Το 2014, με αρμόδιο υπουργό τον Κ. Μητσοτάκη, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο
έρχονται αντιμέτωποι με ένα σύστημα αξιολόγησης που ζητά από τους
προϊστάμενους να βγάζουν το 15% των υφισταμένων τους «χαμηλής απόδοσης»
κάθε χρόνο. Αμέσως καταλαβαίνουν ότι υπάρχει κίνδυνος έως και απολύσεων
και βρίσκονται σε αναβρασμό. Οι κυρίαρχες παρατάξεις, σε ομοσπονδίες
και ΑΔΕΔΥ, αμέσως «βρίσκουν τη λύση». Αντί να καλέσουν σε μαζικές
απεργίες για την κατάργηση του νόμου εφευρίσκουν την απεργία-αποχή και
το «να μείνει ο νόμος στα χαρτιά», που στο εξής θα κάνουν ψωμοτύρι.
Σχεδόν καθολικά, λοιπόν, οι εργαζόμενοι απέχουν από την αξιολόγηση.
Την επόμενη χρονιά, η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλάζει το σύστημα αξιολόγησης και χωρίζει τους εργαζόμενους σε 8 κατηγορίες, εισάγει την ηλεκτρονική υποβολή και εκβιάζει τους προϊστάμενους αποκλείοντας όσους δεν συμμετέχουν από τις κρίσεις για τις θέσεις ευθύνης. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες επιμένουν στα ίδια, ενώ οι συνελεύσεις και τα καλέσματα για απεργία-αποχή από τα πρωτοβάθμια σωματεία είναι όλο και λιγότερα.
Την επόμενη χρονιά, η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλάζει το σύστημα αξιολόγησης και χωρίζει τους εργαζόμενους σε 8 κατηγορίες, εισάγει την ηλεκτρονική υποβολή και εκβιάζει τους προϊστάμενους αποκλείοντας όσους δεν συμμετέχουν από τις κρίσεις για τις θέσεις ευθύνης. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες επιμένουν στα ίδια, ενώ οι συνελεύσεις και τα καλέσματα για απεργία-αποχή από τα πρωτοβάθμια σωματεία είναι όλο και λιγότερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου