Η βαρβαρότητα επελαύνει. Μεγάλες οι απαιτήσεις για τα κινήματα.

0

Δεν χωράει πλέον καμία αμφιβολία ότι μια μεγάλη περιοχή του πλανήτη, μέσα στην οποία έχει την ατυχία να βρίσκεται και η χώρα μας, γίνεται κάθε μέρα που περνάει “άνω-κάτω”.
Με επίκεντρο τη Συρία και την Μ. Ανατολή, ένα μεγάλο τσουνάμι απρόβλεπτων εξελίξεων και σημαντικών ανατροπών εξαπλώνεται προς κάθε κατεύθυνση και απειλεί να καταπνίξει χώρες και λαούς. Ένα τσουνάμι που, για να αντιληφθούμε το μέγεθός του, αρκεί να φανταστούμε ότι απειλεί μέχρι και τη συνοχή της πάλαι ποτέ “ενωμένης” Ευρώπης. Ούτε λόγος βέβαια ότι θα ξέφευγαν τα Βαλκάνια από τα απόνερα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και ανταγωνισμών, των τυχοδιωκτισμών μιας σειράς ντόπιων καθεστώτων.
Οι συγκρουόμενες και αντιφατικές επιδιώξεις των μεγάλων και μικρών δυνάμεων που εμπλέκονται στην περιοχή έχουν μπλέξει σαν κουβάρι, κάτι που κάνει δύσκολη οποιαδήποτε πρόβλεψη για το βάθος όλου αυτού του αντιδραστικού και αιματοβαμμένου ανακατέματος, πολύ περισσότερο για το “τέλος” του.
Όπως έχουμε ξαναπεί, κάθε ιμπεριαλιστής από μόνος του αδυνατεί να επιβάλει τους όρους του. Ακόμη και το πιο μικρό κέρδος που κατοχυρώνει γίνεται με βαρύ τίμημα αίματος των λαών που υφίστανται την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα.
Τα ντόπια καθεστώτα, οι εξαρτημένες άρχουσες τάξεις που βρίσκονται στην περιοχή, προκειμένου να ωφεληθούν απ” το πλιάτσικο των ισχυρών, εκδηλώνουν μια σειρά φιλοδοξίες, που στις περισσότερες περιπτώσεις αφήνουν τις χώρες τους εκτεθειμένες μέχρι και σε επαναχάραξη συνόρων, καθώς βολεύει τους ιμπεριαλιστές.
Η Ρωσία δια της στρατιωτικής βίας έχει αναβαθμιστεί σε “νόμιμο” επόπτη και διαχειριστή του πώς θα κατακρεουργηθεί όλη η Συρία και όχι μόνο. Η αμερικάνικη υπερδύναμη, απ” την πλευρά της, νομιμοποιεί την επέκταση της δράσης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο υπονομεύοντας ουσιαστικά την αμφιλεγόμενη “εκεχειρία” που συνάπτει με τη Ρωσία.
Η Ευρώπη, την ίδια στιγμή που “αναβαθμίζει” την συνεργασία των χωρών στα πλαίσιά της, βιώνει όλο και πιο έντονα απανωτές πρωτοβουλίες μεμονωμένων χωρών και οι απειλές για την ίδια τη συνοχή της γίνονται περισσότερο από ορατές.
Όπως φαίνεται, οι ΗΠΑ, εκτός από τα μέχρι τώρα “κλασσικά” όπλα που είχαν στα χέρια τους για να εκβιάζουν την Ευρώπη, τώρα προσθέτουν ένα ακόμη, με τον κυνισμό που τους διακρίνει. Χρησιμοποιούν το δράμα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων για να υπενθυμίζουν, και στις σημερινές συνθήκες, στην Ευρώπη ποιος είναι το αφεντικό!
Για πρώτη ίσως φορά από τότε που η ανθρωπότητα μπήκε στον 21ο αιώνα, βρίσκεται τόσο κοντά στα πιο εφιαλτικά σενάρια. Το παγκόσμιο σύστημα βρίσκεται για πρώτη φορά σε μια τόσο γενικευμένη απορρύθμιση, όπου μια σειρά παραδοσιακές “δικλείδες ασφαλείας” που είχε οικοδομήσει, εκμεταλλευόμενο και την ήττα του κομμουνιστικού κινήματος, μοιάζουν ανενεργές.
Το παγκόσμιο σύστημα για πρώτη φορά τόσο έντονα δείχνει αδύναμο να “ανασυγκροτηθεί”, να κρατήσει ισορροπίες, να ελέγχει τις πιο άγριες καταστροφικές του τάσεις.
Όταν λοιπόν αυτές είναι μερικές γενικές διαπιστώσεις, να φανταστούμε πόσο έντονα και χαρακτηριστικά αποτυπώνονται τα διεθνή δεδομένα σε μια χώρα σαν τη δική μας, με τη συγκεκριμένη γεωγραφική της θέση, και με την εξουσία στα χέρια μιας εξαρτημένης μεγαλοαστικής τάξης.
Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι για πρώτη φορά μετά το ’74 (για να μην υπερβάλουμε και πούμε μεταπολεμικά), η ντόπια άρχουσα τάξη βρίσκεται εν μέσω μιας τέτοιας μεγάλης δίνης πιέσεων και απαιτήσεων που διαμορφώνονται από το όλο διεθνές πλέγμα που αδρά περιγράψαμε.
Οι κραυγές στο εσωτερικό για τις “εθνικές” απειλές που συσσωρεύονται, παρά του πάγιου χαρακτήρα τους να επισκιάζουν τα αντιτιθέμενα ταξικά συμφέροντα για να προωθεί η άρχουσα τάξη τα συμφέροντά της, έχουν μια πραγματική βάση και εκφράζουν πραγματικές αστικές αγωνίες για τα αδιέξοδα της πολιτικής της άρχουσας τάξης.
Φυσικά και η επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη, τους εργαζόμενους, τους αγρότες, τους άνεργους, τους μετανάστες βρίσκεται μόνιμα στον “αυτόματο” πιλότο, όπως έχουν δείξει οι τελευταίες εξελίξεις γύρω από το αγροτικό, το ασφαλιστικό, το φορολογικό. Ούτε λόγος επίσης για τον απαραίτητο βούρδουλα όπου δεν περνάει ο “διάλογος” και η χειραγώγηση.
Αυτό που θέλουμε να επισημάνουμε είναι ότι υπάρχουν δεδομένα που λένε πως η άρχουσα τάξη αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα ανεπάρκειας των πολιτικών λύσεων που έχει ή θα μπορούσε να δρομολογήσει, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις πολλαπλές πιέσεις, τη διπλή εξάρτηση και να υπερασπιστεί τα ιδιαίτερα συμφέροντά της απέναντι στους ανταγωνιστές της στην περιοχή αλλά και στα πλαίσια της ευθυγράμμισής της με τα ευρύτερα ιμπεριαλιστικά σχέδια.
Η ντόπια μεγαλοαστική τάξη συνεχώς συμπιέζεται και στα πλαίσια της ΕΕ αλλά και πιο πρόσφατα στα πλαίσια του ΝΑΤΟ.
Ένδειξη του προβλήματός της είναι ότι αλλάζει τους “φίλους” της σαν τα πουκάμισα. Κάθε βδομάδα, στην κυριολεξία, η άρχουσα τάξη αναγκάζεται να στρέφεται ενάντια στον χθεσινό “σύμμαχο” για να τα ταιριάξει με τον καινούριο. Η πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική έχει γίνει πολυδιάσπαρτη… Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση αλλά ούτε και η ΝΔ του Μητσοτάκη δείχνουν να έχουν τις δυνατότητες να ισορροπήσουν στο τεντωμένο σχοινί.
Σίγουρα λοιπόν επίκεινται πολιτικές πρωτοβουλίες από διάφορα κέντρα και ήδη γίνονται.
Το ερώτημα είναι θα συγκλίνουν κάτω από το βάρος των μεγάλων πιέσεων σε μια ορισμένη κατεύθυνση ή θα παραμένουν ακόμη να ακολουθούν ασύμπτωτες διαδρομές επιτείνοντας τα προβλήματα πολιτικής αβεβαιότητας;
Αν, λοιπόν, οι εξελίξεις σ' αυτή τη φάση φαίνονται να ξεπερνούν τις δυνατότητες και τα όρια της άρχουσας τάξης, φανταστείτε, από άλλες αφετηρίες βέβαια, πόσο αυτές οι εξελίξεις δοκιμάζουν κατά πολύ τα όρια και τις δυνατότητες του κινήματος (όπως αυτό έχει προκύψει μετά από δεκαετίες κυριαρχίας του ρεφορμισμού).
Τα κινήματα που δοκιμάστηκαν και σ' αυτή τη φάση, δοκιμάζονται και θα συνεχίσουν να προκαλούνται να ξεπεράσουν την πολυδιάσπαση και να ενωθούν σ” ένα κοινό ρεύμα-μέτωπο ενάντια στην επίθεση και τα βάρβαρα μέτρα. Δοκιμάστηκαν και θα δοκιμάζονται στο να ξεπεράσουν τους ρεφορμιστές και αντιδραστικούς εργατο-αγροτοπατέρες που κάνουν ότι μπορούν να κρατήσουν τους αγρότες μακρυά από τους εργαζόμενους, όπως φάνηκε χαρακτηριστικά μετά την απεργία της 4ης Φλεβάρη.
Όπως είπαμε όμως, η μεγάλη πρόκληση που θα μπαίνει σ' αυτή τη φάση για το κίνημα είναι να αναβαθμίσει τη δράση του, να την πολιτικοποιήσει στο εσωτερικό, ενάντια στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια, για το σταμάτημα του πολέμου αλλά και το ξεπέταγμα του ΝΑΤΟ από την περιοχή και την έξοδο της χώρας μας από την ΕΕ.
Πρέπει, όσο μεγάλη και να είναι αυτή η πρόκληση, να σταθούμε απέναντί της και να πασχίσουμε να συμβάλλουμε, ώστε όλο αυτό το πολυεθνικό παζλ των καταπιεσμένων, των εκμεταλλευόμενων, των ξεριζωμένων να γίνεται ποτάμι που θα πνίξει όσους προωθούν τον πόλεμο, τον όλεθρο, την πείνα, τη δυστυχία, το θάνατο.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάλεσμα αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και τους λαούς των Αγωνιστικών Κινήσεων στη Καρδίτσα

0

Ενάντια στον φασισμό, τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό, τους υποτακτικούς του

Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης - ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης στους πρόσφυγες

των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

Οι προσφυγικές ροές συνεχίζονται. Εκατομμύρια άνθρωποι κυνηγημένοι από τις βόμβες των ιμπεριαλιστών καταφτάνουν στα ελληνικά νησιά προσπαθώντας να βρουν καταφύγιο στις χώρες της Ευρώπης. Χιλιάδες πνίγονται στα νερά του Αιγαίου. Κύρια πηγή των προσφυγικών ροών είναι η ματωμένη Συρία που βομβαρδίζεται ανελέητα από Αμερικάνους, Ρώσους, Ευρωπαίους και γείτονές της.
Η ανάπτυξη ισχυρής ΝΑΤΟϊκής ναυτικής δύναμης με αεροπορική υποστήριξη στο Αιγαίο, για την «παρακολούθηση των μεταναστευτικών κυμάτων», όπως αναφέρει η σχετική απόφαση, αποτελεί μια επικίνδυνη και αντιδραστική εξέλιξη για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής.
Το δράμα των προσφύγων θα μεγαλώσει αφού έρχονται αντιμέτωποι με τις κανονιοφόρους του ΝΑΤΟ, τα κλειστά σύνορα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης-καταγραφής που φτιάχνει η κυβέρνηση, η οποία παραχωρεί τη χώρα ως πεδίο δράσης στους «συμμάχους»-δυνάστες μας. Την ίδια ώρα, ο φασισμός παίρνει θέση για να δηλητηριάσει τον ελληνικό λαό με τις ρατσιστικές και πατριδοκάπηλες ιδέες του και να ανακόψει το κύμα αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες, εξυπηρετώντας έτσι τους σχεδιασμούς των δολοφόνων των λαών. Να απομονώσουμε μέσα από την οργάνωση και την πάλη μας κάθε φασιστική φωνή μίσους.
Και βέβαια η υποκρισία που ως τώρα περίσσευε δίνει τη θέση της στον απόλυτο κυνισμό. Η ΕΕ που έχει βάλει αποφασιστικά το χέρι της στην εξάπλωση του πολέμου στην περιοχή, αφού για λίγο καιρό πούλαγε ανώδυνη φιλανθρωπία, τώρα κυνικά σπρώχνει για δεύτερη φορά στο θάνατο τα θύματά της.
Όμως, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες είναι άνθρωποι με πλήρη δικαιώματα στη ζωή, την τροφή, τη στέγη, την ελευθερία, τη δημοκρατία και καμιά ιμπεριαλιστική ανάγκη, καμιά σκοπιμότητα αστικών τάξεων δεν μπορεί να τα αναστείλει προσωρινά ή πιο μόνιμα. Τα δικαιώματα αυτά είναι καθολικά, παγκόσμια και δεν εξαρτώνται ούτε από το χρώμα, ούτε από το φύλο, ούτε από την περιοχή. Το σχέδιο κυβέρνηση και ΕΕ είναι οι πρόσφυγες να καταστέλλονται, να αποκοπούν από κάθε πρόσβαση στον ελληνικό λαό και να είναι στο έλεος ευρωενωσιακών και κυβερνητικών ΜΚΟ, οι οποίες θα έχουν τον απόλυτο έλεγχο.
Οι πολεμικές μηχανές που συγκεντρώνονται στην περιοχή, οι απειλές για επέκταση του πολέμου, η εμπλοκή της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, αναδεικνύουν τους κινδύνους για την ίδια την ύπαρξη μας. Πρέπει να βρουν απέναντί τους τον λαό μας, που πρέπει να μπολιάσει τον αγώνα του που δίνει αυτή τη στιγμή για τη ζωή και το ψωμί του, με την αντιιμπεριαλιστική, αντιπολεμική του πάλη. Να εκφράσει την αλληλεγγύη του σε πρόσφυγες και μετανάστες, μέσα από την ανάδειξη και στοχοποίηση των κοινών εχθρών. Από κοινού με τους πρόσφυγες, τους μετανάστες και τους λαούς της περιοχής να αγωνιστούμε για να σταματήσουμε τον πόλεμο και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις.
Ως εκπαιδευτικοί πρέπει να πάμε ένα βήμα παραπέρα τις δράσεις αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες.
Να πρωτοστατήσουμε για έναν αντιφασιστικό, αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό αγώνα.
Καλούμε την ΕΛΜΕ Καρδίτσας και το σύλλογο Π.Ε. να πάρουν πρωτοβουλίες και να διοργανώσουν εκδηλώσεις-συζητήσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό αλλά και την πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλά και των προηγούμενων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ που εντάσσουν τη χώρα στους δολοφονικούς ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Καλούμε να υπάρξει συντονισμός ώστε με πρωτοβουλία των εργαζομένων στην εκπαίδευση να διοργανωθούν διαδηλώσεις αλληλεγγύης στους πρόσφυγες, ενάντια στον φασισμό, τον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό.

• Όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όχι στη φυλάκιση των μεταναστών – προσφύγων.
• Ναι στα πλήρη δικαιώματά τους. Περίθαλψη και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης, άσυλο, έγγραφα σε κάθε μετανάστη και σε κάθε πρόσφυγα!
• Όχι στις συμφωνίες του Σένγκεν, Δουβλίνο 1 & 2 και σε όλους τους αντιμεταναστευτικούς νόμους. Έξω η FRONTEX και κάθε ιμπεριαλιστικός μηχανισμός καταστολής και έλεγχου!
• Να σταματήσει ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στη Συρία!
• Κάτω η πολιτική του πολέμου και της φτώχειας, πολιτική του ΝΑΤΟ και της ΕΕ που στηρίζει και η ελληνική κυβέρνηση.
• Να κλείσει η βάση της Σούδας. Έξω οι βάσεις, το ΝΑΤΟ και οι Αμερικάνοι!
• Καμιά νέα βάση στη χώρα μας! Να μη γίνει η χώρα ορμητήριο του ΝΑΤΟ!

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

29 Φλεβάρη - 1 Μάρτη 1948. Η μεγάλη σφαγή στη Μακρόνησο

0

Δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία αρ. φυλ. 773, 27-2-2016

Στα τέλη Φλεβάρη του 1948 συντελέστηκε ένα από το πιο φρικιαστικά και αποτρόπαια εγκλήματα της ιστορίας του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Πάνω από 300 άοπλοι εξόριστοι φαντάροι και πολιτικοί κρατούμενοι στη Μακρόνησο δολοφονήθηκαν άνανδρα από το αμερικανοστήριχτο φασιστικό κράτος μόνο και μόνο επειδή δεν υπέγραφαν τις περιβόητες δηλώσεις μετάνοιας. Το ομαδικό αυτό έγκλημα προσπάθησαν οι επίσημες αρχές να το αποσιωπήσουν χωρίς να τα καταφέρουν. Τελικά διαστρεβλώνοντας τα γεγονότα έκαναν λόγο για 17 νεκρούς εξόριστους ρίχνοντας μάλιστα σ’ αυτούς την ευθύνη.

Η ίδρυση του κολαστηρίου
Λίγους μήνες μετά την έναρξη του εμφυλίου πολέμου, τον Απρίλη του 1947 εγκρίθηκε η έναρξη της λειτουργίας του μεγαλύτερου στρατοπέδου συγκέντρωσης εξόριστων στη Μακρόνησο. Στο νησί αυτό που είναι αδύνατον να κατοικηθεί, αφού είναι ένας τεράστιος βράχος μέσα στη θάλασσα, άνυδρος και χωρίς ούτε ένα δέντρο, έφτασαν το Μάη του 1947 οι πρώτοι αριστεροί φαντάροι. Τότε ιδρύθηκε το Α’ ΕΤΟ (Πρώτο Ειδικό Τάγμα Οπλιτών).
Στην ουσία πρόκειται για αριστερούς και κομμουνιστές που οι περισσότεροι πήραν μέρος στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ και θεωρήθηκαν ύποπτοι για ενδεχόμενη συμμετοχή στον ΔΣΕ. Στο Μακρονήσι μεταφέρθηκαν άοπλοι και στόχος τής κυβέρνησης ήταν να «ανανήψουν» υπογράφοντας δηλώσεις μετάνοιας με τις οποίες θα αποκήρυσσαν την κομμουνιστική ιδεολογία. Επικεφαλής του «αναμορφωτικού έργου» της Μακρονήσου ήταν ο ταξίαρχος Γεώργιος Μπαϊρακτάρης.
Το Γενάρη του 1948 δημιουργείται και το Β’ ΕΤΟ - ΕΣΑΙ (Ειδικά Στρατόπεδα Αναμορφώσεως Ιδιωτών) όπου μεταφέρθηκαν πολιτικοί κρατούμενοι. Τέλος δημιουργήθηκε και το Γ’ ΕΤΟ, το τάγμα των βασανιστηρίων. Λίγο αργότερα (1/3/1948) μεταφέρθηκαν στη Μακρόνησο και οι ΣΦΑ (Στρατιωτικές Φυλακές Αθηνών) με διοικητή τον διαβόητο Αντώνη Βασιλόπουλο. Την ίδια χρονιά δημιουργήθηκε και το 4ο Τάγμα πολιτικών εξόριστων. Το 1950 εξορίστηκαν και περισσότερες από 1.000 γυναίκες (πολλές μαζί με τα παιδιά τους). Από το νησί πέρασαν συνολικά περίπου 100.000 εξόριστοι μέχρι το 1958, οπότε έφυγαν και οι τελευταίοι.

Φαίνεται ότι για το μοναρχοφασιστικό κράτος και τα υπερατλαντικά αφεντικά τους δεν έφταναν οι διώξεις, τα στρατοδικεία και οι εκτελέσεις αγωνιστών. Το φρόνημα του ελληνικού λαού δεν μπορούσαν να το λυγίσουν. Ήθελαν να απομονώσουν χιλιάδες από αυτούς στο ξερονήσι για να έχουν εξουσία ζωής και θανάτου επάνω τους, να αποσπούν με τη βία τις δηλώσεις για να τις περιφέρουν στις πόλεις και τα χωριά ως τρόπαια της «νίκης» τους. Τα βασανιστήρια, οι ξυλοδαρμοί μέχρι θανάτου ήταν καθημερινότητα για τη Μακρόνησο. Η πείνα και η δίψα μόνιμος σύντροφος των εξόριστων. Οι ατέλειωτες ώρες μέσα στην αφόρητη ζέστη, το μαρτύριο της πέτρας, ο εγκλεισμός στο «σύρμα» και οι εικονικές εκτελέσεις ήταν μερικά από τα μέσα που χρησιμοποιούσαν οι βασανιστές για να τσακίσουν την ψυχή των αγωνιστών. Άδικα όμως. Μετά από μήνες συστηματικών σωματικών και ψυχολογικών βασανιστηρίων και με επίσημα στοιχεία των αρχών του ελληνικού στρατού μόλις 700 στους 5.000 του Α’ ΕΤΟ υπέγραψαν δηλώσεις. Αυτός ήταν και ο ουσιαστικός λόγος που πάρθηκε η απόφαση για την ομαδική δολοφονία του 1948.

Η μεγάλη σφαγή του 1948
Στο Α’ ΕΤΟ σταδιακά μεταφέρθηκαν όλοι οι εξόριστοι που δεν δέχτηκαν να κάνουν δήλωση, οι «αμετανόητοι» όπως τους έλεγαν. Παρά τα αλλεπάλληλα βασανιστήρια, στη συντριπτική τους πλειοψηφία αρνούνταν να υπογράψουν. Έτσι στα τέλη του 1947 πάρθηκε η απόφαση για πιο δραστικά μέτρα. Μια ομαδική δολοφονία, μια μαζική σφαγή θεωρήθηκε η ενδεδειγμένη λύση που θα τρομοκρατούσε όλους τους εξόριστους και θα αποσπούσε από αυτούς την υπογραφή. Τις τελευταίες μέρες του 1947 οι απειλές προς τους εξόριστους ήταν κάτι παραπάνω από συγκεκριμένες. Τους έδιναν 2 μήνες ζωής!
Ετσι την Κυριακή 29 Φλεβάρη του 1948 στην πρωινή συγκέντρωση του Α’ ΕΤΟ ενώ όπως συνηθιζόταν δεν προσέρχονταν οι ασθενείς φαντάροι, οι αλφαμίτες τους έφεραν με τη βία και μπροστά στα μάτια των άλλων συγκεντρωμένων τους χτυπούσαν. Αυτό εξόργισε τους υπόλοιπους φαντάρους που αντέδρασαν με φωνές. Το σκηνικό ήταν στημένο και με τις πρώτες διαμαρτυρίες άρχισαν οι αλφαμίτες και οι αξιωματικοί να πυροβολούν με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 5 και να τραυματιστούν πολλοί περισσότεροι.
Το μεγαλύτερο όμως έγκλημα έγινε την επόμενη μέρα όταν από νωρίς το πρωί έπλεε κοντά στις ακτή του Α’ ΕΤΟ ένα πλοίο του πολεμικού ναυτικού. Πολλοί αξιωματικοί με όπλα, μυδράλια μέχρι και κανόνια ήταν έτοιμοι για το σύνθημα ώστε να ξεκινήσουν τη νέα σφαγή. Ταυτόχρονα από τη στεριά εκατοντάδες αλφαμίτες με ρόπαλα και όπλα ήταν έτοιμοι να χιμήξουν στους άοπλους φαντάρους. Το σύνθημα δόθηκε από τον Μπαϊρακτάρη και όλοι μαζί, από στεριά και θάλασσα, επιδόθηκαν σε ένα όργιο δολοφονιών εναντίον των άοπλων φαντάρων. Ακόμη κι αυτοί που έπεσαν στη θάλασσα για να σωθούν βρήκαν τραγικό θάνατο από τις ριπές των πυροβόλων του πλοίου.
Ο Γιάννης Κοφινάς θυμάται: «Οι πρώτοι, βούτηξαν κιόλας, με το αναγάλλιασμα πως αντίκρισαν τη λύτρωση. Μα καθώς βρίσκονταν μέσα στο νερό, νάσου και φτάνει το πολεμικό 37. Έκοψε ταχύτητα και ζύγωσε κοντά - κοντά στα βράχια ίσαμε 20 μέτρα από μας. Στο κατάστρωμα κορδωτός, καμαρωτός, ο Μπαϊρακτάρης… την ίδια στιγμή ακούστηκε να δίνει κοφτή διαταγή: ανοίξατε πυρ. Τα τετράδυμα μυδράλια τύπου Έρλινγκτον κροτάλισαν δαιμονισμένα. Χτυπούν στη μάζα. Πανικός σε όλους μας. Καταιγιστικά τα πυρά. Κόλαση φωτιάς. Νεκροί στη θάλασσα, νεκροί στα βράχια». (Γελαδόπουλος σελ. 143)
Συνολικά σκοτώθηκαν περισσότεροι από 300 και τραυματίστηκαν εκατοντάδες. Το επίσημο κράτος, αναφερόμενο στα γεγονότα αυτά, έριξε την ευθύνη στους ίδιους τους φαντάρους που τους κατηγόρησε ότι στασίασαν, κάνοντας λόγο μόνο για 17 νεκρούς.
Υπάρχουν όμως δεκάδες μαρτυρίες που αναφέρουν ότι ο πραγματικός αριθμός των νεκρών ήταν περισσότεροι από 300. Μια πολύ σημαντική μαρτυρία είναι αυτή του γιατρού Λεωνίδα Γεωργιλάκου που αποκάλυψε ότι στις 2 Μάρτη του 1948 εξέτασε περισσότερα από 180 πτώματα: «Τρίτη 2 Μαρτίου 1948 πρωί, ώρα 8, εξέτασα εκατοντάδες πτώματα συνέταξα και υπέγραψα το πιστοποιητικό θανάτου των στρατιωτών του πρώτου τάγματος Σκαπανέων Μακρονήσου… Εν πρώτοις μας πήγαν στο λιμάνι, στο καΐκι και μας κατέβασαν στο αμπάρι. Ανατρίχιασα μ’ ό,τι είδα. Κάτω στο αμπάρι οι νεκροί ήταν περίπου τριάντα… Μέσα στο αμπάρι οι αλφαμίτες τοποθετούσαν τα πτώματα με τάξη…. Τέλος το αμπάρι γέμισε και κατόπιν τοποθετούσαν τα πτώματα επάνω στα καΐκι, στο κατάστρωμα… Σύνολο ήταν 180 νεκροί. Ο ανθυπολοχαγός κ. Αλιμπράντης συνέταξε το κείμενο που βεβαιώναμε τα 180 πτώματα και βάλαμε την υπογραφή μας…», (στο ίδιο σελ. 178-182).
Άλλη σημαντική μαρτυρία είναι αυτή του καπετάνιου του καϊκιού Μίμη Βρονταμίτη που αναφέρεται σε 350 νεκρούς: «Στο φοβερό ντουφεκίδι του Μάρτη του 1948, ο Σκαλούμπακας μου κόλλησε το πιστόλι στο κεφάλι και με απειλές με διέταξε να κουβαλάω σκοτωμένους φαντάρους, πέρα μακριά στο Κάβο Ντόρο, στο ξερόνησο Σαν Τζιόρτζιο… Σε ένα μόνο δρομολόγιο φορτώσαμε 185 νεκρούς φαντάρους… Εκεί στο Σαν Τζιόρτζιο περίμενε καράβι πολεμικό. Οι ναύτες παίρνανε τους σκοτωμένους φαντάρους και τους χώνανε μέσα σε συρμάτινα δίχτυα με βαρίδια και τους φουντάρανε στο βυθό της θάλασσα. Αυτό ξανάγινε… Οι νεκροί όλοι - όλοι ήταν 350 κοντά, τους μέτραγα έναν - έναν και ήταν 350 φαντάροι νεκροί». (στο ίδιο σελ. 190-191).
Όσες προσπάθειες έκαναν οι μετέπειτα κυβερνήσεις να αποκρύψουν τα γεγονότα του 1948 στη Μακρόνησο, την «εθνική κολυμπήθρα» και το «αναρρωτήριο ψυχών» του Κωνσταντίνου Τσάτσου, το «νέο Παρθενώνα» του Παναγιώτη Κανελλόπουλου, στη μνήμη του ελληνικού λαού το νησί αυτό θα μείνει ως το νησί της βαρβαρότητας, το μεγαλύτερο κολαστήριο που δημιούργησε το μοναρχοφασιστικό κράτος και οι Αμερικάνοι στην Ελλάδα αλλά ταυτόχρονα και ο τόπος που τα φρικτά βασανιστήρια δεν κατάφεραν να λυγίσουν χιλιάδες αγωνιστές που έζησαν ή πέθαναν με το κεφάλι ψηλά.

Βιβλιογραφία

1. Φίλιππα Γελαδόπουλου, «Μακρόνησος. Η μεγάλη σφαγή του 1948», εκδόσεις Αλφειός
2. Ν. Μάργαρη, «Ιστορία της Μακρονήσου», εκδόσεις Δωρικός, τόμοι Α και Β
3. «Σ.Φ.Α. Μακρόνησος Οχτώβρης 1948 - Μάης 1949», Βαρδής Βαρδινογιάννης, εκδόσεις Θεμέλιο
4. «Στο κολαστήριο της Μακρονήσου», Αντώνης Φλουντζής, εκδόσεις Φιλιππότη
5. «Το φαινόμενο Μακρόνησος. Ένα πρωτόγνωρο εγκληματικό πείραμα», Σταύρος Άβδουλος.
6. «Τόποι εξορίας», Γιώργος Φαρσακίδης, εκδόσεις Τυποεκδοτική
7. «Οι εξόριστοι», Π. Οικονομόπουλος, εκδόσεις Άρδην

http://istoriakk.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θανατηφόρο εργατικό ατύχημα στην Ελντοράντο

0

Ανακοίνωση Τύπου

Η είδηση πως το πρωί της Δευτέρας 29 Φεβρουαρίου, στο μεταλλείο που εκμεταλλεύεται η καναδική πολυεθνική Ελντοράντο, στις Μαύρες Πέτρες στο Στρατώνι Χαλκιδικής, σκοτώθηκε ένας εργαζόμενος, την ώρα που δούλευε, έρχεται να επιβεβαιώσει αυτό που επανειλημμένα έχουμε τονίσει σε κάθε ευκαιρία. Εργάτες μεταλλωρύχοι και όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι στον τουρισμό, στην γεωργία, στην κτηνοτροφία και στην αλιεία στην Χαλκιδική μαζί με το φυσικό περιβάλλον και τα ιστορικά μνημεία, έχουν ένα κοινό εχθρό! Το πολυεθνικό ιμπεριαλιστικό κεφάλαιο και τους ντόπιους συνεργάτες του, που στόχο έχουν να λεηλατήσουν την φύση, την ανθρώπινη εργασία και την ζωή, καταστρέφοντας και δολοφονώντας. Γι’ αυτό και πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια να σπάσουν οι τεχνητές διαχωριστικές γραμμές και οι ψεύτικες αντιθέσεις και να ενωθούν οι άνθρωποι του μόχθου στην Χαλκιδική σε ένα ενιαίο μέτωπο και σε έναν κοινό αγώνα! Για να υπερασπίσουν τον πλούτο της γης τους και τον ιδρώτα της εργασίας τους από τα ξένα και ντόπια αρπακτικά!

Τα εργατικά ατυχήματα είναι δολοφονίες!
Να πληρώσουν οι ένοχοι
Έξω η Ελντοράντο από την Χαλκιδική!

29-2-2016

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καθαρίστριες αμαξοστασίου Ελληνικού. Ανταπόκριση από την Επιθεώρηση Εργασίας Ηλιούπολης.

0

Η συζήτηση της εργατικής διαφοράς που είχε οριστεί για τις 25/2 αναβλήθηκε λόγω αποχής των δικηγόρων. Η νέα συζήτηση ορίστηκε για τις 16 Μάρτη 2016. Οι αγωνιζόμενες καθαρίστριες είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς έξω από την Επιθεώρηση, αποφασισμένες να συνεχίσουν τη διεκδίκηση όλων των οφειλομένων. Μαζί τους και συμπαραστεκόμενοι στον αγώνα τους απ΄την πλευρά των εργαζομένων οδηγών βρέθηκαν το μέλος του ΔΣ της ΕΘΕΛ Αποστόλης Κασιμέρης και ο εκπρόσωπος της Ταξικής Πορείας Κ. Κυζιρίδης, ενώ από συλλογικότητες η Ταξική Πορεία με πανό και αφισάκι που κολλήθηκε, η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης με πανό, η Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Μπραχαμίου και το Ξεκίνημα.
Οι καθαρίστριες έχουν επιστρέψει στην εργασία τους μετά τη λήξη της απεργιακής τους κινητοποίησης και την πρώτη νίκη που είχαν με την καταβολή ενός μέρους των οφειλομένων, παραμένοντας σε αγωνιστική διάθεση και οργάνωση, με σκοπό την πλήρη ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Ο εργολάβος ακολουθεί την εξής τακτική: Καταβάλλει τμηματικά χρήματα, χωρίς να ξεκαθαρίζεται βάσει ποιου υπολογισμού του μισθού τους κάνει τις καταβολές αυτές. Επίσης έχει αρχίσει να δίνει μαζεμένα τα ρεπό που πριν δεν έδινε. Αυτό προφανώς δεν γίνεται τώρα λόγω συμμόρφωσης με την εργατική νομοθεσία και τα δικαιώματα των καθαριστριών (αλλιώς γιατί δεν το έκανε και παλαιότερα;). Επειδή στα ρεπό των αγωνιζόμενων καθαριστριών προσλαμβάνει άλλα άτομα για καθαρισμό, μάλλον μέσω αυτού σχεδιάζει την είσοδο στη δουλειά άλλων καθαριστριών, ευεπλιστώντας πως θα είναι πειθήνιες και υποτακτικές, εκμεταλλευόμενος την ανάγκη των γυναικών για δουλειά. Θέλει δηλαδή να ξεφορτωθεί τις συγκεκριμένες επειδή βγήκαν στο δρόμο του αγώνα.
Παράλληλα, με πρόσχημα την άσκηση ελέγχου κατά τη διάρκεια της εργασίας τους, η προϊσταμένη του αμαξοστασίου ασκεί ασφυκτική πίεση με φωνές, υποδείξεις σε έντονο και εριστικό ύψος, και εκφοβισμό στις εργαζόμενες καθαρίστριες, με αποτέλεσμα μια από αυτές να καταλήξει στο νοσοκομείο με ταχυκαρδία και αυξημένη πίεση και μάλιστα να νοσηλευτεί στην εντατική μονάδα του Ασκληπιείου Βούλας. Την ίδια μέρα οι καθαρίστριες που παρευρέθηκαν στην Επιθεώρηση άσκησαν και νέα καταγγελία για τον εργασιακό εκφοβισμό, η οποία συζητείται στις 7 Απρίλη 2016 στην Επιθεώρηση Εργασίας Ηλιούπολης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ιός Ζίκα: Καρπός του ημιαποικιακού και ημιφεουδαρχικού καθεστώτος

0

Του Jailson de Souza *

Η αυτοαποκαλούμενη «διεθνής κοινότητα» δείχνει όλο και πιο «τρομοκρατημένη» με την έξαρση των καταγεγραμμένων περιστατικών του ιού Ζίκα (και την επιβεβαιωμένη σύνδεσή τους με τα περιστατικά μικροκεφαλίας) στη χώρα όπου βρίσκεται η πόλη που θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς του 2016. Και ως συνήθως, και πάλι ο φορέας μετάδοσης και αυτού του ιού είναι ο διαβόητος Aedes aegypti, που επίσης μεταδίδει τους ιούς του κίτρινου πυρετού, του δάγκειου πυρετού και της λοίμωξης τσικουνγκούνια. Προς επιδείνωση όλου αυτού του χάους που σχετίζεται με τον ιό Ζίκα, υπάρχουν επίσης σοβαρές ενδείξεις συσχέτισης μεταξύ αυτού και άλλης μιας ασθένειας (πέρα από τη μικροκεφαλία), η οποία είναι το Σύνδρομο Guillain-Barré¹ (με καταγεγραμμένα κρούσματα στις περιοχές που περισσότερο επλήγησαν από τον ιό Ζίκα, στη Βραζιλία και σε διάφορες άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής).
Γεγονός που εντείνει περαιτέρω τις «ανησυχίες» των ιμπεριαλιστών ιθυνόντων, ο μέχρι πρότινος περιορισμένος στις τριτοκοσμικές χώρες ιός Ζίκα εξαπλώνεται τώρα και στις χώρες του «πρώτου κόσμου» καθώς κατεγράφησαν περιπτώσεις εισαγωγής του ιού (δίχως παρουσία του ξενιστή κουνουπιού) στη Γαλλία, στην Ιταλία, στην Ισπανία, στη Βρετανία, στις ΗΠΑ και αλλού, πράγμα που δεν παύει να προκαλεί ανησυχίες, μιας και υπάρχουν ενδείξεις πως ο ιός είναι επίσης σεξουαλικώς μεταδιδόμενος. Ο φόβος των ιμπεριαλιστών διαχειριστών πηγάζει από τη σύνδεση του συγκεκριμένου ιού με τα περιστατικά μικροκεφαλίας και όλο το φάσμα νοσημάτων που προκαλούνται από τον ιό.
Ο ιός Ζίκα (ειδικότερα) αλλά και όλοι οι ιοί που προκαλούν επιδημίες (γενικότερα) αποτελούν καρπούς και προϊόντα του γραφειοκρατικού καπιταλισμού και της ημιαποικιακής και ημιφεουδαρχικής κυριαρχίας. Είναι έμμεση αλλά αναγγελθείσα συνέπεια της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, που επιτείνει και επιτείνεται από την ημιφεουδαρχική τροχοπέδη που αντιπροσωπεύουν τα τσιφλίκια στη χώρα μας και σε όλο τον τρίτο κόσμο.
Χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα τον ιό Ζίκα και τον κυριότερο φορέα μετάδοσής του, το κουνούπι Aedes aegypti, θα καταλήξουμε σε αυτό το συμπέρασμα. Το κουνούπι που μεταδίδει τον ιό δεν διαθέτει ευνοϊκή ροπή για επιβίωση, αναπαραγωγή και εξάπλωση με τρόπο τέτοιο όπως συμβαίνει εδώ στον τρίτο κόσμο, σε οποιοδήποτε περιβάλλον, όπως για παράδειγμα σε περιβάλλοντα με υψηλή πυκνότητα πολεοδομικής δόμησης που σήμερα συναντώνται μόνο στις ιμπεριαλιστικές χώρες (στις τριτοκοσμικές χώρες η «πυκνή πολεοδομική δόμηση» ταυτίζεται με «φαβελοποίηση»²). Το ημιαποικιακό και ημιφεουδαρχικό καθεστώς είναι αυτό που ευνοεί την ύπαρξή του (του κουνουπιού και, ως εκ τούτου, των διαφορετικών ιών που αυτό μεταδίδει) στις χώρες του τρίτου κόσμου. Δεν είναι τυχαίο το ότι όλοι ανεξαιρέτως οι ιοί που προκαλούν επιδημίες – και όχι μόνον αυτοί που μεταδίδονται από το Aedes aegypti – όπως του Έμπολα, της γρίπης των χοίρων (H1N1) και τόσοι άλλοι, που επιφέρουν πραγματικές γενοκτονίες, εμφανίζονται εδώ, στις χώρες του τρίτου κόσμου, προπάντων στην Αφρική και στην Ασία αλλά επίσης στη Λατινική Αμερική, και μόνο στη συνέχεια προσβάλλουν τον πρώτο κόσμο – εάν και εφόσον αυτό συμβεί.
Γεννιούνται και βρίσκουν κατάλληλες συνθήκες εδώ πέρα, λόγω της εξαθλίωσης και της καθυστέρησης που προκαλεί η ημιαποικιακή και ημιφεουδαρχική εκμετάλλευση, και από δω, από τις χώρες του τρίτου κόσμου, αναπτύσσονται και «εισβάλλουν» στα σπίτια των ιμπεριαλιστών αφεντάδων: αυτή είναι η διαδρομή και το ιστορικό του ιού Ζίκα και πολλών άλλων ιών που προκάλεσαν στο παρελθόν, συνεχίζουν να προκαλούν και θα προκαλέσουν και στο μέλλον επιδημίες, εφόσον η ύπαρξή τους ευνοείται από την ημιαποικιακή και ημιφεουδαρχική κατάσταση.
Για να συνειδητοποιήσουμε την τεράστια καθυστέρηση που μας επιβάλλει ο ιμπεριαλισμός και για να κατανοήσουμε το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα (των επιδημιών) ευνοείται από την ημιαποικιακή και ημιφεουδαρχική κατάσταση, αρκεί να θυμηθούμε ότι το Aedes aegypti, το κουνούπι που μεταδίδει τους ιούς, είχε φθάσει να εξαλειφθεί προσωρινά από την εθνική επικράτεια χάρη σε διάφορες εκστρατείες στις οποίες ηγείτο ο επιδημιολόγος Oswaldo Cruz στις αρχές του 20ού αιώνα. Επανεμφανίστηκε μόλις λίγα χρόνια αργότερα, χειρότερα απ’ ότι πριν, μεταδίδοντας τις ίδιες ασθένειες που ήδη γνωρίζαμε από δεκαετίες – ή ακόμη και από αιώνες. Σήμερα το ίδιο κουνούπι και οι ίδιες ασθένειες, ακόμη και ορισμένες για τις οποίες ήδη υπάρχουν εμβόλια, εξακολουθούν να σκοτώνουν τις φτωχές λαϊκές μάζες.
Ενόσω στην Αφρική, στην Ασία και στη Λατινική Αμερική οι διάφορες επιδημίες που προκαλούνται από ιούς συνεχίζουν να σκοτώνουν ολόκληρους πληθυσμούς, παίρνοντας μέχρι και διαστάσεις πανεθνικών και πανηπειρωτικών επιδημιών, το πρόγραμμα των ιμπεριαλιστών τις έχει διαγράψει, με συνοπτικές διαδικασίες, από την ημερήσια διάταξη της λεγόμενης «διεθνούς κοινότητας». Τυχαίνουν της δέουσας προσοχής μόνο όταν χτυπούν την πόρτα των κατοίκων του πρώτου κόσμου. Παράδειγμα οι εξάρσεις του Έμπολα που αντιμετωπίστηκαν με εγκληματικό τρόπο από τις ημιφεουδαρχικές κυβερνήσεις στην Αφρική, οι οποίες άφησαν τις λαϊκές μάζες να πεθαίνουν σαν άρρωστα ζώα. Έτσι δασκαλεύει ο ιμπεριαλισμός τους εκ περιτροπής διαχειριστές του στις αποικίες και τις νεοαποικίες, να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα των μαζών που οι ίδιοι προκάλεσαν.
Τα αλληλένδετα περιστατικά προσβολής από τον ιό Ζίκα και μικροκεφαλίας, που μαστίζουν μαζικά τα νεότερα τέκνα του λαού μας στη βορειοανατολική χώρα και εξαπλώνονται σε άλλες περιοχές της Βραζιλίας, δεν είναι τίποτε άλλο από άλλο ένα έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που διαπράττουν από κοινού το παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα και οι εγχώριοι λακέδες του. Παρά ταύτα, αυτό συνιστά το πιο προχωρημένο στάδιο αποσύνθεσης του ιμπεριαλισμού, όπου οι μάζες δεν αποδέχονται πλέον να ζουν υπό αυτές τις συνθήκες, και η ολοκληρωτική εξαφάνισή του από το πρόσωπο της Γης θα είναι αναπόφευκτο επακόλουθο.
_______________
Σημειώσεις

1 – «Το Σύνδρομο Guillain-Barré είναι σοβαρή νευρολογική νόσος που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή των νεύρων και μυϊκή εξασθένιση, η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αποβεί μοιραία. Η διάγνωση γίνεται συνήθως μερικές εβδομάδες μετά από λοίμωξη από ιούς όπως, για παράδειγμα, αυτόν του δάγκειου πυρετού ή τον ιό Ζίκα. Η αιτιολογία του Συνδρόμου Guillain-Barré σχετίζεται με τις άμυνες του ίδιου του οργανισμού, καθ’ ότι στην προκειμένη περίπτωση τα αντισώματα, λόγω σφάλματος, εξαπολύουν επίθεση κατά του ίδιου του περιφερικού νευρικού συστήματος, καταστρέφοντας τον μυελινικό χιτώνα που επικαλύπτει τα νεύρα, προκαλώντας έτσι τα συμπτώματα.

2 – «Οι εντατικότεροι ρυθμοί ανάπτυξης του βιομηχανικού καπιταλισμού στη Βραζιλία συνδέθηκαν με την εισροή ξένων κεφαλαίων και τη διατήρηση καθυστερημένων σχέσεων στην ύπαιθρο, υπήρξε δηλαδή καπιταλισμός γραφειοκρατικής μορφής..., κυρίως από τη δεκαετία του 50 και μετέπειτα, και συνοδεύθηκε από την εγκατάλειψη της υπαίθρου και τον υπερπληθυσμό των μητροπολιτικών κέντρων. Οι κυβερνήσεις δεν διαμόρφωσαν στις πόλεις κατάλληλες συνθήκες πολεοδομικής ανάπτυξης. Ενώπιον μιας εσωτερικής αγοράς με περιορισμένες δυνατότητες λόγω της διατήρησης της ιδιοκτησίας της γης στα χέρια της παλαιάς τάξης των τσιφλικάδων, η περιορισμένη εκβιομηχάνιση δεν κατάφερε να απορροφήσει το σύνολο του απόδημου πληθυσμού, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί τεράστιο πλήθος εργαζομένων με άτυπες σχέσεις εργασίας. Επακόλουθο ήταν η «φαβελοποίηση» και η διαιώνιση της φτώχειας, που συμβάλλουν στη διατήρηση των λοιμωδών νόσων και εντείνουν τις βίαιες αιτίες θανάτου». (ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ, Ταξικό Κίνημα Υπεράσπισης της Υγείας του Λαού, διατίθεται (στα πορτογαλικά): https://saudedopovo.wordpress.com/2015/11/21/manifesto/)

• Ο Jailson de Souza είναι δημοσιογράφος της αριστερής δεκαπενθήμερης εφημερίδας «A Nova Democracia». Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο τεύχος 165, το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Φλεβάρη 2016. Την μετάφραση από τα πορτογαλικά έκανε ο Παντελής Παπαδόπουλος.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γερμανία: διεθνές συμπόσιο με αφορμή τις διώξεις κατά της ΑΤΙΚ

0

Στην Νυρεμβέργη πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 20 Φλεβάρη ένα επιτυχημένο και με σημαντική ιστορική σημασία διεθνές συμπόσιο με θέμα «Κριτική της πολιτικής ισχύος του νόμου».
Το συμπόσιο πραγματοποιήθηκε στην Γερμανία με αφορμή την μαζική δίκη των αγωνιστών της ΑΤΙΚ με τίτλο: «Διεθνές συμπόσιο κριτικής της πολιτικής ισχύος του νόμου και την πολιτική δίωξη με βάση τα άρθρα 129α και 129β, για την διεθνή υπεράσπιση του λαϊκού δικαιώματος της αντίστασης απέναντι στις πολιτικές διώξεις της εξουσίας».
Στο συμπόσιο που διοργανώθηκε για αλληλεγγύη της ΑΤΙΚ με κάλεσμα της IAPL (Διεθνής ένωση δικηγόρων των λαών), του AZADÎ e.V (σύλλογος για την νομική βοήθεια των Κούρδων), του MAF-DAD e.V.(Διεθνής σύλλογος για τα δικαιώματα και την δημοκρατία) και της οργάνωσης KIZIL YARDIM (κόκκινη βοήθεια), συμμετείχαν πάνω από 200 άτομα.
Το συμπόσιο ξεκίνησε με εισήγηση των διοργανωτών. Οι εισηγήσεις έγιναν στην τουρκική, αγγλική και γερμανική γλώσσα με ταυτόχρονη μετάφραση.
Πρώτος ομιλητής ο πρόεδρος της İAPL, Dr. Julio da Silveria MOREİRA. Μετά τον χαιρετισμό προς τους κρατούμενους αγωνιστές της ΑΤΙΚ, μίλησε για την κατάσταση της δικαιοσύνης στην ταξική κοινωνία, από την εμφάνισή της μέχρι σήμερα και την εφαρμογή των άδικων διώξεων και επιθέσεων σε όλο τον κόσμο. Η ομιλία του είχε τίτλο «Η αντίσταση του λαού στην Λατινική Αμερική και η δικαιοσύνη».
Στο συμπόσιο συμμετείχαν σαν ομιλητές: ο ερευνητής-συγγραφέας Haluk GERGER, ο Murat ÇAKIR εκπρόσωπος του ιδρύματος Rosa Lüksemburg του Έσεν, ο Ercan KANAR και η Eren KESKİN δικηγόροι για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο Ercan ΚΑΝΑR στην ομιλία του με θέμα «Οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία από το παρελθόν έως σήμερα». Μίλησε για την στάση του AKP στην Μέση Ανατολή και τις πολιτικές εξελίξεις στην Συρία και το Κουρδιστάν, για τις πρακτικές επιβολής διώξεων ενάντια στους πατριώτες και τους σοσιαλιστές στην Τουρκία.
Μίλησαν ο δικηγόρος Kemal TORAMAN και η Özlem GÜMÜŞTAŞ από το Ανοιχτό Νομικό Γραφείο (Açılım Hukuk Bürosu) και το νομικό γραφείο για καταπιεσμένους (Ezilenlerin Hukuk Bürosu) αντίστοιχα.
Ο Kanar έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι σήμερα στην Τουρκία η δικαιοσύνη χρησιμοποιείται για να περάσει η εχθρική πολιτική. Μίλησε για την αύξηση της ανομίας, τους «μυστικούς μάρτυρες», τις «κατευθυνόμενες δίκες», επεσήμανε ότι «όποιος κάθεται στην καρέκλα του εναγόμενου είναι εχθρός» και εναγόμενοι είναι όσοι διαφωνούν με την κυβέρνηση και για τον σφετερισμό του δικαιώματος της έφεσης στην Τουρκία.
Η δικηγόρος Keskin είπε: Αναπτύσσεται μια τάση «νομιμοποίησης» της εφαρμοζόμενης από το κράτος πολιτικής των μακελειών, του πολέμου, των διώξεων και της κακοποίησης του γυναικείου σώματος. Συνέχισε λέγοντας: σήμερα οι δικηγόροι αντιμετωπίζονται ως κατηγορούμενοι και στοχοποιούνται, ενώ στο παρελθόν είχαν τουλάχιστον εγκυρότητα .
Το δεύτερο μέρος συντόνισε η δικηγόρος Britta EDER.
Ο δικηγόρος Frank JAZENSKİ από την Γκελζενκίρχεν ανέλυσε πολιτικά και νομικά την δίκη ενάντια στους αγωνιστές της ΑΤΙΚ.
Ο Dr. Peer STOLLE ερευνητής- δικηγόρος από το Βερολίνο: «Η διάβρωση της δημοκρατίας στην Γερμανία και την Ευρώπη μέσω των αντιτρομοκρατικών νόμων, στην καθημερινή ζωή, την διοίκηση και την δικαιοσύνη».
Ο Stephan KUHN, δικηγόρος του Müslüm ELMA από το Μάιν της Φραγκφούρτης: Έκανε κριτική ανάλυση των πολιτικών διώξεων και της απόφασης να δικαστούν με βάση τα άρθρα 129a ve 129b του Γερμανικού Ποινικού Κώδικα.
Ο δικηγόρος Heike GEİSVEİD της MAF-DAD (σύνδεσμος για την δημοκρατία και το διεθνές δίκαιο) συντόνισε το τρίτο μέρος του συμποσίου.
Ο Dr.Elmar Millich, πρόεδρος του AZADI (σύλλογος για την νομική βοήθεια κούρδων) μίλησε με θέμα: Η εφαρμογή του άρθρου 129β του ποινικού κώδικα ενάντια στους αγωνιστές του Κουρδικού απελευθερωτικού αγώνα.
Ο Süleyman GÜRCAN, από την διεθνή επιτροπή αλληλεγγύης στους κρατούμενους της ΑΤΙΚ (ATiK-UPOTUDAK) μίλησε με θέμα: Οι παράνομες διώξεις ενάντια σε επαναστάτες και η διεθνής αλληλεγγύη.
Ο Henning v. STOLZTZENBERG, ιδρυτικό μέλος της Ομοσπονδίας Kızıl Yardım (Κόκκινη βοήθεια) εισηγήθηκε το θέμα: Οι συνεχείς πολιτικές διώξεις ενάντια στο αριστερό ρεύμα στην Γερμανία.
Ο Marcel BOSONNET, δικηγόρος του Mehmet Yeşilçalı από την Ζυρίχη: Η πορεία της διαδικασίας έκδοσης του Mehmet Yeşilçalı από την Ελβετία στην Γερμανία.
Ο Saleh MAMON, δάσκαλος εκπρόσωπος της καμπάνιας ενάντια στην ποινικοποίηση της οργάνωσης: Η ποινικοποίηση της πολιτικής οργάνωσης στην Βρετανία.
Το συμπόσιο ολοκληρώθηκε στις 8:00 μ.μ. με πλούσια και ενδιαφέρουσα συζήτηση και θα ακολουθήσει ανακοίνωση με τα συμπεράσματα από την οργανωτική επιτροπή.

http://www.atik-online.net/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χανιά: κοινή συγκέντρωση ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ

0

Να πολεμήσουμε τους ιμπεριαλιστές-εμπρηστές του πολέμου, τις φονικές βάσεις και τους στόλους τους που μετατρέπουν τη χώρα μας σε φτηνό πεδίο βολής. Κάτι τέτοιο είναι όρος για τη ζωή και το μέλλον του λαού μας και των λαών σ’ όλη τη γύρω περιοχή. Ταυτόχρονα και στην ίδια κατεύθυνση είναι ανάγκη να υπερασπιστούμε τους πρόσφυγες που είναι τα θύματα του πολέμου των ιμπεριαλιστών και των αντιδραστικών του ISIS, γέννημα θρέμμα της ‘’πολιτισμένης’’ Δύσης.
Η αμέριστη αλληλεγγύη που επιδεικνύει ο λαός μας, παρά τα δηλητήρια του φασισμού και του ρατσισμού που χύνει συνεχώς τα σύστημα της καπιταλιστικής ιμπεριαλιστικής βαρβαρότητας, δεν είναι μονάχα ζήτημα ανθρωπιάς. Η αλληλεγγύη στους ανθρώπους, που ξεσπίτωσε η θηριωδία του πολέμου και η καταστροφή του τόπου τους, είναι όρος για τη συγκρότηση του αναγκαίου μετώπου των λαών και είναι η μόνη ρεαλιστική προοπτική για να επικρατήσει η ειρήνη στη περιοχή.
Η παραχώρηση από την κυβέρνηση για τη χρήση των βάσεων και ολόκληρου του Αιγαίου στο Νατοϊκό στόλο, υπηρετεί τις πολεμικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και όχι την ‘’ανθρωπιστική’’ διαχείριση του προσφυγικού. Η υποκρισία της κυβέρνησης και όλου του πολιτικού προσωπικού για άλλη μια φορά γίνεται ανυπόφορη…
Η αντιδραστική και επικίνδυνη συμμαχία με το Ισραήλ και οι διαδοχικές στρατιωτικές ασκήσεις με κέντρο τη βάση της Σούδας και ευρύτερα, αποκαλύπτουν την πραγματικότητα που έχει να αντιμετωπίσει ο λαός μας με τον ανιστόρητο και επικίνδυνο ‘’ρεαλισμό’’ του αστικού πολιτικού προσωπικού.
ΗΠΑ –ΕΕ- Ρωσία υπογράφουν ανακωχή για να διαμορφώσουν καλύτερους συσχετισμούς στη σύγκρουσή τους. Σύγκρουση που αλέθει χώρες και λαούς χρόνια τώρα. Ιράκ , Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία, Γιουγκοσλαβία, Ουκρανία…. Χρόνια τώρα η επίθεση του κεφαλαίου στην εργασία συναντιέται με τη βαρβαρότητα του πολέμου και πυκνώνει συνεχώς τα καραβάνια των προσφύγων.
Ο λαός μας έχει ζήσει και ζει και τώρα όλες τις όψεις της βαρβαρότητας του συστήματος, γι’ αυτό μπορεί και πρέπει να μπει στην πρώτη γραμμή για τη συγκρότηση του μετώπου των λαών. Ας μη μένουμε λοιπόν θεατές στο εφιαλτικό δράμα των προσφύγων- μεταναστών και στη μετατροπή του τόπου μας σε πεδίο βολής των Νατοϊκών φονιάδων.
Η πραγματικότητα του ιμπεριαλισμού είναι: Βομβαρδιστικά, πολεμικά πλοία και φράχτες. Ας συμβάλλουμε χωρίς καθυστέρηση για να γίνει πραγματικότητα στην περιοχή ένας άλλος συσχετισμός για την υπεράσπιση της ειρήνης και του μέλλοντος των λαών. Να αρνηθούμε την αποδοχή της βαρβαρότητας. Να πούμε ξανά ένα αποφασιστικό ΟΧΙ στο πόλεμο των ιμπεριαλιστών στη Συρία και την ευρύτερη περιοχή.

• ΟΧΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΕ ΝΑΤΟΪΚΟ ΟΡΜΗΤΗΡΙΟ
• ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ Ο ΝΑΤΟΪΚΟΣ ΣΤΟΛΟΣ
• ΖΗΤΩ Η ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ- ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ Τρίτη 1 Μάρτη, 6:00 μ.μ. Πλ. Αγοράς

ΚΚΕ(μ-λ) - ΛΑΕ - ΝΑΡ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρόταση προς ΔΣ και Συνελεύσεις για τον "Εθνικό Κοινωνικό Διαλόγο" του Υπουργού Παιδείας

0

Οι εκπαιδευτικοί δε θα συναινέσουμε στην κλιμάκωση της επίθεσης

Καμία συμμετοχή στον “Εθνικό Κοινωνικό Διαλόγο” για την Παιδεία

Μέτωπο Αντίστασης και Διεκδίκησης μαζί με το λαό

Ο Υπουργός Παιδείας σε ανοιχτή επιστολή του καλεί τους εκπαιδευτικούς και τους Συλλόγους Διδασκόντων να συμμετέχουν στο λεγόμενο «Εθνικό Κοινωνικό Διάλογο» για την Παιδεία που οργανώνει το Υπουργείο. Ο “Διάλογος” γίνεται μια περίοδο που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ καλείται να αποδείξει στα αφεντικά της ότι είναι αποτελεσματική και ότι είναι ικανή να κλιμακώσει την αντιλαϊκή επίθεση χωρίς σοβαρές αντιδράσεις. Για αυτό και θα γίνεται καθημερινά πιο αδιάλλακτη, πιο σκληρή και αντιλαϊκή.
Τα τελευταία χρόνια, που οι κυβερνήσεις έχουν εξαπολύσει ανηλεή επίθεση και στο χώρο της εκπαίδευσης, στρώνονται συνεχώς τραπέζια διαλόγου. Είναι φανερό πως έχουν ανάγκη νομιμοποίησης των πράξεών τους και ταυτόχρονα «πέφτουν γέφυρες» μεταξύ των διαφόρων παραγόντων του συστήματος. Όλοι καταλαβαίνουν πως οι αποφάσεις δεν παίρνονται στα τραπέζια αυτών των συζητήσεων. Κάθε κυβέρνηση αποφασίζει για τους νόμους που ψηφίζει, πάντα στα πλαίσια των δεσμεύσεών της απέναντι στο σύστημα και τους ξένους δυνάστες της χώρας. Σωστά, λοιπόν, κάθε διάλογος χαρακτηρίζεται προσχηματικός.
Αλλωστε. οι “διάλογοι” που γίνονται τελευταία με τους αγρότες αποκαλύπτουν το μέγεθος της κοροϊδίας. Σε αυτή την κοροϊδία θέλουν να στείλουν οι ΟΛΜΕ – ΔΟΕ τον κλάδο για να σφαγιαστεί πιο αποτελεσματικά. Αναμενόμενη γραμμή για παλιούς και νέους κυβερνητικούς συνδικαλιστές που ερίζουν για χάρη των κυβερνητικών κομμάτων τους αλλά μια χαρά συμφωνούν στην ένταση της επίθεσης, στην αδράνεια και στον εξανδραποδισμό του κλάδου. Πρέπει να καταγγελθεί αποφασιστικά η για μια ακόμα φορά ξεπουληματική πολιτική τους.
Ο Υπουργός Παιδείας καλεί τους εκπαιδευτικούς λοιπόν σε «διάλογο». Σε ένα «διάλογο» όπου είναι δεδομένη η παραπέρα διάλυση των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών, η αξιολόγηση και η κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών, η οικονομική ασφυξία των σχολείων και των εκπαιδευτικών, η αδιοριστία, η ένταση των ταξικών φραγμών στις σπουδές. Ολη, δηλαδή η εργαλειοθήκη του ΟΟΣΑ, οι κατευθύνσεις της ΕΕ και το σύνολο των μνημονιακών δεσμεύσεων. Τι θέλει, λοιπόν, η κυβέρνηση; Επιδιώκει να δώσει «συμμετοχική» χροιά στην πολιτική της και με αυτόν τον τρόπο να τη «νομιμοποιήσει». Να πανηγυρίσει ότι «τόσες χιλιάδες προτάσεις κατατέθηκαν από τις οποίες κάποιες έγιναν δεκτές». Σε αυτό το θέατρο, σε αυτήν την παρτίδα με σημαδεμένη τράπουλα ΔΕ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ.
Οι Γενικές συνελεύσεις και τα ΔΣ των ΕΛΜΕ και των διδασκαλικών συλλόγων να καλέσουν τους Συλλόγους διδασκόντων και τους εκπαιδευτικούς να μην καταθέσουν καμία πρόταση στο θέατρο του «Εθνικού Κοινωνικού Διαλόγου» για την Παιδεία, να μη νομιμοποιήσουν με την οποιαδήποτε συμμετοχή τους την αντιλαϊκή πολιτική. Να μη συγκλιθεί σύλλογος για το ζήτημα αυτό, το γράμμα του Φίλη να μη βρει παραλήπτες.Στην περίπτωση που διευθυντές συγκαλέσουν σύλλογο -αν και δεν υποχρεούνται-μια πρέπει να είναι η απόφαση.
ΔΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΔΕ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ.

Συνεχίζουμε τον αγώνα! Οργανωμένα! Αποφασιστικά! Καταδικάζουμε τη διαδικασία του «κοινωνικού διαλόγου»! Το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας θα κριθεί στους αγώνες και όχι στα τραπέζια της ήττας και των «διαλόγων» με τους θύτες μας!

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών

http://deltioake.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγρότες και εργαζόμενοι, με Μέτωπο Αντίστασης και Πάλης, να μπλοκάρουν την αντιλαϊκή πολιτική!

29

Κλείνει λοιπόν κι αυτός ο κύκλος των αγροτικών κινητοποιήσεων. Με μια "αγωνιστική" κινητοποίηση-μνημόσυνο στο μνημείο του Κιλελέρ και με πορείες των τρακτέρ στις πόλεις. Παρά τα σημάδια κόπωσης των αγροτών και παρά τις ανοιξιάτικες εργασίες που αρχίζαν σιγά-σιγά στα χωράφια, ούτε τα μπλόκα φυλλορροούσαν ούτε τα τρακτέρ έφευγαν από την εθνική. Αλλά για άλλη μια φορά φρόντισαν αυτοί, που εκ του υποτιθέμενου ρόλου τους θα έπρεπε να ενισχύουν τις τάσεις αγώνα, να σταθούν "ρεαλιστές", να εκτιμήσουν ότι οι αγρότες "κουράστηκαν", να δηλώσουν ότι περίπου κάτι πήραν και να τους προτείνουν άλλες μορφές πάλης χωρίς όμως να προσδιορίζονται ποιες ακριβώς είναι αυτές. Εκτός κι αν είναι μορφή συνέχισης της πάλης η αναμονή για το αν η κυβέρνηση θα περάσει τις προτάσεις εξωραϊσμού της έτσι κι αλλιώς αποφασισμένης πολιτικής της από το ...Κουαρτέτο ώστε κάποτε να γίνουν νομοσχέδιο! Ή η αναμονή για το πότε θα αποφασίσουν απεργία η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ για να συγκροτηθεί επιτέλους η αναγκαία λαϊκή συμμαχία και όλοι μαζί να απεργήσουν τη μέρα που θα κατατεθεί το νομοσχέδιο και αν δεν κατορθώσουν να αποτρέψουν τη ψήφισή του να μην επιτρέψουν την ...εφαρμογή του!!!
Είναι φανερό ότι αυτή η πρωτόγνωρη κινητοποίηση δεν ανέδειξε απλά και μόνο τα πολλά και οξυμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο αγροτικός κόσμος. Κυρίως ανέδειξε τον θυμό και την αγανάκτηση που έχει συσσωρευτεί στους αγρότες από μια πολιτική που τους φτωχοποιεί και τους ξεκληρίζει. Μαζί ανέδειξε την υποκρισία και τον εμπαιγμό του συστήματος και των διάφορων μηχανισμών του (κόμματα, ΜΜΕ κλπ.), που ενώ καιρό τώρα προβάλλουν την «επιστροφή στο χωριό» και τη στροφή προς την πρωτογενή παραγωγή ως την απάντηση στη κρίση και την ανεργία, από την άλλη υλοποιούν μια πολιτική που κάνει ασύμφορες τις καλλιέργειες, φτωχοποιεί τους αγρότες, ξεκληρίζει τους φτωχομεσαίους, ερημοποιεί τα χωριά και την ύπαιθρο. Δεν είναι μόνο τα δεκάδες μπλόκα και τα χιλιάδες τρακτέρ που στρίμωξαν την κυβέρνηση. Είναι και η μεγάλη υποστήριξη που είχε αυτός ο αγώνας από τους εργαζόμενους και την κοινωνία, όπως φάνηκε με διάφορες ευκαιρίες αλλά και στα μεγάλα ποσοστά (70% και πάνω) που καταγράφονται στα διάφορα γκάλοπ.
Βέβαια, ο Καρτερός και άλλες κυβερνητικές γραφίδες και φωνές, στην Αυγή, στο Κόκκινο και αλλού, «άκουσαν ήχο κατσαρόλας»  και προπάθειες υπονόμευσης της ..."αριστερής" κυβέρνησης.
Βεβαίως και η ΝΔ επιδιώκει τη φθορά της κυβέρνησης αλλά είναι ξεκάθαρο ότι οι αγρότες υποκινούνται από τα προβλήματα και όχι από κάποιες κομματικές ντιρεκτίβες.
Το μέγεθος αλλά και η διάρκεια των κινητοποιήσεων, οι χιλιάδες αγρότες και τα δεκάδες μπλόκα που στήθηκαν από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη έδειξαν ότι υπάρχουν πραγματικοί λόγοι και υπαρκτά προβλήματα που έβγαλαν τους αγρότες στα μπλόκα. Άλλωστε, δεν είναι μόνο η κυβέρνηση που στριμώχτηκε απ’ αυτόν τον αγώνα αλλά είναι και η ΝΔ που νοιώθει άβολα, με τον Μητσοτάκη, κάθε τόσο, με δηλώσεις του, να φροντίζει να κρατάει αποστάσεις από αυτές τις κινητοποιήσεις.
Ο «διάλογος», στον οποίο η κυβέρνηση επένδυσε πολλά, δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Τα 25 μέτρα που ανακοινώθηκαν μετά τις συσκέψεις στο Μαξίμου δεν είναι καν μέτρα. Τα 9.500 ευρώ αφορολόγητο, η διατήρηση του ΟΓΑ ως χωριστού ταμείου ως το 2021, η σταδιακή αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κλπ. δεν είναι καν δεσμεύσεις της κυβέρνησης αλλά απλά προτάσεις που θα τις διαπραγματευτεί με τους «θεσμούς» στα πλαίσια της αξιολόγησης. «Το διεκδικητικό πλαίσιο της κυβέρνησης έναντι των δανειστών», όπως διευκρίνιζε η Αυγή της 23/2. Και «πακέτο» ο εμπαιγμός με τα χιλιοειπωμένα για περιορισμό της ασυδοσίας των μεσαζόντων, χτύπημα των καρτέλ, στήριξη των νέων αγροτών, υγιή συνεργατισμό, έγκαιρες πληρωμές των επιδοτήσεων από τον ΟΠΕΚΕΠΕ και άλλα τέτοια που έχουμε βαρεθεί να τα ακούμε και από αυτήν αλλά και από όλες τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Κάτω από την πίεση των κινητοποιήσεων κατέφυγε η κυβέρνηση στο «διάλογο» επιδιώκοντας με ελιγμούς, αοριστολογίες και δευτερεύουσες ψευτοβελτιώσεις να εκτονώσει την αντίδραση των αγροτών, να σπάσει τα μπλόκα και να περάσει τη βάρβαρη αντιλαϊκή και αντιαγροτική πολιτική. Κυρίως επιδίωξε – και εν πολλοίς τα κατάφερε – να ακυρώσει και να παραμερίσει το αίτημα για απόσυρση του ασφαλιστικού-φορολογικού. Πρόκειται για το «πάρτε τα πίσω» που έλεγαν οι αγρότες στα μπλόκα, που το ανέδειξαν από τα κάτω, παραμερίζοντας τα διάφορα κατεβατά με «αιτήματα» που βραχυκυκλώνουν, διασπούν και αποπροσανατολίζουν τους αγρότες. Ένας στόχος πάλης που στρίμωχνε την κυβέρνηση, γιατί συνένωνε πολιτικά σε ενιαίο μέτωπο όχι μόνο τους αγρότες αλλά συνολικά το λαό. Έτσι, μετά από ένα μήνα στα μπλόκα, με το δόλωμα του διάλογου-απάτη αλλά και με τη «πλάτη» που έβαλαν οι διάφοροι αγροτοπατέρες, η κυβέρνηση κατάφερε και επανέφερε τη συζήτηση στα «αγροτικά»: 35%, 51% ή 61% αγροτικό εισόδημα για τον κατά κύριο επάγγελμα αγρότη; 3, 4 ή 5 οι ασφαλιστικές κατηγορίες στον ΟΓΑ; Ξεχωριστό ταμείο ο ΟΓΑ ή με ενισχυμένη αυτονομία στα πλαίσια του Ενιαίου Φορέα Κοινωνικής Ασφάλισης; Σε 3 ή σε 5 χρόνια η προσαρμογή των ασφαλιστικών εισφορών; Μια συντεχνιακή αντίληψη που διασπά το κοινό μέτωπο που είναι αναγκαίο για να μην περάσουν τα βάρβαρα μνημονιακά μέτρα. Και επειδή ο προσχηματικός διάλογος και οι προτάσεις- κοροϊδία της κυβέρνησης δεν έπεισαν τους αγρότες, δυνάμωσε η κυβερνητική προπαγάνδα για την οικονομία που έχει εκτροχιαστεί, για την αξιολόγηση που καθυστερεί, για τη ρύθμιση του χρέους που κινδυνεύει, για τη χώρα που θα πέσει στα βράχια, για την πιθανότητα ενός grexit και τα δισεκατομμύρια επιδοτήσεων που θα χάσουν οι αγρότες… Ακόμα και το ζήτημα των προσφύγων χρησιμοποίησε η κυβέρνηση για να λήξει τα μπλόκα.
Το σίγουρο είναι ότι ο αγροτικός ξεσηκωμός έμπλεξε περισσότερο το κουβάρι και πρόσθεσε ένα επιπλέον μέτωπο δίπλα στα πολλά ανοιχτά μέτωπα της κυβέρνησης (προσφυγικό, αξιολόγηση κλπ). Οι κινητοποιήσεις αυτές όχι μόνο μπλόκαραν τα κυβερνητικά σχέδια και καθυστέρησαν τη μνημονιακή επίθεση αλλά έφεραν και νέα αδιέξοδα στην κυβερνητική πολιτική. Την ίδια στιγμή που οι δανειστές-ιμπεριαλιστές απαιτούν «αγελάδα», η κυβέρνηση δεν μπορεί να περάσει ούτε τη «γάτα». Από τη μια ήθελε να κλείσει το αγροτικό μέτωπο αλλά από την άλλη δεν μπορούσε να δώσει ούτε κάποια ψίχουλα στους αγρότες χωρίς να κινδυνέψει η αξιολόγηση ή χωρίς να πυροδοτηθούν ανάλογες απαιτήσεις από άλλες κοινωνικές ομάδες. Και όσο οι μέρες περνούσαν και τα αδιέξοδα παραμέναν, τόσο η κυβέρνηση θα ξεχνούσε το διάλογο και θα κατέφευγε σε παλιές και δοκιμασμένες μεθόδους για το χτύπημα του αγροτικού αγώνα. Ήδη η Αυγή (24/2) έγραφε για «παντελώς παράνομο και εθνικά επικίνδυνο» κλείσιμο δρόμων, για «ομηρεία της κοινωνίας», για αγρότες που εκβιάζουν κλπ., ενώ ανέλαβε δράση και η εισαγγελέας του Αρείου Πάγου που έδωσε παραγγελία στους εισαγγελείς για «αυτεπάγγελτες» διώξεις σε αγρότες που συμμετέχουν στα μπλόκα. Ήδη το είχαμε δει με τον τρόπο που αντιμετώπισε τους αγρότες τη πρώτη μέρα της κινητοποίησής τους στο Χαϊδάρι, στη Βάθης, στα Μεσόγεια και με την προβοκατόρικη ταύτισή τους με τη Χρυσή Αυγή.
Ούτε για τη ΝΔ ήταν βέβαια εύκολα τα πράγματα. Τα αγροτικά μπλόκα δημιούργησαν πραγματικό πρόβλημα στη μνημονιακή πολιτική και δεν προσφέρονται για ανέξοδη αντιπολίτευση από ένα κόμμα που ψήφισε και στηρίζει αυτή την πολιτική. Μπορεί η φθορά της κυβέρνησης να βολεύει τη ΝΔ, μπορεί να αξιοποίησε αυτές τις κινητοποιήσεις για να ανασυγκροτηθεί σε έναν ευνοϊκό γι' αυτήν χώρο, αλλά αυτό που ιεραρχεί, πάντα και παντού ως πρώτο, είναι η υλοποίηση των μνημονιακών επιταγών. «Εξετάσεις» στη Μέρκελ και τον Ολάντ δίνει ο Μητσοτάκης όταν με κάθε ευκαιρία (στη Βουλή, στον Χατζηνικολάου κλπ.) δηλώνει «δεν είμαι με τα τρακτέρ», «δεν είμαι με τα μπλόκα». Όπως και με καμιά κινητοποίηση. Στρίμωξαν λοιπόν και τη ΝΔ τα μπλόκα που δυσκολεύτηκε να πείσει τους δικούς της αγροτοσυνδικαλιστές να γυρίσουν με άδεια χέρια στα χωριά.
Με το δικό του κατεβατό αιτημάτων (από τα 30.000 αφορολόγητο, μέχρι… αρδευτικά έργα και αγροτοδικεία!) μπήκε το ΚΚΕ σ’ αυτές τις κινητοποιήσεις, που όμως πολύ γρήγορα, κάτω από την πίεση του κόσμου, τα παραμέρισε και έβγαλε μπροστά το «πάρτε πίσω το νόμο-λαιμητόμο». Ένας σωστός στόχος πάλης που όμως στην πράξη δεν τον πάλεψε αλλά αντίθετα τον υπονόμευσε. Ανέσυρε κάθε τόσο επιμέρους αιτήματα και ανακάλυπτε διαφοροποιήσεις και διαχωριστικές γραμμές οι οποίες στην πράξη ακυρώνανε κάθε συνένωση των αντιστάσεων, κάθε κοινό μέτωπο που θα στρίμωχνε την κυβέρνηση και θα την ανάγκαζε σε υποχώρηση. Ένας «αγωνιστικός σεχταρισμός» που εξυπηρετούσε κομματικούς σχεδιασμούς και που σε τελική ανάλυση βοηθούσε την κυβέρνηση. Και ενώ μέχρι τη προηγούμενη βδομάδα κατήγγειλλε το διάλογο, σχεδίαζε δήθεν κλιμακώσεις, κατήγγειλε όσους προειδοποιούσαν για προσπάθεια αποκλιμάκωσης και χαρακτήριζε «λαγούς της κυβέρνησης» όσους πήγαν στο Μαξίμου, άρχισε να ζητάει και αυτό διάλογο και συνάντηση με τον πρωθυπουργό ενώ τα 30.000 αφορολόγητο έγιναν 12.000 και τα αιτήματα περιορίστηκαν σε πέντε. Και μετά τους χαριεντισμούς με τα τσίπουρα και τον ήλιο ανακοινώθηκαν, οι άλλες μορφές πάλης, οι ετοιμότητες για να μείνει ο αναμενόμενος νόμος στα χαρτιά και τα ..."όπλα παρά πόδα"! Οι δε προαναφερόμενες προτάσεις της κυβέρνησης χαρακτηρίστηκαν ως περίπου θετικές, ως κάτι που κέρδισαν οι αγρότες αντί να καταγγελθούν στα ίσα ως παραπλανητικές για κέρδισμα χρόνου.  Μια στάση που κρύβεται πίσω από την υποτιθέμενη θέληση των αγροτικών συνελεύσεων αλλά στο ερώτημα τι προτείνει το ίδιο για τη πραγματική ενίσχυση και συνέχιση του αγώνα ανατροπής των σχεδίων ιμπεριαλιστών και κυβέρνησης δεν απαντά. Όσο για τη «λαϊκή συμμαχία» που επικαλείται, τη βλέπει στενά και μόνο στα πλαίσια των μετωπικών του σχημάτων (ΠΑΜΕ, ΟΓΕ, ΠΑΣΥ, ΠΑΣΕΒΕ κλπ.) αρνούμενο να συμβάλει σ’ ένα πραγματικό και πλατύ λαϊκό μέτωπο αντίστασης και πάλης για την ανατροπή της αντιλαϊκής και αντιαγροτικής πολιτικής.
Οι αγρότες δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Έχουν και όλα τα μνημονιακά κόμματα (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ κ.ά.), που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στα φανερά ή στα κρυφά, εναντιώθηκαν στον αγώνα τους. Αντίθετα, είχαν στο πλευρό τους το λαό και τους εργαζόμενους. Οι αγρότες αντιπάλεψαν την ίδια πολιτική που χτυπά, φτωχοποιεί και εξαθλιώνει όλα τα κομμάτια του εργαζόμενου λαού. Και με την έννοια αυτή, η διέξοδος, η κλιμάκωση και η προοπτική αυτού του αγώνα, όπως και κάθε αγώνα, βρίσκεται στη συνένωσή του με τα υπόλοιπα κομμάτια του λαού. Όχι μόνο με την έννοια της αλληλεγγύης αλλά της συμπαράταξης, του κοινού αγώνα, σε κοινό μέτωπο ενάντια στον κοινό εχθρό. Έστω και τώρα, ένα μήνα μετά, ο αγώνας θα έπρεπε να ανοιχτεί συνολικά στο λαό. Όχι μόνο στα μπλόκα αλλά και στις πόλεις. Με κλιμάκωση, με μπλόκα και απεργιακές κινητοποιήσεις. Κόντρα στους κάθε απόχρωσης αγροτοπατέρες και στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες, ξεπερνώντας την ηττοπάθεια και την απογοήτευση. Ενάντια στα αντιασφαλιστικά και φορομπηχτικά μέτρα αλλά και ενάντια σε λογικές συμβιβασμού, εκτόνωσης και συντεχνιακών «εξαιρέσεων».
Τα αγροτικά μπλόκα, όπως βοήθησαν στη μαζικοποίηση της απεργίας της 4 Φλεβάρη και στο αγωνιστικό «ξεμούδιασμα» ενός κόσμου, έτσι θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο και για να έχουν συνέχεια και κλιμάκωση οι αγώνες. Αρκεί να μη κατόρθωναν να τους "κουράσουν" μπλε, κόκκινοι και ...άχρωμοι αγροτοπατέρες. Εργάτες, αγρότες, τα υπόλοιπα κομμάτια του λαού και των εργαζόμενων να συνενωθούν σε ένα Μέτωπο Αντίστασης και Πάλης, για να αποκρουστεί η αντιλαϊκή επίθεση και να ανατραπεί η πολιτική κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Μόνο που κάτι τέτοιο απαιτεί άλλη πολιτική γραμμή και άλλους συσχετισμούς τόσο μέσα στους αγρότες όσο και συνολικά στο λαϊκό κίνημα. Είναι το μεγάλο κενό που χάσκει. Και που μένει να καλυφτεί για να έχουν οι αγώνες νίκες.

Άρθρο της Προλεταριακής Σημαίας γραμένο πριν τις αποφάσεις για απόσυρση των μπλόκων και προσαρμοσμένο στις τελευταίες εξελίξεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πανσαμιακή εξόρμηση και πρωτοβουλίες της ΛΑ-ΑΑΣ

0

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ-ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ/ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Με βάση και το κάλεσμα της Γραμματείας για πανελλαδική αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική εξόρμηση και καμπάνια συγκλήθηκε στο Καρλόβασι την Τετάρτη 24-2 η Συνέλευση της Λαϊκής Αντίστασης- ΑΑΣ.
Στη Συνέλευση συζητήθηκε αναλυτικά η κατάσταση που διαμορφώνεται στην ευρύτερη περιοχή με επίκεντρο την πολλαπλή ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Συρία, την εμπλοκή της χώρας και μιας σειράς τοπικών δυνάμεων σε αυτήν στο πλαίσιο του ανταγωνισμού ΗΠΑ-ΕΕ από τη μια και Ρωσίας από την άλλη. Επισημάνθηκαν οι επιπτώσεις της κατάστασης αυτής στα Βαλκάνια και εντός της ΕΕ και ιδιαίτερα η απόφαση στρατιωτικής απόβασης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Μια απόφαση που εκτιμήθηκε ότι συνιστά κλιμάκωση των πολεμικών κινδύνων για τους λαούς και τις χώρες της περιοχής, μια απόφαση που –με τη συνέργεια της κυβέρνησης που υπηρετεί πιστά το δόγμα της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας- μετατρέπει ολόκληρο το Αιγαίο σε «πλωτή βάση» των Αμερικανονατοϊκών.
Στην ίδια βάση συζητήθηκε και το προσφυγικό ζήτημα και από τη σκοπιά της ανάγκης να αναπτυχθεί αγώνας διεκδίκησης και αλληλεγγύης για τα δικαιώματα των ξεριζωμένων από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, ενάντια στις αντιδραστικές πολιτικές της ΕΕ και της κυβέρνησης, ενάντια στον εγκλεισμό τους σε άθλιες συνθήκες σε στρατόπεδα σαν αυτό που ήδη υπάρχει και επεκτείνεται στο νησί μας. Τονίστηκε ιδιαίτερα ότι απέναντι στην ενίσχυση των κινδύνων σφαγής των λαών στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια, πρέπει να απομονωθεί κάθε φασιστική και εθνικιστική δύναμη και φωνή που προωθούν το διχασμό και τη διαίρεση και να δυναμώσει η κατεύθυνση της κοινής πάλης, του λαού μας με τους πρόσφυγες/μετανάστες και όλους τους λαούς της περιοχής απέναντι στους ιμπεριαλιστές και τους υποτακτικούς τους.
Σε αυτό το πλαίσιο η Συνέλευση της Λαϊκής Αντίστασης-Αριστερής Ανιτιιμπεριαλιστικής Συνεργασίας, αποφάσισε:

• Πανσαμιακή αντιπολεμική-αντιιμπεριαλιστική εξόρμηση με τα υλικά της ΛΑ-ΑΑΣ αλλά και με πανό και τοπική προκήρυξη που θα αναδεικνύει το ζήτημα του κέντρου κράτησης των προσφύγων/μεταναστών. Ήδη το Σάββατο 27/2 έγινε μια πρώτη παρέμβαση στο Καρλόβασι ενώ τις αμέσως επόμενες μέρες θα συνεχιστεί σε χωριά της Δυτικής Σάμου (Μαραθόκαμπος, Πλάτανος, Κουμέικα, Κοντακέικα, Λέκα). Η εξόρμηση θα συνεχιστεί από το επόμενο Σαββατοκύριακο (5-6/3) στην πόλη της Σάμου, και στα ανατολικά του νησιού (Μυτιληνιούς, Πυθαγόρειο, Χώρα, Πύργο).
• Την πραγματοποίηση εκδήλωσης της ΛΑ-ΑΑΣ για τη συνολικότερη ανάδειξη του ζητήματος στο δεύτερο δεκαήμερο του Μαρτίου.
• Την επιδίωξη συνδιοργάνωσης αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού συλλαλητηρίου αλληλεγγύης στους πρόσφυγες με σωματεία και συλλόγους αλλά και με κάθε πολιτική συλλογικότητα που θα ήθελε να συμβάλλει στην ανάγκη να αναπτυχθεί ένα μεγάλο κίνημα πάλης ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό που δυναστεύει ,καταστρέφει και απειλεί με τα χειρότερα τις χώρες και τους λαούς της περιοχής.

28/2/2016

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

τα πράγματα συνεχίζουν να βαίνουν καλώς… εναντίον μας

0

Για μια ακόμη φορά άδεια ήταν η αίθουσα του εργατικού κέντρου. Περίπου 20 καθηγητές συγκεντρώθηκαν και έτσι έγινε «ανοιχτή» συνεδρίαση του ΔΣ. Παρόμοια ήταν η εικόνα και σε όλες σχεδόν τις ΕΛΜΕ της χώρας.
Αποτυπώνεται η άσχημη κατάσταση που βρίσκεται ο κλάδος, όπου το «δε γίνεται τίποτα» των συναδέλφων, συναντά τις εισηγήσεις αδράνειας και αναμονής της ΟΛΜΕ(από κοινού ΣΥΝΕΚ-ΔΑΚΕ). Για να ανακυκλωθεί στο χιλιοειπωμένο συμπέρασμα «…ο κλάδος δε τραβάει». Καταλήγοντας στην ακινησία, άντε στην επετειακή «φασαρία». Τελικά εμπέδωση της ήττας και της ανημπόριας, που οδηγεί σε μια «ρουτίνα» μέσα και έξω από το σχολείο, προσαρμογής, αποδοχής, τελικά παράδοσης σ’ αυτή τη βάρβαρη πολιτική. Σ’ αυτό το περιβάλλον οι καθεστωτικές δυνάμεις (ΔΑΚΕ- ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ) μπορούν να αναπαράγονται χωρίς να «ενοχλούνται» από κινηματικά γεγονότα.
Τα παραπάνω επιβεβαιώθηκαν και στη σύντομη συζήτηση που έγινε. Από τη μεριά των ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ τέθηκαν 4 ζητήματα–προτάσεις δράσεις του σωματείου:

1. Να γίνει 24ωρη απεργία ΑΜΕΣΑ στις 2/3 . Όχι όταν κατατεθεί το νσχ στη Βουλή, τώρα που κρατάνε τα αγροτικά μπλόκα.
2. Σύσκεψη σωματείων συλλόγων κλπ με πρωτοβουλία της ΕΛΜΕ για το προσφυγικό θέτοντας το αντιπολεμικό- αντιιμπεριαλιστικό χαρακτήρα που πρέπει να πάρουν οι λαϊκές δράσεις αλληλεγγύης.
3. Απόφαση μη συμμετοχής των συλλόγων διδασκόντων στο "διάλογο" του Φίλη
4. Πρόταση να διοργανωθεί σύσκεψη για την ελαστική εργασία. Τόσο με τους αναπληρωτές αλλά και τους 5μηνίτες (αν και δεν ανήκουν στην ΕΛΜΕ) στην προσπάθεια σύνδεσης με αυτούς τους εργαζόμενους.

Εκτός από το πρώτο, τα υπόλοιπα παραπέμφθηκαν σε άλλη συνεδρίαση του ΔΣ. Για το 3ο ζήτημα (του «διαλόγου»), το ΔΣ ήδη έχει απόφαση συμμετοχής στο «διάλογο» (ΔΑΚΕ + ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ όπως στην ΟΛΜΕ ΣΥΝΕΚ+ΔΑΚΕ) αρκεί να μην είναι …προσχηματικός(!!).Μετά θα …πέσουν απ’ τα σύννεφα.
Για το πρώτο ζήτημα: Η ΔΑΚΕ πρότεινε 24ωρη με συντονισμό με όλους τους εργαζόμενους στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, το ΠΑΜΕ 48ωρη γενική πανεργατική όταν κατατεθεί το νσχ για το ασφαλιστικό και η ΕΝΩΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ για 48ωρη νωρίτερα το …Μάρτη με όλους τους εργαζόμενους (η πρόταση των ΣΥΝΕΚ).
Συμπερασματικά όλες οι παραπάνω προτάσεις όσο και αν εκφέρονται με ταξικά, αγωνιστικά πανεργατικά και άλλα αντίστοιχα λόγια τέμνονται στην κλιμάκωση δια της… αναμονής. Ουσιαστικά στοιχίζονται πίσω από τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ που ήδη έχουν αποφασίσει για 48ωρη όταν κατατεθεί το νσχ και ενδιάμεσα συλλαλητήρια (9/3). Τα αγροτικά μπλόκα τότε θα έχουν ρίξει αυλαία. Έτσι σπάει, δε συμπτύσσεται ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΛΗΣ. Επίσης είναι προκλητικά εντυπωσιακή η συμφωνία τους πως ο κλάδος δε μπορεί μόνος του. Ουσιαστικά εκχωρούν στον ..Παναγόπουλο την αρμοδιότητα του αγώνα. Τώρα σωθήκαμε, ΝΑΙ στην ήττα.

Δηλαδή ισχυρίζονται και ότι ένας κλάδος με τεράστιες δυνάμεις και πραγματικές δυνατότητες, ένας κλάδος μεγάλης μαζικότητας που βρίσκεται σε καθημερινή ώσμωση με το λαό μέσω των παιδιών του, είναι ανήμπορος να επιδράσει με τους αγώνες του στην ίδια του τη ζωή. Είναι ανήμπορος να επιδράσει, να πιέσει να ωθήσει και άλλα κομμάτια του λαού να ξεσηκωθούν και ενώ οι αγρότες είναι ακόμα στους δρόμους .

Κλείνοντας, ζητούμενο είναι το κλίμα της ηττοπάθειας και της υποταγής μπορεί και πρέπει ν’ ανατραπεί. Για να πέσουν και οι μάσκες των νέων και παλιών του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Πρέπει άμεσα να συγκροτηθούν επιτροπές αγώνα, δίκτυα συντονισμού, πρωτοβουλίες δράσης. Κάθε σχήμα, κάθε αγωνιστής, κάθε συνάδελφος, που θέλει να συμβάλλει για να ανθίσει η αντίσταση, για να μπει τέλος στην απογοήτευση και την ανημποριά, για να σηκώσουμε αγώνες απέναντι στην επίθεση του συστήματος πρέπει να δράσουμε από κοινού στη κατεύθυνση αυτή.
Άμεσα, το γράμμα του Φίλη προς τους συλλόγους πρέπει να μη βρεί ..παραλήπτες. Αν οι πλειοψηφίες στα ΔΣ έχουν άλλη θέση ή σφυρίζουν αδιάφορα, οι άλλες παρατάξεις πρέπει να πάρουν θέση καταγγελίας μη νομιμοποίησης των προαποφασισμένων «μονόλογων» κυβέρνησης ΕΕ-ΟΟΣΑ.
ΥΓ1. Σε έκτακτη συνεδρίασή του το ΔΣ της ΕΛΜΕ (με ΔΑΚΕ-ΠΑΜΕ υπέρ, οι πρόθυμοι της ΕΝΩΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ κατά) «…. καλεί τους συναδέλφους Διευθυντές των σχολικών μονάδων, καθώς και τους συλλόγους των εκπαιδευτικών να μην συμμετάσχουν σ’ αυτόν τον προσχηματικό διάλογο, που σκοπό έχει να μας καταστήσει συμμέτοχους σε προειλημμένες αποφάσεις.»

Α.Φ.

http://aristerastikarditsa.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι «παρασυνάξεις», το κλείσιμο των συνόρων, η ΕΕ και οι κίνδυνοι για τους λαούς

0

Σε μια επώδυνη και πολυδιάστατη δοκιμασία για την Ευρώπη -και ιδιαίτερα για τις χώρες της ΕΕ- έχει εξελιχτεί η διαρκώς αυξανόμενη προσφυγική ροή από την πολύπαθη Συρία αλλά και από άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής και της Ασίας. Παρά τα όσα λέγονται και γράφονται, η δοκιμασία αυτή δεν έχει να κάνει με το εάν και πόσους πρόσφυγες «αντέχει» η κάθε χώρα. Κυρίως έχει να κάνει με τα γενικότερα πολιτικά και γεωστρατηγικά παιχνίδια που ξεδιπλώνονται με βάση την πολεμική αντιπαράθεση στη Συρία και το πώς βλέπει κάθε αστική τάξη το ρόλο και τη θέση της μέσα σε αυτά. Έχει να κάνει, επίσης, με τα συνολικότερα προβλήματα συνοχής, τις αντιθέσεις και τους ανταγωνισμούς που έχουν εκδηλωθεί στο εσωτερικό της ΕΕ. Προβλήματα που αφορούν τόσο τις σχέσεις μέσα στην ΕΕ όσο και τη θέση της μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο της έντασης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και κύρια του ανταγωνισμού μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας.
Το πιο πρόσφατο επεισόδιο σε αυτό το βρόμικο και κυνικό παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων, των χιλιάδων πνιγμένων και αγνοούμενων, έχει να κάνει με την απειλή για κλείσιμο των συνόρων και πλήρη αποκλεισμό των προσφυγικών ροών μέσα από τις βαλκανικές χώρες. Πρωταγωνιστές στο επεισόδιο αυτό οι υπουργοί Εσωτερικών και Εξωτερικών της Αυστρίας, μέλη του αυστριακού Λαϊκού Κόμματος, οι οποίοι την Τρίτη 23/2 συγκάλεσαν «Διάσκεψη χωρών των Δυτικών Βαλκανίων» στη Βιέννη με στόχο τη «δραστική μείωση της προσφυγικής ροής» κατά μήκος της αποκαλούμενης διαδρομής των Βαλκανίων. Στη Διάσκεψη αυτή καλέστηκαν και πήραν μέρος, εκτός από την Αυστρία, η Βουλγαρία, Κροατία, η Σλοβενία, η Αλβανία, η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κόσοβο, το Μαυροβούνιο, η ΠΓΔΜ και η Σερβία, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης, όχι μόνο επειδή δεν καλέστηκε αλλά και γιατί μπήκε ευθέως στο στόχαστρο των συμμετεχόντων ως ανεπαρκής και απρόθυμη να μειώσει τις ροές. Μάλιστα, η υπουργός Εσωτερικών της Αυστρίας δήλωσε ξεκάθαρα ότι «απαιτείται μία συμμαχία με τις βαλκανικές χώρες για να ασκηθούν πιέσεις στην Ελλάδα ώστε να επιβάλει, επιτέλους, την προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής», ενώ και ο υπουργός Εξωτερικών της Αυστρίας δήλωσε ότι η Ελλάδα δεν προσκλήθηκε διότι «σαφώς δεν εξέφρασε κανένα ενδιαφέρον να μειώσει τις ροές και αντίθετα επιθυμεί τη συνέχιση της προώθησής τους στα Σκόπια για να συνεχίσουν το ταξίδι στη Β. Ευρώπη».
Στην κοινή διακήρυξη της διάσκεψης προβλέπονται η ακόμη πιο έντονη αστυνόμευση των συνόρων και η αυστηροποίηση των κριτηρίων για τη διέλευση προσφύγων. Μάλιστα, τα κριτήρια αυτά θα είναι κατά το δοκούν για κάθε χώρα. Επιπλέον, στην κοινή διακήρυξη της διάσκεψης αυτής εκφράζεται η «πλήρης υποστήριξη της ΠΓΔΜ», ευνοώντας έτσι την ακόμη μεγαλύτερη και επικίνδυνη όξυνση των σχέσεων Ελλάδας-ΠΓΔΜ.
Σε ανταπάντηση, η ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να ανακαλέσει την ελληνίδα πρέσβυ στη Βιέννη, ανεβάζοντας τους τόνους, και ενόψει της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 7 Μαρτίου.
Το σκηνικό έντασης μεταξύ Ελλάδας και Αυστρίας-ΠΓΔΜ είναι η μία σοβαρή πλευρά του ζητήματος. Η άλλη, επίσης σοβαρή, πλευρά είναι το ότι αυτή η διάσκεψη που συγκάλεσε η Αυστρία αποτελεί ευθεία βολή προς την ΕΕ. «Η άποψη της κοινής ευρωπαϊκής λύσης βρίσκεται για την ώρα σε αδιέξοδο και απαιτείται η λήψη μέτρων σε εθνικό επίπεδο» δήλωσε η υπουργός Εσωτερικών της Αυστρίας ανοίγοντας μία ακόμη πληγή στο σώμα της ΕΕ. Μάλιστα, το γεγονός ότι η διάσκεψη αυτή ήταν έξω από τα θεσμικά πλαίσια της ΕΕ και με χώρες που δεν είναι μέλη της ΕΕ, κάνει την πρόκληση ακόμη μεγαλύτερη.
Ωστόσο, το ζήτημα δεν περιορίζεται στη στάση της Αυστρίας. Το γενικότερο σκηνικό έντασης επεκτείνεται και ακόμη πιο βαθιά στο εσωτερικό της ΕΕ με διάφορες αφορμές, όπως έγινε και με την απόφαση του Βελγίου να παρακάμψει προσωρινά τη συνθήκη Σένγκεν και να επαναφέρει τους συνοριακούς ελέγχους στα σύνορά του με τη Γαλλία με αφορμή την εκκένωση του μεγάλου καταυλισμού προσφύγων στο Καλαί της Γαλλίας.
Με αντίστοιχο τρόπο αυτή η ένταση εκφράζεται και στο εσωτερικό των χωρών της ΕΕ, όπως για παράδειγμα στη Γερμανία όπου το προσφυγικό αποτελεί ένα μοχλό πίεσης προς την κυβέρνηση της Μέρκελ για αυστηροποίηση των μέτρων που αφορούν πρόσφυγες και μετανάστες. Έτσι, παρότι η γερμανική κυβέρνηση δυσανασχέτησε με την «εξωθεσμική» πρωτοβουλία της Αυστρίας, η γερμανική Βουλή ενέκρινε με ευρεία πλειοψηφία το σχέδιο «Asylpaket II», ένα πακέτο μέτρων που σκληραίνει τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση ασύλου σε πρόσφυγες και διευκολύνει τις απελάσεις. Μάλιστα, το γεγονός αυτό οδήγησε τον Γερμανό κυβερνητικό αρμόδιο για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων (και μέλος του συγκυβερνώντος SPD) σε παραίτηση.
Όπως γράψαμε και στο ξεκίνημα του άρθρου, εκτιμούμε ότι το προσφυγικό ζήτημα και η διαχείρισή του δεν αποτελεί παρά την αφορμή για το ξετύλιγμα αυτών των επικίνδυνων αντιθέσεων στο εσωτερικό της ΕΕ και της Ευρώπης. Όλη αυτή η διελκυστίνδα γύρω από το «ποιος και πόσους» αποτελεί ένα βρόμικο παιχνίδι διεκδίκησης ρόλου και καλύτερων θέσεων σε μια περίοδο έντασης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των αντιπαραθέσεων. Η στροφή στις λεγόμενες «εθνικές» πολιτικές και η παράλληλη ενίσχυση αντιδραστικών, έως και φασιστικών, φωνών στις χώρες της Ευρώπης αποτελούν δείγματα μιας συνολικότερης κλιμάκωσης της έντασης η οποία, μοιραία, θα αναζητήσει και διέξοδο. Διέξοδος η οποία θα φέρει τους λαούς σε ακόμη πιο επικίνδυνες καταστάσεις.
Και βέβαια, η ελληνική κυβέρνηση δεν βγαίνει έξω από το λογαριασμό των ευθυνών για τις επικίνδυνες αυτές καταστάσεις. Όσο και να θέλει να παρουσιάζεται ως το «θύμα» αυτής της κατάστασης, όσο και να επικαλείται τους «κοινούς κανόνες», όσο και να στηλιτεύει τους φράχτες και το κλείσιμο των συνόρων, έχει και αυτή τεράστιες ευθύνες για το συνεχιζόμενο δράμα των προσφύγων.
Γιατί συμβάλλει πρόθυμα και με κάθε τρόπο στη διευκόλυνση της ιμπεριαλιστικής επέμβασης στη Συρία και τη συνέχιση του πολέμου.
Γιατί σπέρνει αυταπάτες γύρω από το χαρακτήρα της ΕΕ και, επικαλούμενη τους κοινούς κανόνες και τους κοινοτικούς θεσμούς, την παρουσιάζει ως φορέα λύσης του προβλήματος και όχι ως παράγοντα δημιουργίας του.
Γιατί έχει αποδεχτεί και υλοποιεί την αντιμεταναστευτική-αντιπροσφυγική πολιτική της ΕΕ και προετοιμάζει στήνει στρατόπεδα συγκέντρωσης για το στοίβαγμα προσφύγων και μεταναστών.
Γιατί τη διέξοδο στις πιέσεις που δέχεται γύρω από το ζήτημα αυτό, την αναζητά στην επικίνδυνη κατεύθυνση της μεγαλύτερης υπόκλισης στους ξένους «προστάτες».
Ήδη, η αποδοχή της παρουσίας των κανονιοφόρων του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο (η οποία υποτίθεται ότι γίνεται για τον έλεγχο της παράνομης διακίνησης προσφύγων) έχει σημάνει την αναβάθμιση της έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, έχει δώσει τροφή στα εθνικιστικά, ρατσιστικά και ξενοφοβικά κηρύγματα, ενώ αποτελεί και επικίνδυνη σφήνα στη δυνατότητα της Ρωσίας να μετακινεί τα πλοία της από τη Μαύρη Θάλασσα προς τη Μεσόγειο.
Και μέσα σε όλα αυτά, οι κολασμένοι της γης, οι πρόσφυγες και οι μετανάστες που, από τη μια μεριά, βρίσκονται αντιμέτωποι με τους βομβαρδισμούς των χωρών τους στο όνομα της αντιμετώπισης του ISIS και, από την άλλη, αντιμέτωποι με τις κανονιοφόρους του ΝΑΤΟ που θα τους πνίγουν, θα τους φυλακίζουν ή θα τους απελαύνουν, στο όνομα της αντιμετώπισης των παράνομων διακινητών.

Προλεταριακή Σημαία - http://www.kkeml.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ένα σχόλιο για τους "συμμάχους" στο αντιιμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό κίνημα

7

Διαβάζοντας μια ανακοίνωση της ΚΕΕΡΦΑ για τις κινητοποιήσεις ενάντια στους φράχτες, αναφέρεται η συμμετοχή του Τζέρεμι Κόρμπιν, ηγέτη του Βρετανικού Εργατικού Κόμματος, στη διαδήλωση που έγινε στο Καλαί το διήμερο 23-24 Γενάρη. Και αναρωτιέται κάποιος για ποιο λόγο γίνεται αυτή η ιδιαίτερη αναφορά σε ένα πρόσωπο, που ηγείται ενός κόμματος, το οποίο είναι βασικός εκφραστής των συμφερόντων της μεγαλοαστικής τάξης στη Βρετανία, που σίγουρα ο τίτλος «Εργατικό», είναι μόνο κατ’ όνομα για το ρόλο που έχει παίξει. Ένα κόμμα όπως το Εργατικό, που εναλλάσεται με τους Συντηρητικούς στη διακυβέρνηση της χώρας, που ο παλαιότερος ηγέτης του Τόνι Μπλερ είχε δώσει το «πράσινο φως» για τη συμμετοχή στον πόλεμο στο Ιράκ το 2003. Δύο πράγματα μπορεί να σημαίνει η παραπάνω ανάδειξη της συμμετοχής του Κόρμπιν (του Άγγλου Τσίπρα όπως χαρακτηρίζεται) στη διαδήλωση στο Καλαί. Βαθιές αυταπάτες για το ρόλο των Εργατικών και της ηγεσίας τους, ότι μπορεί και να τους πιάσει ο καημός για τη φρίκη που σκορπά ο πόλεμος (που είναι και δικός τους) στη Μέση Ανατολή, και να βάλουν ένα τέρμα σε αυτόν όταν με το καλό (και αν) βγούνε στην κυβέρνηση. Ή από την άλλη, συνειδητή επιλογή να αναζητήσουμε «σύμμαχα» κομμάτια αστικών τάξεων και κατ΄επέκταση του πολιτικού τους προσωπικού, για να βάλουμε «από κοινού» φραγμό στις επιδιώξεις της άλλης μερίδας που είναι πιο «επιθετική». Τι από τα δύο συμβαίνει θα ήταν πραγματικά χρήσιμο να αναρωτηθούμε, για να καταλαβαίνουμε που στηρίζει η κάθε πολιτική δύναμη την παρέμβασή της. Στην ανάπτυξη μαζικού κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο και με σαφές μέτωπο σε όποιον συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα παρέχοντας διευκολύνσεις, ή στην αναζήτηση ενός κάποιου είδους «σωτήρα», που «ίσως και να τα καταφέρει» (με τη στήριξη του κινήματος βεβαίως βεβαίως); Θυμίζει ή όχι το παραπάνω τα εξώφυλλα της «Αυγής» για την εκλογική νίκη του Ομπάμα ή του Ολάντ, και τον άνεμο δημοκρατικής αλλαγής που θα έφερναν; Που τελικά ο «άνεμος» αυτός άφησε πίσω του μόνο στάχτες και συντρίμια και εκατομμύρια ξεριζωμένους;

ΥΓ: Ίσως τώρα βέβαια κάποιοι καλοθελητές να μας καλέσουν να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στον «γέρο-φαινόμενο» Μπέρνι Σάντερς, που στις εσωκομματικές εκλογές των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, και ερχόμενος από το «πουθενά», δείχνει να κερδίζει τις ψήφους των νεολαίων που ζουν στην εξαθλίωση, αλλά και των διαφόρων μειονοτήτων. Που θα πάει, κάποια στιγμή θα καταφέρουμε να το αλλάξουμε το σύστημα από τα μέσα...

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κάτω η πολιτική της φασιστικοποίησης, καμία δίωξη στους 12 φοιτητές του φυσικού!

0

Στις 10 Μάρτη, 12 φοιτητές του συλλόγου του φυσικού στο Ηράκλειο σέρνονται στα δικαστήρια για τη συμμετοχή τους σε κινητοποιήσεις ενάντια στον τότε νόμο πλαίσιο Διαμαντοπούλου το 2011. Το περιστατικό δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το τελευταίο περιστατικό πολιτικών διώξεων σε βάρος αγωνιστών. Αποτελεί και αυτό με τη σειρά του ακόμα ένα σημείο στην υλοποιούμενη και ξεκάθαρα εντεινόμενη πολιτική της φασιστικοποίησης και καταστολής των λαϊκών αγώνων τον καιρό που προωθείται η καταστρατήγηση των δικαιωμάτων του λαού και της νεολαίας σε σπουδές-δουλειά με ανθρώπινους όρους-στην ίδια τη ζωή. Δίδακτρα προαναγγέλλουν οι διάφοροι λαγοί του συστήματος για εμάς, ακόμα μεγαλύτερη εντατικοποίηση και πειθάρχηση, ασφαλιστικό έκτρωμα νομοθετούν για την εργατική τάξη και τους εργαζόμενους, ξεκλήρισμα και φόρο-ληστεία της φτωχής αγροτιάς και ο στόλος του ΝΑΤΟ-των φονιάδων των λαών αρμενίζει στο Αιγαίο για την τήρηση -αλήθεια ποιάς τάξης; - μάλλον τη διατήρηση και όξυνση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και του πολέμου των αφεντάδων του πλανήτη σε βάρος των λαών της Μέση Ανατολής και όχι μόνο κατά πως πάνε τα πράγματα.

Σε αυτόν εδώ τον καμβά δικάζονται οι 12 φοιτητές του φυσικού. Η δίωξη είναι μήνυμα προς πολλούς αποδέκτες. Όπως και άλλες τέτοιες δικές εν καιρώ Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και ας θυμηθούμε τις διώξεις και την προσπάθεια για απέλαση των Τούρκων αγωνιστών της ΑΤΙΚ την περασμένη άνοιξη. Στον ίδιο καμβά που ο φασίστας μαχαιροβγάλτης της χρυσής αυγής Ρουπακιάς σήμερα αποφυλακίζεται. Μήνυμα προς το φοιτητικό κίνημα και τους αγώνες του, προς το λαό που καλείται να αναμετρηθεί με την αντι-ασφαλιστική επιδρομή αλλά και προς τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά των ΗΠΑ-ΕΕ ακόμα ένα διαπιστευτήριο της αστικής τάξης, της κυβέρνησης της, του πολιτικού της προσωπικού και των θεσμικών εκφραστών του συστήματος της εξάρτησης, ότι παραμένει πιστή στο ‘’yes men’’ και την γραμμή που λέει όλα στο κεφάλαιο, όλα για το κεφάλαιο, την συνεχιζόμενη πολιτική των μνημονίων που και η σημερινή κυβέρνηση προωθεί κόντρα στο λαό.

Δεν είναι η δίκη αυτή εκδικητική παραξενιά των παλιό καθηγητών του τμήματος του φυσικού Ηρακλείου, όπως διάφοροι φωνάζουν υποβαθμίζοντας το ρόλο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ στην πολιτική της έντασης της καταστολής και της υιοθέτησης της φασιστικοποίησης ως όρο για την εξαπόλυση της επίθεσης ενάντια στο λαό και τη νεολαία. Η καθηγητική αυθαιρεσία και οι φασιστικού χαρακτήρα προκλήσεις δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά μόνο στο φυσικό, μόνο στο Ηράκλειο, μόνο ενάντια στο φοιτητικό κίνημα γενικότερα. Είναι και αυτή στοιχείο της πολιτικής που θέλει όσους καταφέρουν να βγάλουν μια σχολή, να τους έχει εύκολα διαχειρίσημους , χωρίς αντιδράσεις και αμφισβιτήσεις εργαζόμενους. Η υπόθεση της υπεράσπισης του δικαιώματος στη συλλογική διεκδίκηση δεν περνά μέσα από συλλογή υπογραφών προσωπικοτήτων και κάλεσμα της κυβέρνησης στο να καταγγείλει το περιστατικό, πρακτικές τέτοιες αποπροσανατολίζουν την πάλη του φ. κ.. Οι φοιτητικοί σύλλογοι στο Ηράκλειο μέσα από γενικές συνελεύσεις είναι τα καιν αρμόδια όργανα που οφείλουμε να ζωντανέψουμε μπαίνοντας στην πάλη. Να συνδέσουμε λοιπόν το ζήτημα των διώξεων των 12 του φυσικού με την προωθούμενη αντιλαϊκή πολιτική. Να διακρίνουμε τους εχθρούς, τους ψεύτικους φίλους και ως φοιτητικό κίνημα μαχιτικό στο πλάι του λαού να υπερασπιστούμε τα δικαιώματά μας στους αγώνες.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ, ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ 10 ΜΑΡΤΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ!
ΝΑ ΠΑΡΘΟΥΝ ΠΙΣΩ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ
ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΜΠΡΟΣΤΆ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ
ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΚΑΤΩ ΤΟ ΑΝΤΙΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΕΚΤΡΩΜΑ
ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ-ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ Η ΕΕ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΧΙ στο ξήλωμα του ΓΝ ΚΥ Ικαρίας – να μείνουν εδώ οι αγροτικοί και το λαπαροσκόπιο!

0

Σ Υ Λ Λ Ο Γ Ο Σ   Ε Ρ Γ Α Ζ Ο Μ Ε Ν Ω Ν  Ν Ο Σ Ο Κ Ο Μ Ε Ι Ο Υ  

Ι Κ Α Ρ Ι Α Σ

ΙΚΑΡΙΑ, 25/02/2016
Αρ. πρωτ. 13

προς: 1) Διοίκηση ΓΝ-ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ, 2) Επιστημονικό Συμβούλιο 3) γιατρούς των εμπλεκόμενων
χειρουργικών τμημάτων και ειδικοτήτων
Κοιν:  1) Διοίκηση ΓΝ ΣΑΜΟΥ, 2) Διοικητή 2^ης ΥΠΕ, 3) Υπουργό Υγείας 4) ΠΟΕΔΗΝ / ΟΕΝΓΕ

Θέμα: Για το αίτημα παραχώρησης του πύργου ενδοσκοπικών επεμβάσεων στο ΓΝ ΣΑΜΟΥ

Πληροφορηθήκαμε ότι υπάρχει αίτημα «προσωρινής» παραχώρησης του πύργου ενδοσκοπικών επεμβάσεων (ορθοπεδικών, λαπαροσκοπικών, διαγνωστικών κλπ) του ΓΝ-ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ στο ΓΝ ΣΑΜΟΥ.
Δηλώνουμε την κάθετη αντίθεσή μας σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και προειδοποιούμε ότι, όπως και σε ανάλογες περιπτώσεις στο πρόσφατο παρελθόν, θα υπάρχει άμεση και δυναμική παρέμβασή μας, καλώντας και τους κατοίκους και φορείς του νησιού να συμμετέχουν.
Δεν θα επιτρέψουμε, με οποιοδήποτε πρόσχημα, να συνεχιστεί η πορεία διάλυσης και απαξίωσης του Νοσοκομείου, ιδιαίτερα με την επί μήνες συνειδητή έλλειψη αναισθησιολόγου, έλλειψη που συνδέεται άμεσα και με τα βρώμικα επιχειρήματα («αφού έτσι κι αλλιώς δεν το χρησιμοποιείτε») που «δικαιολογούν» την παραχώρηση του μηχανήματος.
Δεν θα επιτρέψουμε να γίνει πλιάτσικο στον εξοπλισμό του Νοσοκομείου που κυριολεκτικά φτύσαμε αίμα για να αποκτηθεί και να δημιουργήσει τις βάσεις για ουσιαστική και επαρκή λειτουργία του ΓΝ-ΚΥ Ικαρίας και κάλυψη των αναγκών των κατοίκων. Δεν θα επιτρέψουμε να επαναληφθούν φαινόμενα του παρελθόντος με «δανεικά κι αγύριστα» ή εξοπλισμό που δεν έφτασε ποτέ στο νησί μας, ούτε να γίνουν πράξη τώρα οι προοπτικές «απορρόφησης» που’φερνε η συγχώνευση με το Νοσοκομείο Σάμου, που με σκληρές και συνεχείς κινητοποιήσεις ανατρέψαμε το 2013.
Απ’ το σπίτι του ο καθένας –ιδιαίτερα όποιοι απέχουν από κάθε διεκδίκηση- ας δώσει ότι θέλει κι όπου θέλει. Απ’ το Νοσοκομείο των Καριωτών και των Φουρνιωτών όχι!
Ειδικά την στιγμή, που μετά από καιρό, ο χειρουργικός τομέας πάει πάλι να ξεκινήσει σιγά σιγά να δουλεύει με την 10ήμερη έστω παρουσία αναισθησιολόγου –που προφορικά δεχόμαστε υποσχέσεις ότι θα έχει συνέχεια με άλλες 10ήμερες μετακινήσεις- δεν θα επιτρέψουμε άλλη μια «μαχαιριά» που θα επιτείνει την απαξίωση του Νοσοκομείου.
Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να κάνει δημόσιες σχέσεις και «καλοπιάσματα» σε βάρος της υπόστασης του Νοσοκομείου και της επιτόπιας εξυπηρέτησης των αναγκών του κόσμου.
Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν, φανερά ή σιωπηρά, να καλλιεργεί τέτοιες καταστάσεις και για να βρίσκει επιχειρήματα όποιος δεν θέλει να κάνει την δουλειά του και να διώχνεται ο κόσμος προς την Αθήνα, την Σάμο και τον ιδιωτικό τομέα που με ιδιαίτερη όρεξη κάνει «απόβαση» στο νησί μας.
Στηρίζουμε και επικροτούμε την άρνηση των ορθοπεδικών και της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας να συναινέσουν στην παραχώρηση του μηχανήματος.
Προειδοποιούμε κάθε αρμόδιο, εντός κι εκτός εισαγωγικών, να αναλάβει τις ευθύνες του. Απαιτούμε από την Διοίκηση του ΓΝ-ΚΥ Ικαρίας, το Επιστημονικό Συμβούλιο και τους γιατρούς των εμπλεκόμενων χειρουργικών ειδικότήτων να πάρουν ξεκάθαρη θέση.
Καλούμε τους συλλογικούς φορείς του τόπου, την Επιτροπή Αγώνα για την Υγεία και τους κατοίκους σε ετοιμότητα για κινητοποιήσεις για να κοπούν όλες αυτές οι «ορέξεις» στην γέννησή τους.
Όπως και στο παρελθόν δηλώνουμε πρόθυμοι για κοινούς αγώνες με τους φορείς και τους κατοίκους της Σάμου για καλύτερη στελέχωση, εξοπλισμό και χρηματοδότηση των δημόσιων μονάδων υγείας του νομού μα καθόλου πρόθυμοι για μοίρασμα της «μιζέριας» και μεταξύ μας «κανιβαλισμό».
Όποιος θέλει ας έρθει να το πάρει το μηχάνημα. Αλλά θα το πάρει μόνο με όλους εμάς επάνω του. Και αν σκέφτεται να το πάρει κρυφά και «νύχτα» να ξέρει ότι θα πάμε να το φέρουμε πίσω όπως έγινε με την απόβαση-κατάληψη στην Διοίκηση του ΓΝ Σάμου τον Απρίλη του 2013.

Ω Σ  Ε Δ Ω  Μ Ε  Τ Ο  «Ξ Η Λ Ω Μ Α»  Τ Ο Υ  Ν Ο Σ Ο Κ Ο Μ Ε Ι Ο Υ !

ΠΡΟΣ ΤΗ 2η ΥΠΕ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ :
Διοικητή ΓΝ ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
Επιστημονικό Συμβούλιο ΓΝ ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
Σύλλογος Εργαζομένων ΓΝ ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ
ΠΟΕΔΗΝ/ ΟΕΝΓΕ

Κύριοι,

Σας επαναλαμβάνουμε την άρνησή μας να μετακινηθούμε στο ΠΠΙ Φούρνων.
Προς απάντηση στην τελευταία επιστολή – διαταγή σας έχουμε να σας ενημερώσουμε για τα παρακάτω:

Όσον αφορά το αν “πιθανόν” γνωρίζουμε το πρόβλημα των Φούρνων, επαναλαμβάνουμε όπως αναφέραμε και στην προηγούμενη επιστολή μας προς εσάς πως ΕΜΕΙΣ βρεθήκαμε υπό αντίξοες συνθήκες στο νησί των Φούρνων και ΕΜΕΙΣ είδαμε από πρώτο χέρι την κατάσταση . Τη ζήσαμε μαζί με τους κατοίκους των Φούρνων κατά τη διαμονή μας εκεί, και αντιμετωπίσαμε σαν προσωρινοί κάτοικοι των Φούρνων κι εμείς τη δυσάρεστη κατάσταση ενός απομακρυσμένου νησιού, ζήσαμε την απομόνωση και την ανασφάλεια, αντιμετωπίσαμε τους ίδιους κινδύνους με τους πολίτες του νησιού. Και συμβάλλαμε όσο ήταν δυνατόν στο “μπάλωμα” ενός προβλήματος το οποίο διαιωνίζεται με την ευθύνη άλλων. Ένα πρόβλημα το οποίο χρονίζει δε μπορεί να θεωρηθεί ΕΠΕΙΓΟΝ ώστε να απαιτείτε κατ’αυτόν τον τρόπο τη μετακίνησή μας .

Η δική μας υποχρέωση είναι η περίθαλψη που μπορεί να προσφέρει ένας ανειδίκευτος γιατρός ( εκ του νόμου απαγορεύεται η λειτουργία Εξωτερικών Ιατρείων με απουσία ειδικού γιατρού) , η εξεύρεση λύσεων σε ένα τέτοιο χρόνιο πρόβλημα είναι χρέος της δικής σας Υπηρεσίας. Και από οτι φαίνεται εδώ και καιρό έχετε αποτύχει παταγωδώς να δώσετε λύση.

Η απόφασή σας δεν έχει Υπηρεσιακή Βάση διότι από τον Ιούνιο ο Αγροτικός Ιατρός σας έχει ενημερώσει με πλήθος αναφορών (το ίδιο και ο βουλευτής του νομού) για το τι συμβαίνει στο ΠΠΙ Φούρνων και η δυσκινησία της Υπηρεσίας σας οδήγησε στην τωρινή κατάσταση. Από οτι γνωρίζουμε, στο ΠΠΙ Φούρνων υπάρχει κατειλημμένη θέση στην οποία υπηρετεί αυτή τη στιγμή Γενική Ιατρός. Άρα στην παρούσα φάση το νησί καλύπτεται από Ιατρό και μάλιστα ειδικευμένο, όπως δήλωσε και ο Υπουργός Υγείας στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα στηριζόμενος, όπως ανέφερε, σε δική σας ενημέρωση. Εάν συμβαίνει κάτι διαφορετικό από το τελευταίο παρακαλώ να μας ενημερώσετε ΕΠΙΣΗΜΑ και με έγγραφα που να αποδεικνύουν το αντίθετο.

Αναφέρετε στην επιστολή μετακίνησής μας το γεγονός ότι ένα νησί 950 κατοίκων επιβάλει την ύπαρξη αγροτικού ιατρού. Αναθέτετε δηλαδή σε έναν εξ ημών, εκ περιτροπής, να καλύψει 3 αγροτικά ιατρεία (τα 2 μάλιστα Πολυδύναμα, για τα οποία προβλέπονται 2 θέσεις ειδικών γιατρών και 4 θέσεις αγροτικών). Η απόφασή σας αυτή είναι τουλάχιστον επικίνδυνη, πρωτίστως για τους κατοίκους αλλά και για εμάς τους ίδιους.

Το να αναφέρετε οτι επιθυμείτε να δώσετε έστω και τη “ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗ” κάλυψη στους κατοίκους των Φούρνων αποκαλύπτει οτι προσπαθείτε για άλλη μια φορά να αντιμέτωπίσετε με προχειρότητα τις ανάγκες των κατοίκων των Φούρνων. Αλήθεια από πότε η υγεία και η ασφάλεια των κατοίκων μια ακριτικής περιοχής , όπως είναι και οι Φούρνοι αλλά και η Ικαρία γίνεται στοιχειώδης;

Η άποψή σας οτι δε θα δημιουργηθεί πρόβλημα στη λειτουργία του ΓΝ ΚΥ Ικαρίας είναι τουλάχιστον ανακριβής. Θα έπρεπε να γνωρίζετε οτι σε ένα νοσοκομείο το οποίο εξυπηρετεί όχι μόνο το νησί της Ικαρίας αλλά και το σύμπλεγμα των Φούρνων και το οποίο υπολειτουργεί και καταφέρνει να τα βγάλει πέρα μέσα από τις φιλότιμες προσπάθειες και τον προσωπικό αγώνα των εργαζομένων του, δεν πρέπει κανείς να στερεί προσωπικό, αντιθέτως να το ενισχύει.
Με αποφάσεις τις τελευταίας στιγμής, και ενώ ήδη έχει γίνει ο προγραμματισμός των εφημερειών, το βάρος της κάλυψης των Φούρνων πέφτει τόσο στις πλάτες του Αγροτικού Ιατρού που εσείς ξεσπιτώνετε με διαταγές, όσο και σε αυτούς που μένουν πίσω στο ΓΝ ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ.

Άλλωστε, τόσο την περίθαλψη όσο και τις συνταγογραφικές ανάγκες των κατοίκων των Φούρνων τις εξυπηρετούμε κατά μεγάλο βαθμό εμείς προσωπικά στην Ικαρία εδώ και καιρό, ακόμα και όταν το νησί θεωρείτο οτι καλυπτόταν από Γενικό Ιατρό, πράγμα που μας προκαλεί πραγματικά εντύπωση.

Το να συμπεριφέρεται μια Υπηρεσία σε ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ με αυτόν τον τρόπο χωρίς διάλογο και με αποφάσεις – διαταγές της τελευταίας στιγμής είναι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ. Και αυτό οφείλεται στην ολιγωρία σας και στη δυσκινησία σας, αλλά και στον αυταρχισμό με τον οποίο μας αντιμετωπίσατε στο παρελθόν αλλά και τώρα. Δεν ερωτηθήκαμε αν μπορούμε να καλύψουμε τα προβλήματα που χρονίζουν με δική σας ευθύνη.  Δεν μπήκατε στον κόπο να κάνετε διάλογο, παρά αποφασίζετε και διατάζετε. Αυτό φαίνεται καθαρά από τα υπογραμμισμένα σημεία της τελευταίας σας επιστολής. “Σε καμία περίπτωση δε δεχόμαστε την ανάκληση της απόφασής μας”. “Να μετακινηθείτε αμέσως”. Αλήθεια ξεχνάτε οτι απευθύνεστε σε εργαζόμενους Ιατρούς;
Οι εποχές του “αποφασίζω και διατάσσω” έχουν παρέλθει προ πολλού. Μακάρι να δείχνατε τον ίδιο ζήλο και τα ίδια αντανακλαστικά και να είχατε δώσει λύσεις στο πρόβλημα όλους αυτούς τους μήνες. ΓΙΑΤΙ ΥΠΟΛΟΓΟΙ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΦΟΥΡΝΩΝ ΕΙΣΤΕ ΕΣΕΙΣ ΚΙ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ.

Επίσης δε μπορούμε να κατανοήσουμε την επιμονή σας να διατάζετε την απομάκρυνση προσωπικού από ένα νοσοκομείο μιας απομακρυσμένης περιοχής, όπως είναι το ΓΝ ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ, ενώ η Περιφέρεια την οποία υπηρετείτε περιλαμβάνει πλήθος υγειονομικών δομών. Εκτός βέβαια αν όλες οι δομές αυτές υπολειτουργούν , πράγμα το οποίο και πάλι θα έπρεπε να προβληματίζει εσάς τους ίδιους γιατί κάτι τέτοιο εμπίπτει και πάλι στις δικές σας αρμοδιότητες κι ευθύνες.

Τέλος, από πότε αλήθεια υπάρχει η έννοια της απλήρωτης εργασίας; Γιατί στην αναφορά μας οτι ακόμα δεν έχουμε αποζημιωθεί για την προηγούμενή μας μετακίνηση, δεν διακρίνουμε κάποια απάντηση στην τελευταία σας επιστολή. Είχαμε την εντύπωση οτι μια Υγειονομική υπηρεσία εκτός από απαιτήσεις έχει και υποχρεώσεις. Σας δηλώνουμε ότι δεν δυνάμεθα να καλύψουμε τα έξοδα για μία δεύτερη μετακίνηση μας (διατροφή, μετακίνηση, προσωπικές ανάγκες) με την προοπτική να αποζημιωθούμε μελλοντικά.

Χαιρόμαστε πάντως που αυτή τη φορά δηλώνετε ότι εκτιμάτε την προσφορά μας ενώ την προηγούμενη φορά είχαμε χαρακτηριστεί αφιλότιμοι.

Σας καλούμε να σεβαστείτε τα εργασιακά μας δικαιώματα και τις ανάγκες μας, να σεβαστείτε τους εργαζομένους στο ΓΝ ΚΥ ΙΚΑΡΙΑΣ, να σεβαστείτε τους κατοίκους των νησιών της Ικαρίας και των Φούρνων και να δώσετε πραγματικές και βιώσιμες λύσεις.


Οι Αγροτικοί Ιατροί

Χατζηκωνσταντίνου Μελίνα
Γρηγοράκης Λεωνίδας
Κρανιά Ιφιγένεια

Το παρόν συνυπογράφεται από το Σύλλογο Εργαζομένων Νοσοκομείου Ικαρίας (που καλύπτει συνδικαλιστικά και τους Φούρνους), ο οποίος στηρίζει και καλύπτει συνδικαλιστικά τις ενέργειες των συναδέλφων αγροτικών ιατρών και θα αντιδράσει δυναμικά και πέρα και ανεξάρτητα από αυτούς.


Ικαρία, 26/02/2016

https://panikarionosokomeio.wordpress.com/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ