Εκ μέρους του Κ.Ο. του ΚΚΕ(μ-λ) σας απευθύνουμε συντροφικό χαιρετισμό στην 6η Συνδιάσκεψή σας. Οι διαδικασίες αυτές αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη αξία, σήμερα, όταν το καπιταλιστικό – ιμπεριαλιστικό σύστημα, παγκόσμια, έχει βυθιστεί, όσο ποτέ, σε μια βαθιά δομική κρίση, οικονομική, πολιτική, κοινωνική, τις συνέπειες της οποίας φορτώνει στην εργατική τάξη και στους λαούς. Αποκτούν ακόμα μεγαλύτερη αξία, όταν ο εφιάλτης ενός τρίτου παγκόσμιου ιμπεριαλιστικού πολέμου γίνεται, πλέον, ορατός, για όσο οι «τύχες» της ανθρωπότητας βρίσκονται στα χέρια των ιμπεριαλιστών – φονιάδων των λαών, της «γεωστρατηγικής 3άδας» (ΗΠΑ-Ρωσίας-Κίνας) και των άλλων ιμπεριαλιστών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, καθώς και των αντιδραστικών αστικών τάξεων σε μια σειρά χώρες, και στη χώρα μας. Ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία – αυτό το εργαστήρι της πολεμικής αναμέτρησης - όχι μόνο συνεχίζεται, αλλά δεν διαφαίνεται και καμία δυνατότητα μιας, έστω και προσωρινής, ανάπαυλας. Αντίθετα, σε πλανητικό επίπεδο είδαμε παραπέρα οξύνσεις και ιμπεριαλιστικές στοχεύσεις, για να φτάσουμε στη δολοφονική επίθεση των ΗΠΑ και του μαντρόσκυλού τους, των σιωνιστών του Ισραήλ, ενάντια στο λαό του Ιράν. Ενώ η σφαγή του Παλαιστινιακού λαού απ΄ το κράτος-δολοφόνο, δεν μπορεί να κάμψει την ηρωική του αντίσταση, και τον αγώνα της για ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος, απ’ τον Ιορδάνη μέχρι τη Μεσόγειο. Τα προβλήματα των ΗΠΑ, γεννούν νέους τυχοδιωκτισμούς και τους καθιστούν ακόμα πιο επιθετικούς και επικίνδυνους για τους λαούς. Στο πλαίσιο αυτό, η ντόπια άρχουσα τάξη και η κυβέρνηση, έχουν μετατρέψει τη χώρα μας σε ορμητήριο των αμερικανοΝΑΤΟϊκών φονιάδων, εκθέτοντας το λαό μας σε άμεσους, σοβαρούς κινδύνους. Με τη βάση της Σούδας και την Κύπρο να έχουν μπει για τα καλά «στο κάδρο». Η ανάγκη, λοιπόν, για τη συγκρότηση ενός ισχυρού αντιιμπεριαλιστικού - αντιπολεμικού κινήματος στη χώρα μας, αλλά και ενός μετώπου των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική! Ενός κινήματος που δεν θα αναζητά «αντίβαρα» και προστάτες απέναντι στους φονιάδες των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, σε άλλους ιμπεριαλιστές, σε υποτιθέμενους «άξονες αντίστασης» ή σε αντιλαϊκά – αντιδραστικά καθεστώτα. Αλλά που - δείχνοντας εμπιστοσύνη στις αστείρευτες λαϊκές δυνάμεις - θα παλέψει για την οικοδόμηση του δικού τους κινήματος ενάντια στον ιμπεριαλισμό και σ’ ένα νέο παγκόσμιο μακελλειό.
Ταυτόχρονα, η ντόπια εξαρτημένη αστική τάξη συνεχίζει την πολιτική της φτώχειας, των απανωτών αντεργατικών νόμων, της κατεδάφισης δικαιωμάτων και κατακτήσεων στη δουλειά, στην εκπαίδευση, στην περίθαλψη, στις ελευθερίες. Φοβούμενη το ξέσπασμα της λαϊκής οργής, καταφεύγει όλο και πιο έντονα στην καταρράκωση ακόμα και στοιχειωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων, φασιστικοποιώντας την πολιτική της. Βιομηχανία διώξεων συνδικαλιστών και εκπαιδευτικών, ΜΑΤ και καταστολή στις διαδηλώσεις, επιχείρηση τρομοκράτησής της νεολαίας, ποινικοποίηση απεργιών, επιδίωξη να μπουν οι αγώνες «στο γύψο».
Συντρόφισσες, σύντροφοι,
Οι πολύ μεγάλες διαδηλώσεις της νεολαίας ενάντια στη σκλήρυνση της ταξικής παιδείας, τα προηγούμενα χρόνια, οι - πρωτοφανούς όγκου - διαδηλώσεις και απεργίες σε ολόκληρη τη χώρα, ενάντια στο συστημικό – κρατικό έγκλημα των Τεμπών, οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό, τα μπλόκα κι ο αγώνας της αγροτιάς, δείχνουν πως και περισσή οργή υπάρχει στο λαό και στη νεολαία, και δυνατότητες και διάθεση για αντίσταση, διεκδίκηση κι αγώνα.
Εκεί ακριβώς είναι που βρίσκεται η διέξοδος για το λαό. Στο δυνάμωμα των λαϊκών και εργατικών αντιστάσεων, στην ανάπτυξη μαζικού κινήματος για ζωή και δικαιώματα, (για ζωή με δικαιώματα!), στη συγκρότηση του κινήματος αυτού, πολιτικά, ιδεολογικά, οργανωτικά. Και όχι στη «λύση» που τάχα θα φέρουν οι εκλογές, στην «αναμονή» τους, σε κοινοβουλευτικές αυταπάτες ή στη αναζήτηση νέων «σωτήρων». ‘Η, ακόμα, στο αίτημα για «απόδοση δικαιοσύνης», «διαφάνειας» ή και «κάθαρσης» της μπόχας των σκανδάλων, του σάπιου αυτού συστήματος, της εξάρτησης, της καταπίεσης και εκμετάλλευσης. Η διέξοδος βρίσκεται στην αντιπαράθεση με την πολιτική του συμβιβασμού και της υποταγής που προκρίνουν οι κάθε είδους εργατοπατέρες καθώς και οι δυνάμεις της επίσημης, συστημικής, ρεφορμιστικής Αριστεράς. Κόντρα στο «κλείσιμο» των αγώνων των εργαζόμενων, της νεολαίας, της αγροτιάς και σε κούφιες «αντεπιθέσεις» που καλύπτουν την υποστολή αυτή. ‘Η σε προτάσεις για μια «άλλη διαχείριση» και στα κάθε είδους «μεταβατικά προγράμματα». Περισσότερο απ΄ όλα, μέσα στους ίδιους τους αγώνες, απαιτείται η συμβολή στη συγκρότηση της ίδιας της εργατικής τάξης, σαν τάξη για τον εαυτό της, και στη διαμόρφωση της επαναστατικής κομμουνιστικής κατεύθυνσης, της εποχής μας.
Σας ευχόμαστε καλή επιτυχία στις εργασίες της Συνδιάσκεψης σας.
25/4/2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου