Προδημοσίευση από τη Προλεταριακή Σημαία που θα κυκλοφορήσει αύριο (16/9)
Ο ηγεμονισμός και ο μικρομεγαλισμός ορισμένων δυνάμεων είναι η αιτία για την πολυδιάσπαση της πορείας στο Κερατσίνι που έφτασε πέρυσι να αριθμεί 5 ή 6 διαφορετικές πορείες. Κατάντια! Ωστόσο υπάρχουν και χειρότερα και θα εξηγηθούμε.
Φέτος, όπως μας πληροφορεί το left.gr, κάτι δείχνει να αλλάζει! «Για πρώτη φορά, τόσες οργανώσεις συντονίζονται και προχωρούν σε ένα κοινό κάλεσμα για τις «κινητοποιήσεις αγώνα και μνήμης» που προγραμματίζονται σε Αθήνα και Κερατσίνι…» (https://left.gr/news/16-18-septemvrioy-diadiloseis-se-athina-kai-keratsini-gia-ta-4-hronia-apo-ti-dolofonia-toy). Αλλά δυστυχώς, αλλάζει προς το χειρότερο. Αναφερόμαστε στην πορεία του Σαββάτου 16/9. Τόσο σε σχέση με τη διαδικασία, μέσα από την οποία προέκυψε, όσο βέβαια και με το πολιτικό πλαίσιο, όπου το «ενωτικό αντιφασιστικό κάλεσμα αγώνα και μνήμης» προσδιορίζει τα χαρακτηριστικά του φασισμού, τους στόχους και τα αιτήματα των κινητοποιήσεων.
Όσον αφορά τη διαδικασία, συνοπτικά να πούμε, ότι το ΣΕΚ, δια μέσου της ΚΕΕΡΦΑ, αποφάσισε να κάνει την κινητοποίησή του στις 16/9 και το φόρεσε καπέλο σε όλους τους άλλους. Στις 12 Ιούλη (δυο και πλέον μήνες πριν την κινητοποίηση) δημοσιεύει την απόφαση του κατά τον συνήθη τρόπο (http://www.antiracismfascism.org/index.php/2015-07-16-09-37-48/item/2191-kleiste-ta-grafeia-ton-neonazi-savvato-16-9-6mm-syntagma-kai-antifasistiki-poreia-sta-kentrika-grafeia-tis-xrysis-avgis). Στις 24 Αυγούστουεμπλουτίζει το περιεχόμενο με αντιτράμπ ρητορική, επ” αφορμής της δολοφονίας της Χέδερ Χέγερ από τους φασίστες, ενσωματώνοντας στην πορεία την κατεύθυνση προς την αμερικανική πρεσβεία (http://www.antiracismfascism.org/index.php/2015-07-16-09-37-48/item/2213-tessera-xronia-apo-ti-dolofonia-tou-paylou-fyssa-ena-mina-apo-ti-dolofonia-tis-xeder-xagier-stis-ipa-antifasistiki-poreia-savvato-16-septemvri-syntagma-6mm). Ενώ, από τις 18 Ιούλη απευθύνει κάλεσμα για τις 29 Αυγούστου σε «ανοιχτή σύσκεψη για την οργάνωση της αντιφασιστικής πορείας» (http://www.antiracismfascism.org/index.php/2015-07-16-09-37-48/item/2196-anoixti-syskepsi-gia-tin-organosi-tis-antifasistikis-poreias-sta-grafeia-tis-xrysis-avgis-stis-16-septemvri).
Τον οργασμό «προετοιμασιών» από τη μεριά του ΣΕΚ επιδίωξε να απαντήσει, αν και αιφνιδιασμένος, ο Αντιφασιστικός Συντονισμός Αθήνας-Πειραιά. Έτσι, στις 16 Ιούλη αναρτά ανοιχτό κάλεσμα για τις 19 (http://antifasistikossyntonismos.blogspot.gr/2017/07/4.html). Όπως μας πληροφορεί στην ανταπόκρισή του, οι δυνάμεις που παραβρέθηκαν, τοποθετήθηκαν για το ζήτημα της ημέρας ως εξής: «Προκρίνουμε ως καταλληλότερη ημερομηνία διεξαγωγής κεντρικής αντιφασιστικής κινητοποίησης για τα 4 χρόνια της δολοφονίας του Π. Φύσσα τη Δευτέρα 18 Σεπτέμβρη 2017, ανήμερα της επετείου της δολοφονίας του Παύλου…» (http://antifasistikossyntonismos.blogspot.gr/2017/07/4_22.html). Στις 5 Σεπτέμβρη ανακοινώνονται τα τελικά κείμενα με κάλεσμα και στις δυο κινητοποιήσεις και με αναβαθμισμένεςπλέον τις υπογραφές των βασικών πολιτικών δυνάμεων (ΛΑΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ-ΝΑΡ) από την αρχική σύσκεψη (http://antifasistikossyntonismos.blogspot.gr/2017/09/4.html). Προφανώς, αυτό που λείπει στη δημόσια τοποθέτηση είναι το είδος του συμβιβασμού που έγινε μεταξύ των δυνάμεων που βρίσκονται πίσω από την κάθε κίνηση. Μένει να δούμε με ποιο τρόπο θα εκφραστεί.
Τέτοιοι τακτικισμοί, μεθοδεύσεις και διαδικασίες μόνο απέχθεια μπορούν να προκαλέσουν, τουλάχιστον σε εμάς. Ωστόσο, δεν αποτελούν τον μοναδικό λόγο της μη συμμετοχής μας στη διαδήλωση του Σαββάτου. Ο δεύτερος, εξίσου σημαντικός λόγος, είναι το πολιτικό πλαίσιο που, όπως αποτυπώνουν οι ανακοινώσεις που παρατίθενται παραπάνω: 1) απογυμνώνει τον φασισμό από κάθε συστημικό περιεχόμενο, εμφανίζοντας τη ΧΑ ως ανεξάρτητη υπόσταση μέσα στο καπιταλιστικό σύστημα, χωρίς να αποκαλύπτει τη μήτρα που γεννά τον φασισμό. Αποκρύπτοντας, παράλληλα, τη φασιστικοποίηση της δημόσιας και πολιτικής ζωής, συνολικά του συστήματος, ως εργαλείο επιβολής της αντιλαϊκής-αντεργατικής πολιτικής, στο έδαφος της οποίας ενισχύεται ο φασισμός. 2) Υποβαθμίζει εντελώς τον αντικυβερνητικό αγώνα, τον ρόλο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ως πολιτικού διαχειριστή της αστικής εξουσίας. Κάποιες δειλές αναφορές περί των «ευθυνών της Ελληνικής Κυβέρνησης» σε σχέση με τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας και των «μνημονιακών πολιτικών», ενώ ταυτόχρονα η λέξη ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει απαγορευμένη. Ταυτόχρονα, αθωώνει τον καπιταλισμό συνολικά, απομονώνοντας, είτε από τη μία τους μηχανισμούς καταστολής, είτε από την άλλη το δίδυμο Καμμένου-Κοτζιά που φέρουν καθοριστικά την ευθύνη. Ένα ακόμη τέτοιο χαρακτηριστικό πλαίσιο είναι αυτό του κοινωνικού αντιφασιστικού μετώπου (https://mpalothia.net/kinoniko-antifasistiko-metopo-kalesma-stin-poria-sto-keratsini-1809-1700/). Δια μαγείας ξεχάστηκε το ξέπλυμα που έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ στη ΧΑ, στο πλαίσιο της «εθνικής συναίνεση και ομοψυχίας» ή ότι ο δολοφόνοςΡουπακιάς με όλα τα ηγετικά στελέχη, βρίσκονται έξω, ενώ δια στόματος Μιχαλολιάκου η ΧΑ έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη της δολοφονίας. 3) Αναδεικνύει ως καθοριστικό αίτημα που χαρακτηρίζει τις κινητοποιήσεις το «να κλείσουν τα γραφεία της ΧΑ». Αίτημα διαχειριστικό, που όχι μόνο συσκοτίζει τον ρόλο του αστικού κράτους, αλλά του αναθέτει και την αρμοδιότητα να «λύσει» το πρόβλημα, θέτοντας εκτός νόμου τη ΧΑ. Έτσι, σε συνθήκες «έκτακτης ανάγκης», η αντιφασιστική πάλη εγκλωβίζεται και εξαντλείται σε έναν μοχλό πίεσης αποκατάστασης της δημοκρατικής λειτουργίας του αστικού κράτους. 4) Την ίδια στιγμή που οι βασικές δυνάμεις του «ενωτικού καλέσματος» αρνούνται πεισματικά τους χίλιους λογούς να διαδηλώνει κανείς έξω από την αμερικανική πρεσβεία, υιοθετούν το διαχειριστικό αντιτράμπ πλαίσιο του ΣΕΚ, που αποκρύπτει τον ρόλο του ιμπεριαλισμού. 5) Το προσωπικό στοιχείο καθορίζει το πολιτικό. Ή αλλιώς, οι πολίτικες οργανώσεις να καθορίζουν την πολιτική έκβαση των κινητοποιήσεων από το πώς θα επιλέξει η οικογένεια Φύσσα να τιμήσει, γεμάτη οδύνη, σπαραγμό και οργή, τη μνήμη του Παύλου. Ας θυμίσουμε σε ορισμένους, όχι τη δική μας άποψη, αλλά άρθρο στελέχους του ΝΑΡ για τη συναυλία στο Σύνταγμα (http://pandiera.gr/%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%83%CE%B5-%CF%80%CE%BF%CE%B9%CF%8C%CE%BD-%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CE%BA%CE%B5%CE%B9-%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%82-%CF%86%CF%8D%CF%83/).
Σχεδόν τρία χρόνια διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, οι αυταπάτες συνεχίζονται κόντρα στην αμείλικτη πραγματικότητα. Θεωρούμε, ότι η βασική εκτίμηση για τον ΣΥΡΙΖΑ ενός μεγάλου μέρους που αναφέρεται στο κίνημα συνεχίζει να είναι αυτή περί ενός ρεφορμιστικού κόμματος, το οποίο πρέπει να πιεστεί από τα αριστερά προκειμένου να μην υποκύψει στις πιέσεις της αστικής τάξης. Λίγο πολύ, ότι αποτελεί μια σύμμαχη δύναμη στο αντιφασιστικό κίνημα, ασχέτως ότι αποδέκτης της κρατικής βίας και καταστολής είναι το εργατολαϊκό κίνημα. Τέτοια έκφραση είναι το γεγονός, ότι κάθε τρεις και λίγο το ΣΕΚ με την επιτροπή του βρίσκεται στο γραφείο του Τόσκα (http://www.antiracismfascism.org/index.php/2015-07-16-09-37-48/item/2234-aparadekti-i-eidiki-prostasia-ton-grafeion-ton-neonazi-tis-xrysis-avgis-me-parempodisi-tou-antifasistikoy-syllalitiriou) να συζητήσουν για τις αντιφασιστικές πορείες, δίνοντας άλλοθι στην κυβερνητική πολιτική. Το γεγονός ότι τα «αντιφασιστικά ενωτικά ψηφίσματα» στα ΔΣ. των δήμων τα προωθεί η Ανοιχτή Πόλη (http://www.antiracismfascism.org/index.php/2015-07-16-09-37-48/item/2237-stis-geitonies-pou-edrasan-ta-tagmata-efodou-einai-aparadektes-oi-synergasies-tou-proedrou-tou-5ou-koinotikoy-symvouliou-athinas-me-tous-neonazi-tis-xa). Όπως επίσης ότι αναπαράχθηκαν και από τα ΜΜΕ (όχι μόνο στο left.gr, αλλά και στην Αυγή και στο Κόκκινο) του ΣΥΡΙΖΑ που τα αξιοποιεί, για να φορέσει την αντιφασιστική πρόβειά του, ενώ την τιμητική τους είχαν και στην ΕΡΤ (http://www.ert.gr/eidiseis/ellada/kinonia/antifasistiko-syllalitirio-stis-16-septemvriou-sto-syntagma-video/).
Τον κάλπικο αντιφασισμό, όχι μόνο δεν θα τον στηρίξουμε, αλλά θα ανοίξουμε και ένα σφοδρό πολιτικό και ιδεολογικό μέτωπο αντιπαράθεσης απέναντί του. Τέτοια «ενότητα» θα την αφήσουμε στους ρεφορμιστές. Για τον λόγο αυτό δεν συμμετέχουμε στην διαδήλωση του Σαββάτου και καλούμε τον λαό να διαδηλώσει με το μπλοκ της Λαϊκής Αντίστασης-ΑΑΣ στους δρόμους της Αμφιάλης και τον Ταμπουριών, τη Δευτέρα 18/9, με συγκέντρωση στις 5μμ, στη συμβολή των οδών Σαλαμίνος και Φύσσα.
http://www.kkeml.gr/
23 σχόλια:
"Προηγούμενα, πολλοί κομμουνιστές φοβόντουσαν μήπως πέσουν σε οπορτουνισμό, εάν σε κάθε μερικό αίτημα των σοσιαλδημοκρατών δεν αντιτάσσανε τα δικά τους και δυο φορές πιο ριζοσπαστικά αιτήματα. Πρόκειται για αφελές λάθος. Όταν για παράδειγμα οι σοσιαλδημοκράτες απαιτούν τη ΔΙΑΛΥΣΗ των φασιστικών οργανώσεων, σε καμία περίπτωση δε χρειάζεται να προσθέσουμε εμείς “και της κρατικής αστυνομίας” (γιατί είναι σκοπιμότερο να θέσουμε το αίτημα σε μια άλλη περίπτωση), αλλά πρέπει να πούμε στους σοσιαλδημοκράτες εργάτες: είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε το αίτημα του κόμματός σας σαν αίτημα του προλεταριακού Ενιαίου Μετώπου και να αγωνιστούμε ως το τέλος για την πραγματοποίησή του. Ας αρχίσουμε μαζί τον αγώνα"
Σύμφωνα με τον Δημητρόφ η γερμανική εργατική τάξη "Έπρεπε να υποχρεώσει τους ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας που βρίσκονταν επικεφαλής της κυβέρνησης στην Πρωσσία να πάρουν μέτρα αντίστασης ενάντια στο φασισμό, ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΩΝ, ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΨΟΥΝ ΤΟΝ ΤΥΠΟ ΤΟΥΣ, ΝΑ ΚΑΤΑΣΧΟΥΝ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣ, καθώς και τις περιουσίες των καπιταλιστών που υποστήριζαν οικονομικά τις φασιστικές κινήσεις, ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΟΥΝ ΤΙΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ, ΝΑ ΤΙΣ ΑΦΟΠΛΙΣΟΥΝ κλπ."
ΔΗΜΗΤΡΟΦ - Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ
https://antigeitoniesbooks.blogspot.gr/2013/01/blog-post_4.html
Να διαβάζουμε και τα βιβλία που ανεβάζουμε....
Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα:
"Καταπολέμησις των δικτατορικών φασιστικών τάσεων και ΔΙΑΛΥΣΙΣ όλων των οργανώσεων αι οποίαι αποβλέπουν εις τοιούτους σκοπούς."
Και λέτε εσείς:
"Αναδεικνύει ως καθοριστικό αίτημα που χαρακτηρίζει τις κινητοποιήσεις το «να κλείσουν τα γραφεία της ΧΑ». Αίτημα διαχειριστικό, που όχι μόνο συσκοτίζει τον ρόλο του αστικού κράτους, αλλά του αναθέτει και την αρμοδιότητα να «λύσει» το πρόβλημα, θέτοντας εκτός νόμου τη ΧΑ. Έτσι, σε συνθήκες «έκτακτης ανάγκης», η αντιφασιστική πάλη εγκλωβίζεται και εξαντλείται σε έναν μοχλό πίεσης αποκατάστασης της δημοκρατικής λειτουργίας του αστικού κράτους."
Καλά οκ καθοριστικό ναι δεν είναι αλλά αν το διεκδικούμε είναι κακό; Κακό είναι να απαιτούμε ΤΗΝ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ, ΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΣΙΜΟ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΩΝ ΤΟΥΣ σαν αντιφασιστικά αιτήματα; Άρα να υποθέσω ότι το ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΚΕ και ο Μ-Λ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΟΦ ήταν υπέρ των...διαχειριστικών λογικών και συσκότιζαν το ρόλο του αστικού κράτους για εσάς;
V For Viva La Revolucion
Μία διόρθωση: "ΝΑ ΚΑΤΑΣΧΟΥΝ ΤΑ ΥΛΙΚΑ ΤΟΥΣ ΜΕΣΑ...". Έφαγα το Α
V For Viva La Revolucion
δεν το έχω διαβάσει το βιβλίο αλλά αναρωτιέμαι: από τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες που σκότωσαν Λούξεμπουργκ και Λίμπκνεχτ θα έπρεπε οι κομμουνιστές και οι εργάτες να ζητήσουν τη απαγόρευση των ναζί; τι ρόλο έπαιξαν αυτοί οι ηγέτες στην άνοδο στην εξουσία του Χίτλερ. Μήπως και ο Δημητρόφ διαχωρίζει τους σοσιαλδημοκράτες ηγέτες από τους σοσιαλδημοκράτες εργάτες; Αυτά σα πρώτη αντίδραση.
μια ακόμη παρατήρηση ξαναδιαβάζοντας το σχόλιό σου: είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε το αίτημα του κόμματός σας σαν αίτημα του προλεταριακού Ενιαίου Μετώπου και να αγωνιστούμε ως το τέλος για την πραγματοποίησή του. Ας αρχίσουμε μαζί τον αγώνα"
Σύμφωνα με τον Δημητρόφ η γερμανική εργατική τάξη "Έπρεπε να υποχρεώσει τους ηγέτες της σοσιαλδημοκρατίας που βρίσκονταν επικεφαλής της κυβέρνησης στην Πρωσσία να πάρουν μέτρα αντίστασης ενάντια στο φασισμό,
βλέπεις σε αυτό κάποια ομοιότητα με τις κινήσεις του ΣΕΚ αλλά και των άλλων οργανώσεων; βλέπεις ότι η κατεύθυνσή τους είναι κατεύθυνση συγκρότησης της εργατικής τάξης, να δημιουργήσει μέτωπο έτσι ώστε ανάμεσα στα άλλα να θέτει και το ζήτημα της απαγόρευσης των ναζί και των φασιστών γενικώς (και όχι μόνο της Χ.Α.) υποχρεώνοντας τη κυβέρνηση να το κάνει;
Η άποψη μας δεν περιορίζεται μόνο σε αυτά που σχολιάζεις είναι πιο συνολική, έχει σκεπτικό μέχρι να καταλήξει σε αυτά. Συμφωνείς ή διαφωνείς με το σκεπτικό μας; Για να γίνει κατανοητή και η δική σου άποψη
Αυτη η ιδεολογικοποιηση πολιτικων επιλογων, που σωστα εγιναν σε αλλες συνθηκες με αλλους συσχετισμους, συνηθιζεται πολυ τελευταια.
Αντε λοιπον να κανουμε λαικο μετωπο με το συριζα και τα κομματα του "δημοκρατικου τοξου " για να απομονωσουμε ταχα τη χα. Μηπως να κανουμε και καμμια συμφωνια αντιστοιχη του συμφωνου μολοτωφ— ριμπεντορφ για να στρεψουμε τη χα εναντια στα αστικα κομματα και να κερδισουμε χρονο; Εχουμε βλεπεις τις δυνατοτητες που ειχε ο σταλιν και τα κομματα της γ διεθνους.
Το μονο που θα πετυχαιναμε θαταν να διευκολυνουμε τη κυβερνηση η οποια αγωνια να δειξει οτι καπου τελως παντων διαφερει απο τη νδ. Να συνεχισουμε απο κει που σταματισε η κοε και οι αλλες μωρες παρθενες!
Για το σεκ δεν μου κανει εντυπωση. Τα ιδια εκανε και με το πασοκ. Ντροπη στο ναρ που σερνεται και συνεχιζει να παιζει το παιχνιδι του συριζα.
Γκ
Δεν διαφωνώ στο γενικό πλαίσιο που βάζετε είναι σωστό αυτό που λέω είναι ότι τα αιτήματα αυτά ακριβώς ενταγμένα στο πλαίσιο που βάζετε μπορούν να το εξυπηρετήσουν και πρέπει να τα προπαγανδίζετε. Όταν πχ το σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα έβαζε ως όρο την διάλυση των φασιστικών οργανώσεων το ΚΚΕ δεν σημαίνει ότι δεν καλούσε σε λαϊκή πάλη για το τσάκισμα του φασισμού αλλά το αντίθετο ακριβώς αυτό το αίτημα το ενέταξε σε αυτό το πλαίσιο της συγκρότησης του λαού και της εργατικής τάξης σε ένα λαϊκό αγωνιστικό μέτωπο και εξυπηρετούσε αυτό το σκοπό του κόμματος ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ.
Τα δημοκρατικά και αντιφασιστικά αιτήματα πρέπει να τα προπαγανδίζουμε και ο λαός να απαιτεί μέσα από τους αγώνες του και την πάλη του από τις κυβερνήσεις να τα εφαρμόσουνε. Ακόμα και αν γνωρίζουμε ότι δεν θα το κάνουνε εμείς πρέπει να τα διεκδικούμε, ο λαός πρέπει να τα διεκδικεί και να πιέζει γι'αυτά γιατί έτσι γαλουχείται αντιφασιστικά, αγωνιστικά έτσι συσπειρώνεται ο δημοκρατικός κόσμος στην πάλη ενάντια στο φασισμό.
Γι'αυτό και ο Δημητρόφ έλεγε ότι η εργατική τάξη έπρεπε να υποχρεώσει τους σοσιαλδημοκράτες να εφαρμόσουνε αντιφασιστικά μέτρα και πολιτικές δηλαδή ο λαός να αναγκάσει τους κυβερνώντες να αντιμετωπίσουνε το φασισμό. Και αυτή η γραμμή του Δημητρόφ και της Κομιντέρν ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ. Μέσα από τους αγώνες τους οι λαοί διεκδικούσαν παράλληλα από τις αστικές κυβερνήσεις και ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ. Φυσικά παράλληλα ο κόσμος αγωνιζόταν, διαδήλωνε, απεργούσε δεν διαφωνώ αλλά υπήρχαν και προτάσεις, αιτήματα συγκεκριμένα πάνω στα οποία πάλευαν και πίεζαν τις αστικές κυβερνήσεις να τα υλοποιήσει. Αυτό δημιουργούσε μεγαλύτερους τριγμούς στην εξουσία και ανάγκαζε σε συμμαχίες ακόμα και σοσιαλδημοκρατών με τους κομμουνιστές (το οποίο ενίσχυε την ενότητα σοσιαλδημοκρατών εργατών με τους κομμουνιστές) άσε που ξεσκέπαζε κιόλας τον ρόλο των μεγαλοαστών (πχ Φιλελεύθεροι και Σοφούλης και πως παρέδωσαν οι αστοί την εξουσία στο Μεταξά)
V For Viva La Revolucion
Ασγ αν θες διάβασε και εδώ σχετικά κείμενα με τις απόψεις του Δημητρόφ για το φασισμό και την αντιφασιστική πάλη:
http://anasintaxi.blogspot.gr/2015/03/7-1935.html
Διάβασε αν θες συγκεκριμένα εδώ σχετικά με αυτό που ρώτησες για τους σοσιαλδημοκράτες νομίζω απαντάει είναι τα τρία τελευταία τους τίτλους τους δίνω παρακάτω:
http://anasintaxi.blogspot.gr/2015/02/georgi-dimitrow.html
Για το ρόλο της σοσιαλδημοκρατίας και τη θέση της στο Ενιαίο Μέτωπο του προλεταριάτου
Για την κυβέρνηση του Ενιαίου Μετώπου
Για τη θέση μας απέναντι στην αστική δημοκρατία
V For Viva La Revolucion
Ομολογώ ότι δεν σκέφτηκα πολύ τα «ιστορικά επιχειρήματα» που θα με έκαναν να διαδηλώνω ζητώντας από το κράτος να κλείσει τα γραφεία της Χρυσής Αυγής. Εξάλλου, τέτοια «ιστορικά επιχειρήματα» που χρησιμοποιούνται μάλλον για «ευκολία» και για να μη σκεφτόμαστε σήμερα ακούσαμε πολλά τα τελευταία χρόνια της μεθοδευμένης σύγχυσης: για να ψηφίσουμε ΣΥΡΙΖΑ, για να αποδεχτούμε επιτέλους τα «δικά μας εγκλήματα», για να τα κάνουμε πλακάκια με τη σοσιαλδημοκρατία και τον αντινεοφιλελευθερισμό ενάντια στον Τραμπ, στη Λεπέν, τη ΧΑ. κ.λπ. κ.λπ. Εντάξει, δεν αρκούν οι δυνάμεις μας αλλά και τέτοια αδυναμία αυτόνομης σκέψης!
Πάντως, τέτοια «ιστορικά επιχειρήματα» μπορώ να βρω και εγώ χιλιάδες για το κάθε τι. Θυμάμαι μάλιστα και ένα «ιστορικό επιχείρημα» π.χ. τη δεκαετία του ‘46-‘50 στη Γερμανία, όπου έκλεινα ταυτόχρονα τα γραφεία των ναζί και των κομμουνιστών του ΚΚΓ με τα ίδια ακριβώς επιχειρήματα (και από την γερμανική σοσιαλδημοκρατία, αν ψάξει κανείς τι έλεγαν τότε και πριν οι «αντιφασίστες» ηγέτες σοσιαλδημοκράτες για τον κομμουνισμό… τύφλα να έχει ο Άδωνης και ο Μιχαλολιάκος). Άλλες εποχές θα πείτε. Αυτό λέω και εγώ, κάθε φορά που με ταράζουν στην ιστορία για να μου αποδείξουν πόοοσο δίκιο έχουν σήμερα. Εδώ δεν πρόκειται για ιστορία που φωτίσει, εδώ έχουμε ιστορικό κολοκυθόσπορο για κάθε χρήση. Προτιμώ τον κανονικό πασατέμπο.
Ένας καλοπροαίρετος σύντροφος
Α! Και κάτι για τον Δημητρόφ και του κομμουνιστές της εποχής. Όταν τότε μιλούσαν για τη ΔΙΑΛΥΣΗ (όχι ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ) των φασιστικών οργανώσεων μιλούσαν για την παραστρατιωτική φασιστική οργάνωση SA, με εκατομμύρια μέλη οπλισμένα από την επίσημη στρατιωτική οργάνωση Φρεϊκορπς και τη Βέρμαχτ. Κάποιοι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες έλεγαν στην αρχή να αφοπλιστούν αφού κινδύνευε από αυτούς ακόμη και η αστική έννομη τάξη, η σοσολδημοκρατική κυβέρνηση της Πρωσίας ψήφισε «Φον Πάπεν» που τα νομιμοποίησε και τα εξόπλισε για να αντιμετωπίσουν τον «κομμουνιστικό κίνδυνο» και να στηρίξουν ένοπλα την άνοδο του ναζισμού. Να ήθελε άραγε τώρα και ο Δημητρόφ να κλείσουν τα γραφεία της ΧΑ; Κάνω πικρό χιούμορ.
Καλοπροαίρετος σύντροφος
Ρε συ V επειδή έχω διαβάσει ανα καιρούς σχόλια σου και άσχετα αν διαφωνώ με εσένα στο τάδε η δείνα ζήτημα, δεν μου έχεις δώσει την εντύπωση πως είσαι ένας άνθρωπος που ασπάζεται (η εστω τρέφει μια συμπάθεια) στις πολιτικές απόψεις και πρακτικές του ΣΕΚ.
Ποιο είναι το ζήτημα με την κινητοποίηση και το έτοιμα των "γραφειων" για εμενα τωρα. Δεν είπε κανένας ότι δεν πρεπει να διεκδικήσεις πράγματα εντός καπιταλισμού. Αλλά έχεις κάποια δεδομένα και μια κατάσταση συγκεκριμένη. Το ΣΕΚ και το καθε ΣΕΚ που επιλέγει να μιλήσει με την κυβέρνηση για αντιφασισμό και να της αναθέτει τον ρολο του"τιμωρού" και του "δημοκράτη" το κανει με μια καθαρα και επικίνδυνη ρεφορμιστική λογική. Λες και ο φασισμος οποτε και η Χ.Α δεν ειναι το μακρι χέρι του συστήματος (οποτε και της εκαστοτε κυβέρνησης). Η λες και αν κλείσει ο ΣΥΡΙΖΑ τα γραφεια δεν θα εχει αλλο μερος να αναπαράγει το φασιστικό της δηλητήριο (με τις πλάτες της κυβέρνησης). Δεν νομιζω να μιλησε το ΣΕΚ για ταξική ζύμωση-συγκρότηση (οπότε και πίεση στους σοσιαλδημοκράτες) της εργατικής τάξης αλλα για ενα καθαρα εντος αστικών πλαισίων μη κινηματικό διαχειριστικό αιτημα.
Οπότε ακόμα και αν καταλάβαινα τον τροπο που κάνεις κριτική (δεν τον καταλαβαίνω γιατι συγκρίνεις ανομίες καταστάσεις) δεν ηταν ακριβώς αυτος ο τρόπος που το εννοούσε ο Δημητρώφ. Δεν έχει καμία σχέση με αυτο που κανει το ΣΕΚ ουτε σαν θεωρητικό ζήτημα.
Γενικότερα τον φασισμό οπως έδειξε και η ιστορια τον τσακίζουν στην ουσια του λαϊκοί αγώνες και αντιστάσεις.
Απο εκει και περα νομίζω καταλαβαίνεις πως δεν ειναι μονο το αιτήμα των γραφείων το πρόβλημα αλλα το ολο πλαισιο, η αισχρή προσπάθεια καπέλωματως, και το ολο διαχειριστικό πνευμα που χαρακτηρίζει την συγκεκριμένη οργάνωση και οχι μονο, είναι μερικοί απο τους λογους που σε απωθεί απο το να πας.
Ανώνυμε 12:57 όχι δεν ασπάζομαι τις αντιλήψεις κανενός ΣΕΚ ούτε τρέφω συμπάθεια. Δεν διαφωνώ στο γενικό πλαίσιο που βάζετε όλα αυτά σωστά είναι απλά λέω ότι καλό είναι ειδικά σε ότι αφορά τέτοια ζητήματα όπως το φασισμό και τα δημοκρατικά δικαιώματα, τις δημοκρατικές ελευθερίες να διεκδικούμε κιόλας κάποια πράγματα με συγκεκριμένα αιτήματα από τις αστικές κυβερνήσεις. Πάλι μέσα από αγώνα όχι να περιμένουμε πότε και αν θα τα υλοποιήσουνε αλλά να τα λέμε, να τα διατυπώνουμε, να τα διεκδικούμε. Τη δική σου πρόταση στο κάτω κάτω βοηθάει. Σου λέω όταν το ΚΚΕ συμφωνούσε στη διάλυση των φασιστικών συμμοριών ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ και το έθετε ως όρο και πάλευε γι'αυτό την ίδια ώρα συνέβαλε στην δημιουργία ενός Αντιφασιστικού Μετώπου για το τσάκισμα των φασισταριών. Το πρώτο εξυπηρετούσε το δεύτερο που ήταν το γενικό πλαίσιο, το κυριότερο, το βασικό. Ήταν πρόταση πίεσης προς τους αστούς, αίτημα αντιφασιστικής ζύμωσης στο λαό και στους δημοκρατικούς πολίτες και αυτό βοηθούσε στην περαιτέρω και ευρύτερη αγωνιστική και αντιφασιστική συσπείρωση του δημοκρατικού λαού απέναντι στο φασισμό.
Έτσι και τα αιτήματα όπως να κλείσουν τα γραφεία τους, να διαλυθούν, να βγουν εκτός νόμου κλπ αν εντάσσονται στο πλαίσιο που θέτεις εσύ (και όχι το όπως σωστά θεωρείς και εσύ λαθεμένο πλαίσιο του ΣΕΚ, της ΚΕΕΡΦΑ κλπ) δηλαδή να τσακιστεί ο φασισμός με την λαϊκή πάλη, να στοχοποιηθεί η πολιτική που τον γεννά, η ανοιχτή καταγγελία συμπεριφορών κομμάτων και προσώπων που τους ξεπλένουν κλπ αυτό τελικά το δικό σου πλαίσιο ενισχύει. Αλλιώς γιατί να λέει ο Δημητρόφ ότι έπρεπε οι γερμανοί εργάτες να πιέσουν τους σοσιαλδημοκράτες για μέτρα εναντίον των φασιστών; Μήπως ο Δημητρόφ δεν ήξερε τι είναι φασισμός, μήπως δεν ήξερε ποιανού συμφέροντα εξυπηρετούν οι σοσιαλδημοκράτες; Μα αυτός τα ανέλυσε όλα αυτά. Γιατί τότε δεν έλεγε μόνο αυτό που λέτε εσείς να τσακιστεί μέσα από την λαϊκή πάλη ο φασισμός και είχε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ; Μα γιατί κατανοούσε ότι μόνο έτσι ο δημοκρατικός λαός (ακόμα και οι πιο συντηρητικοί αλλά αντιφασίστες πολίτες) θα μπορούσε να πειστεί και να συσπειρωθεί αγωνιστικά ενάντια στους φασίστες.
Σκέψου ότι υπάρχουν και πολίτες δημοκρατικοί-αντιφασίστες μεν αλλά που δεν συμμετέχουν σε κινηματικές διαδικασίες (διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, κινητοποιήσεις κλπ). Αυτούς δεν μπορείς να τους πείσεις μόνο με το "το φασισμό τσακίζουνε αγώνες λαϊκοί". Πρέπει να προβάλεις αιτήματα στα οποία θα συμφωνήσουνε και αυτοί, αιτήματα αντιφασιστικά-δημοκρατικά που θα τους πείσουνε για την αναγκαιότητα της πάλης απέναντι στο φασισμό, για το ρόλο και τον κίνδυνο του φασισμού ώστε να τραβηχτούν και αυτοί στην αντιφασιστική πάλη. Γι'αυτό και οι κομμουνιστές το '30 αλλά και αργότερα ρίχνανε και αυτά τα αιτήματα.
V For Viva La Revolucion
Καλοπροαίρετε σύντροφε έτσι και αλλιώς αν θέλουν να μας βγάλουν εκτός νόμου και να μας ταυτίζουν με τους φασίστες δεν χρειάζονται εμάς το δεύτερο όπως βλέπεις και εσύ το κάνουν και από μόνοι τους όπως έδειξε και το Ταλίν. Δεν είναι δικαιολογία λοιπόν αυτό ότι α δεν θέτουμε ζήτημα ποινικοποίησης και διάλυσης των φασιστικών συμμοριών γιατί αύριο μεθαύριο θα το χρησιμοποιήσουνε για εμάς. Έτσι και αλλιώς θα το κάνουνε αν θέλουνε. Το ζήτημα είναι ακριβώς να πιέζουμε εμείς γι'αυτά τα πράγματα και ταυτόχρονα να καταγγέλουμε στο λαό ότι η ταύτιση κομμουνισμού-ναζισμού είναι επικίνδυνη και εχθρική για τα λαϊκά συμφέροντα. Έτσι ο κόσμος θα βλέπει ότι οι κομμουνιστές παλεύουνε ενάντια στο φασισμό, έχουν προτάσεις για την αντιμετώπιση του και έτσι ο κόσμος θα καταλάβει ότι ο φασισμός είναι πράγματι κάτι επικίνδυνο και οι κομμουνιστές βρίσκονται στον αντίποδα και μόνο αυτοί παλεύουν για τα λαϊκά συμφέροντα. Έτσι αντιπαλεύεις σωστά και την θεωρία των δύο άκρων.
V For Viva La Revolucion
Θα μπορούσα και να συμφωνήσω «V» με το «έτσι κι αλλιώς θα το κάνουν» αν δεν υπήρχε και η πραγματική ζωή που δείχνει ότι: το σύστημα «έτσι κι αλλιώς» κάνει και θα κάνει διάφορα πράγματα. Το ζήτημα είναι πώς εκλαμβάνονται αυτά από το λαό και πόσο πείθουν. Θα ήταν πολύ πιο δύσκολο για το σύστημα (π.χ. στη Γερμανία, αλλά και αλλού τώρα στην ΕΕ) να επιβάλλει απαγορεύσεις προς τους κομμουνιστές αν δεν είχε πρώτα δοθεί μια αίσθηση πλατιά στο λαό (με ευθύνη και αριστερών απόψεων περί «λαϊκού δημοκρατικού-συνταγματικού μετώπου» που δεν απαντάνε πότε, που και γιατί; αρκεί που είναι μέτωπο «δημοκρατικό»), ότι η τάδε κυβέρνηση, οι τάδε δυνάμεις (πάντα αστικές) έχουν -όπως και να το κάνουμε- δημοκρατική νομιμοποίηση. Είναι δημοκρατικές, βρε αδερφέ άρα τι το κακό να συνεργαστούμε. Θα ήταν ακόμη πιο δύσκολο αν αυτές οι ίδιες οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα και στην Ευρώπη δεν είχαν πλατιά επιβάλλει τον αντικομμουνισμό-αντισταλινισμό ως δημοκρατικές κυβερνήσεις που είναι να τις απαγορεύσουν στη συνέχεια. Όμως και η πιο δημοκρατική κυβέρνηση εναλλάσσεται αφού κάνει τη βρώμική δουλεία (και εναλλάσσεται ακριβώς γι’ αυτό το λόγο) και στρώνει το δρόμο στις «κανονικές» κυβερνήσεις του κεφαλαίου που απολαμβάνουν πλέον τη δημοκρατική νομιμοποίηση που έχει εμπεδωθεί. Σημασία δεν έχει λοιπόν το «έτσι και αλλιώς» αλλά το «γιατί έτσι;» που πρέπει να ρωτά ο λαός. Βέβαια, οι δυνάμεις που συμμετέχουν στο συλλαλητήριο του Σαββάτου δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τον αντισταλινισμό, θεωρού τις αστικές κυβερνήσεις με τις οποίες συνεργάζονται οπωσδήποτε πιο δημοκρατικές από τον Στάλιν. Απορώ μόνο που μας μιλάνε ακόμη, μιας και το βήμα να μην μας απευθύνονται πολιτικά έχει γίνει. Θα μιλούσαν πότε με φασίστες όπως λένε ότι είναι οι σταλινικοί (όρος δικός τους);
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
Κοίτα εγώ καταρχήν δεν αναφέρθηκα στις οργανώσεις και σε αυτούς που θα διαδηλώσουν σε λίγο. Και συμφωνώ με τις τοποθετήσεις σας όσο αφορά την συμπεριφορά τους, τον τρόπο δράσης τους, το πλαίσιό τους, τις απόψεις τους κλπ.
Και δεν μίλησα για κανένα αντιφασιστικό μέτωπο με τα "δημοκρατικά" κόμματα, τις αστικές κυβερνήσεις κλπ εντάξει το καταλαβαίνω ότι το 2017 δεν είναι ίδιο με το 1937 τα παραδείγματα που έφερα σχετικά με την στάση των κομμουνιστών απέναντι στο φασισμό το'30 τα ανέφερα απλώς για να γίνει κατανοητό ότι πρέπει να διεκδικούμε, να πιέζουμε με συγκεκριμένες προτάσεις και με συγκεκριμένα αιτήματα τις κυβερνήσεις του κεφαλαίου όταν μιλάμε για φασισμό και δημοκρατικά δικαιώματα. Και αυτό πρέπει να είναι κομμάτι της αντιφασιστικής λαϊκής πάλης και της προσπάθειας για αγωνιστική-κινηματική δράση απέναντι στο φασισμό και την πολιτική που τον γεννά, τις κυβερνήσεις, τον ιμπεριαλισμό κλπ. Αυτό λέω όχι το ένα να καβαλήσει το άλλο όπως λες σωστά ότι κάνουν αυτοί που σε λίγο θα διαδηλώσουν.
V For Viva La Revolucion
Εντάξει, συμφωνώ και πρέπει όλα αυτά να τα σκεφτούμε. Και λέω ακόμη ότι θα ήταν πρόκληση για το λαό π.χ. να τη γλυτώσει δικαστικά ο Ρουπακιάς και η Χ.Α. Και είναι ακριβώς αυτός ο φόβος της οργής του λαού που κρατάνε τα προσχήματα (ε, όχι και μαχαίρι). Αυτό όμως δεν σημαίνει - όπως σωστά λες και εσύ «V»- ότι διαδηλώνουμε με προμετωπίδα να «καταδικαστεί ισόβια, να κλείσουν τα γραφεία» κ.λπ. , γιατί αυτό δεν είναι αντιφασισμός αλλά απαίτηση εφαρμογής της αστικής δικαιοσύνης για να προφυλαχτεί ποιος; Το κίνημα; Να όμως τώρα που αυτό ακριβώς είναι το πολιτικό περιεχόμενο της σημερινής διαδήλωσης. Να αποδοθεί δικαιοσύνη. Να συμμετέχουμε ή όχι; Αυτό είναι το ζήτημα.
Ζητάμε να μη μας δολοφονούν ατιμώρητα οι φασίστες και οι εργοδότες στη δουλεία όχι για να αποδοθεί δικαιοσύνη αλλά για να αποκαλύψουμε το είδος της «δικαιοσύνης» τους. Ας σκεφτούμε τι έγινε με τα «ισόβια» π.χ. του δολοφόνου του Τεμπονέρα, του Καλτεζά, του Γρηγορόπουλου και τόσων άλλων (θα ήταν αποκαλυπτικό να δούμε πόσοι την γλύτωσαν με κάποια χρονάκια τελικά… δηλαδή όλοι. Μερικοί μάλιστα επιβραβεύτηκαν κιόλας για αυτήν την ταλαιπωρία τους στη φυλακή με μια θέση εργασίας). Ας τα σκεφτούμε όλα αυτά.
Υ.Γ. Ακούω τώρα την ομιλία του Κοκού στη ΔΕΘ που λέει, μεταξύ άλλων «χαριτωμένων», η αστυνομία θα κάνει τη δουλεία της, οι απεργίες θα γίνονται με… δημοψήφισμα, οι φοιτητές δεν θα κολλάνε αφίσες και θα συμμετέχουν όπως θέλουμε εμείς στα κοινά (ενιαίο ψηφοδέλτιο κ.λπ.)... Να κλείσουν τα γραφεία της ΝΔ!
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
Οχι κόκκος. Κούλης! Μπέρδεψα τις εποχές. Καλοπροαίρετα.
Δεν συμφωνώ. Μέρος του αντιφασισμού είναι να απαιτώ να μην υπάρχουν γραφεία-ορμητήρια δολοφόνων δεδομένου μάλιστα ότι όπως αποδεικνύεται όλες οι κυβερνήσεις και όλα τα κόμματα τους επιτρέπουν να υπάρχουν και να κυκλοφορούνε ελεύθεροι. Μάλιστα έτσι όπως το βλέπω τα αιτήματα αυτά ακριβώς στρέφονται εναντίον της πολιτικής των κομμάτων και των κυβερνήσεων αυτών ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ δεδομένου ότι όλοι γουστάρουν τη Χρυσή Αυγή και την ξεπλένουν άνετα μην παίρνοντας κανένα μέτρο εναντίον τους. Φυσικά και απαιτώ να αποδοθεί δικαιοσύνη και πρέπει να παλέψω γι'αυτό ώστε η κάθε κυβέρνηση να λάβει μέτρα εναντίον τους. Εγώ πρέπει να τους πιέσω, να το διεκδικήσω άσχετα αν αυτοί δεν θα το κάνουν ποτέ έτσι τους ξεσκεπάζεις όπως το ΚΚΕ ξεσκέπασε τους μεγαλοαστούς το '36, έτσι κάνεις ζύμωση μέσα στο λαό και ξεσκεπάζεις το ρόλο των αστικών κομμάτων, έτσι κάνεις τον κόσμο να καταλάβει τι εστί φασισμός και ποια η σημασία της αντιφασιστικής πάλης, έτσι ένα μέρος του δημοκρατικού κόσμου που δεν συμμετέχει σε κινηματικές διεργασίες αντιλαμβάνεται πόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα των ναζήδων και αρχίζει να σκέφτεται, να δραστηριοποιείται. Εκτός και αν ο κόσμος στον οποίο απευθύνεσαι είναι οι συνειδητοποιημένοι αντιφασίστες αριστεροί κομμουνιστές αυτοί που έτσι και αλλιώς καταλαβαίνουν μερικά πράγματα περισσότερα οπότε θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω γιατί το πρόβλημά μου εμένα είναι ακριβώς ο δημοκράτης-αντιφασίστας στη σκέψη αλλά όχι κομμουνιστής ο οποίος δεν διαδηλώνει, δεν συμμετέχει στο κίνημα και δεν αντιλαμβάνεται πραγματικά το ρόλο και τη φύση του φασισμού στην κοινωνία οπότε πρέπει να τον πείσω ότι το πρόβλημα είναι σημαντικό τόσο ώστε να αγωνιστεί ενάντια στο φασισμό και στην πολιτική που τον γεννά. Και τι πάει να πει αυτό ότι επειδή τέτοιοι τύποι τελικά πέφτουν στα μαλακά από το σύστημα δεν θα απαιτώ να τους χώσουν ισόβια; Μα έτσι ακριβώς τους ξεγυμνώνεις ειδικά όταν τέτοια καθάρματα τα ρίχνουν στα μαλακά τότε είναι που αποκαλύπτονται. Ο τρόπος σκέψης σου έχει κενά.
Δηλαδή είναι τόσο δύσκολο για σένα να παλεύεις ώστε να οργανωθεί μαζικά ο λαός να παλέψει τους φασίστες και την πολιτική που τους θρέφει, να αποκαλύπτεις το ρόλο των αστικών κομμάτων και τη φύση του φασισμού και ταυτόχρονα ακριβώς για να εξυπηρετήσεις αυτό το σκοπό να θέτεις ως αιτήματα για διεκδίκηση και αυτά;
Ευτυχώς που οι κομμουνιστές δεν σκέφτονταν έτσι το '30 και μπορέσαμε και συσπειρώσαμε τους λαούς απέναντι στους φασίστες για φαντάσου πόσο δύσκολο θα ήταν αν λέγαμε μόνο τον φασισμό τσακίζουνε αγώνες λαϊκοι ή ακόμα χειρότερα αυτό που λέει το "Κ"ΚΕ για να παλέψουμε τον φασισμό να παλέψουμε πρώτα τον καπιταλισμό ελάτε λοιπόν στη Λαϊκή (λέμε τώρα) Συμμαχία του ΠΑΜΕ και να μην πιέζαμε για μέτρα εναντίον τους άντε να τραβούσαμε και τους σοσιαλδημοκράτες ή και τους φιλελεύθερους εργάτες και εργαζόμενους μαζί μας.
ΥΓ: Μπερδεύτηκες όντως. Μάλλον στόκος ήθελες να πεις όχι κόκκος.
V For Viva La Revolucion
Ό,τι και να λέμε εμείς ότι ο φασισμός είναι το μαντρόσκυλο του καπιταλισμού και των ιμπέριαλιστών, ότι εξυπηρετεί την πολιτική τους ότι είναι το σύστημα που γεννά και θρέφει το φασισμό αυτό δυστυχώς δεν το κατανοούν πολλοί δημοκράτες αντιφασίστες φιλελεύθεροι, σοσιαλδημοκράτες κλπ. Ξέρεις όμως τι καταλαβαίνουν; Ότι αυτοί οι τύποι είναι εγκληματίες και πρέπει να παρθούν μέτρα εναντίον τους. Πρέπει λοιπόν να προπαγανδίζεις, να ρίχνεις στο τραπέζι και αιτήματα τα οποία ο κόσμος αυτός τα καταλαβαίνει, συμφωνεί και μπορεί να τα ενστερνιστεί άρα και να συμμετέχει πιο εύκολα στις κινηματικές διαδικασίες.
V For Viva La Revolucion
Πάντως στην Θεσσαλονίκη συμμετείχε και η ΛΑΑΣ στην αντιφασιστική συγκέντρωση που έγινε το πρωί. Και κεντρικό σύνθημα και εκεί ήταν να κλείσουν τα γραφεία της Χρυσής Αυγής αν δεν κάνω λάθος. Και όμως συμμετείχε. Και πάρα πολύ καλώς έπραξε. Άρα δεν νομίζω στην περίπτωση της Αθήνας να είναι το πρόβλημα το πλαίσιο (αλλιώς γιατί συμμετείχατε στη Θεσσαλονίκη σε συγκέντρωση με το ίδιο πλαίσιο αφού διαφωνείτε;) αλλά κάτι άλλο που έχει να κάνει ίσως με αυτά για τα οποία καταγγέλετε σε αυτήν την ανάρτηση τους οργανωτές της συγκέντρωσης στο Σύνταγμα. Διαβάζω και την ανακοίνωση εδώ για την Θεσσαλονίκη:
https://antigeitonies.blogspot.gr/2017/09/169-1100.html
και λέει καθαρά ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ. Βέβαια εγώ δεν θα σας κατηγορήσω για διαχειριστικές ή ρεφορμιστικές λογικές ούτε ότι καλλιεργείτε αυταπάτες σχετικά με τις αστικές κυβερνήσεις και το καπιταλιστικό κράτος γιατί συμφωνώ και εγώ με αυτό το αίτημα.
V For Viva La Revolucion
Εγώ επιμένω ότι… συμφωνώ. Δεν θα ήθελα να υπάρχουν γραφεία της ΧΑ. Θέλω να τιμωρούνται οι δολοφόνοι. Όχι για να «τσακίσουμε τον φασισμό μια για πάντα» όπως ακούστηκε στη διαδήλωση (δηλαδή, καπιταλισμός με ανθρώπινο πρόσωπο), αλλά για να προβάλλω την αλήθεια ότι το σύστημα γεννά τον φασισμό, όχι επειδή είναι «κακό, εγκληματικό» (αν και έχει εγκληματικά χαρακτηριστικά), αλλά λόγω της εκμεταλλευτικής-καταπιεστικής του φύσης. Να το προβάλλω και στους μη κομμουνιστές αντιφασίστες.
Όλα αυτά είναι αντιφασισμός στο βαθμό που τα καταγγέλλουμε πολιτικά και όχι απλά γιατί είναι εγκληματίες (αλλά γιατί εκτός των άλλων είναι και εγκληματίες). Διαφορετικά ας κάνουμε διαδήλωση να καταδικάζεται ο όποιος εγκληματίας του κοινού ποινικού. Θεωρώ ότι ο κόσμος κατανοεί τη διαφορά «κοινός εγκληματίας-κοινό έγκλημα-φασίστας εγκληματίας-πολιτικό έγκλημα» και δεν συμφωνώ ότι καταλαβαίνει τον φασισμό μόνο όταν του λέμε ότι δολοφονεί και να τιμωρηθεί. Εξάλλου, αυτό ακριβώς είναι το φοβερό επιχείρημα των «δύο άκρων»: «καταδικάζουμε το έγκλημα από όπου κι αν προέρχεται».
Το θέμα εδώ –τουλάχιστον όπως το βλέπω εγώ- δεν είναι αν θα θέλουμε το ένα ή το άλλο σε σχέση με την ΧΑ, αλλά πώς το παλεύουμε και σε ποιες συνθήκες, αποκαλύπτοντας το ρόλος του συστήματος σχετικά με αυτό. Αν είναι αιτήματα κυρίως προς το κίνημα ή κυρίως προς το σύστημα να επιβάλλει «δικαιοσύνη». Ξαναλέω: ζητάμε δεδουλευμένα, ζητάμε δικαιώματα, ζητάμε να τιμωρούνται οι ένοχοι, θέλουμε να ζήσουμε αξιοπρεπώς όχι επειδή το προβλέπει ο νόμος (σήμερα) αλλά γιατί είναι δικαιώματα. Για αυτό και δεν κάνουμε προτάσεις νόμων στη βουλή (η γενικότερη θέση του ρόλου των κομμουνιστών στο κοινοβούλιο είναι άλλο μεγάλο θέμα), αλλά διεκδικούμε στο δρόμο. Το αν γίνει νόμος είναι θέμα συσχετισμού και ταξικής πάλης και όχι «κάνουμε κίνημα για να γίνει νόμος». Πώς θα ήταν να λέγαμε αντί για «δικαίωμα στη δουλεία», να λέγαμε «να ψηφιστεί νόμος που δίνει δικαίωμα στη δουλειά»; Ας κάνουμε αυτό το παιχνίδι με τα αιτήματα του κινήματος για να δούμε πόσο κινηματικά είναι. Λέω λοιπόν. Το αν θα κλείσουν τα γραφεία της ΧΑ κ.λπ. δεν είναι «νομικό ζήτημα» και σε αυτό μπορεί να συμφωνούμε, αλλά μια κατάσταση που επιβάλλει η μαχόμενη αριστερά. Θυμάμαι κάτι γραφεία της ΧΑ παλιά κοντά στα Εξάρχεια και όπου η αναρχία κάθε λίγο πήγαινε και πετούσε πέτρες. Μπορεί κανείς να διαφωνεί με αυτήν την περιοριστική πρακτική (που δεν κάνει τον αντιφασισμό υπόθεση του λαού), αλλά εμένα μου φαίνεται χειρότερο αν απαιτούσαν από το σύστημα να κλείσουν (να κάνουν δηλαδή τον αντιφασισμό υπόθεση της δικαιοσύνης). Γιατί τότε λέμε στο κόσμο μόνο: είναι εγκληματίες, να πάνε μέσα. Κάποιοι ίσως να πιστεύουν ακόμη στα σοβαρά ότι είμαστε πιο κοντά -λόγω ΣΥΡΙΖΑ- τέτοια αιτήματα να ικανοποιηθούν. Με το φασισμό, τον εκφασισμό και τη φασιστικοποίηση όμως τι γίνεται; Μήπως δεν είναι και τόσο τελικά ο φασισμός γέννημα του συστήματος; Και εδώ δεν γίνονται και τα δυο μαζί. Και είναι και δεν είναι. Και πάμε στη διαδήλωση και δεν πάμε.
ΥΓ. Τα κενά σκέψης είναι αναπόφευκτα όταν σχολιάζουμε
Ενας καλοπροαίρετος σύντροφος
Χωρίς να ξέρω λεπτομέρειες φαντάζομαι ότι συμμετέχουμε σε κάθε διαδήλωση που κρίνουμε ότι θα φανεί η άποψη μας και δεν θα χρησιμοποιηθεί η παρουσία μας για να φανεί κάτι άλλο. Στην Αθήνα νομίζω ότι δεν μπορούσε να γίνει αυτό για πολλούς λόγους. Πάντως, δεν πιστεύω ότι πρόκειται για «αθηναϊκό» πείσμα. Σε κάθε περίπτωση τα ζητήματα είναι σε ορισμένα σημεία ανοιχτά… Γι’ αυτό και τα συζητάμε.
Καλοπροαίρετος
Αυτό λέω και εγώ αιτήματα κινηματικά να απευθύνονται στο κίνημα, να τα φωνάζει το ίδιο το κίνημα και να πιέζει έτσι μέσα από τους αγώνες του την εξουσία και την δικαιοσύνη. Αλλά να τα φωνάζει, να τα διεκδικεί, να παλεύει πάνω σε αυτά όχι να λέμε α αυτά είναι ρεφορμιστικά, διαχειριστικά δεν τα λέμε, δεν τα διεκδικούμε καθόλου, δεν τα βάζουμε και αυτά σαν αιτήματα του κινήματος και λέμε μόνο για λαϊκούς αγώνες και τίποτα άλλο σταματάμε εδώ εκεί διαφωνώ εγώ. Φαντάζομαι ότι το ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ το χρησιμοποιείτε σαν αίτημα κινήματος δηλαδή να πιέσει ο λαός για να τιμωρηθούν τα καθίκια και να παλέψει πάνω σε αυτό όχι σαν έκκληση ή παράκληση στο κράτος και την δικαιοσύνη. E αντίστοιχα αυτό λέω και για τα υπόλοιπα αντιφασιστικά αιτήματα. Και φυσικά με όρους κινήματος όχι όπως σωστά λες για τους ΣΕΚίτες που τρέχουνε στα υπουργεία και τον Τόσκα. Και βεβαίως θα θίξεις και θα καταγγείλεις και την πολιτική της συνολικότερης φασιστικοποίησης της κοινωνίας συνδεόντας το ένα με το άλλο. Δεν διαφωνούμε στο βασικό, στο γενικό αντιφασιστικό πλαίσιο.
V For Viva La Revolucion
Εγω δε βλέπω το πρόβλημα να είναι στην αιτηματολογία γενικά, αλλά να υπάρχει μία ιδιώτευση και απογοήτευση η οποία προέρχεται βασικά από την αντίληψη ότι οι αγώνες δε τραβάνε. Δηλαδή ότι το σύστημα είναι δεδομένο, απλά μπορούμε να το ξύσουμε λίγο, να το ξεφλουδίσουμε, σιγά σιγά από τα μέσα. Το βασικότερο είναι το να εμμείνουν-με όσοι πιο πολλοί μπορούν-με, στο ότι δεν υπάρχουν λύσεις κυβερνητικές, σε ποιά φάση βρίσκεται το κίνημα και η αριστερά, σε φάση που βγαίνει από μία βαθιά ήττα, στο ότι χρειάζεται αυτονόμηση πολιτικά και σε αιτήματα από το σύστημα και τις δομές του, ότι μόνο με τους αγώνες μας θα αντισταθούμε. Προφανώς να εμπλουτιστούν τα αιτήματα, δεν είναι ότι αυτό θα συσπειρώσει τις μάζες. Στο επίπεδο των πρωτοβουλιών αντίστασης πρέπει να γίνουν πράγματα και να ανοίξουμε επιμέρους μέτωπα προσπαθώντας να λύσουμε όσα μικρά προβλήματα μπορούμε αρχικά, σε επίπεδο δουλειάς, σχολής, γειτονιάς κλπ. Αν δεν περάσουμε σε εστίες αντίστασης που να λύνουν ζητήματα δεν θα κερδηθεί η εμπιστοσύνη. Εκεί είναι το μανίκι και η μεγάλη δυσκολία, ότι όταν δεν υπάρχει "κεντρικό κίνημα" πρέπει να γίνεται δουλειά κατά τόπους που να εμπνέει και να συσπειρώνει. Πάνω σε πολλά ζητήματα, όπως πλειστηριασμοί, απολύσεις, στις σχολές,στα σχολεία αντίστοιχα κλπ. Ομολογουμένως είναι δύσκολο πράγμα το να ανοίγουμε επιμέρους μέτωπα που θα συσπειρώνουν και θα δείχνουν ένα δρόμο. Σε αυτή τη συγκυρία δεν φαίνεται κάτι άλλο. Οι ιστορικές αναδρομές, μάλλον δε βοηθάνε στο επίπεδο του ξεπατικώματος, γιατί οι συγκρίσεις είναι άκυρες. Άλλοι συσχετισμοί, άλλη η εμπειρία τότε, τελείως άλλες καταστάσεις. Προφανώς σε μία γενική ιδέα μπορεί κάποιος να βγάζει συμπεράσματα και να προσπαθεί να καταλάβει συγκρίνοντας αλλά το να επικαλούμαστε, πχ αυτός τότε έκανε αυτό, ο τάδε το άλλο κλπ, μπορεί να γίνεται όταν μιλάμε για τις ίδιες συνθήκες.
Για να μη παρεξηγηθεί και θεωρηθεί ότι κυριαρχεί ο υποκειμενισμός στο μυαλό μου, τα γενικά καθήκοντα είναι τα ίδια γιατί στον καπιταλισμό στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο είμαστε, αλλά τα επιμέρους νομίζω δεν έχει μεγάλη αξία να τα συγκρίνει κάποιος. Είναι αντι-ιστορικό και αντι-διαλεκτκό. Να δασκαλίσω και λίγο,χεχεχε. Γιατί τι είναι διαλεκτική στο επίπεδο της πολιτικής; να μπορείς να αναλύσεις τα όρια και τα άκρα της κατάστασης, να δεις πως οι αντιφάσεις συνολικοποιούνται στις κυρίαρχες αντιθέσεις, δηλαδή η κυρίαρχη αντίθεση στην ελλάδα για το κίνημα, πιστεύω ότι είναι ιμπεριαλισμός-λαοί, και η βασική κεφάλαιο-εργασία. Προφανώς διαλεκτικά μπορείς να δεις όλες τις επιμέρους πλευρές της κατάστασης, αυτές τις "αντιφάσεις" και να δεις πως συνδέονται στο γενικό. Ο φασισμός πχ και η φασιστικοποίηση δεν είναι η προσπάθεια από τη μεριά του συστήματος, τα οργισμένα και λουμπενοποιημένα (όχι με την ελιτίστικη αλλά με την ουσιαστική έννοια)τμήματα στο φόντο της κρίσης, να οδηγηθούν στην μαύρη αγκαλιά του;, ταυτόχρονα με την αυστηροποίηση και ένταση της καταστολήσ και τρομοκρατίας απο τη μερά του κράτους; Δηλαδή το κενό που αφήνει η αριστερά και το κίνημα, το καλύπτει το σύστημα. Έτσι δεν είναι η δυναμική της κατάστασης; Μπορεί να ισχυριστεί κάποιος ότι ο φασισμός σήμερα έχει την ακτινοβολία και αποδοχή του 30? ότι αποτελεί ρεύμα μαζικό ; Μη πλατιάσω κιόλας. Αλλά από όσα έχω μπορέσει να καταλάβω αυτά τα χρόνια, κυριαρχεί μία πρεμούρα, ότι είναι "λίγη η αριστερά" κλπ. Προφανώς και είναι λίγη αλλά το θέμα είναι το ότι αυτό δεν την χαρακτηρίζει πολιτικά, είναι ποσοτικός ο χαρακτηρισμός. Δεν έχει πρόγραμμα κλπ κλπ κλπ. Δε λέω ότι τα λέτε εσεις αυτά στη συζήτηση εδω, αλλά λεω ότι ακούγονται πολύ. Ότι δεν υπάρχουν τα αιτήματα δεν υπάρχουν οι θέσεις δεν υπάρχουν τα προγράμματα δεν υπάρχει ο ρεαλισμός(αυτό και αν ακούγεται). Αν δε συμφωνήσουμε συναγωνιστές ότι έχουμε ξεκινήσει παγκόσμια και ξεμυτίζουμε από μια βαθιά ήττα, όλα τα άλλα είναι μπαρούφες. Δηλαδή αυτό σημαίνει ότι ακολουθούν και οι πολιτικές οργανωτικές και ιδεολογικά προεκτάσεις της ήττας, παγκόσμια! όχι μόνο στην ελλάδα. Πρώτα συμφωνάμε αυτό και μετά πάμε στα παρακάτω. Προσωπικά θεωρώ ότι στην απουσία μαζικού κινήματος, πρέπει να δημιουργήσουμε επιμέρους "κινηματάκια" που να λύνουν ζητήματα με καλούς όρους όχι όρους προπαγάνδας ζύμωσης δηλαδή. Εκεί είναι και το δύσκολο του πράγματος από ότι βλέπω.
Ο.Ν.
Δημοσίευση σχολίου