Αυτά τα λόγια χρησιμοποίησε ο Ένγκελς στην εισαγωγή της Διαλεκτικής της Φύσης για να περιγράψει τους προπομπούς της αστικής επανάστασης.
Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, ο Γαλιλαίος, ο Λούθηρος και τόσοι άλλοι διέπρεψαν σε πολλά επίπεδα. Ήταν εφευρέτες, πρωτοπόροι επιστήμονες, καλλιτέχνες, πολύγλωσσοι, πολυταξιδεμένοι. Τους χαρακτήριζε η πολυμάθεια και η καθολικότητα.
Τρόφιμοι των αυλών της εποχής αξιοποίησαν τις δυνατότητες και έκαναν επαναστατικά προχωρήματα σε όλους τους τομείς που ασχολήθηκαν.
Άνοιξαν τον δρόμο για την ανερχόμενη αστική τάξη ώστε
να βάλει φωτιά στα σκοτάδια του μεσαίωνα και να χαράξει τη νέα εποχή της αιματοβαμμένης κυριαρχίας του κεφαλαίου .
Αν οι παραπάνω είναι οι ήρωες των πρώτων μη συνειδητών βημάτων της αστικής ταξης, σήμερα που είναι μια τάξη γερασμένη, βρυκόλακας της ανθρώπινης Ιστορίας, οι επιφανείς άνδρες της μάλλον βρίσκονται σε καμιά λίστα Επστάιν.
Σήμερα ο στρατός της προλεταριακής επανάστασης είναι φτιαγμένος από άλλη πάστα. Δες την ιστορία της Καισαριανής και όχι μόνο. Απλοί καθημερινοί άνθρωποι, βγαλμένοι από τα σπλάχνα του λαού γράφουν την ιστορία .
Είναι οι μεροκαματιάρηδες, τα αγροτόπαιδα, τα παιδιά της εργατικής τάξης, οι κυνηγημένοι.
Αυτοί που "τρώγανε τις καρπαζιές στα αστυνομικά τμήματα", αυτοί που λιώνανε στις φυλακές της μεταξικής δικτατορίας .Εκείνοι μπήκαν στη πρώτη γραμμή του αγώνα για να ηττηθεί ο κατακτητής και να γίνει ο λαός αφέντης στο τόπο του και στο κόπο του.
Και η δική τους εποχή χρειάστηκε να βγάλει γίγαντες. Η ΑΤΟΜΙΚΗ τους απόφαση να στρατευτούν στον ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ αγώνα για τη συντριβή των εκμεταλλευτών ,για μια κοινωνία σοσιαλιστική τους οδήγησε στο εκτελεστικό απόσπασμα. Και τους μετέτρεψε σε αλύγιστα σύμβολα του λαού περνώντας τους στην αθανασία. Παντοτινή πηγή έμπνευσης και περηφάνιας για το ανάστημα που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος.
Δεν έγιναν γίγαντες επειδή ήταν Έλληνες. Υπήρχαν Έλληνες στην περίοδο της κατοχής που συρθήκαν σα τα σκουλήκια στο χώμα και συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Οι 200 έγιναν γίγαντες επειδή ήταν Κομμουνιστές.
"Έχει η Ελλάδα Μπελογιάννηδες πολλούς" τραγουδούσαν οι Αλβανοί σύντροφοι μας για να αποχαιρετήσουν ένα άλλο εκτελεσμένο λίγα χρόνια αργότερα, τον Νίκο Μπελογιάννη.
Οι 200 δεν ήταν μοναδικοί. Αμέτρητα είναι τα ονόματα γνωστών και λιγότερων γνωστών που αφιέρωσαν τον εαυτό τους στην υπόθεση και πλήρωσαν το ένα ή το άλλο τίμημα. Ήταν κομμάτι της μεγάλης εφόδου της εργατική τάξης και των λάων του προηγούμενου αώνα, που αναμετρήθηκε με τους αιώνες της ανθρώπινης Ιστορίας.
Έκαναν άλματα ,αλλά δεν τα κατάφεραν να πάνε μέχρι το σημείο που δεν έχει γυρισμό.
Πρέπει να συνεχίσουμε το έργο τους.
Ν.Χ.
Από facebook
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου