Μία μνημειώδης γραφίδα η οποία στο συγκεκριμένο σκίτσο γίνεται πιο οξεία και από το αιχμηρότερο νυστέρι ενάντια στη διασπορά των κοινοβουλευτικών αυταπατών. Σαρκαστική για την αυτογελοιοποίηση της αριστεράς και την προσβολή και καπήλευση των επαναστατικών παραδόσεών της καταντώντας καυστικότερη και από οξύ.
Αφοπλιστική κριτική στο όργιο της εκλογικής αποχαύνωσης, που πρωτοστατούσε (και σαφέστατα ποτέ δεν έπαψε) η κυρίαρχη αριστερά της ταξικής ανακωχής και επί της ουσίας αυτομόλησης στο αντίπαλο στρατόπεδο. Συμπύκνωση απολαυστική και εύγλωττα αλληγορική μέσα σε λίγες σχεδιαστικές γραμμές ενός βαθιού νοήματος και σκέτου λίβελου, που στηλιτεύει και αποκαθηλώνει την αγιοποίηση της κάλπης. Ενώ μακρόσυρτα κείμενα ανάλογου περιεχόμενου θα δυσκολεύονταν να αποτυπώσουν τόσο ανάγλυφα, πυκνά και πειστικά την ίδια άποψη σύμφωνα με τη γνωστή κινέζικη παροιμία περί σχέσης φωτογραφίας και λέξεων.
Για τους νεότερους και ακάτεχους αυτό το ανεπανάληπτο σκίτσο ιστορικά αναφέρεται στο 1981 και στις παραμονές ανόδου του παπανδρεϊκού ΠΑΣΟΚ (σημαντικό Βατερλό της λαϊκής ελπίδας και ολετήρα του υπολογίσιμου τότε μαζικού κινήματος, όπως σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ) στην εξουσία. Όταν ακριβώς το ΚΚΕ και με γραμματέα τον Φλωράκη έθετε τον διακαή εκλογικό στόχο του διαβόητου 17% και την είσοδο του με βάση το σύστημα της υπερενισχυμένης αναλογικής στη δεύτερη κατανομή.
Ώστε αποσπώντας περισσότερες έδρες να υπονομεύσει την διαφαινόμενη αυτοδυναμία του επελαύνοντος ΠΑΣΟΚ και εξαναγκάζοντας το έτσι σε συγκυβέρνηση μαζί του. Υλοποιώντας την κεντρική δηλαδή επιδίωξη του, η οποία ενσαρκώνονταν στο αλήστου μνήμης σύνθημα : «Αλλαγή δεν γίνεται χωρίς το ΚΚΕ» . Κακέκτυπο δε αναμάσημά του βιώσαμε πρόσφατα με τα ιδεολογήματα των μεταβατικών περί αντιφατικών κυβερνήσεων.
Τελικά πρόκυψε μια ανώμαλη προσγείωση των φιλοδοξιών του, καθότι το αποτέλεσμα συμβιβάστηκε λίγο χαμηλότερα από το 11% και δυστυχώς για τον λαό η δήθεν πραγματική και σωτήρια ΑΛΛΑΓΗ του ελληνικού καπιταλισμού (που ευαγγελίζονταν το ΚΚΕ) δεν συνέβη με τα γνωστά τραγικά επακόλουθα (ειρωνεία προφανώς).
Όμως το ΚΚΕ δεν εγκατέλειψε τις προσπάθειες του (οι αλύγιστοι «κομουνιστές» εξάλλου δεν καταθέτουν ποτέ τα όπλα) και μερικά χρόνια αργότερα πολέμησε ξανά «ηρωικά». Εκείνη τη φορά για να επέλθει η κάθαρση του διεφθαρμένου καπιταλισμού μέσω της συμμετοχής του στην οικουμενική του `89 και με συνοδοιπόρους καθαριστές τους ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ!!!
Ακούγοντας λοιπόν χθες τον Κουτσούμπα σε ένα παραλήρημα ψηφολαγνείας και περιφρόνησης της αγωνιστικής αναγκαιότητας και ελλείψει βιολογικής παρουσίας του αξέχαστου Ιωάννου ή κάποιου εμπνεόμενου από ένα στιβαρό κίνημα αντικαταστάτη του (με αξιόλογη εξαίρεση τον σ. Κωστάκη), αναμεταδίδω (και σαν φόρο τιμής στον σπουδαίο δημιουργό) αυτές τις επίκαιρες και διαχρονικές γελοιογραφίες.
(Με ελπίδα αναδημοσίευσης στον Ριζοσπάστη)
Κ.Μ.
3 σχόλια:
...ανοίξτε τον Ριζοσπάστη στα εργατικά να ξεστραβωθείτε, καθοτι η εμπάθεια τυφλώνει...γίνονται πολλές κινητοποιήσεις αλλά προφανώς τώρα με τις εκλογές δεν προλαβαίνετε να δώσετε ούτε το τυπικόν παρών "αλληλεγγύης"- τοσο επαναστατική οργάνωση είστε κι μετά εγκαλείτε τους άλλους για εκλογικες αυταπάτες...τωρα γιατι το ΚΚΕ, μετά από τόσα χρόνια αγώνων δίπλα στους εργαζόμενους, ξεκάθαρη γραμμή λαικής αντιπολίτευσης κι επαναστατικής ανατροπής είναι κακό να ζητάει ψήφο- μόνο η βαθεια πασοκικη ψυχή σας το ξέρει (ναι το ΚΚΕ ζήταγε 17% το 81 αλλα δεν αυτοδιαλύθηκε επειδη η εκλογή του ΠΑΣΟΚ κατηργησε τον λόγο ύπαρξης του...φαντάσου να ειχε τα δικά σας ιδεολογικά και οργανωτικά χάλια). Περιμένω μετά τις εκλογές να ξαναδώσετε βροντερον "παρών" στις κινητοποιήσεις των εργαζομένων- με την σχετική φόντο του πανώ σας όπου γίνεται...
Και εσύ από τον Ριζοσπάστη βλέπεις τους αγώνες; Η άποψή σου για την αλληλεγγύη είναι γνωστή εδώ και χρόνια!
Δεν διαλύθηκε το ΚΚΕτο '81; Όχι καθόλου! Αλλά επειδή εγώ θυμάμαι και κάποια άλλα να σε ρωτήσω από που προέκυψαν το ΑΚΕΠ, το ΕΑΜ, το ΝΑΡ, κ.ο. Ανασύνταξη, ο ΣΥΝ μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ και μια σειρά νεότερες οργανώσεις και κάμποσες άλλες που τώρα δεν θυμάμαι; Μπορείς να μου πεις που βρίσκονται οι εκατοντάδες οργανώσεις σε γειτονιές της Αθήνας που είχε τότε;
Πράγματι δεν διαλύθηκε. Από τότε μέχρι τώρα είναι το ίδιο πολιτικά και ιδεολογικά. Το χρειάζεται ακόμη το σύστημα.
Ανάμεσα σε αρκετά σχόλια "ηρωικά" και υβριστικά, χαρακτηριστικά του πως εννοούν ορισμένοι την πολιτική αντιπαράθεση και κυρίως της αδυναμίας τους να αντιπαρατεθούν πολιτικά διαγράφτηκαν και δύο σοβαρά. Ζητούμε συγγνώμη από τους φίλους που τα έγραψαν κι αν δουν αυτό το σχόλιο και έχουν κέφι ας τα ξαναγράψουν!
Δημοσίευση σχολίου