Πολιτικό Γραφείο ΚΚΕ(μ-λ) | ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ «ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ» ΗΠΑ-ΙΡΑΝ

0

 ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ)

ΓΙΑ ΤΟ «ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ» ΗΠΑ-ΙΡΑΝ 

Δευτέρα 22 Ιουνίου 2026

1. Μετά από 38 ημέρες αμερικανο-ισραηλινών βομβαρδισμών ενάντια στο Ιράν και τον πόλεμο που ξέσπασε, καθώς και δυόμιση μηνών «πολεμικής» εκεχειρίας, υπογράφηκε επίσημα στις 17 Ιουνίου από τις δύο πλευρές ένα «Μνημόνιο Κατανόησης» και κατόπιν, στις 22 Ιουνίου, ο «Οδικός Χάρτης» των 60 ημερών που προέβλεπε αυτό το Μνημόνιο «για τον οριστικό τερματισμό του πολέμου». 

 

Το Μνημόνιο Κατανόησης των 14 σημείων αντανακλά κυρίως το μπλοκάρισμα, το αδιέξοδο των ΗΠΑ που προήλθε από την αποτυχία επίτευξης των βασικών στόχων που είχαν θέσει κατά την επιδρομή τους με την συνέργεια του σιωνιστικού Ισραήλ. Γεγονός που με τη σειρά του αντανακλά την αναντιστοιχία μέσων και σκοπών που χαρακτηρίζουν την ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ. Ρόλο στην επίσπευσή του έπαιξαν επίσης η εντεινόμενη σύγκρουση και η μεγάλη δυσαρέσκεια που εκφράστηκε στο εσωτερικό της ιμπεριαλιστικής αστικής τάξης των ΗΠΑ από τα αποτελέσματα αυτής της κίνησης της διοίκησης Τραμπ. Αντανακλά, επίσης, την ανάγκη του ιρανικού καθεστώτος να αντιμετωπίσει τη σημαντική επιδείνωση της ζωής του ιρανικού λαού που έχει προκύψει από τις πολυετείς κυρώσεις και από τις πολεμικές επιδρομές των ΗΠΑ. 

2. Εκτιμώντας συνολικά την κίνηση των ΗΠΑ στην περιοχή της Μέσης Ανατολής εδώ και έναν χρόνο, μπορούμε βάσιμα να ισχυριστούμε ότι η «χειρουργική» επέμβαση και η επιλογή των ΗΠΑ να πλαισιώσουν την επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν στον «πόλεμο των 12 ημερών» πέρυσι τέτοιο καιρό, πατούσε στα δεδομένα που είχαν διαμορφώσει με το χτύπημα της Παλαιστινιακής Αντίστασης, της Χεζμπολάχ, τους βομβαρδισμούς εναντίον της Υεμένης και κυρίως της ανατροπής του Άσαντ στη Συρία. Ήταν μια δοκιμή που οι ατελείς και περιορισμένες επιτυχίες της άφηναν ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας επαναφοράς. Η Μέση Ανατολή έδειχνε να προσφέρεται τόσο για ένα πισώπλατο χτύπημα στη Ρωσία που ξόδευε το μεγαλύτερο μέρος του στρατηγικού της κεφαλαίου στη ουκρανική σύγκρουση όσο και για τον γεωπολιτικό περιορισμό της αναδυόμενης Κίνας. 

Αυτό που ακολούθησε –δηλαδή ο αποκλεισμός της Βενεζουέλας και η μαφιόζικη απαγωγή Μαδούρο σε συνάρτηση με την αντικατάσταση του με την χειρίσιμη Ροντρίγκεζ– έδωσε «άλλον αέρα» στη διοίκηση Τραμπ. Η συσσώρευση μεγάλης πολεμικής ισχύος στην περιοχή και η απροκάλυπτη προσπάθεια εκμετάλλευσης των κινητοποιήσεων του ιρανικού λαού, προϊδέαζαν για την επικείμενη επίθεση. Οι ΗΠΑ, χωρίς να έχουν διαμορφώσει εσωτερικούς όρους όπως το είχαν κάνει στη Βενεζουέλα, τυχοδιωκτικά διάρθρωσαν την επιθετική τους κίνηση γύρω από τον αποκεφαλισμό της ιρανικής ηγεσίας που η Μοσάντ τους πρόσφερε «στο πιάτο» και που θεωρήθηκε πως θα δράσει καταλυτικά στις εξελίξεις, κάτι που όμως αποδείχθηκε απολύτως λανθασμένο. 

Εάν ένας επιμέρους στόχος ήταν η αποδυνάμωση του Ιράν και της επιρροής τους στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, ώστε –εκτός των άλλων– να προσφερθεί και στο σιωνιστικό μόρφωμα η δυνατότητα άσκησης περιφερειακής ηγεμονίας, ο βασικός στόχος για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό ήταν η ανατροπή του καθεστώτος και μαζί με αυτό ένας συνολικός γεωπολιτικός αναπροσανατολισμός του Ιράν το οποίο δημιουργούσε ολοένα και πιο στενούς στρατηγικούς δεσμούς με τον ρώσικο και τον κινέζικο ιμπεριαλισμό. Η πολεμική επιδρομή στο Ιράν ήταν, λοιπόν, ενταγμένη στην προσπάθεια των ΗΠΑ να αντιμετωπίσουν τη σχετική τους αποδυνάμωση έναντι της Ρωσίας και της Κίνας, και να βρεθούν από άλλη, καλύτερη θέση στην πορεία για την παγκόσμια κυριαρχία και τον γενικευμένο πόλεμο που φέρνει η πορεία αυτή. 

Έτσι, ο ρωσικός ιμπεριαλισμός θα έχανε έναν στρατηγικό εταίρο μεγάλης σημασίας στη Μέση Ανατολή. Σε συνδυασμό με τις εξελίξεις στη Συρία, αλλά και στον Νότιο Καύκασο (Αρμενία- Αζερμπαϊτζάν, διάδρομος Zangezur), ο ευρασιατικός διάδρομος Ρωσίας-Ιράν θα έμπαινε σε αμφισβήτηση, όπως και η πρόσβαση της Ρωσίας προς τον Ινδικό. 

Ταυτόχρονα, ο κινέζικος ιμπεριαλισμός θα έβλεπε να μπαίνει σε αμφισβήτηση (αν όχι να αναιρείται) ο διάδρομος Κίνας-Ιράν, στρατηγικό τμήμα του BRI (Πρωτοβουλία Ζώνη-Δρόμος). Πρόκειται για έναν διάδρομο που στρατηγικά υπηρετεί τόσο τη διείσδυση της Κίνας σε Μέση Ανατολή, Αφρική και φυσικά Ευρώπη, όσο και τη μείωση της μεγάλης εξάρτησης του κινεζικού εμπορίου από τα Στενά της Μάλακα που ελέγχονται από χώρες προσκείμενες στις ΗΠΑ, οι οποίες ταυτόχρονα προωθούν τον –ανταγωνιστικό στην ΒRΙ– αμερικανο-ινδικό IMEC. Παράλληλα, παρά το γεγονός πως το πετρέλαιο αντιστοιχεί μόνο στο 6% του ενεργειακού μείγματος της οικονομίας, της θα δεχόταν ένα χτύπημα η ενεργειακή της πρόσβαση στους υδρογονάνθρακες της Μέσης Ανατολής. 

Το ιρανικό καθεστώς άντεξε, αναπλήρωσε γρήγορα τη δολοφονημένη ηγεσία του, έδειξε ότι είχε προετοιμαστεί (με βάση και τα μαθήματα του «πολέμου των 12 ημερών») για μια παρατεταμένη σύγκρουση σε όλα τα επίπεδα. Πολιτικά έφερε σε πρώτο πλάνο τις αναφορές στο έθνος, βάζοντας τις αναφορές στη θρησκεία σε δεύτερο πλάνο. Στρατιωτικά, αποκέντρωσε τη δομή της άμυνας του και των απαντήσεων που θα έδινε. Γνωρίζοντας τη μεγάλη απόσταση που χώριζε στρατιωτικά τις δύο πλευρές, επέλεξε τη στήριξη στο βαλλιστικό του πρόγραμμα, τις ασύμμετρες απειλές και αποφάσισε τα στάδια της κλιμάκωσης των απαντήσεών του. 

Τα προηγούμενα, ωστόσο, θα έμεναν ανολοκλήρωτα και έωλα, αν το Ιράν δεν έπαιρνε από τη Ρωσία και την Κίνα σημαντικές βοήθειες που κατέστησαν τις επιθέσεις του τόσο αποτελεσματικές, στρατιωτικά και πολιτικά. Μετέτρεψε τις αμερικανικές βάσεις από παράγοντα ασφάλειας των αραβικών καθεστώτων σε μαγνήτη ανασφάλειας και κινδύνων. Έσπασε τον μύθο του άτρωτου Ισραήλ. Κυρίως, αμφισβήτησε ευθέως τη δυνατότητα των ΗΠΑ να επιβάλλουν τη θέλησή τους. 

3. Το Μνημόνιο Κατανόησης δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει αυτά που δεν μπόρεσε να παραγάγει η όλη επιθετική κίνηση των ΗΠΑ εδώ και έναν χρόνο και κυρίως η φετινή πολεμική επιδρομή τους. Γενικότερα, δεν μπορεί να αναιρέσει εύκολα θέσεις που κατακτήθηκαν στο πολεμικό πεδίο. Επιπλέον, πρέπει να είναι σαφές ότι, επειδή το Μνημόνιο δεν είναι το τέλος μιας διαδικασίας αντιπαράθεσης με άλλα μέσα (όχι πολεμικά) περιέχει μια σειρά θολά σημεία ή σημεία που μένει να δούμε το πώς ακριβώς θα υλοποιηθούν. 

Έτσι, αποτελεί μια επιτυχία της ηγεσίας του Ιράν το γεγονός ότι το σημείο 13 του Μνημονίου προνομοποιεί κάποια σημεία της συμφωνίας έναντι άλλων, ορίζοντάς τα ως προϋπόθεση για την εφαρμογή των υπολοίπων. Ένα από τα «υπόλοιπα» αφορά το ζήτημα των πυρηνικών του Ιράν (σημείο 8 και 9) για τα οποία η διοίκηση Τραμπ παλεύει (με αμφίβολο αποτέλεσμα) για να πάρει στα χέρια της μια συμφωνία έστω και μια ίντσα καλύτερη από αυτή του 2015 επί Ομπάμα, ώστε να διαχειριστεί στοιχειωδώς τις εσωτερικές επικρίσεις, τις «ανασφάλειες» των σιωνιστών αλλά και τη δική τους θέληση να μην αφήσουν το Ιράν ν’ ανέβει επίπεδο. Και φυσικά, με δεδομένο το ότι η εκμετάλλευση της πυρηνικής ενέργειας από μέρους του Ιράν μεγαλώνει την ενεργειακή και τεχνολογική σχέση του με τη Μόσχα. 

Τα «προνομιούχα» σημεία-παράγραφοι του Μνημονίου αφορούν την κατάπαυση του πυρός σε όλα τα μέτωπα (και του Λιβάνου), ενώ υπάρχει και αναφορά στη διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας και της κυριαρχίας του Λιβάνου (σημείο 1), την άρση του ναυτικού αποκλεισμού των ΗΠΑ και την απόσυρση των δυνάμεών τους από την περιοχή, τη νομιμοποίηση της συζήτησης μεταξύ Ιράν και Ομάν για το καθεστώς των Στενών του Ορμούζ μετά το πέρας των 60 ημερών ελεύθερης διέλευσης (σημείο 4), την έναρξη άρσης των κυρώσεων για τις εξαγωγές ιρανικού πετρελαίου (σημείο 10), καθώς και το άνοιγμα της διαδικασίας ξεπαγώματος των δεσμευμένων από ΗΠΑ-Δύση κεφαλαίων και περιουσιακών στοιχείων της χώρας (σημείο 11). 

Ωστόσο, αν γενικά η συμφωνία, αλλά και ειδικότερα η συμπερίληψη του Λιβάνου σε ό,τι αφορά την κατάπαυση του πυρός, συνιστά χτύπημα στις ισραηλινές επιδιώξεις, από την άλλη, η ανυπαρξία στο σημείο 1 ρητής αναφοράς στην απόσυρση των ισραηλινών εισβολέων από το Λίβανο, κινδυνεύει να καταστήσει την αναφορά στην εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία του Λιβάνου κενό γράμμα. Αντίστοιχα, στο ζήτημα των Στενών του Ορμούζ, που το Ιράν χρησιμοποίησε ως «υπερόπλο», το γεγονός ότι δύσκολα μπορεί να επανέρθει στο προηγούμενο καθεστώς δεν σημαίνει ότι θα είναι εύκολη η «εξίσωση» επιβολής τελών διέλευσης. Όσο δε για τα ζητήματα που αφορούν τις εξαγωγές πετρελαίου και το ξεπάγωμα κεφαλαίων-περιουσιακών στοιχείων του Ιράν, είμαστε σίγουροι πως οι ΗΠΑ θα χρησιμοποιήσουν «μέχρι τέλους» αυτούς τους μοχλούς πίεσης για να αποσπάσουν παραχωρήσεις από το Ιράν στα πεδία που θέλουν. Εξάλλου, το γενικότερο ζήτημα της άρσης των συνολικών και εκτεταμένων κυρώσεων ΗΠΑ-Δύσης έναντι του Ιράν (σημείο 7) είναι από αυτά που μπαίνουν στο τραπέζι της συνολικής διαπραγμάτευσης των δύο πλευρών. 

4. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι από το «Μνημόνιο Κατανόησης» λείπει οποιαδήποτε αναφορά στη συνεχιζόμενη σφαγή του λαού της Παλαιστίνης στη Λωρίδα της Γάζας και στη Δυτική Όχθη. Αυτό καταδεικνύει, για μια ακόμη φορά, την απόλυτη εχθρότητα προς την παλαιστινιακή πάλη (που διέπει βέβαια όχι μόνο τις ΗΠΑ, αλλά και Ρωσία-Κίνα, καθώς και το σύνολο των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων) γι’ αυτό που είναι  και την προοπτική που δίνει στους λαούς η παλαιστινιακή αντίσταση. Καταδεικνύει, επίσης, ότι παρά την κατά καιρούς ρητορική της περιφερειακής δύναμης του Ιράν για τον λεγόμενο «άξονα της αντίστασης», όπως άλλωστε παλιότερα και άλλων χωρών της περιοχής (περιφερειακών δυνάμεων ή όχι), το εθνικοαπελευθερωτικό παλαιστινιακό κίνημα, λογαριάζεται (αν και όταν λογαριάζεται) μόνο σαν διαπραγματευτικό χαρτί  που φυσικά μπορεί να θυσιαστεί στον βωμό των αστικών ή περιφερειακών τους επιδιώξεων και των παζαριών τους με τους ιμπεριαλιστές ή και με το σιωνιστικό Ισραήλ.  

5. Η συμφωνία για «Οδικό Χάρτη» των 60 ημερών που κατέληξαν οι δύο πλευρές, περιλαμβάνει τη συγκρότηση μιας Επιτροπής Υψηλού Επιπέδου που θα επιβλέπει τη διαδικασία της μεσολάβησης και δύο κρίσιμα βήματα για την πρόληψη περιστατικών εκτροχιασμού της διαδικασίας, που προβλέπουν α) γραμμή επικοινωνίας για τα Στενά του Ορμούζ και β) σύσταση ειδικού μηχανισμού διαχείρισης των συγκρούσεων στον Λίβανο. Το παρ’ ολίγον τίναγμα της όλης διαδικασίας στον αέρα από τις νέες απειλές Τραμπ κατά του Ιράν, καθώς και το περιεχόμενο του «Οδικού Χάρτη» δεν δείχνουν μόνο τη βαθιά δυσπιστία μεταξύ των δύο πλευρών, αλλά και το γεγονός ότι η όλη διαδικασία θα περάσει από πολλά κύματα, και είναι πολύ νωρίς για οποιεσδήποτε προβλέψεις σχετικά με την κατάληξή της, την εφαρμογή και τη διάρκειά της. Δεν μπορεί, λοιπόν, να αποκλειστεί τελείως το γεγονός οι ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν ξανά την πολεμική τους ισχύ κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Ευρύτερα, αν και παραμένουν στο ακέραιο οι λόγοι που οδήγησαν στο σημερινό αδιέξοδο, δεν μπορεί επίσης να αποκλειστεί μια επαναφορά στις πολεμικές συγκρούσεις από τις ΗΠΑ, ειδικά εάν θεωρήσουν ότι διαμορφώνονται κάποια άλλα δεδομένα. 

6. Το «Μνημόνιο Κατανόησης» δεν καταλάγιασε τον διχασμό στο εσωτερικό της αμερικάνικης άρχουσας τάξης αλλά και της ίδιας της διοίκησης Τραμπ, αλλά του έδωσε νέα «καύσιμα» και άνοιξε νέες και ακόμα πιο επικίνδυνες-τυχοδιωκτικές πλευρές. Το Δημοκρατικό Κόμμα –τμήμα της αστικής τάξης και των διασυνδεδεμένων με αυτή «δεξαμενών σκέψης»– «πυροβολούν» και αμφισβητούν τη συνολική στρατηγική της διοίκησης Τραμπ. Μια στρατηγική που κατ’ αρχάς έσπρωξε το Ιράν στο να δυναμώσει παραπέρα τους δεσμούς του με Ρωσία και Κίνα, και ευρύτερα να μεγαλώσει τον χώρο παρέμβασης των δύο ευρασιατικών στρατηγικών αντιπάλων των ΗΠΑ, «καταφέρνοντας» παράλληλα να μεγαλώσει το ρήγμα μεταξύ ΗΠΑ και ευρωπαίων ιμπεριαλιστών στο ΝΑΤΟ. Από την άλλη, τμήμα της διοίκησης Τραμπ και του MAGA επιτίθεται στον Τραμπ γιατί δεν επεδίωξε να άρει το μπλοκάρισμα των ΗΠΑ με έναν ακόμη μεγαλύτερο τυχοδιωκτισμό πλήρους επίθεσης στο Ιράν. 

7. Το ιρανικό καθεστώς θα αναγκαστεί στο επόμενο διάστημα να δει τις κινήσεις του τόσο στην περιοχή όσο και στις σχέσεις του με τους ιμπεριαλιστές της Ευρασίας. Ταυτόχρονα, έχει να αντιμετωπίσει τη μεγάλη χειροτέρευση των συνθηκών ζωής του ιρανικού λαού που έφερε η πολεμική επιδρομή των ΗΠΑ. Τα χαρακτηριστικά του είναι τέτοια που η όλη διαχείριση θα είναι σε αντιδραστική κατεύθυνση.

Ομοίως, η περιοχή της Μέσης Ανατολής έχει μπει σε μια φάση αναδιάταξης και επαναπροσδιορισμού συνεργασιών, συμμαχιών, ρόλων και θέσης των διάφορων αντιδραστικών καθεστώτων. Οι «εκκρεμότητες» στη Συρία (ρωσικές βάσεις, σχέση με Τουρκία, εισβολή Ισραήλ) αλλά με έναν τρόπο και στο Ιράκ, που συνδέεται και με το ζήτημα των Κούρδων, είναι η μία πλευρά. Η άλλη αφορά τις εξελίξεις στον Νότιο Καύκασο και το τι θα φέρουν. Το ακούμπισμα, από τη μια, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στο Ισραήλ και, από την άλλη, οι «αποστάσεις» της Σαουδικής Αραβίας στο φόντο της διάρρηξης των εγγυήσεων ασφαλείας των ΗΠΑ (που όμως παραμένουν δύναμη με ισχυρή επιρροή και λόγο στην περιοχή) προσθέτουν επίσης κι άλλη αβεβαιότητα και ρευστότητα στις εξελίξεις. 

8. Μπροστά σ’ αυτές τις εξελίξεις, όπου (για να αντιστρέψουμε τον Κλαούζεβιτς) η πολιτική διαπραγμάτευση και η διπλωματία είναι η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα, οι λαοί, οι εργάτες, οι νέοι και οι νέες στη χώρα μας και σ’ όλο τον πλανήτη οφείλουν να αντιμετωπίσουν μια σειρά ζητήματα. Κατ’ αρχάς, πρέπει να «ανοίξουμε πόλεμο» με τις αυταπάτες:

• Με την αυταπάτη ότι αυτή η κατάληξη μπορεί να ανατρέψει ή να εκτρέψει τον άγριο ανταγωνισμό της ιμπεριαλιστικής γεωστρατηγικής τριάδας ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας με επίδικο την παγκόσμια κυριαρχία, γεγονός που έχει εισαγάγει την ανθρωπότητα σε μια μεγάλη ματωμένη πορεία διαμόρφωσης των όρων για ένα γενικευμένο μακελειό. Ειδικότερα: οι ΗΠΑ, «το στριμωγμένο θηρίο», όχι μόνο δεν θα παραιτηθούν από τις στρατηγικές επιδιώξεις τους, αλλά θα κάνουν τα πάντα για να τις προωθήσουν. Η Ρωσία, όπως και η Κίνα, θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν αυτήν την αποτυχία για να καταχτήσουν νέες θέσεις στην περιοχή και στον κόσμο. Αντίστοιχα, οι εξελίξεις αναγκάζουν τους δεύτερης και τρίτης τάξης ιμπεριαλιστές –παρά το γεγονός πως δεν μπορούν να αποτελέσουν ανεξάρτητο ιμπεριαλιστικό πόλο– να επιταχύνουν τα βήματά τους για να διεκδικήσουν ρόλο και θέση στις παγκόσμιες εξελίξεις. 

• Με την αυταπάτη ότι οι ελπίδες και η προοπτική της εργατικής τάξης και των λαών βρίσκεται στην στοίχιση πίσω από «καλούς» ή «αμυνόμενους» ιμπεριαλιστές (Ρώσους, Κινέζους ή Ευρωπαίους) ή στη στοίχιση πίσω από κάθε είδους περιφερειακές δυνάμεις, αντιδραστικά καθεστώτα ή αστικές ηγεσίες. 

Απέναντι σε αυτές τις διαλυτικές και εχθρικές για την υπόθεση των λαών αντιλήψεις είναι αναγκαίο να προταχθούν τα βασικά στοιχεία πάνω στα οποία μπορεί να οικοδομηθεί η ανασυγκρότηση του κινήματος:

- Η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλει φραγμό στην πορεία προς τον γενικευμένο πόλεμο, είναι η εργατική τάξη και οι λαοί. 

- Η μόνη ελπιδοφόρα για τους λαούς κατεύθυνση είναι η κατεύθυνση της ανεξάρτητης συγκρότησης της εργατικής τάξης και των λαών σε αντιπολεμική-αντιϊμπεριαλιστική βάση.

Για να πάρει σάρκα και οστά τα συνθήματα «ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ» και «ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ».

Πρόκειται για μια πορεία που είναι διαλεκτικά δεμένη με τη συγκρότηση της εργατικής τάξης σε τάξη για τον εαυτό της, και με σκοπό να σπάσει τα καπιταλιστικά και ιμπεριαλιστικά δεσμά. 

Το Π.Γ. του ΚΚΕ(μ-λ)

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) | Είναι δικαίωμα του ιρανικού λαού να εξεγείρεται - Καμιά ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Ιράν - Κάτω το τυραννικό θεοκρατικό καθεστώς

0

 

Οι νέες πολεμικές ιαχές και απειλές των αμερικάνων ιμπεριαλιστών, διαμέσου του «ειρηνοποιού» προέδρου τους, σε βάρος της κυριαρχίας του Ιράν και εν τέλει σε βάρος του ιρανικού λαού, με τη συνδρομή των εγκληματιών ηγετών του σιωνιστικού κράτους, αποτελούν ευθεία απειλή για την ειρήνη και το μέλλον για όλους τους λαούς της Μέσης Ανατολής και του Περσικού Κόλπου. Για μια ακόμη φορά οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές επεμβαίνουν με υποκρισία και θράσος στο όνομα της «δυτικής δημοκρατίας», προσπαθούν να χειραγωγήσουν δίκαιες λαϊκές και εργατικές κινητοποιήσεις και αναζητούν προσχήματα για να οργανώσουν νέες εκστρατείες κατάκτησης και καταστροφής χωρών και λαών. Όλα αυτά στα πλαίσια της εγκληματικής πολιτικής υπεράσπισης της κυριαρχίας τους μπροστά στον άγριο ιμπεριαλιστικό ανταγωνισμό για σφαίρες επιρροής και λεηλασίας του πλανήτη.

Οι εργαζόμενοι, οι νέοι, οι γυναίκες, οι καταπιεσμένες τάξεις και εθνότητες στο Ιράν έχουν κάθε δικαίωμα να εξεγείρονται διεκδικώντας δικαιοσύνη και ελευθερία. Ακολουθούν με συνέπεια την μακρά διαδρομή των ιστορικών αγώνων των προηγούμενων γενιών για μια ανεξάρτητη χώρα, με κυρίαρχο τον λαό της, αφέντη στις πλουτοπαραγωγικές πηγές της. Αυτοί οι αγώνες αναμετρήθηκαν ιστορικά με τις αποικιοκρατικές δυνάμεις που εποφθαλμιούσαν τον πλούτο της παλιάς Περσίας. Αυτοί οι αγώνες ανέτρεψαν το αιματοβαμμένο καθεστώς του Σάχη και των αμερικάνικων εταιριών πετρελαίου, με την κορύφωση τους στη μεγάλη επαναστατική εξέγερση του 1979. Αυτοί οι αγώνες συνεχίστηκαν για δεκαετίες στις νέες δύσκολες συνθήκες, όταν τη νίκη του 1979 έκλεψαν με βάναυσο τρόπο από τα χέρια του ιρανικού λαού και των προοδευτικών ρευμάτων του οι αντιδραστικές δυνάμεις που οργάνωσαν το νέο θεοκρατικό αστικό-φεουδαρχικό καθεστώς. Γι’ αυτό οι σημερινοί αγώνες που αντιμετωπίζουν για μια ακόμη φορά την αιματηρή καταστολή και βαρβαρότητα δεν πρέπει να πέσουν στην «αγκαλιά» των φιλοδυτικών δυνάμεων που παραμονεύουν και επιδιώκουν μια ιστορική ρεβάνς σε βάρος της μακρόχρονης πάλης του ιρανικού λαού για απελευθέρωση κοινωνική και εθνική. Η επανεμφάνιση των φαντασμάτων της μισητής δυναστείας Παχλεβί και άλλων υποψήφιων τοποτηρητών, επί δεκαετίες τρόφιμων των δυτικών μυστικών υπηρεσιών, οι καταγγελίες για την ένοπλη, τρομοκρατική, υπονομευτική και αποπροσανατολιστική δράση εξωτερικών δυνάμεων, σε συνδυασμό με τις διαρκείς απειλές για πολεμική επέμβαση, αποτελούν ατράνταχτες αποδείξεις πως οι δυτικοί δήθεν φίλοι του ιρανικού λαού συνεχίζουν να απεργάζονται την εγκατάσταση ενός νέου καταπιεστικού και υποτελούς στις ΗΠΑ και τη Δύση καθεστώτος.

Οι λαοί όλου του κόσμου, από την ιστορική πείρα και το αλάθητο ένστικτό τους, βρίσκονται δίπλα στους γνήσιους αγώνες και αγωνιστές του ιρανικού λαού, ενάντια στους δολοφόνους του, ταυτόχρονα όμως και ενάντια σε εκείνους που υποκριτικά επιχειρούν να εκμεταλλευτούν για τα δικά τους συμφέροντα την αντίσταση των λαϊκών μαζών και προετοιμάζουν ένα νέο πολεμικό σφαγείο.

15/1/2026

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Με αφορμή τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα - Τα καμπανάκια χτυπάνε ξανά! Ανάγκη ζωής η συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού - αντιπολεμικού κινήματος

0

1) Η ωμή επίθεση των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του Μαδούρο και της Φλόρες (η οποία επίθεση άφησε δεκάδες νεκρούς, για τους οποίους κανένας δεν μιλάει) αποτελεί μια άθλια, καουμπόικη και, νεοαποικιακής κουλτούρας, ενέργεια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Εντάσσεται στη συνολική φάση όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και –όπως έχει τονίσει η οργάνωσή μας στις αποφάσεις της 10ης Συνδιάσκεψης- στην οικοδόμηση των όρων για την προετοιμασία του επόμενου παγκόσμιου πολέμου. 

2) Η ενέργεια αυτή ανεβάζει τη σπείρα της όξυνσης και διαλύει τις αυταπάτες που υπήρξαν μετά την ανάληψη της Προεδρίας από τον Τραμπ, ακόμα και σε τμήματα της Αριστεράς, για υποτιθέμενη μετακίνηση της αμερικάνικης πολιτικής σε κατεύθυνση συνεννόησης και μοιρασιάς με τον ρώσικο ιμπεριαλισμό. Ανατινάζει, επίσης, όλες τις κοσμοπολίτικες θεωρίες περί νέας μετα-ιμπεριαλιστικής φάσης του καπιταλισμού, «καπιταλιστικών ολοκληρώσεων» και άλλων προσεγγίσεων που δεν βλέπουν την απλή (λενινιστική) αλήθεια: Ο ιμπεριαλισμός αποτελεί το τελευταίο στάδιο σήψης του καπιταλισμού και, από όπου περνάει, αφήνει ερήμωση και καταστροφή. 

3) Γιατί έγινε η επίθεση στη Βενεζουέλα; Θα κάνουμε μια παρένθεση: Η σφαγή στη Γάζα ΔΕΝ γίνεται για να μετατραπεί η περιοχή σε μια Ριβιέρα ακριβού τουρισμού, όπως διαβάζουμε σε εκτός τόπου και χρόνου οικονομίστικες αναλύσεις. Αλλά για να συντριβεί το αγκάθι που λέγεται παλαιστινιακός λαός, ένα μόνιμο αγκάθι για τα σχέδια του ιμπεριαλισμού και του ατζέντη του, του σιωνισμού, για απρόσκοπτο γεωπολιτικό και δευτερευόντως οικονομικό έλεγχο όλης της περιοχής. 

Αντίστοιχα, η επίθεση στη Βενεζουέλα δεν έγινε ΒΑΣΙΚΑ για την εκμετάλλευση του πετρελαίου της, αλλά για να πληγούν οι ανταγωνιστές ιμπεριαλιστές Κινέζοι και Ρώσοι, που έχουν αυξημένη επίδραση στη χώρα. Η δήλωση του Ρούμπιο είναι ενδεικτική: «Δεν χρειαζόμαστε το πετρέλαιο της Βενεζουέλας. Έχουμε άφθονο πετρέλαιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτό που δεν πρόκειται να επιτρέψουμε είναι η πετρελαϊκή βιομηχανία στη Βενεζουέλα να ελέγχεται από αντιπάλους των Ηνωμένων Πολιτειών, τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν. Αυτό είναι το Δυτικό Ημισφαίριο. Και δεν πρόκειται να επιτρέψουμε στο Δυτικό Ημισφαίριο να γίνει ορμητήριο για αντιπάλους, ανταγωνιστές και αντιπάλους των Ηνωμένων Πολιτειών, τόσο απλά» (https://fortune.com/2026/01/04/marco-rubio-venezuelan-oil-us-adversaries-control-trump-occupation-troops/). Αυτή η καθαρά γεωπολιτική δήλωση δεν ξέρουμε καν αν θα έχει άμεσο οικονομικό αντίκτυπο, μιας και κάθε μέρα που περνάει όλο και αυξάνουν οι δισταγμοί των αμερικάνικων εταιριών να επενδύσουν σε μη ασφαλές κοινωνικό-πολιτικό περιβάλλον, όπως εκπρόσωποί τους δηλώνουν (https://www.news247.gr/financial-times/poio-einai-to-sxedio-tou-trab-gia-to-petrelaio-tis-venezouelas/). 

4) Και μετά τι θα μείνει; Μα, το αδυνάτισμα των αντιπάλων ιμπεριαλιστών στο… δυτικό ημισφαίριο που ανήκει στις ΗΠΑ (όπως, άλλωστε, σύμφωνα με την αντίληψή τους και το ανατολικό, αλλά και το βόρειο και το νότιο!). Το αντίστοιχο, περίπου υπονόησε ο Μεντβέντεφ με την απίστευτη δήλωσή του ότι «οι ενέργειες των ΗΠΑ είναι επιθετικές και μη νόμιμες, αλλά συνεπείς με τους στόχους της ομάδας Τραμπ να υπερασπιστεί τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα της χώρας της, με δεδομένο ότι η Λατινική Αμερική είναι η πίσω αυλή των ΗΠΑ»! (https://tass.com/politics/2068573). Κλείνοντας και το μάτι, προφανώς, στην αναγνώριση του δικαιώματος του ρώσικου ιμπεριαλισμού στις δικές του ενέργειες στην… μπροστά αυλή του! Οι πρώτες, βέβαια, ελαφρότητες του Μεντβέντεφ διορθώθηκαν σύντομα από πιο σοβαρούς εκπροσώπους του ρώσικου ιμπεριαλισμού, που ύψωσαν κατακόρυφα τους τόνους.

Την αντίστοιχα καθόλου οικονομίστικη ανάλυσή του προσφέρει στα (ναζιστικού τύπου) παραληρήματά του ο CEO της Palantir, ο οποίος δηλώνει συχνά ότι η εταιρία του είναι «ταγμένη στην υπηρεσία της Δύσης και των ΗΠΑ», ότι είναι «εδώ για να τρομάξει τους εχθρούς και αν χρειαστεί να τους σκοτώσει»! Ενώ άλλο στέλεχος της εταιρίας δηλώνει ότι «δεν ντρεπόμαστε να παραδεχτούμε ότι είμαστε εδώ για λογαριασμό της αμερικάνικης πολεμικής μηχανής»! (Σημ: η Palantir είναι μια εταιρία, προσεχώς κολοσσός, που δηλώνει ότι προσφέρει επεξεργασία δεδομένων και εφαρμογές λύσεων με ΑΙ. Χρηματοδοτήθηκε από τη CIA και δεν επιθυμεί… γενικώς το κέρδος, μιας και απορρίπτει συνεργασίες με ανταγωνιστικά προς τις ΗΠΑ κράτη, όπως τη Ρωσία και την Κίνα, ενώ έχει συνάψει σύμβαση με την ελληνική κυβέρνηση).  

5) Η άθλια αμερικάνικη επιδρομή στη Βενεζουέλα και η απαγωγή του προεδρικού ζεύγους έδωσε μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις για τη φάση που βρίσκεται ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και για το πόσο αδίστακτος είναι. Απειλεί ανοιχτά με τον πιο πειρατικό, θρασύ και δολοφονικό τρόπο όχι μόνο στη Λατινική Αμερική αλλά σε κάθε γωνιά της γης. Ταυτόχρονα, κουρέλιασε όλα τα αστικά ψέματα περί υποτιθέμενης διεθνούς νομιμότητας, υποτιθέμενων ορίων στις κινήσεις των κρατών και άλλες τέτοιες αερολογίες.

Ωστόσο, δεν μπορεί να κάνει κάποιος μια ασφαλή εκτίμηση αν αυτή η κίνηση θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Δεν θεωρούμε περίπατο ούτε την αλλαγή ηγεσίας ούτε την απόλυτη ευθυγράμμιση της υπάρχουσας (με τον τρόπο που απαιτούν οι αμερικάνοι) αλλά ούτε ακόμα και να επιβληθεί ένα ενδεχόμενο στρατιωτικό πραξικόπημα. Και έχοντας, εμείς τουλάχιστον, ως εκτίμηση, ότι μια χερσαία επιχείρηση δεν θα είναι μια καθόλου εύκολη διαδικασία. 

Σε κάθε περίπτωση, για την εξέλιξη των παραπάνω, κρίσιμος παράγοντας είναι η παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα, ο οποίος για την ώρα δεν έχει μιλήσει. Αν, πάντως, τα πράγματα δεν εξελιχθούν σε κάτι παραπάνω από την εξαγωγή «κινηματογραφικών» εντυπώσεων σε σχέση με τις δυνατότητες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, με βάση την επιχείρηση απαγωγής, τότε ίσως να μιλάμε για έναν αμερικάνικο τυχοδιωκτισμό που μπορεί να γυρίσει σε βάρος των εμπνευστών του και να δημιουργήσει ακόμα μεγαλύτερη επιθετική υστερία στην αμερικάνικη ηγεσία. Σε κάθε περίπτωση, οι κύκλοι του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού που στηρίζουν τη λύση Τραμπ είναι πολύ πιθανό να δοκιμάσουν σύντομα την τύχη τους σε νέες δολοφονικές, τυχοδιωκτικές περιπέτειες είτε στη Βενεζουέλα είτε σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής αλλά και αλλού. Το Ιράν, με δεδομένα τα αμφίβολα αποτελέσματα των πρόσφατων αμερικάνικων (με την προβιά του Ισραήλ) βομβαρδισμών αλλά και τη διατήρηση του ελέγχου της χώρας από την ηγεσία του, παραμένει στόχος πρώτης γραμμής.

6) Ο τρόπος και το εύρος με τα οποία η ηγεσία Τραμπ έχει ανοίξει τα ζητήματα δεν μας μετακινεί από τη στέρεη εκτίμησή μας περί αναντιστοιχίας μέσων και σκοπών του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Με άλλα λόγια, από την εκτίμηση που λέει ότι ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός δεν διαθέτει τα απαιτούμενα μέσα για να επιτύχει το στόχο του να είναι δικά του η δύση, η ανατολή, ο βοράς και ο νότος στη γη, η παγκόσμια δηλαδή κυριαρχία. Όσο αυτός ο στόχος δεν υλοποιείται τόσο και απομακρύνεται, και αυτό απογειώνει τα άγχη του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και τη συνακόλουθη αιματοβαμμένη επιθετικότητά του.

7) Ακόμη πιο στριμωγμένοι βρίσκονται από την εξέλιξη αυτή οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, αλλά και από τη διακηρυγμένη συνέχιση της επιθετικής πολιτικής των ΗΠΑ που φτάνει μέχρι την ανοιχτή διεκδίκηση της Γροιλανδίας. Οι αντιφάσεις τους, οι αντιθέσεις τους και κυρίως η  καταγεγραμμένη αδυναμία τους (πολιτική και στρατιωτική) να παρέμβουν με έναν αποφασιστικό τρόπο για τα δικά τους συμφέροντα στην ίδια την ευρωπαϊκή ήπειρο, δεν τους αφήνει παρά ελάχιστα περιθώρια διαφοροποίησης (πόσο μάλλον κριτικής) από αυτήν την ωμή ιμπεριαλιστική επέμβαση. Η "δημοκρατική" Ευρώπη κάνει τα στραβά μάτια για την επέμβαση και κρύβεται πίσω από κριτικές για το "καθεστώς Μαδούρο" (όπως ακριβώς κάνει με τη σφαγή στην Παλαιστίνη). Οι δηλώσεις «ανησυχίας» και τα καλέσματα σε «αυτοσυγκράτηση» (!!!) δεν είναι παρά δείγματα της αμηχανίας τους μπροστά σε μια εξέλιξη που ­για μια ακόμη φορά τους μετατρέπει σε απλούς θεατές μιας πολιτικής που τους προορίζει σε απόλυτα ευθυγραμμισμένους ακόλουθους των ΗΠΑ. Και γνωρίζουν πολύ καλά ότι η ανοιχτή αμφισβήτηση του λεγόμενου «διεθνούς δικαίου» είναι και μία ευθεία αμφισβήτηση ρόλων και ισορροπιών με τις οποίες κινήθηκε η Δύση όλο το διάστημα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

8) Περισσεύουν, βεβαίως, τα λόγια για την ελεεινή, υποτελή στάση της κυβέρνησης της ΝΔ, η οποία αναζητά ακόμη στην ατζέντα της πότε θα είναι η κατάλληλη στιγμή να ασχοληθεί με τη «νομιμότητα ή μη» της επέμβασης των ΗΠΑ! Επιβεβαιώνεται διαρκώς η επιλογή της ντόπιας άρχουσας τάξης να υπηρετήσει αδιαμαρτύρητα τις επιλογές του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, καλλιεργώντας μωροφιλοδοξίες και ελπίζοντας σε ανταλλάγματα που, πριν απ’ όλα, υπονομεύουν τις ζωές και τις τύχες του λαού μας και των λαών της περιοχής.

9) Πολλοί στην εγχώρια αλλά και στην παγκόσμια ρεφορμιστική Αριστερά, μην αντλώντας κανένα δίδαγμα από την πραγματικότητα και την πείρα, συνεχίζουν πεισματικά να αποθεώνουν την σοσιαλδημοκρατική βενεζουελάνικη ηγεσία, ξεχνώντας ότι η λεγόμενη «Αριστερά του 21ου αιώνα» (όπως οι ίδιοι έλεγαν) δεν ήταν ένα κύμα από το μέλλον αλλά τα απόνερα της ήττας του επαναστατικού κομμουνιστικού και εργατικού κινήματος. Δεν θα θυμίσουμε τους συμβιβασμούς της ηγεσίας αυτής με τη μεγαλοαστική τάξη και τις προσπάθειες καλής συνεννόησης με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και ενώ αυτός ήταν μέχρι πρόσφατα ο βασικός εμπορικός εταίρος της Βενεζουέλας. Ούτε την παραγωγική αποσυγκρότηση της χώρας αυτής (του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα) που έφερε και αυτή η ηγεσία ποντάροντας μόνο στο πετρέλαιο και στο συνάλλαγμα και καταδικάζοντας το λαό της χώρας σε ανέχεια όταν κλιμακώθηκε η πολιτική των κυρώσεων και των εμπάργκο.

Μας αρκούν έτσι κι αλλιώς τα πρόσφατα πεπραγμένα της ηγεσίας αυτής. Που μέχρι τελευταία στιγμή επιζητούσε το συμβιβασμό, προσφέροντας γη και ύδωρ στον Τραμπ και στις αμερικάνικες εταιρίες. Που έψαχνε τη διέξοδο στα τηλεφωνήματα με τον Τραμπ και όχι στο λαό της Βενεζουέλας. Μόνο αυτά δεν ήταν αρκετά για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό… 

Ποιος είναι υπεύθυνος για το γεγονός ότι τα αμερικάνικα ελικόπτερα και αεροπλάνα πετούσαν ανενόχλητα επί δύο μήνες; Ποιος είναι υπεύθυνος για το γεγονός ότι κανείς δεν έχει καταλάβει τι ακριβώς συντελείται αυτές τις μέρες σε επίπεδο προθέσεων στο εσωτερικό της ηγεσίας αυτής; Ποιος είναι υπεύθυνος, αν όχι αυτή η ηγεσία, που ο λαός δεν καλέστηκε στους δρόμους, να οργανωθεί να υπερασπίσει τη χώρα του και να απαντήσει την ιμπεριαλιστική επιδρομή;

10) Οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα και η συνολική στάση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού σε όλο τον κόσμο (και πάνω από όλα στην Ουκρανία) ανεβάζουν κατακόρυφα τους κινδύνους για τους λαούς. Τον αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στον πόλεμο, στις ιμπεριαλιστικές επιδρομές και τις καταστροφές χωρών μπορούν να τον οργανώσουν και να τον οδηγήσουν μόνο οι ίδιοι οι λαοί και η εργατική τάξη. Καμία τάση του συστήματος δεν μπορεί να διεξάγει αντιιμπεριαλιστική αντιπολεμική πάλη, καμία αστική τάξη, καμία άλλη ιμπεριαλιστική δύναμη. Γιατί οι τάσεις του συστήματος από τη φύση τους επιζητούν μόνο έναν πιο επωφελή διακανονισμό για αυτές, ακριβώς μέσα στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας και της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. 

11) Με την έννοια αυτή, η ανάγκη να καταδικαστεί η αμερικάνικη επιδρομή στη Βενεζουέλα και η απαγωγή των Μαδούρο - Φλόρες, είναι μια ανάγκη που αφορά όλους τους λαούς του κόσμου. Πρέπει να εκφραστεί με κάθε τρόπο και στον δρόμο η καταγγελία αυτή. 

Ειδικά για τη χώρα μας, αυτό δεν αρκεί. Είναι καθήκον πρώτης γραμμής η συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού – αντιπολεμικού κινήματος που θα κάνει μαζική γραμμή πάλης την απαίτηση να κλείσουν οι δολοφονικές αμερικάνικες βάσεις και να καταγγελθεί η παραχώρηση της χώρας στα δολοφονικά σχέδια του αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού.

Το ΚΚΕ(μ-λ) θα συνεχίσει να παλεύει αποφασιστικά σε αυτήν την αναγκαία, για το λαό, την εργατική τάξη και τη νεολαία, κατεύθυνση!

Τετάρτη 7 Ιανουαρίου 2026

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κεντρική Επιτροπή – Πολιτικό Γραφείο του TKP/ML | ΣΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ, Ο ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ ΘΑ ΗΤΤΗΘΕΙ, Η ΠΑΛΗ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!

0

 

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός, σαν βαμπίρ που έχει φωλιάσει στις φλέβες της Λατινικής Αμερικής, προσπαθεί για άλλη μια φορά να τραφεί από τις «φλέβες που έχει κόψει» μέσω της Βενεζουέλας. Το βράδυ της 3ης Ιανουαρίου, επιτιθέμενος στην πρωτεύουσα Καράκας μετά από εβδομάδες απειλών, απαγάγοντας τον πρόεδρο Μαδούρο και τη σύζυγό του, μετέτρεψε αυτό το γεγονός σε πρόκληση προς ολόκληρο τον κόσμο. Επιδίωξε να στείλει το μήνυμα ότι είναι μια «ανίκητη, αδιαμφισβήτητη» δύναμη τόσο στους αντίπαλους ιμπεριαλιστές όσο και στους καταπιεσμένους λαούς και έθνη. Με τη μορφή της επίθεσης που κατευθύνθηκε κατά της Βενεζουέλας, ο Τραμπ δήλωσε επίσης ότι κανένας από τους κανόνες που είχαν θέσει προηγουμένως, στον κόσμο και στη Λατινική Αμερική, δεν ισχύει πλέον.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις | Οι ΗΠΑ ματώνουν ΞΑΝΑ τη Λατινική Αμερική - Αλληλεγγύη στον λαό της Βενεζουέλας

0

 

Στις 03/01 στη Βενεζουέλα, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός προχώρησε σε πραξικοπηματική εισβολή, βομβαρδισμούς και την απαγωγή του προέδρου της χώρας Νικολάς Μαδούρο.

Οι δηλώσεις Τραμπ αποτελούν μνημείο ιστορικής χυδαιότητας:

• Ο Τραμπ δήλωσε χωρίς πολλά - πολλά ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν τη "μεταβατική" διακυβέρνηση, χωρίς καν, έστω για τα προσχήματα να τοποθετήσουν μία "μαριονέτα" τους όπως συνηθίζουν.
•  Έκανε ξεκάθαρη την επιδίωξη του να εγκατασταθούν οι πετρελαϊκοί όμιλοι στη Βενεζουέλα προκειμένου να κερδοφορήσουν, εκμεταλλευόμενοι τη χώρα με το μεγαλύτερο απόθεμα στον κόσμο.

Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός έχει μεγάλο ιστορικό επεμβάσεων στη Λ. Αμερική (Κούβα, Μεξικό, Γουατεμάλα, Χιλή, Νικαράγουα, Παναμάς κ.α.). Τα αποτελέσματα πάντα τα ίδια: λίμνες αίματος, πραξικοπήματα, χούντες.

Οι επιδιώξεις των ΗΠΑ είναι η άμεση επαναφορά του Δόγματος Μονρόε - μετατροπή της Λ. Αμερικής σε σφαίρα επιρροής -, με την ανατροπή της κατάστασης "απειθαρχίας" των κυβερνήσεων, την απομάκρυνση τους από την επιρροή Ρωσίας και Κίνας.

Η εξελιξη αυτή, εντάσσεται στο γενικό πλαίσιο έντασης των ανταγωνισμών και της προσπάθειας του αμερικανικού ιμπεριαλισμού να προετοιμάσει σε πολλαπλά επίπεδα τους όρους για την επόμενη ημέρα της αντιπαράθεσης. Η επικινδυνότητα των εξελίξεων συμπυκνώνεται στο κύριο μέτωπο της αντιπαράθεσης των ιμπεριαλιστών, στο μέτωπο της Ουκρανίας, που μετρά πια σχεδόν 4(!) χρόνια! Οι ιμπεριαλιστές θέλουν να ξαναμοιράσουν την γη με το αίμα των λαών! 

Όπως ήταν αναμενόμενο, πρώτη η αμερικανόδουλη εξαρτημένη αστική τάξη, μέσω της κατάπτυστης δημοσίευσης του Μητσοτάκη δήλωσε σε όλους τους τόνους πως επικροτεί την κίνηση των ΗΠΑ, που προχωρά σε διόρθωση των ανορθογραφιών στη Λ. Αμερική. Τα ψιλά γράμματα όπως το... Διεθνές δίκαιο είναι συζήτηση άλλης στιγμής, σύμφωνα με την κυβέρνηση.

Εμείς γνωρίζουμε καλά, πώς το Διεθνές Δίκαιο υπάρχει για να νομιμοποιεί τις σφαγές του ιμπεριαλισμού. Η περίπτωση της Παλαιστίνης είναι η πιο χαρακτηριστική! Απέναντι στο μαύρο μέλλον που όμως υπόσχονται οι ιμπεριαλιστές όπου γης, υπάρχει προοπτική και διέξοδος: η πάλη των λαών. Εμείς, ως σπουδάζουσα νεολαία, ως κομμάτι του λαού μας έχουμε χρέος να δείξουμε την αλληλεγγύη μας στον δοκιμαζόμενο λαό της Βενεζουέλας! Να οικοδομήσουμε αντιιμπεριαλιστικό - αντιπολεμικό κίνημα, διεθνιστικής αλληλεγγύης μέσα και έξω από τις σχολές!

• ΕΞΩ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ!
• ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑΣ!
• Η ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΘΑ ΣΥΝΤΡΙΨΕΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Ανταπόκριση από την συγκέντρωση αλληλεγγύης στον λαό της Βενεζουέλας

0

Παρά το συνεχιζόμενο εορταστικό κλίμα και την συντεταγμένη αναπαραγωγή από πλευράς ΜΜΕ της προπαγάνδας των ΗΠΑ περί «απέλασης» του «ναρκέμπορα» Μαδούρο, ο λαός της Αθήνας έδωσε άμεση κινηματική απάντηση στην εγκληματική επέμβαση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα.

Με ικανοποιητική μαζικότητα και παλμό εκατοντάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν το Σάββατο 3/1, στις 6 μμ στο Πάρκο Ελευθερίας και πορεύθηκαν προς την αμερικανική πρεσβεία. Συμμετείχαν μεταξύ άλλων το ΚΚΕ (μ-λ), οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, αλλά και το ΚΚΕ που καλούσε στις 6.30 στο ίδιο σημείο και το οποίο ακολούθησε τη διαδήλωση, αφήνοντας  απόσταση.

Κυριάρχησαν τα συνθήματα καταδίκης της επέμβασης των ΗΠΑ στην χώρα καθώς και της συνολικής πολεμοχαρούς πολιτικής των Αμερικανών ιμπεριαλιστών φονιάδων που εκτείνεται σε όλον τον πλανήτη.

Χαρακτηριστική ήταν η κινητοποίηση των δυνάμεων καταστολής, (αναφέρθηκε πως στην περιοχή βρέθηκε και η αύρα), ενδεικτικό κι αυτό του μηνύματος που στέλνει η κυβέρνηση στα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της.

Ο τρόπος με τον οποίο υποδεχόμαστε το 2026 κάνει ξεκάθαρο ότι δεν αρκούν μόνο οι ευχές μας. Αναδεικνύεται για άλλη μια φορά η ανάγκη ενίσχυσης των αντιπολεμικών – αντιιμπεριαλιστικών κινητοποιήσεων και μετώπων πάλης,  κόντρα στις πολεμικές ιαχές των ιμπεριαλιστών και των ντόπιων υποτακτικών τους.

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γραφείο Τύπου ΚΚΕ(μ-λ) | Πώς ήρθε και τι φέρνει στον πλανήτη η εκλογή Τραμπ

0

Οι εκλογές στις ΗΠΑ ολοκληρώθηκαν καταγράφοντας μια τουλάχιστον άνετη νίκη του Τραμπ. Μια νίκη που διέψευσε παταγωδώς τη χορωδία των «προβλέψεων» και «εκτιμήσεων» των πιο «έγκυρων» πρακτορείων και «αναλυτών» που, μέχρι την τελευταία στιγμή, ακόμα και μέσω των exit-poll σε πολιτείες των ΗΠΑ, παρουσίαζαν μια εικόνα «εκλογικού ντέρμπι» ή και προβαδίσματος της Χάρις! Είναι και αυτή η κατασκευή ένα μέτρο της «δημοκρατίας που παρέχουν» οι εκλογικές διαδικασίες για τα αστικά κοινοβούλια γενικά, πόσο μάλλον στις ΗΠΑ, με το δοσμένο εκλογικό-πολιτικό σύστημα και την απροσχημάτιστη κυριαρχία των δισεκατομμυριούχων στην εκλογική διαδικασία!

Καθώς μετεκλογικά περισσεύουν οι διαστρεβλώσεις για τους όρους αυτής της εκλογικής νίκης και οι κάλπικες ανησυχίες σε σχέση με τους πραγματικούς στόχους των ΗΠΑ, καταθέτουμε μερικά πρώτα σημεία σχετικά με το ζήτημα αυτό.  

1. Η εκλογική νίκη Τραμπ αναμφίβολα βασίστηκε στη στήριξη των δισεκατομμυριούχων και θα λέγαμε πως ο Μασκ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. Βασικά κέντρα εξουσίας ήταν σταθερά πίσω του και πλάι του σε όλη την εμφυλιοπολεμικού τύπου προεκλογική περίοδο, επιδιώκοντας μέσα από αυτόν και με αυτόν να διαμορφώσουν απαντήσεις στα μεγάλα και επείγοντα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Και ακριβώς επειδή οι απαντήσεις αυτές είναι υπό αναζήτηση και διαμόρφωση, θα συνεχιστεί και η αναταραχή και η αναδιαμόρφωση συνολικά του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ. Δεν είναι μόνο οι «Δημοκρατικοί» που αναζητούν γραμμή πλεύσης και ηγέτη μετά την «εξάντλησή» τους με τον Μπάιντεν και την αλλαγή της τελευταίας στιγμής με την «άγνωστη» ως τον Ιούλιο Χάρις. Και στους Ρεπουμπλικάνους η «γραμμή-φυσιογνωμία» Τραμπ και –των ανάλογων και αναβαθμισμένων προδιαγραφών αντιπρόεδρό του– Βανς δημιουργεί νέα στοιχεία, «νέο κόμμα», όπως καταγράφηκε και προεκλογικά με μια σειρά παραδοσιακά και πρώτης γραμμής στελέχη τους (Τσέινι κ.λπ.) να βγαίνουν απέναντι στον Τραμπ.
   
   
   
2. Η γραμμή με την οποία απέσπασε την εκλογική νίκη ο Τραμπ είχε στη βάση της τον αμερικάνικο εθνικισμό του «MAGA», τον πιο ισχυρό δηλαδή εθνικισμό, αυτόν που αντιστοιχεί στους στόχους της πρώτης ιμπεριαλιστικής δύναμης στον πλανήτη. Με βάση αυτόν τον εθνικισμό ανέπτυξε όλες τις πτυχές της υπεραντιδραστικής δημαγωγίας του και κατόρθωσε να συσπειρώσει εκλογικά την πλειοψηφία των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων που ζει σε συνθήκες άγριας εκμετάλλευσης, φτώχειας, εξαθλίωσης και κοινωνικής βαρβαρότητας. Ακριβώς γιατί το «πάνω από όλα η Αμερική» παρουσιάστηκε ως η μόνη συνθήκη που μπορεί να σώσει εντός των ΗΠΑ το «αμερικάνικο όνειρο», να απαντήσει τα οξύτατα προβλήματα των μαζών, σε μια οικονομία που πιέζεται από την κρίση και μετά τα ανεπιτυχή προγράμματα του Μπάιντεν, Ταυτόχρονα, όμως, και για να γίνει πράξη αυτή η συνθήκη, απαιτούνται όλα τα αντιδραστικά μέτρα, όλες οι αγριότητες που περιλαμβάνει το «πρόγραμμα Τραμπ». Από τις θηριώδεις φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου ως την επιδρομή ενάντια σε μετανάστες και γυναίκες. Μια επιδρομή ταξική, μέρος της συνολικής ταξικής επίθεσης στο προλεταριάτο και στα λαϊκά δικαιώματα.
   
   Η νίκη αυτής της εκλογικής γραμμής πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο των προεδρικών εκλογών και ειδικότερα στις συγκεκριμένες πρωτόγνωρες αντιδραστικές και οξυμμένες συνθήκες που επικράτησαν στην προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ που έδιναν την αίσθηση μιας χώρας βαθιά διχασμένης και με εμφυλιοπολεμικές διαστάσεις. Προφανώς, η νίκη αυτή και για να υπάρξει αξιοποίησε στο έπακρο τον ιδιαίτερα αρνητικό ταξικό-πολιτικό συσχετισμό κάτω από τον οποίο βρίσκονται οι εργατικές λαϊκές μάζες, την αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης και την απουσία αξιόμαχων αγωνιστικών επαναστατικών δυνάμεων και φωνών με μια σημαντική εμβέλεια. Εξάλλου, οι δυνάμεις που παρουσιάζονται ως «αντι-Τραμπ» δυνάμεις, στις ΗΠΑ και διεθνώς και σε όλη την κλίμακα (από τους «Δημοκρατικούς» των ΗΠΑ ως το... ΠΑΣΟΚ στη χώρα μας) είναι –το λιγότερο– συνεπείς υπηρέτες της γραμμής της επίθεσης του κεφαλαίου και του ιμπεριαλισμού ενάντια στην εργατική τάξη και τους λαούς. Και οπωσδήποτε οι δυνάμεις αυτές είναι ανοιχτά και ενεργητικά εχθρικές απέναντι σε κάθε αγωνιστικό σκίρτημα, σε κάθε αντίσταση των μαζών απέναντι στην γραμμή αυτή. Ωστόσο, θεωρούμε ότι η αυτή η εκλογική νίκη δεν μπορεί και δεν πρόκειται να ανακόψει την πορεία των εργατικών και μαζικών αγώνων, τις αγωνιστικές διεργασίες που εδώ και χρόνια βρίσκονται σε εξέλιξη (και) εντός των ΗΠΑ. 
   
   
   
3. Η εκλογική νίκη Τραμπ δεν συνιστά μια βέβαιη και γρήγορη απάντηση στο ζήτημα της σχετικής υποχώρησης των ΗΠΑ, στο ζήτημα του βηματισμού του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού προς τον στόχο της παγκόσμιας ηγεμονίας/κυριαρχίας, που είναι ο βασικός κοινός στόχος όλων των συγκρουόμενων κέντρων και κυρίαρχων δυνάμεων εντός των ΗΠΑ. Η προεδρία Τραμπ, με όσα ως τώρα έχει διακηρύξει, έρχεται επιδιώκοντας:
   
   α) Τη διαχείριση του ουκρανικού αδιεξόδου που αποτελεί σήμερα το κεντρικό, στρατηγικό ζήτημα των ΗΠΑ. Μια διαχείριση που θα στοχεύει, από τη μια, στο να ελεγχθεί η παραπέρα κλιμάκωση του πολέμου, καθώς αυτή η κλιμάκωση φέρνει πολύ κοντά στο να πραγματοποιηθούν οι πυρηνικές απειλές του ρώσικου ιμπεριαλισμού. Από την άλλη, όμως, η διαχείριση αυτή θα πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην αναγνωρίζει νίκη στη Μόσχα και να μην ανοίγει το δρόμο της αποσυσπείρωσης του ΝΑΤΟ
   
   β) Την πιο αποφασιστική αντιμετώπιση της Κίνας, το ύψωμα φραγμών στο νέο «δρόμο του μεταξιού», την αναίρεση των «ζωνών» εγκατάστασης του Πεκίνου σε μια σειρά χώρες και περιοχές, στις οποίες ο κινέζικος ιμπεριαλισμός βασίζει σε μεγάλο βαθμό και την στρατηγική του αναβάθμιση.
   
   Κλειδί και κρίσιμη προϋπόθεση για την προώθηση και των δύο αυτών κατευθύνσεων αποτελεί η πολιτική κατεύθυνση της προεδρίας Τραμπ για την αντιμετώπιση των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών «έναν προς έναν», αλλά και σαν συμμαχία, σαν ΕΕ. Δηλαδή, η ένταση των αμερικάνικων εκβιασμών ξεχωριστά για Γερμανία, Γαλλία αλλά και Ιταλία, και στη βάση των συγκεκριμένων ζητημάτων που αντιμετωπίζει ο καθένας από αυτούς. Ο προφανής στόχος μιας τέτοιας κατεύθυνσης είναι οι ΗΠΑ να αποσπάσουν κάποιον/κάποιους από αυτούς, να τον/τους στοιχήσουν χωρίς ενστάσεις στις στρατηγικές επιλογές τους. Η πρόσφατη έκθεση Ντράγκι αυτόν τον κίνδυνο ανάδειχνε και επεδίωκε (ή, πιο σωστά ίσως, ευχόταν) την αντιμετώπισή του. Αλλά και η κατάσταση στη Γερμανία, με τον κυβερνητικό συνασπισμό να είναι υπό κατάρρευση, προέκυψε στη βάση των ήδη διαμορφωμένων μεγάλων ζητημάτων του γερμανικού ιμπεριαλισμού, αλλά και ενόψει των αναμενόμενων αμερικάνικων εκβιασμών και με το ερώτημα των απαντήσεων που θα δώσει το Βερολίνο. Η άνοδος Τραμπ βρίσκει τις δύο ατμομηχανές της ΕΕ σε πολιτική αλλά και οικονομική κρίση, με παράλληλη αδυναμία έκφρασης ενιαίας στάσης τόσο απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία όσο και απέναντι στις εξελίξεις στη Μ. Ανατολή.
   
   Το με ποια συγκεκριμένα μέτρα και επιλογές πρόκειται να εκφραστούν οι κατευθύνσεις αυτές, τι θα παραγάγουν, τι τροποποιήσεις και ποιους τυχοδιωκτισμούς θα χρειαστούν, μένει να το δούμε και να κριθεί με πραγματικούς όρους στο, φουντωμένο από οξύτατες αντιθέσεις, ταμπλό των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Εξάλλου, υπάρχουν και μια σειρά άλλες θερμές περιοχές, όπως η Μ. Ανατολή, όπου η διοίκηση Τραμπ θα καλεστεί να μετρήσει σε συνάρτηση με τις παραπάνω επιδιώξεις της το αν και πώς θα συνεχίσει στη γραμμή κλιμάκωσης της περίσφιξης του Ιράν που είχε ακολουθήσει στην προηγούμενη θητεία της, αλλά τότε χωρίς το στρατηγικό δεδομένο και αδιέξοδο του πολέμου στην Ουκρανία.
   
   
4. Οι εργάτες και οι λαοί του κόσμου έχουν πολλούς και πολύ σοβαρούς λόγους να ανησυχούν για το τι φέρνει η προεδρία Τραμπ στον πλανήτη. Κανένας από αυτούς τους λόγους, όχι μόνο δεν ταυτίζεται, αλλά ούτε καν σχετίζεται με τις ανησυχίες των ιμπεριαλιστών της Ευρώπης και μιας σειράς κυρίαρχων και αντιδραστικών δυνάμεων στον πλανήτη.
   
   Η γραμμή της διοίκησης Τραμπ αποτελεί, ήδη πριν αναλάβει, έναν σταθμό αναβάθμισης σε παγκόσμια κλίμακα της αντεργατικής-αντιλαϊκής λαίλαπας που βρίσκεται σε εξέλιξη. Ένας σταθμός που επιδιώκεται να είναι ανάλογης βαρύτητας με τη γραμμή των Ρήγκαν-Θάτσερ που στις αρχές της δεκαετίας του 1980 σήμαναν τη γενικευμένη επίθεση. Αυτός είναι ο κοινός τόπος όλων των ιμπεριαλιστών και του κεφαλαίου, όλων των πολιτικών δυνάμεων που τους υπηρετούν παντού στον κόσμο. Είναι ο κοινός τους τόπος για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης που απλώνει και βαθαίνει, αλληλοτροφοδοτούμενη με τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Είναι ο κοινός τους τόπος που πατάει στον αρνητικό συσχετισμό, στην επιδίωξή τους οι εργάτες να «γίνουν εργαλεία» του κεφαλαίου και οι λαοί υποχείρια του ιμπεριαλισμού.
   
   Ταυτόχρονα, η γραμμή Τραμπ για να υπηρετήσει το στόχο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού για παγκόσμια ηγεμονία/κυριαρχία, όποιους δρόμους και να ακολουθήσει, θα συνεχίσει και θα εντείνει την προετοιμασία των όρων για τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
   
   Η ενίσχυση των μαζικών αντιστάσεων και αγώνων, η συγκρότηση των εργατικών λαϊκών δυνάμεων στη βάση των δικών τους δικαιωμάτων και της δικιάς τους προοπτικής, η ενίσχυση-συγκρότηση της επαναστατικής κομμουνιστικής κατεύθυνσης στο κίνημα και στην πάλη είναι η μόνη πραγματική απάντηση στις εξελίξεις που αντιμετωπίζουμε.

10 Νοέμβρη 2024

Το Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

 

  

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Κύπρος 1974 - Παλαιστίνη 2024 ΙΔΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΣ Ο ΕΧΘΡΟΣ: Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ!

1

Κύπρος 1974 - Παλαιστίνη 2024

ΙΔΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΝΟΧΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΣ Ο ΕΧΘΡΟΣ:

Ο ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ!

Πενήντα χρόνια μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή της βόρειας Κύπρου, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι –όπως και όλοι οι λαοί της Ανατολικής Μεσογείου, συμπεριλαμβανόμενων των λαών της Ελλάδας και της Τουρκίας– αντιμετωπίζουν νέες πολεμικές απειλές:

• Η διαίρεση της Κύπρου είναι πιο παγιωμένη από ποτέ.
• Ο στρατός κατοχής παραμένει και νέοι αποικισμοί ετοιμάζονται.
• Τα σχέδια οριστικής διχοτόμησης και ΝΑΤΟ-ποίησης επανέρχονται.
• Οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις συνεχίζουν να αποτελούν ορμητήρια πολέμου ενάντια στους λαούς της Μέσης Ανατολής. 

Η φιλοαμερικάνικη πολιτική των κυπριακών κυβερνήσεων, σε συνεργασία με τις ελληνικές, απειλεί να μπλέξει το νησί σε νέες πολεμικές περιπέτειες. Η ειρήνη και η σταθερότητα που δήθεν θα εγγυόνταν η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Δύση, συνεχίζουν να κινδυνεύουν από τους ίδιους, αυτούς που φέρουν τις κύριες ευθύνες για την πολεμική καταστροφή του 1974. Δηλαδή τον ιμπεριαλισμό, ιδιαίτερα τις ΗΠΑ οι οποίες συνέργησαν για να γίνει το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και να ανοίξει ο δρόμος για την τουρκική εισβολή και τη διχοτόμηση. Αξιοποιώντας επιδέξια, όπως παλιότερα οι Εγγλέζοι, τον σοβινισμό και τις αντιδραστικές πολιτικές των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας. Επιδιώκοντας με αυτόν τον τρόπο να μετατρέψουν το νησί σε ασφαλές σημείο στήριξης των επεμβατικών πολιτικών τους στην Μέση Ανατολή και για τη στρατιωτική υποστήριξή τους στο κατοχικό κράτος του Ισραήλ. 

• Πενήντα χρόνια μετά την αιματηρή τραγωδία της Κύπρου, που έφερε μαζί με τους νεκρούς και τους αγνοούμενους, τον ξεριζωμό και την προσφυγιά στο νησί, οι Παλαιστίνιοι αντιμετωπίζουν για μια ακόμη φορά τα ίδια δεινά. Για τους χιλιάδες νεκρούς, τα χιλιάδες σκοτωμένα παιδιά, τις καταστροφές νοσοκομείων, σχολείων και κατοικιών στη Γάζα, τους νέους ανέστιους πρόσφυγες και τις δολοφονίες στην Δυτική Όχθη, οι ένοχοι είναι και πάλι οι ίδιοι και οι σκοποί τους απαράλλακτοι! Πρώτα και κύρια το εγκληματικό σιωνιστικό κράτος. Και πίσω από αυτό οι ΗΠΑ και οι υπόλοιποι δυτικοί ιμπεριαλιστές. Απέδειξαν για μια ακόμη φορά πως δεν έχουν ηθικό φραγμό στο να εξοπλίζουν τους εγκληματίες πολέμου για να διαπράττουν μπρος στα μάτια όλης της ανθρωπότητας μια κανονική γενοκτονία. Να τους στηρίζουν για να κάνουν επιθέσεις και βομβαρδισμούς στον Λίβανο, στη Συρία, στο Ιράκ, στο Ιράν και να απειλούν να βάλουν στην πολεμική φωτιά όλους τους λαούς της Ανατολικής Μεσογείου. Η συνεχιζόμενη κατοχή και διαίρεση της Κύπρου έχει στενή σχέση με το πολυετές δράμα των Παλαιστίνιων. Το αθώο αίμα που ρέει στα σοκάκια της Γάζας και της Δυτικής Όχθης χύνεται για τους ίδιους λόγους και για τα ίδια συμφέροντα με αυτό που έδωσε ο κυπριακός λαός το 1974. Η τραγωδία της Παλαιστίνης είναι δίδυμη αδερφή της τραγωδίας της Κύπρου και έχει τους ίδιους θύτες! Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι και Παλαιστίνιοι θυσιάστηκαν και θυσιάζονται για την ιμπεριαλιστική κυριαρχία στην περιοχή, της οποίας βασικό στήριγμα είναι το κατοχικό κράτος του Ισραήλ και τα συμφέροντα των δυτικών ενεργειακών και πολεμικών πολυεθνικών. 

• Πενήντα χρόνια μετά την κορύφωση του δράματος της Κύπρου, η αστική τάξη –διαμέσου των κυβερνήσεων, του αστικού πολιτικού κόσμου, των ιστορικών και των δημοσιογράφων της– επιχειρεί να αθωωθεί ρίχνοντας τις ευθύνες της στον Ιωαννίδη και στον στενό κύκλο του. Ακριβώς όπως το πραξικόπημα του 1967 το αποδίδει σε «λιγοστούς άφρονες στρατιωτικούς». Με αυτόν τον τρόπο θέλει να ξεφύγει από τις δικές της συλλογικές ευθύνες για την πολιτική που άσκησαν οι κυβερνήσεις της υπογράφοντας τις συνθήκες της Ζυρίχης-Λονδίνου και στη συνέχεια υπέσκαψαν με διάφορους τρόπους την Κυπριακή δημοκρατία. Ταυτόχρονα, επιδιώκει να αθωώσει τον ιμπεριαλισμό, ιδιαίτερα τον αμερικάνικο, με τον οποίο θέλει να έχει στενές σχέσεις υποταγής και εκπροσώπησης στην περιοχή και από τον οποίο αναζητεί στήριξη, εκτός των άλλων, για τα διχοτομικά σχέδια «λύσης» του Κυπριακού. 

• Πενήντα χρόνια μετά την πολεμική περιπέτεια της Κύπρου η απειλή ενός γενικευμένου πολέμου, τόσο στην περιοχή όσο και στον κόσμο, μεγαλώνει επικίνδυνα. Ο πόλεμος στο έδαφος της Ουκρανίας με τη Νατοϊκή επέμβαση και τη ρώσικη εισβολή κλιμακώνεται και γίνεται απειλητικός για όλη την Ευρώπη. Η Ανατολική Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε θάλασσα άγριου ανταγωνισμού. Υποκινητές των πολέμων και των αλληλοσφαγών των λαών είναι οι ιμπεριαλιστές, που αναζητούν και αναμετρώνται μεταξύ τους για κυριαρχία, οι πολεμικοί συνασπισμοί –με πρώτο το ΝΑΤΟ– και βέβαια οι κάθε λογής σοβινιστές και εθνικιστές. Ελλάδα, Κύπρος και Τουρκία βρίσκονται σε ένα στρατηγικό σταυροδρόμι αυτών των ανταγωνισμών και συγκρούσεων. 

• Πενήντα χρόνια μετά το καλοκαίρι του 1974, στο οποίο ο λαός μας είδε να εκτυλίσσεται η τραγωδία της Κύπρου, να αποκαλύπτεται ο κυνικός ρόλος του ιμπεριαλισμού και οι καταστροφικές συνέπειες του σοβινισμού και της πολιτικής πρόσδεσης στις ΗΠΑ, οι ελληνικές κυβερνήσεις (σήμερα της ΝΔ, πριν του ΣΥΡΙΖΑ και παλιότερα του ΠΑΣΟΚ) συνεχίζουν στον ίδιο αδιέξοδο και επικίνδυνο δρόμο: της συμμετοχής στη λυκοσυμμαχία του ΝΑΤΟ και στις δυτικές πολεμικές αποστολές, των υποκινούμενων στρατιωτικών εξοπλισμών και της ευθυγράμμισης με τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή. Συνεχίζουν να δίνουν βάσεις και λιμάνια στους εμπρηστές του πολέμου και να γίνονται συνένοχες στη σφαγή των λαών, ιδιαίτερα σήμερα των Παλαιστίνιων. Συνεχίζουν να σφίγγουν το χέρι και να αγκαλιάζονται με αυτούς που χθες εγκλημάτησαν σε βάρος της Κύπρου και σήμερα σε βάρος της Παλαιστίνης. 

• Πενήντα χρόνια μετά την Κυπριακή τραγωδία έχουμε πολλούς σημερινούς και επιτακτικούς λόγους να πυκνώσουμε τις γραμμές του αντιπολεμικού και αντι-ιμπεριαλιστικού κινήματος. 
  
  
• Για να σταματήσουμε την τραγωδία που βιώνουν οι Παλαιστίνιοι. 
  
  
• Nα παλέψουμε για μια Κύπρο ελεύθερη, ενιαία και ανεξάρτητη, δίχως ξένες βάσεις και στρατούς κατοχής. Απορρίπτοντας κάθε σχέδιο άμεσης ή έμμεσης διχοτόμησης τύπου Ανάν, που απεργάζονται οι ιμπεριαλιστές και οι αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας.
  
  
• Να αναδείξουμε την αλληλεγγύη με τον τουρκικό λαό, κόντρα στον αντιδραστικό ανταγωνισμό των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, και στο εθνικιστικό μίσος με το οποίο δηλητηριάζουν τους δύο λαούς.
  
  
• Ιδιαίτερα να βάλουμε φραγμό στους νέους πολέμους και τις αιματοχυσίες που ετοιμάζουν οι εχθροί της ειρήνης και της ανθρώπινης ζωής στην περιοχή μας και σε ολόκληρο τον κόσμο! 

• ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΣΕ ΚΥΠΡΟ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ!

• ΜΕΤΩΠΟ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ, ΣΤΟΥΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΟΒΙΝΙΣΤΕΣ!
  
  
• ΕΞΩ ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ-ΝΑΤΟΪΚΕΣ ΒΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
  
  
• ΕΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΕ!

Σάββατο 13/07/2024 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Η πολεμική κλιμάκωση στη Μέση Ανατολή αυξάνει σοβαρά τους κινδύνους για το λαό μας! Ιμπεριαλιστές και ντόπια άρχουσα τάξη έχουν εμπλέξει, άμεσα, τη χώρα!

0

Κλιμακώνεται και διευρύνεται σοβαρά το μέτωπο της πολεμικής αντιπαράθεσης στη Μέση Ανατολή, μετά την απάντηση του Ιράν, με αποστολή μη επανδρωμένων drones με πύραυλους, στο πρόσφατο δολοφονικό χτύπημα του Ισραήλ στην πρεσβεία του, στη Δαμασκό της Συρίας. Μιας αντιπαράθεσης που συντελείται παράλληλα με τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού απ΄ το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, αλλά και με την ηρωική αντίσταση αυτού του λαού. Η απάντηση του Ιράν, προαναγγέλλονταν μέρες τώρα. Μάλιστα τη "διαφήμιζαν" πρώτοι οι Αμερικανοί ιμπεριαλιστές και οι μυστικές τους υπηρεσίες, δηλώνοντας ότι θα σταθούν σταθερά στο πλευρό του σιωνιστικού κράτους-τρομοκράτη στη Μέση Ανατολή.

Ο Δένδιας επιστρέφει εσπευσμένα στην Ελλάδα, από τις ΗΠΑ, εκφράζοντας τη «λύπη» του που η Ελλάδα δεν είχε την… «ευλογία» να βρίσκεται, γεωγραφικά, μακριά απ΄ τα πολεμικά μέτωπα, (αυτά που πυροδοτούν τα αφεντικά των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, για τους οποίους «πρέπει να χύσουμε το αίμα μας»), το δε ΚΥΣΕΑ συνεδριάζει εκτάκτως. Οι τελευταίες αυτές εξελίξεις κάνουν φανερό πως οι κίνδυνοι για το λαό μας, αυξάνονται κατακόρυφα! Όταν η κυβέρνηση και συνολικά η ντόπια άρχουσα τάξη έχουν παραδώσει, κυριολεκτικά, τη χώρα στους αμερικανοΝΑΤΟϊκούς φονιάδες και την έχουν εμπλέξει στην εξυπηρέτηση των πολεμοχαρών τους σχεδίων, μετατρέποντάς την, τόσο σε ορμητήριο, όσο και σε στόχο! Με την αναβάθμιση των στρατιωτικών βάσεων – από τη Σούδα μέχρι τη Θεσσαλία και την Αλεξανδρούπολη – που χρησιμοποιούνται ευθέως απ΄ τις ΗΠΑ για τα σχέδια αυτά. Με την απόλυτη ευθυγράμμιση με τους δολοφόνους των ΗΠΑ-Ισραήλ και όσον αφορά το μέτωπο που άνοιξε στην Παλαιστίνη, στην Ερυθρά Θάλασσα και στη Μέση Ανατολή. Με τους στόλους τους και με τη δράση των κάθε είδους πολιτικών και στρατιωτικών παραγόντων τους. Και να μην ξεχνάμε βέβαια τη «χρήση» του «αβύθιστου αεροπλανοφόρου» των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, της Κύπρου, δίπλα στα μέτωπα της αντιπαράθεσης.

Ανεξάρτητα του πόσο επιτυχημένη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η απάντηση του Ιράν στέλνει το μήνυμα ότι η αποθράσυνση των σιωνιστών και όσων τους στηρίζουν πολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά, έχει αγγίξει τα όρια ανοχής ορισμένων κρατών που δεν ανήκουν στη σφαίρα της δυτικής επιρροής.

Η συνεχιζόμενη γενοκτονία κατά των Παλαιστινίων στη Γάζα αποτελεί το υπόβαθρο της σημερινής ιρανικής απάντησης. Σε συνδυασμό με την επίκληση του "δικαιώματος στην αυτοάμυνα" από ιρανικής πλευράς που "επιστρέφεται" στην Ισραηλινή. Το αν αυτή η απάντηση θα φέρει ανταπάντηση, κι αυτή με τη σειρά της νέα απάντηση, είναι ένα σενάριο που δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Οι εξελίξεις είναι πολύ επικίνδυνες για όλους τους λαούς της περιοχής. Το κλείσιμο ήδη των εναέριων χώρων όλων των χωρών που εμπλέκονται ή γειτνιάζουν, δίνει ένα μικρό μόνο μέτρο της επικινδυνότητας της κατάστασης. Η υψηλή ετοιμότητα όλων των στρατιωτικών δυνάμεων των κρατών στη Μέση Ανατολή μαρτυρά την τροπή που μπορούν να πάρουν τα πράγματα.

Πέρα από τα αεροπλανοφόρα των ΗΠΑ, Γαλλίας και Βρετανίας που έχουν "εγκατασταθεί" στην Ανατολική Μεσόγειο, είναι φανερό ότι τα στρατηγικά, γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα όλων των ιμπεριαλιστών είναι αυτά που θα κρίνουν τις εξελίξεις. Με ερώτημα, για την ώρα, αν θα επιλέξουν μια πιο ενεργή εμπλοκή η Ρωσία και η Κίνα.

Σε κάθε περίπτωση, οι λαοί -μαζί και ο δικός μας- έχουν να περιμένουν τα χειρότερα όσο η πρωτοβουλία των κινήσεων ανήκει στους μεγαλύτερους φονιάδες του πλανήτη και τα αντιδραστικά καθεστώτα των χωρών.

Και δεν έχουν άλλη επιλογή από το να βγουν στους δρόμους ξανά και ξανά παλεύοντας ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό!

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

https://www.kkeml.gr/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | To αεροδρόμιο της Ελευσίνας (112 ΠΜ) να μην δοθεί στους Αμερικάνους - Κάλεσμα σε συγκέντρωση την Τετάρτη 25/10

0

 

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 

Τέταρτη 25-10-2023 στις 7:00 μ.μ.

Ηρώων Πολυτεχνείου και Πάγκαλου

Το κράτος – δολοφόνος του Ισραήλ θέλει να αφανίσει τη Γάζα

Για 3^η εβδομάδα το κράτος του Ισραήλ –επιτηρητής των Αμερικάνων στην περιοχή- βομβαρδίζει τους παλαιστινίους και απειλεί με χερσαία εισβολή στη «μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου». Οι νεκροί είναι χιλιάδες και ανάμεσά τους άμαχος πληθυσμός (παιδιά, ηλικιωμένοι, μανάδες). 75 χρόνια τώρα η ίδια κατάσταση στην περιοχή και ο λαός της Παλαιστίνης με κάθε τρόπο προσπαθεί να ανασάνει και να κερδίσει τη λευτεριά του ενάντια στην κατοχή και τους εποικισμούς .

Οι ιμπεριαλιστές το στηρίζουν και το τροφοδοτούν

ΝΔ - ΣΥΡΙΖΑ - ΠΑΣΟΚ συναινούν - τα ΜΜΕ συκοφαντούν!

ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και ΕΕ που έστησαν το σιωνιστικό κράτος, που στήριξαν και τροφοδότησαν τα χρόνια εγκλήματα του, αυτοί που βομβαρδίζουν και τρομοκρατούν λαούς όπου Γης, με τη βοήθεια των ΜΜΕ προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία και στηρίζουν με κάθε τρόπο όλες τις δολοφονικές ενέργειες του Ισραήλ. Η ελληνική κυβέρνηση της ΝΔ έστειλε και φρεγάτα στην περιοχή για να υποδηλώσει την πίστη της στο ΝΑΤΟ και τους Αμερικάνους.

 Στηρίζουν όλοι αυτοί «το δίκιο του Ισραήλ» απέναντι στο λαό της Παλαιστίνης που τον αποκαλούν «τρομοκράτη». Οι λαοί όλου του κόσμου όμως, έχουν μνήμη και δεν ξεχνούν ποια είναι η σωστή πλευρά της ιστορίας. Στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού και στο δίκιο του αγώνα του.

Επικίνδυνα σύννεφα πολέμου μαζεύονται στην περιοχή

Παράλληλα συνεχίζεται με κλιμακούμενη ένταση και εκατόμβες νεκρών και τραυματιών,  ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία μεταξύ ΗΠΑ-ΝΑΤΟ (Ζελένσκι) και Ρωσίας. Τα Βαλκάνια είναι μπαρουταποθήκη. Οι εξελίξεις στην Παλαιστίνη απειλούν με φλόγες πολέμου ολόκληρη τη Μ. Ανατολή. Οι βάσεις σε όλη την Ελλάδα είναι ορμητήριο και σταθμός του ΝΑΤΟ για όλη την περιοχή από την Ουκρανία ως και τη Μέση Ανατολή. Τα ναυπηγεία της Ελευσίνας δόθηκαν στους Αμερικανούς και θα επισπεύσουν για να κατασκευάζουν τα πολεμικά τους πλοία. Τώρα θέλουν να δώσουν και την 112 ΠΜ για μεταστάθμευση αεροσκαφών από και προς την Μ. Ανατολή. Αναβαθμίζουν έτσι την εμπλοκή της χώρας στους αδίκους και φονικούς πολέμους τους και μεγαλώνουν τον κίνδυνο του λαού μας και των λαών της περιοχής.

Μέτωπο και αλληλεγγύη των λαών ενάντια σε ιμπεριαλισμό- φασισμό-πόλεμο!

Απέναντι στη μελανή αυτή κατάσταση υπάρχει διέξοδος! Κι αυτή δεν είναι άλλη από την κοινή πάλη των λαών απέναντι σε όλα αυτά που μας ετοιμάζουν οι ισχυροί της Γης. Η εναντίωσή  τους στα πολεμοχαρή σχέδια των ιμπεριαλιστών, στους άδικους πολέμους και στο σύστημα που τους γεννά. Η αλληλεγγύη στους λαούς που αγωνίζονται. Ένας τέτοιος είναι ο Παλαιστινιακός λαός! Ο λαός μας θα σταθεί αλληλέγγυος στον αγωνιζόμενο λαό της Παλαιστίνης! Την ίδια στιγμή πρέπει να ξεδιπλώσει ένα ισχυρό αντιπολεμικό – αντιιμπεριαλιστικό κίνημα ενάντια στους κάθε είδους «προστάτες», στις βάσεις τους, στην παρουσία τους, και στα πολεμοχαρή τους σχέδια!

Απέναντι στον σχεδιασμό για παραχώρηση της 112 ΠΜ στην περιοχή μας στους Αμερικανούς οφείλουμε να απαντήσουμε δυναμικά και μαζικά. Με συνελεύσεις, διαδηλώσεις τοπικά αλλά και στο κέντρο της Αθήνας να σταματήσουμε την παραπέρα εμπλοκή της χώρας μας. 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ

ΝΑ ΜΗ ΔΟΘΕΙ Η 112 ΠΜ ΣΤΟΥΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΚΑΘΕ ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ

ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΥΡΗΝΙΚΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι «προστάτες» της Λιβύης και τα κροκοδείλια δάκρυα τους!!!

0

 (το άρθρο δημοσεύτηκε στα Χανιώτικα Νέα στις 16-09-2023)

 Συλλυπητήρια τηλεγραφήματα ηγετών και προσφορές για «βοήθεια» μοιράζουν χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα, Μ. Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ και άλλοι ιμπεριαλιστές προς το λαό της Λιβύης μ’ αφορμή το φονικό «πέρασμα» της κακοκαιρίας. Θέλοντας μ’ αυτό τον τρόπο να συγκαλύψουν το έγκλημα που έχουν συντελέσει από το 2011 με την επίθεση και τους βομβαρδισμούς των μαχητικών του ΝΑΤΟ.  Επιδρομή που είχαν σαν αποτέλεσμα βομβαρδισμών να ξεσπιτωθούν πάνω από 760.000 άνθρωποι τους 2 πρώτους μήνες, να δολοφονηθούν και να σακατευτούν χιλιάδες, ενώ καταστράφηκαν οι υποδομές της χώρας. Στο όνομα της «ελευθερίας και της δημοκρατίας». Δηλαδή των συμφερόντων των ιμπεριαλιστών.

 Επιδρομή που άφησαν μια χώρα που αλληλοσπαράσσεται γιατί έτσι επιτάσσουν οι ανταγωνισμοί των μεγάλων δυνάμεων, που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο στρατόπεδο προσφύγων και μεταναστών (πάνω από 600.000) οι οποίοι στοιβάζονται στις παραλιακές πόλεις σε άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες.  Απ’ αυτούς είναι και η πλειοψηφία των θυμάτων της κακοκαιρίας. Πνίγηκαν στα ρέματα  πριν τους πνίξουν στη θάλασσα με τα  push back οι «φιλάνθρωποι ευρωπαίοι». Είναι οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ που λένε ότι έχουν καταστραφεί εδώ και 10 χρόνια τα μετεωρολογικά συστήματα ειδοποίησης. Στη χώρα που συνεχίζει τις κερδοφόρες εξαγωγές πετρελαίου και το ΔΝΤ εκτιμά ότι θα καταγράψει το 2023 δείκτη ανάπτυξης 17,9%.!!

Σ’ αυτή την επιδρομή ενάντια στο λαό της Λιβύης συμμετείχε και η Ελλάδα σαν μέλος του ΝΑΤΟ με τις αμερικανονατοϊκές βάσεις και ιδιαίτερα της Σούδας. Χιλιάδες ώρες πτήσεων βομβαρδιστικών από το Ακρωτήρι των Χανίων που έριξαν χιλιάδες τόνους βομβών πάνω από τη Λιβύη..

 Όλες αυτές οι «πολιτισμένες» χώρες που τρέχουν τώρα για βοήθεια στη Λιβύη το μόνο που κάνουν είναι να αποκαλύπτουν για άλλη μια φορά την απανθρωπιά του καπιταλιστικού –ιμπεριαλιστικού συστήματος. Αλλά και οι ντόπιοι κυβερνώντες που έχουν το θράσος να συγκρίνουν τα μεγέθη της καταστροφής, φανερώνουν πολύ απλά ότι είναι υπηρέτες αυτού του συστήματος.

 Σ’ αυτή τη λυκοσυμμαχία του ολέθρου η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της διαχρονικά δένουν όλο και πιο σφιχτά το λαό και τη χώρα. Με την αποστολή όπλων στην Ουκρανία και την εκπαίδευση των Ουκρανών στρατιωτικών. Την εξάπλωση των αμερικανονατοϊκών βάσεων σε όλη τη χώρα, με τα δισεκατομμύρια για εξοπλιστικά προγράμματα. Με τη συμμετοχή ελλήνων στρατιωτών στις αποστολές του ΝΑΤΟ. Με τις δηλώσεις υπουργών ότι θα «χύσουμε το αίμα… μας(;) για τους συμμάχους»!!

Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα και το δυσοίωνο μέλλον που μας προδιαγράφουν, ο λαός μας, το μόνο δρόμο που έχει να διαλέξει είναι ο δρόμος της μαζικής –αποφασιστικής πάλης για τα δικαιώματα του στη ζωή, και στη δουλειά, μαζί με τον αγώνα ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών, για να μην χρησιμοποιείται η χώρα σαν ορμητήριο πολέμου. Για να φύγουν οι ξένες βάσεις από τον τόπο μας. Γιατί οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από «προστάτες»! έχουν ανάγκη από ανεξαρτησία, να είναι αφέντες στον τόπο τους και να προκόβουν.    

                                                                                            Χανιά, 15-09-2023

                                                                                                Γεωργία Θάνου,

                                                                                 μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Νίγηρας- Πραξικόπημα - Η Ζώνη του Σαχέλ στη δίνη του παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού και του «πολέμου όλων εναντίον όλων»

0

Το στρατιωτικό πραξικόπημα της 26ης Ιουλίου στον Νίγηρα, χώρα της Δυτικής Αφρικής, απασχολεί εδώ και ένα μήνα την παγκόσμια επικαιρότητα. Όπως θα δούμε και παρακάτω το πραξικόπημα, έβδομο τα τελευταία χρόνια στην Αφρική, φαίνεται πως λειτούργησε ως θρυαλλίδα των κατοπινών εξελίξεων στην περιοχή.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Κίνηση Πριγκόζιν: ΚΛΥΔΩΝΙΣΜΟΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΡΩΣΙΑΣ

0

Κίνηση Πριγκόζιν:

ΚΛΥΔΩΝΙΣΜΟΙ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΡΩΣΙΑΣ,

στο φόντο του μεγαλύτερου πολέμου από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Τελικά, με την μεσολάβηση του προέδρου της Λευκορωσίας, Λουκασένκο, ο επικεφαλής της Βάγκνερ (Wagner), Γ. Πριγκόζιν, συμφώνησε να επιστρέψουν οι μισθοφόροι της στις βάσεις τους, ο ίδιος να μεταβεί στην Λευκορωσία, να έχουν αμνηστία οι μισθοφόροι του και να λήξει η κατάσταση συναγερμού στη ρωσική επικράτεια.

Είναι πολλά τα ερωτήματα για την στιγμή και πολύ περισσότερο για τους στόχους αλλά και τις δυνάμεις που κρύβονται πίσω από την κίνηση του Πριγκόζιν και τα πρωτόγνωρα γεγονότα, που εξελίχθηκαν στην ρωσική επικράτεια, «παγώνοντας» όλο τον κόσμο. Την «εκστρατεία» δηλαδή 25.000 μισθοφόρων του Πριγκόζιν με κατεύθυνση την Μόσχα και με «αίτημα»  την αντικατάσταση της ρωσικής στρατιωτικής, αλλά και πολιτικής ηγεσίας. Στα πλαίσια αυτά έγινε κατάληψη στρατιωτικών εγκαταστάσεων  του Ροστόφ στον Ντον, έδρα της Διοίκησης της Νότιας Στρατιωτικής Περιφέρειας και της 58 Στρατιάς Συνδυασμένων Όπλων, που έχει αναλάβει την αντιμετώπισης της «ουκρανικής αντεπίθεσης», αλλά και κρίσιμος κόμβος ανεφοδιασμού του ρωσικού στρατού. Αιτία σύμφωνα με τον ίδιο ήταν ο  βομβαρδισμός στρατοπέδων της μισθοφορικής εταιρείας από τον ρωσικό στρατό, κάτι που όμως καταγγέλθηκε από την πρώτη στιγμή ως αναληθές από τις ρωσικές αρχές. Μέσω διαγγέλματος ο Πούτιν, χαρακτήρισε την κίνηση ως «προδοσία» και «πισώπλατη μαχαιριά» στην «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» όπως ονομάζει η ρωσική ηγεσία την εισβολή στην Ουκρανία.

Η στιγμή που επιλέχθηκε αυτή η κίνηση, με την «ουκρανική αντεπίθεση» να έχει σοβαρά προβλήματα και το καθεστώς του Κιέβου να υφίσταται βαριές απώλειες σε στρατιωτικό προσωπικό και πολεμικό εξοπλισμό,  υπονόμευε αντικειμενικά το «αξιόμαχο» των ρωσικών δυνάμεων και έθετε σε κίνδυνο την ρωσική εισβολή . Διότι ναι μεν οι δυνάμεις της Βάγκνερ είχαν αποσυρθεί, για ξεκούραση, από τα μέτωπα, αλλά ήταν φανερό σε όλους ότι η κίνηση αυτή, από τις δυνάμεις που είχαν αποκτήσει σημαντικό κύρος, πρωτοστατώντας στην κατάληψη του Μπαχμούτ, θα δρούσε όσο περνούσαν οι μέρες όλο και πιο διαλυτικά στην πρώτη γραμμή του μετώπου.

Πολύ περισσότερο, η κίνηση αυτή, αμφισβητούσε την ρωσική ηγεσία, ανοίγοντας σενάρια ακόμη και για εμφύλιο πόλεμο. Σενάρια βέβαια που για να είχαν έστω και την ελάχιστη πιθανότητα πραγματοποίησης θα έπρεπε ο Πριγκόζιν να είχε την στήριξη ευρύτερων δυνάμεων της ρωσικής νέας αστικής τάξης.

Η εξέλιξη των γεγονότων μας οδηγεί στο συμπέρασμα πως ο Πριγκόζιν δεν κινήθηκε κάτω από την προτροπή ξένων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και πιο συγκεκριμένα των αμερικανών. Αν κάτι τέτοιο ήταν υπαρκτό τότε αβίαστα θα μπορούσε να βγει το συμπέρασμα ότι ο στόχος θα ήταν, αν όχι η ανατροπή του Πούτιν, το καθόλου αμελητέο να οδηγηθεί η Ρωσία σε μια τέτοια κατάσταση που να υποστεί στρατηγική ήττα με ότι αυτό θα συνεπάγονταν ακόμη και την εδαφική ακεραιότητά της.

Το ερώτημα λοιπόν, αν αποκλείσουμε την παραπάνω ερμηνεία, είναι ποιος ήταν ο στόχος της κίνησης αυτής; Αφορούσε μια προσπάθεια διαπραγμάτευσης του Πριγκόζιν, για το μέλλον της εταιρείας και την θέση του ίδιου, μιας και είχαν ήδη ξεκινήσει οι διαδικασίες διάλυσης της Βάγκνερ, υπαγωγής της και πλήρους ενσωμάτωσης της στον ρωσικό στρατό; Διαδικασία που έδειχνε ότι η ρωσική ηγεσία ήδη ανησυχούσε για τις τάσεις αυτονόμησης του Πριγκόζιν; Τάσεις που δεν μπορούσαν να γίνουν ανεκτές, όταν μάλιστα η Βάγκνερ δεν είναι αποτέλεσμα ιδιωτικής πρωτοβουλίας, αλλά κατασκεύασμα των μυστικών υπηρεσιών του ρωσικού ιμπεριαλισμού, ώστε να βγάζει την «βρώμικη δουλειά» και με μεγάλη «ελευθερία κινήσεων».

Η παραπάνω ερμηνεία, αν και έχει στοιχεία αλήθειας, δεν επαρκεί. Από κει και πέρα, λοιπόν, αυτό που τίθεται αντικειμενικά ως ερώτημα είναι εάν η κίνηση του Πριγκόζιν αντανακλούσε δυνάμεις στο εσωτερικό της νέας αστικής τάξης, που θεωρούν αδιέξοδες τις επιλογές Πούτιν και ευελπιστούν σε ένα γρήγορο τερματισμό του πολέμου με αποκατάσταση των σχέσεων Ρωσίας – Δύσης. Ή αντίθετα εξέφραζε υπαρκτές δυνάμεις στο πλαίσιο του πολιτικού και στρατιωτικού κατεστημένου που θεωρούν  λανθασμένη την έως τώρα «μαλακή» προσέγγιση της εξελισσόμενης «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» και θέλουν να επιβάλουν μια στροφή προς την σκλήρυνση της, με αποφασιστικά βήματα στην υλοποίησή της. Από τα λεγόμενα του ίδιου του Πριγκόζιν, φαίνεται πιο ισχυρή η δεύτερη εκδοχή, αλλά μάλλον οι εξελίξεις είναι οι μόνες ικανές να δείξουν – αν δείξουν- τι ακριβώς ισχύει.

Συμπερασματικά, θα θέλαμε να επισημάνουμε δύο πράγματα:

Πρώτον, γίνεται για μια ακόμη φορά ολοφάνερο το μεγάλο πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο έχουν οδηγηθεί αριστερές δυνάμεις στην Ελλάδα, στην Ευρώπη και στον κόσμο, με την αντικειμενικά φιλοϊμπεριαλιστική στάση τους, με το ότι δηλαδή έχουν εναποθέσει τις ελπίδες τους για μια «ήττα των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ» στον πόλεμο στην Ουκρανία, στους Ρώσους ιμπεριαλιστές και τους μισθοφόρους τους.

Δεύτερον και πιο σημαντικό, είναι πως τα γεγονότα αυτά, αντανακλούν την είσοδο της ανθρωπότητας σε μια περίοδο μεγάλων αναταράξεων, ανατροπών και κινδύνων. Σε μια περίοδο που ο παροξυσμός του ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων εκτός της βαρβαρότητας, που «εξάγει» σε όλο τον πλανήτη, παράγει στο εσωτερικό των ιμπεριαλιστικών μητροπόλεων, σοβαρές αντιθέσεις , βραχυκυκλώματα,  κλυδωνισμούς, πραξικοπήματα και αναζητήσεις κάθε είδους ( όπως το ΒΡΕΧΙΤ, και πολύ περισσότερο τα γεγονότα στο Καπιτώλιο των ΗΠΑ). 

25/6/2023

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΛΩΣ ΤΟΝΑ ΚΙ ΑΣ ΑΡΓΗΣΕ…

0

 

Μετά από 11 ολόκληρα χρόνια ο διευθυντής της CIA επισκέφτηκε τη χώρα στα πλαίσια περιοδείας του και είχε επαφές(!) με ελληνικές υπηρεσίες.

Στο επίκεντρο η χώρα μας για τα σχέδια του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στην περιοχή ως πιο «αναμενόμενος» (ναι, κατά τα λόγια του διευθυντή της CIA!) σύμμαχος…

Σταθερός σύμμαχος στην αποσταθεροποίηση!

ΔΜ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η διαπάλη των κέντρων εξουσίας στις ΗΠΑ «βγάζει άπλυτα στη φόρα»

0

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι προβληματισμοί του αμερικανικού κατεστημένου για την πολιτική της διοίκησης Μπάιντεν στην Ουκρανία, δηλαδή έναντι της Ρωσίας, βγαίνουν στην επιφάνεια. Βλέπετε τα αδιέξοδα και τα βραχυκυκλώματα είναι τόσα όσες και οι αναγκαιότητες να προωθηθεί αυτή η ιμπεριαλιστική πολιτική με κάθε τρόπο και μέσο. 

Αυτή την φορά, «χτύπησε» ο υποψήφιος για το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις επερχόμενες προεδρικές εκλογές και μέλος της γνωστής πολιτικής δυναστείας, Ρόμπερτ Κένεντι ο νεώτερος, ο οποίος έγραψε χαρακτηριστικά:

«το 2019 ο ηθοποιός και κωμικός Βολοντίμιρ Ζελένσκι ήταν υποψήφιος για την ειρήνη κερδίζοντας την ουκρανική προεδρία με 70% των ψήφων. Όπως παρατηρεί ο Μπέντζαμιν Άμπελοου στο λαμπρό βιβλίο του, «Πώς η Δύση έφερε τον πόλεμο στην Ουκρανία», ο Ζελένσκι σχεδόν σίγουρα θα μπορούσε να είχε αποφύγει τον πόλεμο του 2022 με τη Ρωσία λέγοντας απλώς πέντε λέξεις – «Δεν θα μπω στο ΝΑΤΟ»».

Στην συνέχεια ανέφερε ότι ο Ζελένσκι «πιεσμένος από τους NeoCons στον Λευκό Οίκο Μπάιντεν και από βίαιους φασίστες μέσα στην ουκρανική κυβέρνηση»  επέτρεψε στις ΗΠΑ να καταπατήσουν όλες τις κόκκινες γραμμές, που κορυφαίοι αμερικάνοι διπλωμάτες είχαν επισημάνει, για την ρώσικη ηγεσία. Μεταξύ αυτών και την άδεια «στις ΗΠΑ να τοποθετήσουν εκτοξευτές πυραύλων Aegis με δυνατότητα πυρηνικής ενέργειας κατά μήκος των 1.200 μιλίων των συνόρων της Ουκρανίας με τη Ρωσία.»

Για να καταλήξει στην ανάρτησή του: «Ας το παραδεχτούμε, οι Νεοσυντηρητικοί ήθελαν αυτόν τον πόλεμο με τη Ρωσία, όπως ήθελαν πόλεμο με το Ιράκ»!

Σε πείσμα των εγχώριων ΜΜΕ που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν διότι έχουν ανάγκη να υπερασπίσουν τα αμερικανονατοϊκά αφεντικά για λογαριασμό της άρχουσας τάξης και των κομμάτων της, είχαμε επισημάνει από την αρχή το γεγονός ότι η αμερικανική στρατηγική περικύκλωσης της Ρωσίας από το ΝΑΤΟ, τμήματα της οποίας ήταν το πραξικόπημα στο Μεϊντάν και η μετατροπή της Ουκρανίας σε μια ντε φάκτο νατοϊκή χώρα, ήταν πράξεις που έφερναν το πόλεμο, ήταν πράξεις πολέμου!  Και είναι όλοι τους υπόλογοι για το ότι κάνουν την χώρα προκεχωρημένο φυλάκιο ενάντια στον ρώσικο ιμπεριαλισμό, ότι την μετατρέπουν  γοργά σε πλατφόρμα εξορμήσεων των αμερικανονατοϊκών δολοφόνων. 

Αναδημοσίευση απο ΚΚΕ(μ-λ) 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | 21 ΦΛΕΒΑΡΗ: ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

0

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

21 ΦΛΕΒΑΡΗ: ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!

Ενάντια στο συνεχιζόμενο αιματοκύλισμα στην Ουκρανία
για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και ΡΩΣΙΑΣ

Ενάντια στον ερχομό του εκπροσώπου του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, Α. Μπλίνκεν, στη χώρα μας

Στις 21 Φλεβάρη, λίγες μέρες μετά τον ελλιμενισμό του αεροπλανοφόρου «George W. Bush» στον Πειραιά, ο εκπρόσωπος του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, ο υπ. Εξωτερικών Α. Μπλίνκεν, έρχεται στη χώρα μας. Ο εκπρόσωπος των ΗΠΑ έρχεται για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη προώθηση των σχεδίων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού για την περιοχή, απέναντι σε ανταγωνιστές ιμπεριαλιστές, πρώτα και κύρια τους Ρώσους.

Είναι πρόκληση αυτή η επίσκεψη για το λαό! Είναι προπομπός επικίνδυνων εξελίξεων, τη στιγμή που μαίνεται ο πόλεμος στην Ουκρανία και εντείνεται ο αντιδραστικός ελληνοτουρκικός ανταγωνισμός.

Ειδικά τώρα που συμπληρώνεται ένας χρόνος πολέμου στην καρδιά της Ευρώπης. Ενός πολέμου που απειλεί συνολικά τους λαούς του κόσμου, αφού ο εξοπλισμός της Ουκρανίας απ’ τη Δύση απαντάται με κλιμάκωση του πολέμου απ’ τη μεριά της Ρωσίας, ενώ την κλιμάκωση αυτή ακολουθεί ακόμη μεγαλύτερος εξοπλισμός απ’ τη Δύση. Είναι ένα ανοδικό σπιράλ που παρατείνεται συνεχώς απειλώντας με γενίκευση, ενώ τα πυρηνικά είναι η απειλή που συμπληρώνει την εικόνα του ολέθρου. Η σύγκρουση ΗΠΑ-Δύσης με τη Ρωσία, έστω και «έμμεσα» με το όχημα τον ουκρανικό στρατό, έχει προκαλέσει παροξυσμό συνολικά στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Ο Ουκρανικός λαός πληρώνει βαρύ φόρο αίματος γιατί έγινε πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα σε Αμερικάνους και Ρώσους ιμπεριαλιστές για το πού θα «ανήκει» γεωπολιτικά.

Χιλιάδες νεκροί, εκατομμύρια ξεσπιτωμένοι και μια κατεστραμμένη χώρα είναι το αποτέλεσμα για την Ουκρανία. Ενώ οι υπόλοιποι λαοί άμεσα βίωσαν την εξάπλωση της φτώχειας και των ελλείψεων σε βασικά αγαθά.

Είναι επίσης πρόκληση ο εκθειασμός της εξάρτησης της χώρας μας απ’ τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, και η ανάδειξή της ως μέτρο αναβάθμισης της χώρας. Αυτή είναι η γραμμή της κυβέρνησης της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, όλων των αστικών κομμάτων, συνολικά της άρχουσας τάξης. Ποντάρουν για ακόμη μια φορά ότι η εκδούλευση στους Αμερικάνους θα τους δώσει πόντους απέναντι στην Τούρκικη αστική τάξη. Σύναψαν «αμυντικές» συμφωνίες και αντιδραστικές συμμαχίες με Ισραήλ και Αίγυπτο, ενισχύσανε τις παλιές βάσεις και σπείρανε νέες σε όλη την επικράτεια, αγοράζουν με πακτωλό χρημάτων εξοπλισμούς, στέλνουν όπλα στην Ουκρανία, διατυμπανίζουν ότι είμαστε σε πόλεμο με τη Ρωσία. Μετατρέπουν όλη τη χώρα σε αμερικανικό προγεφύρωμα και δένουν το λαό σε πολεμικούς κινδύνους! Σχεδιάζουν μάλιστα και την αποστολή στρατιωτικού προσωπικού της Ελλάδας, στην Ουκρανία.

Αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης στην περιοχή μας είναι η όξυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Τα επεισόδια και οι απειλές ανάμεσα στις αστικές τάξεις Ελλάδας και Τουρκίας είναι καθημερινότητα. Αυτή η αντιδραστική κόντρα φορτώνει τους λαούς των δυο χωρών με επιπλέον κινδύνους, ενώ συνοδεύεται από κηρύγματα μίσους και εθνικιστικά παραληρήματα που δηλητηριάζουν τις σχέσεις των δύο λαών.

 

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί την εργατική τάξη, το λαό και τη νεολαία στις 21 Φλεβάρη να βγουν μαζικά στους δρόμους, σε όλη τη χώρα, και να διαδηλώσουν ενάντια στον πόλεμο και την ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα, ενάντια στην εξαρτημένη ντόπια άρχουσα τάξη και το πολιτικό της προσωπικό, που δεν διστάζουν να μας θυσιάσουν για τα συμφέροντα του ιμπεριαλισμού.

Οι πρωτοβουλίες που είναι σε εξέλιξη σε μια σειρά πόλεις πρέπει να απλωθούν παντού.

Η αντιπολεμική, αντιιμπεριαλιστική πάλη είναι υπόθεση ζωής για τους λαούς. Είναι υπόθεση που πρέπει να στηριχτεί από όλους: οργανώσεις και συλλογικότητες, σωματεία και συλλόγους.

Μόνο η μαζική λαϊκή πάλη μπορεί να βάλει φραγμό στον αντιδραστικό πόλεμο που μαίνεται στην Ουκρανία και στο εφιαλτικό μέλλον που μας ετοιμάζουν.

 

·   ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ Ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΩΝ ΗΠΑ, Α. ΜΠΛΙΝΚΕΝ!

·   ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ!

·   ΕΞΩ ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΒΑΣΕΙΣ!

·   ΟΙ ΛΑΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΑΠΟ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ !

·   ΗΠΑ-ΝΑΤΟ ΚΑΙ ΡΩΣΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ !

·   ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ! ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟ!

·   ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΕΙΡΗΝΗ - ΦΙΛΙΑ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

 

Τρίτη 7 Φλεβάρη 2023

Το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ