Τη στιγμή που ο λαός κι η νεολαία στενάζουν, οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ- ΕΕ πιέζουν για περισσότερα μέτρα και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ σαρώνει τις εργατικές- λαϊκές κατακτήσεις, παραχωρώντας παράλληλα γη και ύδωρ στους προστάτες της, άλλα δύο παραδείγματα κρατικής τρομοκρατίας κάνουν την εμφάνισή τους. Πρόκειται για τις περιπτώσεις της Ηριάννας και του Περικλή, που έρχονται να προστεθούν στη σωρεία διώξεων, εισβολών σε σπίτια, συλλήψεων και κατηγοριών συνδικαλιστών, απεργών κι αριστερών αγωνιστών, των τελευταίων χρόνων.
Συγκεκριμένα, πρόσφατα, η Ηριάννα, 29χρονη φοιτήτρια Φιλοσοφικής, καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκιση, χωρίς ανασταλτικό αποτέλεσμα στην έφεση. Η δικαστική περιπέτειά της ξεκίνησε όταν ο σύντροφός της, φοιτητής ΕΜΠ, κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη Συνομωσία Πυρήνων της Φωτιάς (ΣΠΦ), επειδή είχε φιλικές σχέσεις με κάποια μέλη της, αλλά τελικά αθωώθηκε. Όπως έχει γίνει γνωστό, εκείνη δεν έχει σχέση με τον α/α χώρο, είχε τελειώσει το μεταπτυχιακό της και πραγματοποιούσε διδακτορικό. Ωστόσο, κρίθηκε ένοχη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, καθώς «μέρος του DNA της» (!), που είχε δώσει οικειοθελώς στην αστυνομία το 2011, ταυτοποιήθηκε… σε γεμιστήρα όπλου που βρέθηκε στην Πολυτεχνειούπολη.
Σε 13 χρόνια φυλάκιση χωρίς αναστολή με τα ίδια σαθρά «αποδεικτικά» στοιχεία καταδικάστηκε και ο Περικλής, καθώς συγκατοικούσε με τον σύντροφο της Ηριάννας και είχε την ατυχία να βρίσκεται στο σπίτι του όταν εισέβαλλε η αστυνομία.
Και στις δυο περιπτώσεις, όπως και στη περίπτωση του Τάσου Θεοφίλου, καθοριστικό ρόλο έπαιξε ένα κατηγορητήριο κατασκευασμένο, διάτρητο, με ελλιπή στοιχεία και με «πρωταγωνιστή» το γενετικό φακέλωμα- μαγείρεμα. Επιπλέον, γίνεται σαφές ότι η αστική δικαιοσύνη δεν διστάζει να δικάσει ακόμα και την κοινωνική συναναστροφή προσώπων, αρκεί να εμπεδωθεί ο φόβος της ποινικοποίησης και να καμφθεί κάθε αγωνιστική διάθεση και δράση.
Στην ουσία, βέβαια, εντείνεται η πολιτική της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της αντιλαϊκής επίθεσης. Κι αδιαμφισβήτητα, στο στόχαστρο της δεν μπαίνουν μόνο η Ηριάννα κι ο Περικλής αλλά συνολικά όποιος σηκώνει κεφάλι, αντιστέκεται και διεκδικεί τα δικαιώματά του βάζοντας ανάχωμα στην κυρίαρχη πολιτική. Από τις διώξεις των φοιτητών της Ξάνθης, των μαθητών του Ρεθύμνου, των κατοίκων της Χαλκιδικής, των αγωνιστών της ΑΤΙΚ, μέχρι τα χημικά των ΜΑΤ στις διαδηλώσεις και τον αντισυνδικαλιστικό νόμο, είναι σαφής η παραπάνω κατεύθυνση.
Σήμερα, που προωθούνται ταξικοί φραγμοί και εντατικοποίηση στις σχολές, χτυπιούνται οι σύλλογοι κι οι γενικές μας συνελεύσεις, συκοφαντείται και παραβιάζεται το άσυλο, είναι ανάγκη να πάρουμε θέση. Μέσα απ’ την ανάπτυξη εστιών αντίστασης, να σταθούμε αλληλέγγυοι στους διωκόμενους, καταγγέλλοντας τη φασιστικοποίηση και προασπίζοντας τις δημοκρατικές μας ελευθερίες.
ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΕΙ ΤΕΙ
1 σχόλιο:
Αλήθεια πότε θα προβληματιστούμε για το γεγονός ότι στις συναυλίες μαζεύεται χιλιάδες κόσμος και στο δρόμο είμαστε τρείς κι ο κούκος; Προσωπικά βρέθηκα τις προάλλες στο Γουδή και τα έχασα με τη μαζικότητα (παίζει να είχε περισσότερο κόσμο από το φετσιβάλ της ΚΝΕ,κι αυτό λέει πολλάο),βέβαια υπήρχε ένα ανομοιογενές πολιτικό μείγμα στο κοινό.
Μπορεί να στεκόσουν ανάμεσα σε δύο αναρχομπάχαλους ή ανάμεσα σε δύο Συριζαίους,πίσω σου θα ήταν μιά παρέα ΣΕΚιτών κλπ κλπ
Δε μου άρεσε που δεν έγινε καμία αναφορά στον Περικλή,βέβαια σε πηγαδάκια ακούστηκε ότι ο ίδιος δεν επιθυμούσε να αναφερθεί το όνομα του,οπότε δεκτό μεν (ακατανόητο δε).
Επίσης μου κανε εντύπωση ότι αδιαμαρτύρητα δέχτηκε το κοινό μουσικούς που πριν 2 μήνες συμμετείχαν στη συναυλία του ΣΚΑΙ στο Καλλιμάρμαρο άλλα τελοσπάντων…
Υ.γ.: Ήθελα να ξερα αν κάποιος απ'το μικρόφωνο έλεγα "πάμε πορεία στην Κατεχάκη" πόσοι θα ακολουθούσαν…
ΓΚ
Δημοσίευση σχολίου