Αφορμή για το κείμενο αυτό στάθηκε η ανακοίνωση του Ελευθεριακού Σχήματος Φιλοσοφικής ΑΠΘ με τίτλο "Τι συμβαίνει πίσω από τις ναρκοπιάτσες και τα κλειδώματα των σχολών;" (https://athens.indymedia.org/post/1580664/). Το κείμενο επιχειρεί να απαντήσει σε μια σειρά -πραγματικών- ζητημάτων που απασχολούν τους φοιτητές στο ΑΠΘ. Και αυτά έχουν να κάνουν με τη διέλευση τις βραδινές ώρες μέσα απ' το πανεπιστήμιο, το εμπόριο ναρκωτικών που γίνεται μπροστά μας μέρα μεσημέρι, τα κλειδώματα σχολών που περιορίζουν πολιτικές και πολιτιστικές δράσεις (βλ. θεατρικές ομάδες). Το σύστημα προσπαθεί να συκοφαντήσει και να δυσφημίσει το Άσυλο με κάθε τρόπο, ώστε να το απονομιμοποιήσει στις συνειδήσεις του φοιτητόκοσμου, να καταφέρει τελικά να το καταργήσει. Είναι πρόσφατη η ανακοίνωση της Πρυτανείας που καλεί την αστυνομία στο Άσυλο με πρόσχημα την καταπολέμηση των ναρκωτικών. Κόντρα σε αυτή την κατάσταση κινηθήκαμε και συνεχίζουμε να κινούμαστε, προσπαθώντας να ενισχύσουμε εστίες αντίστασης στις σχολές, να συμβάλλουμε στην πραγματική υπεράσπιση του Ασύλου, της οργάνωσης και των λαϊκών αγώνων. Αντιληφθήκαμε όμως ότι ο αγώνας αυτός πρέπει να απαντήσει και σε ζητήματα που δεν μπορούν να λήξουν με μια τοποθέτηση. Κι αυτά έχουν να κάνουν με το υπαρκτό πρόβλημα των ναρκωτικών στο campus και της ασφάλειας όσο και με τη σχέση της ίδιας της νεολαίας με τα ναρκωτικά.
Και σε αυτό το σημείο είναι που το κείμενο ενώ αναγνωρίζει ορισμένα προβλήματα σωστά, αδυνατεί πλήρως να δώσει μια πειστική απάντηση για να παλέψουν οι φοιτητές. Διαβάζουμε:
1) "Όλες οι ψυχοτρόποι ουσίες δεν είναι συνάμα ναρκωτικές. Ψυχοτρόπος είναι η οποιαδήποτε φαρμακευτική ή φυτική κατά κανόνα ουσία που αλλάζει τον ψυχισμό ενός ανθρώπου. Από την άλλη, ναρκωτική είναι η φαρμακευτική ουσία που καταστέλλει το νευρικό σύστημα, που σε ναρκώνει με λίγα λόγια." Η τοποθέτηση για το διαχωρισμό ψυχοτρόπων/ναρκωτικών ουσιών είναι αντιεπιστημονική, καθώς αγνοεί το ότι όλα τα ναρκωτικά είναι ψυχοτρόπα, ώστε να προκαλούν ψυχικό εθισμό. Επίσης ότι πολλά ναρκωτικά είναι το ακριβώς αντίθετο, είναι διεγερτικά. Κι επειδή μας προκύπτει η εύλογη απορία πώς κατέληξαν σε τόσο γελοία άποψη για τον ορισμό του ναρκωτικού, μάλλον μας απαντάται αμέσως παρακάτω: "Η κάνναβη είναι η πιο διαδεδομένη ψυχοτρόπος -και μη επιβλαβής για την υγεία- ουσία που εσφαλμένα συγκαταλέγεται στις ναρκωτικές ουσίες." Θα μπορούσαμε να πούμε μάλιστα ότι όταν συζητάμε για τον κατασταλτικό ρόλο των ναρκωτικών στη νεολαία, μας ενδιαφέρει δευτερευόντως η σωματική βλάβη, με την έννοια ότι το σύστημα θέλει κυρίαρχα να χτυπήσει τη δυνατότητα ενός νέου να σκέφτεται, να αμφισβητεί. Αν μπορεί να βρίσκεται αδρανής και σε μια μόνιμη αναζήτηση τρόπου να "φτιαχτεί", τα ναρκωτικά υπηρετούν τέλεια το σύστημα. Αλλά εδώ θέλουμε να τονίσουμε ότι η άποψη που εκφράζει το κείμενο, έρχεται να συμβάλλει με τον δικό του, "ελευθεριακό" τρόπο στην κατεύθυνση της αποποινικοποίησης των "μαλακών" ναρκωτικών του ΣΥΡΙΖΑ.
Διαβάζουμε: "Η τοξικομανία αποτελεί κατά βάση, λοιπόν, πρόβλημα που γεννά η ίδια η απαγόρευση" και μετά "Η όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό καταπιεσμένων στην εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες, στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να βρουν έναν τρόπο διαφυγής από τη βάρβαρη καθημερινότητα που επιβάλλουν στους από τα κάτω το κράτος και το κεφάλαιο. Στον αντίποδα, το ποσοστό των χρηστών που καταφέρνει να απεξαρτηθεί ελαττώνεται δραματικά." Άρα εν τέλει πού οφείλεται η εξάρτηση των χρηστών; Η απάντηση σε αυτό θα ξεκαθαρίσει και τη στάση απέναντι στο ζήτημα.
Συνεχίζοντας:"[...]δε νοείται για μας καμία απαγόρευση στην αυτοδιάθεση του ψυχισμού και των σωμάτων των ανθρώπων. Δεν είμαστε αυτοί που θα απαγορεύσουν τη χρήση ουσιών, καθώς αυτή η κίνηση συνιστά εξουσιαστική συμπεριφορά., Δεν αποκλείουμε το γεγονός πως υπάρχουν ψυχοτρόποι ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς/ιατρικούς σκοπούς, αλλά και για ευφορικούς/ψυχαγωγικούς λόγους όταν δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία."
Για μας είναι ξεκάθαρο ότι η ελευθερία επιλογής, ακριβώς αφενός στη βάση της ψυχικής/σωματικής εξάρτησης και αφετέρου στη βάση της βάρβαρης καθημερινότητας, υπάρχει σαν τέτοια μόνο στα λόγια. Αυτό που ζούμε στην πράξη είναι η εξουσιαστική συμπεριφορά του συστήματος στις ζωές μας μέσω της προώθησης των ναρκωτικών. Το σύστημα ωθεί τη νεολαία στα ναρκωτικά και την κάθε είδους αποξένωση, αποχαύνωση, εθισμό, στις πρόσκαιρες "απολαύσεις" ακριβώς για να την αποτρέψει απ' το να δει ότι υπάρχει ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ! Εδώ δένει και η όλη η ιστορία με τα κλειδώματα, στο να μην συναντιούνται καν οι νέοι μεταξύ τους! Σε αυτή την κατεύθυνση έρχεται να πατήσει και το γεγονός ότι, αν και παράνομα τα ναρκωτικά, ο κρατικός μηχανισμός είναι βαθιά μπλεγμένος στα κυκλώματα, ώστε να εξασφαλίζει τη διαρκή διοχέτευση τους στη νεολαία. Ξέρουμε άλλωστε και στην πράξη πώς λειτούργησαν τα ναρκωτικά μέσα σε κινήματα και πώς λειτουργούν για να καθυποτάξουν (ΟΛΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ) τη συνείδηση του νέου.
Κλείνοντας, δεν χωράνε αντιφατικές και διφορούμενες τοποθετήσεις στο θέμα. Τα ναρκωτικά είναι μέσο χειραγώγησης της νεολαίας. Δεν υπάρχουν άνθρωποι που τα κάνουν για ψυχαγωγικούς/ευφορικούς λόγους και άλλοι ως τρόπο διαφυγής. Η χρήση -και αυτόαποδεικνύεται και με την αύξηση της τα τελευταία χρόνια- συναρτάται τόσο με την συσσώρευση αδιεξόδων στη ζωή του νέου, όσο και με έλλειψη μιας ουσιαστικής συγκροτημένης "εναλλακτικής" συλλογικής διεξόδου στα προβλήματα του, μιας αγωνιστικής διεξόδου. Δεν είμαστε ούτε με την νομιμοποίηση των ναρκωτικών ούτε θεωρούμε ότι το κράτος τα καταπολεμά πραγματικά. Ούτε με τις ναρκωτικές ούτε με τις ψυχοτρόπες. Και ούτε υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός. Γι' αυτό και πρέπει να παρεμβαίνουμε στη νεολαία θίγοντας το θέμα και ανοίγοντας την άποψή μας ενάντια στη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Και έχουμε να διανύσουμε πολύ δρόμο ακόμα, τόσο κόντρα στις συστημικές όσο και στις "προοδευτικές" απόψεις.
Ι.Γ.
Και σε αυτό το σημείο είναι που το κείμενο ενώ αναγνωρίζει ορισμένα προβλήματα σωστά, αδυνατεί πλήρως να δώσει μια πειστική απάντηση για να παλέψουν οι φοιτητές. Διαβάζουμε:
1) "Όλες οι ψυχοτρόποι ουσίες δεν είναι συνάμα ναρκωτικές. Ψυχοτρόπος είναι η οποιαδήποτε φαρμακευτική ή φυτική κατά κανόνα ουσία που αλλάζει τον ψυχισμό ενός ανθρώπου. Από την άλλη, ναρκωτική είναι η φαρμακευτική ουσία που καταστέλλει το νευρικό σύστημα, που σε ναρκώνει με λίγα λόγια." Η τοποθέτηση για το διαχωρισμό ψυχοτρόπων/ναρκωτικών ουσιών είναι αντιεπιστημονική, καθώς αγνοεί το ότι όλα τα ναρκωτικά είναι ψυχοτρόπα, ώστε να προκαλούν ψυχικό εθισμό. Επίσης ότι πολλά ναρκωτικά είναι το ακριβώς αντίθετο, είναι διεγερτικά. Κι επειδή μας προκύπτει η εύλογη απορία πώς κατέληξαν σε τόσο γελοία άποψη για τον ορισμό του ναρκωτικού, μάλλον μας απαντάται αμέσως παρακάτω: "Η κάνναβη είναι η πιο διαδεδομένη ψυχοτρόπος -και μη επιβλαβής για την υγεία- ουσία που εσφαλμένα συγκαταλέγεται στις ναρκωτικές ουσίες." Θα μπορούσαμε να πούμε μάλιστα ότι όταν συζητάμε για τον κατασταλτικό ρόλο των ναρκωτικών στη νεολαία, μας ενδιαφέρει δευτερευόντως η σωματική βλάβη, με την έννοια ότι το σύστημα θέλει κυρίαρχα να χτυπήσει τη δυνατότητα ενός νέου να σκέφτεται, να αμφισβητεί. Αν μπορεί να βρίσκεται αδρανής και σε μια μόνιμη αναζήτηση τρόπου να "φτιαχτεί", τα ναρκωτικά υπηρετούν τέλεια το σύστημα. Αλλά εδώ θέλουμε να τονίσουμε ότι η άποψη που εκφράζει το κείμενο, έρχεται να συμβάλλει με τον δικό του, "ελευθεριακό" τρόπο στην κατεύθυνση της αποποινικοποίησης των "μαλακών" ναρκωτικών του ΣΥΡΙΖΑ.
Διαβάζουμε: "Η τοξικομανία αποτελεί κατά βάση, λοιπόν, πρόβλημα που γεννά η ίδια η απαγόρευση" και μετά "Η όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια ολοένα και μεγαλύτερο αριθμό καταπιεσμένων στην εξάρτηση από ναρκωτικές ουσίες, στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να βρουν έναν τρόπο διαφυγής από τη βάρβαρη καθημερινότητα που επιβάλλουν στους από τα κάτω το κράτος και το κεφάλαιο. Στον αντίποδα, το ποσοστό των χρηστών που καταφέρνει να απεξαρτηθεί ελαττώνεται δραματικά." Άρα εν τέλει πού οφείλεται η εξάρτηση των χρηστών; Η απάντηση σε αυτό θα ξεκαθαρίσει και τη στάση απέναντι στο ζήτημα.
Συνεχίζοντας:"[...]δε νοείται για μας καμία απαγόρευση στην αυτοδιάθεση του ψυχισμού και των σωμάτων των ανθρώπων. Δεν είμαστε αυτοί που θα απαγορεύσουν τη χρήση ουσιών, καθώς αυτή η κίνηση συνιστά εξουσιαστική συμπεριφορά., Δεν αποκλείουμε το γεγονός πως υπάρχουν ψυχοτρόποι ουσίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς/ιατρικούς σκοπούς, αλλά και για ευφορικούς/ψυχαγωγικούς λόγους όταν δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία."
Για μας είναι ξεκάθαρο ότι η ελευθερία επιλογής, ακριβώς αφενός στη βάση της ψυχικής/σωματικής εξάρτησης και αφετέρου στη βάση της βάρβαρης καθημερινότητας, υπάρχει σαν τέτοια μόνο στα λόγια. Αυτό που ζούμε στην πράξη είναι η εξουσιαστική συμπεριφορά του συστήματος στις ζωές μας μέσω της προώθησης των ναρκωτικών. Το σύστημα ωθεί τη νεολαία στα ναρκωτικά και την κάθε είδους αποξένωση, αποχαύνωση, εθισμό, στις πρόσκαιρες "απολαύσεις" ακριβώς για να την αποτρέψει απ' το να δει ότι υπάρχει ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟΣ! Εδώ δένει και η όλη η ιστορία με τα κλειδώματα, στο να μην συναντιούνται καν οι νέοι μεταξύ τους! Σε αυτή την κατεύθυνση έρχεται να πατήσει και το γεγονός ότι, αν και παράνομα τα ναρκωτικά, ο κρατικός μηχανισμός είναι βαθιά μπλεγμένος στα κυκλώματα, ώστε να εξασφαλίζει τη διαρκή διοχέτευση τους στη νεολαία. Ξέρουμε άλλωστε και στην πράξη πώς λειτούργησαν τα ναρκωτικά μέσα σε κινήματα και πώς λειτουργούν για να καθυποτάξουν (ΟΛΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ, ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΞΑΙΡΟΥΜΕΝΟΥ) τη συνείδηση του νέου.
Κλείνοντας, δεν χωράνε αντιφατικές και διφορούμενες τοποθετήσεις στο θέμα. Τα ναρκωτικά είναι μέσο χειραγώγησης της νεολαίας. Δεν υπάρχουν άνθρωποι που τα κάνουν για ψυχαγωγικούς/ευφορικούς λόγους και άλλοι ως τρόπο διαφυγής. Η χρήση -και αυτόαποδεικνύεται και με την αύξηση της τα τελευταία χρόνια- συναρτάται τόσο με την συσσώρευση αδιεξόδων στη ζωή του νέου, όσο και με έλλειψη μιας ουσιαστικής συγκροτημένης "εναλλακτικής" συλλογικής διεξόδου στα προβλήματα του, μιας αγωνιστικής διεξόδου. Δεν είμαστε ούτε με την νομιμοποίηση των ναρκωτικών ούτε θεωρούμε ότι το κράτος τα καταπολεμά πραγματικά. Ούτε με τις ναρκωτικές ούτε με τις ψυχοτρόπες. Και ούτε υπάρχει αυτός ο διαχωρισμός. Γι' αυτό και πρέπει να παρεμβαίνουμε στη νεολαία θίγοντας το θέμα και ανοίγοντας την άποψή μας ενάντια στη χρήση ναρκωτικών ουσιών. Και έχουμε να διανύσουμε πολύ δρόμο ακόμα, τόσο κόντρα στις συστημικές όσο και στις "προοδευτικές" απόψεις.
Ι.Γ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου