Κεντρικό σύνθημα των συγκεντρώσεων παγγερμανικά ήταν το «Αδιάσπαστη αλληλεγγύη», ενώ βασικός στόχος, όπως δηλώθηκε από τα συνδικάτα: «Θέλουμε να δώσουμε ένα ορατό σημάδι, για ένα δίκαιο και ειρηνικό μέλλον, για ένα ισχυρό κράτος πρόνοιας και αποτελεσματικές δημόσιες υπηρεσίες γενικού συμφέροντος. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια εποχή που ο κόσμος βρίσκεται σε μόνιμη κατάσταση κρίσης. Η ενεργειακή κρίση, η κλιματική κρίση, ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο υψηλός πληθωρισμός και οι ακόμα αισθητές επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοϊού προκαλούν αβεβαιότητα και ρίχνουν πολλούς ανθρώπους σε υπαρξιακές ανησυχίες. Ως συνδικαλιστές θέλουμε να δείξουμε σε όλους τους εργαζόμενους ότι στεκόμαστε στο πλευρό τους, για να μην φορτωθεί η κρίση στην πλάτη τους».
Στο παραπάνω πλαίσιο εκφράστηκε η αντίθεση των συνδικάτων στα κυβερνητικά σχέδια για περικοπές 20 δισεκατομμυρίων ευρώ από τον κοινωνικό προϋπολογισμό. Μεταξύ άλλων προβλήθηκαν οικονομικά αιτήματα, αιτήματα που αφορούν την κοινωνική ασφάλιση και το δικαίωμα στη μόρφωση, τη «δίκαιη» φορολογία, την εναντίωση στη διάκριση γυναικών και ανδρών, την εναντίωση στον πόλεμο και τους εξοπλισμούς, κ.ά. Μια ιδιαίτερη στιγμή ήταν όταν διαδηλωτές σήκωσαν πανό και απαίτησαν να μη δοθεί ο λόγος στον δήμαρχο του Μονάχου, που είναι στέλεχος του SPD (σοσιαλδημοκράτες), γιατί είναι εργοδότης και όχι εργαζόμενος. Φωνάχτηκαν επίσης και συνθήματα ενάντια στον καπιταλισμό.
Τα τελευταία ήταν πιο έντονα σε μια δεύτερη συγκέντρωση που έγινε, μετά το μεσημέρι, με συμμετοχή πολλών εκατοντάδων διαδηλωτών, με βασική συμμετοχή από τον χώρο της αναρχίας και της αυτονομίας, όπου το κλίμα της αστυνομοκρατίας και της καταστολής ήταν έντονο και εκδηλώθηκε με χρήση βίας, σπρέι πιπεριού και ορισμένες συλλήψεις.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου