Π.Γ. του ΚΚΕ(μ-λ): Οι αιτίες της ταραχής των ΗΠΑ και η κατάσταση που διαμορφώνεται

Στη Προλεταριακή Σημαία που θα κυκλοφορήσει αύριο δημοσιεύονται ανάμεσα στ' άλλα και άρθρα για τις εξελίξεις στις ΗΠΑ. Σε ένθετο θα υπάρχει η απόφαση του Π.Γ. του ΚΚΕ(μ-λ) σχετικά με αυτές. Το κείμενο έχει δημοσιευτεί ήδη στην ιστοσελίδα του ΚΚΕ(μ-λ):

22 Ιανουαρίου 2021

Οι εξελίξεις και τα ερωτήματα που θέτουν

Τα γεγονότα της 6/1/21 στις ΗΠΑ με την εισβολή στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον, είναι πρωτόγνωρα, τουλάχιστον για τις τελευταίες αρκετές δεκαετίες στη χώρα αυτή. Μια εισβολή στο κεντρικό πολιτικό θέατρο της πρωτεύουσας της επικεφαλής δύναμης του καπιταλιστικού–ιμπεριαλιστικού κόσμου, δεν είναι –δεν μπορεί να είναι– ένα τυχαίο γεγονός. Δεν μπορεί να είναι και δεν είναι αποτέλεσμα της «ιδιορρυθμίας Τραμπ», όσο και αν η εισβολή αυτή είχε στοιχεία σπασμωδικότητας και συνοδεύεται από ερωτήματα για τους άμεσους στόχους που αυτή καθαυτή η εισβολή μπορεί να είχε.

Η εισβολή στο Καπιτώλιο της Ουάσιγκτον δεν είναι συνεπώς ένα «ατύχημα» αλλά η –μέχρι τώρα– κορύφωση μιας πορείας εντάσεων, αντιθέσεων, συγκρούσεων που εξελίσσεται εντός των ΗΠΑ (και εντός των κυρίαρχων δυνάμεών τους) εδώ και χρόνια. Μια κατάσταση αντιθέσεων και συγκρούσεων που εκδηλώθηκε ήδη από την περίοδο Ομπάμα και έγινε πιο φανερή πριν την εκλογή Τραμπ του 2016 με το «σκάνδαλο της ηλεκτρονικής αλληλογραφίας» της Κλίντον. Μια κατάσταση που οξύνθηκε σε όλη τη διάρκεια της διοίκησης Τραμπ. Τόσο με την επιχείρηση δίωξής του και καθαίρεσής του για το «σκάνδαλο με τη Ρωσία», αλλά και με τις διαρκείς αλλαγές των πιο υψηλόβαθμων στελεχών της διοίκησης Τραμπ και στις πιο νευραλγικές θέσεις (ΥΠΕΞ, Υπουργείο Άμυνας, Σύμβουλοι Εθνικής Ασφάλειας κ.λπ.) της διοίκησης αυτής για την αμερικάνικη υπερδύναμη. Μια κατάσταση που εκδηλώθηκε έντονα σε όλη την τελευταία προεκλογική περίοδο, με άγριες εκατέρωθεν απειλές, αλλά και με γεγονότα και ταραχές σε μια σειρά πόλεις και πολιτείες των ΗΠΑ. Γεγονότα που ακόμα και όταν είχαν άλλες αφετηρίες (εξέλιξη της πανδημίας στις ΗΠΑ, δολοφονίες, φυλετική καταπίεση και ξέσπασμα μαζικών αντιστάσεων) για αντικειμενικούς και υποκειμενικούς λόγους εμπλέκονταν και τροφοδοτούσαν την προϊούσα κεντρική αντιπαράθεση.

Επιπλέον, όμως, τα γεγονότα της 6/1/21 «προαναγγέλθηκαν» από μια σειρά ταραχές και γεγονότα της μετεκλογικής περιόδου. Στο Πόρτλαντ, στην Ατλάντα, στο Ντιτρόιτ, στη Νέα Υόρκη και αλλού, μετά τις εκλογές της 3/11/20 ξέσπασαν συγκρούσεις (σε κάποιες παρέμβηκε ακόμα και η Εθνοφρουρά) με αντικείμενο την αμφισβήτηση ή την επιβεβαίωση της εκλογής Μπάιντεν.

Αλλά και μετά την απομάκρυνση των εισβολέων και την αποκατάσταση της «τάξης» στο Καπιτώλιο η αντιπαράθεση συνεχίζεται. Την επομένη των γεγονότων, δηλαδή στις 7/1, στη Βουλή των Αντιπροσώπων 232 ψηφίζουν την επικύρωση της νίκης Μπάιντεν στην Πενσυλβάνια, ενώ 138 την καταψηφίζουν! Στη συνέχεια, ενόψει της ορκωμοσίας και με φόντο τις «πολεμικές προετοιμασίες» στο Καπιτώλιο και σε ολόκληρη την πόλη της Ουάσιγκτον, συνεχίζονται αμείωτες οι εκατέρωθεν αντιδράσεις και πιέσεις με τους Δημοκρατικούς να ξεκινούν (δεύτερη) διαδικασία καθαίρεσης του Τραμπ, που, αν ολοκληρωθεί, αυτό θα συμβεί όταν ο ίδιος ο Τραμπ δεν θα είναι πια πρόεδρος.

Με δεδομένα τα παραπάνω, τίθενται μια σειρά ερωτήματα. Ποιες είναι οι αιτίες αυτής της εξελισσόμενης αντιπαράθεσης; Πόσο διακριτές είναι οι κοινωνικές δυνάμεις που εμπλέκονται στην αντιπαράθεση αυτή και πόσο ολοκληρωμένες είναι οι πολιτικές απαντήσεις και διαμορφώσεις της καθεμιάς; Θα εξουδετερωθεί πολιτικά ο Τραμπ και, ακόμα περισσότερο, η πολιτική τάση και κατεύθυνση που εκφράζει; Θα «επιστρέψει» το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ στην «παραδοσιακή» συνθήκη του δικομματισμού (Δημοκρατικοί-Ρεπουμπλικάνοι) ή θα εκδηλωθούν ανατροπές στα πλαίσιά του; Με ποιες πολιτικές (εντός και εκτός ΗΠΑ) θα αντιμετωπίσει η διοίκηση Μπάιντεν το «τσαλάκωμα» που προκάλεσαν στην υπερδύναμη οι εξελίξεις αυτές; Τι φέρνουν όλα αυτά για το λαό των ΗΠΑ, αλλά και για τους λαούς του πλανήτη;

Θεωρούμε ότι σε αρκετά από αυτά τα ερωτήματα και σε επιμέρους πλευρές κάποιων άλλων οι απαντήσεις δεν έχουν κριθεί. Θεωρούμε επίσης ότι η Ιστορία προσφέρεται βέβαια για εξαγωγή συμπερασμάτων, ακόμα και για αναζήτηση αναλογιών του κάθε «τότε» με το τώρα, αλλά οπωσδήποτε δεν προσφέρεται για μηχανιστικές μεταφορές, για αντιγραφή του «τότε» στο σήμερα. Δεν μπορούμε συνεπώς να πάρουμε «έτοιμες απαντήσεις» π.χ. από τα γεγονότα της δεκαετίας του 1960 στις ΗΠΑ (δολοφονία Κένεντυ το 1963, γεγονότα στο Συνέδριο των Δημοκρατικών στο Σικάγο το 1968 κ.ά.), από τους Δίδυμους Πύργους το 2001 ή από την πορεία ανάδειξης του Χίτλερ στη Γερμανία. Γιατί αυτά και τα όποια άλλα ιστορικά γεγονότα στα οποία αναζητούνται ή και βρίσκονται αναλογίες με τη σημερινή κατάσταση στις ΗΠΑ, συνέβησαν στο δικό τους πλαίσιο, των τότε συνθηκών και συσχετισμών. Οι απαντήσεις που κάθε φορά δίνει η Ιστορία και η ζωή είναι πρωτότυπες, πηγάζουν και διαμορφώνονται από τα συγκεκριμένα δεδομένα της ιστορικής «στιγμής» και από τη δράση-πάλη των δυνάμεων που διεξάγεται μέσα σε αυτή τη «στιγμή». Σε αυτή τη βάση και πριν προχωρήσουμε στις απαντήσεις και τις προσεγγίσεις που μπορούμε σήμερα να κάνουμε, θεωρούμε χρήσιμο για την κατανόηση αυτών των εξελίξεων να παραπέμψουμε σε δύο παλιότερες τοποθετήσεις μας. Σε μια βασική μας τοποθέτηση αμέσως μετά την εκλογή Τραμπ το Νοέμβριο του 2016 [1] και στην σχετική απόφαση του ΚΟ του ΚΚΕ(μ-λ) το Μάρτη του 2017. [2]

Ολόκληρη την απόφαση μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ:  Απόφαση του Π.Γ. του ΚΚΕ(μ-λ): Οι αιτίες της ταραχής των ΗΠΑ και η κατάσταση που διαμορφώνεται