ΟΣΟ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΗΣ,
ΤΟΣΟ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΘΑ ΜΕΝΟΥΝ ΣΤΗ ΓΩΝΙΑ
Την Πέμπτη 26/10, στη φοιτητική πορεία που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας, ενάντια στον νέο νόμο Γαβρόγλου και για τη διεκδίκηση της άμεσης διανομής των συγγραμμάτων, γίναμε μάρτυρες μιας άκρως διαλυτικής και διασπαστικής στάσης από τις δυνάμεις της ΕΑΑΚ. Πιο συγκεκριμένα, παρά την σχετικά μικρή μαζικότητα της πορείας, ένδειξη της αποσυγκρότησης του φοιτητικού κινήματος, είδαμε εξαρχής συγκρούσεις μικροηγεμονισμών για το ποιος θα τεθεί στην κεφαλή της πορείας μεταξύ των διαφόρων μερίδων της ΕΑΑΚ, στο πλαίσιο της γνωστής λογικής που αντιμετωπίζει τους συλλόγους με τίτλους ιδιοκτησίας, με αποτέλεσμα να μην είναι σίγουρο για αρκετή ώρα το αν θα πραγματοποιηθεί ενιαία πορεία. Στη συνέχεια, ενώ κατευθυνόμασταν προς τα Προπύλαια για την ολοκλήρωση της διαδήλωσης, ένα από τα δύο μπλοκ συλλόγων που «έλεγχαν» τα ΕΑΑΚ, αποχώρησε από το κεντρικό σώμα της πορείας, διασπώντας την και αποδυναμώνοντας την ακόμα περισσότερο, και πήγε να «συγκρουστεί», υπό τη συνοδεία των δημοσιογραφικών καμερών, με τις δυνάμεις των ΜΑΤ. Αυτά τα γεγονότα , που στην ουσία τους είναι έκφραση των εσωτερικών αντιπαραθέσεων που λαμβάνουν χώρα στην ΕΑΑΚ τις τελευταίες ημέρες, αλλά και της άποψης τους για τον τρόπο οικοδόμησης κινήματος, έρχονται για άλλη μια φορά να φορτώσουν στο φοιτητικό κίνημα βάρη που δημιουργήθηκαν έξω από αυτό.
Παρά το προβληματικό γεγονός, ότι τα μπλοκ των συλλόγων ήταν στην ουσία μεταφερόμενες «σφραγίδες» μέσα από Δ.Σ, μιας και από τους συλλόγους που συμμετείχαν κάποιοι μόνο πήραν αποφάσεις μέσω Γενικών Συνελεύσεων, εκεί που θέλουμε να επικεντρωθούμε είναι αλλού. Καταρχάς, μπαίνει κύρια η ευθύνη από τις δυνάμεις της αριστεράς, της καθυστέρησης περίπου ενός μήνα, να γίνει μια πορεία στο κέντρο της Αθήνας, ώστε να αναδειχθεί ότι ο ν. Γαβρόγλου, αλλά και οι εξελίξεις με τη μη διανομή των συγγραμμάτων, εντάσσονται σε μια συνολικότερη κατεύθυνση του συστήματος. Ευθύνη που μεγαλώνει, αν αναλογιστεί κανείς ότι όλες οι κινητοποιήσεις το προηγούμενο διάστημα αναλώθηκαν στο σύρσιμο συλλόγων στο Υπ. Παιδείας για να διαπραγματευτούν με τον υπουργό ή την εκτόνωση του φοιτητικού αναβρασμού με την άρνηση καλέσματος νέου γύρου γενικών συνελεύσεων τις 2 προηγούμενες βδομάδες.
Κατά δεύτερον, όσον αφορά την πορεία της Πέμπτης, μπαίνει το ερώτημα αν οι δυνάμεις της ΕΑΑΚ, αντιλαμβάνονται την ανασυγκρότηση του φοιτητικού κινήματος ως αναγκαιότητα, που απαντιέται βαδίζοντας στην κατεύθυνση της αντίστασης και διεκδίκησης με μαζικούς όρους πάλης ή προκρίνουν κατά βάση τις εικονικές δράσεις και συγκρούσεις ως απάντηση. Πόσο μάλλον το να φτάνουν στο σημείο να βάζουν τις μικροπολιτικές αντιθέσεις στο εσωτερικό τους, πάνω απ’ όλα, μεταφέροντας τες στο φοιτητικό κίνημα, αποσυγκροτώντας το ακόμα περισσότερο. Η απάντηση από ό, τι φάνηκε δυστυχώς, είναι η δεύτερη και είναι σίγουρο ότι τα αίτια πηγάζουν από το πολιτικό αδιέξοδο αυτών των δυνάμεωννα απαντήσουν στην κινηματική υποχώρηση και να δώσουν μια ουσιαστική διέξοδο αναμέτρησης για τη νεολαία. Μάλλον, για να είμαστε πιο ακριβείς, από την τάση τους να χωνέψουν αυτήν την κινηματική υποχώρηση ως μια μόνιμη κατάσταση, από την αποδοχή της «παντοδυναμίας του συστήματος». Άλλωστε, σε αυτή συνέβαλλαν με το παραπάνω και οι ίδιοι, επενδύοντας για χρόνια στις αυταπάτες για την αριστερή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τη δυνατότητα διαχείρισης του συστήματος. Εκ των πραγμάτων, αυτή η στάση ταυτίζεται και με την ανεμπιστοσύνη στις δυνάμεις των νεολαιίστικων αντιστάσεων.
Για εμάς, κάθε αγωνιστής πρέπει να έχει συγκεκριμένη θέση απέναντι σε αυτόν το θίασο που εξελίχθηκε. Πρώτον, θέση απέναντι στην οποιαδήποτε προσπάθεια πολιτικών δυνάμεων να μεταφέρουν τις εσωτερικές αντιπαραθέσεις τους στο κίνημα, καταλήγοντας με ευθύνη αυτών των δυνάμεων να διασπάται και διαχωρίζεται η πορεία σε 2 μέρη. Δεύτερον, θέση απέναντι στον εικονικό συνδικαλισμό αυτών των δυνάμεων, των «ριζοσπαστικών δράσεων και συγκρούσεων», που από πίσω κρύβεται η υποταγή στους συσχετισμούς και ο διακαής πόθος της ολιγόλεπτης δημοσιογραφικής δημοσιότητας ή και της συνάντησης με υπουργούς, για να «συζητηθούν» ειρηνικά τα αιτήματα των φοιτητών.
Η απάντηση στην επίθεση που εξελίσσεται στα δικαιώματά μας, βρίσκεται στην κατεύθυνση της ανασυγκρότησης των συλλόγων μας, μέσω της συμμετοχής και υπεράσπισης των συλλογικών μας διαδικασιών. Με την πολιτική ζύμωση και την αντιπαράθεση στα πλαίσια του κινήματος, με ουσιαστικό διάλογο, ώστε να ξεχωρίσουμε ποιοι είναι οι εχθροί μας, αλλά και ποιοι οι ψεύτικοι «φίλοι». Μακριά από λογικές και πρακτικές συνδιαχείρισης του συστήματος και εικονικών δράσεων που προσπαθούν να κρύψουν την αποσυγκρότηση του κινήματος «κάτω απ’ το χαλάκι», καταλήγοντας όχι μόνο να μην δίνουν λύση, αλλά να δημιουργούν όλο και περισσότερες αυταπάτες για το πως διεκδικούνται δικαιώματα.
http://www.agonistikeskiniseis.org/
9 σχόλια:
Παντού φαντάσματα βλέπετε.Πάρθηκε η απόφαση να παραδοθεί ψήφισμα συλλόγων σε εκπρόσωπο της Βουλής,εκεί αντί για εκπρόσωπο οι φοιτητές αντίκρυσαν τρείς δοιμιρίες των ΜΑΤ με τους περισσότερους άνδρες τους να κρατούν χημικά στα χέρια και να χτυπούν προκλητικά τα γκλοπ στις ασπίδες…Όσο για τις κάμερες,πάντα υπάρχουν κάμερες στην πλαϊνή είσοδο της Βουλής (εκείνη τη μέρα είχε και συνεδρίαση μάλιστα) οπότε καμία κάμερα δεν ακολούθησε τους φοιτητές (που δεν ήταν μόνο της ΕΑΑΚ).
ΓΚ
γιατι δεν πατε στην ΚΝΕ ρε λεβεντοπαιδα ?
Αυτο θα πει πολιτικη αντιπαραθεση! "Αφου δεν συμφωνειτε μαζι μας γιατι δεν πατε στην κνε;"! Αφου αυτες οι δυο αποψεις υπαρχουν στο κινημα, των εαακ και της κνε.. γιατι... ειναι οι πιο πολλοι κι αυτο καθιστα μια αποψη σωστη.
Απαντηση βεβαια για τα οσα θετει τα κειμενο αμφιβαλλω αν θα δοθει απο την κατα τα αλλα πρωτοπορια του φκ. Οι απαντησεις ως συνηθως θα μενουν στο επιπεδο του τελευταιου σχολιαστη
Κανένα φάντασμα και καθόλου καινούργια η λογική των εικονικών συγκρούσεων. Από όσα μας έχει μάθει ο χώρος σας είναι πάγια η λογική της ψευτοεκτονωσης του δυναμικού σας για να λέτε μερα στα συντονιστικά σας ότι κάτι κάνατε ενώ στην ουσία αναπαράγεται την ήττα και την μιζέρια. Για το ψήφισμα στη βουλή κλπ νομίζω ότι είναι αστείο επιχείρημα γτ δεν είναι και η πρώτη φορά που 50 οργανωμένοι κρυμμένοι πίσω από τους συλλόγους κάνουν τέτοια πράγματα. Η ουσία είναι ότι αναπαράγετε τις εσωτερικές σας κόντρες ανάμεσα σε ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ στις πλάτες των συλλόγων.
Όσον αφορά τον "λεβέντη" που απορει γιατί δεν πάμε στην ΚΝΕ. Να τον πληροφορήσουμε αν δεν ξέρει ότι ο χώρος στον οποίο δραστηριοποιείται έχει μήτρα την ΚΝΕ και οι μήτρες δεν ξεχνιούνται (άλλωστε αυτά που κάνετε τώρα με τα καπέλα στους συλλόγους κλπ τα έκανε πρώτη η ΚΝΕ, από εκεί τα μάθατε). Τέλος η ερώτηση επιστρέφεται μιας και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ με μόνιμο τρόπο απευθύνεται στο ΚΚΕ για συμπόρευση και μένει με το παράπονο και η ΛΑΕ προδομένη από τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν έκανε όσα είπε απευθύνει πάλι κοινή δράση στο ΚΚΕ για να υλοποιήσουν μαζί τον παλιό καλό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης(τόσο ριζοσπάστες!)
Δημήτρης Γ.
Περί φαντασμάτων ο λόγος:
http://antarsya.gr/node/4554
http://aras.gr/apantisi-stin-anakinosi-tis-26-10-2017-tis-ant-ar-sy/
Η συκοφάντηση της αριστεράς κατ' εξακολούθηση και χωρίς ίχνος ντροπής από τους επιστήμονες του είδους...
Τ.Σ.
Δύο απόψεις. ΚΝΕ και ΕΑΑΚ. Που τις είδες τις "δύο"; Μία είναι!
Προς τι η συγκεκριμενοποίηση (έως και στοχοποίηση) ότι οι συγκρουόμενοι ήταν μέλη των ΕΑΑΚ; Δεν ήταν συγκέντρωση για τις φοιτητικές εκλογές,φοιτητική διαδήλωση για φοιτητικά ζητήματα ήταν.Στα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων υπάρχουν μέλη της ΕΑΑΚ,της ΟΕΝ,της ΑΡΔΙΝ,της ΑΡΕΝ (όσοι έχουν απομείνει),ακόμη και φοιτητές που κινούνται στον αναρχοαυτόνομο χώρο.
Υ.γ.: Δε γίνεται να ζητάς επίμονα κοινή δράση και ταυτόχρονα ανά τρείς ημέρες να ανεβάζεις άρθρα που βάλλουν κατά ορισμένων χώρων του κινήματος (είτε ΕΑΑΚ,είτε ΝΑΡ,είτε ΛΑΕ,είτε αναρχικοί).
RED
Καταπληκτική η λογική του Red. Η κοινή δράση σημαίνει άρση της κριτικής και τη πάλης των γραμμών, αφομοίωση. Για τον Red μέσα στο κίνημα καταργούνται οι πολιτικές διαφωνίες. Το ξέρω ότι σου φαίνεται περίεργο, αλλά προσπαθούμε να κάνουμε πολιτική αντιπαράθεση σε κάτι που θεωρούμε ζημιογόνα πρακτική για το κίνημα. Αν θεωρείτε ότι αυτό που πραγματοποιήθηκε ήτανε όντως κάποιου είδους σύγκρουση ή πήγε μπροστά το κίνημα, μπορείτε να το υπερασπιστείτε επί της ουσίας, όμως δεν βλέπω κάποιο πραγματικό επιχείρημα μέχρι στιγμής.
ΥΓ - Μπορεί κάθε τρεις μέρες να βάλουμε κατά των θέσεων που θεωρούμε λαθεμένες αλλά και κάθε τρεις μέρες παίρνουμε πρωτοβουλίες κοινής δράσης οι οποίες συχνά αγνοούνται ή πέφτουν στο κενό.
Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια red; Λες και δε γνωριζόμαστε μεταξύ μας!
Όταν σε πάμπολλες περιπτώσεις έχουμε δει "συνεργαζόμενους" σε ΑΝΤΑΡΣΥΑ και ΕΑΑΚ, δημόσια στο δρόμο, να πλακώνονται στο ξύλο είτε για την κατεύθυνση του μπλογκ τους, είτε για το ποιος θα κρατήσει το πανό, είτε για το ποιος θα μπει με το δικό του μπροστά, είτε να διαδηλώνουν οι μισοί στο Μουσείο και οι άλλοι μισοί κάτω από τη ΓΣΕΕ, όταν η κόντρα ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ δημιουργεί μεγάλα κενά σε ενιαίες κατά τα άλλα διαδηλώσεις και το κυριότερο μπροστά σε κάθε προσπάθεια χειραγώγησης με καθαρά εξωκινηματικούς τρόπους του κινήματος εμείς θα πρέπει στ' όνομα της κοινής δράσης να σιωπήσουμε;
Αλήθεια; Στα σοβαρά ρωτάς; Στο όνομα της κοινής δράσης πάνω σε συγκεκριμένα ζητήματα θα σταματήσει η ιδεολογική και πολιτική διαπάλη; Τόσο δύσκολο είναι να κατανοηθούν τα αυτονόητα ή μήπως με τέτοια ηθικοπλαστικά σχόλια υπάρχει αποφυγή απάντησης στο επίδικο του κειμένου;
Δημοσίευση σχολίου