ΝΑ ΑΘΩΩΘΟΥΝ ΟΙ 8 ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ! ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΑΡΓΙΑ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΧΡΥΣΑΣ ΧΟΤΖΟΓΛΟΥ!

0

ΚΑΤΩ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ

(Δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο των Χανίων)

Η κυβέρνηση προκειμένου να επιβάλλει την αντιλαϊκή της πολιτική (φτώχεια, ελαστική εργασία, 13ωρο, παραπέρα ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση, κατάργηση της όποιας δωρεάν περίθαλψης, εμπλοκή στον πόλεμο) ποινικοποιεί τις απεργίες και τις διαδηλώσεις, σέρνει στα δικαστήρια αγωνιστές και εργαζόμενους που διεκδικούν τα δίκια τους.

Στις 29 Οκτώβρη στα δικαστήρια Χανίων δικάζονται 8 αγωνιστές επειδή συμμετείχαν σε διαδήλωση που είχαν καλέσει μαζικοί φορείς της πόλης μας στις 6 Δεκέμβρη του 2020. Τότε που η κυβέρνηση με πρόσχημα τον covid, αφού είχε αφήσει το λαό χωρίς υγειονομική προστασία και οι νεκροί αυξάνονταν καθημερινά, επέβαλλε απαγόρευση των κινητοποιήσεων. Οι 8 αγωνιστές σέρνονται σε δίκη, μετά από 5 χρόνια ομηρίας. Στόχος είναι το χτύπημα της πολιτικής δράσης, του δικαιώματος στη διαδήλωση, το δικαίωμα του λαού και της νεολαίας να παλεύουν για ζωή με δικαιώματα.

Στην ίδια κατεύθυνση έχει ασκηθεί πειθαρχική δίωξη σε 2500 εκπαιδευτικούς, επειδή αγωνίζονται ενάντια στην αξιολόγηση-εργαλείο χτυπήματος της μόνιμης και σταθερής δουλειάς και των δικαιωμάτων των μαθητών στις σπουδές. Έχει ασκηθεί ποινική και πειθαρχική δίωξη για συμμετοχή σε γενικότερες κινητοποιήσεις ή ακόμα και έκφραση γνώμης. Έχει τεθεί σε αργία, με απόφαση υπουργού, η αγωνίστρια εκπαιδευτικός Χρύσα Χοτζόγλου, επειδή συμμετείχε σε κινητοποίηση μαζί με τους μαθητές της ενάντια στην αξιολόγηση. Ο υπουργός παιδείας Πιερρακάκης το 2024 ζήτησε από το πειθαρχικό να βγάλει την εκπαιδευτικό σε αργία και επειδή αυτό δεν έγινε, με ομόφωνη (5-0) απόφαση, αποφάσισε ο ίδιος και έθεσε την Χοτζόγλου σε αργία. 

Στις 30 Οκτώβρη στο εφετείο Πειραιά εκδικάζεται η προσφυγή της αίτησης ακύρωσης της απόφασης του υπουργού για την αργία της Χρύσας. Ο αγώνας ενάντια στην αργία της Χρύσας είναι κρίσιμος και συνδέεται με τον αγώνα ενάντια στις χιλιάδες διώξεις στην εκπαίδευση.

Η αλληλεγγύη μας στους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας και στους αγωνιστές που διώκονται είναι το όπλο μας απέναντι στην πολιτική της φασιστικοποίησης. Θέλουν το λαό στο γύψο να μην διεκδικεί! Θέλουν τον εργαζόμενο σκυφτό να δουλεύει από το πρωί ως το βράδυ με μισθούς πείνας. Θέλουν τη νεολαία να αποδεχτεί τον εργασιακό μεσαίωνα που της προδιαγράφουν και να γίνει κρέας για τα κανόνια και τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας αστικής τάξης. Αυτό φανερώνει και η ένταση της κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής τις τελευταίες μέρες όπως εκφράστηκε στη διαδήλωση για την Παλαιστίνη στις 7/10 που χτυπήθηκε άγρια, την είσοδο των ΜΑΤ στην Αρχιτεκτονική του ΕΜΠ που οδήγησε σε συλλήψεις φοιτητών και αλληλέγγυων, και στο χτύπημα της κινητοποίησης γιατρών και νοσηλευτών στο ΑΤΤΙΚΟ νοσοκομείο. Το μήνυμα που θέλει να στείλει η κυβέρνηση είναι «Απαγορεύεται να διαμαρτύρεστε, να παλεύεται και να διεκδικείτε!» Η τροπολογία που απαγορεύει τις συγκεντρώσεις μπροστά στη Βουλή αυτό το στόχο υπηρετεί. Να σπάσουμε το κλίμα φόβου που θέλουν να επιβάλλουν. Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην πολιτική δράση, τη διαδήλωση και την απεργία!

Στις 29 Οκτώβρη στις 9πμ συμμετέχουμε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στα Δικαστήρια Χανίων.

Χανιά, 22-10-2025

Γεωργία Θάνου, μέλος της κ.ο Χανίων ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

"3 Νοεμβρίου 2024" της Γεωργίας Θάνου

0

 

Το ανέφεραν στις ειδήσεις

50 παιδιά σκοτώθηκαν σε 2 μέρες 

Έτσι απλά , όπως  λένε•

Αύριο θα έχει καλό καιρό.

50 παιδιά δολοφονήθηκαν σε 2μέρες

50 παιδιά• 2 τάξεις ενός σχολείου

Ποιανού σχολείου;….. Δεν υπάρχει πια

Βομβαρδίστηκε.

50 παιδιά δολοφόνησαν οι σιωνιστές.

Και μετά έβγαζαν φωτογραφίες 

Στα γκρεμισμένα ερείπια.

Έστειλαν τις φωτογραφίες τους στις μανάδες τους 

και στα παιδιά τους.

Εμείς το ακούσαμε στις ειδήσεις 

Ανάμεσα σε δεκάδες άλλα γεγονότα.

50 παιδιά σκοτώθηκαν σε 2 μέρες!

Ώρα λοιπόν να ακουστούν οι κραυγές μας!

Να ακουστούν τα συνθήματα μας!

Να φτάσουν ίσαμε τους Παλαιστίνιους

Να δώσουν κουράγιο στις μανάδες .

                                                                                                                  Γ.Θ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ–ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΝ ΟΛΟΥΣ

0

 

*δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο στα Χανιά

Να παύσει η αργία της αγωνίστριας εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Να αποδοθεί Δικαιοσύνη!»

0

Οι ασύλληπτης μαζικότητας απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα στις 28 Φλεβάρη ταρακούνησαν το πολιτικό σύστημα και τις δυνάμεις που το στηρίζουν. Αυτές οι διαδηλώσεις, η προηγούμενη στις 26 Γενάρη και οι επόμενες διέψευσαν όλους αυτούς (ακόμα και αριστερούς), που έβλεπαν το λαό «βολεμένο», δεν «κατέβαινε σε συγκεντρώσεις», και τον λοιδορούσαν επειδή «ψήφισε  και έβγαλε» κυβέρνηση τη ΝΔ, ή άλλοι του κουνούσαν το δάκτυλο λέγοντας ότι «εμείς σας είχαμε προειδοποιήσει». Ο λαός όμως δεν έχει ανάγκη τις «προειδοποιήσεις». Χρειάζεται να ξανα-εμπιστευτεί το μαζικό οργανωμένο αγώνα, που θα βάλει στόχο να ανατρέψει την πολιτική της φτώχειας, του εργασιακού μεσαίωνα, της καταστολής και του πολέμου. Σ’ αυτό το ζήτημα κρίνεται η συμβολή της κάθε οργανωμένης πολιτικής δύναμης, της κάθε οργάνωσης που αναφέρεται στο κίνημα. 

Ένα σύνθημα κυριάρχησε και πλανάται πάνω από τις διαδηλώσεις. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Τι πιο ανθρώπινο να θέτουν οι συγγενείς το ζήτημα να τιμωρηθούν οι ένοχοι, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται; Και ο αγώνας τους έχει αναδείξει αρκετά από τα πραγματικά αίτια αυτού του εγκλήματος. Η διαχρονική πολιτική του συστήματος και των κυβερνήσεων του υπονομεύει την ασφάλεια των σιδηροδρόμων και όλων των ΜΜΜ αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη ζωή. Μια υπονόμευση που εδράζεται στη μεγιστοποιήση των κερδών του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και ενισχύεται από την εντατικοποίηση των όρων δουλειάς των εργαζομένων. Είναι οι ίδιες πολιτικές που δολοφονούν και σακατεύουν κάθε χρόνο δεκάδες εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς.

Γι αυτό όταν η κυβέρνηση λέει «όχι άλλα Τέμπη», θέλει να συγκαλύψει αυτήν την πολιτική που θα συνεχίσει να υπηρετεί. Τη μεγιστοποίηση των κερδών για το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο. Το ξεζούμισμα των εργαζομένων, την καταστολή ενάντια σε όποιους αγωνίζονται. Να αποκρύψει τα πραγματικά αίτια που είναι το αδηφάγο σύστημα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης που υπηρετεί. Αυτή η πολιτική δεν ανατρέπεται στο κοινοβούλιο με προτάσεις νόμου. Ούτε βέβαια ανατρέπεται με προτάσεις δυσπιστίας (ΠΑΣΟΚ- ΣΥΡΙΖΑ- Ν.Α-Πλ. Ελευθερίας) ή ερευνητικές επιτροπές ή προανακριτικές (ΚΚΕ κλπ). Αυτές οι πρακτικές αποπροσανατολίζουν το λαό για το ρόλο του κοινοβουλίου και εγκλωβίζουν την πάλη του στους κοινοβουλευτικούς διαπληκτισμούς. Όποιο εργασιακό, δημοκρατικό δικαίωμα έχει κατακτηθεί διαχρονικά, έχει κατακτηθεί μέσα από απεργιακούς, μαζικούς και πολλές φορές αιματηρούς αγώνες. Οι αστικές κυβερνήσεις αναγκάζονται να παραχωρούν ή και να νομοθετούν κάποια δικαιώματα, όταν απέναντι τους βρίσκουν το λαό οργανωμένο και αποφασισμένο. Τα οποία παίρνουν πίσω, όταν η πλάστιγγα της ταξικής πάλης γείρει υπέρ τους.

Πως όμως μπορεί να επέλθει δικαιοσύνη για το έγκλημα των Τεμπών και από ποιους;

Κατ’ αρχή να θέσω κάποιες σταθερές.

Το κράτος είναι όργανο κυριαρχίας της αστικής τάξης πάνω στην εργατική τάξη και το λαό. Δεν είναι ουδέτερο. Οι θεσμοί και οι μηχανισμοί του κράτους (στρατός, σώματα ασφαλείας, δικαστήρια, εκπαίδευση κλπ) είναι μηχανισμοί επιβολής της κυριαρχίας της άρχουσας τάξης πάνω στην εργατική τάξη και το λαό. Επιπλέον, το ελληνικό κράτος, με βάση την εξάρτηση της χώρας (οικονομική, πολιτική, στρατιωτική) και επειδή στηρίχτηκε στα πιο αντιδραστικά στοιχεία μετά την ήττα του ΔΣΕ,  είναι ένα κράτος ρουσφετολογικό και του άρπα-κόλλα, αφού η άρχουσα τάξη δεν μπορεί να προγραμματίσει μακροπρόθεσμα, ούτε την οικονομία ούτε την παραγωγή. Τα δικαστήρια και οι μηχανισμοί του ποτέ δεν ήταν ανεξάρτητα.

Πρώτα απ’ όλα τα δικαστήρια λειτουργούν και αποφασίζουν με βάση τους αντιλαϊκούς νόμους που έχουν ψηφίσει οι κυβερνήσεις και τον ταξικό-πολιτικό συσχετισμό. Ας θυμηθούμε πόσες απεργίες έχουν βγει παράνομες και καταχρηστικές. Πρόσφατα έβγαλαν παράνομη την απεργία των σιδηροδρομικών που ζητούσε μέτρα ασφάλειας. Τα δικαστήρια συνεδριάζουν, εν ριπή οφθαλμού, όταν ζητήσει κάποιος υπουργός ή εργοδότης να βγει παράνομη μια κινητοποίηση. Να θυμηθούμε πως αντιμετώπισαν την υπόθεση «εμπόριο ναρκωτικών» NOOR1 και πως αντιμετωπίζουν έναν απλό χρήστη.

Το πόσο γρήγορα αποφυλακίζονται οι δολοφόνοι του Τεμπονέρα, του Αλέξη Γρηγορόπουλου, το πώς απαλλάσσονται οι ματατζήδες και ασφαλίτες από τα βασανιστήρια και τους τραυματισμούς διαδηλωτών. Το πως το Συμβούλιο Επικρατείας έχει βγάλει «συνταγματικούς» όλους τους αντιλαϊκούς και αντεργατικούς νόμους (νόμος για τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια). Επίσης δεν πρέπει να καλλιεργείται αυταπάτη πολύ περισσότερο για τα Ευρωπαϊκά δικαστήρια. Είναι η Ε.Ε που έχει επιβάλλει όλους αυτούς τους αντιλαϊκούς νόμους, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις εκποιήσεις του πλούτου που έχει παράξει ο λαός μας, τους αντεργατικούς νόμους κλπ.

Είναι γεγονός ότι τα δικαστήρια κάποιες φορές έχουν πάρει αποφάσεις υπέρ εργαζομένων απεργών, ή διαδηλωτών κάτω από την πίεση μαζικών λαϊκών κινητοποιήσεων (π.χ αθώωση διαδηλωτών σε  Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Γιάννενα που συνελήφθηκαν τον καιρό της πανδημίας επειδή διαδήλωσαν ή η απόφαση για επαναπρόσληψη των απολυμένων από τα λιπάσματα Καβάλας μετά από 9 χρόνια!!).

Όταν όμως ο Μητσοτάκης βάζει το ζήτημα να μην αμφισβητείται η δικαιοσύνη και ο Κουτσούμπας δηλώνει  «Καμιά συγκάλυψη, εδώ και τώρα να πάει το μαχαίρι στο κόκαλο, να αποκαλυφθούν όλες οι πολιτικές και ποινικές ευθύνες για τη τραγωδία» συγκαλύπτει το ρόλο της αστικής δικαιοσύνης και προσανατολίζει τον αγώνα στα αστικά πλαίσια. Μπορεί το «να φτάσει το μαχαίρι στο κόκαλο» να συγκροτήσει κίνημα, όταν δεν υπάρχουν οι όροι για μια κοινωνία με το λαό στην εξουσία;  Ή μήπως η πρόταση τους για την ηγεσία της δικαιοσύνης (16-12-2018): «εκλογή της ηγεσίας της δικαιοσύνης από ένα ευρύτερο εκλεκτορικό σώμα, ανάδειξη με κλήρωση των μελών των ανώτατων συμβουλίων, κατάργηση της στρατιωτικής δικαιοσύνης κλπ» απεγκλωβίζουν το λαό από τα αστικά αφηγήματα περί «κράτος δικαίου»; Τελικά αυτά τα δικαστήρια θα λειτουργούν ανεξάρτητα από την πολιτική ηγεσία και τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης που υπηρετεί; Οι βερμπαλισμοί και τα μεγάλα λόγια δεν συγκροτούν κίνημα, αλλά ενισχύουν τις λογικές της ανάθεσης και της αναμονής για τις επόμενες εκλογές για να «τους τιμωρήσουμε».

Αξίζει να αναφερθούμε στο περίφημο 1989, που στο όνομα της «κάθαρσης του πολιτικού συστήματος από τα σκάνδαλα» έγινε η συγκυβέρνηση ΝΔ, με Συνασπισμό της Αριστεράς (ΚΚΕ, ΕΑΡ) που εξωράϊσε το αστικό κοινοβούλιο και την αστική δικαιοσύνη. Η τότε δικαιολογία ήταν πως «είναι η μόνη δυνατή λύση για να προωθήσει..την πολιτική κάθαρση, τη δημοκρατική λειτουργία των θεσμών, την περιστολή της κομματικοποίησης (στο Δημόσιο) και την κρατική καταστολή» ΠΓ ΚΚΕ (4-7-1989) και για να παραπεμφθεί ο Αν. Παπανδρέου στο ειδικό δικαστήριο για το σκάνδαλο Κοσκωτά. Το σύστημα έμεινε αλώβητο, η ΝΔ βγήκε δυναμωμένη, με το «παράσημο» της πολιτικής δύναμης της κάθαρσης, έγινε αυτοδύναμη κυβέρνηση και το 1990 είναι η χρονιά που υπέγραψε τη νέα συμφωνία για τις βάσεις, ενώ στελέχη της δολοφόνησαν τον εκπαιδευτικό αγωνιστή Νίκο Τεμπονέρα που υπερασπίστηκε τις μαθητικές κινητοποιήσεις. Και βέβαια το ΠΑΣΟΚ σαν κόμμα του συστήματος δεν «χάθηκε».

Όταν λοιπόν τίθεται το να «τιμωρηθούν οι ένοχοι» πρέπει, όσοι παρεμβαίνουν στο κίνημα να αποκαλύπτουν το όριο που υπάρχει από την μη ανεξάρτητη και μη τυφλή αστική δικαιοσύνη. Οι λαοθάλασσες που πλημμύρισαν τη χώρα πιέζουν και πιθανόν να «καούν» και κάποια πολιτικά πρόσωπα και υψηλά ιστάμενα. Δεν θα είναι πρωτόγνωρο.

Το σίγουρο όμως είναι ότι η  βάρβαρη πολιτική του συστήματος που μας αντιμετωπίζει σαν αναλώσιμους δεν ανατρέπεται από τα αστικά δικαστήρια και θα συνεχίσει να γεννά ΤΕΜΠΗ, όπως σε όλο τον πλανήτη που κυριαρχεί το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα. 

Απέναντι σ’ αυτήν την πραγματικότητα, για να μπει φρένο στην επίθεση του συστήματος, σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας, απαιτείται αποφασιστικός μαζικός οργανωμένος αγώνας, χωρίς αυταπάτες για εναλλακτικές κυβερνητικές λύσεις. Έχει αποδειχθεί ολέθριο για το κίνημα να περιμένει την κυβερνητική εναλλαγή, αφού αυτή η αναμονή έχει αποτελέσει εργαλείο για το σταμάτημα των αγώνων. Έτσι έκλεισε η απεργία των καθηγητών το 2013, όταν είχαν απολυθεί 2000 εκπαιδευτικοί ειδικοτήτων, με ευθύνη της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, αφού πλησίαζε η εκλογική νίκη του, αλλά και του ΚΚΕ που δεν ψήφιζε στις συνελεύσεις τις επαναλαμβανόμενες απεργίες. Να θυμηθούμε πως σταμάτησαν οι κινητοποιήσεις για τα Τέμπη επειδή προκηρύχτηκαν εκλογές το 2023. Να μην συμβάλλουμε στο να ξοδευτεί η οργή και η διάθεση για αγώνα σε ανώδυνα μονοπάτια, επιλογής του «μικρότερου κακού».

Πολύς λόγος γίνεται για την κατάργηση του άρθρου 86 του συντάγματος, περί ευθύνης υπουργών. Μάλιστα ο Κουτσούμπας στην Βουλή (7-3-25) ήταν αποκαλυπτικός:

«Καταργήστε το άθλιο και απαράδεκτο άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών, μπας και αξιολογηθεί κανένας υπουργός και πρωθυπουργός από τη δικαιοσύνη, όπως κάθε απλός πολίτης». Νομίζουμε δεν χρειάζεται κανένα παραπάνω επιχείρημα που να αποδεικνύει ότι η λογική του είναι στην κατεύθυνση εγκλωβισμού του λαού στα μονοπάτια της αστικής δικαιοσύνης και της «διόρθωσης» των θεσμών αυτού του εγκληματικού συστήματος. Εξ άλλου, ο Μητσοτάκης στη Βουλή αναφέρθηκε και στην τροποποίηση και αυτού του άρθρου και του άρθρου για την εκλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.      Μα, να μην καταργηθεί το άρθρο 86; Αν η κυβέρνηση αναγκαστεί να κάνει κάποιες αστικές αναθεωρήσεις του συντάγματος που ισχύουν σε άλλες χώρες, το κάνει για να ρίξει στάχτη στα μάτια του κόσμου για να συνεχίσει την πολιτική που θυσιάζει τις ζωές μας στο βωμό του κέρδους του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου. Δεν είναι τυχαίο που ο Μητσοτάκης το συνέδεσε και με την αναθεώρηση του άρθρου 16 και της κατάργησης της μονιμότητας στο Δημόσιο. Αυτή την επιδίωξη της κυβέρνησης ενισχύουν όσοι κεντράρουν σ’ αυτά τα ζητήματα.

Ναι αλλά, αν «κρατικοποιηθούν ή εθνικοποιηθούν οι σιδηρόδρομοι και τα ΜΜΜ» όπως ζητάνε οργανώσεις της αριστεράς εντός και εκτός Βουλής, δεν θα είναι πιο ασφαλή;

Κατ’ αρχήν είμαστε ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις γιατί α) ξεπουλιέται ο πλούτος που έχει παράξει ο λαός και β) καταστρατηγούνται τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Είναι όρος των αγοραστών-επενδυτών γιατί θέλουν εργαζόμενους-σκλάβους.

Το αίτημα για κρατικοποιήσεις σχετίζεται με την άποψη ότι το αστικό κράτος, σαν μηχανισμός, είναι ουδέτερο και μπορεί να αλλάξει από τα μέσα και να μεταλλαχτεί σε εκφραστή των συμφερόντων του λαού και να αναλάβει τις υποδομές και άλλες παραγωγικές δυνάμεις. Είναι γεγονός, ότι η κυβέρνηση της ΝΔ (Κ. Καραμανλή) τη δεκαετία του 1970 κρατικοποίησε ιδιωτικές επιχειρήσεις (Ολυμπιακή κλπ)  και η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ (Α. Παπανδρέου) γιατί έτσι εξυπηρετούσε το κεφάλαιο και την αστική τάξη συνολικά. Αυτό όμως δεν άλλαξε τη φύση του κράτους που παρέμεινε αστικό και αντιλαϊκό. Όσο για την ασφάλεια αρκεί να δούμε τα ατυχήματα στα σχολεία από την έλλειψη  συντήρησης, τη λειτουργία των νοσοκομείων κλπ.

Ένα άλλο επιχείρημα για το αίτημα της κρατικοποίησης είναι ότι οι εργαζόμενοι θα έχουν καλύτερες συνθήκες εργασίας και αμοιβές. Ότι θα έχουν ελεύθερο συνδικαλισμό κλπ. Όλα όμως τα δικαιώματα που είχαν οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν τα είχαν γιατί ήταν δημόσιοι. Τα δικαιώματα ήταν και είναι ζητήματα πάλης. Να θυμίσουμε: α) την πλ. Κλαυθμώνος που μαζεύονταν οι δημόσιοι υπάλληλοι και έκλαιγαν γιατί τους απέλυε κάθε καινούρια κυβέρνηση. β) Το δικαίωμα στην απεργία των δ.υπαλλήλων κατοχυρώθηκε στο σύνταγμα του 1974. Δικαίωμα μονιμότητας είχαν και οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα αφού ήταν πολύ δύσκολο να τους απολύσει ο εργοδότης. Σήμερα βέβαια που ο ταξικός συσχετισμός είναι αρνητικός η κυβέρνηση έχει ψηφίσει νόμους που απελευθερώνουν τις απολύσεις, επιβάλλει 13ώρη εργασία, βγάζει σε αργία απεργούς εκπαιδευτικούς και διακηρύττει την απόφαση της να άρει την μονιμότητα στο δημόσιο. Επομένως, οι όροι της καθημερινότητας και στην εργασία είναι ζητήματα πάλης. Καμιά αυταπάτη για το ρόλο του κράτους. Τα αιτήματα αυτά δημιουργούν εφησυχασμό και οδηγούν σε αντιλήψεις επικίνδυνες για το κίνημα. Αυτές, της αναμονής των επόμενων εκλογών και της ανάθεσης. Δεν λείπουν οι ιδέες και η τεχνογνωσία από την άρχουσα τάξη και τις κυβερνήσεις της. Περισσεύει η ασυδοσία και η αδιαφορία για τις συνθήκες ζωής του λαού και για την ίδια του τη ζωή, γιατί παίζει χωρίς αντίπαλο.

Αυτόν τον αντίπαλο, δηλαδή το οργανωμένο μαζικό κίνημα που θα παλεύει για την ανατροπή αυτής της βάρβαρης πολιτικής, χρειάζεται οι δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα, να συμβάλλουν στην οικοδόμηση του.

Μέσα από γενικές συνελεύσεις σε χώρους δουλειάς, σπουδών, στις γειτονιές να παρθούν αποφάσεις  για συνέχιση του αγώνα, για την ανατροπή της πολιτικής που μας δολοφονεί και εξαθλιώνει τις ζωές μας με τη φτώχεια και τον εργασιακό μεσαίωνα. Για συλλογικές συμβάσεις εργασίας με πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, ενάντια στην εντατικοποίηση στους χώρους δουλειάς και ασφαλή μέτρα προστασίας. Για ασφαλείς και φθηνές μεταφορές. Για το δικαίωμα στη δωρεάν και πλήρη περίθαλψη. Ενάντια στις διαγραφές στα Πανεπιστήμια, στους νέους ταξικούς φραγμούς σε όλη τη Δημόσια εκπαίδευση. Να ορθώσουμε τη μαζική οργανωμένη πάλη ενάντια στην κρατική βία και τρομοκρατία και τις απολύσεις. Να υπερασπιστούμε τη ζωή μας και το μέλλον της νέας γενιάς ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών. Πάνω σ’ αυτούς τους στόχους χρειάζεται να οικοδομήσουμε την πάλη μας. 

Χανιά, 12-3-2025 Γεωργία Θάνου,
μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

https://protovouliantistasis.blogspot.com/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η νεολαία δεν είναι κρέας για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών!

0

 

Σε επικίνδυνη πορεία οδηγεί η εξαρτημένη και ανιστόρητη αστική τάξη της Ελλάδας, τη χώρα και το λαό με την άμεση εμπλοκή στα σχέδια και τους πολέμους των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ.

Την ώρα που ο λαός της Ουκρανίας ποτίζει με το αίμα του την αντιπαράθεση Δύσης–Ρωσίας και ο πυρηνικός όλεθρος πλανάται πάνω από την Ευρώπη•

Την ώρα που ο λαός της Παλαιστίνης βομβαρδίζεται ανηλεώς, δίνοντας δεκάδες χιλιάδες νεκρούς, από το φασιστικό-σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ με την προστασία των ΗΠΑ-Ε.Ε και κινδυνεύει από ένα νέο μαζικό εκτοπισμό από τη γη του•

Η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη των ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και φασιστοειδών κομμάτων, κομπάζει που οι φονιάδες των λαών ΗΠΑ τη θεωρούν το πιο υπάκουο «παιδί» και της αναθέτουν ρόλους άμεσης συμμετοχής στα πολεμικά τους σχέδια. Tα «συγχαρητήρια» των αξιωματούχων των ΗΠΑ για το αξιόμαχο των ενόπλων δυνάμεων της χώρας, αποτελούν προπομπό του να γίνουν πράξη οι δηλώσεις υπουργών ότι, «θα δώσουμε το αίμα μας ξανά για τους συμμάχους», εννοώντας φυσικά το αίμα των παιδιών του λαού! 

 Αυτή η υποταγή και ο ανιστόρητος τυχοδιωκτισμός του συνόλου της αστικής τάξης για να «ικανοποιήσει» τις μωροφιλοδοξίες της οδηγεί:

• Στην αποστολή φρεγάτας για συμμετοχή στις πολεμικές επιχειρήσειςτων ΗΠΑ-Μ. Βρετανίας στην Ερυθρά θάλασσα, ενάντια στην Υεμένη.

• Στη συμμετοχή στην επιχείρηση με το ψευδώνυμο ΑΣΠΙΔΕΣ της Ε. Ε αναλαμβάνοντας μάλιστα και τη διοίκηση της επιχείρησης.

• Στην παραχώρηση κάθε σπιθαμής εδάφους, αέρα και θάλασσας για τις στρατιωτικές βάσεις, τις πολεμικές ή κάθε άλλου είδους επιχειρήσεις των ΗΠΑ–ΝΑΤΟ και την αποστολή δυνάμεων όπου ζητηθεί. 

Η αστική τάξη της χώρας και οι κυβερνήσεις της διαχρονικά, έχουν κάθε λόγο να ακολουθούν  αυτή την πολιτική, αφού ανέβηκαν στην εξουσία με τη στήριξη, και με τα όπλα του ξένου παράγοντα.

Ο λαός μας όμως δεν πρέπει να ξεχνά και η νέα γενιά να μάθει, τι έχει πληρώσει όταν κλήθηκε να γίνει «κρέας» για τα κανόνια των ιμπεριαλιστών.

1919:  Αρχές του έτους ξεκινάει η συμμετοχή του ελληνικού στρατού στην Ουκρανία, στον πόλεμο που κήρυξαν Γαλλία, Αγγλία, ΗΠΑ ενάντια στο νεοσύστατο κράτος των εργατών και του λαού, της Σοβιετικής Ένωσης. Είχε προηγηθεί, το Νοέμβριο του 1918, τηλεγράφημα του Ελ. Βενιζέλου στον Έλληνα πρεσβευτή στο Παρίσι «Παρακαλώ δηλώσατε πρωθυπουργώ και υπουργώ εξωτερικών ότι ο ελληνικός στρατός είναι στη διάθεση των και δύναται να χρησιμοποιηθεί δια κοινόν αγώνα πανταχού, όπου αποστολή του θεωρηθεί αναγκαία». Στην Ουκρανία στάλθηκαν 23.351 άνδρες από τους οποίους σκοτώθηκαν 1055 (άλλοι μιλάνε για 1300), ενώ αρκετοί προσχώρησαν στις γραμμές του κόκκινου στρατού. Αποκαλυπτικό του είδους της επιχείρησης είναι ότι ανάγκασαν τους Έλληνες στρατιώτες να στραφούν ενάντια στους Γάλλους ναύτες που είχαν εξεγερθεί και δεν ήθελαν να πολεμήσουν ενάντια στο λαό της Σοβιετικής Ένωσης. Οι ιμπεριαλιστές ηττήθηκαν και ο ελληνικός στρατός επέστρεψε την άνοιξη του 1919.

1919-1922: Οι ιμπεριαλιστές, κύρια οι Άγγλοι ενθαρρύνοντας τις μωροφιλοδοξίες και τον μεγαλοϊδεατισμό της αστικής τάξης, για τα δικά τους συμφέροντα απέναντι στην Οθωμανική αυτοκρατορία, την σπρώχνουν στην εκστρατεία στη Μ. Ασία με τα οδυνηρά αποτελέσματα για τους Έλληνες της Μ. Ασίας και τον ντόπιο πληθυσμό. Πάνω από 1,500,000 πρόσφυγες, Περίπου 25,000 νεκροί στρατιώτες, άγνωστος αριθμός αγνοούμενων στρατιωτών και ελλήνων της Μ. Ασίας. Ο πόλεμος έληξε ΟΠΟΤΕ ήθελαν και ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΕΒΑΛΑΝ οι ιμπεριαλιστές!

1950-1955:  Η αστική τάξη έχει αρπάξει από το λαό την εξουσία με τα όπλα του Σκόμπυ και τις βόμβες Ναπάλμ των ΗΠΑ. Κρατάει χιλιάδες στα ξερονήσια, άλλους φυλακίζει και εξοντώνει και ο λαός  συνολικά στενάζει κάτω από τη φτώχεια και την κρατική βία. Εναγωνίως λοιπόν ζητά τη στήριξη των δυτικών (να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ) και για αυτό στέλνει, σαν διαπιστευτήρια, εκστρατευτικό σώμα στη μακρινή Κορέα στον πόλεμο που κήρυξαν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοι τους ενάντια στον κομμουνισμό! Συνολικά στάλθηκαν 10,255 άνδρες διαδοχικά και ένα σμήνος της αεροπορίας. Σκοτώθηκαν 186, 577  τραυματίστηκαν και καταστράφηκαν 4 αεροσκάφη C-47, σ’ έναν πόλεμο που έχει χαρακτηριστεί  «ο ξεχασμένος πόλεμος»!

1974: Η στρατιωτική χούντα της Ελλάδας ενθαρρύνεται από τις ΗΠΑ και ανατρέπει τον Μακάριο, πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, δίνοντας έτσι την αφορμή στην αστική τάξη της Τουρκίας να επέμβει στην Κύπρο και να καταλάβει το βόρειο τμήμα της που παραμένει υπό κατοχή από το 1974.

1991 εισβολή ΗΠΑ στο Ιράκ, 1999 νατοϊκοί βομβαρδισμοί  ενάντια στο Βελιγράδι και στη Γιουγκοσλαβία, 2001 επίθεση του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν, 2003 εισβολή των ΗΠΑ και των συμμάχων τους στο Ιράκ,  2011 νατοϊκή επιδρομή στη Λιβύη. 2022 η Ουκρανία γίνεται πεδίο εμπόλεμης αντιπαράθεσης Ρωσίας –Δύσης. Σε όλες αυτές τις ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις οι αμερικανονατοϊκές βάσεις στη χώρα και ιδιαίτερα της Σούδας και στο Ακρωτήρι Χανίων, αλλά και ολόκληρη η χώρα προσφέρθηκαν για να υπηρετηθούν τα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών. Στρατιωτικές δυνάμεις είναι ενταγμένες στις νατοϊκές και συμμετέχουν στις επιχειρήσεις. 

Σήμερα που ή παρόξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα σε ΗΠΑ–Δύση και Ρωσία και Κίνα, γεννά νέες πολεμικές εστίες με καταστροφές χωρών, ρίξιμο στην προσφυγιά και στο θάνατο χιλιάδων κατατρεγμένων, την ίδια ώρα που ακούγονται  απ’ όλους απειλές για πυρηνικό όλεθρο, είναι επιτακτική ανάγκη ο λαός μας να βγει στο δρόμο του αγώνα, να δυναμώσει το αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα και να απαιτήσουμε: 

Καμιά εμπλοκή-συμμέτοχη της χώρας στους πόλεμους και τα σχέδια των ιμπεριαλιστών. Να μη φύγουν οι φρεγάτες για την Ερυθρά θάλασσα! Καμιά εμπλοκή της χώρας στη σφαγή του παλαιστινιακού λαού. Να απαιτήσουμε, έχοντας κατά νου ότι μόνο ένα μαζικό αποφασιστικό κίνημα μπορεί να είναι αποτελεσματικό.

Η αντιπολεμική–αντιιμπεριαλιστική πάλη να «χρωματίσει» τους αγώνες για ψωμί –δουλειά, σπουδές  ελευθερίες. Οι δυνάμεις που  πραγματικά αναφέρονται στην αριστερά, η ιστορία έχει δείξει, ότι κρίνονται από τη συμβολή τους σ’ αυτούς τους αγώνες και όχι στα ποσοστά των εκλογών. 

 Χανιά ,26-0-20-2024

Θάνου Γεωργία ,

μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΕΙΚΟΝΕΣ ΦΡΙΚΗΣ

0

Σακατεμένα κορμιά

Σωροί από ερείπια

Δολοφονημένα παιδιά 

Κραυγές απόγνωσης

Χιλιάδες κατατρεγμένοι

βαδίζουν με τα ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ

Εικόνες…Εικόνες ΦΡΙΚΗΣ

Μας τις δείχνουν συνεχώς

δικαιολογώντας την απανθρωπιά

του κράτους του Ισραήλ

Μας βομβαρδίζουν με εικόνες 

ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ

Για τα ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΤΑ ΝΕΟΓΝΑ που το μόνο που 

πρόλαβαν να γευτούν από τη ζωή

ήταν οι ήχοι των βομβαρδισμών

και οι κροταλισμοί των πυροβολισμών

ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΣΥΜΠΟΝΙΑΣ

Μόνο για να συνηθίσουμε

Να πιστέψουμε ότι είμαστε αδύναμοι

μπροστά στα πάνοπλα τέρατα, 

όποιο όνομα κι αν έχουν

Ας μην τους κάνουμε τη χάρη

Το σύστημα τους (ιμπεριαλισμό

και καπιταλισμό το λένε)

ξερνάει θάνατο και καταστροφή

Ας πάρουμε κουράγιο απ’ αυτό το λαό που 

παλεύει για να ζήσει  ΛΕΥΤΕΡΑ στον τόπο του.

Να μην γίνουμε τα επόμενα θύματα 

στα ανθρωποφάγα σχέδια τους .

ΝΑ ΔΗΛΩΣΟΥΜΕ ΠΑΡΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΟΝΤΕΣ

ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

 ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

                                                                            

                                                                       Χανιά, 14/11/2023 

                                                                      Γεωργία  Θάνου

                                                    Μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

(δημοσιέυτηκε στον τοπικό τύπο)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι «προστάτες» της Λιβύης και τα κροκοδείλια δάκρυα τους!!!

0

 (το άρθρο δημοσεύτηκε στα Χανιώτικα Νέα στις 16-09-2023)

 Συλλυπητήρια τηλεγραφήματα ηγετών και προσφορές για «βοήθεια» μοιράζουν χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα, Μ. Βρετανία, Γαλλία, ΗΠΑ και άλλοι ιμπεριαλιστές προς το λαό της Λιβύης μ’ αφορμή το φονικό «πέρασμα» της κακοκαιρίας. Θέλοντας μ’ αυτό τον τρόπο να συγκαλύψουν το έγκλημα που έχουν συντελέσει από το 2011 με την επίθεση και τους βομβαρδισμούς των μαχητικών του ΝΑΤΟ.  Επιδρομή που είχαν σαν αποτέλεσμα βομβαρδισμών να ξεσπιτωθούν πάνω από 760.000 άνθρωποι τους 2 πρώτους μήνες, να δολοφονηθούν και να σακατευτούν χιλιάδες, ενώ καταστράφηκαν οι υποδομές της χώρας. Στο όνομα της «ελευθερίας και της δημοκρατίας». Δηλαδή των συμφερόντων των ιμπεριαλιστών.

 Επιδρομή που άφησαν μια χώρα που αλληλοσπαράσσεται γιατί έτσι επιτάσσουν οι ανταγωνισμοί των μεγάλων δυνάμεων, που έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο στρατόπεδο προσφύγων και μεταναστών (πάνω από 600.000) οι οποίοι στοιβάζονται στις παραλιακές πόλεις σε άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες.  Απ’ αυτούς είναι και η πλειοψηφία των θυμάτων της κακοκαιρίας. Πνίγηκαν στα ρέματα  πριν τους πνίξουν στη θάλασσα με τα  push back οι «φιλάνθρωποι ευρωπαίοι». Είναι οι ίδιοι οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ που λένε ότι έχουν καταστραφεί εδώ και 10 χρόνια τα μετεωρολογικά συστήματα ειδοποίησης. Στη χώρα που συνεχίζει τις κερδοφόρες εξαγωγές πετρελαίου και το ΔΝΤ εκτιμά ότι θα καταγράψει το 2023 δείκτη ανάπτυξης 17,9%.!!

Σ’ αυτή την επιδρομή ενάντια στο λαό της Λιβύης συμμετείχε και η Ελλάδα σαν μέλος του ΝΑΤΟ με τις αμερικανονατοϊκές βάσεις και ιδιαίτερα της Σούδας. Χιλιάδες ώρες πτήσεων βομβαρδιστικών από το Ακρωτήρι των Χανίων που έριξαν χιλιάδες τόνους βομβών πάνω από τη Λιβύη..

 Όλες αυτές οι «πολιτισμένες» χώρες που τρέχουν τώρα για βοήθεια στη Λιβύη το μόνο που κάνουν είναι να αποκαλύπτουν για άλλη μια φορά την απανθρωπιά του καπιταλιστικού –ιμπεριαλιστικού συστήματος. Αλλά και οι ντόπιοι κυβερνώντες που έχουν το θράσος να συγκρίνουν τα μεγέθη της καταστροφής, φανερώνουν πολύ απλά ότι είναι υπηρέτες αυτού του συστήματος.

 Σ’ αυτή τη λυκοσυμμαχία του ολέθρου η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις της διαχρονικά δένουν όλο και πιο σφιχτά το λαό και τη χώρα. Με την αποστολή όπλων στην Ουκρανία και την εκπαίδευση των Ουκρανών στρατιωτικών. Την εξάπλωση των αμερικανονατοϊκών βάσεων σε όλη τη χώρα, με τα δισεκατομμύρια για εξοπλιστικά προγράμματα. Με τη συμμετοχή ελλήνων στρατιωτών στις αποστολές του ΝΑΤΟ. Με τις δηλώσεις υπουργών ότι θα «χύσουμε το αίμα… μας(;) για τους συμμάχους»!!

Απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα και το δυσοίωνο μέλλον που μας προδιαγράφουν, ο λαός μας, το μόνο δρόμο που έχει να διαλέξει είναι ο δρόμος της μαζικής –αποφασιστικής πάλης για τα δικαιώματα του στη ζωή, και στη δουλειά, μαζί με τον αγώνα ενάντια στους πολέμους των ιμπεριαλιστών, για να μην χρησιμοποιείται η χώρα σαν ορμητήριο πολέμου. Για να φύγουν οι ξένες βάσεις από τον τόπο μας. Γιατί οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από «προστάτες»! έχουν ανάγκη από ανεξαρτησία, να είναι αφέντες στον τόπο τους και να προκόβουν.    

                                                                                            Χανιά, 15-09-2023

                                                                                                Γεωργία Θάνου,

                                                                                 μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

5 Ιουλίου 1934: Ματωμένη Πέμπτη για την εργατική τάξη του Σαν Φρανσίσκο

0

 

Ο Νίκος Κουντουράκης, Έλληνας μετανάστης, ένας από τους δολοφονημένους

 

Στη μνήμη των Howard Sperry και Nick Bordoise που έδωσαν τη ζωή τους, τη Ματωμένη Πέμπτη, στις 5 Ιουλίου 1934, ώστε όλοι οι εργαζόμενοι να απολαμβάνουν μεγαλύτερη αξιοπρέπεια και ασφάλεια. Ο Sperry και ο Bordoise πυροβολήθηκαν θανάσιμα από την αστυνομία του Σαν Φρανσίσκο στη διασταύρωση των οδών Mission και Steuart, όταν λιμενεργάτες και ναυτικοί προσπάθησαν να εμποδίσουν τους ναυτικούς εργοδότες να σπάσουν την κοινή απεργία. Η οργή της κοινότητας για αυτές τις δολοφονίες πυροδότησε γενική απεργία από όλα τα συνδικάτα του Σαν Φρανσίσκο. Η ναυτική απεργία συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού, ολοκληρώνοντας με μια συνδικαλιστική νίκη που έφερε αξιοπρεπείς συνθήκες στη ναυτιλιακή βιομηχανία και έθεσε τις βάσεις για τη γέννηση ενός ισχυρού και δημοκρατικού εργατικού κινήματος στη δυτική ακτή. «Ένας τραυματισμένος, όλοι τραυματίες» (1)

«Ένας ηρωικός Κρητικός σκοτώθηκε εις Άγιον Φραγκίσκο»

Με αυτό τον τίτλο, στις 17 Αυγούστου του 1934 δημοσιεύεται στην εφημερίδα ΛΕΦΤΕΡΙΑ του Βαγγέλη Κτιστάκη η δολοφονία του Νίκου Κουντουράκη «από το Βλάτος Κισσάμου… από μισθοφορικά όργανα του ταξικού εχθρού» στη διάρκεια της μεγάλης απεργίας των λιμενεργατών στο Σαν Φραγκίσκο. (2)

Αυτή η είδηση, που βρήκα τυχαία, ψάχνοντας στο Ιστορικό Αρχείο Κρήτης στοιχεία για το εργατικό κίνημα στα Χανιά, για την εκδήλωση της κομματικής οργάνωσης Χανίων του ΚΚΕ (μ-λ) στο Ιτζεδίν για τα 100χρονια από την ίδρυση του ΣΕΚΕ-ΚΚΕ, ήταν αφορμή για αυτό το άρθρο. Είδηση που δεν επιβεβαίωνε η μέχρι τότε γνώση μου για το εργατικό κίνημα στις ΗΠΑ, ιδιαίτερα μέσα από το βιβλίο «Η άγνωστη ιστορία ου εργατικού κινήματος των ΗΠΑ των Ρίτσαρντ Μογιερ- Χερμερτ Μ.Μορε, όπου ο Κουντουράκης αναφέρεται μόνο με το αμερικάνικο όνομα Nick Bordoise,

Απ’ αυτό το βιβλίο (σελ.474-486), αλλά και στις ιστοσελίδες των εργατικών σωματείων του Σαν Φραγκίσκο διαβάζουμε, ότι η απεργία διήρκεσε 82 μέρες και νέκρωσε τα λιμάνια της δυτικής όχθης των ΗΠΑ. Ξεκίνησε στις 9 Μάη 1934 και μέχρι τέλη Ιούλη σκοτώθηκαν 8 άνθρωποι και εκατοντάδες τραυματίστηκαν. Είναι η απεργία σταθμός στο εργατικό κίνημα του Σαν Φραγκίσκο, αλλά και των ΗΠΑ, που μετατράπηκε σε γενική απεργία. Μέχρι σήμερα γίνονται εκδηλώσεις μνήμης κάθε χρόνο, με αναφορά την «Ματωμένη Πέμπτη», ενώ έχει τοποθετηθεί αναμνηστική πλάκα έξω από το κτίριο που στέγαζε το σωματείο, σημείο της άνανδρης δολοφονίας των Howard Spirri και Nick Bordoise (Νίκος Κουντουράκης). Επίσης έχει φτιαχτεί ένα καλλιτεχνικό σύμπλεγμα που αναπαριστά γεγονότα από την απεργία (1) “Με όρους δουλεμπορίας γίνονταν οι προσλήψεις των λιμενεργατών και των ναυτών που ξεμπάρκαραν και έμεναν άνεργοι, ιδιαίτερα μετά το κραχ του 1929. Κάθε πρωί στις 5 γύρω από τον αρχιεργάτη περίμεναν αν θα τους διαλέξουν για δουλειά. Δούλευαν όσες ώρες υπήρχε δουλειά χωρίς σταμάτημα ( 10,12,16 και 24 ώρες), άρρωστοι και τραυματισμένοι, με το φόβο μήπως πάρει άλλος τη θέση τους. Οι εργοδότες ενθάρρυναν τον ανταγωνισμό ανάμεσα στις διάφορες εθνότητες, με αποτέλεσμα τους καθημερινούς τραυματισμούς, λόγω της έντασης στη δουλειά.. Αναφέρεται ότι στην προκυμαία του Σαν Φρανγκίσκο, για κάθε 8ωρη βάρδια 2000 εργατών, είχαν 3 έως 6 τραυματισμούς. Ο μέσος εβδομαδιαίος μισθός ήταν 10,45 $ ( 0,75 σεντς/ώρα).Είχαν γίνει και άλλες απεργίες αλλά χωρίς επιτυχία. Το Σεπτέμβρη του 1933 το Waterfront Worker μαζί με τη Διεθνή Ένωση Λιμενεργατών ( I.L.A ) οργάνωσαν μια πετυχημένη απεργία και επέστρεψαν στην εργασία τους 4 απολυμένοι, μέλη του σωματείου.

«Στις 9 Μάη, μετά από άρνηση της εργοδοσίας να διαπραγματευτεί και να αναγνωρίσει το συνδικάτο αποφασίστηκε η απεργία. Δώδεκα χιλιάδες λιμενεργάτες από το Σαν Φρανγκίσκο, το Σιατλ, το σαν Νιτέγκο, την Αστόρια και άλλα λιμάνια κατέβηκαν σε απεργία. Στις 23 Μάη απεργούσαν 8 συνδικάτα ναυτιλιακών επαγγελμάτων, με αποτέλεσμα 35000 εργάτες να πηγαίνουν στα λιμάνια και να μην πιάνουν δουλειά. Η πρωτοφανής αστυνομική αγριότητα μετέτρεψε την απεργία των ναυτικών σε γενική απεργία 127.000 εργατών του Σαν Φραγκίσκο. Η απεργία συκοφαντήθηκε σαν «κομμουνιστική εξέγερση» και η εργοδοσία αρνήθηκε κάθε διαπραγμάτευση»

Τα αιτήματα των εργατών ήταν: 1$ αμοιβή την ώρα, έξι ώρες εργασία τη μέρα, τριάντα ώρες τη βδομάδα και προσλήψεις μέσα από το συνδικάτο. Την Τρίτη 3 του Ιούλη η αγριότητα της επέμβασης της αστυνομίας στις απεργιακές γραμμές με περιπολικά, εμετογόνα αέρια, γκλόμπς και πυροβολισμούς δεν ήταν παρά ο πρόλογος της «Ματωμένης Πέμπτης».

«Στις 5 Ιούλη, την «Ματωμένη Πέμπτη», οι εργοδότες προσπάθησαν να ανοίξουν το λιμάνι του Σαν Φρανσίσκο χρησιμοποιώντας φορτηγά με απεργοσπάστες με τη συνοδεία της αστυνομίας. Η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα, ρόπαλα και όπλα ενάντια στους άοπλους απεργούς. Τουλάχιστον 100 απεργοί και αλληλέγγυοι τραυματίστηκαν. Τρεις εργάτες πυροβολήθηκαν από αστυνομικούς με πολιτικά ρούχα έξω από τα κεντρικά γραφεία του συνδικάτου στις οδούς Mission και Steuart. Ένας εργάτης, ο Τσαρλς Όλσεν, επέζησε. Άλλοι δύο, ο Howard Sperry, λιμενεργάτης και βετεράνος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, και ο Nick Bordoise , ένας μάγειρας και υποστηρικτής της απεργίας, πυροβολήθηκαν στην πλάτη και σκοτώθηκαν». (3)

«Ένας από τους δύο νεκρούς της μέρας εκείνης ήταν ο Έλληνας κομμουνιστής Νίκος Κουντουράκης. (Nick Bordoise) γράφει ο Κώστας Καρποζήλος στο βιβλίο του «Κόκκινη Αμερική». Πυροβολήθηκαν πισώπλατα έξω από τα γραφεία της ένωσης ILA. Ο Νίκ Μπορντουάζ ήταν μάγειρας, μέλος του σωματίου μαγείρων και του κομμουνιστικού κόμματος ΗΠΑ.

Η εν ψυχρώ δολοφονία δύο ανθρώπων άλλαξε τη στάση της κοινής γνώμης. Στις 16 Ιούλη ξεκίνησε Γενική Απεργία στο Σαν Φραγκίσκο. Μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις στην ιστορία της αμερικάνικης εργατικής τάξης τερματίστηκε στις 19 Ιούλη. Στις 30 Ιούλη οι 35000 εργάτες της ναυτιλίας ξανάπιασαν δουλειά. Είχαν κατακτήσει το 6ωρο, τις 30 ώρες τη βδομάδα και να πληρώνονται συν 50% στις υπερωρίες. Οι μισθοί έγιναν 95 σεντς την ώρα και η υπερωρία 1,40 $. Επίσης οι προσλήψεις θα γίνονταν μέσα από το συνδικάτο.

Σ’ αυτή τη σπουδαία απεργία ο Νίκος Κουντουράκης συμμετείχε ενεργά και από τη θέση του έπαιξε σπουδαίο ρόλο, όπως γράφει η εφημερίδα Western Worker (4) Κ.Κ. ΗΠΑ της δυτικής περιοχής στις 16/7/1934. «Ο Κουντουράκης ή Bordois όπως ήταν γνωστός, ήταν μέλος του Κ.Κ και του τοπικού σωματίου μαγείρων Νο 44. Ήταν από τα πιο δραστήρια μέλη του κόμματος. …Ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα του κόμματος για ολόπλευρη υποστήριξη της απεργίας….Την Μέρα Μνήμης ( 30 Μαΐου )ήταν ένας από τους πιο βαριά τραυματισμένους. ……Την ματωμένη Πέμπτη από πολύ πρωί ήταν ήδη στη Μάχη του RINCON Hill. ……

Ο Κουντουράκης δεν ήταν «ένας, ανά την επικράτεια γνωστός κόκκινος από τη Ν. Υόρκη», όπως ο ντέντεκτιβ Ντουέλλα είπε στον τύπο. Ήταν ένας εκλεγμένος ταξικός εργάτης και εργαζόμενος στα αρχεία του κόμματος… Πολλοί εργάτες τον γνωρίζουν σαν οργανωτή της καμπάνιας ης Διεθνούς Εργατικής Άμυνας για τον Tom Mooney ( International Labor Defence.) Ήταν μέλος του Ελληνικού Συλλόγου Spartacus και μέλος της Ένωσης Μαγείρων και σερβιτόρων».

Τον Ιούλιο του 1938 ο Πάνος Κολυμπάρης στην εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ ( Ελληνική εφημερίδα του Κ.Κ ΗΠΑ), (5) σε άρθρο του με τίτλο « Ο αείμνηστος Νίκος Κουντουράκης._ Μάρτυς της εργατικής ιδεολογίας», δημοσιεύοντας και φωτογραφία του, μεταξύ άλλων γράφει:
«Προχθές την 5ην Ιουλίου συμπληρώθηκαν τέσσερα χρόνια από τη μέρα που σκότωσαν τα όργανα του καπιταλισμού, στην παραλία του Αγίου Φραγκίσκου, την 5ην Ιουλίου 1934, τον αλησμόνητο και ηρωικός σύντροφον μας, τον Νίκον Μπερντίος ή Κουντουράκην. …..Τον είχα γνωρίσει το 1933, όταν βρισκόμουν στο Φρίσκο και εργαζόμουν στον «Προμηθέα» συντάκτης. Η πάλη των τάξεων εις την Καλιφόρνια είχε οξυνθεί το 1933. …..Γράφανε οι εφημερίδες περιγραφές για τις μάχες και ερχότανε στο γραφείο μου οι ίδιοι οι εργάτες – που τριγούσαν – και μου διηγούντο την κατάσταση. Σιγά- σιγά άνοιγα τα μάτια μου. Κι άθελα, χωρίς να το νοιώθω σπρωχνόμουνα στο πλευρό των. Σε μια από τις συγκεντρώσεις για τους απεργούς του Λοντάι πήρα το βήμα και μίλησα και κει γνώρισα τον Κουντουράκη. Μιλούσε λίγα λόγια. Μετά αναμίχθηκα στην οργάνωση των Ελλήνων εργατών τροφίμων του Φρίσκου. Ο αγώνας αυτός ήταν τραχύς. Στην εξέλιξη της οργανωτικής εκστρατείας μάθαινα κάθε μέρα περισσότερα. ¨Ένοιωθα πια την πάλη των τάξεων. Και γνώρισα καλύτερα τον Κουντουράκη, που προσπαθούσε να κατευνάση τα νεύρα μου και να μου κόψει τον ατομικισμό. Τότε γνώρισα εκ του πλησίον τους Κομμουνιστάς. Τους εκτίμησα πολύ που δεν έκανα τίποτα χωρίς να τους συμβουλευθώ. Τους αναγνώρισα ως τους αρχηγούς της εργατιάς.

Την 3η Ιουλίου έγιναν αι μεγάλαι συμπλοκαί, που κτυπήθηκαν πολλοί έλληνες που δεν ήταν απεργοί, αλλά πήγαν να βοηθήσουν τους απεργούς. Δεκάδες άλλοι αρρώστησαν από τα δακρυγόνα το Φρίσκο ευρίσκετο εν αναστατώσει.
Στον πίνακα του «Σπαρτάκου» ευρίσκοντο τα εξής:
«Όλα τα μέλη του «Σπαρτάκου» εις το γουώτερφροντ, στον καθήκον πλάι στους απεργούς»! Όλη τη μέρα εγένοντο μάχες στην παραλία. Διαδόσεις ανέβαζαν τα θύματα σε εκατοντάδες. Το απόγευμα πήγα για λίγα λεπτά στην Λέσχην, βρήκα κει πέρα τον Κουντουράκη . Είχε προσβληθεί από δακρυγόνα αέρια . Τα μάτια του κόκκινα σαν τα δικά μου. Προσπαθήσαμε να τον αποτρέψουμε, γιατί το κεφάλι του είχε επιδέσμους για κάτι τραύματα που αποκτήσει από τους αστυνομικούς σε μια άλλη συμπλοκή . Μα δεν το κατορθώσαμε. Πήγε.

Είχε νυκτώσει πια. Η Λέσχη ήτανε γεμάτη από εργάτες και εργάτριες. Όλοι συζητούσανε για το μακελειό που συνέβη. Τηλεφωνούσα για να μάθω για τους Έλληνες που είχανε κτυπηθεί. Κι έμαθα για τον σκοτωμό του συντρόφου μας του Ν. Κουντουράκη. Μου τηλεφώνησε ο Σμιτ, νυν πρόεδρος των φορτοεκφορτωτών, τότε μέλος της οργανωτικής επιτροπής και φίλος μου στενός. Τον βρήκα νεκρό στο νεκροτομείο της πόλεως με τον Μάνο. Τον είχαν σκοτώσει με δυο σφαίρες στην πλάτη, την ώρα που έσκυβε να σηκώσει έναν τραυματισμένο απεργό, για να μην πεθάνει από αιμορραγία! Τον σκότωσαν άνανδρα! Έγινε η κηδεία και πάνω στον τάφο του τραγουδώντας τη Διεθνή ωρκιστήκαμε-όλοι οι σύντροφοι του – πως θα εκδικηθούμε τον θάνατο του, πως θα αφιερώσουμε τη ζωή μας για την εργατικήν τάξιν για το μεγάλωμα του εργατικού κινήματος».

Στην πτυχιακή του εργασία ο Daniel Froutino Elash με τίτλο “Greek Americans communists and the San Francisco General Strike Strike of 1934”. (Οι Ελληνοαμερικανοί κομμουνιστές και η απεργία του Σαν Φραγκίσκο το 1934), που δημοσιεύτηκε στο HELLENIC JOURNAL OF DIASPORA (VOLUME 33.1&2 2007) (6) δίνει πολύ σημαντικά στοιχεία για τον Nick Bordoise (Coundourakis), αλλά και για τις συνθήκες που οδήγησαν στην αποσιώπηση των δύο καθοριστικών χαρακτηριστικών του. Μετανάστης και κομμουνιστής. «Λόγο της αντιπαράθεσης τότε και τώρα για το καθεστώς των μεταναστών και ιδιαίτερα αυτών που έχουν ριζοσπαστικές αναφορές, ακόμη και αυτοί που θυμούνται τον Bordoise, δεν «θυμούνται» ότι ήταν ¨Έλληνας και κομμουνιστής. Όμως o Bordoise ήταν μέλος της κοινότητας των ελληνοαμερικανών κομμουνιστών…». Ένα ψάξιμο στο διαδίκτυο επιβεβαιώνει αυτή την παρατήρηση, όπου στις διάφορες αναφορές για τον Bordoise, αυτός αναφέρεται σαν πολιτικός ακτιβιστής και κάποιες φορές κομμουνιστής. Όχι έλληνας μετανάστης. Μόνο ο Νταν Γεωργακάς (Greek-American Radicalism:The Twentieth Century) (Ο ελληνοαμερικάνικος ριζοσπαστισμός τον εικοστό αιώνα) HELLENIC JOURNAL OF DIASPORA (VOLUME 20.1,1994) (7), περιγράφει ότι «στην κηδεία του ομάδες ελλήνων συγγενών και φίλων συνόδεψαν το φέρετρο τραγουδώντας τη διεθνή με υψωμένες γροθιές. Επίσης ότι ο αδελφός του και η γυναίκα του ήταν κι αυτοί αγωνιστές»
Και στο βιβλίο η «Άγνωστη ιστορία του εργατικού κινήματος των ΗΠΑ» δεν αναφέρεται ότι ο Bordoise ήταν έλληνας μετανάστης. «Οι σύγχρονοι ελληνοαμερικανοί ιστοριογράφοι επίσης αν δεν το αποσιωπούν, μιλάνε για ελάχιστους ριζοσπάστες ελληνοαμερικανούς και για συμμετέχοντες στην αμερικάνικη αριστερά. Είναι εξηγήσιμο»: γράφει ο Daniel Froutino Elash, «αφού αμέσως μετά την απεργία του 1934 εκδηλώθηκαν απελάσεις «κόκκινων» μεταναστών, κάτι που δεν ήθελαν να τους επηρεάσει οι αστοί της ελληνικής κοινότητας στο Σαν Φραγκίσκο και στις ΗΠΑ. Επίσης η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα έπαιξε σημαντικό ρόλο».(6)

«Ο Νίκος Κουντουράκης ζούσε στην 5η οδό στο San Francisco για κάμποσα χρόνια και η σύζυγος του ονομαζόταν Julia Bordoise.…Ήταν αφοσιωμένο μέλος του κομμουνιστικού κόμματος, που εκείνο τον καιρό δεν δούλευε, επειδή ανάρρωνε από μια χειρουργική επέμβαση. ¨Όμως συμμετείχε στην απεργιακή κουζίνα σαν εθελοντής και σε άλλες απεργιακές δραστηριότητες. ….». (6) «Η απεργία των λιμενεργατών μετατράπηκε σε γενική απεργία μετά τη δολοφονία των Howard Sperry,βετεράνου του Παγκοσμίου Πολέμου και του Nick Bordoise. Ο Nick Bordoise, μέλος της ένωσης μαγείρων και σερβιτόρων, που βοηθούσε εθελοντικά στα συσσίτια των απεργών στην 84 Embascadero Street. Κηδεύτηκε σαν κομμουνιστής στο Cypress Lawn Cemetery στην Colma, της Καλιφόρνιας . Ο Sam Darcy υπεύθυνος Κ.Κ ΗΠΑ στην περιοχή μίλησε στην κηδεία του» (Daniel Froutino Elash) (6)
«Δεν ήρθαμε εδώ για να κλάψουμε. Και ο Νίκος δεν θα ήθελε να κλάψουμε. Να συνεχίσουμε τον αγώνα. Μόλις ξεκινήσαμε!» είπε χαρακτηριστικά. (8)

Ο συγγραφέας του βιβλίου “H Μεγάλη Απεργία” Μαικ Κουήν περιγράφει συγκλονιστικά την κηδεία, ενώ φωτογραφίες της εποχής αποτυπώνουν αυτή τη μοναδική μέχρι τότε μέρα για το Σαν Φραγκίσκο «Σιγά-σιγά —και μετά βίας— τα φορτηγά ( που κουβαλούσαν τα φέρετρα) βγήκαν στην οδό Μάρκετ. Με αργά, ρυθμικά βήματα, ακολούθησε η γιγάντια πομπή. Τα πρόσωπα ήταν σκληρά και σοβαρά. Τα καπέλα κρατούνταν περήφανα στα στήθη. ….Οι οδηγοί σταμάτησαν τα αυτοκίνητά τους κατά μήκος της γραμμής της πορείας και στάθηκαν σιωπηλοί, κρατώντας τα καπέλα τους στο στήθος, με τα κεφάλια ψηλά. Ούτε ένα χαμόγελο, στα ατελείωτα τετράγωνα, των ανδρών που βαδίζουν. Τα πλήθη στο πεζοδρόμιο, ως επί το πλείστον, στέκονταν με τα κεφάλια ψηλά και τα καπέλα βγαλμένα. Άλλοι παρακολουθούσαν την πομπή με φόβο και ανησυχία. Εδώ κι εκεί καλοντυμένοι επιχειρηματίες από την οδό Μοντγκόμερι στέκονταν έκπληκτοι και εντυπωσιασμένοι, αλλά με τα καπέλα ακόμα στο κεφάλι. Απότομες φωνές ακούστηκαν από τη γραμμή της πομπής: “Βγάλε το καπέλο σου!” Ο τόνος της φωνής ήταν εξαιρετικός. Η αντίδραση ήταν άμεση. Με γρήγορες, νευρικές χειρονομίες, οι επιχειρηματίες υπάκουσαν. ……..Οι λιμενεργάτες που φορούσαν μπλε περιβραχιόνια κατευθύνουν την κυκλοφορία και προεδρεύουν με έναν αέρα εξουσίας. Κανένα αστυνομικό σήμα ή σφύριγμα δεν έλαβε ποτέ τόσο άμεσο σεβασμό και υπακοή όσο οι ήρεμες, αποφασιστικές φωνές των λιμενεργατών. Οι Εργάτες έθαβαν τους δικούς τους.» (9), (10)

Το φύλλο της 16 Ιουλίου 1934 της Western Worker (4) γράφει: «40.000 συγκεντρώθηκαν στην κηδεία των Howard Sperry και Nick Coundeorakis. Κoμμουνιστές ηγέτες μίλησαν κατά την ταφή του Νίκου Κουντουράκη. Ανάμεσα στους ομιλητές ήταν ο Nτάρσυ από το Κ.Κ ΗΠΑ, εκπρόσωπος του ILD, ο Κολλυμπάρης από το ελληνικό σύλλογο Spartacus και ο αδελφός του Coundeorakis.

Η ομιλία του αδελφού του, δημοσιεύτηκε στο φύλλο της 16 Ιουλη 1934 της Western Worker:
«Ο αδελφός μου ήταν πάντα δραστήριος για την τάξη του, την εργατική τάξη. Κάθε στιγμή την αφιέρωνε στην κινητοποίηση της εργατικής τάξης. Ήταν μέλος της ένωσης μαγείρων και σερβιτόρων. Ήταν μέλος της ¨Ένωσης Ελλήνων εργαζομένων. ¨Ήταν μέλος της Διεθνούς Εργατικής Άμυνας και μέλος του πολιτικού κόμματος της εργατικής τάξης, του κομμουνιστικού κόμματος. Όταν οι λιμενεργάτες ξεκίνησαν την απεργία ο Νίκος αισθάνθηκε ότι εκεί ήταν η θέση του, να βοηθήσει να πετύχουν τους στόχους τους. Ήταν ιδιαίτερα εμπνευσμένος από την ηρωική πάλη των ναυτικών ενάντια στους πλοιοκτήτες. Στις 30 Μαΐου, όταν η αστυνομία επιτέθηκε στους λιμενεργάτες ο Νίκος ήταν απ’ αυτούς που πολέμησαν για να υπερασπιστούν τους εργάτες. Γι αυτό κτυπήθηκε από την αστυνομία αλλά δεν έχασε το κουράγιο του. Μόλις συνήλθε ξαναπήγε στη γραμμή της απεργίας.
Αισθάνομαι ότι ο Νίκος έκανε μια σπουδαία και χρήσιμη δουλειά στη ζωή του. Οι δράσεις του και το παράδειγμα του με έχουν εμπνεύσει και θα εμπνεύσουν δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους που θα συσπειρωθούν στον αγώνα της εργατικής τάξης ενάντια στην καπιταλιστική τάξη. Με την εργατική αλληλεγγύη μπορούμε να νικήσουμε. Όλοι οι εργαζόμενοι πρέπει να συσπειρωθούν στις εργατικές ενώσεις, στα σωματεία της δουλειάς τους και να βοηθήσουν να δυναμώσει ο αγώνας για καλύτερες συνθήκες για όλη την εργατική τάξη τώρα και για την τελική χειραφέτηση όλων μας από την καπιταλιστική πείνα και τρομοκρατία». (4)

Η αναφορά σ’ ένα τόσο μακρινό, χρονικά και τοπικά, γεγονός, δεν γίνεται μόνο επειδή ο Νίκος Κουντουράκης κατάγεται από τα Χανιά και πράγματι αξίζει να μνημονευτεί στον τόπο του. Γίνεται επίσης γιατί σήμερα οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης των εργατών και των εργαζομένων συνολικά παγκόσμια και στον τόπο μας μοιάζουν όλο και πιο πολύ μ’ εκείνα τα δύσκολα χρόνια. Και σ’ αυτές τις δύσκολες συνθήκες η εργατική τάξη και οι εργαζόμενοι εμπιστεύονταν τη συλλογική πάλη και τον απεργιακό αγώνα γιατί έπαιρναν κουράγιο και ελπίδα απ’ την πρώτη προσπάθεια οικοδόμησης μιας νέας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση. Οικοδόμηση που έγειρε τον ταξικό συσχετισμό υπέρ των λαών και των εργατών.

Η νίκη αυτής της απεργίας βασίστηκε στον κοινό αγώνα ντόπιων και μεταναστών των λιμενεργατών, των ναυτικών και άλλων κλάδων εργαζομένων. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε η συμφωνία του ILA με το σωματείο των Αφροαμερικανών να μην δουλέψουν σαν απεργοσπάστες και το σωματείο των λιμενεργατών να επιβάλει προσλήψεις χωρίς διακρίσεις. (3)

Η αλληλεγγύη ήταν πολύ πλατιά με τους φοιτητές και τους μαθητές να συμμετέχουν ενεργά στις πορείες, αλλά και των ανέργων, οι οποίοι παρόλο που ο «λεγόμενος στρατός Σωτηρίας» έκοψε τα συσσίτια αυτοί δεν πήγαν να δουλέψουν, σαν απεργοσπάστες. Αποκαλύφτηκε ότι το κράτος και η εργοδοσία πετάνε στην άκρη τις μάσκες δημοκρατίας ( εποχή Ρούσβελτ, New Deal), όταν έχουν απέναντι τους οργανωμένους και αποφασισμένους να παλέψουν για το δίκιο τους εργαζόμενους.

Πρόσφατο είναι το γεγονός του ξυλοδαρμού αλλοδαπού εργάτη στον νομό μας από εργολάβο, αλλά και παρόμοια γεγονότα σε άλλες περιοχές. Γεγονότα που αναδεικνύουν την αναγκαιότητα να οικοδομηθούν οι όροι, ώστε να γίνει πράξη το σύνθημα: «¨Έλληνες και μετανάστες εργάτες ενωμένοι». Γιατί δεν χρειάζονται απλά την αλληλεγγύη μας, αλλά όλοι μαζί χρειαζόμαστε τους κοινούς αγώνες για δουλειά και ζωή με δικαιώματα. Δύσκολος αλλά αναγκαίος δρόμος. Εξ άλλου, πάντα οι αγώνες για το δίκιο της εργατικής τάξης και των εργαζομένων ήταν δύσκολοι και είχαν κόστος, γιατί η εργοδοσία και οι κυβερνήσεις που την στηρίζουν δεν υποχωρούν παρά μόνο όταν βρουν απέναντι τους εργαζόμενους αποφασισμένους να παλέψουν για να νικήσουν.

Γεωργία Θάνου

1 http://www.bcx.news/photos/art/exhibits/monuments/1934_west_coast_waterfront_strike/
2. Εφημερίδα ΛΕΦΤΕΡΙΑ, όργανο των φίλων της αντιφασιστικής κίνησης στην Κρήτη. Χανιά, 1934, Ιστορικό
Αρχείο Κρήτης
3. https://www.ilwu.org/remembering-bloody-thursday-july-5-1934-on-the-san-francisco-waterfront/\
4. https://www.marxists.org/history/usa/pubs/westernworker/index.htm
5. Εφημερίδα ΕΜΠΡΟΣ ελληνική εφημερίδα του ΚΚ ΗΠΑ, .Αντίγραφο που μου παραχωρήθηκε από
τον Κ. Καρποζήλο, συγγραφέα του βιβλίου “Κόκκινη Αμερική” και ιστορικό διευθυντή του ΑΣΚΙ.
6.https://scholarship.tricolib.brynmawr.edu/bitstream/handle/10066/13143/33_1- 2_2007.pdf?sequence=1&isAllowed=y 7.https://scholarship.tricolib.brynmawr.edu/bitstream/handle/10066/13128/20_1_1994.pdf?sequence=1&isAllowed=y
8. https://marinpost.org/blog/2020/10/25/tough-guys-part-ii-we-didnt-come-out-here-to-cry
9. https://www.foundsf.org/index.php?title=1934_Funeral_March
10. https://www.foundsf.org/index.php?title=Category:1934_General_Strike

Αναδημοσίευση από τα Χανιώτικα Νέα 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παράπλευρες... προσδοκίες εκμετάλλευσης

0

Δεν πέρασαν λίγα 24ωρα από τη ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία και ο υπουργός Κικίλιας σε επικοινωνία με τον πρέσβη της Ουκρανίας με απόλυτο κυνικό τρόπο είπε: «Πέρυσι στον κλάδο του τουρισμού είχαμε 50.000 θέσεις εργασίας που δεν καλύφτηκαν. Θα μπορούσαν να καλυφθούν από Ουκρανούς πρόσφυγες»!!

Την ίδια “ανθρωπιστική” θέση έκφρασε τις πρώτες μέρες του πολέμου στην Ουκρανία μετανάστευσης της Μ. Βρετανίας, που δήλωσε ότι «θα δεχόμαστε Ουκρανούς πρόσφυγες, αν θέλουν να δουλέψουν στα χωράφια»!

Στις αρχές Φλεβάρη οι ξενοδόχοι της Κρήτης αναδείκνυαν την «έλλειψη» εξειδικευμένου προσωπικού για τη νέα σαιζόν. Έκρυβαν βέβαια αυτά που κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι: τα εξοντωτικά ωράρια, τη μετατροπή των εργαζομένων σε πολυεργαλεία με τη συνεχή εναλλαγή πόστων εργασίας μέσα στην ίδια μέρα, τις απλήρωτες υπερωρίες, τους καθηλωμένους μισθούς, και ταυτόχρονα τα πανάκριβα ενοίκια που καλούνται να πληρώνουν, αφού πολλοί εργαζόμενοι στον τουρισμό μετακινούνται από τον τόπο μόνιμης κατοικίας για να εργαστούν.

Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι το κεφάλαιο δεν χάνει ευκαιρία! Η υποκρισία τους και ο λεγόμενος “ανθρωπισμός” τους είναι το προπέτασμα για την υπερεκμετάλλευση των κατατρεγμένων όπως και των ντόπιων εργαζομένων. Απέναντι στους πρόσφυγες και τους μετανάστες έχει δείξει το πιο φρικαλέο πρόσωπο του. Χιλιάδες οι πνιγμένοι στη Μεσόγειο, την ίδια ώρα που χώρες σαν την Πολωνία και την Ουγγαρία έκλειναν τα σύνορα τους και χτυπούσαν με αντλίες νερού και δακρυγόνα τους πρόσφυγες, ενώ ακόμη και σήμερα που όλοι δηλώνουν «αλληλέγγυοι με τους πρόσφυγες από την Ουκρανία», κάνουν διαλογή προσφύγων στα σύνορα όπως κατήγγειλαν δημοσιογράφοι αλλά και κυβερνήσεις χωρών από την Αφρική.

Στη χώρα μας δεν μπορούν να κρυφτούν οι επαναπροωθήσεις αλλά και οι βάρβαρες συνθήκες εργασίας στη Μανωλάδα και σε άλλες περιοχές, οι ξυλοδαρμοί και δολοφονίες μεταναστών και προσφύγων επειδή ζήτησαν να πληρωθούν για την εργασία τους. Δεν είναι και πολύ μακρινές οι δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησης, ότι δεν είναι πρόσφυγες όσοι φεύγουν από το Αφγανιστάν που έχει ερημώσει η δεκαετής κατοχή από του Αμερικανο-νατοϊκούς.

Οι δηλώσεις Κικίλια αλλά και η πρόσφατη συνεργασία με την Κυβέρνηση του Μπαγλαντές για εποχιακούς εργάτες αποσκοπούν στη δημιουργία όρων υπερεκμετάλλευσης των προσφύγων και μεταναστών. Θέλουν να μετατρέψουν τους πρόσφυγες σαν πολιορκητικό κριό για παραπέρα ξεζούμισμα και των ντόπιων εργαζομένων. «Οποιανού δεν του αρέσει… δρόμο… υπάρχουν και οι πρόσφυγες».

Οι εργαζόμενοι, ο λαός μας μπροστά στη φρίκη του πολέμου πρέπει να σταθεί αλληλέγγυος στους Ουκρανούς πρόσφυγες, όπως και στους πρόσφυγες από τη Συρία, τη Λιβύη, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και σε κάθε κατατρεγμένο.

Να εκφράσει την αλληλεγγύη του πρώτα απ’ όλα:

• Δυναμώνοντας τον αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό κίνημα για να φύγουν όλοι οι ιμπεριαλιστές από την Ουκρανία (ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΡΩΣΙΑ), για να μην συμμετέχει η χώρα μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο
(με τη χρήση των αμερικανο-νατοϊκών βάσεων, την αποστολή πολεμικού υλικού).

• Καταγγέλλοντας την υποκρισία και την απανθρωπιά του συστήματος και των κυβερνήσεων του. Του συστήματος της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και της υπηρέτησης των αμερικανονατοϊκών συμφερόντων.

• Με τους κοινούς αγώνες με τους πρόσφυγες και μετανάστες για εργασία και ζωή με δικαιώματα.

Χανιά, 7-3-2022
Γεωργία Θάνου
μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

https://www.haniotika-nea.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ: Οι πρόσφυγες μας κτυπάνε καμπανάκι!

0

30 νεκροί πρόσφυγες στα νερά του Αιγαίου στην προσπάθεια τους να γλυτώσουν από τον Πόλεμο, τη φτώχεια, τον κατατρεγμό.

Ναυάγιο Πρασονήσι .90 διασωθέντες, 11 νεκροί

Ναυάγιο περιοχή Γυαλιά Μάνη: 92 διασωθέντες

Ναυάγιο Πάρος : 63 διασωθέντες , 16 νεκροί

Ναυάγιο Φολέγανδρος : 13 διασωθέντες, 3νεκροί.

Σύριοι, Παλαιστίνοι, Αφγανοί και από άλλες χώρες που οι πατρίδες τους έχουν μετατραπεί σε πεδίο ανταγωνισμού των ΗΠΑ, Ρωσίας, Ευρωπαίων, Κινέζων. Άνθρωποι που οι περισσότεροι, αν εξαιρέσεις τους Παλαιστίνιους που ακόμη πεθαίνουν παλεύοντας για λευτεριά, πριν λίγα χρόνια ζούσαν σαν κι εμάς και δεν πίστευαν ότι θα βρεθούν κάποτε σε μια βάρκα να προσπαθούν να γλυτώσουν και να βλέπουν τα παιδιά τους να πνίγονται στη Μεσόγειο. Μέχρι που ήρθαν οι "λυτρωτές" και στο όνομα της «ελευθερίας τους» και της «ανάπτυξης τους» βομβάρδισαν τα σπίτια τους , ισοπέδωσαν τις πόλεις τους και τους έσπρωξαν στην προσφυγιά.

Κι εμείς από δω να «βλέπουμε» τα μαχητικά αεροπλάνα να σηκώνονται από το Ακρωτήρι και να ξερνούν βόμβες απεμπλουτισμένου ουράνιου στη Λιβύη, να στέλνουν πυραύλους με τοξική γόμωση στη Συρία και στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ. Να βλέπουμε τα τερατόπλοια να ελλιμενίζονται στο λιμάνι της Σούδας και τους ράμπο να ξεδίνουν στην πόλη μας μετά από κάθε πολεμική επιχείρηση.

Και να πρέπει να «αισθανόμαστε ασφαλείς» που «μας προστατεύουν οι μεγάλες πυρηνικές δυνάμεις» !!!!!!σύμφωνα με τις διακηρύξεις κυβέρνησης και συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης

Αλήθεια πόσο ασφαλείς μπορούμε να αισθανόμαστε με τις δηλώσεις του υπουργού εξωτερικών Δένδια για «αναβαθμισμένο γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας το 2022»;Η ιστορία έχει δείξει ότι ο «ρόλος» γρήγορα μετατρέπεται σε στόχο ανάλογα με τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών. Αναβαθμισμένο γεωπολιτικό στόχο αποτέλεσαν και οι χώρες όπως το Αφγανιστάν, η πρώην Γιουγκοσλαβία, η Λιβύη, το Ιράκ και οι λαοί τους ακόμα βιώνουν τα δώρα των μεγάλων δυνάμεων.

Αναβαθμισμένο γεωπολιτικό ρόλο ανέλαβε η Ελλάδα το 1922 στα πλαίσια της ΑΝΤΑΤ και «κέρδισε» 800.000 νεκρούς (στρατιώτες και πολίτες) και από 1.500.000 ξεριζωμένους.

Όταν ο αντιδραστικός ανταγωνισμός ανάμεσα στις αστικές τάξεις Ελλάδας Τουρκίας γίνεται πιόνι στη σκακιέρα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών

τίποτα καλό δεν προοιωνίζεται για το λαό και τη νεολαία.

Οι εκατοντάδες πνιγμένοι πρόσφυγες μέσα σε ένα χρόνο στη Μεσόγειο, τα εκατομμύρια των ξεριζωμένων μας κτυπάνε καμπανάκι.

Κτυπάνε καμπανάκι όχι μόνο στην ανθρωπιά μας και να τους αντιμετωπίσουμε σαν αδέλφια μας στον αγώνα για τη ζωή, αλλά κτυπάνε καμπανάκι για τους κινδύνους που συσσωρεύονται στην περιοχή μας. Τεράστια συγκέντρωση στρατιωτικών δυνάμεων και βάσεων των ΗΠΑ ΝΑΤΟ απ’ άκρου σ’ άκρη στην Ελλάδα, πολεμικών πλοίων στην ανατολική Μεσόγειο και Μαύρη Θάλασσα, ανοικτές απειλές ανάμεσα σε ΗΠΑ- Ρωσία.

Με τον πιο οδυνηρό και κραυγαλέο τρόπο μας προειδοποιούν: « οι προστάτιδες δυνάμεις προστατεύουν μόνο τα συμφέροντα τους και οι λαοί και οι πατρίδες τους είναι αναλώσιμο είδος στα φιλοπόλεμα σχέδια τους.»

Αυτή την προειδοποίηση δεν πρέπει να την προσπεράσουμε. Να ξαναηχήσουν οι φωνές ενάντια στον πόλεμο, για τη φιλία και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς. Να ξαναβγούμε να διαδηλώσουμε μαζικά για να μην χρησιμοποιείται ο τόπος μας σαν ορμητήριο πολέμου, ενάντια στην ύπαρξη και λειτουργία των βάσεων του θανάτου. Όσο δύσκολος κι αν είναι αυτός ο στόχος, είναι ο μοναδικός που μπορεί να ανακόψει τους κινδύνους που είναι μπροστά μας.

Γεωργία Θάνου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ: Τόση υποταγή και δουλοπρέπεια, που δεν μπορεί να κρυφτεί.

0

Τόση υποταγή και δουλοπρέπεια που δεν μπορεί να κρυφτεί.

«Όπως πιθανόν σας είπε και ο Πρέσβης, το οικογενειακό μας σπίτι βρίσκεται ακριβώς δίπλα στον
Κόλπο της Σούδας. Μπορείς να δεις τις εγκαταστάσεις και κάθε φορά που έρχεται ένα μεγάλο πλοίο είναι ορατό από το σπίτι.»!!!!!!!!!!

Τάδε έφη Μητσοτάκης στους αμερικανούς γερουσιαστές που τον επισκέφτηκαν τη Δευτέρα 6-9.

Να λοιπόν μέχρι που μπορεί να φτάσει η δουλοπρέπεια και η υποταγή των κυβερνήσεων της αστικής τάξης. Να παρουσιάζουν σαν αξιοθέατα τις αμερικανονατοϊκές βάσεις και τα τερατόπλοια
- πυρηνοκίνητα αεροπλανοφόρα που προσεγγίζουν το λιμάνι. Αξιοθέατα για την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό οι βάσεις του θανάτου και του ολέθρου, που μόνο τα τελευταία χρόνια, έχουν χρησιμοποιηθεί για τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, της Λιβύης, της Συρίας, του Αφγανιστάν, του Ιράκ και ευθύνονται για εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, εκατομμύρια πρόσφυγες. Βέβαια είχε προηγηθεί ο πρόεδρος της Βουλής Τασούλας, ο οποίος προσφέροντας ένα χάρτη της Ελλάδας στον πρόεδρο της επιτροπής εξωτερικών σχέσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ Μπ. Μενέντεζ, δήλωσε κατά λέξη τα εξής: «Από την Κέρκυρα μέχρι το Καστελόριζο και από την Κρήτη μέχρι την Θράκη, σας παραδίδουμε την Ελλάδα σήμερα στα χέρια σας. Και είμαι σίγουρος πως είναι σε καλά χέρια».

Ξεπέρασε δηλαδή και τον Κανελλόπουλο, ο οποίος το 1948 απευθυνόμενος τον εκπρόσωπο των ΗΠΑ Βαν Κλιφ του είπε: «Στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σας»! Βέβαια αυτές οι δηλώσεις και η πρακτική της κυβέρνησης δεν διαφέρουν ουσιαστικά από τους προκατόχους της του ΠΑΣΟΚ, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ που «έδιωχναν τις βάσεις» ανανεώνοντας τη συμφωνία παραμονής και τις επέκτειναν, ή παρακαλούσαν για βάσεις στα νησιά για να «μας προστατεύουν».

Έχουν όμως την άνεση και το θράσος οι σημερινοί κυβερνώντες να μην φτιασιδώνουν τα λόγια τους, αφού το αντιιμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό κίνημα έχει υποχωρήσει. Οι δηλώσεις όμως αυτές φανερώνουν και πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η κυβέρνηση και το σύστημα για το λαό, αφού παραδίδουν τον τόπο και το λαό στα νύχια των ιμπεριαλιστικών κορακιών για να τους χρησιμοποιήσουν στα φιλοπόλεμα σχέδια τους. Πρόσφατες είναι οι δηλώσεις υπουργού της κυβέρνησης ότι είναι πρόθυμοι να στείλουν έλληνες στρατιωτικούς να πολεμούν μαζί με τους ράμπο, όπως τότε στον πόλεμο της Κορέα.

Ζούμε στην εποχή των άγριων ανταγωνισμών των ιμπεριαλιστών που σπέρνουν πολέμους και της βάρβαρης επίθεσης σε ότι είχαν κατακτήσει οι εργαζόμενοι. Κόντρα στις αυταπάτες που μας πλασάρουν, κόντρα στις ιδεολογίες της υποταγής και του εξωραϊσμού του συστήματος, να οργανωθούμε και να αγωνιστούμε μαζικά και συλλογικά για τα δικαιώματα μας στη ζωή και να ξαναζωντανέψουμε το αντιιμπεριαλιστικό αντιπολεμικό –αντιβασικό κίνημα γιατί είναι ζήτημα ζωής. Οι λεγόμενοι «προστάτες» προστατεύουν μόνο τα συμφέροντα τους. Τους λαού τους συνθλίβουν στις μυλόπετρες των ανταγωνισμών τους.

Γ.Θ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ποιος θα μας προστατέψει από τους «προστάτες»του περιβάλλοντος;

0

Μέρα με τη μέρα αποκαλύπτεται το αποτρόπαιο και εγκληματικό πρόσωπο του συστήματος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, που δεν διστάζει να καταστρέψει ζωές και τους πνεύμονες ζωής σε ολόκληρο τον πλανήτη στο όνομα της «ανάπτυξης» παλιότερα, της «πράσινης ανάπτυξης» σήμερα. Υπεράντληση παραγωγικών πόρων και πρώτων υλών, ασύδοτη λειτουργία βιομηχανικών μονάδων, ανεξέλεγκτη ρίψη αποβλήτων και αέριων ρύπων, με αποκορύφωμα τους εκατοντάδες χιλιάδες τόνους τοξικών και ραδιενεργών βομβών που χρησιμοποιούνται στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και στις πολεμικές ασκήσεις τους. Το Ναγκασάκι και η Χιροσίμα είναι η τραγική απόδειξη το πόσο αδίστακτο και απάνθρωπο είναι το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα.

Με μεγαλόστομες διακηρύξεις οι «ηγέτες» - ιμπεριαλιστές, και διάφοροι κυβερνήτες και στυλοβάτες του συστήματος, όπως η κυβέρνηση της ΝΔ και συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση για τις καταστροφές που βιώνουν οι λαοί σε όλο τον κόσμο από τις πλημμύρες, τις φωτιές και τα ακραία καναθεματίζουν την κλιματική αλλαγή αιρικά φαινόμενα. Ταυτόχρονα καλούν τους λαούς, τους εργαζόμενους να αναλάβουν τις ευθύνες τους, να μειώσουν την… κατανάλωση και να «φροντίσουμε όλοι μαζί τον πλανήτη γη».

Στόχος τους να συγκαλύψουν τις ευθύνες της πολιτικής τους που κινείται με μοναδικό κριτήριο την αύξηση των κερδών του κεφαλαίου, τη διαιώνιση του βάρβαρου και επικίνδυνου για την ανθρωπότητα συστήματος που υπηρετούν. Αυτός είναι ο λόγος που η ανθρώπινη ζωή δεν μετράει για όλους αυτούς παρά τις διακηρύξεις, και το βιώνει ο λαός μας καθημερινά, με τις ελλείψεις στην περίθαλψη, στα μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης των πυρκαγιών και των πλημμυρικών φαινομένων, αλλά και στους εντατικοποιημένους και επικίνδυνους όρους υπερεκμετάλλευσης των εργαζομένων. Για ποια μείωση της κατανάλωσης καλούν τους εργαζόμενους των 578 ευρώ, τους άνεργους, ή τους μετανάστες, που δεν χρησιμοποιούν ούτε air condition, ούτε ανεμιστήρα, ούτε έχουν δικαίωμα στις διακοπές, αλλά δουλεύουν μες τον καύσωνα για ένα μεροκάματο πείνας;

Την ίδια ώρα που η «κλιματική αλλαγή» έχει γίνει το εργαλείο προώθησης των συμφερόντων του κάθε ιμπεριαλιστή, διάφοροι οικολογούντες παράγοντες του συστήματος με επιστημονικούς τίτλους και πρόσφατα με ανακοίνωση της η Οικολογική Πρωτοβουλία Χανίων αναλαμβάνουν να εξωραΐσουν το σύστημα με προτάσεις, όπως «για άμεση αντικατάσταση των ορυκτών καυσίμων με στροφή στις ΑΠΕ χωρίς καταστροφή του περιβάλλοντος». Σκόπιμα ή με αυταπάτες συγκαλύπτουν μια πραγματικότητα που βοά.

Προτείνουν στους συνειδητούς θύτες να σώσουν το θύμα. Η συζήτηση - αντιπαράθεση για τις μορφές ενέργειας γίνεται στη βάση του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων και η προώθηση της όποιας μορφής, στηρίζεται σε τεράστια οικονομικά συμφέροντα και όχι στο «ενδιαφέρον» για το περιβάλλον. Αυτό συμβαίνει και με τις ΑΠΕ. Ήδη στις ΗΠΑ μετά 25 χρόνια δεν ξέρουν τι να κάνουν με τα κουφάρια των ανεμογεννητριών, ενώ στην Ε.Ε έχει ξεκινήσει η συζήτηση για το μέλλον των ανεμογεννητριών.

Το καπιταλιστικό ιμπεριαλιστικό σύστημα και οι εκφραστές του το μόνο που έχουν να προσφέρουν στην ανθρωπότητα είναι η καταστροφή των παραγωγικών δυνάμεων, η αναρχία στην παραγωγή και ο άκρατος και λυσσαλέος ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων που σπέρνει τον όλεθρο

Αυτό φανερώνουν, εκτός των άλλων:

Η καταστροφή τεράστιων εκτάσεων στην νότια Αμερική στην Ασία και η επιβολή της μονοκαλλιέργειας. Η βίαιη αρπαγή της γης από τους αγρότες της Ινδίας στο όνομα της «πράσινης ανάπτυξης»

Η προώθηση των βιοκαυσίμων στο όνομα της «πράσινης ενέργειας» που βασίζεται στην καταστροφή δασών και καλλιεργήσιμων εκτάσεων και αντικατάσταση τους με παραγωγή πρώτης ύλης για βιοκαύσιμα. Στο Βόρνεο καίνε τεράστιες εκτάσεις δασών για να παράγουν φοινικέλαιο για βιοκαύσιμο.

Προωθούν την πυρηνική ενέργεια σαν… φιλική προς το περιβάλλον, επειδή δεν παράγει CO2, όταν μόνο η καταστροφή που έγινε στους πυρηνικούς σταθμούς στη Φουκοσίμα της Ιαπωνίας, οι τόνοι ραδιενεργού νερού που ρίχνονται στον ειρηνικό ωκεανό, θα έπρεπε «λογικά» να τους συνετίσει. Όμως ο καπιταλισμός δεν συνετίζεται, ούτε εξανθρωπίζεται.

Στη χώρα μας καμένες εκτάσεις αλλάζουν χρήση στο όνομα της μονοκαλλιέργειας της τουριστικής ανάπτυξης, κλείνουν τις μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με λιγνίτη και σπέρνουν άναρχα ανεμογεννήτριες αποψιλώνοντας τα βουνά, επειδή έτσι επιτάσσουν τα ξένα και ντόπια συμφέροντα. Η αυξομείωση της παραγωγής του CO2, η λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη» είναι εργαλεία επιβολής της μιας ιμπεριαλιστικής δύναμης στην άλλη και κύρια ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Κίνα. Ας δούμε τον άγριο ανταγωνισμό που εξελίσσεται με βάση την πανδημία, τα εμβόλια, και το υγειονομικό υλικό.

Είναι εργαλείο καταλήστευσης των εξαρτημένων χωρών και απομύζησης παραπέρα των λαών, αφού το πέρασμα από τη μια μορφή ενέργειας στην άλλη θα φορτωθεί οικονομικά στους λαούς και θα τους εξαρτήσει ακόμα παραπέρα στα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών. Ας κοιτάξουμε και τους λογαριασμούς για την ηλεκτρική ενέργεια το πόσο πληρώνουμε για τις εκπομπές του CO2 , που δεν ευθυνόμαστε εμείς, και πόσο για την στήριξη των ΑΠΕ.

Καμιά αυταπάτη λοιπόν για τις προθέσεις τους, για το υποκριτικό ενδιαφέρον τους για το περιβάλλον, τις ζωές μας το μέλλον των παιδιών μας. Ιδιαίτερα με τις πρόσφατες φωτιές στη χώρα μας αποκαλύφθηκε άλλη μια φορά ότι ο κόπος του λαού, από όλες τις κυβερνήσεις, επενδύεται στα μέσα καταστολής για να τον υποτάσσουν και στις πολεμικές δαπάνες για τα συμφέροντα των ΗΠΑ - ΝΑΤΟ.

Η αναγνώριση της πραγματικότητας και των υπεύθυνων για τη βαρβαρότητα που βιώνει ο λαός μας είναι ο οδηγός για την υπεράσπιση της ζωής μας και του περιβάλλοντος, την διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας σε αντιπαράθεση με το σύστημα της εκμετάλλευσης και της εξάρτησης και τους υποστηρικτές του. Ο μαζικός συλλογικός αγώνας είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να αναγκάσει το σύστημα να εφαρμόσει κάποια μέτρα πρόληψης και αντιμετώπισης των τεράστιων προβλημάτων που βρίσκεται αντιμέτωπος ο λαός.

Χανιά, 06-08-2021
Γεωργία Θάνου,
μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΓΕΡΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΑΜΩΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ

0

Μόνο όσοι έχουν τη φωλιά τους λερωμένη απευθύνονται με τόσο μίσος απέναντι στο λαό, όπως οι κυβερνώντες και τα παπαγαλάκια τους. Φοβούνται μήπως ο λαός αποφασίσει πραγματικά να υπερασπιστεί την υγεία και τη ζωή του και βγει μαζικά στους δρόμους του αγώνα.

Τρέμουν για την ώρα που ο θυμός, η οργή και η ανάγκη οπλίσει το λαό και τη νεολαία με αποφασιστικότητα και εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους και διεκδικήσουν όλα όσα τους στερούν, όλα όσα τους ανήκουν.

Το 2020 δεν ήταν "κακότυχο", απλά αποκάλυψε τη φρικαλεότητα του συστήματος που στην "ξύλινη" γλώσσα λέγεται καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό. Εκατοντάδες χιλιάδες οι ξεριζωμένοι, οι βομβαρδισμένοι, οι πεινασμένοι, εκατομμύρια οι άνεργοι, οι νεκροί όχι μόνο από τον κορωνοϊό, αλλά και από την έλλειψη περίθαλψης και φροντίδας.

Το 2020 αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση και το σύστημα που υπηρετεί, και η αντιπολιτευόμενη συμπολίτευση εγκληματεί απέναντι στην υγεία του λαού και το μέλλον του για αυτό θωρακίζει τις δυνάμεις καταστολής και δακτυλοδείχνει σαν τους καταδότες τους εργαζόμενους, τους νέους και όποιον τολμά και υψώνει ανάστημα και αγωνίζεται ενάντια στη βάρβαρη πολιτική της.

Το 2020 φανέρωσε και τις αστείρευτες δυνάμεις των εργαζόμενων που σ όλο τον κόσμο βγήκε στους δρόμους, απέργησε, διαδήλωσε, συγκρούστηκε με τις δυνάμεις καταστολής, αντιστάθηκαν στο πισωγύρισμα της ζωής τους.

Το 2020 μας αποκάλυψε ότι τα λόγια τα μεγάλα των κομμάτων της αριστεράς αν δεν συνοδεύονται με πράξεις -αγώνες μαζικούς -αποφασιστικούς είναι λόγια που στην πραγματικότητα στηρίζουν το αφήγημα της κυβέρνησης και εγκλωβίζουν τον κόσμο της δουλειάς σε αδιέξοδα και απογοήτευση.

Εδώ είμαστε λοιπόν μπροστά στο 2021.

Να αναγνωρίσουμε την πραγματικότητα και να αποφασίσουμε το ρόλο που αντιστοιχεί στον καθένα μας, άτομο ή συλλογικότητα. Είναι πραγματικά η διέξοδος στους αγώνες, στη μαζική πάλη για τα δικαιώματα μας στη ζωή; ή θα περιμένουμε τους "υγειονομικούς", "πολιτικούς", "κοινωνικούς" όρους που θα δημιουργηθούν και από ποιους;

Δύσκολες συνθήκες, τα ερωτήματα αμείλικτα. 

κλεμμένο από Γ.Θ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όχι κ Μητσοτάκη, οι γόνοι της μπουρζουαζίας δεν βιώνουν την υγειονομική κρίση το ίδιο με τα παιδιά του λαού.

0

Με περίσσιο θράσος, ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, όλοι οι στυλοβάτες του συστήματος κουνάνε το δάκτυλο στη νεολαία και την καθιστούν «υπεύθυνη» για την υγεία των ευπαθών ομάδων και μάλιστα ο πρωθυπουργός σύγκρινε την ανεμελιά των παιδιών του με την «ανεμελιά» συνολικά των νέων.

Αυτών δηλαδή, όπως των γόνων των αστών, που σπουδάζουν εντός ή εκτός της xώρας, χωρίς να έχουν το άγχος να παρατήσουν τις σπουδές για οικονομικούς λόγους, ή να αναγκαστούν να δουλεύουν ταυτόχρονα. Αυτών που δεν εργάζονται ή δεν πρόκειται να δουλέψουν ποτέ, αλλά καλοπερνάνε μ’ αυτών που ψάχνουν το μεροκάματο, πληρώνονται με ψίχουλα, στοιβάζονται στους χώρους εργασίας, χωρίς κανένα μέτρο προφύλαξης και προστασίας, ξυλοκοπούνται από τους εργοδότες όταν ζητούν το μισθό τους, συγχρωτίζονται στα Μ.Μ.Μ. στο δρόμο για την εργασία, δεν τρέφονται με υγιεινή διατροφή, ζουν σε μόνιμη ανασφάλεια. Ταυτίζουν τη ζωή αυτών που ζουν στην ανέχεια και την αβεβαιότητα με άδειες τσέπες απ’ τις πολιτικές τους, μ’ αυτούς που μπορούν να αλλάζουν τις μάσκες όσες φορές θέλουν και είναι αναγκαίο, κυκλοφορούν με τις κουρσάρες τους και φυσικά αν τυχόν αρρωστήσουν για οποιοδήποτε λόγο δεν θα μπουν στη λίστα αναμονής, αλλά θα σταλεί ειδικό δημόσιο ελικόπτερο, όπως έγινε με το γόνο εφοπλιστή που διασκέδαζε στην Ικαρία τον καιρό της καραντίνας!

Κουνάνε το δάκτυλο γενικά στη νεολαία, γιατί αρχίζει να αποκαλύπτεται η παγερή και εγκληματική αδιαφορία τους για την προστασία της υγείας του λαού. Το άναρχο και μαζικό άνοιγμα του τουρισμού, σύμφυτο με τη τάση του κεφαλαίου για υπερκέρδη, οι τραγικές ελλείψεις των μονάδων υγείας, η εντατικοποίηση υγειονομικών, η απελευθέρωση εργοδοτών να ξεζουμίζουν τους εργαζόμενους χωρίς μέτρα προστασίας, η επιβολή κλίματος φασιστικοποίησης για να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους δεν μπορούν εύκολα να κρυφτούν.

Βέβαια δεν κούνησαν το δάκτυλο στους εργοδότες των γηροκομείων της Αθήνας, όπου πέθαναν οι ηλικιωμένοι τον καιρό της καραντίνας, ούτε στην teleperformance που στοίβαζε τους εργαζόμενους σε γραφεία κλουβιά, ούτε στου εργοστάσιου στη Χαλκιδική και φυσικά κουβέντα για το περιβαλλοντικό και υγειονομικό έγκλημα των ημερών μας με τη φωτιά στο εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Αττική. Ίσα - ίσα που με τους νόμους τους στηρίζουν και ενισχύουν την ασυδοσία των εργοδοτών που φτάνει να ζητά να μπουν οι εργαζόμενοι σε καραντίνα για 14 μέρες (απλήρωτοι φυσικά), όταν γυρίσουν από άδεια.

Η υγειονομική κρίση είναι εδώ, ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και ορατός, όχι μόνο επειδή ο covid-19 είναι πολύ μεταδοτικός και επικίνδυνος, αλλά κύρια γιατί ο λαός, οι εργαζόμενοι και οι νέοι δεν μπορούν να στηριχτούν στις πολιτικές που έχουν τσαλαπατήσει το δικαίωμα στην πλήρη και δωρεάν περίθαλψη την ίδια ώρα που οι όροι ζωής της πλειοψηφίας του λαού επιδεινώνονται καθημερινά.

Σήμερα η προστασία της ζωής και της υγείας του λαού περνάει μέσα απ’ την ανάγνωση αυτής της πραγματικότητας, ώστε οι πρακτικές αμφισβήτησης των πολιτικών τους να μην γίνονται εργαλείο στα χέρια του συστήματος που θα εξυπηρετεί αυτή την πολιτική που καταστρέφει τις ζωές μας και την ίδια τη ζωή.

Αυτοπροστατευόμαστε για να μπορούμε να πολεμήσουμε τη βαρβαρότητα που μας επιβάλουν. Οι εργαζόμενοι, τα παιδιά του λαού έχουν υποχρέωση απέναντι στον εαυτό τους να αυτοπροστατευτούν. Προστατεύουμε τον εαυτό μας και «ενώνουμε τα χέρια» με το συνάδελφο, το συμφοιτητή, το συμμαθητή, το γείτονα για να διεκδικήσουμε όλα αυτά που δικαιούμαστε για τις ζωές μας. Δεν έχουν δικαίωμα να μιλάνε για αδιαφορία των νέων απέναντι στους ηλικιωμένους, αυτοί οι οποίοι πετσόκοβαν τις συντάξεις στο όνομα δήθεν των συντάξεων των μελλοντικών γενιών και επεδίωκαν να στρέψουν τους νέους εργαζόμενους ενάντια στους παλιότερους. Αυτοί όλοι που τα τελευταία 10 χρόνια με τις πολιτικές τους έχουν οδηγήσει στην αυτοκτονία, εκατοντάδες συνανθρώπους μας, εξαθλιώνουν οικογένειες από την πείνα, και προδιαγράφουν τη βαρβαρότητα για το μέλλον τη νέας γενιάς.

Μόνο ο λαός μπορεί να προστατέψει το λαό όταν η ατομική ευθύνη απέναντι στον εαυτό μας ταυτιστεί με τη συλλογική αντίσταση και αγώνα. Μας θέλουν σκυφτούς, να κλειστούμε στους εαυτούς μας και να ρίχνουμε την ευθύνη ο ένας στον άλλο, για να περνάνε ανενόχλητοι τα αντιλαϊκά τους μέτρα. Και στο τέλος να στείλουν τη νέα γενιά να σκοτώνεται για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών και της ντόπιας πλουτοκρατίας

Να οργανωθούμε και να παλέψουμε για:

ΠΛΗΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΔΩΡΕΑΝ ΤΕΣΤ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

ΜΑΖΙΚΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΣΤΙΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ. ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΔΩΡΕΑΝ ΜΑΣΚΕΣ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ, ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ, στους ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΣΤΗ ΖΩΗ

Χανιά, 18-8-2020

Γεωργία Θάνου
Μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ: Ο αγώνας ενάντια στις αμερικανονατοϊκές βάσεις επιτακτική ανάγκη του σήμερα

0

Η κυβέρνηση της ΝΔ κτυπάει με ΜΑΤ και δακρυγόνα τη συγκέντρωση της συντονιστικής επιτροπής των φορέων κατά των ξένων βάσεων, έξω από τη Νομαρχία Χανίων, μέρα ψήφισης της νέας συμφωνίας για τις βάσεις. Χιλιάδες Χανιώτες διαδηλώνουν την επόμενη μέρα ενάντια στην κρατική βία και καταστολή, καταγγέλλουν τους τραυματισμούς και βροντοφωνάζουν για άλλη μια φορά, ΕΞΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ,ΕΞΩ ΤΟ ΝΑΤΟ, ΕΞΩ ΟΙ ΗΠΑ.

30 χρόνια μετά η χώρα έχει γεμίσει στρατιωτικές βάσεις, από την Αλεξανδρούπολη, ως τη Σούδα. Έχει μετατραπεί σε πολεμικό ορμητήριο των ΗΠΑ- ΝΑΤΟ, ενώ τα ιμπεριαλιστικά δεσμά αλυσοδένουν το λαό σε επικίνδυνες ράγες.

Τα τελευταία χρόνια το λιμάνι της Σούδας εκσυγχρονίζεται για να υποδέχεται περισσότερα πυρηνοκίνητα τερατόπλοια, ενώ επεκτείνονται οι στρατιωτικές εγκαταστάσεις στο Ακρωτήρι.

Η ανατολική Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε πεδίο ανταγωνισμού των ιμπεριαλιστών, οι οποίοι είτε ενισχύουν , είτε εκμεταλλεύονται τον αντιδραστικό ανταγωνισμό των αστικών τάξεων Ελλάδας Τουρκίας, ενώ εμπλέκουν τους δυο λαούς στους πολεμικούς τους σχεδιασμούς και ανταγωνισμούς.

Ο αγώνας ενάντια στις στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ ΝΑΤΟ, ενάντια στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση, για την ειρήνη στην περιοχή μας είναι αγώνας του σήμερα. Είναι αγώνας για τη ζωή, τη φιλία και την αλληλεγγύη ανάμεσα στους λαούς.

Η προκήρυξη που μοίρασε η ΚΟ Χανίων του ΚΚΕ(μ-λ) στις 24 Ιούλη 1990 στο μαζικό συλλαλητήριο είναι επίκαιρη ακόμη και σήμερα.

Γεωργία Θάνου

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ