ΑΘΗΝΑ | ΕΜΠ: Όταν η επίθεση στα δικαιώματα μας βαφτίζεται «πρόοδος και αναβάθμιση»

0

Τα τελευταία τρία χρόνια εκτελείται μία τιτάνια προσπάθεια, με επιμονή, συνέπεια, και σκληρή δουλειά για την πολυεπίπεδη αναβάθμιση και πρόοδο του ΕΜΠ. Και πράγματι, η κοπιώδης εργασία αποδίδει καρπούς.

Στο παραπάνω μήνυμά του, ο Χατζηγεωργίου φαίνεται να επιχειρεί να αναδείξει, τόσο στους πρωτοετείς φοιτητές όσο και στους παλαιότερους, το πόσο έχει «εκσυγχρονιστεί» το ίδρυμα ενόψει της νέας ακαδημαϊκής χρονιάς.

Ας δούμε, όμως, τι πραγματικά σημαίνει αυτός ο «εκσυγχρονισμός» που αναφέρει. Αρχικά, βλέπουμε τον Χατζηγεωργίου να αναφέρεται με επιμονή στη «δουλειά» που έχει γίνει για την ανάπτυξη και τη βελτίωση του ιδρύματος, μιλώντας για «κοπιώδη εργασία που αποδίδει καρπούς». Όμως, τι είναι αυτοί οι «καρποί» και ποιον αφορούν;

Η πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι φοιτητές μέσα στις σχολές πάντως ΔΕΝ δείχνει βελτίωση. Η διοίκηση του ΕΜΠ φαίνεται να επικεντρώνεται περισσότερο στην υπονόμευση των φοιτητών μέσα από την ενίσχυση της καθηγητικής αυθαιρεσίας, τα μαζικά κοψίματα και την ολοένα και μεγαλύτερη εντατικοποίηση των σπουδών.

Και όλα αυτά έρχονται να δέσουν άψογα με τις διαγραφές φοιτητών που πρόκειται να εφαρμοστούν στο ίδρυμά μας από την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά. Τελικά, σε τι ακριβώς βοηθά τους φοιτητές αυτή η «τιτάνια προσπάθεια»; Όταν το αποτέλεσμα είναι περισσότερα εμπόδια, περισσότερη πίεση και ακόμη μεγαλύτερη εντατικοποίηση των σπουδών, είναι ξεκάθαρο ότι αυτός ο περίφημος «εκσυγχρονισμός» δεν γίνεται για το καλό των φοιτητών.

Και φυσικά, όποιος τολμά να αμφισβητήσει τα νέα μέτρα της διοίκησης και την πολιτική που παρουσιάζεται ως «ανάπτυξη του ΕΜΠ», φαίνεται πως έρχεται αντιμέτωπος με πειθαρχικές διώξεις. Το είδαμε την προηγούμενη ακαδημαϊκή χρονιά με τους 15 φοιτητές της Αρχιτεκτονικής και τον Ζ.Μ.

Στη συνέχεια, ο Χατζηγεωργίου κάνει λόγο για ένα «καθεστώς τρόμου που επικρατούσε στις σχολές από παραβατικές ομάδες».

Εδώ, λοιπόν, γεννιούνται εύλογα ερωτήματα:

Ποιους ακριβώς θεωρεί «παραβατικές ομάδες»; Μήπως τους φοιτητές που αντιδρούν στις διαγραφές, στην εντατικοποίηση; Μήπως όσους παλεύουν ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια;

Και αν, όπως μας λέει, αυτό το «καθεστώς τρόμου» έχει πλέον «τερματιστεί», τότε τι πρόκειται να δούμε από τη νέα ακαδημαϊκή χρονιά;

Περισσότερη αστυνομία στις σχολές;

Περισσότερο έλεγχο στις εισόδους; Τουρνικέ και ελεγχόμενη πρόσβαση στις σχολές; Μέτρα τα οποία υφίστανται ήδη, σε έναν βαθμό, στις σχολές.

Αναφέρει επίσης πως έχουν δοθεί αρκετά λεφτά για προγράμματα και έργα που έχουν υλοποιηθεί ή θα υλοποιηθούν. Συγκεκριμένα, έχουν δοθεί 25 εκατομμύρια για την αποκατάσταση του κτιρίου Γκίνη στο Κάτω Πολυτεχνείο. Ένα κτίριο συνδεδεμένο με τους αγώνες του λαού ενάντια στον φασισμό και τον ιμπεριαλισμό, το οποίο θέλουν να μας το πάρουν. Ακριβώς γιατί θέλουν να «ξεχάσουμε» ότι οι σχολές έχουν υπάρξει εστίες αγώνα και πολιτικοποίησης.

Οι φοιτητές όμως γνωρίζουμε πολύ καλά τι πάει να πει αυτή η αναβάθμιση που μας πλασάρουν οι φωνές του συστήματος. Δεν πειθόμαστε ότι η επίθεση αυτή που βαφτίζεται αναβάθμιση είναι για το καλό μας.

Με όπλο τους συλλόγους και την οργάνωση, θα αντισταθούμε.

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΞΩ ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ! ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΣΙΣΜΟ!

0

Όλοι στις αντιφασιστικές διαδηλώσεις στις 18/9

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ! ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΕΤΕ!

🔴 Κερατσίνι,18-9-2013:

 Ο αντιφασίστας ράπερ Παύλος Φύσσας δολοφονείται από τάγμα εφόδου της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής. Τον σκότωσαν γιατί με τους στίχους και τη δράση του υπερασπιζόταν τους αγώνες, τις ελευθερίες και την αλληλεγγύη.

🔴 13 χρόνια μετά:

Η κυβέρνηση ξεπλένει τους φασίστες και τα εγκλήματά τους. Ο Ηλίας Κασιδιάρης, ηγετικό στέλεχος της Χρυσής Αυγής, αποφυλακίζεται προκλητικά παραμονές της επετείου της δολοφονίας του Π. Φύσσα!

Το σύστημα ελευθέρωσε και τρέφει το φίδι του φασισμού!

Τώρα προσπαθεί να τρυπώσει στη νεολαία, στις φτωχές-λαϊκές γειτονιές. Οι φασίστες όμως δεν έχουν καμία σχέση με την εργατιά και το λαό! Είναι ορκισμένοι εχθροί τους!

Έξω οι φασίστες από τις γειτονιές μας, τις πλατείες, τα σχολεία μας!

Πουλάνε τσαμπουκά και το παίζουν “αντισυστημικοί”. Αυτοί που τα βάζουν με όποιον είναι διαφορετικός ή είναι από αλλη χώρα, και είναι φτωχός βέβαια! Εκεί εξαντλείται ολή τους η μαγκιά! Γιατί όταν είναι να συγκρουστούμε με τους πραγματικά παρείσακτους του κόσμου, αυτούς που μας πίνουν το αίμα και μας καταπιέζουν, οι φασίστες όχι μόνο λουφάζουν, αλλά μας βάζουν εμπόδια. Γιατί στους Αμερικάνους και τους Ισραηλινούς φονιάδες κάνουν τεμενάδες.

Το παίζουν και πατριώτες, αυτοί που ιστορικά στη χώρα μας ήταν δοσίλογοι συνεργάτες των ναζί – κατακτητών

Μας θελουν σκυφτούς και φοβισμένους. Μαντρόσκυλα τους οι φασίστες!

 Η κυβέρνηση στέλνει τα ΜΑΤ σε όποιον σηκώνει κεφάλι. Χτυπα το δικαιώμα στην απεργία, στη διαδήλωση. Επιβάλλει ποινές και αποβολές στους μαθητές, μας στέλνει την αστυνομία και σπάει τις καταλήψεις μας με τηλε-εκπαίδευση.

Τη βρωμοδουλειά τους να μας τρομοκρατήσουν την ολοκληρώνουν οι φασίστες.

Όπλο τους το μίσος! Όπλο μας η ειρήνη και η φιλία των λαών!

To φασισμό γέννά ο κόσμος της εκμετάλλευσης. Για αυτό και οι φασίστες σπέρνουν το μίσος! Θέλουν να στρέψουμε την αγανάκτησή μας από τον καταπιεστή στον καταπιεσμένο, στους γειτονικούς λαούς και μετανάστες. Γιατί τα αφεντικά τους θέλουν τη νεολαία διαιρεμένη και σφαγιασμένη για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών. Δεν θέλουν να παλεύουμε ενωμένοι, χέρι-χέρι με τον μετανάστη συμμαθητή μας, απέναντι στην εκμετάλλευση και στον πόλεμο.

 Στο δρόμο θα τσακίσουμε τον τρόμο και τον φασισμό

➢ Οι φασίστες δεν έχουν καμία θέση στα σχολεία, στα μαθητικά όργανα, στα 5μελή και 15μελή

➢ Αναμετριόμαστε με τους φασίστες και τα αφεντικά τους εκεί που πραγματικά τρέμουν: εκεί που ο λαός και η νεολαία οργανώνουν τον αγώνα τους, στον δρόμο, στις διαδηλώσεις, στις συνελεύσεις

• Έξω οι φασίστες από σχολεία και σχολές

• ·Η τρομοκρατία δεν θα περάσει- Κάτω η πολιτική της φασιστικοποίησης

• Το φασισμό τσακίζουν αγώνες λαϊκοί

•Θάνατος στο φασισμό και στον ιμπεριαλισμό.

 

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Θέλουν και φέτος να μας βάλουν σε “τάξη” … εμείς να αγωνιστούμε για τα δικαιώματά μας!

0

-Το σχολείο έχει καταντήσει ένα εξεταστικό κάτεργο που μας εξοντώνει στο άγχος. Η Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής (ΕΒΕ) πετάει εκατοντάδες χιλιάδες εκτός σχολών. Η Τράπεζα Θεμάτων έχει δυσκολέψει τις εξετάσεις και αποκλείει κόσμο ακόμη και από το Λύκειο!

-Θέλουν να ψηφίσουν το Εθνικό Απολυτήριο, δηλαδή το να δίνουμε Πανελλαδικές στις τρεις τάξεις του Λυκείου και επιπλέον εξέταση για να μπούμε στο Πανεπιστήμιο.Να μετρούν οι βαθμοί των τριών τάξεων του Λυκείου για να πάρουμε απολυτήριο και να περάσουμε σε κάποια σχολή.

-Ξεκινάμε τη σχολική χρονιά με χιλιάδες κενά σε καθηγητές, στοιβαζόμαστε σε αίθουσες 25+ άτομα με ταβάνια που πέφτουν στα κεφάλια μας.

-Μετά το σχολείο ακολουθούν πολλές ώρες φροντιστήριο (για όσους μπορούν να το στηρίξουν οικονομικά) και καθόλου ελεύθερος χρόνος!

Μας θέλουν με σκυφτό το κεφάλι, να μην αντιδρούμε!

Γι αυτό το Υπουργείο και οι διευθύνσεις φέρνουν την αστυνομία στις καταλήψεις μας, γι αυτό μας εκβιάζουν με ποινές, με απουσίες και με την κατάργηση εκδρομών. Γι αυτό εφάρμοσαν το μέτρο της τηλε-εκπαίδευσης. Γι αυτό κυνηγάνε όσους εκπαιδευτικούς σηκώνουν κεφάλι!

Ενώ οι φασίστες που δεν λένε κουβέντα για τα πραγματικά μας προβλήματα, δρουν ανενόχλητοι στα σχολεία μας. Μας αποπροσανατολίζουν από τον πραγματικό αντίπαλο και σπέρνουν ρατσιστικό δηλητήριο.

Και όλα αυτά επειδή θέλουν να μάθουμε να ζούμε χωρίς δικαιώματα!

Θέλουν να μπουν λιγότεροι στο Λύκειο και ακόμη λιγότεροι στο Πανεπιστήμιο, να φτιάξουν μια εκπαίδευση για λίγους και πλούσιους.

Θέλουν να δουλευουμε άπειρες ώρες για τους εργοδότες και να πληρωνόμαστε ψίχουλα.

Θέλουν να μας πείσουν να πάμε στον στρατό από τα 18 αντί να σπουδάσουμε, να είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε για συμφέροντα του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δεν έχουν τίποτα να υποσχεθούν στη γενιά μας, πέρα από φτώχεια, εκμετάλλευση και πολέμους.

Ας ανατρέψουμε τα σχέδια τους!

Η επιστροφή της καθηγήτριας Χρύσας Χότζογλου στο σχολείο της είναι μια απόδειξη ότι οι αγώνες όταν έχουν διάρκεια, μπορούν να κερδίσουν! Είναι μια νίκη σε ένα αγώνα που δίνουν οι καθηγητές μας ενάντια στην αξιολόγηση και τις διώξεις για πειθαρχικούς λόγους.

Να αγωνιστούμε!

Τι εννοούμε με αυτό; Να κάνουμε συνελεύσεις σε κάθε σχολείο, να συζητήσουμε με τους συμμαθητές μας στην βάση των κοινών μας προβλημάτων, να βγάλουμε αιτήματα που να μας εκφράζουν και να προχωρήσουμε σε αποχές, καταλήψεις, διαδηλώσεις. Για να ανατρέψουμε την ΕΒΕ, την Τράπεζα Θεμάτων, για να μην περάσει το Εθνικό Απολυτήριο. Για να διεκδικήσουμε δημόσια δωρεάν παιδεία για όλους χωρίς αποκλεισμούς!

 

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ινδία : Το “κίνημα της κατσαρίδας” – Η αντίσταση της νεολαίας στο σύστημα της βαρβαρότητας

0

Τον περασμένο Μάιο, η νεολαία στην Ινδία κατέκλυσε τους δρόμους της χώρας. Αφορμή στάθηκε η νοθεία σε εισαγωγικές εξετάσεις για τις ιατρικές σχολές με πάνω από 2 εκατομμύρια συμμετέχοντες. Μάλιστα, μετά την αποτυχία πολλών συνέβησαν πάνω από 20 αυτοκτονίες. Από την άλλη η κυβέρνηση χαρακτήρισε τους νέους που αντέδρασαν σε αυτή την κατάσταση ως “κατσαρίδες” και παράσιτα”. Αυτό στάθηκε αρκετό ώστε να πυροδοτήσει τη δημιουργία του “κινήματος της κατσαρίδας”. Ένα πολιτικό κίνημα από τους φοιτητές για τους φοιτητές. Βασικά αιτήματά του κινήματος ήταν η παραίτηση του υπουργού παιδείας της κυβέρνησης Μόντι, η αποζημίωση των οικογενειών των παιδιών που χάθηκαν άδικα λόγω αυτής της κατάστασης και η διαφάνεια στις εισαγωγικές εξετάσεις των πανεπιστημίων.

Το “κίνημα της κατσαρίδας” που στην αρχή ξεκίνησε ως τάση στα ΜΜΕ, πήρε σάρκα και οστά, μαζικοποιήθηκε και αγκαλιάστηκε πλατιά από τη νεολαία στην Ινδία, καθώς η καθημερινότητα για αυτούς είναι αβάσταχτη. Προοπτική δεν υπάρχει, ενώ η ανεργία είναι στα ύψη και οι θέσεις στα πανεπιστήμια της χώρας πολύ λίγες σε σχέση με το πλήθος των συμμετεχόντων. Όλα αυτά δημιουργούν μια κατάσταση που μυρίζει “μπαρούτι” αλλά ενισχύουν και το πεδίο για αντίδραση και αγώνα. Έτσι στις 20 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε η μεγαλύτερη διαδήλωση των τελευταίων ετών στο Νέο Δελχί. Πάνω από πενήντα χιλιάδες νέοι και νέες συγκεντρώθηκαν με κατεύθυνση το κοινοβούλιο όπου αντιμετώπισαν σφοδρές επιθέσεις από την αστυνομία, αφήνοντας πίσω εκατοντάδες τραυματίες. Λίγες μέρες αργότερα, ο υπουργός παιδείας Νταρμέντα Πραντάν παραιτήθηκε επικαλούμενος την ενότητα το έθνους και την επιστροφή των φοιτητών στις σπουδές τους.

Το “κίνημα της κατσαρίδας”, και πολύ περισσότερο η νεολαία που βγήκε αγωνιστικά στους δρόμους, πέτυχε ένα από τα αιτήματα της. Κατάφερε ένα ισχυρό πλήγμα στην κυβέρνηση που εξαθλιώνει τον λαό της Ινδίας εδώ και 12 χρόνια. Κατάφερε απέναντι στην ασυδοσία και την ταξική επίθεση που βιώνουν τα παιδιά των φτωχότερων οικογενειών, επιτέλους να βγει στο προσκήνιο, να διεκδικήσει, να ακουστεί κόντρα σε όσους θέλουν να τη σιωπήσουν. Το σημαντικότερο όμως είναι το εξής : έδειξε σε όλο τον κόσμο ότι το σύστημα αυτό της βαρβαρότητας και της εκμετάλλευσης μπορεί να χτυπηθεί. Με επιμονή και μαχητικότητα, και με οργανωμένο αγώνα, κατάφεραν οι νέοι να πετύχουν μια πρώτη νίκη.

Όμως δεν πρέπει να σταματήσουν εκεί. Σε μια χώρα με τεράστια ποσοστά ανεργίας και με το μεγαλύτερο μέρος το πληθυσμού να ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, η παραίτηση του Πραντάν δεν αρκεί. Το κίνημα πρέπει να συνεχίσει την πάλη για την καλυτέρευση των όρων ζωής της νεολαίας. Η θέση του υπουργού θα καλυφθεί από κάποιον άλλο, που θα καλεστεί να εκπληρώσει τις ίδιες επιταγές. Αυτό που δε θα υποκατασταθεί όμως είναι η συνείδηση που καλλιεργήθηκε σε όσους συμμετείχαν στο κίνημα αλλά και σε ολόκληρη την κοινωνία, η οποία είδε νεαρά σε ηλικία άτομα να υψώνουν το ανάστημα τους απέναντι στο σύστημα για να διεκδικήσουν όσα τους αναλογούν.

Το τελευταίο διάστημα μάλιστα, επιτροπές του “κινήματος της κατσαρίδας” προχώρησαν σε επίβλεψη των σχολείων σε διάφορες περιοχές και καταγραφή των ελλείψεων που υπάρχουν σε τρεχούμενο νερό, ηλεκτρισμό και άλλες βασικές παροχές, παρά τη στοχοποίηση μελών και την τρομοκρατία από την κυβέρνηση. Μάλιστα, μέλη του κόμματος του Μόντι επιτέθηκαν στο σπίτι ενός μέλους του κινήματος που βρισκόταν σε αυτές τις επιτροπές, με αποτέλεσμα να πεθάνει ο πατέρας του, λόγω των βίαιων πρακτικών που χρησιμοποιήθηκαν. Το κίνημα αμέσως έθεσε ως νέο στόχο την καλυτέρευση των συνθηκών των δημόσιων σχολείων και κάλεσε τα μέλη να προχωρήσουν σε ακόμα περισσότερες επισκέψεις σε σχολεία για καταγραφή.

Ο αγώνας τους λοιπόν δε σταματά, και πλέον στέκει ως δείγμα και για τους υπόλοιπους λαούς του κόσμου που πλήττονται από την καπιταλιστική βαρβαρότητα. Το κίνημα στην Ινδία θα πρέπει να αποτελέσει απόδειξη πως η οργάνωση και η συμμετοχή στους αγώνες είναι εφικτή και μπορεί να ασκήσει πίεση. Η νεολαία τα τελευταία χρόνια έχει δεχτεί κάποια από τα μεγαλύτερα χτυπήματα στα δικαιώματά της. Η ΕΒΕ που και φέτος άφησε χιλιάδες μαθητές εκτός τριτοβάθμιας, οι διαγραφές που πετάνε τριακόσιες χιλιάδες φοιτητές εκτός σχολών, κάμερες και τουρνικέ στα πανεπιστήμια, στοχοποίηση και τρομοκρατία. Και πέρα από όλα αυτά, ακρίβεια, ανεργία , ανασφάλεια για το μέλλον. Οι συνθήκες ζωής λοιπόν της νεολαίας στη χώρα χειροτερεύουν μέρα με τη μέρα. Μετά το τελευταίο μεγάλο ξέσπασμα ενάντια στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, η νηνεμία έχει επικρατήσει.

Παρόλα αυτά, το πεδίο υπάρχει και είναι πιο έντονο από ποτέ! Στον ορίζοντα διαγράφεται ζοφερό μέλλον για τους νέους που τους προετοιμάζουν για ένα γενικευμένο πολεμικό ξέσπασμα. Ποτίζοντας τους με εθνικιστικές φανφάρες, θέλουν να τους κάνουν “καύσιμο” για τις πολεμικές τους μηχανές. Από την άλλη η νεολαία έχει δείξει πως αν οργανωθεί και απαντήσει πολιτικά μπορεί να παίξει ρόλο. Αποτελεί διαχρονικά βραχνά για το σύστημα και γι’ αυτό τα τελευταία χρόνια προσπαθούν να τη δηλητηριάσουν όσο πιο νωρίς γίνεται. Απαραίτητη όμως είναι η σωστή πολιτική κατεύθυνση που μπορεί να δώσει απάντηση στον δρόμο του αγώνα μακριά από αυταπάτες περί σωστής διαχείρισής του συστήματος και συμβιβασμών. Όπως λοιπόν στέκουν οι κατσαρίδες ενοχλητικές και πεισματάρες έτσι να σταθεί και η νεολαία της χώρας μας, αλλά και σε όλο τον κόσμο : ενοχλητική απέναντι στο σύστημα, με πείσμα για να κερδίσει όσα της αξίζουν και με επιμονή στον αγώνα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το σύστημά τους δολοφονεί/ Όλοι/ες αύριο στις 19:00 στα Προπύλαια

0

Άλλη μια κρατική δολοφονία βαφτίζεται «εκπυρσοκρότηση» και «άμυνα». Άλλο ένα εργοδοτικό έγκλημα βαφτίζεται «εργατικό ατύχημα». Άλλη μια μέρα που ο λαός και η νεολαία μετράνε τους νεκρούς τους, ενώ το σύστημα και οι υπερασπιστές του προσπαθούν να μας πείσουν για αυτήν την κανονικότητα. Την κανονικότητα της φτωχιάς και της εκμετάλλευσης μέχρι θανάτου. Της ωμής καταστολής και της απόλυτης εξουσίας του κράτους και των μηχανισμών του πάνω στις ζωές μας. Μια κανονικότητα που δεν χωράει κανένα δικαίωμα, καμία ελευθερία, καμία προοπτική για το λαό και τα παιδιά του. 

Σήμερα αυτή η κανονικότητα αποτυπώνεται στην κρατική δολοφονία του 20χρονου στο Άργος από την αστυνομία που τον καταδίωξε μέχρι να τον εκτελέσει μπροστά από έναν τοίχο με δεκάδες σφαίρες . Αποτυπώνεται και στην δολοφονία του 54χρονου εργάτη στον Ασπρόπυργο που πήγε για μεροκάματο και έφυγε με σοβαρά εγκαύματα από την έκρηξη από τα οποία και κατέληξε. Η μεγαλύτερη όμως απόδειξη πως για αυτό το σύστημα είμαστε αναλώσιμοι, είναι πως αυτά τα περιστατικά προστίθενται σε μια απέραντη ματωμένη λίστα. Κοινός παρονομαστής όλων των εργοδοτικών εγκλημάτων, όλων των κρατικών δολοφονιών είναι η εγκληματική πολιτική τους, που δεν διστάζει να μας θυσιάσει στο βωμό του κέρδους. Σε αυτή την πολιτική φρένο μπορούν να βάλουν μόνο ο λαός και η νεολαία. Με μαζικούς αγώνες στον δρόμο μπορεί να υπερασπιστεί το δικαίωμα στην ζωή που και αυτό αμφισβητείται. Για τον 20χρονο στο Άργος. Για τους εργάτες στον Ασπρόπυργο. Για κάθε νέο, εργάτη, εργαζόμενο που δολοφονείται στυγνά από το κράτος και τους μηχανισμούς του, αύριο όλοι και όλες στην συγκέντρωση στις 19:00 στα Προπύλαια. 

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προετοιμασία για τις τελικές εξετάσεις λυκείου στη Γάζα χωρίς ρεύμα, επαρκή τροφή ή στέγη*

0

Για δεκαετίες, οι Γενικές Εξετάσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, γνωστές ως «Tawjihi», αποτελούσαν ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα στη ζωή των νέων της Γάζας. Σήμερα, όμως, για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, οι μαθητές δίνουν τις εξετάσεις τους χωρίς αίθουσες διδασκαλίας, χωρίς αξιόπιστη ηλεκτροδότηση και με ελάχιστη, συχνά ανεπαρκή, πρόσβαση σε τρόφιμα.

Tareq S. Hajjaj, 26 Ιουνίου 2026 

Η Σουμάγια Αμπντέλ Ραχμάν (Sumaya Abdel Rahman) ολοκλήρωσε τις Γενικές Εξετάσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης έναν χρόνο πριν από τη γενοκτονία· η μικρότερη αδελφή της, η Ντίμα (Dima), ξεκίνησε τις δικές της εξετάσεις στις 20 Ιουνίου φέτος. Ανάμεσα στις δύο αδελφές, που μοιράζονται μια σκηνή στην πόλη της Γάζας, το χάσμα δεν θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο: η μία πέρασε αυτό το καθοριστικό ορόσημο σε έναν κόσμο που διατηρούσε ακόμη κάποια επίφαση κανονικότητας, ενώ η άλλη καλείται να το διανύσει εν μέσω συνεχιζόμενων ελλείψεων τροφίμων και ενός ασφυκτικού αποκλεισμού.

Οι αναμνήσεις της Σουμάγια από τη χρονιά που έδωσε τις εξετάσεις της φαντάζουν σήμερα μακρινές. Η ζωή υπό πολιορκία δεν ήταν ούτε τότε εύκολη· εξακολουθούσε, όμως, να είναι προτιμότερη από το να «ζει κανείς σε μια σκηνή και να έρχεται αντιμέτωπος με την πείνα και τον λιμό».

«Το να βλέπω την αδελφή μου, τη Ντίμα, να προετοιμάζεται για τις εξετάσεις με γεμίζει θλίψη», είπε η Σουμάγια. Θυμάται ότι η μητέρα τους συνήθιζε να τους ετοιμάζει ειδικά τρόφιμα — μέλι, ξηρούς καρπούς, φρούτα και φαγητά που θεωρούνταν ότι ενισχύουν τη συγκέντρωση και τη μνήμη. «Σήμερα, η Ντίμα συχνά διαβάζει πεινασμένη και πήγε να δώσει το πρώτο της μάθημα επίσης χωρίς να έχει φάει».

Οι Γενικές Εξετάσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, γνωστές στην Παλαιστίνη και την Ιορδανία ως «Tawjihi», διεξάγονται στη Γάζα διαδικτυακά για τρίτη συνεχόμενη σχολική χρονιά, καθώς το εκπαιδευτικό σύστημα στη Λωρίδα της Γάζας έχει σχεδόν ολοκληρωτικά καταρρεύσει. Δεν υπάρχουν πλέον οι παραδοσιακές σχολικές αίθουσες και τα θρανία, ούτε φύλλα απαντήσεων ή φυλλάδια εξετάσεων. Αντίθετα, οι μαθητές συγκεντρώνονται σε καφέ και σε άλλους χώρους όπου υπάρχει πρόσβαση σε ηλεκτρικό ρεύμα και στο διαδίκτυο, καθισμένοι ο ένας δίπλα στον άλλο, καθώς δίνουν τις εξετάσεις τους.

«Μελετάω στην άμμο»

Η Ντίμα δεν διαθέτει ένα ήσυχο δωμάτιο για να διαβάσει. Έχει μόνο ένα στρώμα στο έδαφος, μέσα σε μια σκηνή στην πόλη της Γάζας, χωρίς προσωπικό χώρο και χωρίς κάπου να φυλάξει τα σχολικά της βιβλία, τα στυλό ή τα σχολικά της είδη. Την ίδια σκηνή μοιράζεται με αρκετά μικρότερα αδέλφια της.

Πριν από τη γενοκτονία, οι εξετάσεις Tawjihi ήταν άρρηκτα συνδεδεμένες με την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που δημιουργούσαν οι οικογένειες γύρω από αυτές. Καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, οι μαθητές περιβάλλονταν από φροντίδα και ενθάρρυνση και, όταν έφτανε η περίοδος των εξετάσεων, εξετάζονταν σε άγνωστα σχολικά κτίρια υπό αυστηρή επιτήρηση. Τα θέματα των εξετάσεων έφταναν σφραγισμένα από το Υπουργείο Παιδείας, ενώ, σε ορισμένες περιπτώσεις, φυλάσσονταν ακόμη και από την αστυνομία μέχρι λίγα λεπτά πριν από την έναρξη της εξέτασης· παράλληλα, στελέχη του υπουργείου επιθεωρούσαν τις αίθουσες εξετάσεων.

Για δεκαετίες, οι εξετάσεις Tawjihi αποτελούσαν ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα της κοινωνικής ζωής στη Γάζα, συνοδευόμενες από τελετουργίες, προσδοκίες και προετοιμασίες που δεν έμοιαζαν με τίποτε άλλο στα δώδεκα προηγούμενα χρόνια της σχολικής φοίτησης. Τα αποτελέσματα ανακοινώνονταν από τους τοπικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, δημοσιεύονταν στις εφημερίδες και αναρτώνταν σε διαδικτυακές πλατφόρμες, ενώ η τελική βαθμολογία κάθε μαθητή καθόριζε σε μεγάλο βαθμό το ακαδημαϊκό του μέλλον και τις πανεπιστημιακές σχολές στις οποίες μπορούσε να εισαχθεί.

Γι' αυτόν τον λόγο, οι υποψήφιοι απολάμβαναν ιδιαίτερη μεταχείριση στο οικογενειακό τους περιβάλλον. Το καθιστικό ή το δωμάτιο υποδοχής του σπιτιού παραχωρούνταν αποκλειστικά σε αυτούς, μαζί με κάθε δυνατή διευκόλυνση και τη συνεχή στήριξη της οικογένειας. Οι μητέρες τους ετοίμαζαν ειδικά γεύματα και όλα τα μέλη της οικογένειας βρίσκονταν δίπλα τους, πρόθυμα να προσφέρουν κάθε βοήθεια που χρειάζονταν. 

Με λίγα λόγια, τίποτε δεν θυμίζει το παρελθόν. Μια κανονική καρέκλα, ένα γραφείο ή τραπέζι, μια λάμπα για διάβασμα — πόσο μάλλον ένα ολόκληρο δωμάτιο — αποτελούν πλέον πολυτέλειες απρόσιτες για τις οικογένειες που ζουν σε σκηνές.

Τα προηγούμενα χρόνια, η οικογένεια της Σουμάγια έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να της εξασφαλίσει άνεση και υποστήριξη κατά τη διάρκεια των εξετάσεων Tawjihi. Για την αδελφή της, τη Ντίμα, όμως, το ίδιο αυτό καθοριστικό ακαδημαϊκό ορόσημο εκτυλίσσεται υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες.

«Δεν έχω ούτε μια καρέκλα για να καθίσω και να διαβάσω», είπε η Ντίμα. «Περνώ όλο τον χρόνο μου πάνω στο ίδιο στρώμα όπου κοιμάμαι. Είναι απλωμένο κατευθείαν πάνω στην άμμο. Εκεί κάθομαι ατέλειωτες ώρες μέσα στη μέρα ή τη νύχτα, όποτε υπάρχει φως, όσο αμυδρό κι αν είναι, και συνεχίζω να διαβάζω».

 Όταν η αδελφή της προετοιμαζόταν για τις εξετάσεις της, ο πατέρας τους είχε αυτοσχεδιάσει ένα σύστημα φωτισμού που λειτουργούσε με μπαταρία, ώστε να μπορεί να διαβάζει μέχρι αργά τη νύχτα. «Αυτό πλέον δεν είναι δυνατό», είπε η Ντίμα. «Αν η οικογένειά μου μπορούσε να μου το προσφέρει, δεν θα δίσταζε ούτε στιγμή. Οι συνθήκες είναι απλώς διαφορετικές. Κι όμως, οι προσδοκίες που υπάρχουν για μένα παραμένουν ακριβώς οι ίδιες όπως και παλιά: να διακριθώ και να πετύχω υψηλές βαθμολογίες».

«Διαβάζω πάνω στην άμμο», είπε. «Διαβάζω πεινασμένη. Διαβάζω όρθια. Διαβάζω μέσα στον θόρυβο που κάνουν τα μικρότερα αδέλφια μου, τα οποία δεν μπορώ να τους ζητήσω να κάνουν ησυχία, γιατί όλοι μας ζούμε μέσα σε μια μικρή σκηνή».

Ένα μήνυμα επιμονής και αντοχής

Σύμφωνα με το Κυβερνητικό Γραφείο Ενημέρωσης της Γάζας, το 95% των σχολείων στη Γάζα υπέστη ζημιές κατά τη διάρκεια των δύο ετών αδιάκοπων ισραηλινών βομβαρδισμών. Πάνω από το 90% χρειάζεται εκτεταμένες εργασίες αποκατάστασης και ανασυγκρότησης, ενώ 668 σχολεία επλήγησαν άμεσα από βομβαρδισμούς. Ως αποτέλεσμα, σχεδόν καμία από τις εκπαιδευτικές υποδομές της Γάζας δεν έχει παραμείνει ανέπαφη.

Παρ' όλα αυτά, οι Παλαιστίνιοι εξακολουθούν να επιμένουν στη διεξαγωγή των εξετάσεων. Ο δρ Ιμπραχίμ Ραμαντάν (Dr. Ibrahim Ramadan), διευθυντής της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης του Χαν Γιούνις (Khan Younis Directorate of Education), αναφέρει ότι περίπου 35.000 μαθητές συμμετέχουν στις εξετάσεις εντός της Γάζας, ενώ άλλοι 2.000 μαθητές από τη Γάζα τις δίνουν στο εξωτερικό, επί συνόλου περίπου 89.000 υποψηφίων σε ολόκληρη την Παλαιστίνη. 

«Ο παλαιστινιακός λαός πιστεύει στην εκπαίδευση και υπερασπίζεται το δικαίωμά του σε αυτήν, γιατί η εκπαίδευση είναι ζήτημα ζωής και επιβίωσης», δήλωσε στο Mondoweiss. «Η κατοχή μπορεί να καταστρέφει κτίρια και θεσμούς, αλλά δεν μπορεί να καταστρέψει τη θέληση για μάθηση. Τα πανεπιστήμια μπορεί να καίγονται και τα σχολεία να γκρεμίζονται, όμως το δικαίωμα των Παλαιστινίων να χτίζουν το μέλλον τους μέσα από την εκπαίδευση δεν μπορεί να εξαλειφθεί».

Το Υπουργείο Παιδείας έχει προσαρμοστεί, επεκτείνοντας τις ηλεκτρονικές εξετάσεις μέσω της πλατφόρμας Wise School, μιας εφαρμογής που οι μαθητές κατεβάζουν στα κινητά τους τηλέφωνα και στην οποία συνδέονται με τον αριθμό που τους χορηγεί το Υπουργείο για να ξεκινήσουν τις εξετάσεις τους.

Ωστόσο, όταν μιλά κανείς με τους μαθητές, οι συζητήσεις τους περιστρέφονται λιγότερο γύρω από τις εξετάσεις και περισσότερο γύρω από τις καθημερινές δυσκολίες.

Η Ρόλα Τουμπαΐσι (Rola Tubaisi), μαθήτρια από το Χαν Γιούνις, πήγε σε ένα καφέ για να δώσει τις εξετάσεις της, επειδή εκεί υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα και πρόσβαση στο διαδίκτυο. Πέρασε ολόκληρη τη σχολική χρονιά μέσα σε απώλεια, σκοτάδι και εκτοπισμό, αλλά παρέμεινε αποφασισμένη να συνεχίσει.

Όπως πολλοί μαθητές, η Τουμπαΐσι εξαρτάται από τέτοιους χώρους, καθώς η Γάζα δεν διαθέτει σταθερή παροχή ηλεκτρικού ρεύματος από την έναρξη της γενοκτονίας τον Οκτώβριο του 2023. Τα λίγα σημεία που εξακολουθούν να έχουν ηλεκτρικό ρεύμα λειτουργούν κυρίως με ηλιακή ενέργεια. Η πρόσβαση στο διαδίκτυο, η φόρτιση τηλεφώνων και οι βασικές ηλεκτρικές υπηρεσίες συχνά παρέχονται έναντι πληρωμής. Το μεγαλύτερο μέρος του εκπαιδευτικού υλικού είναι πλέον αποκλειστικά ψηφιακό, γεγονός που αναγκάζει τους μαθητές να βασίζονται σε κινητά τηλέφωνα ή φορητούς υπολογιστές που χρειάζονται τακτική φόρτιση. Μερικοί μαθητές δεν έχουν καν αυτές τις συσκευές.

«Δυσκολευόμαστε ακόμα και να βρούμε φως από έναν φακό», είπε η Τουμπαΐσι. «Το να έχεις ένα φορτισμένο κινητό ή ακόμη και πρόσβαση σε έναν υπολογιστή είναι μια ακόμη πρόκληση. Η ζωή στη σκηνή αφαιρεί την ιδιωτικότητα, την ησυχία και ένα κατάλληλο περιβάλλον μελέτης. Δεν υπάρχουν γραφεία, ούτε οργανωμένες βιβλιοθήκες, ούτε πραγματική σιωπή. Κάθε σκηνή είναι δίπλα στην άλλη και ο θόρυβος δεν σταματά ποτέ».

Στη Δυτική Όχθη και στη Γάζα, οι εξετάσεις Tawjihi ξεκινούν συνήθως στα μέσα Ιουνίου, με τα αποτελέσματα να ανακοινώνονται στα τέλη Ιουλίου. Πριν από τον πόλεμο, η ημέρα της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων μετέτρεπε τη Γάζα σε μια εικόνα γιορτής. Πυροτεχνήματα φώτιζαν τον ουρανό, ριπές χαρμόσυνων πυροβολισμών αντηχούσαν στους δρόμους, γλυκίσματα μοιράζονταν, ενώ οι οικογένειες διοργάνωναν συγκεντρώσεις. Ίσως το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο ήταν οι ιαχές χαράς που πλημμύριζαν τις γειτονιές, ήχοι που συνήθως συνδέονται με γάμους.

Όμως, όταν ο θάνατος σε περιτριγυρίζει σε κάθε γωνιά, η συζήτηση για τέτοιες γιορτές μοιάζει σχεδόν σαν ξένη γλώσσα, είπε η Σουτζούντ Αντάν (Sujood Adnan), μαθήτρια που ζει σε καταυλισμό εκτοπισμένων στην περιοχή αλ-Μαουάσι του Χαν Γιούνις. «Πώς μπορεί κανείς να νιώθει ασφάλεια για να διαβάσει ή να σκεφτεί το μέλλον, όταν ο θάνατος είναι πάντα πιθανός;» αναρωτήθηκε. «Βλήματα πέφτουν κοντά στις σκηνές. Τη νύχτα ακούγονται ουρλιαχτά. Αντιμετωπίζουμε πείνα, φόβο, εκτοπισμό και θάνατο. Διαβάζουμε υπό κακό φωτισμό και έχουμε περάσει αμέτρητες δυσκολίες, αλλά συνεχίζουμε».

Επέμεινε ότι ούτε ο πόλεμος ούτε οι δυσκολίες θα σταματήσουν τους μαθητές από το να κυνηγήσουν τις φιλοδοξίες τους. «Επιδιώκουμε την επιτυχία σε οποιοδήποτε περιβάλλον και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες», είπε. «Κανένα εμπόδιο δεν θα σταματήσει τα όνειρά μας ή την προσπάθειά μας να βοηθήσουμε τον εαυτό μας και την κοινωνία μας. Θέλουμε να χτίσουμε την πατρίδα μας και να ζήσουμε με ελευθερία και ειρήνη. Παρά τα όσα γίνονται για να μας εμποδίσουν να το πετύχουμε αυτό, θα συνεχίσουμε».

Σημειώσεις

*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στις 26 Ιουνίου 2026 στο Mondoweiss. Βρίσκεται στη διεύθυνση … https://mondoweiss.net/2026/06/studying-for-high-school-finals-in-gaza-without-electricity-adequate-food-or-a-home/

Συγγραφέας του άρθρου είναι ο Ταρέκ Σ. Χατζάτζ (Tareq S. Hajjaj) ο οποίος είναι ανταποκριτής στη Γάζα για το Mondoweiss και μέλος της Ένωσης Παλαιστινίων Συγγραφέων.

Τη μετάφραση (με τη βοήθεια Τ.Ν.) από τα αγγλικά, για λογαριασμό των Αντιγειτονιών, έκανε ο Κ.Καψ.

Τονίζουμε ότι η δημοσίευση του άρθρου γίνεται για πληροφοριακούς λόγους και δεν συνιστά απαραίτητα συμφωνία με τις θέσεις και τον τρόπο που αυτές διατυπώνονται. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πρόγραμμα του 27ου camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

0

Πρόγραμμα του 27^ου camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

20/7

• Άφιξη στο camping DIAS στο Γύθειο

21/7

• Εναρκτήρια Συνέλευση
• Cocktail bar με ska, reggae DJ set

22/7

• Εργαστήριο | ΑΙ: Εργαλείο που κάμει τη ζωή μας πιο εύκολη ή νέο πεδίο παρέμβασης για το σύστημα;

23/7

• Παρουσίαση Μπροσούρας | Η εκπαίδευση στην Ελλάδα, οι επιδιώξεις του συστήματος και οι στόχοι πάλης του κινήματος

24/7

• Μαθητικό Εργαστήριο
• Quiz Night με Billy G και giagia_ntalton

25/7

• Γλέντι με τους ‘’Νήμα’’

26/7

• Εκδήλωση | Με τους λαούς ή με τους φονιάδες; Ποια κατεύθυνση μπορεί να βάλει φραγμό στο μακελειό που ετοιμάζουν;

27/7

• Εκδρομή και ιστορική ξενάγηση στους Μολάους Λακωνίας
• Sunset Bar στην παραλία με DJ set

28/7

• Εργαστήριο | 90 χρόνια από την εργατική – λαϊκή εξέγερση στη Θεσσαλονίκη το Μάη του 1936
• Προβολή ταινίας | Persepolis

29/7

• Απολογιστική Συνέλευση
• Party

30/7

• Αναχώρηση

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΕΡΓΟΣ - ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

0

ΝΑ ΝΙΚΗΣΕΙ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΕΡΓΩΝ ΠΕΙΝΑΣ!

Μετά από 138 μέρες απεργίας πείνας ο Αριστοτέλης Χαντζής μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο με την κατάσταση υγείας του πολύ επιβαρυμένη. Ο Αριστοτέλης, όπως και η SuzonDoppagne που κάνει απεργία πείνας εδώ και 54 ημέρες, αντιδρούν στο σχέδιο «ανάπλασης» - δηλαδή καταστροφής-  των προσφυγικών της λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Μια «ανάπλαση» που σκοπό έχει να ξεσπιτώσει πάνω από 400 οικογένειες που ζουν εκεί, τους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τους συνοδούς ασθενών από τον Άγιο Σάββα. Που θέλει στο όνομα της αξιοποίησης να αποστειρώσει μια περιοχή – φιλέτο από κάθε επικίνδυνη για το σύστημα πολιτική ή πολιτιστική δράση.

Είναι τουλάχιστον προκλητικό μια κυβέρνηση που έχει ξεπουλήσει τα πάντα στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, στους ιμπεριαλιστές και τους σιωνιστές φονιάδες -εργοστάσια, πάρκα, παραλίες, τα ίδια τα σπίτια του λαού - να μας λέει πως νοιάζεται για τα προσφυγικά και τους κατοίκους τους. Είναι προκλητικό κυβερνητικά στελέχη να δηλώνουν πως θα αποδώσουν ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης ενώ έχουν μετατρέψει διαχρονικά την Αθήνα σε μια απέραντης τσιμεντούπολη χωρίς ίχνος πράσινου.

Κυβερνητικά στελέχη δηλώνουν πως η ανάπλαση θα προχωρήσει όπως και να ‘χει.  Ακόμη και στο νοσοκομείο Γεννηματάς (που μεταφέρθηκε ο απεργός πείνας) έχουν στρατοπεδεύσει τα ΜΑΤ και οι μπάτσοι έχουν μπει μέχρι και στα επείγοντα, αποδεικνύοντας την αποφασιστικότητα τους.

Όλη αυτή η μανία της κυβέρνησης ενάντια στα προσφυγικά, τους κατοίκους τους και τους απεργούς πείνας είναι ένα κομμάτι της πολιτικής της φασιστικοποίησης. Της πολιτικής που θέλει να τελειώνει με τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις, με τους αγώνες και τις αντιστάσεις. Μιας πολιτικής που δε νοιάζεται για το λαό, για τη ζωή του, για τα δικαιώματά του. Μιας πολιτικής που επιδιώκει την τρομοκράτηση λαού και νεολαίας έξω αλλά και μέσα στα πανεπιστήμια  με «μέτρα ασφάλειας», κάμερες και πειθαρχικά.

Να μην αφήσουμε να υπάρξει νεκρός απεργός πείνας. Αλληλεγγύη στον αγώνα που δίνουν οι κάτοικοι των προσφυγικών. Αλληλεγγύη στους απεργούς πείνας.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΩΝ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΝΕΚΡΟΣ ΑΠΕΡΓΟΣ ΠΕΙΝΑΣ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Έρχεται το 27ο camping των Αγωνιστικών Κινήσεων και της Μαθητικής Αντίστασης

0

Αυτοοργάνωση - Συλλογικότητα - Αλληλεγγύη 

Τη χρονιά που πέρασε η επίθεση στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας εντάθηκε πολύ. Οι πρώτες διαγραφές, τα σχέδια καταστολής στα πανεπιστήμια , το εθνικό απολυτήριο, οι πειθαρχικές διώξεις δείχνουν το μέλλον που μας ετοιμάζουν ήδη από το σχολείο.

Παράλληλα, οι ανταγωνισμοί των ισχυρών του πλανήτη διαρκώς οξύνονται προετοιμάζοντας τους όρους για τα επόμενα γενικευμένα πολεμικά σφαγεία στα οποία θα σταλθεί η νεολαία. Για αυτό κάνουν τα πάντα για να αποδεχτούμε αυτή την προοπτική, της φτώχειας και του πολέμου. Να χούμε το κεφάλι σκυφτό, να υπομένουμε την επίθεση και να είμαστε έτοιμοι να δούμε "σημαίες πάνω σε φέρετρα".

Δεν μας καλύπτει όμως αυτή η πραγματικότητα που διαμορφώνουν για εμάς και δεν την αντιμετωπίζουμε ως μονόδρομο. Πιστεύουμε πως οι λαοί μπορούν να βγούνε νικητές απέναντι στους δυνάστες και τους εκμεταλλευτές τους.

Παίρνουμε δύναμη από τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού ενάντια στη γενοκτονία. Από το λαό του Νεπάλ, του Ιράν , του Λιβάνου και όλους τους λαούς που αγωνίζονται.

Είμαστε πεισμένοι πώς κόσμος τους δεν μας χωράει! Σε αυτή την συγκυρία επιλέγουμε να οργανώσουμε ξανά τις διακοπές μας με βάση την αυτοοργάνωση, τη συλλογικότητα και την αλληλεγγύη. Ενάντια στην οπτική που βλέπει τις διακοπές ως προνόμιο όσων έχουν λεφτά, ενάντια στην οπτική που τις βλέπει σαν κάτι ξεκομμένο από το τι συμβαίνει, μια παροδική διέξοδο από την μαυρίλα που ζούμε και στην οποία θα επιστρέψουμε με το πέρας των διακοπών , ενάντια σε λογικές εφήμερης εκτόνωσης.

Και φέτος οι Αγωνιστικές Κινήσεις και η Μαθητική Αντίσταση συνδιοργανώνουμε το κάμπινγκ και προτείνουμε ένα διαφορετικό τρόπο διακοπών. Διακοπές που υπάρχει χρόνος για όλα. Για να ξεκουραστούμε, να περάσουμε καλά αλλά και να συζητήσουμε για ο, τι μας πνίγει. Για να μπορέσουμε να συμβάλουμε καλύτερα στην οργάνωση των αγώνων που έρχονται. Για να δούμε πως θα ζήσουμε μια ζωή με δικαιώματα σε έναν κόσμο που θα μας χωράει.

27ο camping Αγωνιστικών Κινήσεων & Μαθητικής Αντίστασης

20-30/7
Camping Δίας, Γύθειο
Κόστος: 7,5€/μέρα & 5€ οικονομική ενίσχυση

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιατί μέσα σε έναν κόσμο που μας θέλει μόνους, εμείς επιλέγουμε να στεκόμαστε μαζί!

0

Η ψυχική υγεία της κοινωνίας βρίσκεται σε οριακό σημείο.

Και αυτό δεν είναι ούτε τυχαίο ούτε «ατομική αποτυχία» του καθενός μας. Είναι αποτέλεσμα μιας καθημερινότητας που εδώ και χρόνια διαλύει ανθρώπους, οικογένειες και κοινωνικές σχέσεις.

Μια ολόκληρη γενιά μεγάλωσε μέσα στην οικονομική κρίση, στην ανασφάλεια, στους μισθούς πείνας, στην ανεργία και στη διάλυση κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους. Και πριν προλάβει να σταθεί ξανά στα πόδια της, ήρθε το lockdown και η απομόνωση της πανδημίας να βαθύνουν ακόμα περισσότερο το συλλογικό τραύμα. Άνθρωποι κλείστηκαν μέσα στα σπίτια τους, απομακρύνθηκαν από φίλους, παρέες και κοινωνικές δραστηριότητες και έμαθαν να ζουν πίσω από μια οθόνη.

Σήμερα, χρόνια μετά, οι συνέπειες είναι παντού γύρω μας.

Άνθρωποι εξαντλημένοι.

Νέοι χωρίς ελπίδα για το μέλλον.

Οικογένειες που απλώς προσπαθούν να επιβιώσουν.

Γονείς που δουλεύουν ασταμάτητα και δεν έχουν χρόνο ούτε δύναμη να ζήσουν με τα παιδιά τους.

Παιδιά που μεγαλώνουν μέσα στην πίεση, στο άγχος και στη μοναξιά.

Ιδιαίτερα στην ελληνική νεολαία βλέπουμε κάθε χρόνο όλο και μεγαλύτερη ψυχολογική πίεση γύρω από τις Πανελλήνιες εξετάσεις. Ένα ολόκληρο σύστημα έχει πείσει τα παιδιά ότι η αξία τους, το μέλλον τους, η επαγγελματική και οικονομική τους επιβίωση εξαρτώνται αποκλειστικά από λίγες εξετάσεις και από μια σχολή. Μαθητές και μαθήτριες μεγαλώνουν με τεράστιο άγχος, με ατελείωτη πίεση, με φόβο αποτυχίας και με την αίσθηση ότι αν δεν τα καταφέρουν «τελείωσε η ζωή τους».

Και δυστυχώς έχουμε δει τραγικά περιστατικά που δείχνουν πόσο βαθιά έχει γίνει αυτή η κοινωνική πίεση. Όλοι θυμόμαστε περιπτώσεις νέων παιδιών που λύγισαν ψυχολογικά, ακόμα και αυτοκτονίες μαθητών που δεν μπόρεσαν να αντέξουν το βάρος των εξετάσεων και των προσδοκιών. Αυτό από μόνο του θα έπρεπε να μας κάνει να αναρωτηθούμε τι κοινωνία χτίζουμε και πόσο αφόρητη έχουμε κάνει τη ζωή για τη νέα γενιά.

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου όλα γίνονται όλο και πιο ακριβά, ενώ η ζωή του εργαζόμενου αξίζει όλο και λιγότερο. Τα ενοίκια έχουν εκτοξευτεί λόγω της τουριστικοποίησης και του Airbnb, οι πόλεις αγοράζονται από εταιρείες και funds, οι γειτονιές χάνουν τον χαρακτήρα τους και ο κόσμος αισθάνεται ξένος μέσα στον ίδιο του τον τόπο.

Την ίδια στιγμή, η δημόσια υγεία και η ψυχολογική υποστήριξη υποβαθμίζονται συνεχώς. Δεν υπάρχουν δομές, δεν υπάρχουν ψυχολόγοι για όλους, δεν υπάρχουν χρήματα για θεραπεία, δεν υπάρχουν πραγματικές κοινωνικές πολιτικές πρόληψης και φροντίδας. Η ψυχική υγεία αντιμετωπίζεται σαν πολυτέλεια ενώ στην πραγματικότητα είναι βασική ανάγκη.

Και μέσα σε αυτή τη συνθήκη, όλο και περισσότεροι άνθρωποι καταφεύγουν σε μορφές εθισμού για να αντέξουν.

Ναρκωτικά.

Χάπια.

Τζόγος.

Ατελείωτο scrolling.

Εθισμός στο ίντερνετ και στα social media.

Πορνογραφία.

Αποξένωση.

Μια συνεχής ανάγκη φυγής από μια πραγματικότητα που γίνεται όλο και πιο ασφυκτική.

Το doomscrolling, η μόνιμη έκθεση στην πληροφορία, στον φόβο, στην τοξικότητα και στην ψηφιακή υπερδιέγερση έχουν εξαντλήσει ψυχικά εκατομμύρια ανθρώπους. Ζούμε διαρκώς συνδεδεμένοι αλλά ταυτόχρονα όλο και πιο μόνοι.

Ακόμα και άνθρωποι που στα μάτια του κόσμου φαίνονται «δυνατοί», επιτυχημένοι ή προνομιούχοι μπορούν να βιώνουν βαθιά ψυχική κατάρρευση. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του τερματοφύλακα της Rayo Vallecano, Augusto Batalla, ο οποίος έχει μιλήσει δημόσια για τη βαριά κατάθλιψη που πέρασε και για τις δύσκολες ψυχολογικές στιγμές που βίωσε στην καριέρα και στη ζωή του. Αυτό δείχνει πως η ψυχική υγεία δεν κάνει διακρίσεις και πως πίσω από κάθε άνθρωπο μπορεί να υπάρχει ένας αόρατος αγώνας που οι περισσότεροι δεν βλέπουν.

Εμείς, ως Club της Rayo Vallecano στην Ελλάδα, δεν πιστεύουμε ότι η απάντηση βρίσκεται στην απομόνωση και στον ατομισμό. Πιστεύουμε στη συλλογικότητα, στην ανθρώπινη επαφή, στην αλληλεγγύη, στη γειτονιά, στην παρέα, στη φυσική παρουσία.

Γιατί και εμείς εργαζόμενοι είμαστε.

Και εμείς πιεζόμαστε.

Και εμείς έχουμε προβλήματα, άγχος, οικονομικές δυσκολίες και ψυχολογική κούραση.

Αυτό που μας κρατά όρθιους είναι ότι δεν τα περνάμε μόνοι μας.

Η συλλογικότητα μάς δίνει ανάσες.

Η παρέα μάς δίνει δύναμη.

Το γήπεδο μάς δίνει στιγμές χαράς, εκτόνωσης και ζωής.

Οι δράσεις, τα ταξίδια, τα πανό, οι συζητήσεις, οι συναυλίες, οι κοινές εμπειρίες και η αλληλεγγύη δημιουργούν δεσμούς πραγματικούς. Και αυτοί οι δεσμοί είναι απαραίτητοι σε μια εποχή που το σύστημα θέλει ανθρώπους απομονωμένους, φοβισμένους και παθητικούς.

Δεν λέμε ότι το ποδόσφαιρο λύνει τα πάντα.

Δεν λέμε ότι μια παρέα εξαφανίζει την κατάθλιψη ή τα ψυχικά προβλήματα.

Λέμε όμως ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη τον άνθρωπο.

Έχει ανάγκη να βγει από το σπίτι.

Να μιλήσει.

Να αγκαλιάσει και να αγκαλιαστεί.

Να νιώσει ότι ανήκει κάπου.

Να συμμετέχει.

Να δημιουργεί αναμνήσεις μακριά από οθόνες και αλγόριθμους.

Πιστεύουμε σε μια ζωή με περισσότερη πραγματική επαφή και λιγότερη ψηφιακή αποξένωση.

Σε γειτονιές ζωντανές και όχι σε κοινωνίες κλεισμένων θυρών.

Σε παρέες αντί για μοναξιά.

Σε συλλογικότητες αντί για ατομισμό.

Σε δράση αντί για παθητική κατανάλωση εικόνων.

Σε αλληλεγγύη αντί για κοινωνικό κανιβαλισμό.

Η ψυχική υγεία δεν είναι προσωπική υπόθεση του καθενός ξεχωριστά. Είναι κοινωνικό ζήτημα. Και όσο η κοινωνία διαλύεται, τόσο θα διαλύονται και οι άνθρωποι μέσα σε αυτήν.

Γι’ αυτό καλούμε τον κόσμο να ξαναβρεί την επαφή με την πραγματική ζωή.

Με τους ανθρώπους του.

Με τις γειτονιές του.

Με τις συλλογικές εμπειρίες.

Με τη χαρά της συμμετοχής.

Να μιλήσουμε μεταξύ μας.

Να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον.

Να δημιουργήσουμε ξανά κοινότητες, παρέες και δεσμούς.

Γιατί απέναντι στη μοναξιά, στον φόβο και στην ψυχική εξάντληση, η συλλογικότητα παραμένει μια από τις πιο ανθρώπινες μορφές αντίστασης.

Καλούμε λοιπόν όλους και όλες, μικρούς και μεγάλους, να συμμετέχουν στο δικό μας club. Στο club των Rayistas. Ένα club που είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια οπαδική συνάντηση. Είναι μια συλλογικότητα. Μια παρέα. Μια οικογένεια.

Περιμένουμε τον κόσμο στις εκδηλώσεις μας, στις συναντήσεις μας, στις ημέρες που βλέπουμε μαζί τα παιχνίδια της ομάδας, αλλά και σε κάθε δράση που ανακοινώνουμε μέσα από τις σελίδες μας.

Γιατί μέσα σε έναν κόσμο που μας θέλει μόνους, εμείς επιλέγουμε να στεκόμαστε μαζί.

RAYISTAS GRIEGOS 

Το κείμενο το αλιεύσαμε από το προφίλ στο fb  του Φίλιππα Σπυρόπουλου

Τον τίτλο τον επιλέξαμε εμείς 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις | ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ - ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΧΘΕΝΤΩΝΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

0

ΟΛΟΙ/ΕΣ ΠΕΜΠΤΗ 21/5 ΣΤΙΣ 19:00 ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΡΕΣΒΕΙΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΟΛΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ - ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΧΘΕΝΤΩΝ
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

Για ακόμα μία φόρα το Global Sumud Flotilla αναχαιτίζεται και δέχεται επίθεση από τον IDF στην προσπάθεια αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειας στην Γάζα. Αυτή την φορά, το κράτος-δολοφόνος του Ισραήλ, απήγαγε τα πληρώματα (μεταξύ των οποίων και 9 Έλληνες ακτιβιστές) μετά από επίθεση σε διεθνή ύδατα, εντός του χώρου έρευνας και διάσωσης της Κύπρου, με την Κύπρο αλλά και την Ελλάδα να παραμένουν με σταυρωμένα τα χέρια. Μάλιστα δημοσιεύτηκε υλικό από τον ίδιο τον Γκβιρ, Ισραηλινό υπουργό στο οποίο αποτυπώνεται η κακομεταχείριση, ο χλευασμός και η τρομοκράτηση των απαχθέντων, οι οποίοι κρατούνταν δεμένοι πισθάγκωνα. Οι κυβερνήσεις των δύο χωρών, υποταγμένες στις απαιτήσεις του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, όχι απλά επιτρέπουν αλλά δικαιολογούν την ασυδοσία του Ισραήλ.

Ο στόλος κατευθυνόταν προς την Γάζα, σε μία προσπάθεια αμφισβήτησης του ναυτικού αποκλεισμού και παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας στην ρημαγμένη από τους σιωνιστές Παλαιστίνη. Η υποφαινόμενη εκεχειρία που τέθηκε σε ισχύ τον Οκτώβρη του 2025 δεν έχει αποτρέψει τους Ισραηλινούς από το να συνεχίσουν τις θηριωδίες τους σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Η συνέχιση της γενοκτονίας με επιβολή άλλων μέσων πέρα των βομβαρδισμών (όπως η πείνα, η στέρηση νερού και ρεύματος,  η καταστροφή υποδομών περίθαλψης κοκ) επιτρέπει στο Ισραήλ να βγει για λίγο από το στόχαστρο της διεθνούς κοινότητας, αλλά οι λαοί δεν ξεχνάμε ούτε πειθόμαστε τόσο εύκολα. Το κράτος-τρομοκράτης δεν έπαψε στιγμή να εξοντώνει τους Παλαιστίνιους αλλά και να επιβάλλεται με την βία στους λαούς της περιοχής (βλ. βομβαρδισμοί στον Λίβανο)  και ούτε θα σταματήσει όσο υπάρχει εκεί για να προασπίζει τα αμερικανικά συμφέροντα στην Μέση Ανατολή.

Και αυτή την φορά επιβεβαιώνεται η εμπλοκή και στήριξη της Ελλάδας σε αυτά τα σχέδια, με βάση την εξάρτησή της από Αμερικάνους και Ευρωπαίους ιμπεριαλιστές. Η «φιλία» με το Ισραήλ που αυτή η εξάρτηση επιβάλει, όχι μόνο δεν μας προσφέρει ασφάλεια και σταθερότητα στην περιοχή, αλλά μας σέρνει ακόμα πιο κοντά στα πολεμικά τους σχέδια. Η αποστολή ελληνικού στρατιωτικού  σώματος στην Γάζα για συμμετοχή στην «διεθνή δύναμη σταθεροποίησης» σε συντονισμό με τους δολοφόνους του IDF είναι μία ακόμα ωμή απόδειξη της εμπλοκής. Ο αγώνας ενάντια στην εξάρτηση της χώρας, είναι προϋπόθεση για την παύση κάθε συνεργασίας και συμμετοχής, κάθε εμπλοκής της χώρας στην  γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Η Παλαιστίνη συνεχίζει να ματώνει και αυτό δεν κρύβεται πίσω από καμία εύθραυστη εκεχειρία. ΗΠΑ και Ισραήλ δεν θα σταματήσουν τα εγκλήματά τους μέχρι να εδραιώσουν την παρουσία και ηγεμονία τους στην περιοχή. Όμως όπως έχει περίτρανα αποδείξει, δεν θα σταματήσει ούτε ο Παλαιστινιακός λαός τον αδούλωτο αγώνα του για λεύτερη πατρίδα. Απάντηση στην γενοκτονία θα δώσει η ηρωική του αντίσταση και η ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος διεθνώς. Ο παλαιστινιακός λαός δεν θα πάψει να μάχεται τα τέρατα του ιμπεριαλισμού και του σιωνισμού, μέχρι να δικαιωθεί το αίτημά του για ενιαίο ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος από τον Ιορδάνη ποταμό ως την Μεσόγειο Θάλασσα. Και σε αυτόν τον αγώνα είμαστε μαζί του!

• Λευτεριά στην Παλαιστίνη!
• Κάτω τα χέρια από τον στόλο Αλληλεγγύης!
• Να αφεθούν όλοι οι απαχθέντες!
• Καμία εμπλοκή της χώρας στην σφαγή του παλαιστινιακού λαού!
• ΗΠΑ-Ισραήλ φονιάδες των λαών!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Να σώσουμε τα παιδιά!

0

Αυτή η αγωνία, σαν βουβή κραυγή έχει απλωθεί μεταξύ των εκπαιδευτικών στα σχολεία της Ηλιούπολης –και σίγουρα όχι μόνο σε αυτά- μετά την πτώση στο κενό των δύο κοριτσιών. Γιατί αν όχι όλοι, σίγουρα οι περισσότεροι αντιλαμβανόμαστε πως τα παιδιά κινδυνεύουν, απειλούνται. Αντιλαμβανόμαστε πως τα δύο κορίτσια δεν εκπροσωπούν μια «μειοψηφία», μια «ειδική κατηγορία». «Άριστη» η μια, «πολύ καλή» η άλλη, λένε συνάδελφοι από το σχολείο τους.

Δηλαδή όχι κάποια παιδιά, αλλά γενικά τα παιδιά στριμώχνονται, κινδυνεύουν, απειλούνται! Προφανώς παίζουν ρόλο σημαντικό οι συγκεκριμένοι και ιδιαίτεροι όροι (περιβάλλον, ιδιοσυγκρασία κλπ) για το πως θα σταθεί το κάθε παιδί. Αλλά αυτό δεν αλλάζει το βασικό και γενικό: Όλα στριμώχνονται, πιέζονται, απειλούνται. Εξάλλου το ζούμε κάθε χρόνο και πιο έντονα. Μεγαλώνει η άρνηση τους, ακόμα και η αποστροφή τους. Για το σχολείο με τα πέντε 7ωρα! Με την Τράπεζα Θεμάτων και την ΕΒΕ! Για αυτό που τώρα είναι η ζωή τους που την αρνούνται και προσπαθούν να την περάσουν μέσα στις οθόνες. Για αυτό που βλέπουν ότι θα είναι η ζωή τους.

Γίνονται όλο και πιο μικρή μειοψηφία αυτοί που τα «καταφέρνουν» και είναι μεγάλη πλειοψηφία οι από νωρίς διωγμένοι, αυτοί που τους επιβλήθηκε πως «δεν είναι» για σπουδές. Αλήθεια αυτά τα διωγμένα παιδιά (από την τρίτη Γυμνασίου, από το Λύκειο, τώρα σχεδιάζουν να είναι και από την έκτη Δημοτικού…) τι γίνονται, πως ζουν; Αλλά και αυτοί που τα «καταφέρνουν» πληρώνουν (κάθε είδους) μεγάλο κόστος για να φτάσουν στα ΑΕΙ. Όμως και εκεί καραδοκεί νέος Μινώταυρος. Αν και όσοι γλιτώσουν διαπιστώνουν μετά πως δεν τα κατάφεραν! Πως δεν κέρδισαν μια ζωή αξιοπρεπή, με δικαιώματα, με ελευθερίες!

Κάπως έτσι τα σχολεία «γέμισαν με παραβατικούς μαθητές» και το όποιο σκίρτημα μαθητικής κινητοποίησης που προσπαθεί να εκφράσει την άρνηση τους σε αυτό που ζουν αντιμετωπίζεται σαν παράνομη πράξη από εισαγγελείς και Αστυνομία. Ακόμα και τον χιονοπόλεμο απαγορεύουν στα παιδιά αφού το … σωφρονιστήριο (και) στην κακοκαιρία απαιτεί τηλεκπαίδευση! Αλλά επειδή η πιο άγρια πολιτική των ταξικών φραγμών είναι (έτσι μας λένε) «συμπεριληπτική» (!!) δίπλα και μαζί με την εξόντωση σερβίρουν «δράσεις» -βαλβίδες εκτόνωσης και «υποστηρικτικές δομές». Αλλά πραγματικά θα λυθεί ή έστω θα αντιμετωπιστεί το ζήτημα αν αυξηθούν πχ οι ψυχολόγοι, αν κάθε σχολείο αποκτήσει το δικό του και μόνιμο υποστηρικτικό προσωπικό; Προφανώς ούτε αυτό δεν προτίθενται να κάνουν. Αλλά είναι φανερό ότι η αναζήτηση απαντήσεων σε αυτή την κατεύθυνση είναι αδιέξοδη και στις περισσότερες περιπτώσεις καθόλου αθώα: για να μείνει απείραχτο και να γίνει σκληρότερο το άγριο κοινωνικό-εκπαιδευτικό πλαίσιο που γεννάει την απόγνωση, το «σκεπάζουν» με τα φληναφήματα των υποστηρικτικών δομών που θα «θεραπεύουν» τις συνέπειες του.

Η οδύνη για τα δύο κορίτσια είναι μεγάλη, ενεργοποιεί και μεγαλώνει την αγωνία μας για τα παιδιά. Όμως δεν είμαστε «ένοχοι» γιατί είμαστε «ανεπαρκείς» ώστε να εφαρμόζεται «αναίμακτα» η πολιτική που στερεί το παρόν και καταργεί το μέλλον των παιδιών του λαού μας. Είμαστε και εμείς στο στόχο της πολιτικής αυτή. Είμαστε δίπλα στα παιδιά και δεν θέλουμε να γίνουμε οι παιδονόμοι, οι πειθήνιοι εφαρμοστές αυτής της πολιτικής.

Αυτό προσδιορίζει και την ευθύνη μας. Να συμβάλλουμε με συλλογική στάση και αγώνα απέναντι σε αυτή την πολιτική να βρουν τα παιδιά την απαγορευμένη διέξοδο. Τη μαζική πάλη που την άρνηση και την οργή δεν την κάνει απόγνωση, αλλά δύναμη. Δύναμη αντίστασης και διεκδίκησης που γεννάει την ελπίδα που τόσο πολύ λείπει από τη ζωή τους. Για να σταθούν με την ορμή της νιότης τους απέναντι στην απάνθρωπη πραγματικότητα που τα περικυκλώνει. Για να αρνηθούν τον κυνισμό και τη συντριβή κάθε αξίας που διδάσκονται από ότι επικρατεί σαν «πολιτισμός» στη ζωή τους. Για να κοιτάξουν με χαμόγελο και έμπνευση το μέλλον τους. Να αρχίσουν να το ζωγραφίζουν λεύτερο, ανθρώπινο, δίκαιο. Όπως το χρειάζονται. Όπως τους αξίζει.

Νίκος Παπαβασιλείου 
εκπαιδευτικός στην Ηλιούπολη μέλος των Αγωνιστικών Κινήσεων Εκπαιδευτικών

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ: ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΩΝ ΔΥΟ 17ΧΡΟΝΩΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΡΙΩΝ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

0

ΚΑΙ αυτοί οι θάνατοι έχουν ΕΝΟΧΟ!

 Θα μας πουν να μην σχολιάζουμε πολιτικά και κοινωνικά το τραγικό περιστατικό. Όμως το σημείωμα των δύο συμμαθητριών μας είναι βαθιά πολιτικό και μιλάει από μόνο του… 

« [...] θα δώσω πανελλήνιες εξετάσεις,[...] Το ξέρω ότι δεν θα πάω καλά[....]

[....] θα καταλήξω με μια δουλειά, που δεν θα μου δίνει λεφτά. Πλέον δεν με ευχαριστεί τίποτα από τη ζωή. Δεν μπορώ να δω τίποτα θετικό[....]

[....] Αυτός ο κόσμος δεν είναι πια για μένα»

Μιλάει από μόνο του και δείχνει τον ένοχο:

• Είναι μια πολιτική που συντρίβει τα δικαιώματα στις σπουδές και κάνει τα σχολεία εξεταστικά κάτεργα με Τράπεζες Θεμάτων, Ελάχιστες Βάσεις και Εθνικά Απολυτήρια με τέσσερις πανελλαδικές εξετάσεις…

• Είναι μια πολιτική που συντρίβει τα δικαιώματα στη δουλειά, που μας βάζει να δουλεύουμε 13ωρα για ένα ξεροκόμματο…

• Πάνε από όλα είναι μια πολιτική και ένα σύστημα που σαπίζει, που δεν μας δείχνει κανένα μέλλον, που παρακμάζει. Που (όπως λέμε και στο λογότυπό μας) φτιάχνει έναν κόσμο που δεν μας χωράει. Που στην Ηλιούπολη, στα Τέμπη, στους πολέμους, παράγει θανάτους και καταστροφή. Που παράγει αδιέξοδο και κατάθλιψη…

Τώρα οι ένοχοι (μέσω του Υπουργείου Παιδείας), θα στείλουν «ειδικά κλιμάκια» να μας «υποστηρίξουν ψυχολογικά». Οι ψεύτες και υποκριτές…

Τη λύση, όμως, δεν μπορούν να τη δώσουν οι ένοχοι…

Τη λύση θα τη δώσουμε οι μαθήτριες και οι μαθητές, οι νέοι και οι νέες. 

✌Όταν βρούμε τους δρόμους του αγώνα. 

✌Όταν συναντήσουμε την υγεία της συλλογικότητας και της αντίστασης. 

✌Όταν σφίξουμε τις γροθιές μας, στους δρόμους, στις διαδηλώσεις και στις καταλήψεις. Τότε που δεν θα καταστρέφουμε τους εαυτούς μας, αλλά την βαρβαρότητα του συστήματος… Τότε που ΘΑ ΓΕΛΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΟΥ. ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΣ…

Ο χαμός των δύο συμμαθητριών μας να μην περάσει έτσι. Να γίνουν παντού διαδηλώσεις που να δείχνουν τον πραγματικό ένοχο!

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΕΝΟΧΛΟΥΝ! ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ! ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΜΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ!

0

Πριν λίγες μέρες κάλεσαν τρεις συμμαθητές μας από το Μουσικό Σχολείο Χανίων στο Αστυνομικό Τμήμα, ως «ύποπτους» για την κατάληψη του σχολείου τους τον Οκτώβρη του 2025! Η κατάληψη αυτή είχε γίνει ως ένδειξη αλληλεγγύης στον απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι, που είχε χάσει το γιο του Ντένις στο έγκλημα των Τεμπών. Αστυνομία, εισαγγελείς και Διεύθυνση, έρχονται μήνες μετά και με την κατηγορία της «διατάραξης λειτουργίας υπηρεσίας» προσπαθούν να στοχοποιήσουν μια δίκαιη μαθητική κινητοποίηση, να τη βαφτίσουν «ποινικό αδίκημα». Προσπαθούν να τρομοκρατήσουν και να εκφοβίσουν κάθε φωνή που αγωνίζεται και διεκδικεί!

Τα σχέδια τους να πέσουν στο κενό!

Δεν είναι η πρώτη φορά που διώκονται μαθητές για συμμετοχή τους σε κινητοποιήσεις. Με αυτό τον τρόπο θέλουν να μας «σπάσουν τον τσαμπουκά», να μας κάνουν να σκύψουμε το κεφάλι, να μη μιλήσουμε για όσα αφορούν τις ζωές και το μέλλον μας. Το ίδιο κάνουν και αλλού. Στους εκπαιδευτικούς διώκουν χιλιάδες και απειλούν με απολύσεις. Στις διαδηλώσεις χημικά, καταστολή και συλλήψεις. Στους χώρους δουλειάς όσοι αγωνίζονται ξέρουν ότι παίζουν το κεφάλι τους κορώνα-γράμματα. Όμως μόνο αν αγωνιζόμαστε μπορούμε να ελπίζουμε!

(Πανό των μαθητών του Μουσικού Σχολείου Χανίων)

Ξέρουν ότι οι μαθητές δεν θα αποδεχτούν εύκολα τη διάλυση που φέρνει η πολιτική της κυβέρνησης στην εκπαίδευση. ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, Εθνικό Απολυτήριο, πολλαπλό βιβλίο ήδη κάνουν τη ζωή μας δύσκολη και μας σπρώχνουν στα ακριβοπληρωμένα φροντιστήρια. Τα Ωνάσεια σχολεία για λίγους και εκλεκτούς και τα σχέδια για Τεχνικά γυμνάσια για τους δήθεν «παραβατικούς» και όσους «δεν παίρνουν τα γράμματα» απλά φανερώνουν τις προθέσεις τους.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΚΟΝΤΡΑ!

Με τις συνελεύσεις μας, τις διαδηλώσεις μας, τις καταλήψεις μας, με τον κοινό αγώνα με εργαζόμενους και φοιτητές! Να βγούμε στο δρόμο και να παλέψουμε!

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Φοιτητικές Εκλογές 2026 | Οι σχολές που κατεβαίνουν οι Αγωνιστικές Κινήσεις

0

 

Αθήνα
1 Νηπιαγωγών ΕΚΠΑ
2 Νομική ΕΚΠΑ
3 Ρώσικων Σπουδών ΕΚΠΑ
4 Φιλοσοφική ΕΚΠΑ
5 Φυσικό ΕΚΠΑ
6 Αρχιτεκτονική ΕΜΠ
7 Πολιτικών Μηχανικών ΕΜΠ
8 Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ
9 ΑΣΟΕΕ
10 Πάντειο
11 ΠΑΠΕΙ
12 ΣΜΗΧ ΠΑΔΑ

Θεσσαλονίκη
13 Θεάτρου ΑΠΘ
14 Κτηνιατρική ΑΠΘ
15 Φιλολογία ΑΠΘ
16 Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών ΠΑΜΑΚ
17 Γεωτεχνικών Επιστημών ΔΙΠΑΕ*

Γιάννενα
18 Αρχιτεκτονική
19 ΒΕΤ
20 Ιατρική
21 Μαθηματικό
22 Μηχανικών Επιστήμης Υλικών
23 ΠΤΔΕ
24 Φιλολογία
25 Χημικό

Ξάνθη
26 Πολυτεχνείο

Πάτρα
27 Αρχιτεκτονική
28 Βιολογικό
29 ΗΜΤΥ
30 Μηχανολόγων Μηχανικών
31 Πολιτικών Μηχανικών
32 Φυσικό

Βόλος
33 ΗΜΜΥ

Χανιά
34 Ενιαίος
35 ΗΜΜΥ
36 ΜΗΧΟΠ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ | Κυκλοφορεί το νέο τεύχος του Εναύσματος

0

ΤΕΥΧΟΣ 65, Άνοιξη 2026

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 

◾ΑΦΙΕΡΩΜΑ 

• Αντιπολεμική πάλη στους φοιτητικούς συλλόγους (Σελ. 13)
• Αντιπολεμικό κίνημα σε ύφεση (Σελ. 14-15)
• Εμπλοκή της χώρας στους πολέμους του ΝΑΤΟ (Σελ. 16)

◾ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ 

• Συνέντευξη από μέλος πολιτιστικής ομάδας (Σελ. 4)
• Καθημερινότητα στα σύγχρονα πανεπιστήμια (Σελ. 5)
• 20 χρόνια από το φοιτητικό κίνημα του 2006-2007 (Σελ. 6-7)
• Πρώτη εφαρμογή των διαγραφών (Σελ. 8-9)
• Κατάσταση φοιτητικών συλλόγων (Σελ. 10-11)
• Φασίστες στα σχολεία (Σελ. 12)
• Γυναικεία “απελευθέρωση” σε καιρούς πολέμου (Σελ. 17)
• Εξελίξεις στην Μέση Ανατολή (Σελ. 18-19)
• Εργοδοτικό έγκλημα στη Βιολάντα (Σελ. 20)
• Τεχνητή νοημοσύνη και εργασία (Σελ. 21)
• Τέμπη και αστική δικαιοσύνη (Σελ. 22)

◾ΣΤΗΛΕΣ 

• Κοινωνία: Φωτογραφίες εκτελεσθέντων κομμουνιστών Καισαριανής (Σελ. 23)
• Ιστορία: Ισπανικός εμφύλιος (Σελ. 24-25)
• Πολιτισμός: Περσέπολις (Σελ. 26)

Βρείτε το:

Στα τραπεζάκια μας στις σχολές

Στα στέκια μας

Αθήνα, Βιβλιοκαφέ Εκτός των Τειχών @ektos_twn_teixwn

Θεσσαλονίκη, στέκι Σφεντόνα @steki.sfentona

Γιάννενα, Αριστερό στέκι νεολαίας

Πάτρα, Στέκι Ανάστροφα @anastrofa_patra

Ηράκλειο Κρήτης, Στέκι Ζαλο @zalosteki

Ξάνθη, στέκι Ρωγμή @rogmi_xanthi

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ | Κάτω τα χέρια από τους μαθητές και τους αγώνες τους!

0

Με την κατηγορία της «διατάραξης λειτουργίας υπηρεσίας από κοινού», ανήλικοι μαθητές, μέλη του 15μελούς του Μουσικού Σχολείου Χανίων, κλήθηκαν πριν μερικές μέρες στο Αστυνομικό τμήμα Χανίων προκειμένου να απολογηθούν ως ύποπτοι για την κατάληψη του σχολείου τους τον Οκτώβρη του 2025(!). Εκείνη την περίοδο, οι μαθητές τόσο του Μουσικού Σχολείου Χανίων αλλά και άλλων σχολείων πανελλαδικά προχώρησαν σε καταλήψεις ως ένδειξη αλληλεγγύης στον τότε απεργό πείνας Πάνο Ρούτσι, που έχασε το γιο του στο δολοφονικό έγκλημα των Τεμπών.

Η ποινική δίωξη των τριών μαθητών του Μουσικού σχολείου δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό, ούτε αποτέλεσμα της στάσης ενός «κακού» διευθυντή. Η κλήτευση αυτή αποτελεί άλλη μια προσπάθεια από πλευράς κυβέρνησης και για λογαριασμό συνολικά του αστικού συστήματος στη χώρα, να περάσει κλίμα τρομοκρατίας στη νεολαία. Έρχεται να προστεθεί στο αντιδραστικό γαϊτανάκι των διώξεων, της προσπάθειας να φιμωθεί κάθε φωνή που αγωνίζεται και εντάσσεται συνολικά στο πλαίσιο όξυνσης της φασιστικοποίησης ως αναπόσπαστο κομμάτι και προκειμένου να περάσει και να εφαρμοστεί η αντιλαϊκή πολιτική.

Στα σχολεία, η νεολαία πρέπει από νωρίς να μάθει να σκύβει το κεφάλι και να αποδεχτεί την ΕΒΕ, την τράπεζα θεμάτων, το εθνικό απολυτήριο και συνολικά το μαύρο μέλλον της φτώχειας και των πολέμων που διαγράφεται μπροστά της. Γι’ αυτό οι καταλήψεις χτυπιούνται και προσαγάγονται μαθητές από την αστυνομία. Γι’ αυτό οι εκπαιδευτικοί στις τάξεις πρέπει να είναι υποταγμένοι, να γαλουχούν τους μαθητές με τις σάπιες αξίες αυτού του αντιδραστικού και βάρβαρου συστήματος. Αυτό επιχειρείται μέσω της αξιολόγησης, γι’ αυτό και όσοι την αρνούνται απειλούνται έως και με απόλυση, με χαρακτηριστικά τα παραδείγματα των εκπαιδευτικών Χ. Χοτζόγλου και Δ. Χαρτζουλάκη, που διώκονται διότι μαζί με μαθητές τους διαμαρτυρήθηκαν ενάντια στην αξιολόγηση. Αντίστοιχα παραδείγματα υπάρχουν και στους φοιτητές που σέρνονται σε πειθαρχικά για συνδικαλιστική δράση με την απειλή πλέον και των διαγραφών να επιδιώκει να επιβάλει σιγή νεκροταφείου και στα πανεπιστήμια. Ενώ, στους χώρους δουλειάς, οι αντεργατικές πολιτικές έχουν διαμορφώσει έναν εργασιακό μεσαίωνα όπου οι εργαζόμενοι είναι έρμαιο των εργοδοτών με τον κίνδυνο της απόλυσης να κρέμεται πάνω από κάθε εργαζόμενο που θέλει να κινητοποιηθεί ή να απεργήσει για καλύτερες συνθήκες εργασίας.  

Απέναντι στη βιομηχανία διώξεων και στο όργιο κρατικής τρομοκρατίας που έχει διαμορφωθεί, οι μαζικοί αγώνες λαού και νεολαίας είναι οι μόνοι που μπορούν να βάλουν φραγμό. Μέσα από την οργάνωση στους χώρους σπουδών και δουλειάς, με συνελεύσεις-διαδηλώσεις-καταλήψεις και απεργίες μπορούμε να αντισταθούμε συνολικά στην αντιλαϊκή πολιτική και να διεκδικήσουμε ζωή με δικαιώματα.

• Καμιά δίωξη στους μαθητές του Μουσικού Σχολείου Χανίων
• Η τρομοκρατία δεν θα περάσει, του λαού η πάλη θα τη σπάσει

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ  ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στις φοιτητικές εκλογές μαυρίζουμε τις δυνάμεις του συστήματος (ΔΑΠ - ΠΑΣΠ - ΔΙΚΤΥΟ) - Καμία ανοχή στις φωνές που στηρίζουν την διάλυση της ζωής μας!

0

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές έρχονται μέσα σε μία χρονιά που – για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες – η κυβέρνηση της ΝΔ μπόρεσε  να πανηγυρίσει τις πρώτες διαγραφές φοιτητών, με την εφαρμογή των ορίων σπουδών (ν+2) στις τετραετείς σχολές. Αμέσως μετά τις φοιτητικές εκλογές της 13^ης Μάη, ανοίγει μία ακόμα περίοδος μηνών προετοιμασίας του δεύτερου βήματος της επίθεσης: το προχώρημα χιλιάδων ακόμα διαγραφών συμφοιτητών μας τον Σεπτέμβρη του ’26 από τις πενταετείς σχολές!

Που να ‘ταν οι μόνοι που πανηγυρίζουν! Από την αρχή της χρονιάς, οι πιστοί κυβερνητικοί παπαγάλοι στις σχολές μας, οι δυνάμεις της ΔΑΠ, της ΠΑΣΠ και των διάφορων «αχρωμάτιστων και ανεξάρτητων» φοιτητικών ομάδων, έλαμψαν από το προχώρημα της κυβερνητικής πολιτικής σε βάρος των δικαιωμάτων μας!

1) Είναι οι δυνάμεις που όχι μόνο διαφωνούν με τις γενικές συνελεύσεις και τους μαζικούς, συλλογικούς αγώνες μας – αλλά παλεύουν ενεργά να τσακίσουν τις κατακτήσεις του φοιτητικού κινήματος! Είναι οι δυνάμεις που την προηγούμενη χρονιά στήριξαν το φύτεμα των «Συμβουλίων Φοιτητών» του νόμου Κεραμέως σαν όργανα αντιπαραθετικά στους ανεξάρτητους από το κράτος φοιτητικούς μας συλλόγους, και σήμερα τολμούν να εμφανίζονται σαν αντιπρόσωποί μας και να τα βρίσκουν με κυβερνητικούς, υπουργεία και πρυτάνεις στο όνομα των φοιτητικών συλλόγων. Από την Κρήτη ως την Ξάνθη, είναι οι δυνάμεις που όχι μόνο στήριξαν το νέο πειθαρχικό πλαίσιο του νόμου Ζαχαράκη, αλλά σαν πραγματικοί καταδότες (μόνο η κουκούλα λείπει…) συμμετέχουν στα πειθαρχικά συμβούλια ως «εκπρόσωποι» φοιτητών στο πλευρό των διοικήσεων και του αστικού κράτους, βάζοντας το χεράκι τους στο βάθεμα της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής φοιτητικής ζωής, στο προχώρημα των πειθαρχικών διώξεων αγωνιστών, στο ξήλωμα κεκτημένων συνδικαλιστικών ελευθεριών μας μέσα στις σχολές.

2) Από τα γεννοφάσκια τους, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ καλλιέργησαν την λογική πως η εκπαίδευση είναι προνόμιο για «λίγους και εκλεκτούς» και στηρίζουν ότι οι σπουδές ατομική υπόθεση του καθένα. Χουχουλιασμένες στο στρατόπεδο κάθε κυβέρνησης και του συστήματος, δεν πιστεύουν πως οι σπουδές είναι κεκτημένο λαϊκό δικαίωμα για όλους, ανεξαρτήτου κοινωνικής και ταξικής καταγωγής. Για αυτό θεωρούν πως η διάλυση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης είναι μία δίκαιη και ρεαλιστική «διόρθωση» παλαιωμένων ανορθογραφιών! Για αυτό στήριξαν τον νόμο Πιερρακάκη και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια! Για αυτό πανηγύρισαν με όλο το κυβερνητικό προσωπικό για το προχώρημα των 300.000 διαγραφών, για την κατοχύρωση των ορίων σπουδών, για την εισαγωγή ακόμα πιο σκληρών ταξικών φραγμών που «καθαρίζουν» τις σχολές. Οποιαδήποτε αντιπολιτευτική αντιπαράθεση στην κυβερνητική πολιτική μπορεί να ειπώθηκε από πλευρά των συστημικών δυνάμεων (πχ. ενστάσεις της ΠΑΣΠ κατά την διάρκεια κινητοποιήσεων), έγινε στα πλαίσια εύρεσης τρόπων πιο… ομαλής εφαρμογής των μέτρων, ώστε να μην υπάρξουν φοιτητικές αντιδράσεις!

3) Ως παρατάξεις των βασικών κομμάτων της κυβερνητικής διαχείρισης της χώρας, οι δυνάμεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ έχουν πλήρως αφομοιώσει την πολιτική της εξυπηρέτησης των μωροφιλοδοξιών της εξαρτημένης αστικής «» τάξης και των οδηγιών των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της. Σε περίοδο που το ντόπιο αστικό πολιτικό σύστημα λυσσάει να αποδείξει ότι είναι το πιο πιστό σκυλί των ιμπεριαλιστών στην ΝΑ Μεσόγειο και τα Βαλκάνια, και παλεύει να εμπλέξει την χώρα όσο περισσότερο μπορεί στα σχέδια των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ για μερικές επευφημίες, οι φοιτητικές παρατάξεις της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ χωρίς καμία ντροπή βγαίνουν μπροστά με τα πιο αντιδραστικά ιδεολογήματα. Μας λένε πως οι νέοι καιροί σημαίνουν την υποταγή της νεολαίας και του λαού στο μέλλον της προετοιμασίας του τρίτου παγκόσμιου πολέμου σαν κρέας για κανόνια. Την αποδοχή της εμπλοκής της χώρας στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής και την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων. Την αποδοχή του «ρεαλισμού» του αιματοκυλίσματος των λαών του Ιράν, του Λιβάνου, της Παλαιστίνης. Μας λένε ότι το εθνικό μας καθήκον είναι να πάμε να πολεμήσουμε για τα συμφέροντα των «συμμάχων» όπως οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ ενώ δεν χάνουν ευκαιρία να μας υπενθυμίσουν ποιο σύστημα εξυπηρετούν ξερνώντας ανοιχτά αντι-κομμουνισμό! 

4) Το Δίκτυο (πρώην ΣΥΡΙΖΑ, νυν Νέα Αριστερά), έχει παρουσιαστεί όλο το προηγούμενο διάστημα με το πρόσωπο της αριστερής δύναμης, σε μία απέλπιδα προσπάθεια να ξεχάσουμε τη στήριξη που έδειξε στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και το σύνολο της αντιλαΐκής πολιτικής που εφάρμοσε. Μπροστά στην πρώτη εφαρμογή των διαγραφών, τον πόλεμο και την καταστολή, έδειξε... συνέπεια ως σωστή συστημική δύναμη: στη χειρότερη τήρησε σιγή νεκροταφείου, στην καλύτερη στράφηκε στη συνδιαλλαγή με τους καθηγητές, στα παρακάλια στους πρυτάνεις και στους ακτιβισμούς.

Αυτές οι φωνές είναι αντιπαραθετικές στους φοιτητικούς μας συλλόγους και τα διοικητικά μας συμβούλια. Από την επομένη της 13^ης Μάη, οι φοιτητικοί σύλλογοι πρέπει να βγουν δυναμωμένοι από την εκλογική τους διαδικασία, άμεσα να μπουν σε κατεύθυνση οργάνωσης αγώνων ενάντια στις διαγραφές που ήρθαν και έρχονται, να συμμετέχουν αποφασιστικά στο αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα ενάντια στο μέλλον του πολέμου που μας  υπόσχεται το σύστημα ως μονόδρομο! Στις 13 Μάη, συμμετέχουμε μαζικά στις φοιτητικές εκλογές! Μαυρίζουμε τις δυνάμεις του συστήματος!

Στις 13 Μάη, στηρίζουμε τις δυνάμεις του αγώνα!

Ψηφίζουμε Αγωνιστικές Κινήσεις

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ