Η οκταήμερη περιοδεία Μπάιντεν στην Ευρώπη με διαδοχικούς σταθμούς τη Κορνουάλη, (ετήσια σύνοδος κορυφής της G7), τις Βρυξέλλες (σύνοδος του ΝΑΤΟ) και τη Γενεύη, (συνάντηση στις 16 Ιουνίου με Πούτιν), επιδιώκει να εκπέμψει το μήνυμα της επαναφοράς των ΗΠΑ στη διεθνή σκηνή. Δεν είναι τυχαία η πρώτη δήλωση που έκανε μόλις πάτησε το πόδι του στην Ευρώπη μιλώντας σε προσωπικό της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας στην αεροπορική βάση Μίλντενχολ, στα νοτιοανατολικά του Ηνωμένου Βασιλείου: «Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέστρεψαν»!
Η υπόσχεση, και η απειλή, που κρύβει αυτή η φράση δεν δείχνει να είναι μια ευπρόσδεκτη ανακούφιση, από τους ευρωπαίους ηγέτες, παρά τη δημόσια εικόνα που τους εμφανίζει αισιόδοξους να χαιρετίζουν την «επιβίωση της πολυμέρειας» που είχε πληγεί από τον Τραμπ. Οι αμφιβολίες, για το «ποια;» θα είναι η συνέχεια, οφείλονται στη υπό διαμόρφωση εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Μπάιντεν που στέλνει αντιφατικά μηνύματα, με έντονο το στοιχείο της αβεβαιότητας σε σχέση με κρίσιμους τομείς εξωτερικής πολιτικής του Λευκού Οίκου: Ιδιαίτερα το πώς εννοεί τη διαμόρφωση κοινού μετώπου της Δύσης, απέναντι σε Ρωσία και Κίνα ταυτόχρονα. Λίγο πριν ξεκινήσει τη περιοδεία του, (σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην Washington Post), ο Αμερικανός πρόεδρος δεσμεύεται να παγιώσει «τις δημοκρατικές συμμαχίες» των ΗΠΑ … «απέναντι στις αυξανόμενες απειλές της Μόσχας και του Πεκίνου». Από την άλλη τόσο ο Μπάιντεν όσο και ο ΥΠΕΞ Μπλίνκεν, έχουν επανειλημμένα δηλώσει ότι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ πρωτίστως θα ωφελήσει τη μεσαία τάξη της Αμερικής.
Σε πολλούς, αυτό ακούγεται σαν το «Αμερική πρώτα» που διατράνωνε ο Τραμπ.
Έτσι η μεγαλύτερη ανησυχία των άλλων δυτικών ηγετών αφορά το γεγονός, και αρχίζει να διαπιστώνεται από πολλούς, ότι το εκκρεμές της πολιτικής των ΗΠΑ συνεχίζει να αιωρείται.
Διάφοροι αξιωματούχοι, σε ΗΠΑ και Ευρώπη, δηλώνουν ανοιχτά πλέον την ανησυχία τους ότι ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ θα μπορούσε να είναι ένας ηγέτης «τύπου Τραμπ». Από την άποψη αυτή, και μέχρι τότε, ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο ενδιάμεσος σταθμός των εκλογών για το Κογκρέσο και τη Γερουσία σε ενάμιση χρόνο, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον της ομάδας Μπάιντεν στο εσωτερικό.
Ορισμός των δημοκρατικών αξιών κατά Μπάιντεν…..
«Δεν επιδιώκουμε τη σύγκρουση με τη Ρωσία», δήλωσε ο Μπάιντεν, σημειώνοντας ότι «η Ουάσινγκτον επιθυμεί μια σταθερή, προβλέψιμη σχέση με την Μόσχα». Τονίζει ωστόσο ότι «οι ΗΠΑ θα απαντήσουν με ισχυρό και ουσιαστικό τρόπο αν η ρωσική κυβέρνηση εμπλακεί σε επιβλαβείς δραστηριότητες». Γι αυτό λοιπόν επιδίωξε συνάντηση με τον Πούτιν. Για να του πει «αυτά που θέλω να γνωρίζει», και να του υπογραμμίσει,… «την εκ νέου τη δέσμευση των ΗΠΑ, της Ευρώπης και των δημοκρατιών που είναι προσηλωμένες στις ίδιες αξίες να υπερασπιστούν την αξιοπρέπεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα». Ακολουθεί στη συνέχεια και ο «ορισμός» αυτών των αξιών λέγοντας: «.…. και δεν θα υπάρχει καμία αμφιβολία όσον αφορά την αποφασιστικότητα των ΗΠΑ να υπερασπιστούν τις δημοκρατικές μας αξίες, τις οποίες …δεν μπορούμε να διαχωρίσουμε από τα συμφέροντά μας»!!! Μεγάλη αλήθεια.
Ωστόσο το κρίσιμο ζήτημα είναι, ότι πλέον «τα συμφέροντα» της υπόλοιπης δύσης δεν ταυτίζονται αναγκαστικά με αυτά των ΗΠΑ, κάτι που προμηνύει πολλές αποκλίσεις και από τις «δημοκρατικές αξίες».
Για ένα σχέδιο αντεπίθεσης από τις «παγκόσμιες δυνάμεις της Δύσης».
Η Ομάδα των Επτά πλούσιων εθνών (G7) θα ανακοινώσει(;) ένα νέο παγκόσμιο σχέδιο υποδομών ως απάντηση στην «Πρωτοβουλία μιας Ζώνης και ενός Δρόμου» της Κίνας (Belt and Road Initiative ή «νέος δρόμος μεταξιού», όπως ονομάζεται, δήλωσε ανώτερος αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπάιντεν.
Ήδη από το Μάρτιο, ο Μπάιντεν, είχε προτείνει στον πρωθυπουργό της Βρετανίας, Τζόνσον, που φιλοξενεί την τριήμερη σύνοδο των ηγετών της G7, ότι οι «δημοκρατικές χώρες θα πρέπει να αναπτύξουν το δικό τους αντίπαλο σχέδιο»…. « μια φιλόδοξη νέα παγκόσμια πρωτοβουλία υποδομής με τους εταίρους μας στην G7 που δεν θα είναι απλώς εναλλακτική λύση της BRI»,
Υπενθυμίζουμε ότι η πρωτοβουλία της Κίνας Belt and Road Initiative (BRI) είναι ένα σχέδιο υποδομών πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων που ξεκίνησε το 2013 από τον Πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ, το οποίο περιλαμβάνει επενδυτικές πρωτοβουλίες που θα εκτείνονται από την Ασία και Αφρική στην Ευρώπη
Προς το παρόν δεν υπάρχουν λεπτομέρειες σχετικά με τον τρόπο χρηματοδότησης του παγκόσμιου συστήματος υποδομών που προτείνουν οι ΗΠΑ. Το σχέδιο συνεπάγεται τη συγκέντρωση εκατοντάδων δισεκατομμυρίων, (από δημόσιο και ιδιώτες), για να καλυφθεί, σε πρώτη φάση, το κενό υποδομής ύψους 40 τρισεκατομμυρίων δολαρίων μέχρι το 2035. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι και ο χρόνος που τρέχει και δύσκολα καλύπτεται αναφορικά με το προχώρημα της Κίνας.
Άρα εκείνο που μένει, ως ρεαλιστική προσέγγιση στο άμεσο μέλλον, αφορά τη παρεμπόδιση της Κίνας στο προχώρημα της BRI. Ο Μπάιντεν πρέπει να πείσει (πιέσει) τους άλλους ηγέτες για «συγκεκριμένη δράση κατά της καταναγκαστικής εργασίας» στην Κίνα, και να συμπεριλάβουν την κριτική σε βάρος του Πεκίνου στην τελική ανακοίνωσή τους, καθιστώντας σαφές ότι οι πρακτικές της Κίνας αποτελούν… «προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και ένα ανήκουστο παράδειγμα του αθέμιτου οικονομικού ανταγωνισμού», και να δείξουν πόσο σοβαρά αντιμετωπίζουν την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, κλπ. Επίσης η Δύση πρέπει να προσφέρει μια θετική εναλλακτική λύση, στην… «έλλειψη διαφάνειας, τα κακά περιβαλλοντικά και εργασιακά πρότυπα» της κινεζικής κυβέρνησης που έχει επιδεινώσει την κατάσταση πολλών χωρών….
Μένει να δούμε πόση πίεση των ΗΠΑ θα χρειαστεί για να πειστούν οι «εταίροι».
Μπάιντεν –Τζόνσον: 1-0
Οι διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ του Τζόνσον και του Μπάιντεν, δεν βρίσκονται στο επίπεδο που ήταν με το προκάτοχό του, Τραμπ. Γι αυτό και η «τετ α τετ» συνάντησή τους δεν προδιάθετε για ιδιαίτερες εγκαρδιότητες και φιλοφρονήματα. Παρά όλα αυτά ο Βρετανός πρωθυπουργός, μετά τη συνάντησή του με τον Μπάιντεν, από το θέρετρο Carbis Bay της Κορνουάλης, την παραμονή της έναρξης της συνόδου του G7, περιέγραψε τη συνεργασία με τον Αμερικανό Πρόεδρο ως «ανάσα φρέσκου αέρα»!
Μένει να μην αποδειχθεί «φρέσκος αέρας» και η «τεράστιας στρατηγικής σημασίας», όπως την χαρακτήρισε ο Τζόνσον, σχέση μεταξύ ΗΠΑ και Ηνωμένου Βασιλείου, αφού, μετά την έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ, θέλει να καταστήσει τη χώρα του μια παγκόσμια δύναμη -αυτό που αποκαλεί ο ίδιος «Global Britain», - με τη βοήθεια των ΗΠΑ!
Τα πρώτα μηνύματα δεν ήταν ενθαρρυντικά. Στο ιρλανδικό πρόβλημα που ανέκυψε μετά το Brexit, οι διενέξεις με την ΕΕ συνεχίζονται, και δύσκολα θα βρεθεί λύση όπως φάνηκε στη σύνοδο του G7. Οι ΗΠΑ στην περίπτωση αυτή τάσσονται με την ΕΕ, και υποστηρίζουν σθεναρά ότι δεν πρέπει να αλλάξει τίποτα στην εν λόγω συμφωνία, καθώς σε διαφορετική περίπτωση, όπως επισημαίνουν, θα τεθούν σε κίνδυνο οι συμφωνίες της «Μεγάλης Παρασκευής» και η ειρηνευτική συμφωνία, η οποία έβαλε ένα κάποιο τέλος στη χρόνια αιματηρή διένεξη Βρετανίας - Β. Ιρλανδίας.
ΧΒ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου