Συζητήσεις για αεροδρόμια, βαλίτσες για εξωτερικό, κατάρες
για τον ηλίθιο λαό που ψηφίζει ό,τι να ναι! Και όλα αυτά, από μερίδες της
αριστεράς και αγωνιστών που πριν 2 μήνες, τον ίδιο λαό επευφημούσαν (και καλώς
κάνανε) που κατέβαινε κατά δεκάδες χιλιάδες στο δρόμο. Προκύπτουν κάποια
ερωτήματα :
Σε αυτές τις συνθήκες, παγκόσμιας κρίσης, τραπεζικών καταρρεύσεων
και πολέμων πλέον και στη "γειτονιά" μας, ποια εκλογική επιλογή με
ρεαλιστικούς όρους δεν θα ήταν "ηλίθια" για τον λαό και την εργατική
τάξη, σε μια χώρα που κουμάντο κάνει ο ιμπεριαλισμός και η ντόπια αστική τάξη;
Ποιος κυβερνητικός σχηματισμός θα μπορούσε σε αυτή την φάση
να προωθήσει τις ανάγκες και τα δικαιώματα του λαού μας;
Και αν υπήρχε, γιατί δεν τον στήριξαν και οι ίδιοι ώστε να
έχει καλύτερους όρους;
Όσοι προσπαθούν να φορτώσουν τις αδυναμίες τους, τις
κυβερνητικές τους αυταπάτες και τις εικονικές τους "ρήξεις" στον
"ηλίθιο" λαό, αδυνατούν να κατανοήσουν μάλλον το εξής απλό ζήτημα.
Αυτός ο λαός έχει παλέψει, έχει ματώσει, έχει κερδίσει
δικαιώματα. Το σύστημα τον έχει εγκλωβίσει σε μια πραγματικότητα που δεν τον χωρά.
Δεν έχει πλέον από πού να πιαστεί.
Ας αφήσουμε λοιπόν τις βαλίτσες και τα αεροδρόμια και ας
δούμε πως θα δομήσουμε τις αντιστάσεις και τις διεκδικήσεις μας, γιατί για να
ζήσουμε πρέπει να αγωνιστούμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου