Η όγδοη Μάρτη δεν είναι μέρα για να ανακατεύουμε κοκτέιλ (international bar lady competition) και να τρέχουμε ανέμελες στους δρόμους της Κέρκυρας (γυναικείος αγώνας δρόμου της Χ.Ε.Ν.). Είναι η μέρα που οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στην Αγία Πετρούπολη το 1917 απήργησαν, απαιτώντας το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου με σύνθημα “ψωμί και ειρήνη” και σηματοδοτώντας την έναρξη της σοβιετικής επανάστασης.
Σήμερα μιλάμε για:
- Τις πέντε γυναίκες που άδικα θυσιάστηκαν στον βωμό του κέρδους στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα. Εργάζονταν εκεί στη νυχτερινή βάρδια προκειμένου να είναι με τις οικογένειές τους τα πρωινά, προσπαθώντας να εξισορροπήσουν δουλειά και σπίτι. Η δολοφονία τους δε δείχνει τίποτα άλλο παρά την άγρια εκμετάλλευση που υφίστανται οι εργαζόμενες γυναίκες.
- Τις 165 Ιρανές μαθήτριες που δολοφονήθηκαν στο δημοτικό τους σχολείο από τις αεροπορικές επιθέσεις Η.Π.Α. και Ισραήλ. Σε κάθε πόλεμο η γυναίκα αποτελεί στόχο προσπαθώντας να σώσει παιδιά και γέρους, αντιμέτωπη ταυτόχρονα με βιασμούς, πείνα, προσφυγιά και θάνατο.
- Την Παλαιστίνια γυναίκα που προσπαθεί να επιβιώσει αυτή και τα παιδιά της στα ερείπια της αποκλεισμένης Γάζας χωρίς νερό, τροφή και φάρμακα.
- Την Ουκρανή που βιώνει τον πόλεμο για τον πέμπτο χρόνο τώρα, όντας θύμα των ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, από τη μία οι ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, από την άλλη Ρωσία.
Στη χώρα μας, μία στις πέντε ανθρωποκτονίες είναι γυναικοκτονία περίπου την τελευταία δεκαετία σύμφωνα με επίσημες στατιστικές. Σεξιστικές συμπεριφορές έχουν κανονικοποιηθεί σε τέτοιο σημείο, που μισογυνιστικές προσβολές εκτοξεύονται καθημερινά ακόμα και στις συνεδριάσεις της Βουλής. Βάλλονται όλα τα δικαιώματα της γυναίκας, ακόμα και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματός της με την άρνηση δεκάδων δημόσιων νοσοκομείων να διενεργούν αμβλώσεις. Όσο αυξάνεται η οικονομική ανέχεια, όσο ανέρχεται η φασιστική ιδεολογία τόσο θα εντείνονται τα ακραία φαινόμενα σεξισμού, δολοφονιών και κακοποιήσεων.
Η γυναίκα έχει να παλέψει σε πολλά μέτωπα για να βελτιώσει τους όρους διαβίωσής της, για ψωμί, ειρήνη και ελευθερίες. Πρέπει και μπορεί να αγωνιστεί ενάντια στην εργασιακή εκμετάλλευση, ενάντια στα πολεμικά μέτωπα που ολοένα και ανοίγουν, στη στέρηση του δικαιώματός της να καθορίζει η ίδια τη μοίρα της. Οι γυναίκες είναι το μισό της νεολαίας, το μισό του πληθυσμού, το μισό του λαού, το μισό των εργαζομένων. Στο πλαίσιο των αγώνων που πρέπει να γίνουν άμεσα, το φεμινιστικό κίνημα θα δώσει τις μάχες στο πλευρό των λαών και του προλεταριάτου για να κερδίσει ισότητα και χειραφέτηση.
Η 8Η ΜΑΡΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΗΜΕΡΑ ΠΑΛΗΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ
Κυριακή 08/03 κάλεσμα σε συγκέντρωση στην Ανουντσιάτα στις 17:00 για τη μέρα της γυναίκας
Πρωτοβουλία Αγώνα και Αλληλεγγύης

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου