ΣΑΜΟΣ | Ανταπόκριση από την απεργιακή συγκέντρωση την Πέμπτη 16/3

 Με μία μαζική απεργιακή συγκέντρωση στο Βαθύ της Σάμου ολοκληρώθηκε η απεργία που κάλεσαν, ύστερα απ’ την πίεση των χιλιάδων διαδηλωτών σε όλη τη χώρα, οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. 

Η συγκέντρωση ήταν μικρότερης μαζικότητας απ’ την αντίστοιχη της 8ης Μαρτίου και σε αυτό συνέβαλαν τα χωρίς πραγματικό στόχο πάλης καλέσματα τόσο των συνδικαλιστικών ηγεσιών, όσο και τα τοπικά, των δυνάμεων του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, που όχι μόνο δεν βοηθάνε στην πολιτική συγκρότηση λαού και νεολαίας αλλά σπέρνουν σύγχυση και αυταπάτες σχετικά με τον ρόλο του κράτους και την έννοια της μαζικής διεκδίκησης και  των δικαιωμάτων. Αρνητικό παράγοντα αποτέλεσε και η δυνατή βροχή, που έπεφτε απ’ την προηγούμενη ημέρα στο νησί, αποτρέποντας μία μερίδα κόσμου που απήργησε από το να παραστεί στην συγκέντρωση. 

Παρ’ όλα τα παραπάνω η συγκέντρωση έδειξε πως η οργή είναι ακόμα έκδηλη στους κόλπους του λαού και της νεολαίας, μία οργή συσσωρευμένη εξαιτίας του συνόλου της πολιτικής του συστήματος που καταπατά δικαιώματα, υποβαθμίζει και δεν διστάζει να θυσιάσει την ζωή τους, φασιστικοποιεί την δημόσια ζωή, τρομοκρατεί και καταστέλλει τους μικρούς και μεγαλύτερους αγώνες.

Στην συγκέντρωση πήραν μέρος το Εργατικό Κέντρο Σάμου, το ΝΤ της ΑΔΕΔΥ, τα δύο εκπαιδευτικά σωματεία του νησιού, το ΚΚΕ (μ-λ), και οι Αγωνιστικές Κινήσεις, ενώ μαζική παρουσία είχανε και οι μαθητές, με δικό τους πανό και συνθήματα.  Τα πολύ περισσότερα καλέσματα που είχαν δημοσιοποιηθεί από μεριάς σωματείων και φορέων του νησιού που ελέγχει το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ ήταν στην πραγματικότητα εικονικά, αφού ούτε γενικές συνελεύσεις γίνονται, ούτε, επομένως, παρέμβαση με πανό και δικά τους μπλοκ πραγματοποιείται. Η πορεία στην παραλιακή οδό του Βαθέως ήταν πιο σύντομη απ’ το καθιερωμένο εξαιτίας της δυνατής βροχής που επικρατούσε, ενώ ακυρώθηκαν και οι ομιλίες των εκπροσώπων του ΕΚΣ και του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ στην κεντρική πλατεία.

Το ΚΚΕ(μ-λ) συμμετείχε με πανό, μοίρασμα προκήρυξης και συνθήματα, αναδεικνύοντας τους πραγματικούς ενόχους του εγκλήματος στα Τέμπη, συνδέοντας το με το σύνολο της πολιτικής κυβέρνησης , κεφαλαίου και ιμπεριαλιστών. Τονίστηκε η ανάγκη η οργή λαού και νεολαίας να βρει αγωνιστική διέξοδο μέσα απ’ την μαζική πάλη, μία πάλη που δεν μπορεί να αναπτυχτεί χωρίς γενικές συνελεύσεις σε σωματεία και φοιτητικούς συλλόγους, χωρίς καταλήψεις σε πανεπιστήμια και σχολεία, χωρίς συντονισμό των δυνάμεων του κινήματος ενάντια στις ξεπουλημένες συνδικαλιστικές ηγεσίες,  χωρίς δηλαδή να πάρει την μορφή κεντρικού παλαϊκού αγώνα ενάντια στο σύστημα και τις πολιτικές που εφαρμόζουν οι κυβερνήσεις του.