Στηρίζω με την υποψηφιότητά μου το ΚΚΕ(μ-λ) στον Β1 Βόρειο Τομέα Αθηνών, γιατί χωρίς εκλογικές αυταπάτες, προτείνει το δρόμο της οργάνωσης, της αντίστασης, του αγώνα, για μια καλύτερη ζωή.
Εδώ και πολλούς μήνες παρακολουθούμε την εξέλιξη της πιο απολίτικης προεκλογικής περιόδου.
Η συζήτηση περιστρέφεται και περιορίζεται, στο ποιος θα συγκυβερνήσει με ποιον για να μας σώσει αφήνοντας τον λαό και τα προβλήματά του στο περιθώριο.
Κανείς δεν συζητάει ουσιαστικά για την υποχώρηση των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, της ακρίβειας, της αισχροκέρδειας των παρόχων ενέργειας, τους 35.000 θανάτους εξαιτίας της υποβάθμισης, της υποστελέχωσης και της υποχρηματοδότησης των δομών της δημόσιας υγείας!
Για να μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δάχτυλο μας, όσο ως πολίτες περιοριζόμαστε μόνο στο να αναθέτουμε με την ψήφο μας, τις ζωές μας στα χέρια άλλων, τόσο τα ταβάνια στα σχολεία θα πέφτουν στα κεφάλια των παιδιών μας, τα τρένα θα εκτροχιάζονται, οι άνθρωποι μας θα ταλαιπωρούνται στα ράντζα των διαδρομών των νοσοκομείων, οι εργάτες θα γκρεμιτσακίζονται απ' τις σκαλωσιές ανοχύρωτοι απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία, οι νέοι μας θα ξενιτεύονται ή θα δέρνονται στα πανεπιστήμια.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ (εκτός απ' το να ψηφίσουμε) ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ!!!!
Εδώ και πολλούς μήνες παρακολουθούμε την εξέλιξη της πιο απολίτικης προεκλογικής περιόδου.
Η συζήτηση περιστρέφεται και περιορίζεται, στο ποιος θα συγκυβερνήσει με ποιον για να μας σώσει αφήνοντας τον λαό και τα προβλήματά του στο περιθώριο.
Κανείς δεν συζητάει ουσιαστικά για την υποχώρηση των εργασιακών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, της ακρίβειας, της αισχροκέρδειας των παρόχων ενέργειας, τους 35.000 θανάτους εξαιτίας της υποβάθμισης, της υποστελέχωσης και της υποχρηματοδότησης των δομών της δημόσιας υγείας!
Για να μην κρυβόμαστε πίσω απ' το δάχτυλο μας, όσο ως πολίτες περιοριζόμαστε μόνο στο να αναθέτουμε με την ψήφο μας, τις ζωές μας στα χέρια άλλων, τόσο τα ταβάνια στα σχολεία θα πέφτουν στα κεφάλια των παιδιών μας, τα τρένα θα εκτροχιάζονται, οι άνθρωποι μας θα ταλαιπωρούνται στα ράντζα των διαδρομών των νοσοκομείων, οι εργάτες θα γκρεμιτσακίζονται απ' τις σκαλωσιές ανοχύρωτοι απέναντι στην εργοδοτική ασυδοσία, οι νέοι μας θα ξενιτεύονται ή θα δέρνονται στα πανεπιστήμια.
ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΠΡΕΠΕΙ (εκτός απ' το να ψηφίσουμε) ΚΑΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ!!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου