Πρώτη είδηση σήμερα η Καταλονία. Καθόλου άδικα βέβαια! Για τα γεγονότα εκεί την άποψή μας, τις σκέψεις μας, τις εκφράζουμε στο άρθρο που δημοσιεύσαμε χθες: https://antigeitonies.blogspot.gr/2017/09/blog-post_69.html.
Εμείς εδώ να κάνουμε ένα σχόλιο μόνο. Πολλοί βγαίνουν με χαρακτηριστική άνεση και ονειρεύονται κάθε είδους επαναστάσεις, με τον ίδιο τρόπο που ονειρευόντουσαν στην Ουκρανία, στη Ροζάβα και το Κομπανί, στη Βενεζουέλα. Παραβλέποντας εσωτερικούς και διεθνής συσχετισμούς, ντόπιες αστικές τάξεις και ιμπεριαλιστές, τις επιδιώξεις τους, παραβλέποντας την κατάσταση του εργατικού, λαϊκού και κομμουνιστικού - αριστερού κινήματος κατέληγαν σε συμπεράσματα τα οποία στο τέλος αναγκαζόντουσαν να τα κάνουν ...γαργάρα και να αρχίσουν να ψάχνονται γι' αλλού, χωρίς να νοιώθουν την ανάγκη να λογοδοτήσουν για τα προηγούμενα! Οι ίδιοι που προσάρμοζαν τις ιμπεριαλιστικές θεωρίες περί παγκοσμιοποίησης και ολοκλήρωσης στα αριστερά, που διέβλεπαν κατάργηση του έθνους κράτους και βγάζαν συμπεράσματα του τύπου "είμαστε λίγο πριν τον κομμουνισμό", τώρα ελπίζουν σε εθνικές επαναστάσεις, σε χωρισμό - δημιουργία νέων εθνικών κρατών, που μπορεί να μετατραπούν σε κάτι άλλο, που αμφισβητούν την παγκοσμιοποίηση!!! Βέβαια κάποιες άλλες περιπτώσεις, όπου οι εξεγέρσεις και οι επαναστάσεις γίνονται με το λαό και τους κομμουνιστές στα όπλα και δε ταιριάζουν στα μεταρυθμιστικά τους όνειρα τις αγνοούν πλήρως, τους γυρνάνε τη πλάτη επιδεικτικά. Π.χ. στην Ινδία.
Δικό τους όπλο είναι τα δημοψηφίσματα και οι κάθε είδους εκλογικές διαδικασίες. Ο κόσμος στους δρόμους δικαιολογείται μόνο συμπληρωματικά των εκλογικών -κάλπικων- διαδικασιών κι ας είναι επικεφαλής ενός τέτοιου κινήματος αντιδραστικές αστικές τάξεις που το μόνο που κάνουν είναι να διαπραγματεύονται εντός και εκτός κρατικών σχηματισμών μια καλύτερη θέση. Κι ας είναι επικεφαλής τοπικές κυβερνήσεις που η επιθετική τους στάση απέναντι στα δικαιώματα των εργαζόμενων δεν έχει σε τίποτα να ζηλέψει από τη στάση των κεντρικών κυβερνήσεών τους ή των διεθνών σχηματισμών που υποτίθεται ότι αμφισβητούν.
Κλείνουμε αυτό το σχόλιο με ένα (προβοκατόρικο ίσως) ερώτημα. Όλοι όσοι σκίζουν τα ιμάτιά τους για το δικαίωμα των Καταλονών να διεξάγουν δημοψήφισμα για την εθνική τους ανεξαρτησία γιατί κάνουν το κορόιδο ή και αντιτάσσοναι ανοιχτά στην αντίστοιχη περίπτωση του ιρακινού Κουρδιστάν; Εκεί οι Κούρδοι δεν έχουν το δικαίωμα στην εθνική ανεξαρτησία;
Αναδημοσιεύουμε ένα βίντεο, ένα τραγούδι στα Καταλονικά, για τους εργάτες της Καταλονίας, της Ισπανίας, όλου του κόσμου. Το αφιερώνουμε στον εργαζόμενο λαό της Καταλονίας και στον αγώνα για τα δικαιώματά του.
Αντιγράφουμε και μια παλαιότερη (του '12) αναδημοσίευσή μας με τη μετάφραση των στίχων:
Οι EINA από την Καταλονία είναι η συνέχεια των inadaptats (1992-2005) ενός πολιτικοποιημένου μουσικού συγκροτήματος η αλλοιώς "μιας πολιτικής-μουσικής κολεκτίβας αντιπληροφόρησης με στόχο την επέκταση της ουτοπίας στις χώρες της Καταλονίας".
Με δύο album στο ιστορικό τους: l'art de la guerra (2008) και l'estat i la revolucio (2011) οι EINA σπάνε το punk-rock κλισέ των inadaptats και πειραματίζονται με νέους (και όχι μόνο) ήχους.
ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ-L'ESTAT I LA REVOLUCIÓ
Όχι, δεν θα κλάψουμε ξανά.
Αρκετά γλείψαμε τις πληγές μας από τα χτυπήματα της ζωής.
Πολλά από τα λάθη μετατράπηκαν σε φόβους.
Οι ουτοπίες έχουν πεθάνει, ας βρούμε άλλους τρόπους.
Είμαστε παιδιά αυτών των δρόμων,
όπου πολλοί εργάτες έχασαν τη ζωή τους αφήνοντας ως κληρονομιά την εμπειρία τους.
Σε πολλές μάχες ηττηθήκαμε,
δεν θα μπορέσουμε να επαναλάβουμε την ιστορία,
τώρα θα ζήσουμε τη δόξα.
Πάντα, όποιος έχει την παραγωγή ποτέ δεν θα διαθέσει τα εργαλεία που μας δίνουν δουλειά.
Δεν έχει μείνει τίποτα άλλο, μόνο οι πληγές.
Τα χέρια μας είναι το κεφάλαιο μας.
Όλα αυτά που έχουμε μάθει, καθοδηγούνται από τους εργάτες:
Μαρξ, Ένγκελς, Λένιν.
Αν το κράτος είναι ένα εργαλείο καταπίεσης, δεν θα σταματήσουμε μέχρι να το καταστρέψουμε και να φωνάξουμε:
"ΝΙΚΗ!"
Πάντα, όποιος έχει την παραγωγή ποτέ δεν θα διαθέσει τα εργαλεία που μας δίνουν δουλειά.
Δεν έχει μείνει τίποτα άλλο, μόνο οι πληγές.
Τα χέρια μας είναι το κεφάλαιο μας.
Ο Σοσιαλισμός ανοίγει τις πόρτες για να οικοδομήσουμε μια πραγματική δημοκρατία.
Πάντα, όποιος έχει την παραγωγή ποτέ δεν θα διαθέσει τα εργαλεία που μας δίνουν δουλειά.
Δεν έχει μείνει τίποτα άλλο, μόνο οι πληγές.
Τα χέρια μας είναι το κεφάλαιο μας.
Ο Σοσιαλισμός ανοίγει τις πόρτες για να οικοδομήσουμε μια πραγματική δημοκρατία.
Ο κομμουνισμός είναι ο στόχος μας, όπου θα γιορτάσουμε την εξαφάνιση όλων των κρατών. Την εξαφάνιση όλων των κρατών.
κατέβασέ το:
http://www.mediafire.com/?8838i4yohbo82po
τσέκαρέ το:
http://www.einappcc.cat/
πηγή: Όλα είναι δρόμος...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου