Τρεις σημαντικές, κατ’ ουσίαν πολιτικές, δίκες διεξάγονται το επόμενο διάστημα. Οι δύο αφορούν διώξεις για τη συμμετοχή σε διαδηλώσεις για την επέτειο του Πολυτεχνείου 2020 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Στις 29 Νοέμβρη δικαζόμαστε κι εμείς, σε μία υπόθεση με κατηγορούμενους 62 αγωνιστές που προσπαθήσαμε να διαδηλώσουμε στην περσινή επέτειο δολοφονίας του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου στην Αθήνα. Δώδεκα εξ αυτών είμαστε μέλη του ΚΚΕ(μ-λ) και συλληφθήκαμε στην οδό Γραβιάς, όπου μόλις είχαμε ανοίξει ένα πανό για να διαδηλώσουμε.
Είναι η πρώτη μαζική δίκη που αφορά την προσπάθεια του λαϊκού κινήματος να σπάσει τις φασιστικές απαγορεύσεις που επιβλήθηκαν με πρόσχημα την πανδημία. Είναι δίκες στοχευμένες προς οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και συγκεκριμένα εκείνες που ούτε ανέστειλαν την πολιτική τους δράση ούτε αρκέστηκαν σε συμβολικές, ανώφελες κινήσεις. Η βασική κατηγορία που αντιμετωπίζουμε είναι η «διάδοση μολυσματικής νόσου». Πρόκειται για καθαρά προσχηματική και υποκριτική κατηγορία. Ενώ οι ίδιοι τηρούσαμε μέτρα προφύλαξης για την αυτοπροστασία μας και για την προστασία των άλλων, η αστυνομία μάς στοίβαξε σε κλούβες και κρατητήρια για ώρες ολόκληρες. Η υποκρισία, όμως, δεν τελειώνει εδώ.
Στις 6/12/2020, όπως και σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι αναγκάστηκαν να δουλέψουν χωρίς στοιχειώδη μέτρα πρόληψης στον βωμό της κερδοφορίας του κεφαλαίου και στοιβάχτηκαν στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Από όσους κόλλησαν κορονοϊό, ελάχιστοι έβρισκαν απεγνωσμένα ένα τεστ, έναν γιατρό, μια κλίνη ΜΕΘ στα νοσοκομεία, αφού η κυβέρνηση είχε φροντίσει να αφήσει ουσιαστικά τον λαό στη μοίρα του. Αντίθετα, ήταν οι ίδιες οι κινητοποιήσεις εκείνης της περιόδου που διεκδικούσαν μαζικά δωρεάν τεστ, άνοιγμα των κλειστών νοσοκομείων, μαζικές μόνιμες προσλήψεις στην Υγεία και άλλα μέτρα. Τελικά ποιος είναι αυτός που συμβάλλει στη «διάδοση μολυσματικής νόσου»;
Σχεδόν έναν χρόνο μετά, όλος ο λαός έχει καταλάβει ότι τα φασιστικής κοπής μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση εκείνο το διάστημα δεν έχουν καμία σχέση με τη δημόσια υγεία. Εκείνες τις μέρες η Αθήνα έμοιαζε με κατεχόμενη πόλη, με τις δυνάμεις καταστολής να επιδίδονται σε ένα κρεσέντο απροκάλυπτης βίας. Η απαγόρευση συναθροίσεων άνω των τριών ατόμων, το ξύλο σε πλατείες και πάρκα, η αστυνομοκρατία σε κάθε γειτονιά, τα πρόστιμα και το κλίμα τρομοκρατίας είχαν ξεκάθαρο πολιτικό χαρακτήρα.
Ηταν το απαραίτητο μέσο για να περάσουν οι αντιλαϊκές διατάξεις που προωθούσε η κυβέρνηση για λογαριασμό του συστήματος: απανωτές ΠΝΠ για τα εργασιακά, νόμος Βρούτση, νόμος Κεραμέως - Χρυσοχοΐδη κ.λπ. Οι διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με την κρατική αδιαφορία για τη ζωή και την υγεία του λαού και την εργοδοτική ασυδοσία σε βάρος των εργαζομένων θα μπορούσαν να φέρουν μαζικά λαϊκά ξεσπάσματα.
Αυτή η ασφυκτική κατάσταση έσπασε, ανατράπηκε από τον ίδιο τον λαό, όταν βγήκε κατά χιλιάδες στους δρόμους. Οι διαδηλώσεις ενάντια στον νόμο Κεραμέως - Χρυσοχοΐδη, όπως και οι διαδηλώσεις για δημοκρατικές ελευθερίες και ενάντια στην αστυνομοκρατία στη Νέα Σμύρνη και αλλού ανάγκασαν την κυβέρνηση να «μαζέψει» προσωρινά τους μηχανισμούς καταστολής. Ο λαός πήρε μια ανάσα χάρη στη δική του πάλη. Αυτό ακριβώς το μήνυμα ήθελε να στείλει και το κάλεσμα του ΚΚΕ(μ-λ) για διαδηλώσεις στις 6 Δεκέμβρη. Οτι δεν πρέπει να υποταχθούμε στο κλίμα υποταγής που καλλιεργούσε η κυβέρνηση και τα αντιδραστικά Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης.
Σε μια τέτοια πολιτική δίκη σαν και αυτή, το αποτέλεσμα δεν θα κριθεί κυρίως μέσα στη δικαστική αίθουσα. Θα εξαρτηθεί από ένα κίνημα συμπαράστασης και αλληλεγγύης που θα διεκδικεί την απόσυρση αυτών των κατηγοριών. Ενα κίνημα που θα υπερασπίσει το δικαίωμα στη διαδήλωση, την απεργία, την οργανωμένη πάλη μέσω σωματείων, φοιτητικών συλλόγων, πολιτικών συλλογικοτήτων. Εν τέλει, ένα κίνημα που θα υπερασπίζει τη ζωή και τις δημοκρατικές ελευθερίες του λαού.
Εξάλλου, η δίκη δεν αφορά μονάχα τους κατηγορούμενους. Σίγουρα θα δημιουργήσει νομικό προηγούμενο για επόμενες δίκες, αλλά και για διώξεις που πιθανότατα θα εξαπολυθούν εναντίον κάθε μικρού και μεγάλου αγώνα του επόμενου διαστήματος. Ετσι, πιστεύουμε ότι κάθε πολιτική δύναμη με αναφορά στο λαϊκό κίνημα έχει λόγο να συμβάλει στην υπόθεση της συμπαράστασης και αλληλεγγύης. Αντίστοιχα, κάθε προοδευτικός άνθρωπος οφείλει να καταδικάσει αυτή την προσπάθεια ποινικοποίησης της πολιτικής δράσης. Καλούμε όλο τον λαό να απαιτήσει την απόσυρση των κατηγοριών και τη διαγραφή των προστίμων που επιβλήθηκαν για συμμετοχή σε κινητοποιήσεις.
*Διωκόμενοι, μέλη του ΚΚΕ(μ-λ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου