Χειμαρρώδης κι ετοιμόλογη ήταν, όπως πάντα, η Λιάνα Κανέλλη στην προεκλογική της συνέντευξη στο in. Οι ατάκες της πολλές. Καθεμιά κι ένα βόλι στον μαρξισμό. Παραθέτουμε κάποιες που αναφέρονται στη θρησκεία.
·
Δεν βρίσκονται σε αντίθεση ο διαλεκτικός υλισμός
με τον ορθόδοξο χριστιανισμό, συνυπάρχουν.
·
Ο γάμος είναι ιερό μυστήριο.
·
Θέλουμε κόκκινους παπάδες.
·
Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού μόνο αν έχει
κοσμική εξουσία.
·
Ορθοδοξία και κομμουνισμός μιλάνε για
κοινοκτημοσύνη, στηρίζουν τους φτωχούς.
· Ο ορθόδοξος χριστιανός πρέπει να ψηφίσει ΚΚΕ.
«Η θρησκεία είναι ένα είδος πνευματικού αλκοόλ, μέσα στο οποίο οι σκλάβοι του κεφαλαίου πνίγουν την ανθρώπινη μορφή τους, τις διεκδικήσεις τους για μια ανθρώπινη ζωή… Η θρησκεία πρέπει να είναι ατομική υπόθεση για το κράτος, αυτό ζητάμε εμείς, σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να θεωρούμε τη θρησκεία ατομική υπόθεση για το κόμμα μας»* τόνιζε ο Λένιν.
Αν τον παρακάμψεις, ψηφίζεις ΚΚΕ και σταυρώνεις Κανέλλη.
*Λένιν,
Σοσιαλισμός και Θρησκεία, ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ, Αθήνα 2017, σελ. 14-15
1 σχόλιο:
Η Λιάνα Κανέλλη είναι φαινόμενο στο χώρο του ρεβιζιονιστικού κόμματος.Την πήρε ως μεταγραφή από το "ΠΑΣΟΚ της ...Λιάνη" η ίδια η Παπαρήγα, όταν ήθελε να δείξει πως και η δική της ηγεσία προωθούσε ξανά πολιτικές συνεργασίες με άτομα και κομματίδια "του πατριωτικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος", που ακόμη κι αν δεν δήλωναν "κομμουνιστές", αντιτίθονταν στη γραμμή Σημίτη, στη Νατοϊκή επιδρομή κατά της Γιουγκοσλαβίας και στη φιλοδυτική γραμμή των ΠΑΣΟΚ- ΣΥΝ. Ήταν η εποχή της σύντομης συνεργασίας του Περισσού με τον Τσοβόλα και με μια ομάδα "αριστερών ευρωκομμουνιστών" ακόμη, διαφοροποιημένη από τον ΣΥΝ (Θ.Παπαμάργαρης- Αλ. Ζορμπαλά). Την έφερε λοιπόν η Παπαρήγα την Κανέλλη ως άτομο, συνεργαζόμενη με το κόμμα, όπως ακριβώς έκανε και με τον ιδιότυπο εκείνο "νεοορθόδοξο" Κώστα Ζουράρι, και τους ανέδειξε μάλιστα και τους δυο με σχετική ...non paper ντιρεκτίβα κατευθυνόμενης σταυροδοσίας των κομματικών μελών σε βουλευτές του ρεβιζιονιστικού κόμματος. Με το Ζουράρι το πράγμα δεν τράβηξε για πολύ, η Κανέλλη όμως ρίζωσε για τα καλά στο χώρο αυτό εδώ και εικοσιπέντε σχεδόν χρόνια, παρόλο μάλιστα που γύρω στο 2010 ο Περισσός παρουσιάστηκε με καινούργια φυσιογνωμία, καθαρά τροτσκίζουσα και υποτίθεται "επαναστατική" διαγράφοντας τα ζητήματα της εξάρτησης της Ελλάδας από τον ιμπεριαλισμό, διακηρύσσοντας πούρα "εργατιστική" γραμμή, που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της, που απορρίπτει κάθε πολιτική σύμπραξη με αριστερά ή μικροαστικά κόμματα κλπ. Κι όμως την Κανέλλη, που καμία σχέση δεν έχει με το μαρξισμό, και που άλλωστε δεν κρύβει ποτέ της τι πραγματικά πιστεύει σε κοσμοθεωρητικό επίπεδο, κανένας τους δεν διανοήθηκε να την ξεκουνήσει από εκεί μέσα: μήτε Μαΐλης, μήτε Γόντικας, μήτε Μπέλλου, μήτε Κουτσούμπας. Κι όχι μόνον επειδή η τύπισσα είναι τηλεπερσόνα και αχτύπητο πολυβόλο στη λογοδιάρροια και στη μάχη των εντυπώσεων της μικρής οθόνης, αλλά προφανώς και επειδή βοήθησε με κάθε τρόπο τη ρεβιζιονιστική ομάδα του Παπαρηγισμού-Κουτσουμπσμού. Τη βοήθησε να ξεκαθαρίσει τον κομματικό της χώρο από υπολογίσιμους ως τότε εσωκομματικούς αντιπάλους της, όπως φυσικά και σε πολύ κρίσιμες στιγμές, το φλογισμένο Δεκέμβρη του 2008 και το 2011-2012 τη βοήθησε να προωθήσει τη γραμμή στήριξης προς το κυρίαρχο σύστημα, ώστε αυτό να εκτονώσει -όσο πιο ανώδυνα γινόταν- την οργή των μαζών. Η Κανέλλη ήταν το τηλε-κανόνι των Παπαρηγικών στην προσπάθεια τους να μην προχωρήσει και γιγαντωθεί το αυθόρμητο κίνημα που φάνηκε να θεριεύει σε κείνες τις κρίσιμες περιστάσεις. Έπαιξε το παιχνίδι της κατασυκοφάντησης και του προβοκαρίσματος με κάθε τρόπο αυτού του κινήματος που δεν ελεγχόταν από τη ρεβιζιονιστική ηγεσία. Μετά από όλα αυτά η Κανέλλη αποτελεί αναγνωρισμένο ιδιαίτερο φέουδο μέσα στο τσιφλίκι του Παπαρηγισμού-Κουτσουμπσμού. Κράτος εν κράτει που λένε, με τις ευλογίες όλων των αφεντικών του κόμματος, όλων των καρδιναλίων του ντόπιου ρεβιζιονισμού,κι όχι μόνο.Δείτε μόνο με τι φιλοφρονήσεις της απευθύνονται πάντα όλοι ανεξαιρέτως οι συστημικοί δημοσιογράφοι κάθε μάρκας και θα καταλάβετε με ποιο φετίχ του συστήματος έχουμε να κάνουμε!
Δημοσίευση σχολίου