«Θέλεις αυτή η φωνή να είναι στη Βουλή; Είναι στο χέρι σου»
ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ ΠΙΑ!
Μανούλες όλοι στα ψεύτικα διλήμματα. Σε ένα déjà vu της παλιάς έκκλησης του Κωνσταντόπουλου στις εκλογές του 1996 για να πειστούν οι εκλογείς να δώσουν το 3% στον τότε Συνασπισμό, ο Βαρουφάκης κάλεσε το λαό να δώσει στο ΜΕΡΑ25 το 0,38% για να μπει στη Βουλή.
Στο κατόπι του, μέλη (αν και είναι ένα ζήτημα τι σημαίνει μέλος του ΜΕΡΑ25) του σχηματισμού αυτού, έχουν επιδοθεί σε μπαράζ τηλεφωνημάτων προς τους πάντες. Πολιτικό επιχείρημα κανένα. Μόνο «ψηφίστε μας να μπούμε στη Βουλή».
Θα αφήσουμε στην άκρη την μονότονη επανάληψη ίδιων ή παρόμοιων «διλημμάτων» από διάφορους αριστερούς κιόλας. Και δεν θα σχολιάσουμε από ηθική άποψη την έλλειψη πολιτικών επιχειρημάτων εκ μέρους του ΜΕΡΑ25. Για έναν και μόνο λόγο: Γιατί δεν υπάρχουν ουσιαστικά πολιτικά επιχειρήματα.
Από πού κι ως πού είναι πρόβλημα των αριστερών ανθρώπων να στείλουν στη Βουλή έναν πολιτικό σχηματισμό με το πολιτικά σουρεαλιστικό όνομα «Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής»; Και γιατί ευρωπαϊκής και όχι βαλκανικής ας πούμε, εκτός από την ανάγκη να δηλωθεί η υποταγή της εξάρτησης από την ιμπεριαλιστική ΕΕ; Και τι σημαίνει… ρεαλιστική ανυπακοή, εκτός από κάτι σαν «είμαι αριστερός αλλά… όχι και τόσο»;
Από πού κι ως πού είναι πρόβλημα των αριστερών ανθρώπων να στείλουν στη Βουλή έναν πολιτικό σχηματισμό που στο μανιφέστο του (https://mera25.gr/manifesto/) βρίθει αταξικότητας και αυταπατών που ξεκινάνε από τον ουτοπικό σοσιαλισμό (στην καλύτερη) και καταλήγει σε «οράματα» τύπου Ενωσης Κέντρου, ΚΟΔΗΣΟ (για τους παλιότερους) και δεξιάς σοσιαλδημοκρατίας;
Όχι, κανένας αριστερός άνθρωπος δεν έχει λόγο να στείλει στη Βουλή τους θιασώτες της «δημιουργικής επιχειρηματικότητας», της… «υπεύθυνης ανυπακοής» (!), του «εντός και εναντίον ΑΥΤΗΣ της ΕΕ» (γιατί; Ποια είναι η άλλη ΕΕ;),της «ρεαλιστικής πολιτικής που θέτει εφικτούς οικονομικούς, κοινωνικούς, πολιτισμικούς στόχους », της απόλυτης τσιμουδιάς για το ΝΑΤΟ, τις βάσεις και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.
Οσο για οργανώσεις, υποτίθεται εξωκοινοβουλευτικές, που έχουν γίνει νεροκουβαλητές αυτής της… ρεαλιστικής ανυπακοής, είναι ίσως κρίμα, αλλά έφτασε το τέλος τους… Δυστυχώς, αυτά ήταν τα εφόδια της ιδεολογικής και πολιτικής συγκρότησης που (δεν) είχαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου