Γαλλία: "Εργαζόμενοι και φοιτητές μαζί να σταματήσουμε την κοινωνική οπισθοδρόμηση!"

Τις τελευταίες εβδομάδες εργαζόμενοι και φοιτητές στη Γαλλία βρίσκονται σε αναβρασμό. Το γύρο του κόσμου κάνουν ειδήσεις που μιλούν για τις απεργίες των σιδηροδρομικών που από τις 3 Απρίλη βρίσκονται σε κυλιόμενες 48ωρες απεργίες, για τις απεργίες στην Air France και τα προβλήματα που δημιουργούν στις διεθνής αερομεταφορές, στις απεργίες διάφορων κλάδων από τον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Η σημερινή ήταν μέρα "σύγκλισης των διεκδικήσεων και των αγώνων διαφόρων κλάδων" με πρωτοβουλία της CGT και με τη συμμετοχή κι άλλων ομοσπονδιών. Όσο για τους φοιτητές αναφέρονται στις  για μαζικότατες γενικές συνελεύσεις στα πανεπιστήμια, καθώς και μαζικές και μαχητικές καταλήψεις, κινητοποιήσεις και διαδηλώσεις.

Η αναζωπύρωση του εργατικού κινήματος των τελευταίων εβδομάδων οφείλεται στη ψήφιση ενός πακέτου αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που καταργούν εργασιακά δικαιώματα με τους σιδηροδρομικούς όπως αναφέραμε να δίνουν τον τόνο στις κινητοποιήσεις. Στο νέο νόμο για τους σιδηρόδρομους προβλέπεται η ιδιωτικοποίησή τους -η γνωστή και σε μας απελευθέρωση των μεταφορών- και προβλέπονται χιλιάδες απολύσεις όπως και σε όλο τον δημόσιο τομέα. Ενώ αρχικά όλοι περίμεναν ότι οι κινητοποιήσεις θα εκτονωθούν αυτό που φαίνεται είναι μάλλον το αντίθετο και ότι οι κινητοποιήσεις όσο πάει και φουντώνουν.

Οι φοιτητές αντιδρούν στην ένταση των ταξικών φραγμών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, στην κατάργηση του δικαιώμά τους να εισαχθούν ελεύθερα στις σχολές της επιλογής τους μετά τις αντίστοιχες πανεθνικές εξετάσεις πρόσβασης, κάνοντας ένα επιπλέον ταξικό ξεσκαρτάρισμα στους επιτυχόντες. Προς κατάργηση επίσης είναι και η δυνατότητα επανεξέτασης των φοιτητών σε περίπτωση που έχουν κοπεί καθώς και η θεσμοθέτηση συνεχών και παρατεταμένων εξεταστικών ελέγχων του «ακαδημαϊκού προφίλ του φοιτητή». Ταυτόχρονα, προωθείται η μείωση εισακτέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ειδικά σε σχολές όπως ιατρική-νομική-ψυχολογία, όπως επίσης και συγχωνεύσεις και κλεισίματα τμημάτων, κι ας νομίζουν κάποιοι ότι οι συγχωνεύσεις και οι ταξικοί φραγμοί είναι μόνο ελληνική πρωτοτυπία.

Φαίνεται ότι η κατά μέτωπο επίθεση που έχει εξαπολύσει η κυβέρνηση Μακρόν σε όλο το λαό και τη νεολαία έχει λειτουργήσει συσπειρωτικά και ενωτικά ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους φοιτητές. Tο επίπεδο πολιτικοποίησης και μαζικοποίησης των αγώνων ανεβαίνει κατακόρυφα. Μόνο στη γενική απεργία που είχε καλεστεί για τις 22 του Μάρτη κατέβηκαν στους δρόμους της Γαλλίας συνολικά 500.000 διαδηλωτές, εκ των οποίων οι 250.000 ήταν φοιτητές που είχαν μπει στον αγώνα. Στο επόμενο «μεγάλο ραντεβού», που αποτέλεσε η προκηρυγμένη γενική απεργία της 3ης Απρίλη, βρέθηκαν με αντίστοιχη μαζικότητα και μαχητικότητα και οι φοιτητές, που διαδήλωσαν μαζί με τους σιδηροδρομικούς, εν μέσω απεργιών που ξεσπούσαν απανωτά και σε υπαλλήλους αεροπορικών εταιρειών, εργαζόμενων στην καθαριότητα των δήμων και άλλους κλάδους.

Σήμερα, σύμφωνα με τα ΜΜΕ, χιλιάδες εργαζόμενοι στους σιδηροδρόμους, φοιτητές, δημόσιοι υπάλληλοι αλλά και εργαζόμενοι από άλλους τομείς της οικονομίας, βγήκαν στους δρόμους στο πλαίσιο των απεργιακών κινητοποιήσεων διαρκείας που έχουν προκηρυχθεί ενάντια στις μεταρρυθμίσεις. Οργανώθηκαν πάνω από 130 κινητοποιήσεις σε όλη τη Γαλλία. Μεγάλη ήταν η συμμετοχή σε Μασσαλία, Λιόν, Ρεν , Μπορντό, Στρασβούργο, Περπινιάν και Νίκαια. Στο Παρίσι έγινε μάλλον η μεγαλύτερη πορεία με κεντρικό σύνθημα γραμμένο σ' ένα τεράστιο πανό το: «Δημόσιο + Ιδιωτικός + φοιτητές, μαζί, να σταματήσουμε την κοινωνική οπισθοδρόμηση». Στην απεργιακή συγκέντρωση στο Παρίσι, νωρίς το απόγευμα, υπήρξαν και οι γνωστές "συγκρούσεις" με την συνακόλουθη καταστολή και με αποτέλεσμα να λήξει η πορεία νωρίτερα.

Σε ένα κλίμα που διαμορφώνεται παίρνοντας χαρακτηριστικά γενικευμένης αντίστασης από μεριάς νεολαίας και εργαζομένων στη Γαλλία, γεννιούνται σίγουρα ελπιδοφόρες προοπτικές για την ανατροπή της αντιλαϊκής-αντεργατικής επίθεσης της κυβέρνησης Μακρόν απέναντι σε όλα τα λαϊκά στρώματα. Όπως επίσης και ελπίδες να «τροφοδοτηθεί» με μηνύματα και το εργατικό και φοιτητικό κίνημα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και στην Ελλάδα. Ειδικά από τη στιγμή που, απ’ ό,τι φαίνεται, η επίθεση στα σπουδαστικά και εργασιακά δικαιώματα που βιώνει και ο ελληνικός λαός έχει πολλά κοινά με τους Γάλλους.

50 χρόνια μετά το γαλλικό Μάη του ’68, γάλλοι εργαζόμενοι και φοιτητική νεολαία βρίσκονται ξανά στους δρόμους, τη στιγμή που η συζήτηση στα γαλλικά σωματεία και συνδικάτα εργαζομένων βλέπει την προοπτική να οργανωθούν απεργιακές κινητοποιήσεις ακόμα και για τη διάρκεια των επόμενων τριών μηνών! Με τις μαχητικές διαδηλώσεις των εργαζομένων φαίνεται αρκετά ουσιαστικά να ενώνεται και το φοιτητικό κίνημα με τα δικά του αιτήματα και τη μαζικότητα που καταγράφεται στις φοιτητικές συνελεύσεις, διαδηλώσεις και πορείες. Οι φόβοι του γαλλικού συστήματος και της κυβέρνησης Μακρόν για αναβίωση του πνεύματος του Μάη, 50 χρόνια μετά, είναι απολύτως κατανοητοί. Ας ελπίσουμε να γίνουν πραγματικότητα.