Ξανά λοιπόν μπροστά σε εκλογές.
Ξανά καλείται ο λαός να «αποφασίσει».
Μόνο που αυτά στα οποία -υποτίθεται- πως καλείται να «αποφασίσει» έχουν ήδη αποφασιστεί. Ακριβώς επειδή δεν κρίνονται στην κάλπη αλλά στη βάση των πραγματικών συσχετισμών και των πραγματικών δεδομένων.
Με βάση λοιπόν τα πραγματικά δεδομένα αυτά που έχουν να μας δώσουν αυτές οι εκλογές είναι:
• Η νομιμοποίηση του 3ου Μνημονίου δηλαδή της συνέχισης της επίθεσης ενάντια στο λαό, της ομηρίας της χώρας από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα.
• Η επικύρωση-παγιοποίηση της μετάλλαξης του ΣΥΡΙΖΑ σε κόμμα του συστήματος.
• Η διαμόρφωση γενικότερα του πολιτικού μπλοκ διαχείρισης-προώθησης της επίθεσης με κεντρικό κορμό (κατά το μάλλον) του ΣΥΡΙΖΑ.
Η εκμετάλλευση της απογοήτευσης και των φόβων ενός κόσμου για να τον σύρουν μέσω του ΣΥΡΙΖΑ στο μπλοκ στήριξης της πολιτικής του συστήματος.
Παλιές ιδέες σε νέα συσκευασία
Απέναντι στις συστημικές δυνάμεις (ΝΔ-Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ αλλά και ΣΥΡΙΖΑ πλέον) προβάλλουν κάποιες άλλες που διεκδικούν την ψήφο και στήριξη του λαού στο όνομα μιας διαφορετικής υποτίθεται κατεύθυνσης.
Σε πρώτο πλάνο οι δυνάμεις που υπό τον Λαφαζάνη έχουν αποσπασθεί από τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά από κοντά και δυνάμεις όπως η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η κίνηση Αλαβάνου και πολλές άλλες που κινούνται με παραπλήσιες απόψεις και λογικές.
Το ζήτημα εδώ βρίσκεται κατ’ αρχάς στο ποια εμπιστοσύνη μπορεί να ‘χει κανείς σε δυνάμεις οι οποίες είτε συμμετείχαν στο εγχείρημα ΣΥΡΙΖΑ, είτε το στήριζαν, είτε το σιγοντάρισαν.
Στο πόσο φερέγγυες μπορούν να θεωρηθούν δυνάμεις που δεν διανοούνται να κάνουν κανενός είδους αυτοκριτική, που δεν διατίθενται να αναλάβουν τις ευθύνες τους για τον ρόλο που έπαιζαν στην εξέλιξη των πραγμάτων.
Αυτή η άρνηση αυτοκριτικής συνδέεται με το τρίτο και κρισιμότερο ζήτημα.
Με το γεγονός ότι παρά τις όποιες διαφοροποιήσεις και «βελτιώσεις», οι θέσεις και προτάσεις τους κινούνται στις ίδιες ράγες πάνω στις οποίες κινήθηκαν και το προηγούμενο διάστημα.
Η ουσία του πράγματος βρίσκεται στην εμμονή στα «μεταβατικά προγράμματα» που υποτίθεται μπορούν να υλοποιηθούν «εδώ και τώρα» και είναι αυτό που καθορίζει το πραγματικό περιεχόμενο και τα όρια των όποιων βροντερών διακηρύξεων και μαχητικών σαλπισμάτων.
Η ιδιαιτερότητα του ΚΚΕ
Ιδιαίτερη περίπτωση αποτελεί το ΚΚΕ που συνεχίζει στην λογική της αυτοσυντήρησης, της αυτοπεριχαράκωσης, του αυτοπεριορισμού.
Δεν πήρε ούτε παλιότερα, ούτε στο διάστημα της μνημονιακής καταιγίδας καμία πρωτοβουλία συνένωσης, οργάνωσης και συνολικής έκφρασης της λαϊκής αντίστασης και πάλης όπως θα έκανε ένα πραγματικό κομμουνιστικό κόμμα.
Αντίθετα άφησε ελεύθερο το πεδίο στη σπέκουλα και τις πρωτοβουλίες του ΣΥΡΙΖΑ με τα γνωστά αποτελέσματα. Η στάση του αυτή δεν έχει σχέση ούτε με τις πολιτικές του διαφορές με άλλες δυνάμεις (τέτοιες πάντα υπήρχαν, υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν στα πλαίσια της ταξικής πάλης), ούτε με τις καινοφανείς ιδεολογικές και πολιτικές απόψεις με τις οποίες επιχειρεί να ενδύσει τις πολιτικές του επιλογές.
Συνδέεται κατά κύριο λόγο με το ότι η ηγεσία του ΚΚΕ δεν είναι διατεθειμένη να πάρει καμιά πολιτική πρωτοβουλία που θα την οδηγούσε σε θέση ευθείας και συνολικής αντιπαράθεσης με τις δυνάμεις του συστήματος.
Φασιστικό θράσος
Με το περίσσιο θράσος που πάντα χαρακτήριζε τους φασίστες επιχειρεί η «Χρυσή Αυγή» να εμφανισθεί σαν «αντιμνημονιακή» «φιλολαϊκή» και «πατριωτική» δύναμη. Με τον πιο ιταμό τρόπο επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τα προβλήματα του λαού, την φθορά των συστημικών δυνάμεων αλλά και το έδαφος που της αφήνει η ανεπάρκεια της Αριστεράς.
Θρασύτατα και προκλητικά επιχειρεί να εμφανιστεί έως και σαν «αντισυστημική» δύναμη, τη στιγμή που δεν αποτελεί παρά ένα δημιούργημα του συστήματος. Μια μαύρη εφεδρεία προορισμένη να χρησιμοποιηθεί με τον πιο βίαιο τρόπο ενάντια στον λαό όταν και εφόσον οι ανάγκες του συστήματος το επιτάξουν.
Η επίθεση ενάντια στον λαό θα συνεχιστεί
Με αυτά τα δεδομένα και αυτούς τους όρους είναι καθαρό ότι η επίθεση ενάντια στις εργαζόμενες λαϊκές μάζες και τα δικαιώματά τους θα συνεχιστεί και θα ενταθεί όποια μορφή κι αν πάρει το εκλογικό αποτέλεσμα.
Στο δικαίωμα στη δουλειά και την ανεργία, στις εργασιακές σχέσεις, στους μισθούς, στις συντάξεις, στην περίθαλψη, στο δικαίωμα της νεολαίας στην εκπαίδευση και το μέλλον της, στο δικαίωμα του λαού στη ζωή.
Η λεηλασία της χώρας, των πλουτοπαραγωγικών της πηγών όχι μόνο θα συνεχισθεί αλλά ήδη προβάλλεται και σαν «ευεργέτημα» που θα φέρει «επενδύσεις» και θέσεις εργασίας.
Η ομηρία του λαού και της χώρας από τους ιμπεριαλιστές παρουσιάζεται σαν εξασφάλιση της θέσης μας στην «ευρωπαϊκή οικογένεια». Η ευθυγράμμιση με τις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις, η μετατροπή της χώρας σε πλατφόρμα εξόρμησης ιμπεριαλιστικών τυχοδιωκτισμών εμφανίζεται σαν «ρεαλισμός» που την «διασφαλίζει» από κινδύνους όταν είναι δεδομένο ότι οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι προέρχονται από εκείνους ακριβώς που μας «προστατεύουν» από αυτούς.
Να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα
Το ζήτημα που μπαίνει είναι με ποιους τρόπους και μέσα από ποιους δρόμους μπορούν να αντιμετωπίσουν οι εργαζόμενες λαϊκές μάζες τις ζοφερές προοπτικές που διαγράφονται.
Την απάντηση σ’ αυτό δεν μπορούμε να την βρούμε παρά μέσα στην ίδια την πραγματικότητα και τους παράγοντες που την συνθέτουν.
Ποιοι βρίσκονται απέναντί μας, ποιες είναι οι επιδιώξεις τους, πώς μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε.
Αυτά που αντιμετωπίζουμε αποτελούν εκφράσεις:
• Της επίθεσης του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη και με στόχο την αναδιαμόρφωση των ταξικών σχέσεων σε βάση απόλυτης κυριαρχίας του.
• Της εκστρατείας επανακατάκτησης επαναποικιοποίησης του κόσμου από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και με στόχο την διαμόρφωση-κατοχύρωση όρων απρόσκοπτης καταλήστευσης των εξαρτημένων χωρών.
Αυτά είναι που εκφράζονται και στη χώρα μας και με τις ιδιαίτερες μορφές που παίρνουν στα πλαίσια της πρόσδεσής της σε ΕΕ και συνολικής εξάρτησής της από τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις (ΗΠΑ-ΕΕ).
Η ανατροπή των συσχετισμών και οι συνέπειές της
Η εξαπόλυση-ανάπτυξη αυτής της επίθεσης ενάντια στους λαούς δεν καθορίστηκε ούτε από την επικράτηση των «νεοφιλελεύθερων» αντιλήψεων ούτε από την οικονομική κρίση ούτε από τις επιλογές της α ή β κυβέρνησης.
Έχει σαν μήτρα, βάση και αφετηρία την ίδια την φύση του καπιταλιστικού ιμπεριαλιστικού συστήματος.
Την ακόρεστη δίψα του κεφαλαίου για κέρδη.
Την ασυγκράτητη τάση του ιμπεριαλισμού για επέκταση και κυριαρχία.
Ταυτόχρονα δέχεται τις επιδράσεις του ανταγωνισμού ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις ο οποίος παροξύνεται στα πλαίσια της αναδιάταξης δυνάμεων που συντελείται στην περίοδο που διανύουμε.
Όσον αφορά τις διαστάσεις, την έκταση, την κλίμακα, το βάθος που παίρνει αυτή η επίθεση, συναρτάται με έναν κυρίως παράγοντα.
Την ανατροπή των παγκόσμιων συσχετισμών υπέρ των πιο αντιδραστικών και επιθετικών δυνάμεων του συστήματος που έχει επιφέρει η οπισθοχώρηση, η ήττα του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος και η παλινόρθωση στις σοσιαλιστικές χώρες.
Μια ανατροπή που έδωσε την δυνατότητα στις δυνάμεις του συστήματος να αναπτύξουν την επίθεσή τους στις μεγαλύτερες δυνατές διαστάσεις της επιδιώκοντας μια συνολική ιστορική ρεβάνς απέναντι στην νικημένη εργατική τάξη.
Από την άλλη μεριά αυτή η ήττα άφησε ένα ανοιχτό πεδίο για την ανάπτυξη και κυριάρχηση ρεφορμιστικών και οπορτουνιστικών αντιλήψεων στο κίνημα. Την προώθηση πολιτικών ταξικής συνεργασίας, συνδιαλλαγής με τις δυνάμεις του συστήματος και αναζήτησης «δρόμων» μέσα στα πλαίσια και με τους όρους του συστήματος.
Την ιδεολογική πολιτική και οργανωτική αποσυγκρότηση των λαϊκών μαζών. Τον ευνουχισμό των αγωνιστικών τους διαθέσεων. Την αποδυνάμωση, τον αφοπλισμό τους απέναντι στην αναπτυσσόμενη επίθεση των δυνάμεων του συστήματος.
Είναι ζήτημα αναμέτρησης
Οι εξελίξεις απέδειξαν για πολλοστή φορά:
Το ότι οι δυνάμεις του συστήματος όχι μόνο δεν είναι διατεθειμένες να ανακόψουν την επίθεσή τους ενάντια στον λαό αλλά να την κλιμακώσουν και με τον πιο ανελέητο τρόπο.
Ότι δεν υπάρχουν λύσεις στα πλαίσια και με τους όρους του συστήματος.
Ότι οι αυταπάτες σε σχέση με αυτό το μόνο αποτέλεσμα που έχουν είναι συμβάλλουν στη διαμόρφωση ευνοϊκότερων συνθηκών για το σύστημα και δυσμενέστερων για τον λαό.
Ότι η απάντηση στο πρόβλημα του λαού:
Δεν είναι ζήτημα αναζήτησης ευνοϊκότερης μεταχείρισης από τους εκμεταλλευτές και δυνάστες του.
Δεν είναι ζήτημα διαπραγμάτευσης.
Δεν είναι ζήτημα εικονικής «ρήξης» στα πλαίσια και με τους όρους του συστήματος.
Ήταν πάντα και παραμένει ζήτημα αναμέτρησης.
Πού βρίσκονται οι απαντήσεις
Αυτή την αναμέτρηση οι δυνάμεις του συστήματος, η αστική τάξη της χώρας μας, το κεφάλαιο, οι ιμπεριαλιστές και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι, παρά τις όποιες διαφορές τους, την αντιμετωπίζουν ενιαία απέναντι στον λαό. Έχουν πλήρη επίγνωση του χαρακτήρα, του περιεχομένου και της σημασίας της και είναι διατεθειμένες να χρησιμοποιήσουν όλες τις δυνατότητες και τους πολύμορφους μηχανισμούς που διαθέτουν και με τον πιο αδίστακτο τρόπο.
Το ζήτημα βρίσκεται στην επ’ εδώ πλευρά. Αυτή η αναμέτρηση ή θα αντιμετωπισθεί στη βάση των όρων και των απαιτήσεων που θέτει ή αλλιώς είμαστε καταδικασμένοι να ξαναζήσουμε (ξανά και ξανά) αυτά που βιώνουμε εδώ και χρόνια ανεξάρτητα με την μορφή που θα παίρνουν, ανάλογα και με τις κάθε φορά συνθήκες.
Αυτή την αναμέτρηση ο λαός μας (και συνολικά οι λαοί) μπορεί να την αντιμετωπίσει μόνο στη βάση της συγκρότησης των δυνάμεων, την διαμόρφωση των «εργαλείων» του αγώνα του.
Θεμελιώδεις προϋποθέσεις η «εκ νέου» συγκρότηση της εργατικής τάξης, το κορμού ισχύος της λαϊκής πάλης σε τάξη για τον εαυτό της.
Η ανασύσταση-ανασυγκρότηση συνολικά του εργατικού επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος στη βάση των απαιτήσεων της εποχής μας.
Άμεση και επιτακτική η αναγκαιότητα προώθησης της αντίστασης του λαού στην επίθεση που δέχεται η υπεράσπιση των δικαιωμάτων του.
Η ανάπτυξη των Μετώπων Πάλης στη βάση των δίκαιων διεκδικήσεών του.
Το άνοιγμα εκείνης της διαδικασίας πάλης που θα οδηγεί στην συνολική πολύπλευρη και πολύμορφη συγκρότηση των λαϊκών δυνάμεων και στο επίπεδο των απαιτήσεων που θέτει αυτή η αναμέτρηση.
Δεν υπάρχουν δρόμοι ευκολίας
Υποστηρίζοντας και προωθώντας μια τέτοια κατεύθυνση έχουμε πλήρη επίγνωση ότι αυτά δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν εύκολα και γρήγορα. Απαιτούν συνεχή, επίμονο και αδιάλλακτο αγώνα όπως άλλωστε ίσχυε πάντα και συνεχίζει να ισχύει για όσα αφορούν την ταξική πάλη.
Ταυτόχρονα έχουμε επίγνωση ότι αυτές οι απόψεις δεν ηχούν και τόσο ευχάριστα στα αυτιά ενός κόσμου που χρόνια ολάκερα έχει διαμορφωθεί στην λογική της αναζήτησης εύκολων και ταχύρρυθμων «λύσεων». Ήδη και παρά τα οδυνηρά μαθήματα της πραγματικότητας, στον υποτιθέμενο αριστερό χώρο συνεχίζουν να κυριαρχούν αντιλήψεις που αμετανόητα συνεχίζουν να αναζητούν δρόμους παράκαμψης των απαιτήσεων που θέτει μια τέτοια αναμέτρηση.
Δεν ξαφνιαζόμαστε. Έχουμε πίσω μας χρόνια αντιπαράθεσης με αυτές τις αντιλήψεις και απόψεις και το ίδιο θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Ακόμη πιο επίμονα, σταθερά, αποφασιστικά και αδιάλλακτα. Ακριβώς γιατί έχουμε καθαρό ότι ο δρόμος απάντησης στο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο λαός και το κίνημα περνάει μέσα και από την αντιπαράθεση σε αυτές τις απόψεις.
Με αυτή την αντίληψη, αυτή την λογική, αυτές τις θέσεις και απόψεις κινηθήκαμε πάντα, με αυτές θα συνεχίσουμε να κινούμαστε.
Πριν τις εκλογές, στις εκλογές και κυρίως μετά απ’ αυτές.
Βασίλης Σαμαράς
15 σχόλια:
Εκτός από τα αστικά επίδικα της επανασταθεροποίησης κάποιας μορφής μνημονιακού πολιτικού συστήματος με κέντρο τον "ΣΥΡΙΖΑ" (που είναι άλλο κόμμα πια, χωρίς αυτό να δικαιώνει κανέναν οτι πριν μόνο μέσα έπρεπε να είναι για να προωθεί αριστερές ριζοσπαστικές πρακτικές) υπάρχει άλλο ένα επίδικο που το καταλαβαίνουν όλοι.
Να υπάρχει αριστερά στις 21, και πάνω απ όλα την επόμενη περίοδο. Με αντινεοφιλελεύθερες αντιιμπεριαλιστικές θέσεις, δημοκρατική μετωπική κουλτούρα, ρίζωμα στον κοινωνικό αγώνα και ακτιβισμό, στην ενσώματη μαζική πολιτική.
Σε αυτά θα κριθούμε, και στα δυστυχώς περιορισμένα περιθώρια που έχουμε, στο αν βγάλουμε την Λαϊκή Ενότητα σαν ένα ζωντανό σημείο αναφοράς στις 21 και τι θα κάνουμε μετά. Και πριν και μετά και πάντα.
https://www.youtube.com/watch?v=9Kzzf2b6Ipw
Κώστας
Ας βγάλουμε λοιπον την αντινεοφιλελεύθερη λαική ενότητα όπως βγάλαμε και τον αντινεοφιλελεύθερο σύριζα.
Θέλουμε το τέταρτο αντι- νεο- φιλελευθερώτερο μνημόνιο.
Γιατί εμείς δεν παραδεχομαστε τη βλακεία μας ποτέ.
ΛΑΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ
ΟΥΝΙΤΑΤ ΠΟΠΟΥΛΑΡ
ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΘΥΣΙΑΣΤΟΥΜΕ ΟΠΩΣ Ο ΣΥΝΤΡΟΦΟΣ ΑΛΛΙΕΝΤΕ
ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΤΕΛΟΣΠΑΝΤΩΝ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΟΙ ΧΡΥΣΑΥΓΗΤΕΣ;
καποιος κώστας
Να βγάλουμε βασικά ζωντανό το σύνθημα της λα.ε.
ΓΙΑΤΙ ΡΕ ΑΛΕΞΗ; ΕΓΩ ΕΚΑΝΑ ΟΝΕΙΡΑ ΓΙΑ ΜΑΣ
αλλά και το σύνθημα
ΠΑΜΕ ΓΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ;
η ΛΑΕ δεν λέει αυτά, είναι όμως μέτωπο ρεφορμιστών επαναστατών, ή μάλλον πρέπει να γίνει.
οι ρεφορμιστές της, οι σύντροφοι του αριστερού ρεύματος δηλ, έχουν τα καλά τους και τα αρνητικά τους.
με τις προνομιακές τους σχέσεις στα ΜΜΕ μπορεί να λένε τέτοιες βλακείες σαν επικοινωνιακές ατάκες παραπάνω και όχι σαν θέσεις. Οικοδομούν μια φυσιογνωμία της ΛΑΕ όμως, προφανώς υπάρχει πρόβλημα.
το θέμα δεν είναι όμως αυτό αλλά αν το γενικό καθήκον είναι μια παραλλαγή ενιαίου μετώπου πάνω σε αντιινεοφιλελευθερες αντιιμπεριαλιστικές θέσεις απέναντι στους κόμβους της ταξικής αντιπαράθεσης, και τις μαζικές πρακτικές για να έχουμε σε αυτόν τον τόπο αριστερά.
το μάχιμο περιεχόμενο της ΛΑΕ σε λόγο και πρακτικές είναι συνάρτηση και του πόσοι, πως και πόσο θα εμπλακούν από την επαναστατική αριστερά.
το κείμενο κάτω από το οποίο σχολιάζουμε σε κάποιο σημείο λέει για δήθεν αριστερά ή κάτι τέτοιο δεν θυμάμαι, ότι η αριστερά δηλ δεν υπάρχει σε αυτόν τον τόπο ή ότι υπάρχει μόνο σε οργανώσεις λίγων εκατοντάδων μελών με ανύπαρκτη σχέση με τον λαό κλπ Δυστυχώς είναι πραγματικός κίνδυνος, δεν είναι αλήθεια αλλά μπορεί να γίνει.
Κώστας
Κώστα,
οι περίτεχνες διατυπώσεις σου με γενικά καθήκοντα και παραλλαγές ενιαίων μετώπων δεν μπορούν να κρύψουν το ότι τόσο εσύ όσο και ο χώρος σου λειτουργεί σαν συμπληρωματική δύναμη πρώτα στον ΣΥΡΙΖΑ και τώρα στην ΛΑ.Ε του Λαφαζάνη. Και αυτό διότι υπερασπίζετε και προωθείτε ένα ρεφορμιστικό (και γι αυτό ουτοπικό) "αφήγημα": αυτό των λεγόμενων μεταβατικών προγραμμάτων. Δεν έχετε καν συνειδητοποιήσει πως αυτή η πολιτική έχει ΗΔΗ ΧΡΕΩΚΟΠΗΣΕΙ μετά και από τα τελευταία γεγονότα που οδήγησαν στο Μνημόνιο 3.
Τ.Σ.
Υ.Γ. Δεν θα έχω άλλο χρόνο να απαντήσω σε ότι μου τεθεί, αλλά επιφυλάσσομαι για μια πιο αναλυτική τοποθέτηση εντός των επόμενων ημερών για το ζήτημα των μεταβατικών προγραμμάτων.
Τ.Σ δεν ξέρω τι είναι η συμπληρωματική δύναμη, πρόθεση μου είναι η ένταξη στην ΛΑΕ του Λαφαζάνη οπότε σίγουρα δεν προσπαθώ να κρύψω κάτι. Απλά είναι επίδικο τα προγραμματικά και μετωπικά της χαρακτηριστικά που είπα στα σχόλια μου.
Κώστας
Πρόβλημα 1
Λέτε τα ίδια τόσα χρόνια και δε καταγράφεται καμία ουσιαστική μεταβολή στην οργανωτική - εκλογική δυναμική σας ή έστω στην ενίσχυση των μετώπων σας.
Πρόβλημα 2
Αυτοκριτική για τις υποκειμενικές σας αδυναμίες κάνετε , αλλά ποτέ δε χαρτογραφείται έστω αδρά πως θα αποκτήσετε μεγαλύτερη επιρροή ή θα ξεφύγετε απο το επίπεδο της τρολ αριστεράς.
Πρόβλημα 3
Τόνοι κριτικής για τους άλλους με στυλάκι εγω σας τα λέγα, αλλά όταν το ρεύμα σας έπαθε τα ίδια στο Νεπαλ πάλι το γυρίσατε στην αφ'υψηλού κριτική.
Προβλημα 4
Μη συμμετοχή στο δημοψήφισμα, ίσες αποστασεις στο ουκρανικό (λες και στην παλαιστινη μερίδες του ρωσικού ιμπεριαλισμου δεν παιζουν με τοπικές αντιστασιακές οργανώσεις), οδηγούν σε αλλοίωση ακόμη και του σοβαρου αντι-ιμπεριαλιστικού προφιλ σας.
Μαοικό ρεύμα δεν υπάρχει στον πλανήτη πλέον, ο μάης του 68 μας τελείωσε, παγκόσμιος πόλεμος δεν έχει γίνει ακόμη, οι γέροι του muppet show βγήκαν στη σύνταξη, δεν αρκεί νομίζω να βαυκαλίζεστε με την ιδέα (που είναι και αλήθεια δηλαδή), οτι δε τα πουλήσατε ακόμα. Άνευρη, άκεφη οργάνωση που νομίζει ότι δεν τηω επηρεάζει το συνολικό στρατηγικό αδιέξοδο της παγκόσμιας αριστερας γιατί πιστεύει στα παλιά καλά βιβλία με τις μεγάλες αλήθειες.Ακόμη και στο πεδίο του πολιτικού ακτιβισμού φοβίες, υπαναχωρήσεις και λίγα πράγματα.
Κατηγορείται το ΚΚΕ για απομονωτισμό αλλά κάνετε τα ίδια σε όλα τα επίπεδα απλά με πιο ενωτικό στυλάκι και καλά εμεις καλέσαμε σύσκεψη αλλά δεν ήρθαν.Στις πλατείες με το έτσι θέλω να κάνετε το κομμάτι σας ακόμη κι αν δε σας έπαιρνε. Και δε κατάλαβα γιατί να σας ευνοήσουν οι πλατείες που έβριζαν τα συνδικάτα και χλεύαζαν τον παραδοσιακό τρόπο συγκρότησης του κινήματος στον, οποίο είχατς συνηθίσει. Ούτε τις προβλέψατε, ούτε τις γουστάρατε, ούτε είναι του στυλ σας.ΕΙδατε νταβαντούρι όπως και οι άλλοι αριστεροί και πήγατε μπας και....
Αν πάλι σας ικανοποιεί ο ρόλος της οργάνωσης που θα επιβεβαιώνεται για τον ρεφορμισμό των άλλων , πάω πάσο. Ο γεωπολιτικός οικονομισμός ως τρόπος ανάλυσης της ζωής μας οδηγεί στα γνωστά συμπεράσματα ότι για την διάλα της ΕΣΣΔ φταίει ο χρουτσωφ ή οτι οι έλληνες εργάτες υποφέρουν τα τελευταία 40 χρόνια και ενδόμυχα το μόνο που τους λείπει είναι μια σοβαρή οργάνωση παραδοσιακή, κομμουνιστική να τους οργανώσει.Μάλλον γι' αυτό δε καταλάβατε ποτέ τι έπαιξε στις πλατείες. Μάλλον γι'αυτό δε πήρατε χαμπάρι ότι ο καπιταλισμός πέρα απο μτα αδιέξοδα του έχει και τα διέξοδά του και πλασάρει ωραία όνειρα στις μάζες που δε χαύουν τη δικιά σας αφήγηση αλλά του zukenberg και του application ονείρου τους. Μέσα στη πρωτοφανή κρίση των παραπάνω υποδειγμάτων που βιώνει το μαγαζί που λέγεται ελλάδα, πείτε μου επιτέλους τι σκατά καταφέρατε , ώστε να επωφελειθείται έστω ελάχιστα απο την κοινωνική αναταραχή -υπέροχη κατάσταση και να ενδυναμώσετε τη λογική σας στο κίνημα, στο λαό.
Εκτός αν φταίνε οι άλλοι που παρέσυραν το λαό, το κκε που εγκλωβίζει τίμιες δυνάμεις, η αναρχία που φετιχοποιεί τη βία ή το κακό το ριζικό μας.
Με εκτίμηση
Πρόβλημα (σου) ένα και μοναδικό. Μας είπες γιατί μας απορρίπτεις αλλά δε μας είπες ποιος είναι ο αντίλογός σου σε αυτά που λέμε. Η πρότασή σου ρε αδερφέ ποια είναι;
Από εκεί και πέρα μάλλον έχεις άγνοια του τι λέμε και τι κάνουμε γιατί για όλα όσα μας χρεώνεις δεν ισχύει τίποτα!
1. Κάνεις λάθος!
2. Επίσης
3. Ολόκληρη αθρογραφία, ακόμη και βιβλίο βγάλαμε για το Νεπάλ, μάλλον δεν είδες τίποτα, όπως δεν είδες και την Ινδία, όπως και δεν είδες την πλήρη απαξίωση και των δύο από την υπόλοιπη αριστερά γιατί μάλλον δεν ταιριάζει στα κοινοβουλευτικά γούστα σας.
4. Είδαμε η συμμετοχή στο δημοψήφισμα που οδήγησε άλλους και πολύ περισσότερο τον εργαζόμενο λαό! Όσο για το Ουκρανικό μάλλον άλλης οργάνωσης τα κείμενα διάβασες. Απλά δεν κάναμε τη χάρη κανενός να μη δούμε τον κυρίαρχο ρόλο των ιμπεριαλιστών σε αυτή την ιστορία και να φανταζόμαστε επαναστάσεις, που κοντεύουν να σαρώσουν μέχρι και τη Ρωσία, εκεί που δεν υπάρχουν. Προτιμήσαμε να συνταχθούμε με την πραγματικότητα και να εκφράσουμε την αλληλεγγύη μας με την αριστερά που έδινε μάχες εκεί κόντρα σε ιμπεριαλισμούς και εθνικισμούς με προμετωπίδα τα σύμβολά της και τις απόψεις της και όχι κρυπτόμενη πίσω από το "γενικό αίσθημα" όπως κάνουν άλλοι εδώ σε κρίσιμες καταστάσεις για το κίνημα. Με φαντασιώσεις η ιστορία δεν προχωρά!
Όχι "μαοϊκό" ρέυμα δεν υπάρχει στον πλανήτη αλλά το κομμουνιστικό επαναστατικό κίνημα είναι σχεδόν ανύπαρκτο! Ή μήπως έχεις άλλη άποψη;
Για τα υπόλοιπα δεν έχεις ιδέα, ή κάνεις ότι δεν έχεις, με ποιους μιλάς.
Για τις πλατείες και πάλι δε μας λες τι κατάλαβες εσύ αλλά να ισοπεδώνεις εμάς που βγήκαμε ξεκάθαρα με τις απόψεις μας και τα σύμβολά μας να συμβάλουμε στον αγώνα με αυτούς που κρυβόντουσαν πίσω από ψεύτικες ακομματικές, δήθεν κινηματικές και ότι άλλο θες, συντασσόμενοι με τους φασίστες στην ...περιφρούρηση της αμεσοδημοκρατίας ενάντιά μας πάει μάλλον πολύ. Εκτός κι αν συμφωνείς με τις επιθέσεις που δεχτήκαμε.
Η όλη λογική που χρεώνεις σε μας μάλλον τη δική σου λογική περί ματαιότητας όλων εκφράζει και την προβάλεις σε μας. Πως να το κάνουμε φίλε μου την απογοήτευσή σου δεν τη συμμεριζόμαστε, αν θες να σε βοηθήσουμε να την ξεπεράσεις κι ας μην έρθεις μαζί μας!
Αναμενόμενη απάντηση του στυλ έχεις ψυχολογικά προβλήματα , δεν πειραζει ειμαστε και καλα παιδια θα σε βοηθήσουμε.
Μακάρι να κάνω λάθος και να δυναμώνετε σημαντικά, αλλά η απάντηση είδαμε τι πάθανε και οι άλλοι είναι στο ίδιο στυλ. Η μάχη του δημοψηφίσματος ήταν ταξικότατη, έγινε με το λαό στα κάγκελα ενάντια στο ντόπιο αστικό σύστημα που συνέχεια χάνει απο την επιρροή του ( και φυσικά ο τσίπρας του κάτσε λουκούμι), είχε απέναντι του τους πάντες κι εσείς αντι να τον στηρίξετε σε αυτή τη δύσκολη μάχη του κάνατε μαθήματα διαλογισμού και υψηλής πολιτικής. Στις πλατείες που κινδύνεψαν να φάνε ξύλο όλοι οι αριστεροί, συνδικαλιστές πήγατε όμως. Η ιστορία θα γράψει ότι κάνατε το ίδιο με το ΚΚΕ για να χρησιμοποιήσω τη λογική σας. Στις πλατείες μαζεύτηκαν χιλιάδες λαού που έχαναν τον καταναλωτικό τρόπο ζωής τους , τη βόλεψη τους, τον εύκολο δανεισμό, τα δικαιωμάτα τους, τις ελευθερίες τους , την εθνική αξιοπρέπεια τους και πολλά άλλα. Γιατί εσυ περίμενες να γουσταρουν να ακουν για ιμπεριαλισμό και πολιτιστική επανάσταση? Έπρεπε να είστε έτοιμοι να δεχτείτε τέτοιες επιθέσεις σε ένα τέτοιο παλλαικό κίνημα. Αυτό αντι να σας βάλει σε σκεψεις για την ανάλυση και την καταστάση σας σας οδηγήσε φυσικά να ανακαλύψετε πράκτορες, φαντάσματα, ρουφιάνους και να πέφτετε απο τα σύννεφα. Το θυμίζω ξανα,
Στις πρώτες μέρες οι αριστεροί θεωρούσαν ότι η φάση είναι κάτι σαν eurovision.
Στον πόλεμο στη γιουγκοσλαβία θε θυμάμαι να κρατάτε ίσες αποστάσεις ακόμα και όταν σας κατηγορούσαν για υπόθαλψη εγκληματιών πολέμου τύπου μιλοσεβιτς και σια. Να σας θυμίσω ότι έιχαν συνδράμει και χρυσαυγίτες στο πλευρό των σέρβω, αλλά σωστά δε πήγατε με τις ίσες αποστάσεις. Στο αφγανιστάν το ίδιο. Τώρα σας πείραξε ξαφνικά ο πούτιν και ο ρώσικος ιμπεριαλισμός. Το ότι δεν υπάρχει κομμουνιστικό κίνημα μήπως πρέπει να οδηγήσει εσάς σε μια σοβαρή ενδοσκόπηση και όχι σε υπερφίαλους -επιθετικούς αφορισμούς σε όποιον επιχειρεί απλά να σας δηλώσει ότι το έχετε παραξιλώσει με τα λάθη των άλλων, βγάλτε και κανα βιβλίο για το τι δεν κάνατε σωστά κι εσείς ή γιατί τελος πάντων πιστεύετε ότι μέσα στη φωτιά της ελληνική κρίσης δεν κερδίσατε μία μάχη για την ανασυγκρότηση του κομμουνιστικού κινήματος, εκτος αν μας πείτε ότι οι σκουριές και η κερατέα ήταν δημιουργήμα της λογικής σας.
Α και δεν είμαστε στα τηλεπαράθυρα για να μου λες ποιά είναι η πρόταση μου.
'Αλλωστε όπως και εσείς δεν έχω ή μάλλον έχω
Την πάλη για την ανασυγκρότηση του εργατικού λαικου αντι ιμπεριαλιστικού κινήματος με σαφή αντίθεση στις μετα-ρεφορμιστικές - μεταρεβιζιονιστικές αντιλήψεις μέσα φυσικά απο τη συγκροτηση ενος ρωμαλεου κινηματος για την υπεράσπιση της ανεξαρτησίας του..........................................................................
Είδες πόσο εύκολο είναι?
Και ποιος σου είπε ότι στις πλατείες μας επιτίθονταν ο κόσμος για τον οποίο μιλάς τόσο απαξιωτικά; Κάνεις μεγάλο λάθος. Οι επιθέσεις γινόντουσαν από τη λεγόμενη περιφρούρηση συνήθως πριν μαζευτεί ο πολύς κόσμος και αυτό γιατί την πρώτη φορά την πάτησαν μιας και η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου υπερασπίστηκε το δικαίωμα μας να εκφραζόμαστε όπως θέλουμε. Άσχετα αν συμφωνούσε ή όχι με τη μορφή της παρέμβασής μας. Αυτά για τα πρακτοριλίκια και τους ρουφιάνους δεν ειπώθηκαν ποτέ από εμάς όπως και πολλά άλλα που λες διαστρεβλώνοντας τις απόψεις μας μάλλον συνειδητά γιατί έτσι σε βολεύει. Και οι μνήμες σου επιλεκτικές είναι.
Κατά πως φαίνεται μάλλον εσένα σε ενόχλησαν οι αναφορές μας στον ρώσικο ιμπεριαλισμό και η καταγγελία του. Η στάση μας σε όλες τις περιπτώσεις ήταν ενάντια στις επεμβάσεις, αλληλεγγύη στους λαούς και σε καμιά περίπτωση με τα καθεστώτα εκεί.
Τις ενδοσκοπήσεις τις έκαναν και τις κάνουν άλλοι, εμείς ψαχνόμαστε, συζητάμε, καταλήγουμε και αποφασίζουμε μέσα από την κίνησή μας μέσα στο λαό. Βάζουμε σε δοκιμασία τις απόψεις μας και όπου κάνουμε λάθος τις διορθώνουμε. Βασικό μας μέλημα όμως είναι αυτές οι απόψεις να βγαίνουν μέσα από την πραγματικότητα και όχι σε συνθήκες εργαστηρίου.
Τι βιβλίο να βγάλουμε ακριβώς; Υπάρχουν τα κείμενά μας, οι συνδιασκέψεις μας και εκεί όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά μπορεί να βρει τα συμπεράσματά μας και για τα δικά μας, για τις επιτυχίες και για τις αποτυχίες μας όπως και για τις αναλύσεις μας για το γιατί βρισκόμαστε σε αυτή τη κατάσταση. Όχι μόνο εμείς αλλά όλο το κομμουνιστικό κίνημα στην Ελλάδα και διεθνώς. Προφανώς εσένα δεν σε ενδιαφέρουν γιατί το μόνο που σε νοιάζει είναι να κάνεις πολεμική χωρίς όμως ο ίδιος να δίνεις το δικό σου στίγμα. Τις δικές σου απόψεις.
Κάνεις αυτό το οποίο κατηγορείς εμάς. Αρνητικός στα πάντα αλλά τίποτα θετικό δε λες. Το τι αρνείσαι το καταλάβαμε. Διαστρεβλώνεις ιδέες, απόψεις, πρακτικές, τις φέρνεις στα μέτρα σου λέγοντας ένα κάρο ψέμματα και μας αντιπαρατίθεσαι με ένα τρόπο ούλτρα απαξιωτικό εκφράζοντας την ...εκτίμησή σου. Καθόλου πρωτότυπο, το έχουν κάνει άλλοι εδώ και χρόνια. Το τι θέλεις εσύ όμως δεν το καταλάβαμε! Πως θα ήθελες εσύ να είναι το κομμουνιστικό κίνημα, το εργατικό και λαϊκό κίνημα, η αριστερά; Έχεις να πεις κάτι εκτός από το να απορρίπτεις;
Έχουμε πολύ διαφορετική ερμηνεία για το τι εννοούμε με τη φράση "ο λαός στα κάγκελα". Για το τι εννοούμε μεγάλες ταξικές μάχες. Και αυτή δεν αφορά τις κάλπες. Ούτε τις εκλογικές ούτε τις δημοψηφισματικές. Και στη τελική θα έλεγα να σε προβληματίσει γιατί η αποχή στο δημοψήφισμα ήταν μεγαλύτερη και από το ΟΧΙ. Όλοι κάνουν σα να μην υπήρξε. Έμας μας απασχόλησε και το μεγάλο ποσοστό του ΟΧΙ και το μεγάλο ποσοστό της αποχής. Βγάλαμε τα συμπεράσματά μας αλλά δεν διανοηθήκαμε να θεωρήσουμε κάτι δικό μας, σε αντίθεση με όλους τους άλλους που χρεώνουν το ΌΧΙ στις δικές τους επιδιώξεις ξεχνόντας ότι ένα μέρος αυτού του ΟΧΙ περιλαμβάνει και τη Χρυσή Αυγή!
Τέλος προσπαθώ να κρατήσω τη συζήτηση σ' ένα επίπεδο. Αν όμως είναι να συνεχιστεί στο στυλ της πρόκλησης, της διαστρέβλωσης και του ψέμματος για τις απόψεις μας δεν πρόκειται να τη συνεχίσω. Όποιος θέλει να μας αντιπαρατεθεί μπορεί να το κάνει στη βάση όμως πραγματικών δεδομένων και όχι στη βάση της πρόκλησης που δε διαφέρει και πολύ από γκαιμπελίστικες τακτικές.
Η απάντηση ήρθε από το ιστολογιο σας. Ο λαός δεν ήταν, δεν είναι και δε θα είναι έτοιμος για ανατροπή στο κεντρικό πολιτικό πεδίο για καιρό ακόμα. Ψήφισε σαν σχιζοφρενεια ψυχιατρειου στο δημοψηφισμα, άλλωστε αρκετοί ψήφισαν και ναι και άλλοι τόσοι άπειχαν, άρα εντάξει είχαμε δίκιο ότι έπρεπε να απέχουμε από το φρενοβλαβες ερώτημα.Άλλωστε αν πάμε στην ταβέρνα και ρωτήσουμε το 91 τοις εκατό των Ελλήνων θα πουν σκατα στο μνημόνιο.Βέβαια το ότι ο λαός ψήφισε σε συνθήκες μάλλον διαφορετικές από αυτές της ταβέρνες είναι μια ασήμαντη λεπτομέρεια.Α δεν είχαμε και κίνημα στο δρόμο επίσης, απλά καμία 300000 χιλιάδες φρενοβλαβεις που ουρλιάζαν υπό τους ήχους του πουλημενου μαοικου θανου, αλήτες ρουφιανοι δημοσιογράφοι και όλοι τη φτωχολογια και τη νεολαία λυσσασμενα να λέει όχι.Απλά εμείς δε ψηφισαμε μωρέ, για πρώτη φορά του γυρίσαμε την πλάτη.Αλλά δικαιώθηκαμε από τη ζωή την ίδια, άλλο που το όχι αυτό είναι που τιναζει στον αέρα τον τσιπρα και βάζει τις βάσεις για τον εξευτελισμο του κι έχει κάνει μπάχαλο τους σχεδιασμόυς του αστικού μπλοκ, εμείς τα λέγαμε.Μα είστε σοβαροί?
Εκτός από τον ...μαοϊκό Θάνο, (αλήθεια πότε ήταν μαοϊκός;), ήταν εκεί και ο μέγας ηγέτης Τσίπρας, γιατί τον ξέχασες;
Τέλος από εμένα.-
Den itan sto EKKE?
Για κάποια χρόνια ήτα στο ΚΚΕ ήταν απ' όπου έφυγε - διαγράφτηκε το 1982, κυκλοφόρησε ότι πήγε στο ΑΚΕΠ ώσπου βρέθηκε στο ΠΑΣΟΚ και αφού για κάμποσα χρονια υπήρξε πρόεδρος του Πολιτισκού Οργανισμού Πάτρας και υπουργός πολιτισμού έφυγε επί Σημίτη, ξαναφλέρταρε με το ΚΚΕ και κατέληξε στον ΣΥΡΙΖΑ
Στο ΕΚΚΕ ήταν ο αδερφός του ο Ανδρέας
Δημοσίευση σχολίου