Η κυβέρνηση ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ.- ΑΝ.ΕΛ. κλιμακώνει την επίθεση απέναντι στον λαό και στην εργατική τάξη και μετατρέπει τη χώρα σε πολεμικό ορμητήριο των ιμπεριαλιστών. Πουλώντας στα πλαίσια της υποτέλειας “γεωστρατηγηλίκι” και την εικόνα του “σταθερού παράγοντα“ για την προώθηση των σχεδίων των ιμπεριαλιστών στην περιοχή, δε διστάζει να φέρει το λαό και τους υπόλοιπους λαούς της περιοχής αντιμέτωπους με το ενδεχόμενο του πολέμου. Για να δώσει τα διαπιστευτήρια της και να συνεχίσει ανεμπόδιστα την επίθεση, πρέπει να καταπνίξει κάθε φωνή αντίστασης απέναντι στην πολιτική της. Γι’ αυτό και καλλιεργεί συστηματικά κλίμα τρομοϋστερίας μέσα από τα ΜΜΕ, προωθεί μέτρα έκτακτης ανάγκης και αστυνόμευσης, ρίχνει χημικά και ασκεί βία απέναντι σε διαδηλωτές, διώκει αγωνιστές. Την ίδια στιγμή μάλιστα που συμβάλλει στη διαμόρφωση εθνικιστικού κλίματος απέναντι στους γειτονικούς λαούς, ξεπλένει τους φασίστες και ξεκάθαρα δίνει περιθώρια αξιοποίησης του φασιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής στη διαδικασία διαμόρφωσης του αστικού πολιτικού σκηνικού. Έτσι οι φασίστες παίζουν ενεργά το βρώμικο ρόλο της τρομοκράτησης του λαού και δε διστάζουν να χτυπήσουν πολιτικούς χώρους. Σε όλο αυτό το πλέγμα της φασιστικοποίησης έρχεται να προστεθεί η εισβολή της αστυνομίας σε χώρους καταλήψεων.
Αυτές οι επιθέσεις αποτελούν μια ωμή περίπτωση φίμωσης της πολιτικής έκφρασης και δράσης. Αυτή η επίθεση δεν αφορά, όμως, αποκλειστικά ή κυρίως τους συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους. Ανοίγει δρόμους για το σύστημα ώστε να μπορέσει να αναβαθμίσει τους τρόπους καταστολής του απέναντι στο λαϊκό κίνημα και να εντείνει τα χτυπήματα κρατικής τρομοκρατίας απέναντι στον καταπιεσμένο λαό για να μη σηκώσει κεφάλι ενάντια στην επίθεση.
Η ανελέητη ένταση της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής βρίσκει πάτημα στην ανυπαρξία μαζικού αντιιμπεριαλιστικού ταξικού κινήματος. Αυτό μάλιστα είναι ένα ενδεχόμενο που τρομάζει το σύστημα και τους εκφραστές του. Ο δρόμος προς την οικοδόμηση ενός τέτοιου κινήματος αντίστασης και αναμέτρησης το σίγουρο είναι πως βρίσκεται σε αντίθεση με τη λογική της “αυτοδιαχείρισης” και των “νησίδων ελευθερίας”, στο περιθώριο της πραγματικής ζωής και μακριά από το αληθινό υποκείμενο της πάλης.
Η κρατική τρομοκρατία και συνολικά η επίθεση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί νικηφόρα σε κανένα άλλο πεδίο πέρα από το πεδίο του μαζικού οργανωμένου λαϊκού κινήματος. Την κατεύθυνση αυτή, που στηρίζεται στην εμπιστοσύνη στη δύναμη του λαού και των αγώνων του, πρέπει να δυναμώσουμε άμεσα μέσα από τους αγώνες και τις αντιστάσεις μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου