Σε τέτοιες συνθήκες, λοιπόν, η αύξηση των ψήφων της Εκλογικής Συνεργασίας έχει μια ιδιαίτερη σημασία. Γιατί η δυσαρέσκεια και η απογοήτευση του λαού στρέφονται συνολικά σε αυτό που αντιλαμβάνεται ως Αριστερά. Γιατί σε συνθήκες πολιτικής αποσυγκρότησης του λαού και της εργατικής τάξης, σε συνθήκες απουσίας αγώνων, κινηματικής δράσης και κινηματικών διαδικασιών, κυριαρχεί η θολούρα γύρω από τις διαφορές των απόψεων στην Αριστερά.
Και, ακόμη χειρότερα, η θολούρα αυτή καλλιεργείται από την ίδια την Αριστερά. Αναπαράγεται, για να συγκαλύψει τις διαφορές (ακόμη και να τις λοιδορήσει) μπροστά στην υπηρέτηση αυτού που για χρόνια παρουσιάζεται ως δήθεν πανάκεια: την ενότητα της Αριστεράς. Αυτό το «εμπόριο ενότητας» πήρε κι έδωσε όλο το προηγούμενο διάστημα. Τόσο πριν το Γενάρη του 2015 όσο και μετά. Πίσω από την αυταπάτη περί δυνατοτήτων «αριστερής διακυβέρνησης» στο έδαφος της κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού-καπιταλισμού στη χώρα, συντάχτηκε το σύνολο σχεδόν της Αριστεράς στη χώρα. Και ήταν πραγματικό δύσκολο για τις δυνάμεις της Εκλογικής Συνεργασίας να κατορθώσουν, με τις περιορισμένες δυνατότητές τους, να διαδώσουν την ξεκάθαρη θέση και στάση τους γύρω από τις εξελίξεις στην Αριστερά και τη χώρα.
Είχαμε έγκαιρα εκτιμήσει ότι το τίμημα των ψεύτικων διακηρύξεων του ΣΥΡΙΖΑ και τα μεγαλόπνοα, αλλά αστήριχτα, σχέδια περί αλλαγής τής πορείας της χώρας και των συσχετισμών μέσα σε αυτή, θα τα χρεωνόταν όλη η Αριστερά. Και ότι ο μεγάλος χαμένος αυτής της ιστορίας θα ήταν ο ίδιος ο λαός και η δυνατότητά του να συγκροτήσει τη σκέψη και τις δυνάμεις του στην κατεύθυνση της πραγματικής διεξόδου, της συγκρότησης ενός Μετώπου Αντίστασης και Διεκδίκησης για την ανατροπή της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Αυτή μας την εκτίμηση την παλέψαμε όσο μπορούσαμε (κάποιες φορές ξεπεράσαμε και τους εαυτούς μας) και στη σύντομη αυτή προεκλογική περίοδο. Αξιοποιώντας κάθε δυνατότητα που είχαμε στη διάθεσή μας, αλλά κυρίως με τη ζωντανή επαφή με το λαό, με τον κόσμο του ευρύτερου αλλά και του στενότερου περίγυρου, προσπαθήσαμε και τη θολούρα να ξεδιαλύνουμε και την κατεύθυνση του αγώνα να προπαγανδίσουμε. Και το εκλογικό αποτέλεσμα αποτελεί μία -μικρή αλλά σημαντική- δικαίωση αυτής της προσπάθειας.
Είναι αυτό αρκετό; Προφανώς και όχι. Ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς το μέγεθος της επίθεσης που θα ακολουθήσει, αλλά και τον πολύ αρνητικό συσχετισμό που διαμορφώνεται στην κοινωνία και στην Αριστερά. Ωστόσο, η ενίσχυση της εκλογικής στήριξης στην Εκλογική Συνεργασία είναι μια καλή βάση για το ξεκίνημα της νέας πολιτικής περιόδου.
α) Γιατί προέρχεται από ανθρώπους της δουλειάς και του αγώνα, που δεν παρασύρθηκαν από την αντιδραστική θεωρία της «χαμένης ψήφου», τις αυταπάτες περί «δεύτερης ευκαιρίας», αλλά και την μοιρολατρική αντιμετώπιση του «μικρότερου κακού».
β) Γιατί προέρχεται από κόσμο που αναγνωρίζει τη διαφορετικότητα της άποψης και που εκτιμά την επιμονή στην άποψη αυτή, όχι από συναισθηματισμό, αλλά γιατί διαπιστώνει τη διαρκή επιβεβαίωσή της. Γιατί προέρχεται από ένα δυναμικό που αναγνωρίζει, αναζητά, στηρίζει και αγωνίζεται για έναν άλλο δρόμο, πέρα από αυταπάτες και ευκολίες.
γ) Γιατί η ενίσχυση αυτή -ως ένα βαθμό- αντανακλά τη δυνατότητα και τη δυναμική της συνεργασίας των δύο οργανώσεων. Και βέβαια, δεν αναφερόμαστε στο εκλογικό πεδίο, αλλά στο πεδίο της ταξικής πάλης και των κοινωνικών αγώνων. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το ότι η Εκλογική Συνεργασία είχε -για μια ακόμη φορά- καλά αποτελέσματα εκεί όπου το μετωπικό σχήμα της Λαϊκής Αντίστασης- ΑΑΣ έχει αναγνωρίσιμη δράση.
δ) Γιατί η στήριξη ενός αριστερού, κομμουνιστικού ψηφοδελτίου, στις εποχές της γενικότερης αντικομμουνιστικής προπαγάνδας, είναι μια δύσκολη υπόθεση, που γίνεται ακόμη δυσκολότερη από την υπονομευτική στάση του ρεφορμισμού στο λαϊκό κίνημα.
Αναφέραμε και νωρίτερα ότι το αποτέλεσμα αυτό είναι θετικό, αλλά προφανώς δεν προσφέρεται για θριαμβολογίες και εφησυχασμούς. Γιατί δεν μπορεί να ειδωθεί ξεκομμένο από το συνολικό συσχετισμό που καταγράφεται στην κοινωνία, αλλά και μέσα στην Αριστερά. Και, φυσικά, δεν πρόκειται να μπούμε στη συζήτηση για το αν μπορεί και πότε να υπάρξει ένα εκλογικό αποτέλεσμα που να είναι «αρκετό».
Αυτό που θεωρούμε, ωστόσο, χρήσιμο (και κρίσιμο) είναι να αναδείξουμε το καθήκον που αναδεικνύει για τις δυνάμεις της Εκλογικής Συνεργασίας το αποτέλεσμα αυτό. Και μέσα από αυτό να αναδείξουμε και τις αδυναμίες μας.
Πρόκειται, λοιπόν, για ένα αποτέλεσμα που δείχνει την αναγκαιότητα μεγαλύτερης διείσδυσης στις λαϊκές και εργατικές μάζες, της ανάπτυξης περισσότερων και ισχυρότερων δεσμών με τα λαϊκά και εργατικά στρώματα. Όσα προεκλογικά σποτάκια και αν δείξεις, όσο ευρηματικά και εύστοχα κι αν είναι, όσες εξορμήσεις και αν προλάβεις να κάνεις στα πλαίσια μιας προεκλογικής περιόδου, αυτό που θα εισπράξεις δεν είναι παρά μία, λίγο πιο διευρυμένη, αντανάκλαση της πραγματικής και ζώσας παρέμβασής σου στις λαϊκές και εργαζόμενες μάζες, των δεσμών που έχεις αναπτύξει μαζί τους, του πόσο έχεις πείσει (όχι στα λόγια, αλλά μέσα από τη δράση σου) για την ορθότητα των απόψεών σου.
Γνωρίζουμε ότι η άποψή μας είναι μία άποψη που δεν ευνοείται από τη συγκυρία. Που δεν επιτρέπει την «αυθόρμητη» εκλογική στήριξη από πλατιές μάζες. Αντίθετα, είναι μία άποψη που πολεμιέται, που φιμώνεται, που λοιδορείται, από συστημικούς και μη. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να προσδοκά ή να επιδιώκει καλύτερα εκλογικά αποτελέσματα. Όμως αυτό δεν θα συμβεί από μόνο του. Θα προκύψει μόνο όταν διευρυνθεί και γίνει πιο αποτελεσματική η παρέμβαση και η επιρροή μας στις λαϊκές και εργαζόμενες μάζες: στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, στις γειτονιές, στους χώρους σπουδών, στη νεολαία, στους άνεργους.
Και αυτό δεν το προτείνουμε ως οδηγό για να επιτύχουμε ένα καλύτερο αποτέλεσμα στις επόμενες εκλογές, αλλά για να καταφέρουμε να συμβάλουμε από καλύτερη θέση και αποφασιστικά στη συγκρότηση εστιών αντίστασης, στην οργάνωση του λαού και των αγώνων του.
Για να μπορέσουν λαός και εργαζόμενοι να σταθούν όρθιοι στις δυσκολίες της περιόδου που ξανοίγεται. Περίοδος σκληρή, όπου το αντίπαλο στρατόπεδο έχει -έστω προσωρινά- πετύχει μια ευρύτερη συναίνεση κάτω από τις εντολές των ιμπεριαλιστικών κέντρων.
Για να μπορέσουμε να συμβάλουμε στη θωράκισή του από αντιδραστικές απόψεις και από τα νέα αναχώματα που θα βρει μπροστά του στην αναζήτηση ενός άλλου, του δικού του δρόμου.
Αυτό είναι που μας «καίει» και αυτό είναι που καθορίζει και την ύπαρξή μας.
Είναι αυτός ο λόγος που επιδιώκουμε την αναβαθμισμένη και διευρυμένη δράση της Λαϊκής Αντίστασης - ΑΑΣ μέσα στο κίνημα και την ανάδειξη της διακριτής πολιτικής γραμμής πάλης που προτείνει.
Είναι αυτό, επίσης, που μας ωθεί στον να επιμένουμε στην ανάδειξη της αναγκαιότητας της κοινής δράσης των δυνάμεων της Αριστεράς, για τη συσπείρωση δυνάμεων και την απόκρουση επιμέρους πλευρών της επίθεσης. Στοιχείο που θα συμβάλει και στη διαμόρφωση ενός ευνοϊκότερου συσχετισμού για το λαό και την εργατική τάξη.
Είναι αυτά που θα συμβάλουν και στο ξεπέρασμα των ορίων που υπάρχουν σήμερα για μια ανατρεπτική πολιτική πρόταση. Όρια που, επίσης, φάνηκαν από το εκλογικό αποτέλεσμα της Εκλογικής Συνεργασίας. Όρια τα οποία έχουν θέσει και συνεχίζουν να θέτουν μια σειρά λόγοι που χαρακτηρίζουν την πολιτική πραγματικότητα:
- Η υποχώρηση του εργατικού, επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος στη χώρα και διεθνώς, και η αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης.
- Η εμφάνιση του καπιταλιστικού δρόμου ως δήθεν μονόδρομου. Γεγονός στο οποίο συνέβαλε σημαντικά η κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ και όσα προηγήθηκαν.
- Η κυριαρχία των αστικών και ρεφορμιστικών απόψεων στο κίνημα, που συνεχίζουν να αφοπλίζουν, σε όλα τα επίπεδα, το λαό και την εργατική τάξη.
- Η αποσιώπηση του πραγματικού χαρακτήρα των αντιθέσεων στη χώρα και της σημασίας που έχει η ιμπεριαλιστική εξάρτηση και η πάλη ενάντιά της. Η παράβλεψη του εξαρτημένου χαρακτήρα της ντόπιας άρχουσας τάξης και της αλληλένδετης φύσης του αγώνα για ανεξαρτησία με τον αγώνα για σοσιαλισμό στη χώρα μας.
- Η εμφάνιση του κοινοβουλευτικού δρόμου ως της μόνης δήθεν διεξόδου και η αποσιώπηση της ανάγκης επαναστατικής ανατροπής. Σε αυτό, επίσης, συνέβαλαν αριστερές δυνάμεις που αναφέρονται στην επανάσταση, υιοθετώντας και προβάλλοντας τις θεωρίες των «μεταβατικών προγραμμάτων» και των «αντιφατικών κυβερνήσεων».
- Και, φυσικά, η απουσία κινήματος και αγωνιστικών διεκδικήσεων. Η επικράτηση στάσης αναμονής σε πλατιά λαϊκά και εργατικά στρώματα που πίστεψαν στις ψεύτικες εκλογικές ελπίδες που πούλησαν οι διάφοροι καλοθελητές. Στάση που έδωσε την ευκαιρία στις δυνάμεις του συστήματος να προετοιμάσουν τον επόμενο γύρο της επίθεσης που μόλις ξεκίνησε.
Αυτά όλα αποτέλεσαν και το έδαφος πάνω στο οποίο το σύστημα κατόρθωσε κάτι πολύ σημαντικό: να διατηρήσει την ικανότητά να διαχειρίζεται τις μάζες και να εμφανίζει ψευτοδιεξόδους, της μιας ή της άλλης μορφής.
Και σε αυτό το έδαφος καλούνται να παλέψουν οι δυνάμεις της Εκλογικής Συνεργασίας, το ΚΚΕ(μ-λ) και το Μ-Λ ΚΚΕ. Γνωρίζοντας ότι είναι έδαφος εχθρικό, αλλά αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες. Μέσα σε αυτές και αυτήν που ανέδειξε η εκλογική τους ενίσχυση.
Προλεταριακή Σημαία
6 σχόλια:
Χωρίς διάθεση για διαδικτυακό "καυγά", υπάρχει κάποια εκτίμηση για το πού έχουν πάει οι ψήφοι που από το Μάη του '12 δεν ψηφίζουν την εκλογική συνεργασία; Θυμίζω ότι 8.944 πήρε η Συνεργασία το Σεπτέμβρη του '15,16.010 το Μάη του '12.
μφχ
Φαντάσου τι θρίαμβο έκανε όποιος κατέβηκε πρώτη φορά και πήρε 155.000 ψήφους, όποιος πήρε 4000 πάνω στα 42.000 και το ΚΚΕ που έχασε βέβαια 37.000 αλλά έχει μια καταγραφή.
Δεν είναι δυνατόν να μιλάει κανείς έστω για αριθμητική άνοδο σε τέτοια νούμερα πόσο μάλλον για θετικό εκλογικό αποτέλεσμα αν κάνει τις 8.000 9.000.
Η ήττα της αριστεράς είναι μεγάλη, θα υπάρξει σταθεροποίηση της πολιτικής σκηνής και μας περιμένει ανηφόρα. Δεν θα λήψουν οι ευκαιρίες βέβαια, ούτε οι αντιστάσεις, θέλει όμως δουλειά, λιγότερο εκλογικισμό (που κάνει τις 9.000 ψήφους θετικό αποτέλεσμα) πλατιά κοινή δράση στα μέτωπα πάλης, στο πρόγραμμα και το μέτωπο.
Κυρίως θέλει λιγότερο μικροκομματισμό, λιγότερη πολιτική εντός αριστεράς, λιγότερο τρίγωνο ΑΣΣΟΕ-Μετσόβιο-Νομική.
Να σκύψουμε πάνω από την αποχή, να δούμε γιατί η πλατιά ζώνη της ανεργίας, νεολαίας, επισφάλειας γυρνάει την πλάτη στην αριστερά, να αρχίσουμε από κάτω και από πάνω να σπάμε το όλοι ίδιοι είναι που μας φόρτωσε το προδιαγεγραμμένο συστημικό κρεσέντο του αριστερού ευρωπαϊσμού.
Πρέπει όμως να υπάρχει αυτοσυγκράτηση όταν ένας πολιτικός χώρος κατεβαίνει στις εκλογές και ηττάται, να το λέει, δεν μπορεί να πήγε χάλια η αριστερά στις εκλογές εκτός από το κκε μλ ΜΛ ΚΚΕ που πήρε 9.000 ψήφους.
Δηλ αν πηγαίνατε άσχημα πόσες θα παίρνατε ?
Κώστας
Ο όρος "θετικό αποτέλεσμα" είναι αρκετά συγκρατημένος και σε καμία περίπτωση δεν εννοείται μέσα από αυτόν, ότι μάγκες όλα καλά. Το ότι κατάφερε η συνεργασία να γνωρίσει μια αύξηση, έστω και μικρή, σίγουρα έχει τη σημασία του. Μην ξεχνάμε, πως οι δυνάμεις αυτές δεν προέκυψαν μέσα από υπουργικά γραφεία, δεν είχαν φυσικά ιδιαίτερο πρόμο από τα μμε, ούτε πλάσαραν "πρόσωπα" και εύκολες λύσεις. Αντίθετα, η κατέυθυνση, που υπηρετούν, μια κατεύθυνση δύσκολη, ήταν λογικό να μην έχει και κάποια εντυπωσιακή αύξηση σε αυτές τις εκλογές, αναφορικά με την κατάσταση του κινήματος και του λαϊκού παράγοντα (όχι, δεν είναι μόνο αυτή η αιτία, ωστόσο μάλλον αυτή είναι η πιο βασική).
Αυτός, που κατέβηκε για πρώτη φορά και πήρε 155.000 ψήφους θρίαμβο δεν έκανε, γιατί έχασε τις καρεκλίτσες, που τόσο είχε και έχει ανάγκη. Άμα έμπαινε στη Βουλή και με σχετική άνεση, σίγουρα τώρα θα πανηγύριζε κι ας μην κουνιόταν φύλλο έξω.
Η πραγματική ήττα της αριστεράς σε άλλο πεδίο φαίνεται και βέβαια έχει και την αντανάκλασή της στο εκλογικό. Σε αντίθεση με αυτούς, που τώρα πάνε να δημιουργήσουν απογοήτευση, αφού γι' αυτούς η αριστερά κρίνεται στις καρέκλες και όχι στο δρόμο, πρέπει να προβληματιστούμε και να "ξεκολλήσουμε", όσοι πραγματικά επιθυμούμε να ξανασηκώσει κεφάλι ο λαός μας και να βγει μπροστά.
Χ
Οι χωροι βεβαια στους οποιους αναφερεται ο καποιος συντροφος/κωστας εχουν διαφορετικα μεγεθη απο τις οργανωσεις του κκε μλ και μλ κκε. Σιγουρα οι δυνατοτητες τοσο της ανταρσυα και του κκε, οσο ακομα περισσοτερο της λαε, που συγκροτηθηκε πανω σε περσονες και με αρκετη διαφημιση απο τα σοσιαλ μιντια, ηταν αρκετα μεγαλυτερες.
Αυτο δεν αναιρει τα υπαρκτα προβληματα των δυο οργανωσεων, τα οποια εκφραστηκαν και εκλογικα, ωστοσο κυριαρχο στοιχειο που εμποδισε και ηταν λογικο, το παραπανω ανεβασμα της εκλ συνεργασιας ηταν η συνολικη κατασταση του κινηματος των τελευταιων χρονων(ακομα πιο εντονα με την ανοδο του συριζα, στον οποιο το μεγαλυτερο κομματι της αριστερας μαζι και ο καποιος συντροφος/κωστας τα ακουμπησε στελνοντας το κινημα στις καλπες, βαφτιζοντας τα τυρακια που πεταγε ο τσιπρας ιστορικες ευκαιριεσ κ.λπ.)
Δε νομιζω οι δυο οργανωσεις να χαιρονται και δεν νομιζω επισης να χαιροντουσαν με ενα ακομα μεγαλυτερο αποτελεσμα, οταν παραλληλα ο λαος μας βρισκεται στη γωνια. Εκτιμουν μαλλον το αποτελεσμα ως θετικο στη βαση του ανεβασματος (μικρου μεν) και σε συναρτηση με τη δυσκολη φαση που καλεσθηκαν να αντιμετωπισουν και συνεχιζουν να αντιμετωπιζουν οσοι αναφερονται στν επαναστατικη αριστερα.
Το απο δω κι επειτα ειναι η ουσια και πως θα βαλουμε ολοι πλατη να αλλαξει. Χωρις να περιμενουμε την επομενη "ιστορικη ευκαιρια", που θα μας πλασαρει η συγκυβερνηση συριζα-ανελ.
ότι η ΛΑΕ είχε θετική αντιμετώπιση από τα (μάλλον εννοείς) μίντια είναι το ανέκδοτο των ημερών.
άλλο που δεν φταίει ο πόλεμος που δέχτηκε για την ήττα της αλλά το ότι υποχώρησε στον πόλεμο,δεν αποτέλεσε τομή αλλά συνέχεια από πολλές απόψεις δεν αποτέλεσε το βήμα για το μέτωπο που απαιτούνταν, έχασε επαφή με κρίσιμες τάσεις (ν ΣΥΡΙΖΑ, ΝΑΡ, πρώην ΚΚΕ) και κοινωνικές εκπροσωπήσεις του ΟΧΙ
Κώστας λέγομαι αδερφέ, προσπάθησε το μπορείς, έλα πάμε μαζί συλλαβούλα συλλαβούλα Κω-στας
Κώστας
Κώστα στο διαδίκτιο είσαι ότι λες και όχι ότι υπογράφεις. Με βάση αυτά που λές λοιπόν είσαι ο "κάποιος" κώστας.
Μέχρι τώρα έχεις πέσει έξω σε όλα. Μας ελεεινολογούσες γιατί δεν θα ψηφίζαμε "αριστερά" δηλαδή σύριζα, μετά γιατί δεν θα συμμετείχαμε στις συγκεντρώσεις στήριξης της κυβέρνησης σύριζα, μετα γιατί λέγαμε ότι το ΟΧΙ του Τσίπρα σήμαινε μνημόνιο και κάναμε αποχή από την κοροϊδία του δημοψηφίσματος, μετά γιατί δεν θα ψηφίζαμε τον συνεπή σύριζα (λαφαζάνη). Τώρα μας καλείς σε κοινή δράση ...στο πρόγραμμα !!!
Εκκληση για λιγότερο εκλογικισμό από σένα που όλη σου η σκέψη είναι διαποτισμένη από τις εκλογικές αυταπάτες. Σου θυμίζω ότι πριν τις εκλογές έγραφες αγχωμένος ,ότι αν δεν ψηφιστεί η ΛΑΕ δεν θα υπάρχει αριστερά.
Τον εκλογικισμό θάπρεπε νομίζω να τον πεις σ αυτούς για τους οποίους εκφράζεις κατά καιρούς τον θαυμασμό σου. Τον Τσίπρα που όλα θα τα έλυνε και όλους θα τους έσωζε ή τουλάχιστον θα υλοποιούσε ένα μέρος από το μεταβατικό πρόγραμμα που φαντασιωνόσουνα, τον Πέτρο Παπακωνσταντίνου και την ΑΡΑΝ ,την ΚΟΕ. Ολοι αυτοί που θαύμαζες και στήριζες και στηρίζεις είναι οι εκλογολάγνοι και δεν μιλάνε για σχοινί στο σπίτι του κρεμασμένου.
Κατα τα άλλα, η αυθόρμητη κίνηση των μαζών και η λεγόμενη κοινή γνώμη δεν καθορίζεται βέβαια από το ΚΚΕ(μ-λ). Μετά το 2012 ο περίγυρος και του ΚΚΕ(μ-λ) τραβήχτηκε από αδίστακτους "σωτήρες", "ρεαλιστές" που υπόσχονταν λύσεις εδώ και τώρα και όχι στη δευτέρα παρουσία όπως το ΚΚΕ(μ-λ). Τώρα περνάει τη φάση που αισθάνεται "και κερατάς και δαρμένος".
Οπως λέει και ο Λένιν, ένα κ.κόμμα δεν πρέπει να υποκλίνεται στην αυθόρμητη κίνηση των μαζών, στην πλυμιρίδα και την άμπωτη του αυθόρμητου κινήματος, αλλά να δρά ανεξάρτητα προσπαθώντας να τραβήξει τις μάζες μπροστά και όχι να τις ακολουθεί για να πάρει ψήφους , πηγαίνοντας πάντα με το ρεύμα.
Δημοσίευση σχολίου