Έληξε η 6χρονη ομηρία των 12 φοιτητών του Φυσικού Ηρακλείου

Έληξε αισίως, η 6χρονη ομηρία των 12 φοιτητών του Φυσικού Ηρακλείου, σήμερα 19/12 με την αθώωση τους. Η αθώωση τους αυτή, είναι μία νίκη που πέτυχε το φοιτητικό αλλά και συνδικαλιστικό κίνημα που αλληλέγγυο στάθηκε 6 χρόνια ενάντια στις τρομοκρατικές αυτές διώξεις.

Είναι μία νίκη, την οποία το αστικό σύστημα δικαιοσύνης αναγκάστηκε να παραχωρήσει αφού κράτησε 6 χρόνια σε ομηρία τους 12 φοιτητές, ελπίζοντας ότι η στήριξη θα ξεφουσκώσει και οι διωκόμενοι θα τρομοκρατηθούν. Το μήνυμα που ήθελαν να περάσουν οι «αδέκαστοι» της αστικής δικαιοσύνης είναι ότι, όποιος αγωνίζεται και διεκδικεί τα δίκια του θα δικάζεται και θα βρίσκεται σε καθεστώς ομηρίας και τρομοκρατίας, θέλοντας έτσι να στοχοποιήσουν συνολικά τους αγώνες και τις διεκδικήσεις. Δεν πέρασε όμως, παρόλες τις προσπάθειες και τον μεθοδευμένο χαρακτήρα της δίκης.

Δεν πέρασε επίσης η προσπάθεια των καθηγητών που έσυραν στα δικαστήρια τους φοιτητές, το μήνυμα ότι στα πανεπιστήμια και ΤΕΙ δεν χωράνε αγώνες, δεν χωράνε αντιστάσεις. Μία στάση η οποία καταδικάστηκε απο 23 φοιτητικούς συλλόγους της Κρήτης και άλλα σωματεία. Η δίκη είχε ξεκάθαρο χαρακτήρα ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής-πολιτικής δράσης, καθώς αφορούσε μία παράσταση διαμαρτυρίας τον Οκτώβρη του 2011. Αυτή η παράσταση διαμαρτυρίας έγινε μετά την απόφαση των καθηγητών να μην ορίσουν νέα ημερομηνία μετάθεσης της εξεταστικής, ώς αντίποινα στις καταλήψεις που είχαν προηγηθεί. Το κατηγορητήριο αφορούσε την παράνομη κατακράτηση των καθηγητών και την απόπειρα παράνομης βίας. Την ημέρα της διαμαρτυρίας οι καθηγητές κάλεσαν την αστυνομία και ακολούθησαν συνεχείς αναφορές στην εισαγγελεία Ηρακλείου οι οποίες οδήγησαν στην δίωξη των 12 φοιτητών.

Οι Αγωνιστικές Κινήσεις στήριξαν αυτά τα 6 χρόνια τους διωκόμενους φοιτητές τοποθετώντας τις διώξεις στο φόντο της επίθεσης στην εκπαίδευση και στον διακαή πόθο της αστικής δημοκρατίας να τελειώνει με την πολιτική δράση στα πανεπιστήμια και ΤΕΙ, με την αγωνιστική κατεύθυνση και πρακτική του φοιτητικού κινήματος. Δυστυχώς η κοινή δράση πάνω στο συγκεκριμένο θέμα και κυρίως όπως σηκώθηκε από την πρωτοβουλία αλληλεγγύηςστους διωκόμενους, δεν έγινε με τους καλύτερους όρους. Χωρίς να θέλουμε να μειώσουμε το ρόλο της πρωτοβουλίας, πρέπει ωστόσο να αναφέρουμε ότι τοποθέτησε το ζήτημα, εν ονόματι της πλατύτητας, στην υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων με νομικίστικες αναφορές.

Η φασιστικοποίηση και η προσπάθεια φίμωσης και τρομοκράτησης του αγωνιζόμενου λαού και νεολαίας που εκτυλίσσεται πιο έντονα τα τελευταία 7 χρόνια, ως μέσο για την ευκολότερη επικράτηση της επίθεσης από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, των ιμπεριαλιστών πατρόνων τους και τις προηγούμενες κυβερνήσεις δεν αναδείχθηκε επαρκώς. Όπως επίσης δεν αναδείχθηκε η φάμπρικα διώξεων των τελευταίων ετών στους εργασιακούς και κοινωνικούς χώρους και η γενικευμένη προσπάθεια ποινικοποίησης των αγώνων. Στη βάση αυτή οι Αγωνιστικές Κινήσεις έκριναν την αυτόνομη παρέμβαση τους στο ζήτημα ώστε να το αναδείξουν με τρόπο τέτοιο που να προωθεί την ανάπτυξη του λαϊκού και φοιτητικού κινήματος.