Επαναστατικό δεν είναι όταν μιλάς για την επανάσταση, καθώς αυτό στα λόγια είναι εύκολο και μερικοί μάλιστα τόχουν για «καραμέλα» πρωί - μεσημέρι-βράδυ. Επαναστατικό είναι να κοπιάσεις για την συγκρότηση του εργατικού-λαϊκού παράγοντα να διεκδικήσει την ζωή που του κλέβουν οι καπιταλιστές-ιμπεριαλιστές. Επαναστατικό είναι να αρνηθείς την συνδιαχείριση -με κάθε τρόπο- του συστήματος, από την όποια απλή μορφή μέχρι την κυβερνητική. Επαναστατικό είναι να μην δείχνεις κατανόηση παρά μόνο στα εργατικά-λαϊκά αιτήματα και να μπαίνεις στην πρώτη γραμμή για την διεκδίκησή τους. Επαναστατικό είναι να ξέρεις σε τι κόσμο και σε τι χώρα ζεις και να μην παίρνεις τις επιθυμίες και τις «απογειώσεις» σου για πραγματικότητα.
Η κατάσταση είναι δύσκολη για τους εργαζόμενους, τον λαό, όλους μας. Δεν υπάρχει χώρος για μεγαλοστομίες «αντεπίθεσης», «ξεσηκωμού» και άλλα τέτοια. Είναι ώρα να γίνουν κατανοητές οι μεγάλες απαιτήσεις της περιόδου, να πεταχτεί από το σώμα του κινήματος η σκουριά της συνδιαλλαγής, των εύκολων λύσεων και των «έξυπνων» σχεδίων. Τα υλικά της ήττας και της παλινόρθωσης δεν είναι ανακυκλώσιμα αλλά τοξικά για το κίνημα και τον κόσμο του κινήματος.
Να γειωθούμε στην πραγματικότητα και να στηρίξουμε την ανασυγκρότηση του εργατικού-λαϊκού κινήματος, για να ανοίξει ένας άλλος δρόμος αντίστασης-διεκδίκησης-αναμέτρησης με τους αδίστακτους δυνάστες μας.
73 σχόλια:
"Αλλά κουρελιάστηκαν και οι εκτρωματικές τοποθετήσεις του ΚΚΕ ότι οι κάθε φορά πολιτικοί εκπρόσωποι της ντόπιας κεφαλαιοκρατίας συζητούν στα πλαίσια της ΕΕ και της Ευρωζώνης σαν ισότιμα μέλη της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας και αποφασίζουν «από κοινού»."
Αυτή η τοποθέτηση μπορεί να τεκμηριωθει από κάποιο επίσημο κείμενο του ΚΚΕ;
Εγώ σε όποια ανακοίνωση, απόφαση ή ντοκουμέντο του ΚΚΕ και να κοίταξα, κάνει σαφή αναφορά στην ανισόμετρη ανάπτυξη και την ανισοτιμία που διέπει την ΕΕ και κάθε ιμπεριαλιστική ένωση.
Καλή η αντιπαράθεση αλλά για να είναι σοβαρή πρέπει να βασίζεται πάνω σε πραγματικές θέσεις και όχι σε φανταστικές.
Τέλμαν
Δηλαδή η αλληλεξάρτηση και η ιμπεριαλιστική Ελλάδα δεν ισχύουν πια στις θέσεις του ΚΚΕ;
Το κκε μιλαει παντα για τη ξενη ακριδα, για τη χωρα μας που απο γεννησιμιου της ειναι υποτελης και εξαρτημενη, στις διαδηλωσεις φωναζει παντα οτι ενας ειναι ο εχθρος ο ιμπεριαλισμος.
Το κκε εκπροσωπει οπως παντα τον λενινισμο που λεει οτι μια, χουφτα ιμπεριαλιστικες χωρες εκμεταλευονται ολο τον πλανητη.
Και πανω απ ολα εχει αναλαβει τον αγωνα για ανεξαρτησια απο τον ιμπεριαλισμο.
Το κκε αγωνιζεται ωστε η χωρα μας να παψει να ειναι αβυθιστο αεροπλανοφορο και πεδιο βολης φτηνο.
Συκοφαντειτε και διαστρεβλονετε οπως παντα τις θεσεις του κομ.ατος.
Γμ
Γμ
Μαλλον δεν εχεις παρει χαμπαρι απο το 19ο συνεδριο του ΚΚΕ
η καλύτερη ανάλυση για το ΚΚΕ ειναι αυτη του Μ Λ κκε.. Ειναι η ίδια απο το 15ο μέχρι και το 19ο...
Απλά πράγματα.
Η θέση του ΚΚΕ μιλάει για ανισότιμη αλληλεξάρτηση. Η μισή αλήθεια είναι ψέμα φίλτατε.
Επιπλέον από τα ντοκουμέντα του 19ου συνεδρίου διαβάζω.
Ο καπιταλισμός στην Ελλάδα ειναι στο ιμπεριαλιστικό στάδιο ανάπτυξης του.
Για τη θέση της Ελλάδας λέει οτι αυτή βρίσκεται σε ενδιάμεση θεση με τάσεις υποχώρησης αυτά τα χρόνια και έχει ισχυρές εξαρτήσεις από ΗΠΑ και ΕΕ.
Αν από τα παραπάνω όπως και απο τις ανακοινώσεις της ΚΕ του ΚΚΕ όλο αυτό το διάστημα που γράφουν για ανισοτιμία κρατών- μελών, για ενδοιμπεριαλιστικες αντιθέσεις ανάμεσα σε μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα όπως ΗΠΑ-Γερμανία, Γαλλία - Γερμανια κ.α. καταλαβαίνεις ότι το ΚΚΕ θεωρεί ότι η αστική τάξη της χώρας διαπραγματευεται ως ισότιμο μέλος τότε έχεις σοβαρό πρόβλημα αντιλήψης.
Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι αν το ΚΚΕ θεωρεί ισότιμη στον ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό την Ελλάδα. Αυτό προφανώς δεν είναι θέση του ΚΚΕ και σε αυτό αφορούσε το σχόλιο - κριτική μου στο παραπάνω κείμενο. Σε αυτό δεν μου απάντησες αντίθετα έριξες τη μπάλα στην εξέδρα διαστρεβλωνοντας τη συνολική θέση του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλισμό και τη θέση της Ελλάδας.
Και ξαναλέω λοιπόν. Καλή η κριτική φτάνει αυτή να βασίζεται σε πραγματικές θέσεις ώστε να μπορεί καταρχήν να είναι σοβαρή. Αφού δεχθούμε ότι είναι σοβαρή μπορούμε κατόπιν να εξετάσουμε και την μαρξιστικολενινιστικη της ανάλυση και πολιτικό οικονομική της ορθότητα.
Τέλμαν
Και τώρα τι από όλα να καταλάβουν από τις θέσεις του ΚΚΕ οι κομμουνιστές, οι εργάτες, οι εργαζόμενοι και ο λαός; Ανισότιμη αλληλεξάρτηση! Τι είναι αυτό; Κάτι σαν… ανισότιμη αλληλοεκμετάλλευση!!! (μας έχει όμως και εμάς, τους εργάτες ανάγκη το αφεντικό!). Τέτοια «πονηρή και τα πάντα όλα» ανάλυση για τον καπιταλισμό του Μαρξ και τον ιμπεριαλισμό του Λένιν. Αλλά συνηθισμένους μας έχει το ΚΚΕ σε όλα αυτά (χαρακτηριστικό γνώρισμα άλλωστε του οπορτουνισμού μιας ηγεσίας που τη μια λέει αυτό, την άλλη κάτι άλλο και μετά και τα δυο μαζί). Με τον ίδιο άλλωστε τρόπο «περιποιήθηκε» και τον Ζαχαριάδη και την ιστορία του ΚΚΕ στον «ελληνοϊταλικό πόλεμο». Αποκατάσταση από τη μια του Ζαχαριάδη, «εθνικιστική παρέκκλιση» το γράμμα του Ζαχαριάδη το ‘40. Ότι δηλαδή έλεγαν οι τροτσκιστές και οι πρόγονοι του ευρωκομμουνισμού την εποχή εκείνη. Κατά τα άλλα…. «οι με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες»
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος.
Κι αφού θέλουμε στοιχεία (σιγά την έρευνα, έχει βουίξει ο διαδικτυακός τόπος), να ένα «ωραίο» και… κατανοητότατο απ’ την ανάποδη στο Ριζοσπάστη 28/2, σχετικά με τις εξελίξεις στην Ουκρανία:
«Σε αυτές τις συνθήκες, έχει σημασία να δούμε πώς στέκεται η ελληνική αστική τάξη και το πολιτικό της προσωπικό. Η ελληνική αστική τάξη αξιοποιεί τη θέση του Προεδρεύοντος της ΕΕ για να πρωτοστατήσει στις εξελίξεις. Εξασφάλισε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ιμπεριαλιστική επέμβαση της ΕΕ στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, βιάζεται να κλείσει το Κυπριακό. Δηλώνει ετοιμότητα να πρωτοστατήσει στους σχεδιασμούς για την Ουκρανία. Στόχος να κατοχυρώσει τη θέση της στην περιοχή εις βάρος ανταγωνιστών της (π.χ. Τουρκία), η αναβάθμιση της συμμετοχής της στο μοίρασμα αγορών, στον έλεγχο κόμβων μεταφοράς Ενέργειας και εμπορευμάτων».
Πρωτοστατεί η Ελλάδα στις διεθνείς εξελίξεις, μαζί με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Γερμανία!!! Φυσικά!!! Όπως και από κοινού Μέρκελ και ελληνικός καπιταλισμός σχεδιάζουν νέα (τα ανύπαρκτα κάποτε για το ΚΚΕ), μνημόνια (την ανακοίνωση αυτή να την βρείτε μόνοι μας).
Τι σου κάνει αυτή η αλληλεξάρτηση!!!
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος.
Eμπρος λοιπον. Λευτερια στο Λατση που τον εκμεταλευεται το Γερμανικο κεφαλαιο!
Ή αλλιως οταν ο Σαμιρ Αμην βαφτιζεται Λενιν...
ενας πρωην καλοπροαιρετος
Αρα καμια ευθυνη η ελληνικη αστικη ταξη στην Ουκρανια ε? Δε θελει η ελληνικη αστικη ταξη τη συμμετοχη στην ΕΕ μωρε την αναγκαζουν. Δε θελει να ειναιβστο ΝΑΤΟ τι κερδιζει αλλωστε? Με εκβιασμο την κρατανε.
Αρχοντα η ελληνικη αστικη ταξη λεει το αρθρο προσπαθει να αναλαβει αναβαθμισμενο ρολο. Ξερεις τι σημαινει αυτο? Η Γερμανια ή οι ΗΠΑ δεν εχουν τετοια αναγκη. Ειναι αυτοι που καθοριζουν τις εξελιξεις. Η Ελλαδα ομως προσπαθει να παρει κανα ξεροκομματο και να κρατησει τη θεση της στην περιοχη. Αν εσυ βλεπεις την Ελληνικη αστικη ταξη ανυπαρκτη και υποδουλωμενη τραβα βοηθα την αλλα ο Λενιν αλλα ελεγε. Και τον ορο αλληλεξαετηση τον χρησιμοποιησε και ο ιδιος. Τραβα ζητα του τα ρεστα.
Αναμεσα σε Κινα και ΗΠΑ ποιος ειναι αραγε ο εξαρτομενος?
ενας πρωην καλοπροαιρετος
Οπως έιπε και ο διαδικτυακός Τελμαν: Καλή η κριτική φτάνει αυτή να βασίζεται σε πραγματικές θέσεις ώστε να μπορεί καταρχήν να είναι σοβαρή. Αφού δεχθούμε ότι είναι σοβαρή μπορούμε κατόπιν να εξετάσουμε και την μαρξιστικολενινιστικη της ανάλυση και πολιτικό οικονομική της ορθότητα". Ουτε πραγματική κι κυρίως ούτε σοβαρή είναι η πάνω κριτική. Γιαυτό μα΄΄λον σωστά υπογράφεται σαν "πρώην καλοπροαίρετος"
Ενας που παραμένει καλοπροαίρετος σύντροφος
Κινα-ΗΠΑ και .... Ελλάδα!!
Αλλά ας προσπαθήσουμε πάλι από την αρχή, από πολύ αρχή.
1.Το κεφάλαιο είναι κοινωνική σχέση που «δένει» (με την πολιτική-οικονομική έννοια) τον εργάτη στον κεφαλαιοκράτη. Μήπως αυτή η σχέση «δένει» και το κεφαλαιοκράτη στον εργάτη; Φυσικά, αφού χωρίς εργάτη «γρανάζι δεν γυρνά». Μόνο που το να συνάγουμε από αυτό το κοινωνικό «δέσιμο» (αυτήν την ενότητα των αντιθέσεων, αν θέλετε), το συμπέρασμα ότι και ο εργάτης εξουσιάζει τον κεφαλαιοκράτη και όχι το αντίστροφο είναι σκέτη ανοησία. Τότε έχουμε αλληλεξουδετέρωση των εξουσιών και… πλήρη ελευθερία σχέσεων μεταξύ κεφαλαίου-εργασίας (ούτε ο πιο νεοφιλελεύθερος απατεώνας δεν τολμά να το πει ακριβώς έτσι, το λέει πιο «σπουδαγμένα).
2. Η εξάρτηση είναι σχέση, δεν έχει σημασία αν είναι εξαναγκασμένη αλλά προκύπτει από τα πράγματα (εξαναγκασμένη από τα πράγματα είναι άλλωστε και η «αποδοχή» της μισθωτής σκλαβιάς για τον εργάτη), είναι όρος ζωής, σταθερότητας και επιβίωσης για τον εξαρτημένο ελληνικό καπιταλισμό (που θα ήταν άραγε τώρα χωρίς του «απελευθερωτές» του το ΄21 και το ΄40), που βέβαια έχει φιλοδοξίες όπως κάθε κεφαλαιοκράτης-έμπορας (Μεγάλη ιδέα-Μικρασιατική καταστροφή), αλλά την ανάγκη για το «μεγάλο αφεντικό ώστε να επιβιώσει (επέμβαση Άγγλων-Αμερικανών κ.λπ), δεν θα την αρνηθεί ποτέ.
Τι σημαίνουν όλα αυτά για την στρατηγική και τακτική του κομμουνιστικού κινήματος; Πάρα πολλά. Σημαίνουν να βλέπω που βαδίζω και να πάω εκεί που θέλω. Για να μη μας πάνε άλλοι (κεφάλαιο και φασιστικά μαντρόσκυλά) εκεί που θέλουν αυτοί.
Τα άλλα, περί «καημένης» αστικής τάξης και «κατακαημένου» Λάτση είναι ανοησίες. Τους μαυραγορίτες, τους μεταπράτες, τους αυλικούς, τους υποτακτικούς στον «μεγάλο αυτοκράτορα» μήπως και πέσει ένα ξεροκόμματο δεν είναι να τους λυπάσαι.
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος.
ΥΓ. Και από το «πρωτοστατεί» μέχρι το «καμία ευθύνη» υπάρχει απόσταση ίση με αυτήν που έχει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός με την «ισχυρή» Ελλάδα.
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος.
Ναί δε λέω θα μπορούσα να λυπηθώ τον Έλληνα καπιταλιστή αν πρίν από 1 μήνα δεν είχαμε 4 νεκρούς εργάτες στα ΕΛΠΕ του Λάτση.
Και γιατί ο Λάτσης ουσιαστικά δολοφόνησε αυτούς και στο μέλλον και άλλους εργάτες; Toυ το επέβαλαν πάρα τη θέληση του τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα; Όχι.
Με μεγάλο ζήλο το ελληνικό κεφάλαιο ή για να είμαστε πιο ακριβής το πιο μεγάλο και ισχυρό τμήμα του εκχώρησε μέρος της εθνικής κυριαρχίας του για να συμμετέχει σε μια ιμπεριαλιστική ένωση όπου ήξερε ότι θα είναι ανισότιμο μέλος. Η ανισσομετρία είναι εκ των βασικότερων νόμων του καπιταλισμού πόσο μάλλον στην εποχή του ιμπεριαλισμού στην οποία και ζούμε νομίζω.
Εκτός και αν υπάρχει ένσταση και επ' αυτού. Άρα έρχεται το ερώτημα.
Τι είναι η εξάρτηση; Σχέση είπες καλοπροαίρετε. Σωστά. Από που προκύπτει η εξάρτηση; Εγώ λέω από την ανισόμετρη καπιταλιστική ανάπτυξη. Άρα η εξάρτηση είναι το αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου τρόπου παραγωγής ο οποίος διέπεται από την κύρια αντίθεση της εποχής μας. Κεφάλαιο vs εργασία. Άρα η εξάρτηση δεν είναι η πηγή της ανισσομετρίας αλλά το αποτέλεσμα αυτής.
Προς τα που λοιπόν πρέπει να κινηθεί η πάλη της εργατικής τάξης πρώτιστα; Ενάντια στο αποτέλεσμα (εξάρτηση) ή ενάντια σττην αιτία (καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης);
Επίσης τα ελληνικά είναι σαφής και παραστατικότατη γλώσσα. Η λέξη ανισοτιμία υποδηλώνει συγκεκριμένα πράγματα όταν χρησιμοποιείται μπροστά από τη λέξη αλληλεξάρτηση.
Όποιος αδυνατεί να κατανοήσει ότι ο καπιταλισμός στην Ελλάδα είναι στο μονοπωλιακό στάδιο ανάπτυξης του χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί (και ποτέ δε θα μπορέσει λογικά) να γίνει μια ιμπεριαλιστική δύναμη όπως οι ισχυρές χώρες της ΕΕ, οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ρωσία, η Ιαπωνία, η Ινδία , η Βραζιλία κ.α. αδυνατεί να βγάλει για μένα ακόμα και μισό αίτημα της προκοπής για το κίνημα σήμερα. Πόσο μάλλον να έχει αντίληψη για τις υλικές προυποθέσεις για το σοσιαλίσμο ή αντίληψη για το σοσιαλισμό.
Όποιος αδυνατεί να κατανοήσει τι σημαίνουν οι οικονομικές και πολιτικοστρατιωτικές εξαρτήσεις για την ελληνική αστική τάξη θα εγκλωβίζεται σε λαθεμένα σχήματα του παρελθόντος περί εθελόδουλου και πατριωτικού τμήματος του ελληνικού κεφαλαίου, θα σταδιοποιεί την πάλη , θα ψάχνει για την ολοκλήρωση ενός αστικοδημοκρατικού σταδίου που έχει ολοκληρωθεί εδώ και δεκαετίες και θα γίνεται ουρά του Λάτση επειδή θα τον λυπάται την ίδια ώρα που ο Λάτσης θα του πίνει το αίμα. Εκτός και αν τα μνημόνια (που μόνο το ΚΚΕ τα έβαλε στη σωστή διάσταση τους και δεν τα θεώρησε κύρια αντίθεση της κοινωνίας όπως άλλοι) είναι απλά επιθυμία των Γερμανών βιομηχάνων. Γιατί εγώ θυμάμαι όλα αυτά τα μέτρα και οι ''εκσυγχρονισμοί'' να είναι εδώ και δεκαετίες αιτήματα του ΣΕΒ, του ΣΕΤΕ, της Ένωσης εφοπλιστών,της Ένωσης Τραπεζιτών, της ΓΕΣΕΒΕ κ.α.
Όποιος αδυνατεί να κατανοήσει τα παραπάνω δεν μπορεί και να εξηγήσει γιατί σήμερα δειλά ακόμα βγαίνουν στην Ελλάδα αστικές πολιτικές δυνάμεις και αμφισβητούν την στρατηγική σύμπλευση της χώρας στην ευρωζώνη και την ΕΕ. Τι εκφράζει ο Λαφαζάνης; Το προλαιταριάτο; Τι εκφράζει ο Λαπαβίτσας, η εφημερίδα CONTRA NEWS, ο ιδιοκτήτης της εξαγωγικής (έχει τη σημασία του αυτό) φαρμακοβιομηχανίας ΒΙΑΝΕΞ κύριος Δ.Γιαννακόπουλος, ο Καζάκης(που γράφει πλέον σε χουντική φυλλάδα), η ΑΡΑΝ, η ΑΡΑΣ, οι φασίστες από άλλη αφετηρία βέβαια;
Yπάρχουν ποτέ πολιτικές σκέψεις και δυνάμεις που πατάνε στο κενό; Που δεν έχουν αντανάκλαση σε κοινωνικές δυνάμεις και στρώματα; Όχι φυσικά.
Το ΚΚΕ έστω και με αδυναμίες και με κάποιες αντιφάσεις κατάφερε να απαντήσει στα παραπάνω, να αντιληφθεί αν όχι σε όλη τους την έκταση έστω την ουσία, το ζουμί των αντιθέσεων και των εξελίξεων στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο και γι'αυτό είναι η μόνη κομμουνιστικής αναφοράς δύναμη στη χώρα μας που μπορεί και κάνει και αξιόλογες μελέτες για το σήμερα. πχ διάβαζα από μια παλιά ΚΟΜΕΠ πρόσφατα για το ρυθμιστικό σχέδιο για την Αττική και έχει απαντήσει με βάση την οικονομία σε συγκεκριμένα ζητήματα της ΕΣΣΔ και έχει και μια σχετικά καλή διαμορφωμένη αντίληψη για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού με βάση την πείρα του 20ου αιώνα.
Τέλμαν
Αν είναι να συζητήσουμε επιτέλους σοβαρά ας σταματήσει επιτέλους αυτό περί λύπηση της ελληνικής αστικής τάξης, Το καταλάβαμε, όλοι την μισούμε.
To ζήτημα δεν είναι αν τη μισούμε. Αυτό το θεωρώ δεδομένο για κάθε τίμιο αγωνιστή και εργαζόμενο ανεξαρτήτως αν πολιτικά είναι προσκείμενος στο ΚΚΕ.
Εγώ στηλίτευσα συγκεκριμένη φράση του καλοπροαίρετου για να δείξω ότι ζητούμενο είναι όχι τα αισθήματά μας για τους καπιταλιστές αλλά το πως θα τους πολεμήσουμε αποτελεσματικά ώστε να τους νικήσουμε.
Τέλμαν
Τέλμαν έβαλες αρκετά ζητήματα με συγκροτημένο τρόπο και μπράβο σου. Μάλιστα ανέβασες τον πήχυ της κουβέντας. Αλήθεια γιατί άλλα μέλη ή οπαδοί του ΚΚΕ δεν συμπεριφέρονται όπως εσύ εδώ μέσα και καταφεύγουν στον χουλιγκανισμό;
Δυστυχώς δεν έχω αυτή τη στιγμή το χρόνο να σου δώσω μιαν ολοκληρωμένη απάντηση και θα περιοριστώ στο εξής, διατηρώντας το "δικαίωμα" για να να επανέλθω. Δύο ερωτήσεις μόνο.
Το ρυθμιστικό σχέδιο ως οικομομική δομή εξυπηρετεί την ελληνική μονοπωλιακή διάρθρωση με βάση τις εξαγωγικές-εισαγωγικές ανάγκες του ελληνικού μονοπωλιακού κεφαλαίου και κάποιοι οικονομικό σχέδιο; Και ποιές είναι αυτές οι ανάγκες, σε ποιους τομείς της ελληνικής βιομηχανίας; Ή είναι ένας σχεδιασμός βασισμένος γύρω από τα ΕΣΠΑ και τις κοινοτικές οδηγίες, που εξυπηρετεί το μοντέλο αποβιομηχάνισης και αγροτικού ξεκληρίσματος της χώρας, με βάση τους ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους που έχουν τέθει από την ΕΕ; Το ρυθμιστικό σχέδιο μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς ΕΣΠΑ;
Και μια τελευταία, εύκολη ερώτηση για σένα: υπάρχει κρίση υπερπαραγηγωγής και υπερσυσσώρευσης στην Ελλάδα; Σίγουρα το ΚΚΕ, που έχει πιάσει το ζουμί των αντιθέσεων, θα έχει μια απάντηση γι΄ αυτό.
η ΑΡΑΝ και η ΑΡΑΣ που κολλάνε ρε Τέλμαν ?
εκφράζουν ... τμήμα της αστικής τάξης ? Ο Γιαννακόπουλος που κολλάει ? Κάνει εξαγωγές ? Γιατί το τουριστικό κεφάλαιο τι κάνει? Γιατί είναι φανατικά με το ευρώ ?
μάλιστα σπεύδεις να βάλεις και την ΕΕ, λες ευρώ και ΕΕ, ούτε από την ΕΕ θες να βγούμε.
Το άλλο απίθανο που λες είναι ότι το βασικό είναι ο καπιταλιστικός τρόπος ανάπτυξης, λες και υπάρχει σοσιαλιστικός ή κομμουνιστικός.
τρίτο απίθανο είναι οτι το κεφάλαιο εργασία είναι "κυρίαρχη αντίθεση" όταν αλλού λες ότι είναι ο τρόπος ανάπτυξης και όχι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, και σαφώς δεν σε αφορά η διάκριση βασικής και κυρίαρχης αντίθεσης.
τέταρτο απίθανο ότι ταυτίζεις την εξάρτηση με τον καταναγκασμό της αστικής τάξης.
αν και η κουβέντα είναι βυζαντινολογία, το θέμα είναι αν θα αντιληφθούμε την εθνική κυριαρχία σαν ταξικό, προλεταριακό, διεθνιστικό επίδικο και καθήκον. Όχι στάδιο, για τα οποία εκεί στο ΚΚΕ βέβαια δεν έχετε καμία πραγματική γραμμή άρνησης τους αλλά μια καρικατούρα "επανάστασης".
μια καρικατούρα που λέει ότι τα εθνικά δημοκρατικά προβλήματα στον καπιταλισμό λύθηκαν.Και ότι όποιος το αμφισβητεί είναι με κάποια "αστικοδημοκρατική επανάσταση"
τα στάδια προήλθαν από το κατασκεύασμα του σοσιαλιστικού τρόπου παραγωγής. Ο Λένιν εφόσον δεν έβλεπε τέτοιο πράγμα έβλεπε και τους όρους της σοσιαλιστικής επανάστασης και την αναγκαιότητα της αστικοδημοκρατικής. Η μεταλενινιστική Γ Διεθνής πιστεύοντας αντίθετα στον προγραμματισμό της ιστορίας βάσει της εξέλιξης των παραγωγικών δυνάμεων έβγαλε τα στάδια για να "ολοκληρώσει" τον αστικοδημοκρατικό μετασχηματισμό, να κάνει και συμμαχίες για θεμιτούς διακρατικούς λόγους, να θωρακίσει δια της διακρατικής σχέσης την σοβιετικής ταξική κρατική εξουσία.
πραγματική άρνηση των σταδίων είναι η όξυνση της ταξικής πάλης σήμερα, η ανάλυση των ανακατατάξεων στην ιμπεριαλιστική αλυσίδα, του αδύναμου κρίκου κλπ. Το να αρνηθείς τα στάδια και να τα αντικαταστήσεις με ένα στάδιο, όταν το ΚΚΕ θα κρίνει πως, ξέρωγω, ωρίμασαν τα πράγματα δεν είναι άρνηση των σταδίων, είναι μια αριστερίστικη άρνηση των σταδίων, είναι η βουτιά του ΚΚΕ στην real politik και το there is no alternative, είναι το συνειδητό πλασάρισμα του ΚΚΕ στο λόμπι του ευρώ, με την ανεκδιήγητη εικόνα του Κουτσούμπα να τριγυρνάει την Ελλάδα και να τρομοκρατεί για το τι θα πάθουμε χωρίς το ευρώ.
δηλ χωρίς τα μνημόνια
Κώστας
Aλεπού καταρχήν εγώ μπορώ να μιλίσω μόνο για τον εαυτό μου. Όπως εγώ δεν διατείνομαι ότι εκπροσωπώ το ΚΚΕ και την ΚΕ του έτσι δεν θεωρώ ότι όποιος άλλος ενστερνίζεται πολλές απόψεις ή είναι υποστηρικτής του ΚΚΕ το εκπροσωπεί κιόλας στο διαδίκτιο που είναι απρόσωπο και πίσω απο την οθόνη μπορεί να κρύβεται ο οποιοσδήποτε.
Τώρα για το ρυθμιστικό θα σου απαντήσω στο βαθμό που κατέχω το ζήτημα. Διότι όπως έγραψα πρόσφατα διάβασα το κείμενο μιας παλιάς ΚΟΜΕΠ επ'αυτού και ως γνωστόν άλλο μια ανάγνωση άλλο μια μελέτη.
Το ρυθμιστικό σχέδιο συμβάλει ακριβώς στην αποβιομηχάνιση της χώρας και ειδικότερα του οικονομικού κέντρου της που είναι η Αττική. Οφελεί το μονοπωλιακό κεφάλαιο της χώρας; (αν δέχεσαι ότι αυτό υπάρχει όπως θεωρώ εγώ)
Απαντάω. Ναί. Και εξηγούμαι, υπέρτατος νόμος και επεδίωξη του κεφαλαιοκράτη είναι το κέρδος. Μάλιστα όχι απλά το κέρδος αλλά το γρήγορο κέρδος που έρχεται μέσα από επενδύσεις σε ανερχόμενους κλάδους της οικονομίας που θα επιτρέψουν την διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου. Δηλαδή την πιο γρήγορη κυκλική περιστροφή ώστε μέρος της υπεραξίας που επιστρέφει ως κέρδος να επανεπενδυθεί και να αποφέρει μεγαλύτερο κέρδος. Άρα ο καπιταλιστής θέλει να επενδύσει σε αυτόν τον κλάδο που θα του το προσφέρει αυτό ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας. Γι'αυτό και είναι άναρχη η καπιταλιστική οικονομία και ποτέ δεν θα μπορούσε να είναι κεντρικά σχεδιασμένη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι καπιταλιστές μέσω του συλλογικού τους εκφραστή που είναι το κράτος δεν χρησιμοποιούν το εργαλείο του κεντρικού σχεδιασμού στο βαθμό που μπορούν.
Εδώ μπαίνει το ζήτημα όμως της ΕΕ που είναι μια συμμαχία καπιταλιστικών κρατών που τη διέπει η ανισοτιμία. Αυτή η ανισοτιμία είναι που κάνει τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κράτη όπως η Γερμανία να καρπώνονται το κομμάτι βασικών κλάδων όπως η βιομηχανία και η πρωτογενής παραγωγή και να αφήνουν σε κράτη όπως η Ελλάδα τον τουρισμό, το εμπόριο και άλλους μικρότερης κλίμακας τομείς. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πιο ανίσχυρος δεν επιδιώκει συνεχώς βελτίωση της θέσης του. Η διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος ήταν επιλογή της αστικής τάξης αυτό ήταν σε ένα βαθμό. Εξάλλου μην ξεχνάς αι τις έντονες αντιδράσεις του ελληνικού βιομηχανικού κεφαλαίου στα τέλη της δεκαετίας του 70 και αρχές 80 για την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Ωστόσο η ΕΟΚ -ΕΕ προσέφερε 1ον πολιτική ισχυροποίηση στην εξουσία της αστικής τάξης και αναβάθμισή της στην περιοχή μας. Δεν κέρδισαν και κερδίζουν ακόμα λίγα οι Έλληνες κεφαλαιοκράτες από τις επενδύσεις τους στις βαλκανικές χώρες. Εδώ έφτασαν κάποιοι να κάνουν επενδύσεις στην Τουρκία, την Κίνα και αλλού.
Τέλμαν
συνέχεια
Άρα η αποβιομηχάνιση δεν είναι απαραίτητα κάτι κακό για την ελληνική αστική τάξη.
1ον γιατί ο τουρισμός αποφέρει σήμερα μεγάλα και γρήγορα κέρδη , όπως και οι επενδύσεις σε άλλους κλάδους όπως το φάρμακο και οι τηλεπικοινωνίες που είναι ιδιαίτερα δυναμικοί στη χώρα μας αυτά τα χρόνια και που εντέλει και αυτοί βιομηχανία είναι,σε σχέση με τις κατασκευές για παράδειγμα και γιατί η Ελλάδα λόγω και γεωγραφικής θέσης επιχειρείται από τους κεφαλαιοκράτες να μετατραπεί σε κόμβο μεταφοράς προϊόντων. Γι'αυτό και βάση ρυθμιστικού ο Πειραιάς έχει γεμίσει αποθήκες και logistics και τα προάστια έχουν μετατραπεί σε εμπορικά κέντρα ΄ή άλλα σε τεράστια κέντρα διασκέδασης.Επιπλέον η βιομηχανία και οι υποδομές μιας χώρας απαιτούν τεράστια κεφάλαια και ενώ αποφέρουν σε απόλυτο αριθμό τεράστια κέρδη εντούτοις αυτά έρχονται πολύ αργά με αποτέλεσμα να αργεί πολύ ο κύκλος αναπαραγωγής του κεφαλαίου κάτι που θα τσάκιζε τον οποιοδήποτε Έλληνα κεφαλαιοκράτη στον ανταγωνισμό. Γι' αυτό και η ΔΕΗ, ο ΟΤΕ και άλλες τέτοιες επιχειρήσεις φτιάχτηκαν από το κράτος ή κρατικοποιήθηκαν σε άλλη φάση του καπιταλισμού ώστε να ξεχρεωθούν με τα λεφτά του λαού και να ξαναγίνουν κερδοφόρες ή μέχρι να ολοκληρωθεί η κυκλική αναπαραγωγή του κεφαλαίου που επενδύθηκε και να τις ιδιωτικοποιήσουν εκ νέου τώρα που έχουν φτιαχτεί οι εγκαταστάσεις και οι υποδομές τους που απαιτούσαν κόστος.
Αυτός είναι και ο λόγος που όντως δύσκολα θα προχωρούσε το ρυθμιστικό χωρίς ΕΣΠΑ. Αλλά το ΕΣΠΑ είναι κυρίως μπόνους ώστε οι επενδύσεις των Ελλήνων καπιταλιστών να στραφούν στους κλάδους που έχει αποφασίσει η ΕΕ εγκαταλείποντας βιομηχανία και άλλους. Αυτά βέβαια σε περίοδο κρίσης υπερπαραγωγής και υπερσυσώρευσης είναι σχετικά καθώς κυοφορούνται αντιθέσεις και ανακατατάξεις στον ανταγωνισμό που δεν αφορούν την Ελλάδα μόνο (πάντως δείγμα αυτών σε ότι αφορά και την Ελλάδα αλλά και τους μεγάλους συμμάχους ,που πρσφάτως ο Δραγασάκης ευχαρίστησε, της κυβέρνησης μας πέραν του Ατλαντικού ήταν και η επιμονή των Γερμανών για φορολόγηση του εφοπλιστικού κεφαλαίου στην Ελλάδα,βλέπεις οι εφοπλιστές μας είναι στον κλάδο πολύ πιο ισχυροί και ανταγωνιστικοί από τους αντίστοιχους Γερμανούς και αυτό προσπαθούν να το αντιστρέψουν ανεπιτυχώς μέχρι τώρα οι δεύτεροι), εξάλλου δεν είναι η κρίση ελληνικό φαινόμενο κάθε άλλο(απλά μας επηρέασε για άλλους λόγους παραπάνω),αφορούν πρώτα απ' όλα τα ισχυρά ιμπεριαλιστικά κέντρα, αφορούν την ηγεμονία στην Ευρώπη ανάμεσα σε ΗΠΑ-Γερμανία, αφορούν τους ρηγμένους Γαλλία- Ιταλία σε σχέση με τη Γερμανία, αφορούν την Αγγλία που έχει χάσει στον ανταγωνισμό έδαφος χρόνια τώρα, την Ιαπωνία που κλείνει 10 χρόνια στασιμότητα η οικονομία της , τη Ρωσία που μπαίνει ξανά σε ύφεση, την Κίνα που βλέπει τους ρυθμούς ανάπτυξης της να επιβραδύνονται, τη Βραζιλία, τη Νότιο Αφρική και τις Ινδίες που είναι ανερχόμενες δυνάμεις. Οι δικοί μας απλά εμπλέκονται ανάμεσα στα βουβάλια προσπαθώντας να κερδίσουν κομματάκια αδιαφορώντας για το γεγονός ότι όταν τα βουβάλια τσακώνονται την πληρώνουν τα βατράχια.
Τέλμαν
Kώστα έβαλες πολλά που τα περισσότερα είναι χιλιοαπαντημένα.
Εγώ θα αρκεστώ στην απορία σου για την Αραν-Αρας.
Αντιγράφω λοιπόν από την πρόσφατη κοινή ανακοίνωση τους.
''Ταυτόχρονα, θα πρέπει να δώσουν τη μάχη για να επιβληθεί η κατεύθυνση της συντεταγμένης εξόδου από την Ευρωζώνη, με την ενεργοποίηση άμεσων μέτρων όπως πρέπει τουλάχιστον να είναι:
· Η ανάκτηση του εθνικού νομίσματος και του ελέγχου της νομισματικής πολιτικής
· Η άμεση κρατικοποίηση του τραπεζικού συστήματος
· Η άμεση στάση πληρωμών του χρέους και η μη αναγνώριση και διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του
· Η άμεση ενεργοποίηση ενός πλαισίου κρατικών παρεμβάσεων για την προστασία των θέσεων εργασίας και την αποτροπή της εκτόξευσης της ανεργίας μέσω του άμεσου κλεισίματος επιχειρήσεων, είτε με τη μορφή του κρατικού ελέγχου αυτών, είτε της κρατικής ενίσχυσης όσων δεν επιθυμούν να αναστείλουν τη λειτουργία τους, με όρο την προστασία των θέσεων εργασίας''
Ρωτάω λοιπόν. Ποιόν εκφράζει αυτό το πρόγραμμα; Την εργατική τάξη; Με τι τρόπο;
Εγώ βλέπω ένα κευνσιανό σοσιαλδημοκρατικό πρόγραμμα. Να το βαφτίσω αλλίως επειδή δεν το εκφέρει το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά 2 βασικά μέρη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ; Αν θές να αρχίσουμε τα βαφτίσια καλύτερα να απευθυνθείς στην εκκλησία ή στο ΣΥΡΙΖΑ που έχουν σχετική πείρα. Εγώ δεν έχω τέτοια.
Είναι δυνατόν να μιλάμε για κίνημα της εργατικής τάξης, για αντιμπεριαλισμούς, αντικαπιταλισμούς, σοσιαλισμούς - κομμουνισμούς, επαναστάσεις κ.α. και ταυτόχρονα να γράφουμε για ανάγκη κρατικής ενίσχυσης καπιταλιστικών επιχειρήσεων στο όνομα να μην χαθούν θέσεις εργασίας;!
Τι τα βρίζαμε τα κόμματα της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και τώρα το ΣΥΡΙΖΑ τότε;(Εντάξει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν έβριζε το ΣΥΡΙΖΑ κάθε άλλο αλλά τέλος πάντων)
Και τα βάζετε αυτά σαν στόχους πάλης(;) , προγράμματα (;), αιτήματα αιχμές(;) δεν ξέρω τι τα θεωρεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αυτά ή μάλλον αντιλαμβάνομαι αλλά αν πω ότι τα βλέπει ως κυβερνητικό πρόγραμμα αριστερής κυβέρνησης εντός καπιταλισμού, δηλαδή αστικής διαχείρισης θα κατηγορηθώ για δίκη προθέσεων οπότε το αφήνω στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάποια στιγμή να το κάνει λιανά, αν και πολλοί από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν αρνούνται την ουσία της ερμηνείας που έδωσα εγώ απλά δεν δέχονται το χοντροκομμένο τρόπο που την εκφέρω. Είναι τα βαφτίσια που σου έλεγα παραπάνω.
Τέλμαν
Τέλμαν
πολύ καλά κατάλαβες που το πάει ο κάποιος Κώστας. Η ΑΡΑΝ ΑΡΑΣ ,ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ, θέλουν να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη - σύριζα. Πλασάρονται σαν οι νέοι σωτήρες που θα κάνουν τους σωστούς χειρισμούς και δεν θα κάνουν πίσω. Πριν τις εκλογές ο κώστας, με άλλο όνομα, μας έβριζε γιατί δεν θα ψηφίζαμε αριστερά (δηλ. σύριζα), μετά γιατί δεν συμμετείχαμε στις συγκεντρώσεις στήριξης της κυβέρνησης, μετά γιατί δεν ψηφίσαμε ΟΧΙ (δηλαδή ΝΑΙ).
Από την άλλη όμως, όλη αυτή η βυζαντινολογία, ο οικονομισμός, η μεταγλώτιση του λενινισμού στη γλώσσα του τροτσκι και του κάουτσκυ, γίνονται απο το ΚΚΕ για ένα σκοπό. Να καλύψουν την εγκατάλειψη από το ΚΚΕ του καθήκοντος της αντιιμπεριαλιστικής πάλης. Γιατί όλοι καταλαβαίνουμε ότι χωρίς ανεξαρτησία, σοσιαλισμός και εργατική εξουσία είναι ανέκδοτο.
Η χώρα μας είναι οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά εξαρτημένη από τους ιμπεριαλιστές.
Ειναι τόσα τα γεγονότα που ζούμε καθημερινά που θεωρώ ανάξιο και να το συζητάμε.
Η ελληνική εργατική τάξη και ο ελληνικός λαός γενικώτερα είναι σ αυτή την οικτρή θέση και έχουν αυτή τη μαύρη προοπτική, επειδή ακριβώς δεν υπάρχουν επαρκείς πολιτικές δυνάμεις να αναλάβουν το καθήκον της πάλης για ανεξαρτησία και σοσιαλισμό. Η ανεξαρτησία και ο σοσιαλισμός είναι οι δυο όψεις της ίδιας διαδικασίας.
Οπως ο σύριζα είχε αυταπάτες για την ΕΕ, δεν έβλεπε τον ιμπεριαλιστικό (όχι απλά καπιταλιστικό) της χαρακτήρα, δεν "ήξερε" και δεν είχε ακούσει ποτέ για την αγριότητα του ιμπεριαλισμού,
έτσι και το ΚΚΕ δεν βλέπει την καθολική εξάρτηση της χώρας από τον ιμπεριαλισμό και σφυρίζει αδιάφορα σαν να μην υπάρχει θέμα ανεξαρτησίας.
Γμ
Για να ξαναγυρίσουμε στο ΚΚΕ και στο τι λέει το ΚΚΕ(μ-λ).
Πράγματι Τέλμαν από τυπική άποψη έχεις δίκιο. Πουθενά στα επίσημα ντοκουμέντα του το ΚΚΕ δεν λέει ότι η Ελλάδα είναι ισότιμη με τις άλλες ιμπεριαλιστικές χώρες. Η άποψή του όμως για το ότι η Ελλάδα, περιορίζοντάς το μόνο στο οικονομικό σκέλος και αυτό όμως με λάθος τρόπο, δημιουργεί τέτοιες συγχίσεις στα μέλη και τους οπαδούς του σαν και αυτές που παρατηρούμε και σε αυτό το διάλογο. Αλήθεια τι θα είχες να απαντήσεις στον Γμ που δηλώνει οπαδός του; Ακόμη και αυτά που γράφεις εσύ με τις όποιες αντιρήσεις ή επιφυλλάξεις που θα μπορούσε να έχει κανείς περιγράφουν μια εξαρτημένη Ελλάδα, μια αστική τάξη που στο όνομα της διατήρησης της εξουσίας της ναι μεν παζαρεύει, ναι μεν μπορεί να αντισταθεί αλλά δεν θα διστάσει και να ευθυγραμμιστεί σε αυτά που τις επιβάλουν. Το γεγονός ότι υπήρξαν ή υπάρχουν κάποιοι μεμονομένοι αστοί που έχουν δει αλλιώς τη κατάσταση ή γκρινάζουν δεν αλλάζει τη γενική εικόνα που λέει ότι η Ελλάδα ανήκει στη δύση με όλα όσα σημαίνει αυτό διαχρονικά. Εμείς λοιπόν δεν βλέπουμε καμιά ιμπεριαλιστική Ελλάδα. Σε αντίθεση βλέπουμε μια Ελλάδα η οποία από την ύπαρξή της δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς τους ξένους προστάτες της, μια αστική τάξη που ότι κάνει εντός και εκτός το εξαρτά από το τι περιθώρια και τι ρόλο της δίνουν οι δυτικοί ιμπεριαλιστές, ακόμη και για το λοξοκοίταγμα προς άλλες μεριές, όπως Ρωσία και Κίνα. Περιθώρια που εξαρτώνται από τις γεωπολιτικές κατ' αρχήν επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών.
Το πόσο εξαρτώμενη είναι αυτή η αστική τάξη φάνηκε τους τελευταίους 6 μήνες σε όλο του το μεγαλείο!
Με αυτή την έννοια εμείς λέμε ότι η πάλη για την ανεξαρτησία είναι στενά δεμένη με την πάλη για την ανατροπή αυτού του συστήματος, για την επανάσταση, δεν μπορεί να είναι κάτι ξεχωριστό με την έννοια ότι μπορεί η ανεξαρτησία να κατακτηθεί προεπαναστατικά είτε από μια (ανύπαρκτη) εθνική αστική τάξη είτε από κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που θα τη βλέπουν σαν ένα στάδιο μετάβασης προς μια κάποια απροσδιόριστη ανατροπή που μπορεί να έχει πολλά ονόματα αλλά κανείς δεν την αναφέρει ως επανάσταση, λαϊκοδημοκρατική ή σοσιαλιστική ή όπως αλλιώς θες.
Το ίδιο κάνει και το ΚΚΕ με την λαϊκή εξουσία η οποία χρειάζεται ακόμη και τώρα διευκρίνηση αν και προσωπικά για το τι εννοεί θεωρώ ότι ο Κουτσούμπας, ειδικά προεκλογικά, έδωσε σαφέστατες εξηγήσεις. Πρόκειται για μια κυβέρνηση η οποία στη βάση της λαϊκής εξουσίας, (η οποία θα έρθει πως;), θα πάρει μια σειρά μέτρα προς όφελος του λαού τα οποία δεν διαφέρουν, ως προς την ουσία, από αυτά που προτείνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για παράδειγμα. Μια κυβέρνηση η οποία θα έρθει μέσω εκλογών προφανώς και στην οποία το ΚΚΕ θα έχει θέση. Αυτά δε λέει ο Κουτσούμπας για παράδειγμα εδώ (ειλικρινά θα ήθελα την αποψή σου): http://www.902.gr;
Το ζήτημα της εξάρτησης είναι ένα κομβικό ζήτημα για το ποια τακτική και για το ποια στρατιγική χαράσει μια δύναμη σε μια χώρα. Όταν έχει γίνει αποδεκτή, όχι μόνο από το ΚΚΕ, η θεωρία περί "ισχυρής Ελλάδας" του Σημίτη και μεταφράζεται από τα αριστερά σε "ιμπεριαλιστική Ελλάδα", έστω με αποχρώσεις διαφοροποιήσεων, τότε οι δυνάμεις που το έχουν υιοθετήσει αυτό αποπροσανατολίζουν το λαό από αυτό που πραγματικά έχει να αντιμετωπίσει και το οποίο θα είναι ιδιαίτερα σκληρό και αιματηρό! Γιατί όπως και να το κάνουμε αν δεν φύγουν οι αμερικάνικες βάσεις για παράδειγμα από αυτή τη χώρα σοσιαλισμό δεν πρόκειται να δούμε και για να φύγουν αυτές και για να σπάσει κάθε είδους πολιτική, οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση θα πρέπει να δωθούν μάχες, όχι εικονικές αλλά πραγματικές. Αυτά δεν τα έχω δει γραμμένα πουθενά!
Ούτε στο ΚΚΕ.
Από περιγραφές και προγράμματα που αντιγράφουν το ένα το άλλο και σχεδόν όλα προέρχονται, είτε την υπογραφή ΑΝΤΑΡΣΥΑ φέρουν είτε την υπογραφή ΚΚΕ είτε ότιδήποτε άλλο, από τις αναλύσεις και τα προγράμματα του ΚΚΕ των δεκαετιών του '70 και του '80 χορτάσαμε.
Αυτό που λείπει είναι η συγκρότηση του λαού, της εργατικής τάξης πρωτ' απ' όλα, ώστε να αντισταθεί στην επίθση ιμπεριαλιστών και κεφαλαίου, να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν και να φτάσει στο σημείο να ανατρέψει το σύστημα της εξάρτησης ξεκινώντας το χτίσιμο του σοσιαλισμού. Καθαρά λόγια χωρίς φιοριτούρες μεταβατικές και λαϊκοεξουσιαστικές.
Στη συγκρότηση του λαού, στο να ξαναγίνει η εργατική τάξη τάξη για τον εαυτό της, εστιάζουμε εμείς αυτή τη περίοδο ως κύριο ζήτημα για να έρθουν όλα τα άλλα και όχι σε πολιτικά παιχνίδια γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ μπας και αρπάξουμε κανέναν πικραμένο και εμείς. Δυστυχώς και το ΚΚΕ αυτό το τελευταίο έχει επιλέξει γι' αυτό και η πάλη για την κατάργηση των μνημονίων από αποπροσανατολιστική έγινε κύρια, γι΄αυτό και το χρέος από ζήτημα ζύμωσης έγινε κύριο θέμα διεκδίκησης και πάει λέγοντας.
Δεν του χρεώνω καμιά ασυνέπεια! Όπως δεν χρεώνω και στο ΣΥΡΙΖΑ καμιά. Συνεπέστατο είναι στη καιροσκοπική του πορεία δεκαετίες τώρα. Άλλο τώρα αν η ανάγκη ύπαρξής του το οδηγεί σε κολοβές αυτοκριτικές και "επαναστατικές" προσαρμογές του γνωστού εδώ και δεκαετίες προγράμματός του "με κατεύθυνση το σοσιαλισμό" μέσω κοινοβουλευτικών διαδικασιών.
Τέλμαν αφού είσαι πολυγραφότατος απάντησε μου αν δεν σε κουράζει και στο δεύτερο ερώτημα που σου έθεσα. Ευχριστώ
Τέλμαν καμία απορία δεν διατύπωσα, αυτό που λες είναι πρόγραμμα αύριο το πρωί και προφανώς είναι σωστό και αναγκαίο. Δεν είναι αυτό που στην παράδοση του επαναστατικού μαρξισμού λέγεται μεταβατικό πρόγραμμα. Πιθανότητα κατάργησης των μνημονίων μέσα στην ΟΝΕ, την ΕΚΤ κλπ δεν υπάρχει, νομίζω αποδείχτηκε. Αν εσύ έχεις κάποιον τρόπο να κοινωνικοποιήσεις τα πάντα αύριο το πρωί, εγώ δεν το πιστεύω, και δεν είναι και ο δρόμος που πιστεύω έτσι κι αλλιώς. Πιστεύω σε συνδυασμούς κοινωνικής -ιδιωτικής-δημόσιας ιδιοκτησίας, πραγματική αποεμπορευματοποίηση παραγωγικών και αναπαραγωγικών πρακτικών, πραγματική εμπλοκή εργαζομένων, επιστημόνων και νεολαίας μέσα από την συλλογική τους επιννοητικότητα για την προβολή και επιβολή της πρωτεραιότητας αξιών χρήσης πάνω στις ανταλλακτικές κλπ.
Απέναντι στον κάθε ... Κουτσούμπα και Τσίπρα που μας γανώνουν τον εγκέφαλο ότι με το μνημόνιο γλιτώσαμε τα χειρότερα, εμείς θα λέμε όχι, και δεν είναι τίποτε το σοσιαλδημοκρατικό αυτό. Και είναι και κρίμα να είσαι τόσο άσχετος και να πιάνεις να λες ότι το να προστατευτεί η εργασία είναι σοσιαλδημοκρατικό, λες και δεν υπάρχει πολιτική, στρατηγικές, κοινωνικά και πολιτικά μπλοκ, ηγεμονίες που να δίνουν χαρακτηρισμούς σε προγράμματα, αλλά κάποια προκάτ σχήματα. Έτσι δεν υπάρχει κάτι σοσιαλδημοκρατικότερο από τις αυξήσεις στους μισθούς, αλλά τι να πεις δηλ, μειώσεις ? Η ίδια η προσπάθεια του ΚΚΕ να καταργήσει σιωπηρά κάποιες από τις πλέον αστείες όψεις του 19ου συνεδρίου πάνω σε τέτοια πράγματα στηρίζεται.
ΓΜ κανέναν δεν έχω βρίσει ποτέ με κανένα όνομα, δεν ξέρω τι εννοείς.
Κώστας
ΑΛΕΠΟΥ σαφώς και έχουμε κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων και υπερπαραγωγής. Εξάλλου δεν νομίζω ότι μπορεί η κρίση στην Ελλάδα να αναλυθεί με διαφορετικό τρόπο απ'οτι η παγκόσμια σχεδόν ταυτόχρονη καπιταλιστική κρίση σε ΗΠΑ και αμέσως μετα στην Ευρώπη παρόλο που υπάρχουν ιδιαιτερότητες που αυτή εκδηλώθηκε με τέτοια ένταση στην Ελλάδα την Ιρλανδία και άλλες χώρες.
Κώστα εγώ ρωτάω το ζητούμενο σήμερα για τον εργάτη είναι η νομισματική αλλαγή και το πως θα βγει το κεφάλαιο με τις μικρότερες δυνατές απώλειες από αυτήν;
Τα ίδια λέει και ο Τσιπρας, τα ίδια έλεγε και ο Σαμαράς. Ότι η λύση είναι επενδύσεις και δημιουργία θέσεων εργασίας. Απλά ο Τσιπρας όπως και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μιλάνε κυρίως για κρατικές επενδύσεις. Μόνο που ο Κάρολος και ο Βλαδίμηρος μας έμαθαν ότι το κράτος δεν είναι παρά όργανο επιβολής της κυριαρχίας της μιας τάξης πάνω στην άλλη, δεν είναι παρά ο συλλογικός εκφραστής των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης. Το κράτος ή θα είναι αστικό ή θα είναι η δικτατορία του προλεταριάτου. Καλά για το άλλο ότι το κράτος πρέπει να ενισχύσει όσους καπιταλιστες δεν απολύσουν βλέπω απέφυγες να το πιάσεις και καλά έκανες.
Τέλμαν
εγώ Τέλμαν πιστεύω πως μπορούμε να ζήσουμε χωρίς μνημόνια πριν την επανάσταση.Οποιαδήποτε προσπάθεια θεμελίωσης των μνημονίων στον Μαρξ και τον Λένιν από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ είναι γελοία, δεν στέκεται.
το άλλο το απάντησα ότι είναι σωστό, δεν το απέφυγα.
Κώστας
Νομίζω ότι το ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο έχει πάντα μεταβολές οπότε δεν είναι σωστό να αναλύουμε στατικά τη θέση μιας χώρας σε αυτό. Η ισχυρή Ελλάδα του Σημίτη δεν ήταν ψέμα και δε νομίζω ο Σημίτης να πίστευε ότι θα γίνει σύγκλιση με τη Γερμανία. Αλλά ηταν γεγονός ότι επί 4 χρόνια η ελληνική οικονομία έτρεχε με ανάπτυξη έως και 8%,1η στην ΕΕ. Είναι αλήθεια ότι έπαιζε ρόλο κυρίαρχου στην περιοχή των Βαλκανίων κάνοντας μεγάλες επενδύσεις και εξαγωγές κεφαλαίου. Επίσης αυτή η θέση της έχει χαθεί από την Τουρκία και παλεύει η ελληνική αστική τάξη μήπως την επανακτήσει μέσα από επικίνδυνα κομπρεμί με το Ισραήλ.
Αυτά όλα πάντα κάτω από την αγκαλιά των ισχυρών οπως η ΗΠΑ, η Γερμανία κ.α.
Το ΚΚΕ στο πρόγραμμα του μιλά για ελληνικό καπιταλισμό στο ανώτατο στάδιο του από το 1996 και το 15ο συνέδριο του. Δεν είναι τωρινή θέση αυτή. Επίσης στο πρόγραμμα του διευκρινίζει επαρκώς ότι
Λαϊκή Εξουσία = δικτατορία του προλεταριάτου και ως προς το πως θα έρθει είναι επίσης σαφές με ένοπλη σοσιαλιστική επανάσταση από την εργατική τάξη και τα σύμμαχα στρώματα (για την ακριβεια τα σύμμαχα στρώματα θα παλέψεις να κρατήσουν έστω στάση ουδετεροτητας, λίγοι θα είναι προεπαναστατικα μαζί με την εργατική τάξη κατά τη γνώμη μου)
Μάλιστα πλέον το ΚΚΕ σε ότι αφορά και τις εκλογές διευκρινίζει ότι ακόμα και σε περίπτωση που θα μπορούσε να εκφραστεί η χειραφέτηση της εργατικής τάξης εκλογικά, η αστική τάξη χωρίς ταλάντευση θα ακυρώσει αυτό το ενδεχόμενο με κάθε τρόπο. Αυτό το κομμάτι μπήκε στη θέση του επίμαχου κομματιού από το προηγούμενο πρόγραμμα που επειδή άφηνε περιθώρια παρερμηνιων αγαπήθηκε οψιμα το 2012 από τον Τσιπρα καθώς και από κάποιους ρεφορμιστές εντός ΚΚΕ τότε που έφυγαν με χρονοκαθυστέρηση 21 χρόνων.
Σε κάθε περίπτωση θεωρώ αβάσιμη την κατηγορία του Καουτσκισμου για το ΚΚΕ σήμερα. Θα τη δεχόμουν σε ένα βαθμό για τη δεκαετία του 70-80 χωρίς όμως να τη θεωρώ ακόμα και τότε σωστή. Το ΚΚΕ πάρα τις παρεκκλισεις και το ρεφορμισμο του εκείνα τα χρόνια δεν πέρασε με το στρατόπεδο των αστών πήγε να το κάνει το 89-91 και για μένα το κοινό πόρισμα ήταν πολιτική που θα το καθιστουσε αστικό κόμμα αλλά έστω και στο παρά 5 η εργατική βάση του και η παρακαταθήκη του ΔΣΕ και της 12ης ολομέλειας του 68 έδωσαν τα όπλα ώστε να υπάρχει σήμερα το ΚΚΕ.
Τέλος πάντων χάρηκα για την κουβέντα. Μ'αρεσει να μιλάω με μέλη του ΚΚΕ(Μ-Λ) διότι σέβομαι ότι σε κάποια ζητήματα παλιότερες δεκαετίες έκαναν σωστή κριτική στο ΚΚΕ παρά την όποια πολεμική και συναισθηματικη φορτιση έπαιρνε αναπόφευκτα αυτή και διότι και σήμερα θεωρώ ότι το ΚΚΕ(Μ-Λ) είναι η μοναδική δύναμη κομμουνιστικής αναφοράς πλην ΚΚΕ που κάνει ανάλυση που πατάει πάνω στη διαλεκτική, που τόσο συστηματικά βιάζεται από το χώρο του τροτσκισμου και του οπορτουνισμου συνολικότερα.
Τέλμαν
Αφού το θεωρείς σωστό θα τα καλύτερα να κάνεις διαλόγους με ΣΥΡΙΖΑιους, Ποταμίσιους, ΔΗΜΑΡίτες κ.α.
Εγώ είμαι με την κατάργηση της μισθωτης σκλαβιάς, την κατάργηση της ιδιοκτησίας, είμαι με την επανάσταση και τον κομμουνισμο.
Εσύ θες έναν καπιταλισμο "ανθρώπινο" θες να μην καταργήσουμε τα κέρδη αλλά να βάλουμε τον άνθρωπο πάνω από αυτά. Να με συμπαθάς αλλά είμαι πιο ρεαλιστής από σένα.
Τέλμαν
Υγ. Τα αφεντικά δεν δίνουν εργασία στον κόσμο. Κλέβουν απλά μέρος του αποτελέσματος αυτής. Σε λίγο θα μας πεις πέρα από κρατική ενίσχυση να πηγαίνουν και οι εργαζόμενοι να φυλάνε το χέρι όποιου καπιταλιστή δεν απολύσει με αντάλλαγμα ζεστό κρατικό χρήμα.
δεν θέλω τα μνημόνια Τέλμαν, όσα άσχετα και να πεις είναι τόσο απλό, ο κόσμος πρέπει να τσακίσει τα μνημόνια, έχει δικαίωμα να ζήσει ότι και να λέει ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ
αν η κυβέρνηση δεν έφερνε το μνημόνιο (αίτημα που το ΚΚΕ ξέχασε να διατυπώσει) θα υπήρχε χρεοκοπία και εισαγωγή νομίσματος (θέλει λίγο καιρό, υπάρχουν διάφορες απαντήσεις σε αυτό). Οι άμεσες κινήσεις θα ήταν η εθνικοποίηση των τραπεζών και η στοιχειώδης στήριξη της οικονομίας μιας και θα υπήρχε πραγματικό οικονομικό σοκ, αλλά και σκόπιμο οικονομικό σαμποτάζ.
η Ελλάδα μετά τα μνημόνια θα ήταν καπιταλιστική και θα είχε επιχειρήσεις, που μπορεί και να είναι και ΜΜΕ ξέρεις.
τι γίναν οι ΕΒΕ που γκαρίζατε στις πορείες ? μονοπώλια ?
αυτά Τέλμαν είναι μέσα σε λίγες ώρες από την κατάργηση του μνημονίου. Δώσε μια άλλη περιγραφή αν δεν είναι καλή, αυτών των ωρών όμως.
ξέρεις γιατί δεν δίνεις ? Γιατί μου λες ότι είναι μονόδρομος και ότι μας γλίτωσαν από τα χειρότερα όπως λέει ο Κουτσούμπας.
Κώστας
Τέλμαν νομίζω και εμείς χαρήκαμε την κουβέντα αν και δεν προλάβαμε δυστυχώς να γράψουμε περισσότερα πράγματα. Τέτοιες κουβέντες είναι καλό να τις παρακολουθούν οι αριστεροί άνθρωποι, να μαθαίνουν να βγάζουν σωστά συμπεράσματα.
Δυστυχώς δεν έχω τον χρόνο για μια αναλυτική τοποθέτηση! όμως θα περιοριστώ σε αυτό που σε ρώτησα, το οποίο θεωρώ ότι δεν μπορείς να απαντήσεις (όχι φυσικά από κακή πρόθεση).
-κύριο στοιχείο που διακρίνει το ιμπεριαλιστικό, μονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού, είναι η κρίση υπερπαραγωγής και υπερσυσσώρευησης. Όταν μιλάμε για υπερπαραγωγή στον καπιταλισμό, εννοούμε φυσικά την παραγωγή και πώληση προϊόντων. Η κρίση δημιουργείται από την εξάντληση μιας αγοράς και την ανάγκη επέκτασης του κεφαλαίο σε νέες αγορές, σε νέες χώρες, για την δημιουργία ένος πιο διευρυμένου κύκλου.
-φυσικά τα πάντα στον καπιταλισμό είναι εμπόρευμα: η γνώση, η εργατική δύναμη, οι υπηρεσίες (τουρισμός, κατασκευές), είναι εμπορεύματα, τα οποία πολύ σωστά εντάσσονται στους κύκλους κλοπής της υπεραξίας, όπως πολύ καλά τα περιέγραψες. Κάθε κύκλος είναι ανώτερος από τον προηγούμενο και μάλιστα είναι πιο κερδοφόρο για το κεφάλαιο, όταν η κρίση βαθαίνει, να καταστρέφει τις παραγωγικές δυνάμεις. Αυτό βιώνουμε σήμερα, αυτό δημιουργεί την αποβιομηχάνιση, τις πόλεις τερατουργήματα κτλ
-Όμως, για τον μαρξισμό, ο καπιταλισμός συγκροτείται σε εθνική βάση, και με ενιαία αγορά -υπάρχει μια αστική τάξη σε κάθε έθνος, ένα κράτος σε κάθε έθνος. Το κεφάλαιο δεν είναι διεθνές ή πανευρωπαϊκό.
-Η Ελλάδα λοιπόν δεν παράγει αυτή τη στιγμή εμπορεύματα μονοπωλιακά -δεν υπάρχουν δηλαδή μονοπώλια βιομηχανικά. Δεν υπάρχει συνένωση του χρηματισηριακού και τραπεζικού κεφαλαίου με την παραγωγή.
-η θέση ότι η αποβιομηνάνιση προήλθε από την καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων προς όφελος των καπιταλιστών στον τομέα των κατασκευών, του τουρισμού είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας και παραβλέπει πλήρως την πραγματική ροή πλούτου προς τα ξένα ιμπεριαλιστικά μονοπώλια.
-Κερδοφορία του κεφαλαίου δεν σημαίνει μονοπωλιακός καπιταλισμός. Ανάπτυξη δεν σημαίνει ιμπεριαλισμός. Και η Αιθιπία καταγράφει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Με βάση την λογική σου, η Αλβανία, η Βουλγαρία, μέχρι και η ΠΓΔΜ μπορούν να χαρακτηριστούν ιμπεριαλιστικές.
-Οι εξαγωγές κεφαλαίων της ελληνικής α.τ. δεν ήτανε εξαγωγές ιμπεριαλιστικές, που χαρακτηρίστηκαν από συσσωρευση. Αν πάρουμε το παράδειγμα του ΟΤΕ στα Βαλκάνια, μπορούμε να δούμε πολύ εύκολα ότι αφορούσε τον τομέα των επικοινωνιών και μάλιστα πρόσφατα είχαμε την απορρόφηφη του ΟΤΕ από την Deutsche Bank.
-Οι τηλεπικοινωνίες και οι κατασκευές σε μια ιμπεριαλιστική αγορά επικάθονται στην πραγματική κρίση της παραγωγής αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να την δημιουργήσουν. Για να το πούμε λιανά: δεν μπορεί να επιβληθεί τρόικα και επιτήρηση σε μια χώρα για να πουληθούν σε αυτή κάρτες κινητής τηλεφωνίας.
-Δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί από πουθένα η συγκέντρωση κεφαλαίου, πρώτων υλών και πόρων, η συνένωση τραπεζικού-χρηματηστηριακού κεφαλαίου με την παραγωγή στην Ελλάδα, ως βασικός παράγοντας για την κρίση στην Ελλάδα.
-Καταλήγοντας, δεν μπορεί το ρυθμιστικό και το κάθε ρυθμιστικό, η ΚΑΠ και η κάθε ΚΑΠ, η αποβιομηνάνιση-ανεργία κτλ, η κρίση δηλαδή, να είναι αποτελέσματα της κρίσης παραγωγής στις τηλεπικοινωνίες, και ταυτόχρονα ο ΟΤΕ να πωλείται στην DB, γιατί από μόνη της αυτή η εξέλιξη ακυρώνει την ανάλυση αυτή.
-Συμπερασματικά, οι θέσεις που υποστηρίζεις δεν μπορούν να περιγράψουν την πραγματικότητα, παρά μόνο συγκροτήθηκαν για κρύψουν την οικονομική βάση της κυριαρχίας του ξένουν κεφαλαίου στην χώρα. Δημιουγήθηκαν ακριβώς για αποφύγουν να περιγράψουν τα κοινωνικό και πολιτικά μέτωπα που είναι αναγκαία για την κατάκτηση της εξουσίας από την εργατική τάξη στην Ελλάδα, από τα οποία φυσικά απορρέουν συγκεκριμένα πολιτικά αιτήματα.
-Οι θέσεις αυτές δημιουργήθηκαν για να δικαιολογηθεί η διαγραφεί του πολιτικού αιτήματος για ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ της χώρας από τον ιμπεριαλισμό. Η ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ως πολιτικό αίτημα είναι συστατικό στοιχείο μιας σύγχρονής αντιιμπεριαλιστικής-αντικαπιταλιστικής επαναστατικής διαδικασίας.
Άστο Κώστα είπα και στο πρώτο μου σχόλιο ότι επιδιώκω κριτική και διάλογο αλλά να είναι σοβαρός.
Είσαι αλλού ταγμένος και γω αλλού.
Τα μέτρα του μνημονίου ενημερωτικά πάντως παίρνονται όχι μόνο στις χώρες υπό επιτήρηση αλλά σε όλη την ΕΕ και εκτός ΕΕ. Βλέπε 10ετη λιτότητα Σρεντερ στη Γερμανία, Θάτσερ και σήμερα Καμερον στην Αγγλία (που δεν έχει ευρω), δες τι γίνεται στις ΗΠΑ, τη Ρωσία, τη Βραζιλία.
Μέτρα μείωσης της τιμής της εργατικής δύναμης είναι νύχι - κρέας με τον καπιταλισμο.
Απλά εγώ έχω εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη ότι μπορεί να νικήσει ενώ εσύ εγκλωβισμένος στον μικροαστισμο σου έχεις απολεσει κάθε εμπιστοσύνη στις μάζες και ψάχνεις έναν ανώδυνο τρόπο χωρίς σύγκρουση μέσα από εναν πεφωτισμενο σωτηρα αριστερό βεβαιως πάντα να σε σώσει από τα μνημονια!
Καλή σου τύχη, κουράγιο και υπομονή έχεις μπροστά σου νέες διαψεύσεις προσδοκιών να ζήσεις.
Περίμενε το νέο ΠΑΣΟΚ, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ σου βρώμισε γρήγορα μόνο που και το νέο σου ΠΑΣΟΚ θα βρωμισει ακόμα πιο γρήγορα γιατί δεν έχουν κάτι τα έρμα και ψοφάνε απλά το σύστημα βρωμάει ψοφίμι και έτσι θα βρωμάνε όλοι όσοι το στηρίζουν.
Τέλμαν
Τέλμαν δεν έχεις δίκιο ότι το μνημόνιο είναι μονόδρομος, ο λαός θα αντισταθεί
Κώστας
Συμφωνώ σε πολλά σημεία των «σχολίων» του «Τέλμαν» (ας μη ξεχνάμε ότι σχόλια γράφουμε όλοι εδώ με όλες τις αδυναμίες μιας ολοκληρωμένης τοποθέτησης που φέρει αυτό), αλλά με καλύπτει απόλυτα το σχόλιο του «Ασγ», κι όχι μόνο επειδή είμαστε της ίδια πολιτικής αντίληψης.
Θα ήθελα μόνο να πω ότι στην προσπάθεια ανάλυσης της πραγματικότητας, είτε αυτό αφορά άτομα είτε αφορά οργανώσεις και κόμματα (που είναι και το πιο σοβαρό), διατρέχουμε πολλούς κινδύνους.
Ενας κίνδυνος π.χ. είναι να πέσουμε στον «οικονομισμό» (πρώτα η οικονομία μετά η πολιτική). Ομολογώ ότι διακρίνω μια τέτοια προσέγγιση στα όσα λέει ο «Τέλμαν» π.χ. όταν λέει ότι η αιτία είναι η ανισόμετρη καπιταλιστική ενώ η εξάρτηση είναι το αποτέλεσμα, αρά πολεμάμε την αιτία και όχι το αποτέλεσμα. Είναι νομίζω μια «δογματική» και «οικονομίστικη» προσέγγιση αυτή.
Ενας άλλος κίνδυνος είναι να πέσουμε στο σεχταρισμό (π.χ. την επανάσταση κάνουν οι πρωτοπόροι κομμουνιστές και ακολουθούν οι εργάτες), και να μην αντιληφθούμε το πλούτο και τις «ιδιοτροπίες» της ταξικής πάλης.
Άλλος κίνδυνος είναι να πέσουμε σε «κακή εφαρμογή» της αφαίρεσης, να βλέπουμε το δέντρο αλλά όχι το δάσος αλλά και το αντίστροφο π.χ. το παν είναι η πάλη ενάντια στα μνημόνια που δεν είναι ακριβώς ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός. Τείνω να πιστεύω ότι ο σημερινός ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός είναι ακριβώς τα «μνημόνια», οπότε δεν έχει νόημα να απαντάμε «το μνημόνιο είναι μονόδρομος» (γιατί, ο καπιταλισμός είναι;)
Υπάρχουν και πολλή άλλοι κίνδυνοι για όλους μας (το τονίζω αυτό), από το γεγονός ότι όλοι μας είμαστε «προϊόντα» της εποχής μας. Επομένως, μάτια και αυτιά ανοιχτά, κριτική σκέψη και προσπάθεια επαλήθευσης όσων λέμε και κυρίως όσων κάνουμε από την πράξη, που είναι άλλωστε και ο μοναδικός κριτής. Συμφωνώ με Αλεπού ότι ο σημερινός διάλογος με αφορμή το άρθρο τήρησε πολλά από αυτά που λέμε «έντιμη διαφωνία». Ας τα σκεφτούμε περισσότερο.
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
Ορμώμενος από το τελευταίο σχόλιο της Αλεπούς που αναφέρονταν στην μη ύπαρξη μονοπωλίων στην Ελλάδα ως εκ τούτου και μη ύπαρξη σύμφυσης τραπεζικού και βιομηχανικού κεφαλαίου προσπάθησα να το ψάξω λίγο πρόχειρα.
Θα ήθελα όταν βρεις χρόνο Αλεπού να παραθέσεις ένα σχόλιο πάνω σε αυτό το άρθρο του Ριζοσπαστη. Το λέω αυτό διότι διαφωνώ προφανώς με αυτή σου την εκτίμηση αλλά είναι ένα κομβικό ζήτημα και μια επιπλέον ανάλυση έστω και διαφορετικής σκοπιάς δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
Χαιρετώ.
Τέλμαν
http://www.rizospastis.gr/story.do?id=8185811
Δεν είμαι αλεπού (ούτε καν «Η ΑΛΕΠΟΥ»), παίρνω όμως το θάρρος να απαντήσω με ένα σύντομο παράδειγμα, χωρίς να υποτιμώ το άρθρο στον «Ριζοσπάστη» στο οποίο αναφέρεται ο Τέλμαν, και το οποίο δεν αμφισβητώ όσον αφορά στις «δημοσιογραφικές» πηγές του.
Εξάλλου, και στο ίδιο το άρθρο του «Ριζοσπάστη» (κατά βάση οικονομικό-ενημερωτικό) δεν διευκρινίζεται τι ακριβώς θέλει να πει πολιτικά το. Π.χ. τι σημαίνουν πολιτικά τα «καθαρά δημοσιογραφικά» αποσπάσματα: «Αντικείμενο των συζητήσεων (της τριμερής Σύνοδο Κορυφής Ελλάδας - Κύπρου – Αιγύπτου), μεταξύ άλλων, είναι η χάραξη ΑΟΖ μεταξύ των τριών κρατών»… οπότε τι; «Διπλωματικές πηγές αναφέρουν: «Είναι εμφανές ότι η απόφαση (της Αιγύπτου) να μην ανανεώσει τη συμφωνία (με την Τουρκία), δεν είναι μόνο οικονομική..», άρα… τι σημαίνει αυτό γεωπολιτικά; Όπως, «οι ελληνικές εξαγωγές προς την Αίγυπτο, σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2013, κατέγραψαν αύξηση 41,3% (...) Την εξεταζόμενη περίοδο του 2014, η Αίγυπτος ήταν ο 6ος σημαντικότερος πελάτης μας, μετά Τουρκία, Ιταλία, Γερμανία, Κύπρο και Βουλγαρία…», άρα… τι σημαίνει αυτό σε σχέση με τους υπόλοιπους πελάτες μας «Τουρκία, Ιταλία, Γερμανία, Κύπρο και Βουλγαρία»;
Θέλω να πω ότι είναι «μισή αλήθεια» η… διαφαινόμενη πολιτική θέσης του ΚΚΕ για τη θέση της Ελλάδας, όσο αυτή βασίσετε σε στοιχεία και σε μια λογική «οικονομικής δημοσιογραφίας»: π.χ. ποιος συναντήθηκε με ποιόν, τι μάθαμε ότι συζητήθηκαν ή συμφωνήθηκαν (και με όσα δεν μάθαμε, τι γίνεται;), ποιες προοπτικές ανοίγονται κ.λπ.
Επαναλαμβάνω ότι θεωρώ τη μέθοδο μια «οικονομίστικη προσέγγιση» που αντί να στηρίζει καθοδηγεί την πολιτική θέση. Ιδίως όταν αφορά ένα γεωπολιτικό θέμα όπως η «χάραξη ΑΟΖ» (που το περιορίζει μυωπικά στα οικονομικά σχέδια των τριών, Ελλάδας - Κύπρου – Αιγύπτου), σχέδια που από πολιτική, οικονομική, τεχνική άποψη δεν μπορούν καν να πραγματοποιηθούν χωρίς την συμμετοχή των ιμπεριαλιστικών μονοπωλίων παραγωγής και ελέγχου της ενέργειας (κατά βάση από τις ΗΠΑ αλλά και χωρίς την συμμετοχή της ΕΕ).
Γι’ αυτό και με τρόμαζε πάντα ο εφιάλτης: να κρίνουν τελικά κερδοφόρο οι ιμπεριαλιστές την «ενασχόλησή» τους με την ΑΟΖ, να μετατρέψουμε δηλαδή το Αιγαίο και την ΑΟΖ σε… Ιράκ, πεδίο ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων (και τα «μπάνια του λαού» με ανησυχούν, αλλά λιγότερο).
Το παράδειγμα που θέλω να αναφέρω αφορά την ιμπεριαλιστική Γερμανία (και ισχύει, πόσο μάλλον, για την Ελλάδα, που θα έπρεπε να φυσάει και το γιαούρτι από τις εμπειρίες που έχει να παίζει με τη φωτιά, αλλά που τέτοια σύνεση). Την ιμπεριαλιστική Γερμανία που ενώ σχεδίασε το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας (με σχέδια προσάρτησης της Κροατίας και όχι μόνο), έκανε τη βρώμικη αρχή για τις ΗΠΑ, που έκανε ταμείο στο «παιχνίδι». Τώρα η Γερμανία κατάλαβε ότι δεν είναι τόσο καλή στο να χειρίζεται βόμβες, οπότε χρησιμοποιεί το χρέος και τα μνημόνια που ερημώνει εξίσου καλά (;) τις χώρες (μέχρι νεωτέρας). Τελικά τι ακριβώς θέλει ακριβώς να πει το συγκεκριμένο άρθρο και… μας αφήνει να το φανταστούμε; Ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο μονοπωλιακό της στάδιο ή ότι δεν υπάρχει θέμα ανεξαρτησίας; Ας μη μασάμε τα λόγια.
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
Διάλεξα το συγκεκριμένο άρθρο ακριβώς γιατί δεν κάνει εκτενή πολιτική ανάλυση αλλά ρεπορτάζ. Έτσι ο σχολιασμός από μέρους κάποιου θα πρέπει να εστιάσει στην ανάλυση των γεγονότων και όχι στην κριτική στην γνωστή θέση του ΚΚΕ.
Εγώ ας πούμε διάβασα μέσα για τον όμιλο Λάτση που έχει μια σειρά επιχειρήσεις και στο βιομηχανικό κλάδο και στον τραπεζικό. Δεν είναι ο μόνος τέτοιος όμιλος στη χώρα. Δεν είναι δείγμα χρηματιστικου κεφαλαίου; Σε άλλο σημείο λέει για άμεσες ελληνικές επενδύσεις στην Αίγυπτο που αυξήθηκαν. Δεν είναι δείγμα εξαγωγής κεφαλαίου αυτό;
Τέλμαν
Τέλμαν τελικά η παρέα μας δείχνει να σου αρέσει. Εμένα πάντως που αρέσει να μιλάμε με στοιχεία. Δυστυχώς δεν προλαβαίνω να ψάξω αυτή την στιγμή και να παραθέσω κάτι ανάλογο, αν και επιφυλάσσομαι να το κάνω κατά τη διάρκεια της εβδομάδας.
Εν πάσει περιπτώση για την γεωπολιτική πλευρά του ζητήματος έχω καλυφτεί από τον καλοπροαίρετο: αν δεν υπήρχε το αμερικανοκίνητο στρατιωτικό καθεστώς της Αιγύπτου και ο τετραμερής άξονας, δεν θα υπήρχε και η δυνατότητα ελληνικών εξαγωγών. Το γεγονός ότι η ελληνική αστική τάξη μόνο τέτοιου είδους επέκταση μπορεί να κάνει, περισσότερο αποκαλύπτει το ζήτημα της εξάρτησης παρά ό,τι άλλο. Εκτός αν στα αλήθεια πιστεύεις ότι ο άξονας αυτός συμπήχτηκε με ελληνική πρωτοβουλία.
Για την οικονομική πλευρά, το σχόλιο μου ήτανε μάλλον βιαστικό και κακογραμμένο. Όμως η ουσία είναι ότι δεν είπαμε ποτέ ότι η αστική τάξη εξαφανίστηκε, δεν συγκεντρώνει πλούτο και δεν κάνει εξαγωγές. Υπάρχει, όμως, μια κατάσταση στην χώρα, η οποία μπροεί να αποδειχθεί πολύ εύκολα, όπου ο παραγωγικός και βιομηχανικός τομέας πλέον είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι της συνολικής οικονομικής λειτουργίας. Δεν μπορεί φυσικά, αυτό να οδηγεί στον συμπέρασμα ότι υπήρξε υπεπαραγωγή, ότι κορέστηκε η εσωτερική αγορά, και ότι είμαστε στο ιμπεριαλιστικό στάδιο. Αν αυτή είναι η θέση του ΚΚΕ, πιστεύω ότι δεν αντέχει σε σοβαρή ανάλυση των οικονομικών δεδομένων. Γιατί εξαγωγές κάνουν όλες οι χώρες του κόσμου.
Αυτά προς το παρόν.
Το τραγούδι λέει : "ο άντρας κάνει την γενιά και όχι η γενιά τον άντρα". Το τραγούδι μου αρέσει πολύ "αυτό καθέ αυτό", και επίσης ομολογώ πως ενίοτε με γοητεύει να νομίζω πως μπορώ "κάνω" την γενιά μου. Πάρα ταύτα διατηρώ την λογική μου και την δυνατότητα να σκέφτομαι "προς το διαλεκτικά".
Και έτσι λοιπόν, όχι. Δεν κάνει ο άντρας την γενιά. Η γενιά κάνει τον άντρα. Δηλαδή. Το πλαίσιο μέσα στο οποίο ζούμε είναι αυτό που μπορεί άλλοτε να γιγαντώνει ή και άλλοτε να μυρμηγκοποιεί, ανάλογα τις καταστάσεις, τον άντρα (τον άνθρωπο, για να φύγω από το τραγούδι και να πλησιάσω την πραγματικότητα).
Μα, "ακούω" ήδη τον αντίλογο. "- και η προσωπικότητα ? Δεν παίζει ρόλο ? Όλοι ίδιοι είμαστε ?" Μα και βέβαια όχι. Απλά το τι είμαστε καθορίζεται από τον κόσμο έξω από εμάς, και εμείς , το μέσα μας, αντανακλά και ξαναλλάζει τον κόσμο, όντας μέρος του. ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΑΛΛΗΛΕΞΑΡΤΗΣΗΣ.
Η ελληνική γλώσσα είναι ωραία γλώσσα, αλλά σαν κάθε αντικείμενο, έστω και ζωντανό, μπορεί να χρησιμοποιηθεί "ή έτσι ή αλλιώς". Δηλαδή ο πλούτος της δίνει την δυνατότητα σε όποιον θέλει να "παίξει" με αυτή (ενίοτε βέβαια παίζει και αυτή με εμάς...). Έχω γράψει σε άλλο θέμα ότι καμία φορά το αυτονόητο είναι επικίνδυνο. Δηλαδή όταν κάτι είναι τόσο γενικά σωστό, τόσο γενικά γενικό, η χρήση του είναι στην καλύτερη περίπτωση άχρηστη, και στην χειρότερη επικίνδυνη, οικτρά λανθασμένη, και αποπροσανατολιστική. Και όταν χρήση πλεονεξίας γίνεται από οργανισμούς και κόμματα και όχι από κάποιον εν τη ρύμη του λόγου, και μάλιστα σε ορισμό θέσεων, σίγουρα ανήκει στην δεύτερη περίπτωση.
Συνεχίζεται...
Διάβασα τα σχόλια (όλα) και διαπίστωσα τα εξής :
1) είναι ποιοτικά ανεβασμένα σε σχέση με τον μέσο όρο σχολίων. Σε αυτό βοηθά η ποιότητα του άρθρου, η θεματολογία του, οι σχολιαστές, ο "χώρος" που δημοσιεύεται, και η ένταση της εποχής
2) ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ (ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥΣ) ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ, ΟΥΤΕ ΤΟ ΜΕΣΟ. ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ ΤΗΝ ΓΕΝΙΑ, ΟΠΩΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΌ ΥΠΕΡΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΕΙΣ (ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ), ΟΥΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΛΛΗΛΕΞΑΡΤΗΣΕΙΣ (ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ "ΚΛΕΨΙΜΟ" ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ)
3) "κάποιος" συνεχίζει τον ρόλο του αποπροσανατολιστή, και εξαιτίας της ποιότητας των συμμετεχόντων στην κουβέντα δεν πέτυχε και πολλά
Συνεχίζεται...
Από αυτά θέλω να σταθώ στο 2ρο. Το άρθρο θέτει τα ζητήματα και τα καθήκοντα της εποχής. Έχει ένα βασικό "πλεονέκτημα" και ένα βασικό "μειονέκτημα". Τα καθήκοντα της εποχής αρχίζουν να γίνονται από την επίθεση καπιταλισμού - ιμπεριαλισμού* επιτακτικά. Και από την άλλη για διάφορους λόγους, για τους οποίους χρειάζεται ένα βιβλίο για απλή αναφορά τους, ο φορέας, ή οι φορείς που θα δώσουν τις απαντήσεις σε αυτά "απουσιάζει", ή για να είμαι πιο ακριβής, βρίσκεται σε εμβρυακό στάδιο.
Ο συνδυασμός αυτών των δύο πραγμάτων επιβοηθούμενος από το μέσο στο οποίο διεξάγεται ο διάλογος, μεταφέρουν το περιεχόμενο του άρθρου από ζήτημα ζωτικής και πραγματικής σημασίας, κατά ένα μέρος σε ζήτημα λογικής αντιπαράθεσης. Από ζήτημα δηλαδή που χρήζει πραγματικής συζήτησης και πράξης, διαπάλης και αντιπαράθεσης στην σφαίρα του πραγματικού, σε ζήτημα αντιπαράθεσης στην σφαίρα του ιδεατού, του ιδεαλιστικού, του γλωσσολογικού.... Γίνεται δηλαδή ασυνείδητα (κατά κύριο λόγο) μετάβαση στα πλαίσια του λογικού, από τα πλαίσια του ταξικού, του αναγκαίου. Αυτό γίνεται σαν δεύτερη φύση που έχει διαμορφωθεί από την ταξική (μας) θέση, από το πλαίσιο της εποχής που ζήσαμε, αλλά και από "κακές συνήθειες" που έχει αφήσει ο εικονικός συνδικαλισμός που επιβλήθηκε από την αριστερή αντιμετώπιση του πλαισίου που η εποχή και ο καπιταλισμός - ιμπεριαλισμός* διαμόρφωνε. Δηλαδή από την επίδραση ενός υποκειμενικού παράγοντα σε ένα αντικειμενικό προτσές.
Συνεχίζεται...
Δεν θα επιχειρήσω να ξεφύγω από αυτό το πλαίσιο (να το υπερβώ) - δεν νομίζω και να μπορώ -, και πάνω σε αυτό θα πω όσα έχω να πω, "πατώντας" πάνω στα σχόλια, σχολιάζοντάς τα, και δίνοντας όπου κρίνω ότι μπορώ τις απαραίτητες, για μένα, προεκτάσεις τους.
Η λογική μου είναι κοντινή με αυτή του σχόλιου του "καλοπροαίρετου συντρόφου" των 2/8/15, 4:58 μ.μ., και ιδιαίτερα στα σημεία :
1) "Συμφωνώ σε πολλά σημεία των «σχολίων» του «Τέλμαν» (ας μη ξεχνάμε ότι σχόλια γράφουμε όλοι εδώ με όλες τις αδυναμίες μιας ολοκληρωμένης τοποθέτησης που φέρει αυτό), αλλά με καλύπτει απόλυτα το σχόλιο του «Ασγ», κι όχι μόνο επειδή είμαστε της ίδια πολιτικής αντίληψης."
2) Ένας κίνδυνος π.χ. είναι να πέσουμε στον «οικονομισμό»...διακρίνω τέτοια προσέγγιση στα όσα λέει ο «Τέλμαν» π.χ. όταν λέει ότι η αιτία είναι η ανισόμετρη καπιταλιστική ενώ η εξάρτηση είναι το αποτέλεσμα, αρά πολεμάμε την αιτία και όχι το αποτέλεσμα. Είναι νομίζω μια «δογματική» και «οικονομίστικη» προσέγγιση αυτή.
3) " Άλλος κίνδυνος είναι να πέσουμε σε «κακή εφαρμογή» αφαίρεσης, να βλέπουμε το δέντρο αλλά όχι το δάσος αλλά και το αντίστροφο π.χ. το παν είναι η πάλη ενάντια στα μνημόνια που δεν είναι ακριβώς ο ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός. - ΚΥΡΙΩΣ ΣΕ ΑΥΤΟ : Τείνω να πιστεύω ότι ο σημερινός ιμπεριαλισμός-καπιταλισμός είναι ακριβώς τα «μνημόνια», οπότε δεν έχει νόημα να απαντάμε «το μνημόνιο είναι μονόδρομος» (γιατί, ο καπιταλισμός είναι;)" Καθώς και σε όσα έχω ήδη σκιαγραφήσει
* θα μπορούσα να γράφω μόνο ιμπεριαλισμού μιας και Λενινιστικά είναι αυτονόητο ότι η έννοια εμπεριέχει τον όρο καπιταλισμός σαν οργανικό τμήμα του, και κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο, αλλά στις μέρες μας μόνο αυτονόητο δεν είναι το τι εννοεί ο καθένας μας ως αυτονόητο. Το μόνο αυτονόητο λοιπόν είναι πως διαφορετικά πράγματα ορίζονται ως αυτονόητα....
Συνεχίζεται...
Συμφωνιών με τον "καλοπροαίρετο" συνέχεια.
Στο πρώτο σχόλιο 1/8/15, 3:28 μ.μ. λέει "Ανισότιμη αλληλεξάρτηση! Τι είναι αυτό; Κάτι σαν… ανισότιμη αλληλοεκμετάλλευση!!! (μας έχει όμως και εμάς, τους εργάτες ανάγκη το αφεντικό!)."
Περνούσα πριν από κάποια χρόνια από μία συνέλευση φοιτητικού συλλόγου, όπου και άκουσα για πρώτη φορά το "αφήγημα" της αλληλεξάρτησης. Ακριβώς στην ίδια διαπίστωση - ερώτημα έφτασα, και έθεσα (εκτός αίθουσας) στον ομιλητή της κνε. Απάντηση? 'Ε μην περιμένετε. Στο επόμενο ερώτημα μου "αν η εργατική τάξη υπό την καθοδήγηση του κκε, αυτού του τόσο μεγάλου και τρανού που περιέγραψες, προχωρήσει στην επανάσταση οι αμερικάνοι στρατιώτες φυσικά θα παρέμβουν, ποιοι έλληνες στρατιώτες, σε ποια ελληνική βάση, σε ποια πολιτεία των ΗΠΑ θα παρέμβουν ?", η απάντηση ήταν πως βλέπω το ζήτημα μόνο στρατιωτικά ( πω πω πόσο ασήμαντο το στρατιωτικό ζήτημα, και πόσο ξεκομμένο από τα υπόλοιπα, σαν στρατός που φυτρώνει ως φρούτο, μαζί με το εξοπλισμό του....). Και όταν ρώτησα για το πόσο η πολιτική (οικονομική, κοινωνική, αλλά και εξωτερική) της ελληνικής αστικής τάξης καθορίζεται από αυτή των ΗΠΑ, και κατά πόσο το ανάποδο, ήρθε η πληρωμένη απάντηση. - Η πολιτική των ΗΠΑ δεν θα μπορούσε να υπάρξει ως τέτοια χωρίς τις χώρες σαν την Ελλάδα, και της Ελλάδας χωρίς τις ΗΠΑ.....
Συνεχίζεται...
ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΤΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ. ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΑΘΩΩΣΗ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ, ΑΘΩΩΣΗ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΣΑΝ ΟΡΓΑΝΙΚΑ ΔΕΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΥΟ, ΜΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΣΥΝΕΠΕΙΑ, ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ, ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ.
Δεν αποτέλεσε δηλαδή το σχήμα που έφτιαξα μια κάποια ανακάλυψη δική μου, αλλά απλά μια απάντηση της πραγματικότητας σε όσους προσπαθούν να συμβιβάσουν εγκεφαλικά μικροαστικά σχήματα θεώρησης της πραγματικότητας με την πραγματικότητα. Οι καιροί που κάτι τέτοια γίνονταν σχετικά ανέξοδα μάλλον περνούν σιγά - σιγά (ή και γρήγορα - γρήγορα) στην σφαίρα του παρελθόντος...
Συνεχίζεται...
Και μια διαφωνία. Παρότι συμφωνώ με το σχήμα ανάλυσης, αλλά και σύνδεσης του "ζητήματος Ζαχαριάδη", και της ΕΑΜικής αντίστασης και στάσης του κκε (του "κανονικού") τότε, θεωρώ άστοχο να γίνεται έτσι άμεσα και ασύνδετα, διότι έτσι απλά δίνει άλλοθι στο να αποφύγει κανείς να σκεφτεί και να απαντήσει ουσιαστικά, να προβληματιστεί. Αντίθετα "στήνεται" σε μια λογική, κατά την πρώτη ανάγνωση, γραμμή επιθετικής άμυνας και προάσπισης των "κεκτημένων" (του). Κάτι που θα έλεγα και για την αρχή του στυλ του συγκεκριμένου σχολίου.
Για το σχόλιο του " ενός πρώην καλοπροαίρετου" των 1/8/15, 3:58 μ.μ., έχω να πω πως κριτική πάνω στην ταύτιση μιας απλής και πραγματικής κριτικής με την ταύτιση του ρόλου Ελλάδας και ΗΠΑ στην Ουκρανία δεν κάνω, μιας και το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να ασχολούμαι με χυδαιότητες
Συνεχίζεται...
Και πάμε παρακάτω : από Τέλμαν 1/8/15, 5:28 μ.μ. " Ναι δε λέω θα μπορούσα να λυπηθώ τον Έλληνα καπιταλιστή αν πριν από 1 μήνα δεν είχαμε 4 νεκρούς εργάτες στα ΕΛΠΕ του Λάτση. Και γιατί ο Λάτσης ουσιαστικά δολοφόνησε αυτούς και στο μέλλον και άλλους εργάτες ; Του το επέβαλαν πάρα τη θέληση του τα μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα; Όχι"
Προφανώς και όχι συναγωνιστή. Αλλά τόσο προφανώς που περνά σε αυτό που στιγμάτισα ως πλεονεξία. Και γιατί ή πως το πιστοποιώ αυτό ? Μα με το ακριβώς επόμενά σου λόγια.
"Με μεγάλο ζήλο το ελληνικό κεφάλαιο ή για να είμαστε πιο ακριβής το πιο μεγάλο και ισχυρό τμήμα του εκχώρησε μέρος της εθνικής κυριαρχίας του για να συμμετέχει σε μια ιμπεριαλιστική ένωση όπου ήξερε ότι θα είναι ανισότιμο μέλος."
Ποτέ καμία αστική τάξη, κανένα εθνικό κεφάλαιο, δεν παραχωρεί με ζήλο, πόσο δε μάλλον μεγάλο, μέρος της εθνικής κυριαρχίας του. Αν έκανε κάτι τέτοιο με ζήλο πολύ απλά θα έπαυε μέσω της εθελούσιας παύσης της εθνικής κυριαρχίας, να αποτελεί εθνικό κεφάλαιο, αστική τάξη μιας χώρας, θα έπαυε ο καπιταλισμός που το είχε αναπτύξει (με την "συνδρομή" των εκμεταλλευόμενων εργατών) να είναι της φύσης που είναι, θα έπαυε ο ιμπεριαλισμός να χρειάζεται να εξαναγκάζει με χούντες, πολέμους, επεμβάσεις, δημιουργία πολεμικών περιφερειακών συρράξεων, οικονομικού αποκλεισμού ή ασφυξία, και άλλα πολλά τέτοια, να είναι ιμπεριαλισμός, αλλά να είναι "κάτι άλλο".
Συνεχίζεται...
Μα για να δούμε, μήπως, ανεξαρτήτως προθέσεων, αυτή είναι η βάση για να πει (πιστέψει) κάποιος ότι όντως ο ιμπεριαλισμός είναι κάτι άλλο, π.χ. ολοκληρωτικός καπιταλισμός, υπεριμπεριαλισμός, παγκοσμιοποιημένος ανταγωνισμός, διευθυντήριο, κ.α.?
Ναι αυτή είναι. Μήπως έτσι, κάτι θεωρίες περί αδύναμων κρίκων αλυσίδας περνάνε στο χρονοντούλαπο και απλά μπορούμε να προσπεράσουμε τα καθήκοντα που θέτουν αυτές και η πραγματικότητα μέσω αλληλοσυνεργασιών ?
Μήπως (ανεξαρτήτως προθέσεων) αυτή είναι η βάση για να πει κάποιος ότι όντως ο καπιταλισμός είναι κάτι άλλο π.χ. ολοκληρωτικός καπιταλισμός, παγκοσμιοποιημένο σύστημα κ.α.?
Ναι αυτή είναι. Μήπως έτσι κάτι θεωρίες περί βίαιης καταστροφής του αστικού κράτους μέσω επαναστατικής διαδικασίας περνάνε στο χρονοντούλαπο και απλά μπορούμε να προσπεράσουμε τα καθήκοντα που θέτουν αυτές και η πραγματικότητα μέσω αλληλοσυνεργασιών, μεταβάσεων, ειρηνικών περασμάτων κ.α. ?
Συνεχίζεται...
Και στην συνέχεια "Η ανισσομετρία είναι εκ των βασικότερων νόμων του καπιταλισμού πόσο μάλλον στην εποχή του ιμπεριαλισμού στην οποία και ζούμε νομίζω. Εκτός και αν υπάρχει ένσταση και επ' αυτού. Άρα έρχεται το ερώτημα."
Στις τελευταίες δύο φράσεις η πλεονεξία όπως την όρισα πλεονάζει. Έτσι έρχεται αβασάνιστα το ερώτημα και η "απάντησή" του.
"Τι είναι η εξάρτηση; Σχέση είπες καλοπροαίρετε. Σωστά. Από που προκύπτει η εξάρτηση;.. από ανισόμετρη καπιταλιστική ανάπτυξη. Άρα είναι το αποτέλεσμα ενός συγκεκριμένου τρόπου παραγωγής ο οποίος διέπεται από την κύρια αντίθεση της εποχής μας. Κεφάλαιο vs εργασία. Άρα η εξάρτηση δεν είναι η πηγή της ανισσομετρίας αλλά το αποτέλεσμα αυτής."
Μα το βασικό (και όχι το κύριο), ο τρόπος παραγωγής δεν πάραξε (μαζί με όλα τα άλλα) και μια κύρια αντίθεση δύο πλευρών. Αυτή του ιμπεριαλισμού με τους λαούς, και των ιμπεριαλιστών μεταξύ τους ? Δεν πάραξε μονοπωλιακά τραστ υπό τον έλεγχο και την υπηρεσία εθνικών αστικών τάξεων, αλλά και εξυπηρετούμενα παράλληλα από αυτές και τις κρατικές τους διαμορφώσεις, και συμφερόντων διεθνούς εμβέλειας, δράσης, κερδοφορίας, παραγωγής, ανάπτυξης και καταστροφής ? Δεν πάραξε τον ιμπεριαλισμό ? Δεν είναι αυτό καπιταλιστικό στάδιο ανάπτυξης με αυτόνομη διάσταση και δυναμική ? Δεν έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά επειδή η βάση του είναι ιστορικά ο καπιταλισμός ? Δεν υπάρχει η βαρύτητα ? Αν ήταν έτσι να κατηγορήσουμε πρώτιστα την φεουδαρχία και να την ονοματίσουμε ως κύριο και πιο βάρβαρο εκμεταλλευτή της ανθρωπότητας. Αφού πρώτον, σε μέρη του κόσμου συνεχίζει να υπάρχει (αυτό είναι αποτέλεσμα προφανώς της ανισόμετρης ανάπτυξης, αλλά όχι μόνο. Έτσι μόνο δεν μπορεί να εξηγηθεί. Χρειάζεται αναγκαστικά να δούμε τον ιδιαίτερο, "αυτόνομο", και καταστροφικό ρόλο του ιμπεριαλισμού....), και δεύτερον, είναι βίαιη και υπανάπτυκτη (αποτελεί προηγούμενο ιστορικό στάδιο)
Συνεχίζεται...
Συνέχεια "Προς τα που λοιπόν πρέπει να κινηθεί η πάλη της εργατικής τάξης πρώτιστα; Ενάντια στο αποτέλεσμα (εξάρτηση) ή ενάντια στην αιτία (καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης); "
Και πάλι μπλέκονται δύο ζητήματα. Υπονοείται κάτι σωστό για να προβληθεί παράλληλα κάτι λανθασμένο. Η ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης προφανώς και γίνεται (σε αυτή την φάση, σε αυτόν τον τόπο σε αυτόν τον χρόνο) στο πεδίο αντιπαράθεσης και σύγκρουσης με τον άμεσο εκμεταλλευτή. Να το πω λαϊκά, με το αφεντικό. Τον εργοστασιάρχη, τον βιομήχανο, τον πλοιοκτήτη. Αυτό είναι αυτονόητα (με την έννοια που έχω προσδώσει στο αυτονόητο) σωστό - και αναγκαίο -. Έλα όμως που η πολιτική και η ζωή είναι περίπλοκο πράγμα. Στην πάλη αυτή αδιέξοδα συναντιούνται, είτε ως πραγματικά, είτε ως πλασματικά. Εκβιασμοί διάφοροι. Με έναν πραγματικό εξ αυτών την ύπαρξη συμμαχιών των αφεντικών. Στην συμφωνία εξαρτημένων και εξαρτώμενων καπιταλιστών υπάρχει μεν μία σταθερά. "πίεσε τον εργάτη, κλέψε του περισσότερη υπεραξία". Αλλά άλλο ζήτημα το μοίρασμα της υπεραξίας αυτής, το πως αυτή θα καρπωθεί. Αυτή η συμφωνία όμως περνά μέσα από εκβιαστικές διαφωνίες. Τύπου : "Θα είσαι στο άρμα μου (Ε.Ε., ΝΑΤΟ κλπ), με αυτό το χαρτί θα διασφαλίζεις την κυριαρχία σου επάνω στον λαό σου, με το ίδιο χαρτί θα διασφαλίζω ότι η ροή κεφαλαίων θα είναι προς τα εμένα, και ότι η εξωτερική σου αλλά και η εσωτερική σου εθνική πολιτική θα εξυπηρετούν εμένα. Αυτό είναι η εξάρτηση, και αυτήν ο εργάτης, ο εργαζόμενος, ο φοιτητής την συναντά σαν γόρδιο δεσμό μπροστά του σαν εμπόδιο σε κάθε του αγώνα, και σε κάθε του βάσανο. Αν δεν την αναγνωρίσει και δεν την αντιπαλέψει σαν κύριο αντίπαλο, και στον τομέα της πάλης του ενάντια στον βασικό του αντίπαλο θα έχει εμπόδια ανυπέρβλητα.
Για το αν τα ελληνικά είναι σαφής και παραστατικότατη γλώσσα, καθώς και για το αν η λέξη ανισοτιμία υποδηλώνει συγκεκριμένα πράγματα όταν χρησιμοποιείται μπροστά από τη λέξη αλληλεξάρτηση, νομίζω το έχω καλύψει με το παραπάνω.
Συνεχίζεται...
"Όποιος αδυνατεί να κατανοήσει ότι ο καπιταλισμός στην Ελλάδα είναι στο μονοπωλιακό στάδιο ανάπτυξης του χωρίς να σημαίνει ότι η Ελλάδα μπορεί (και ποτέ δε θα μπορέσει λογικά) να γίνει μια ιμπεριαλιστική δύναμη όπως οι ισχυρές χώρες της ΕΕ, ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Ιαπωνία, Ινδία , Βραζιλία κ.α........ θα εγκλωβίζεται σε λαθεμένα σχήματα του παρελθόντος περί εθελόδουλου και πατριωτικού τμήματος ελληνικού κεφαλαίου, θα σταδιοποιεί την πάλη, θα ψάχνει για την ολοκλήρωση ενός αστικοδημοκρατικού σταδίου που έχει ολοκληρωθεί εδώ και δεκαετίες και θα γίνεται ουρά του Λάτση επειδή θα τον λυπάται την ίδια ώρα που ο Λάτσης θα του πίνει το αίμα....
Θα κάνω μια παραδοχή. Έστω ότι υπάρχουν κάποιοι που έχοντας την προαναφερόμενη "αδυναμία κατανόησης" εγκλωβίζεται σε λαθεμένα σχήματα του παρελθόντος, σταδιοποιεί την πάλη, ψάχνει για ολοκλήρωση αστικοδημοκρατικού σταδίου, γίνεται ουρά του Λάτση, τον λυπάται κλπ. Έστω. Αυτό με ποια λογική αερογέφυρα φτάνει στο συμπέρασμα πως η αρχική (σου) θεώρηση περί ανισότιμης αλληλεξάρτησης είναι σωστή, και η θεώρηση περί εξαρτημένου ελληνικού καπιταλισμού σωστή ? Με ποια αερογέφυρα φτάνει στο συμπέρασμα πως μια αρχική θεώρηση (λανθασμένη κατά εσέ) καταλήγει σε όλα τα συμπεράσματα που εκθέτεις (ψιλοκατασκευάζεις είναι η αλήθεια) ?
Συνεχίζεται..
Και πριν αφήσω τις υποθέσεις να επισημάνω την κεντρική σου αντίφαση. Κατηγορείς κάτι ως λανθασμένο, παράλογο, και επί της ουσίας εκ φύσεως αντιδραστικό, ενώ όλη σου η αφήγηση γίνεται πάνω σε μία αφαίρεση. Ποια είναι αυτή ? Ότι λόγο του μονοπωλιακού σταδίου ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού ορίζεται με διπλή συνεπαγωγή ότι η Ελλάδα είναι ιμπεριαλιστική χώρα με δεδομένο βέβαια ότι ποτέ δεν θα μπορέσει να γίνει μια ιμπεριαλιστική δύναμη όπως οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις..... (βάζεις βέβαια και ένα - και ποτέ δεν θα μπορέσει λογικά - για να το σώσεις κάπως, αλλά δεν σώνεται. Δεν κάνουμε μελλοντολογία, ή δεν θα μπορέσει λόγω θέσης στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα (κατά εσέ), ή δεν μπορεί εξ ορισμού....). Μα συγνώμη τι είδους ιμπεριαλισμός είναι αυτός που όλες οι χώρες με το επίπεδο ανάπτυξης της Ελλάδας είναι ιμπεριαλιστικές ? Ποιες χώρες αποζημούνε ? Του τρίτου κόσμου ? Και αν όχι μόνο αυτές, αλλά και τις "λίγο κάτω" από τις ίδιες και πάντα (ανισόμετρα), το κάνουν συνεργαζόμενες ? Και αν ναι η αντίθεση, ή η ενότητα είναι το κύριο χαρακτηριστικό μεταξύ των σχέσεων των ιμπεριαλιστικών χωρών ? Και αν είναι έτσι η έκφραση περί μιας χούφτας χωρών (που πάνω - κάτω τις αναφέρεις σε αυτές που ο ελληνικός καπιταλισμός -κατά το μάλλον- δεν θα φτάσει) έχει περάσει στο χρονοντούλαπο?
Μα αυτό δεν είναι ιμπεριαλισμός. Δεν ξέρω αν είναι υπεριμπεριαλισμός, ολοκληρωτικός καπιταλισμός, ή ποδοσφαιρική ομάδα, αλλά ιμπεριαλισμός δεν είναι. Και πέρα από το τι έλεγε η φράση κάποτε, η σημερινή πραγματικότητα καθόλου δεν επιβεβαιώνει μια τέτοια θεώρηση.
Συνεχίζεται...
Και αφήνοντας τις υποθέσεις ας περάσω στις εξηγήσεις. Είναι πολύ εύκολο, και μάλιστα καθόλου έντιμο να προσθέτεις απόψεις ή συναισθήματα σε μία άποψη για να την "καταρρίψεις". Γιατί συγνώμη, αλλά εγώ δεν ξέρω κανέναν που να μιλά για ανεξαρτησία και σοσιαλισμό και να λυπάται τον Λάτση..... (σε περίπτωση που αναφερθεί κάποιος στην περίπτωση της ΟΑΚΚΕ αρνούμαι να απαντήσω). Και όχι δεν θα λυπόμουν τον κάθε Λάτση ακόμα και χωρίς την δολοφονία των εργατών, ακόμα και αν είχε καταφέρει να διασφαλίζει συνθήκες κλεψίματος υπεραξίας χωρίς πρόκληση άμεσων θανάτων.....
Παρακάτω. Περί σταδιοποίησης της πάλης και περί λαθών που υπάρχουν στην θεωρία που κρίνεις, και οδηγούν σε αδυναμία διαμόρφωσης αιτημάτων και τακτικών. Ξεκινώντας από το δεύτερο. Σαφώς και υπάρχουν. Ομολογημένα και ανομολόγητα. Μα για να δούμε. Είναι κάτι τέτοιο παράλογο ? Σε καμία περίπτωση. Όλα ξεκινούν από την θεώρηση που έχει καθένας για την κατάσταση και για τον συσχετισμό σήμερα. Για μένα ο ταξικός συσχετισμός είναι συντριπτικά κατά της εργατικής τάξης ελλαδικά, αλλά και διεθνώς. Με βάση αυτό, δεν είναι αυτή που μπορεί σήμερα να θέτει τα αιτήματα, να ανοίγει αυτή τον δρόμο της αντιπαράθεσης. Με βάση αυτά (και την ιστορική τους διαμόρφωση) δεν μπορούν συσπειρώσεις κομμουνιστών να έχουν προτάγματα, θεωρήσεις και γειώσεις τους χωρίς λάθη και αδυναμίες. Με βάση αυτά πάντα. Γιατί με βάση κάποια άλλα που μιλάνε για αντεπιθέσεις (τα τελευταία δεν ξέρω και γω πόσα χρόνια) τα πράγματα δεν είναι καθόλου έτσι. Αντίθετα. Οι αντικειμενικές συνθήκες είναι ώριμες, οι παραγωγικές δυνάμεις ανεπτυγμένες, το οικονομικοιστορικό προτσές ορίζει αναγκαιότητα και δυνατότητα, ο υποκειμενικός παράγοντας είναι σχεδόν έτοιμος, και άρα το μόνο που απομένει είναι ο κόσμος να καταλάβει και να αντεπιτεθεί, ή να διορθώσει την ψήφο του σε μια άλλη - πιο πιστή φράση - μετάφραση.....
Συνεχίζεται...
Και αν τα πράγματα είναι όπως περίπου τα λέω εγώ ? Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να καλυπτόμαστε πίσω από (πραγματικές) διαπιστώσεις και έτσι να μένουμε σε αυτές? Ότι μπορεί κάθε λάθος να γίνεται ανεκτό, και όλα τα λάθη να τσουβαλιάζονται ως ισότιμα ? Όχι σε καμία περίπτωση δεν λέω αυτό. Αντίθετα. Η συμμετοχή στην πάλη, με επίγνωση των όρων διεξαγωγής της πρέπει να γίνεται και να διασφαλίζει πέρασμα σε νέα λάθη, σε νέες επιδιορθώσεις, σε πιο σημαντική συμμετοχή, σε γείωση και αναβάθμιση της γραμμής, σε εξαγωγή συμπερασμάτων πρακτικών και θεωρητικών.
Υπάρχει στάδιο ανεξαρτησίας και στάδιο σοσιαλισμού ? Ιστορικό στάδιο ? Σε μία εξαρτημένη χώρα ανεξαρτησία δεν νοείται χωρίς σοσιαλισμό, σοσιαλισμός δεν νοείται χωρίς ανεξαρτησία. Με ποιες δομές παραγωγής θα δομηθεί η ανεξαρτησία ? Με τις καπιταλιστικές ? Με ποιους τρόπους θα αναπτυχθεί ο σοσιαλισμός, με τις εξαρτημένες ? Με ποια τάξη στο τιμόνι θα κερδηθεί η ανεξαρτησία, με την αστική ? Με ποια τάξη στο τιμόνι θα οικοδομηθεί ο σοσιαλισμός ? Με την ίδια. Την εργατική.
Συνεχίζεται...
Που θα σφυρηλατηθεί η τάξη αυτή για να τα κάνει όλα αυτά ? Στον ταξικό αγώνα ενάντια στην ελληνική αστική τάξη. Ποιους άλλους θα συναντά απέναντί της στους αγώνες αυτούς ? Τους "θεσμούς" της Ε.Ε., τις βάσεις του ΝΑΤΟ, κ.α. Έτσι πρέπει να γίνει, και κυρίως μόνο έτσι μπορεί να γίνει.
Η επανάσταση δεν είναι μονόπρακτο, έχει πολλές σκηνές. Δεν έχει γραφτεί το σενάριό της (δεν είναι ένα σενάριο που γράφεται ή υποδεικνύεται, αλλά ένας μακρύς ματωμένος δρόμος που βαδίζεται) για να ξέρουμε ποια θα γυριστεί πρώτα (δεν κάνουμε μελλοντολογία), αλλά ξέρουμε ότι είναι ΕΝΑ έργο. Όποιος γράφει το σενάριο χωρίς τους πρωταγωνιστές, το πολύ να το δει κανά βράδυ στο όνειρό του. Να το δει στην σκηνή αποκλείεται. Είτε αν αυτό το σενάριο περιλαμβάνει πολλά έργα, είτε αν δεν υπολογίζει ότι χρειάζεται πρωταγωνιστές.
Συνεχίζεται...
"Ωστόσο η ΕΟΚ -ΕΕ προσέφερε 1ον πολιτική ισχυροποίηση στην εξουσία της αστικής τάξης και αναβάθμισή της στην περιοχή μας. Δεν κέρδισαν και κερδίζουν ακόμα λίγα οι Έλληνες κεφαλαιοκράτες από τις επενδύσεις τους στις βαλκανικές χώρες. Εδώ έφτασαν κάποιοι να κάνουν επενδύσεις στην Τουρκία, την Κίνα και αλλού."
Για την πολιτική ισχυροποίηση προφανώς και συμφωνώ. Θέλω να επισημάνω όμως κάτι ακόμα περισσότερο προφανές. Αυτή έγινε μία περίοδο που οι δυτικοί ιμπεριαλιστές - "προστάτες" είχαν "ένα μικρό προβληματάκι". Δεν είχαν άλλο πάτημα στα βαλκάνια εκτός της Ελλάδας (τουλάχιστον τόσο γερό και "εύκολο"). Ακόμα και η Γιουγκοσλαβία και η Ρουμανία ακολουθούσαν εθνικές πολιτικές. Και θα μου πει κάποιος. "και αυτό οικονομικό είναι". Όχι δεν είναι στην βάση του οικονομικό. Είναι πολιτικό, και στρατιωτικό. Το "μικρό αυτό προβληματάκι" διογκώνονταν και άλλο μιας και είχε επίσης διαπλανητική κλίμακα....
Συνεχίζεται...
Προφανώς και δεν κέρδισαν λίγα έλληνες καπιταλιστές από τις επενδύσεις τους στα βαλκάνια. Αλλά η θεωρία του ναρ που μετονόμαζε σε ιμπεριαλισμό το άνοιγμα σούπερ μάρκετ νομίζω ότι είναι λίγο αστεία. Δεν καθόριζε ο ελληνικός καπιταλισμός τον τρόπο ανάπτυξης των βαλκανικών χωρών. Δεν εξήγαγε κεφάλαια ανάλογα του ΑΕΠ. Δεν είναι ιμπεριαλισμός αυτό. Αυτό είναι "πάω όπου και όσο με αφήνουν οι προστάτες μου". Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα βαλκάνια ειδικά τότε μόνο ασφαλής περιοχή για επενδύσεις μεγάλης κλίμακας και δυναμικής δεν ήταν..... Το ελληνικό κεφάλαιο έκανε περίπου ότι έκανε και κάποια χρόνια πριν στις αραβικές χώρες. Έπαιξε τον ρόλο του λαγού. Πήγε (και εθελούσια, και στάλθηκε) για να αναπτύξει οικονομίες (με το αζημίωτο φυσικά) όταν οι ιμπεριαλιστές δεν αισθάνονταν ασφαλείς να το κάνουν σε μεγάλη κλίμακα. Και όταν το έδαφος στρώθηκε (και με την συμβολή του, και φυσικά με τη κερδοφορία του) παραχώρησε "ευγενικότατα" την θέση του σε αυτούς που δικαιωματικά, για το ιμπεριαλιστικό σύστημα φυσικά, τους ανήκουν.....
Συνεχίζεται...
Όσο για επενδύσεις σε Τουρκία, αλλά κυρίως σε Κίνα, πρέπει επιτέλους να γίνει ένας διαχωρισμός. Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Έχει χώρο ανάπτυξης, βάση στήριξης της κερδοφορίας του. Δεν πρέπει να ενδιαφέρει καθόλου το όνομα, ή η εθνική προέλευση του κάθε κεφαλαιοκράτη, αλλά το που επενδύει τα κέρδη του, το σε ποια εθνική οικονομία κύρια αυτά επενδύονται, ποια αναπτύσσουν. Αν ψάξουμε όλες τις περιπτώσεις θα διαπιστώσουμε με έκπληξη(?) πως αυτή η οικονομία είναι σχεδόν πάντα η ίδια με αυτή που τον στήριξε να κάνει την κερδοφόρα επένδυση....
Συνεχίζεται...
"...Επιπλέον βιομηχανία κ υποδομές μιας χώρας απαιτούν τεράστια κεφάλαια κ ενώ αποφέρουν σε απόλυτο αριθμό τεράστια κέρδη εντούτοις έρχονται πολύ αργά με αποτέλεσμα να αργεί πολύ ο κύκλος αναπαραγωγής του κεφαλαίου κάτι που θα τσάκιζε τον οποιοδήποτε Έλληνα κεφαλαιοκράτη στον ανταγωνισμό. ... Αυτός είναι κ ο λόγος που όντως δύσκολα θα προχωρούσε το ρυθμιστικό χωρίς ΕΣΠΑ. Αλλά το ΕΣΠΑ είναι κυρίως μπόνους ώστε οι επενδύσεις των Ελλήνων καπιταλιστών να στραφούν στους κλάδους που έχει αποφασίσει η ΕΕ εγκαταλείποντας βιομηχανία κ άλλους... Οι δικοί μας απλά εμπλέκονται ανάμεσα στα βουβάλια προσπαθώντας να κερδίσουν κομματάκια αδιαφορώντας για το γεγονός ότι όταν τα βουβάλια τσακώνονται την πληρώνουν τα βατράχια."
1ο : Αυτή η παράγραφος είναι ένας (ακόμα) ορισμός της εξάρτησης
2ο : μια χαζή παρατήρηση - ερώτηση. Μένοντας στο στενά οικονομικό (που βέβαια δεν είναι μόνο του, αλλά τέσπα) τα τεράστια οικονομικά κέρδη που έστω έρχονται αργά (δεν έχει σημασία, αφού μιλάμε για μια συνεχή -ας την πούμε- ροή δεν διασφαλίζουν την δυνατότητα σε αυτούς που τα έχουν να αποκτούν τέτοιο πλεονέκτημα που να μπορούν να απαιτήσουν (με οικονομικούς έστω όρους τραστ, εξαγοράς, και εκβιασμών) παραπάνω κέρδη και σε άλλους τομείς ?
Και αν ναι γιατί να πιστέψει κάποιος ότι δεν το κάνουν ? Δεν γνωρίζω κανέναν ιμπεριαλιστή - καπιταλιστή που να αρκείται σε ένα συγκεκριμένο κέρδος.... Και αν το κάνουν δεν θα εξαρτήσουν, αργά ή γρήγορα όλους τους τομείς αυτών των χωρών που δεν μπορούν να το κάνουν ? Και μήπως αυτό λέγεται εξάρτηση ? Και μήπως βαθαίνει όλο και περισσότερο ?
Συνεχίζεται...
Ή μήπως οι ιμπεριαλιστές έχουν έναν (αδύνατο κατά τα άλλα) κεντρικό διεθνικό σχεδιασμό - διευθυντήριο?- που τα αποτρέπει όλα αυτά για την διαιώνιση του συστήματος κερδοφορίας του ?
Μα τότε που είναι ο ιμπεριαλισμός ? (οέο). Που είναι η κρίση, που είναι οι πόλεμοι, που είναι η πραγματικότητα. Και μήπως τότε δεν είναι επιλογή η μη ύπαρξη βιομηχανικού κεφαλαίου στην Ελλάδα της αστικής της τάξης ? Μήπως είναι αναγκαστική συμφωνία παραχώρησης κυριαρχίας της και δυνατότητας ανάπτυξής της για να διασφαλίσει την ύπαρξή της που περιλαμβάνει καταπίεση του λαού της, και "άμα λάχει" κερδοφορία περιστασιακά και από τους γείτονες?
Και αν ναι, μήπως ο εχθρός είναι διπλός ? Μήπως, "βομβαρδίζουν ακόμα τα αμερικάνικα και τα αγγλικά αεροπλάνα τον Δεκέμβρη την Αθήνα......" ?
Αυτό η αστική τάξη το ξέρει πολύ καλά και κάνει τα πάντα για μην το ξέρει, ή "να το ξέρει αλλιώς" η εργατική τάξη και ο λαός. Ας μην συμβάλουμε σε αυτό, ειδικά σήμερα που η περιοχή παίρνει εκ νέου φωτιά, που η επίθεση λαμβάνει διαστάσεις χιονοστιβάδας....
Συνεχίζεται...
Τέλος, για το σχόλιο από "Αλεπού" των 2/8/15, 2:56 μ.μ. έχω να πω ότι το βρίσκω τόσο σωστό που μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι επιδέχεται απαντήσεις γενικά, και από το άρθρο που παρατέθηκε και δεν διάβασα γιατί αυτό έγινε αφού είχα αρχίσει να γράφω. Είμαι τόσο κουρασμένος που δεν εγγυώμαι ότι θα το κάνω.... καλή η συζήτηση για μένα, ελπίζω να μην είμαι εκτός αυτού του ¨καλού"...
Υ.Γ. 1 Τέλμαν, ΚΚΕ (μ - λ), όχι ΚΚΕ (Μ-Λ). φιλικά
Υ.Γ 2 σχόλιο Τέλμαν 2/8/15, 2:32 μ.μ., απλά τέλειο
Υ.Γ 3 σε τι βαθμό προβοκάτορα μπορεί να φτάσει άραγε κάποιος....?
Λεωνίδας Σαμαράς
Σε αυτό συμφωνώ αλλά δεν καταλαβαίνω για ποιο λόγο οι οικονομικές και πολιτικό στρατιωτικές εξαρτήσεις αναιρούν το ότι η ο ελληνικός καπιταλισμός είναι στο μονοπωλιακο στάδιο ανάπτυξης του;
Γι'αυτο και δεν αντιλαμβανομαι ποια η σχέση των εξαρτήσεων στο ιμπεριαλιστικο σύστημα με τη σχέση κεφαλαίου - εργασίας. Οι σχέσεις των ιμπεριαλιστων έχουν αναπόφευκτα το στοιχείο της ανισότιμης αλληλεξαρτησης. Η σχέση κεφαλαίου - εργασίας είναι σχέση καθαρά εκμετάλλευσης. Ο εργάτης δεν εκμεταλευεται κανέναν με τη σειρά του όπως ο πιο αδύναμος καπιταλιστης.
Επίσης άλλο το ότι το ελληνικό κεφάλαιο κάτω από την ανισότιμη σχέση του στην ΕΕ επενδύει σε άλλους κλάδους κυρίως και άλλο να λέμε δεν υπάρχει βιομηχανικό κεφάλαιο. Ο Μπόμπολας τι είναι; Οι Αγγελοιλπουλαιοι; Ο Λάτσης; Γενικά οικονομικά είναι λάθος η προσέγγιση που κάνουν και οι αστοί οικονομολογοι που δεν θεωρούν βιομηχανία μια σειρά κλάδους όπως νέες επιστήμες - πληροφορική, τηλεπικοινωνιες, φαρμακοβιομηχανιες κ.α. Αντίθετα ακούμε κάτι γελοιότητες του στυλ "η βαριά βιομηχανία της χώρας μας είναι ο τουρισμός"... Για να μην παρεξηγηθώ δεν λέω ότι τα λέει το ΚΚΕ(μ-λ) αυτά. Οι αστοί τα λένε.
Γενικά αυτό που θέλω να κατάδείξω είναι η ωριμότητα των υλικών προυποθεσεων για το πέρασμα στο σοσιαλισμό. Αν θεωρούμε ότι η Ελλάδα δεν έχει τις αντικειμενικες προϋποθέσεις για το σοσιαλιστικο πέρασμα τότε νομίζω ότι και κάτι λάθος αναλύουμε και αυτό το λάθος μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες ατραπους υιοθέτησης ιδεολογηματων "ψωροκωσταινας" κ.α.
Τέλμαν
Υγ. Προφανώς δεν έχω τη δυνατότητα ολοκληρωμένης αντιπαράθεσης πάνω σε 22 σχόλια και λόγω χρόνου και λόγω του ότι είναι αδύνατον να αναλυθούν και να ξεδιπλωθεί η σκέψη πόσο μάλλον να αποτυπωθεί χωρις ελλείψεις και λάθη σε διαδικτυακό σχόλιο. Λάθη στα οποία υπέπεσα και γω στα προηγούμενα σχόλια μου.
Εδώ συμφωνώ και επαυξάνω. Εθνική Ανεξαρτησία στην εποχή του ιμπεριαλισμου δε νοείται χωρίς σοσιαλιστική επανάσταση. Πόσο μάλλον λαϊκή κυριαρχία γιατί πολλά παλαβά ακούσαμε αυτόν τον καιρό περί λαϊκής κυριαρχίας λόγω δημοψηφισματος.
Τέλμαν
οι θεωρίες Ψωροκώσταινας δεν είναι αυτό που έχει περάσει πως ήταν σε μια ορισμένη εξιστόρηση του ελληνικού κομμουνιστικού κινήματος, σε μια εξιστόρηση μηδενιστική του Ζαχαριάδη κλπ όπως αυτή που κάνει το ΚΚΕ.
το ΚΚΕ δεν έλεγε ότι η Ελλάδα είναι Ψωροκώσταινα άρα πάμε για στάδια κλπ. Το ΚΚΕ έλεγε πως η Ψωροκώσταινα είναι η επίσημη αστική ιδεολογία πάνω στον συνδυασμό υποτέλειας και εθνικιστικών εξάρσεων, μια λογική ότι η Ελλάδα σήμερα δεν μπορεί αλλά για να μπορέσει θέλει νέα εδάφη, και πρέπει να εντάξει διάφορες εθνικιστικές περιπέτειες στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
βασικά μια σωστή αποτίμηση του ΚΚΕ του μεσοπολέμου και του εμφυλίου θέλει λιγότερο μανιχαϊσμό, δεν είναι εύκολο ούτε να αποθεώσεις και να αποδεχτείς τα πάντα, ούτε να τα απορρίψεις. Υπάρχει και ο κίνδυνος αφοριστικής κριτικής μου παρουσιάζεται σαν δημιουργική, είναι δύσκολο θέμα. Πρέπει τελικά να κάνεις μια κριτική αριστερή και όχι αριστερίστικη, είναι μπλεγμένο.
επίσης πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι το ότι ο χαρακτήρας της επικείμενης επανάστασης είναι σοσιαλιστικός δεν σημαίνει ότι η πολιτική γραμμή αρχίζει και τελειώνει με το "σοσιαλισμός-σοσιαλισμός-σοσιαλισμός", αυτά είναι βασικά πράγματα νομίζω, χωρίς μια ανάλυση του σύγχρονου εθνικού-δημοκρατικού προβλήματος δεν υπάρχει επαναστατική στρατηγική.
Κώστας
Εμένα μου φάνηκε απλά ένα μεγάλο σχόλιο του Λ.Σ. με το οποίο συμφωνώ στο ύφος και σε πολλά επιχειρήματα που εκθέτει. Το προτιμώ κι ας είναι σε κομμάτια (φαντάζομαι για λόγους ανεβάσματος και ευκολία ανάγνωσης). Το προτιμώ οπωσδήποτε σε σχέση με τις «εξυπνάδες και κουτοπονηριές» των δυο γραμμών.
Βέβαια, άλλος ψάχνει "πελάτες και θαυμαστές" και άλλοι συζητούν για τα λαϊκά προβλήματα και διεξόδους, πονούν την λαίκή υποθεση και την υπόθεση της Αριστεράς σε όποιο κόμμα κι αν ανήκουν (γαίνεται αυτό και από το υφός και το ήθος). Από αυτήν την άποψη και μόνο χάρηκα τη συζήτηση και ελπίζω να συνεχιστεί. Μας χρειάζεται σε όλους.
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
Γενικά δεν το έχω διατυπώσει ορθά. Αυτό που θέλω να πω είναι οτι η ελληνική αστική τάξη με τα σημερινά δεδομένα δεν θα μπορέσει ποτέ να παίξει αντικειμενικα το ρόλο της αστικής τάξης των ΗΠΑ.
Αυτό που λέω είναι ότι το ότι ο καπιταλισμός στην Ελλάδα είναι στο μονοπωλιακο στάδιο ανάπτυξης του δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα είναι αυτή που μοιράζει τον κόσμο και τις αγορές, ωστόσο από ενδιάμεση θέση και με δεδομένες τις εξαρτήσεις της παίρνει μέρος σε αυτό το μοίρασμα προσδοκώντας τα αποφάγια των μεγάλων.
Καμία σχέση πάντως δεν έχει αυτό που λέω και αυτό που λέει και το ΚΚΕ όπως εγώ το καταλαβαίνω με τη θέση του ΝΑΡ περί υπεριμπεριαλισμου και άλλων τέτοιων αναλύσεων.
Τέλμαν
Δεκτή και εδώ η παρατήρηση. Η λέξη ζήλος κακώς χρησιμοποιηθηκε από μέρος μου. Ένας πιο κακοπροαιρετος θα μπορούσε να μεταφράσει βάση αυτής εντελώς αλλιώς απ'οτι ήθελα το συλλογισμό μου.
Τέλμαν
Καταρχήν το ΚΚΕ και ο Ζαχαριάδης ουδέποτε είπαν ότι η Ελλάδα είναι ψωροκωσταινα. Ίσα ίσα το ΚΚΕ σε όλη την ιστορική διαδρομή του πολέμησε αντιλήψεις περί ψωροκωσταινας, που δεν παράγει ή δεν μπορεί να παράξει τίποτα και άλλα τέτοια επιχειρήματα. Το βιβλίο του Μπατση είναι ενδεικτικό αυτής της πάλης του ΚΚΕ.
Η στρατηγική σου σήμερα δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο από σοσιαλισμός αν θες να είσαι κομμουνιστής. Η τακτική σου με τη σχετική αυτοτέλεια που έχει πρέπει να υποτάσσεται και να εξυπηρετεί την στρατηγική.
Αντιλήψεις κυβερνήσεων της αριστεράς εντός καπιταλιστικων σχέσεων και ιμπεριαλιστικων συμναχιων που θα μεταρυθμίσουν τον καπιταλισμο ή θα προκαλέσουν επαναστατική κατάσταση μέσα από το μεταβατικό τους πρόγραμμα είναι άδεια πουκάμισα αποδεδειγμενα εδω και δεκαετίες και όποιος τα επικαλείται ως πολιτική πρόταση κομμουνιστικου φορέα είναι συνειδητός ψεύτης διότι σε αντίθεση ακόμα και με τον Καουτσκι ή τον Αλιέντε ή όποιο άλλο ιστορικό πρόσωπο που αναζήτησε έναν "τρίτο δρόμο" αυτός που σημερα επαναλαμβάνει αυτή την πρόταση έχει την πείρα ενός ολόκληρου αιώνα μπροστά του, άρα γνωρίζει καλά τι αυταπάτες και τι ευνουχισμο προκαλεί στο εργατικό και επαναστατικό κίνημα.
Τέλμαν
Τέλμαν όταν γράφεις ακριβώς αυτό που λέω για το ΚΚΕ και τον Ζαχαριάδη με ύφος διαφωνίας δεν ξέρω να σε χειριστώ. Παλέψτε όσοι είστε, ακομα, κομμουνιστές εκεί μέσα για να τα πει και το ΚΚΕ. Θα απαντήσω σε άλλα σημεία στα οποία διαφωνούμε.
Περί κυβερνήσεων κλπ δεν έχω να πω κάτι πέρα από το ότι η εκτίμηση πως αν δεν γίνει κυβέρνηση της αριστεράς αλλά του ΣΥΡΙΖΑ, με την δεδομένη σοσιαλφιλελευθερη μνημονιακή εξέλιξη το "ξεμπρόστιασμα" του και διάφορα τέτοια θα μας εισάγουν σε κρίση τύπου Οκτώβρη διαψεύστηκε οικτρά.
Είναι νωρίς θα μου πεις αλλά πάλι χρόνο θα κερδίσεις με αυτό, πρέπει έστω σε λίγους μήνες να μετρήσουμε αποτελέσματα.
Κώστας
Δεν αντιλαμβανομαι τον διαχωρισμό όσοι είστε κομμουνιστες εκεί μέσα. Δεν κάνω διάκριση του ΚΚΕ εγώ σε κομμουνιστες και μη, σε βάση και ηγεσία. Η μόνη διάκριση είναι σε οργανωμένους και μη. Γιατί εκεί όντως υπάρχει διάσταση απόψεων.
Επιπλέον προτιμώ να παλεύω για πράγματα που έχω ανάγκη και που δεν συμβαίνουν παρά για πράγματα που συμβαίνουν ούτως ή άλλως. Δεν θεωρώ σκόπιμο να γίνω επαναστάτης χωρίς αιτία.
Τέλμαν
Απολογιστικά :
1) προς υπεράσπισή μου. 13 τα σχόλια σου Τέλμαν και 3314 λέξεις. 22 τα δικά μου και 4200 λέξεις. Πολύ μικρή διαφορά στην ποσότητα και νομίζω και δικαιολογημένη μιας και αποπειράθηκα να σχολιάσω την ολόκληρη την συζήτηση που είχε αναπτυχθεί
2) θεώρησα ότι το σπάσιμο σε κομμάτια θα ήταν η καλύτερη επιλογή για να στηρίξει την προαναφερθείσα επιλογή
Απολογητικά :
1) μάλλον η αρχική μου επιλογή είναι λανθασμένη. Μιας και κάτι τέτοιο δεν αποτελεί σχόλια, αλλά άρθρο. Δεν το είδα όμως από την αρχή όμως αυτό και έτσι δεν έκανα την απαραίτητη προετοιμασία για ένα τόσο μεγάλο κείμενο. Άλλωστε δεν ήξερα αν είναι φρόνιμο να γραφτεί άρθρο επάνω σε σχόλια. Το τελευταίο το απευθύνω ως ερώτημα.
2) είναι αλήθεια ότι "γράφω προφορικά". Κάτι τέτοιο το θεωρώ ανεκτό, έως και θετικό, αλλά για αρκετά μικρότερα κείμενα.
Επισήμανση : η λέξη που χρησιμοποίησα - πλεονεξία - μάλλον είναι λανθασμένη, ορθότερη είναι ο πλεονασμός.
Συνεχίζεται (για ένα ακόμα)
Επί των τελευταίων σχολίων :
με το θεωρητικό "δεν το έχω" και έτσι θα απαντήσω όπως το κατανοώ. Σε μονοπωλιακό στάδιο ανάπτυξης όπως αντιλαμβάνομαι ότι το αντιλαμβάνεσαι, μπορεί να είναι και ένα μικρό κρατίδιο που βρίσκεται πλήρως υπό την κηδεμονία ενός ιμπεριαλιστικού κράτους και λειτουργεί οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά για να ικανοποιεί τις ανάγκες αυτού, υπό την πλήρη στήριξή του. Μια πολιτεία π.χ. Τι σημαίνει αυτό? Ότι αποτελεί ιμπεριαλιστική χώρα και εθνική οικονομία ? Όχι δεν σημαίνει αυτό. Αντίθετα:
το να μένουμε σε οικονομικούς ορισμούς όπως εμείς έχουμε αντιληφθεί την κάποτε διατύπωση τους καθόλου δεν μας βοηθά να κατανοήσουμε το συμβαίνει, καθώς και την ουσία των ορισμών αυτών.
Ο μαρξισμός δεν είναι δόγμα προς εφαρμογή, σαν μια λαϊκή εξουσία, ή ένα μεταβατικό πρόγραμμα που θα εφαρμοστεί όταν οι αντικειμενικές συνθήκες ωριμάσουν. Οι αντικειμενικές συνθήκες, σε επίπεδο οικονομίας και παραγωγής δεν αποτελούν το όλο, αλλά ένα κομμάτι που διασφαλίζει με την ανάπτυξή του ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΩΝ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΩΝ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ.
Την σχέση των εξαρτήσεων στο ιμπεριαλιστικό σύστημα με τη σχέση κεφαλαίου εργασίας, σαφώς και δεν την αντιλαμβάνομαι στο πραγματικό της βάθος. Στην αναφερόμενη όμως συσχέτιση τα πράγματα είναι σχετικά απλά. Η απαραίτητη - αναπόφευκτη - "ανισότιμη αλληλεξάρτηση" στην σχέση μεταξύ των ιμπεριαλιστών έχει απόλυτη αντιστοιχία - ισοδυναμία με την ανισότιμη αλληλεξάρτηση μεταξύ κεφαλαίου εργασίας.
Δηλαδή. Όπως το κράτος ιμπεριαλιστής κλέβει το εξαρτώμενο από αυτό κράτος (ανισότιμα αλληλοεξαρτώμενα), του καθορίζει τι θα παράξει, τι θα καταναλώσει, τι σχέσεις θα έχει με τα γειτονικά του κράτη, ποια είναι τα όρια του κλπ, και το εξαρτώμενο κράτος με την σειρά του "κερδίζει" μια σχετική ασφάλεια της ύπαρξής του, και η αστική του τάξη διασφαλίζει την κερδοφορία της επάνω στον λαό της (και ίσως εν μέρη και συγυριακά και από άλλους λαούς).
Έτσι ακριβώς ο κεφαλαιοκράτης κλέβει τον εξαρτώμενο από αυτόν εργάτη (ανισότιμα αλληλοεξαρτώμενο), του καθορίζει τι θα παράξει, τι θα καταναλώσει, τι σχέσεις θα έχει με τα γειτονικά του κοινωνικά στρώματα, ποια είναι τα όρια του κλπ, και ο εξαρτώμενος εργάτης με την σειρά του "κερδίζει" μια σχετική ασφάλεια της ύπαρξής του, και ίσως διασφαλίζει θέση πάνω από άλλους εργάτες στην διάθρωση της ίδιας πάντα τάξης (και ίσως εν μέρη και συγκυριακά και από άλλους αν ανήκει στην εργατική αριστοκρατία).
Ο ιμπεριαλιστής δεν υπάρχει χωρίς εξαρτημένα κράτη (δεν είναι ιμπεριαλιστής), ο κεφαλαιοκράτης δεν υπάρχει χωρίς εργάτες (δεν είναι κεφαλαιοκράτης)
Το δεύτερο είναι πιο απλό για αυτό και ακούγεται περισσότερο αισχρό, το να πει κανείς αλληλεξάρτηση παρότι λεξιλογικά, και νοηματικά με την ευρύτερη έννοια είναι σωστό. Χάνει όμως τον διαχωρισμό κύριου από δευτερεύον, είτε γίνεται συνειδητά, είτε μισοσυνειδητά, είτε καθόλου συνειδητά. Για αυτό και είναι μια μπούρδα μεγατόνων τόσο στην μία όσο και στην άλλη περίπτωση. Θα ήταν φιλολογικού χαρακτήρα αλλά δεν είναι. Γιατί εξυπηρετεί τόσο τον κεφαλαιοκράτη, όσο και τον ιμπεριαλιστή. Ο δεύτερος δεν είναι άλλωστε παρά ο πρώτος σε ανώτερο στάδιο ανάπτυξης.
Δεν είναι καθόλου λιγότερο αισχρό το να εξαθλιώνεις έναν λαό και να κλέβεις τον λαό της, από το να κλέβεις υπεραξία και εργατική δύναμη, και να εξαθλιώνεις μια τάξη. Για την ακρίβεια το πρώτο είναι συνέχεια του δεύτερου και θα έχουν κοινό και άγριο τέλος....
Λεωνίδας Σαμαράς
Δημοσίευση σχολίου