Τον λόγο θα έχουν μόνο οι ..."γνωρίζοντες";

0

 

Συνέλαβαν αγροτικό γιατρό στο Καστελόριζο, εν ώρα υπηρεσίας, παρόλο που ήταν ο μοναδικός στο, κατ' ευφημισμό, πολυδύναμο ιατρικό κέντρο.

Γιατί;
Επειδή απλώς περιέγραψε τις άθλιες συνθήκες ζωής και εργασίας ενός γιατρού σε ένα ακριτικό νησί, που, δυστυχώς, δεν διαφέρουν καθόλου από του καθηγητή, του δασκάλου, του οποιουδήποτε δημόσιου υπαλλήλου που πρέπει να προσφέρει τις υπηρεσίες του μακριά από το πατρικό του.
Πρώτο προβλήματα είναι η στέγαση, που εκτός του ότι είναι πανάκριβη και δυσεύρετη, τα περισσότερα οικήματα προσφέρονται μόνο για τη μη τουριστική περίοδο, με αποτέλεσμα να βλέπουμε εργαζόμενους να κοιμούνται σε αυτοκίνητα ή σκηνές. Τυχερός, θα έλεγε κάποιος, ήταν ο γιατρός μας στο Καστελόριζο που μπορούσε να μένει στο χώρο εργασίας του. Ωστόσο, το σπίτι που τον διαβεβαίωσαν ότι ήταν μια χαρά, απλώς …δεν κατοικούταν.

Όσο για τη δουλειά, οι συνθήκες ήταν εξίσου δραματικές. Δεν υπήρχε ειδικευμένος γιατρός, δεν μπορούσαν να γίνουν σημαντικές εργαστηριακές εξετάσεις, όπως, για παράδειγμα, τροπονίνη, δεν υπήρχε, όχι μόνο, διασώστης αλλά ούτε καν οδηγός ασθενοφόρου. Για αυτό και ο γιατρός έπρεπε να οδηγεί ο ίδιος το ασθενοφόρο, να καθυστερεί στους δρόμους, περνώντας ανάμεσα από τα τραπεζοκαθήσματα και τις κάθε λογής κατασκευές. Κατηγορήθηκε, μάλιστα, και για φθορά ξένης περιουσίας όταν το ασθενοφόρο "προσέκρουσε" σε τέντα που ήταν μέσα στο δρόμο.
Όμως για το νέο πειθαρχικό των δημοσίων υπαλλήλων, παράπτωμα δεν είναι να ζει και να εργάζεται κανείς σε αυτές τις συνθήκες. Παράπτωμα, και μάλιστα βαρύ, είναι να τις γνωστοποιεί και ..."να εκθέτει την υπηρεσία".
Προς γνώση και συμμόρφωση, λοιπόν, ο γιατρός οδηγήθηκε με χειροπέδες στην ασφάλεια, 2500 εκπαιδευτικοί είναι αντιμέτωποι με πειθαρχικά και διώξεις, η τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς καλά κρατεί, η αξιολόγηση προχωράει και στα σχέδια του συστήματος είναι και η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων.
Ή θα πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και θα παλέψουμε μαζικά και οργανωμένα ενάντια σε όλα αυτά ή θα βλέπουμε τις συνθήκες ζωής και δουλειάς μας να επιδεινώνονται δραματικά και με γοργούς ρυθμούς.
Δε θα σταματήσουν, αν δεν τους σταματήσουμε με τους αγώνες μας!

Α.Λ. 

https://taxikiporeia.blogspot.com/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αξιολόγηση: Για να θυμηθούμε οι παλιοί και να μάθουν οι καινούργιοι…

0

 

Το 2014, με αρμόδιο υπουργό τον Κ. Μητσοτάκη, οι εργαζόμενοι στο δημόσιο έρχονται αντιμέτωποι με ένα σύστημα αξιολόγησης που ζητά από τους προϊστάμενους να βγάζουν το 15% των υφισταμένων τους «χαμηλής απόδοσης» κάθε χρόνο. Αμέσως καταλαβαίνουν ότι υπάρχει κίνδυνος έως και απολύσεων και βρίσκονται σε αναβρασμό. Οι κυρίαρχες παρατάξεις, σε ομοσπονδίες και ΑΔΕΔΥ, αμέσως «βρίσκουν τη λύση». Αντί να καλέσουν σε μαζικές απεργίες για την κατάργηση του νόμου εφευρίσκουν την απεργία-αποχή και το «να μείνει ο νόμος στα χαρτιά», που στο εξής θα κάνουν ψωμοτύρι. Σχεδόν καθολικά, λοιπόν, οι εργαζόμενοι απέχουν από την αξιολόγηση.

Την επόμενη χρονιά, η νέα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αλλάζει το σύστημα αξιολόγησης και χωρίζει τους εργαζόμενους σε 8 κατηγορίες, εισάγει την ηλεκτρονική υποβολή και εκβιάζει τους προϊστάμενους αποκλείοντας όσους δεν συμμετέχουν από τις κρίσεις για τις θέσεις ευθύνης. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες επιμένουν στα ίδια, ενώ οι συνελεύσεις και τα καλέσματα για απεργία-αποχή από τα πρωτοβάθμια σωματεία είναι όλο και λιγότερα.

ολόκληρο το άρθρο της Α.Λ. στο μπλογκ της Ταξικής Πορείας »

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δύο εικόνες...

0

Δύο εικόνες τόσο συγκλονιστικές και τόσο διαμετρικά αντίθετες μεταξύ τους, σαν τα δύο άκρα αυτού που λέμε ανθρώπινη φύση. 

Από τη μια, οι φωτογραφίες κάποιων από τους διακόσιους κομμουνιστές που την πρωτομαγιά του 1944  πήγαιναν για εκτέλεση, όπως ακριβώς το φανταζόμασταν. Όπως ακριβώς μας το περιέγραψαν όσοι έζησαν εκείνα τα γεγονότα. Όπως ακριβώς τα διηγήθηκαν συγγραφείς και ποιητές και τα ζωντάνεψαν στην οθόνη σκηνοθέτες...

Σιγά μην έγιναν έτσι τα πράγματα, μας λέγανε..

Προϊόν μυθοπλασίας και τραβηγμένο όσο δεν πάει. Δεν ταιριάζουν όσα  μας λέτε στην ανθρώπινη φύση. Σε ποιόν χαρίζουν τη ζωή λίγο πριν την εκτέλεση  και λέει "όχι, δε θα αφήσω άλλον να εκτελεστεί στη θέση μου";  Ποιος μπορεί να αντικρίσει το εκτελεστικό απόσπασμα και, αντί να κάνει το σταυρό του για ένα θαύμα, να σηκώνει τη γροθιά του και με τα τελευταία του λόγια να εκφράζει τη σιγουριά  ότι η προσφορά του δε θα πάει χαμένη;

Ποιος μπορεί να αντέχει βασανιστήρια και να μην υπογράφει δήλωση;

Μόνο όποιος είναι πεισμένος ότι μπορεί να υπάρξει μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και δίνει ως και τη ζωή του γι' αυτό..

Μα και άλλοι πολέμησαν τον κατακτητή μάς λένε.. Σαν Έλληνες πολεμήσαμε... Φυσικά, κανείς δεν ισχυρίζεται ότι μόνο οι κομμουνιστές πολέμησαν. 

Μόνο που οι συγκεκριμένοι ήταν πολιτικοί κρατούμενοι από τον Μεταξά. Ζήτησαν να πάνε στο μέτωπο να πολεμήσουν και τους το αρνήθηκαν. Κι όταν ήρθαν οι Γερμανοί τους άφησαν στις φυλακές για να τους εκτελούν, σαν αντίποινα, κάθε φορά που είχαν θύματα...

Όσο για τους άλλους αντιστασιακούς, αυτούς που πάντα είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας, στιγμή δε δίστασαν να πουν στον Σκόμπι "στρατηγέ μου ιδού ο στρατός σας", για να φερθεί με αυτόν τον στρατό σαν σε κατακτημένη πόλη μετά από διαταγή του Τσόρτσιλ..

Η άλλη εικόνα τώρα, που σε κάνει να ντρέπεσαι και να αναρωτιέσαι πόσο μετράει για μας η ζωή η δική μας και του συναδέλφου μας...

Είναι δυνατόν να μαζεύονται εργάτες που δεν κάηκαν ζωντανοί από τύχη και να υπερασπίζονται τον εργοδότη τους; που για να γλιτώσει ένα ευτελές γι' αυτόν ποσό, έστειλε στο θάνατο πέντε εργάτριες;

Δυστυχώς είναι... Για ένα μεροκάματο καθημερινά μεγάλο μέρος της εργατικής τάξης ρισκάρει τη ζωή του.

Κι όσο θα λείπουν τα σωματεία που θα κάνουν τους εργαζόμενους να πιστέψουν στη δύναμή τους, που δεν θα τους καλλιεργούν αυταπάτες για τους νόμους, την επιθεώρηση εργασίας, τη δικαιοσύνη, την αλλαγή των συσχετισμών μετά από κάθε είδους εκλογές, όσο ο καθένας θα είναι μόνος του απέναντι στον εργοδότη του, η κατάσταση μπορεί να γίνει ακόμα χειρότερη. 

Στους μαζικούς αγώνες βρίσκεται η προοπτική  λοιπόν. 

Αν δεν μας αρέσει η δεύτερη εικόνα ας παλέψουμε να την εξαλείψουμε.

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Είμαι ένας ευαίσθητος άνθρωπος (;)

0

Πονάω μέσα μου για κάθε κακό που ακούω στις ειδήσεις, κυρίως αν αφορά συμπατριώτες μου, όμως δε θεωρώ καθήκον μου να κάνω κάτι ενάντια στις αιτίες που το δημιουργούν.
Στη δουλειά μου, στο νοσοκομείο, ξέρω ότι οι τεράστιες ελλείψεις προσωπικού στοιχίζουν ανθρώπινες ζωές, όμως εγώ κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα μπορώ, (ξέροντας ότι αυτό που μπορώ απέχει πολύ και από το άριστο, καμιά φορά και από το αναγκαίο) και μέχρις εκεί.
Έχω κάθε δικαίωμα να κρίνω και να κατακρίνω τα κακώς κείμενα, καμιά υποχρέωση να παλέψω να τα αλλάξω.
Όταν αδικούμαι προσωπικά στη δουλειά, θεωρώ ότι το γεγονός θα έπρεπε να αφορά τούς συναδέρφους μου, γιατί σήμερα αδικούμαι εγώ, αύριο αυτοί, κάτι που όμως δεν έκανα εγώ όταν αδικήθηκε ο προηγούμενος συνάδερφος και μάλλον δε θα κάνω όταν θα αδικηθεί ο επόμενος.
Στην αξιολόγηση πήρα μέρος, παρόλο που η αναξιοκρατία είναι παρούσα παντού, όχι γιατί ελπίζω ότι αυτό θα αλλάξει, αλλά γιατί φοβάμαι μη γίνω στόχος.
Το μέλλον μου, αλλά κυρίως το μέλλον των παιδιών μου, προμηνύεται μαύρο κι άραχνο κι εγώ. απλώς εύχομαι κάτι να αλλάξει. Ποιανού υποχρέωση είναι άραγε. να φροντίσει το παιδί μου να έχει τη δυνατότητα να βρει δουλειά ανάλογη των προσόντων του και να μην πληρώνεται με το βασικό μισθό;
Χρειάζομαι αύξηση στο μισθό μου και καλύτερες συνθήκες δουλειάς και όσο περιμένω υπομονετικά να γίνει αυτό, τόσο η κατάσταση χειροτερεύει κι εγώ κατηγορώ τούς συνδικαλιστές, την Αριστερά, κι όποιον δεν ανακαλύπτει ένα έξυπνο σίγουρο και γρήγορο σχέδιο, χωρίς ρίσκο, χωρίς αγώνες που θα μας εξασφαλίζει σίγουρη νίκη..
Πιστεύω στη δικαιοσύνη, αλλά δεν παλεύω κατά της αδικίας.
Κάποια χιλιόμετρα μακρύτερα γίνεται μια γενοκτονία. Έναν περήφανο λαό, πάνε να τον εξαφανίσουν με κάθε τρόπο, αυτοί που είναι στη σωστή πλευρά της ιστορίας. Δεν υπάρχει έγκλημα πολέμου και ειρήνης που να μην το έχουν διαπράξει οι ισραηλινοί. Φυσικά οι κυβερνήσεις και τα μεγάλα ΜΜΕ δεν είδαν τίποτα, ή μάλλον, βλέπουν ένα κράτος να αντιμετωπίζει τρομοκράτες. Εγώ όμως που αναρωτιόμουν τι κάνανε οι ευαίσθητοι άνθρωποι το 1922, όταν η γιαγιά μου και ο παππούς ήταν στη θέση των Παλαιστινίων, τι κάνω;
Θα πάω στην πορεία στην Αμερικανική και Ισραηλινή πρεσβεία το Σάββατο 17 Μαΐου ή απλώς θα λυπάμαι;
Η ευαισθησία είναι νομίζω μια κατάσταση που σε ωθεί να παλέψεις για ότι δεν σου αρέσει.
Διαφορετικά δεν είσαι ευαίσθητος, αλλά "ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος, κέρδος ποτέ μα από παθήματα γεμάτος, που συνηθίζει την κάθε βρομιά, αρκεί να έχει γεμάτο τον τορβά.
Κι επαναστάσεις στα όνειρά του αναζητεί."
Που λέει πολύ σωστά το γνωστό τραγούδι

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Γιατί να απεργήσω την Τετάρτη 9 Απρίλη;

0

Γιατί απήργησα στις 28 Φλεβάρη και είδα με τα ίδια μου τα μάτια τη δύναμη που έχει ο οργανωμένος αγώνας. 

Γιατί δε θέλω να υποτιμούν τη νοημοσύνη μου και να μου λένε ότι θέλουν να προσλάβουν εργαζόμενους στα νοσοκομεία κι αυτοί δεν έρχονται. Κι άρα δε φταίνε αυτοί που θα δουλεύω με ακόμα πιο έντονους ρυθμούς.

Γιατί μου δίνουν αύξηση 17 ευρώ το μήνα και λένε ότι, μαζί με τα 40 ευρώ που μου δώσανε πέρσι, είναι σαν να πήρα 13ο μισθό την ώρα που κλείνουν σύμβαση με τον Ερυθρό Σταυρό και δίνουν 2,2 εκ ευρώ για 2 χρόνια για 25 εργαζόμενους.,

Γιατί την ώρα που οι τιμές στα super market αλλάζουν κάθε βδομάδα και είναι υψηλότερες σε όλη την Ευρώπη θα δώσουν 8,2 εκ. ευρώ για διαφημίσεις που θα καταπολεμήσουν την ακρίβεια.

Γιατί δεν είμαι έρμαιο της κάθε κυβέρνησης, αλλά εργαζόμενη που οφείλω στον εαυτό μου και στους δικούς μου κυρίως, να παλέψω μαζί με όσους έχουμε κοινά συμφέροντα για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

Γιατί όπως μπόρεσαν οι προηγούμενες γενιές να κερδίσουν αυτά που σήμερα εμείς αφήσαμε να μας πάρουν πίσω, μπορούμε και εμεις.

Γιατί μιλούν και προετοιμάζονται για τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο και εμεις δεν έχουμε το δικαίωμα να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε ή να μη θεωρούμε χρέος μας να παλέψουμε για να ζήσουν τα παιδιά μας ή να μην καταστραφεί η ανθρωπότητα.

Ναι, όλα αυτά εξαρτώνται από τον καθένα μας.

Δε θα σταματήσουν αν δεν τους σταματήσουμε. Με τους αγώνες μας μπορούμε να τους νικήσουμε.

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μπορούμε άραγε να ζήσουμε χωρίς προστάτες;

0

    Ο κυριότερος λόγος για τον οποίο κάποιοι θεωρούν ότι πρέπει να είμαστε μέρος της Ε.Ε είναι ότι είμαστε μια μικρή και αδύναμη χώρα που, χωρίς προστάτες,  "θα μας επιτεθεί η Τουρκία" και θα χάσουμε την ελευθερία μας. Για τον ίδιο λόγο πρέπει να είμαστε και μέλη του ΝΑΤΟ και να κάνουμε συμμαχίες ως και με το Διάβολο (Ισραήλ).

    Και; Λύσαμε το πρόβλημά μας; Όχι. Επίσης για τον ίδιο λόγο πρέπει να αγοράζουμε συνεχώς όπλα, γιατί οι ίδιοι που μας λένε ότι είναι "μονόδρομος" οι συμμαχίες, μας ενημερώνουν ότι "αν γίνει το κακό", μάλλον οι σύμμαχοι θα μας αφήσουν μόνους, οπότε πρέπει να χουμε όπλα να πολεμήσουμε... Τα οποία όπλα χρησιμοποιούνται για τα συμφέροντα των "συμμάχων", τον καιρό της "Ειρήνης".

    Με δύο λόγια, η προστασία που χρυσοπληρώνουμε δε διαφέρει και πολύ από αυτή των κάθε είδους εξαρτημένων από τα μεγάλα αφεντικα.

    Ο λαός, λοιπόν, δεν μπορεί να αφήνει την τύχη του σε αυτούς, σε αντίθεση με την αστική τάξη που στηρίζει την ύπαρξή της σε αυτή τη σχέση εξάρτησης. Που ξεπουλάει, κυριολεκτικά, τον τόπο για ένα καλό δικό της μερτικό.

    Ο λαός πρέπει να παλέψει για την Ανεξαρτησία της χώρας. Για σχέσεις φιλίας με τους γειτονικούς λαούς. Για να γίνει αφέντης στον τόπο του. Για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο... Μπορούμε  λοιπόν να ζήσουμε χωρίς προστάτες! Οι προστάτες δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς εμάς.

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Απέχουμε από τις ευρωεκλογές και συμμετέχουμε στους αγώνες για να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής και δουλειάς μας

0

 

Η δημοκρατία, δυστυχώς, για πολλούς είναι συνώνυμη με τη συμμετοχή στις εκλογές. Όποτε ο ταξικός μας αντίπαλος μας καλεί, πρέπει να δίνουμε το παρόν στις κάλπες και μετά ήσυχα - ήσυχα να "κλαίμε τη μοίρα μας", ως τις επόμενες εκλογές, που μπορεί να είμαστε πιο τυχεροί...

Ακόμα πιο δυσάρεστο είναι το γεγονός, ότι πιο εκλογολάγνοι το τελευταίο διάστημα, κατάντησαν οι αριστεροί. Που ενώ, από τη μια - και σωστά - λένε ότι η Ε.Ε εξυπηρετεί τα συμφέροντα των μονοπωλίων, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει κάτι καλό για τους λαούς, (κυρίως των εξαρτημένων χωρών σαν τη δική μας), ότι έχει κυρία ευθύνη για τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού, για τον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία, για τη φτωχοποίηση του λαού μας, κι ένα σωρό άλλα κακά, άρα μόνη λύση είναι η έξοδος της χώρας από τη λυκοσυμαχία - όπως τη λένε - ώσπου να 'ρθει εκείνη η ώρα όμως, ένας ευρωβουλευτής απ' το συγκεκριμένο κόμμα, είναι μεγάλη βοήθεια για το λαό... Τι καλύτερος ορισμός για το τι σημαίνει "καλλιέργεια εκλογικών αυταπατών". 

Πόσες φορές δεν είδαμε, αγώνες να σταματούν ή να μη δίνονται, γιατί πέσανε σε προεκλογική περίοδο; Ακόμα και η καταγγελία της γενοκτονίας στη Γάζα, για μερικούς είναι μικρότερης σημασίας απ' το κυνήγι του ψήφου.. Γι αυτό και δεν συμμετέχουν σε διαδηλώσεις, σε προεκλογικές περιόδους. Κατά τ' αλλα τους φταίει ο λαός.. που συνεχώς έχει την ευκαιρία να διορθώσει την ψήφο του και δεν το κάνει. 

Πειράζει η πολιτική Αποχή λοιπόν και καλά κάνει, γιατί είναι θέση. Γιατί απονομοποιεί το ευρωκοινοβούλιο και τη συμμετοχή της χώρας στην Ε. Ε, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου και που μόνο δεινά φέρνει στους λαούς. Δεν είναι τυχαίο ότι δαπανούνται τεράστια ποσά για διαφημίσεις που θέλουν να μας επηρεάσουν να "ψηφίσουμε ότι να' ναι", αρκεί να συμμετέχουμε. Άλλωστε αυτό το "ότι να' ναι", το να ψηφίζεις δηλαδή, χωρίς να το ψάχνεις και πολύ, είναι το καλύτερο για τους αστούς. Εκτός του ότι το 99% των κομμάτων εξυπηρετουν τα συμφέροντά τους, το να ανακαλύψεις αυτό που παλεύει για σένα έχει πιθανότητες μικρότερες απ' το να κερδίσεις λαχείο...

Στους λαϊκούς αγώνες η προοπτική λοιπόν, και όχι στα κοινοβούλια και τη συνδιαλλαγή. 

Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τη ζωή μας δε θα ήταν νόμιμες. 

Με αγώνες κατακτάμε τα δικαιώματά μας.

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεν είναι "άμυνα" αυτό....Είναι γενοκτονία...

0

Εδώ και 7 μήνες ακούμε για το "δικαίωμα του Ισραήλ να αμυνθεί απέναντι στους τρομοκράτες της Hamas", που σχεδόν στα "καλά καθούμενα", του επιτέθηκαν ...
Κατ'αρχην το Ισραήλ είναι το μόνο κράτος που δεν έχει σύνορα, γιατί συνεχώς επεκτείνεται, εδώ και 75 χρόνια, σε βάρος τόσο των Παλαιστινίων όσο και άλλων Αραβικών χωρών.
Για να υπερασπιστεί, λοιπόν, τα σύνορα που δεν έχει, μόνο τον πρώτο μήνα, έριξε στη Γάζα περισσότερες βόμβες από όσες οι ΗΠΑ στο Αφγανιστάν σε ένα χρόνο.
Ισοπέδωσε τα κτήρια που μείνανε..
Βομβάρδισε νοσοκομεία, σχολεία, εκκλησίες..
Άφησε χωρίς νερό, φαγητό, ηλεκτρικό, φάρμακα και ήδη πρώτης ανάγκης, όσους δε σκότωσε ακόμη...
Δεν αφήνει την διεθνή βοήθεια να φτάσει στους άμαχους...
Παγιδεύει εκρηκτικά σε παιχνίδια και κονσέρβες..
Σκότωσε εκατοντάδες δημοσιογράφους, γιατρούς απεσταλμένους του ΟΗΕ, εργαζόμενους σε ΜΚΟ...
Οι μετρημένοι νεκροί είναι πάνω από 35.000, με τα μικρά παιδιά και τις γυναίκες, περισσότερους από τους μισούς... Τόσος άμαχος νεκρός πληθυσμός δεν έχει υπάρξει ξανά. Οι πραγματικοί νεκροί είναι πολλαπλάσιοι...
1.300.000 άνθρωποι είναι εγκλωβισμένοι στη Γάζα χωρίς έξοδο διαφυγής...
Για όσους είναι με τη "σωστή πλευρά της ιστορίας", ίσως το "παράκανε λίγο"... Για όλους εμάς τους άλλους είναι γενοκτονία και πρέπει να τους σταματήσουμε... Οι λαοί, με την αλληλεγγύη τους, σώζουν τους άλλους λαούς... Να κλιμακωθούν οι διαδηλώσεις!

Από τη θάλασσα μέχρι τον ποταμό, κράτος ενιαίο Παλαιστινιακό!

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ποιον και γιατί κατηγορεί ο κ Καλλιάνος;

0

Με θεούς και δαίμονες τα έχει βάλει, τις τελευταίες μέρες, ο βουλευτής της Νεας Δημοκρατίας, με αφορμή την επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του πατέρα του. 

Όχι, δεν περίμενε ώρες στα επείγοντα μέχρι να τον εξετάσουν οι γιατροί, ώρες για να βγουν οι εξετάσεις αίματος, ώρες για ακτινολογικές ή αξονικές, κι αν δεν υπάρχει κρεβάτι στην κλινική που έπρεπε να εισαχθεί, λίγες ωρίτσες ακόμη, μέχρι να βρεθεί κρεβάτι κάπου αλλού... Σύνολο 15 ως 20 ώρες, για τους κοινούς θνητούς... Για πατεράδες βουλευτών, βέβαια, οι χρόνοι συντομεύουν στους απολύτως απαραίτητους... 

Μήπως τότε τον "παραμέλησαν", κατά τη νοσηλεία του, λόγω φόρτου εργασίας; Επειδή ήταν πολλοί οι άρρωστοι και λίγοι οι νοσηλευτές και οι γιατροί; Όλοι καταλαβαίνουμε ότι για έναν πατέρα βουλευτή και γιατρού όλοι θα κάνανε ότι μπορούσαν. Άλλωστε και οι ίδιοι δεν είναι ότι δεν πήραν τις πληροφορίες τους από πριν για το ποιά κλινική και πιο νοσοκομείο να διαλέξουν.. 

Τότε, λοιπόν, ποιό το πρόβλημα; Σύμφωνα με τον αδερφό του βουλευτή, γιατρό στο επάγγελμα, ο πατέρας τους έπρεπε να μεταφερθεί σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας, πράγμα που δεν έγινε με αποτέλεσμα να μειωθούν οι πιθανότητες που είχε να πάει καλύτερα. Οι θεράποντες γιατροί δεν το θεώρησαν απαραίτητο, ή δεν ξέρω, αν υπήρχε κιόλας άδειο κρεβάτι σε ΜΑΦ, κι ούτε βέβαια μπορώ να πω ποιος έχει δίκιο. 

Όμως δεν μπορώ να μη θημηθώ τα χειροκροτηματα του κ. Καλλιανού, όταν ο πρωθυπουργός έλεγε στη βουλή ότι δεν υπάρχουν έρευνες που να αποδεικνύουν ότι οι διασωληνωμένοι που νοσηλεύονται σε ΜΕΘ έχουν καλύτερη πρόγνωση από όσους νοσηλεύονται σε κοινούς θαλάμους. Ούτε επίσης θυμάμαι να διαφώνησε ποτέ με την άποψη της κυβέρνησης ότι οι νεκροί της πανδημίας, ή κατέληγαν, επειδή δεν εμβολιάστηκαν, ή αν εμβολιάστηκαν, ήταν τόσο επιβαρυμένη η υγεία τους, που τι να σου κάνει και η επιστήμη... Δεν ξέρω πόση παρηγοριά μπορεί να νιώσει αν του πούμε πόσα κρεβάτια ΜΕΘ παρέλαβε η κυβέρνηση και πόσα τα έκανε, ή πόσους γιατρούς και νοσηλευτές λέει ότι προσέλαβε... Άλλωστε, ακόμα και τώρα, δεν άλλαξε το αφήγημα γι αυτόν... Το πρόβλημα το εντοπίζει σε γιατρούς (αυτούς που ως χθες κατέτασε στους "άριστους"), που γενικά, άνθρωποι είναι , και μπορεί να κάνουν λάθη, όχι στους δικούς του ανθρώπους όμως... 

Οπότε ας μην έχουμε καμία αυταπάτη. Οι κυβερνώντες θα συνεχίσουν το έργο τους. 

Θα κάνουν όλο και πιο δύσκολη την πρόσβαση του λαού στα νοσοκομεία και χειρότερες τις συνθήκες δουλειάς μας. Αν θέλουμε κάτι άλλο θα πρέπει να το κατακτήσουμε με αγώνες.

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι αστυνομικοί, ή θα σκοτώνουν, ή θα αφήνουν άλλους να σκοτώνουν, μπρος στα μάτια τους, χωρίς να κάνουν τίποτα;

0

Αυτά τα δύο "ακραία" ενδεχόμενα φαίνεται να είναι τα μοναδικά, για δύο κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης: Τον πρώην Υπουργό Μηταράκη, που είπε ότι αν ο αστυνομικός πυροβολούσε το δράστη, πριν σκοτώσει το θύμα θα πήγαινε άδικα στη φυλακή νέος άνθρωπος. Και τον Α. Γεωργιάδη, ο οποίος μας κατηγόρησε ότι, είτε δρούσε, είτε δε δρούσε η αστυνομία, εμείς θα την κατηγορούμε. Κι αν θέλουμε περισσότερη ασφάλεια θα πρέπει να δεχτούμε και περισσότερες κάμερες... Περίπτωση λοιπόν να προστατέψουν το θύμα και να αφοπλίσουν το δράστη, κυνικά παραδέχονται, ότι δεν υπάρχει... Δεν είναι αυτός ο ρόλος της αστυνομίας, όπως πιστεύουν, αφελώς, μερικοί. Τρίτο στέλεχος, ο Μαντούβαλος (πρώην βουλευτής), μας ζητά να μην βασανίζουμε τον πρωθυπουργό, που χίλια καλά μας έχει κάνει, κάθε φορά που κάτι πάει στραβά...

Όσο για πολλούς δημοσιογράφους, σχεδόν μας είπαν ότι αφού την είχε βάλει στο μάτι και τη συγκεκριμένη φορά να τη γλίτωνε, κάποια στιγμή δε θα το απέφευγε το μοιραίο.
Τέλος, δεν έλειψαν και οι συμβουλές από "ειδικούς" που πρότειναν στις γυναίκες που έχουν πρόβλημα, να μην δείχνουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ότι περνάνε καλά γιατί αυτό προκαλεί το θύτη. Ατομική ευθύνη του θύματος σαν να λέμε...

Καμιά κουβέντα, στις τόσες ώρες τηλεοπτικών εκπομπών, για το που μπορεί να βρει την κάθε είδους στήριξη που χρειάζεται, η γυναίκα που κακοποιείται, για να φύγει από το κακοποιητικό περιβάλλον και να συνεχίσει τη ζωή της με ασφάλεια.. Πολύ απλά, γιατί παρόλο που οι γυναικοκτονίες αυξάνονται δραματικά, χρόνο με το χρόνο, οι αρμόδιοι δε νοιάζονται να σώσουν ζωές. Αφήνουν τα υποψήφια θύματα στην ατυχία τους και κατηγορούν την οικογένεια, το σχολείο, τις κακές παρέες, την κακιά την ώρα...

Όμως η κυρία ευθύνη ανήκει στο απάνθρωπο σύστημα που ζούμε, για το οποίο οι εργάτες, οι πρόσφυγες, οι μετανάστες, οι Ρομά, τα άτομα της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας κ.α., είμαστε αναλώσιμοι. Η ζωή μας δε μετράει. Όταν το καταλάβουμε και αρχίσουμε να διεκδικούμε, μαζικά κι οργανωμένα, καλύτερες συνθήκες ζωής και δουλειάς κάτι θα αρχίσει να αλλάζει προς το καλύτερο.

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι ζωές μας είναι πολύτιμες για μας! Για το σύστημα και τις κυβερνήσεις του αξίζουν πιο λίγο κι από ένα φτηνό φάρμακο!

0

 Οι ζωές μας είναι πολύτιμες για μας!

 Για το σύστημα και τις κυβερνήσεις του αξίζουν πιο λίγο κι από ένα φτηνό φάρμακο!

 

    Την Κυριακή 10/3, ένας καρκινοπαθής έβαλε τέρμα στη ζωή του, στο Ηράκλειο της Κρήτης, γιατί δεν άντεχε άλλο να περιμένει ενα φάρμακο για τη χημειοθεραπεία του.... Ενα φάρμακο, που του ζήτησαν να βρει μόνος του (!) ενώ ήταν σε έλλειψη, κι ενώ υπέφερε από αφόρητους πόνους.

    Ο υπουργός Υγείας, Γεωργιάδης μόνο που δεν κατηγόρησε τον αυτόχειρα για "ανυπομονησία", αφού δεν... έλλειψε δα και για πολύ καιρό το συγκεκριμένο φάρμακο...

    Οι ελλείψεις φαρμάκων, και μάλιστα αυτών που έχουν πολύ χαμηλή τιμή, γίνονται όλο και συχνότερες. Δεν πέρασε πολύς καιρός που δε βρίσκαμε παιδικά σιρόπια και πενικιλίνες, σε περίοδο έξαρσης των ιώσεων, με τους γονείς μικρών παιδιών να είναι σε απόγνωση και να μην ξέρουν τι να κάνουν... Το πρόβλημα "αντιμετωπίστηκε" με την αύξηση της τιμής των φαρμάκων που ήταν σε έλλειψη, μια και στην Ελλάδα ήταν φτηνά, οπότε οι παραγωγοί τους είχαν περισσότερο κέρδος αν τα πουλούσαν στο εξωτερικό... Τι να έκαναν λοιπόν, να πήγαιναν ενάντια στο συμφέρον τους;... 

    Το υπουργείο ουδέποτε εξήγησε για πιο λόγο ο ΥΦΕΤ δεν έχει επάρκεια σε φάρμακα που είναι απολύτως απαραίτητα και δεν αντικαθίστανται και από κάποιο άλλο σκεύασμα. Οπως π.χ το Θάλλιο σε κάποιες ψυχιατρικές παθήσεις, που αφήνουν ασθενείς χωρίς θεραπεία... Δεν του ζήτησε και κανείς το λόγο βέβαια... Είναι τόσο άσχημη η κατάσταση στην Περίθαλψη, που δεν ξέρει κανείς τι να πρωτοπεί!

     Πόσοι άνθρωποι, άραγε, δεν επιδεινώνουν την υγεία τους, περιμένοντας ραντεβού ή για να βγουν τα αποτελέσματα από βιοψίες, να κάνουν προγραμματισμένο χειρουργείο, ή να ξεκινήσουν χημειοθεραπείες, ή ακτινοβολίες;

    Λαός και εργαζόμενοι πρέπει να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας! Και να παλέψουμε για ίση, πλήρη και δωρεάν Περίθαλψη, για όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις! Δεν μπορούμε να περιμένουμε απ' αυτούς που μας θυσιάζουν, με κάθε ευκαιρία, ότι θα αλλάξουν!

Α.Λ.

Νοσηλεύτρια 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι λαοί δεν είναι για να κλαίνε τη μοίρα τους αλλά για να παλεύουν να την αλλάξουν

0

Όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα και αυτών των εκλογών (οι έδρες του πρώτου κόμματος, η διαφορά από το δεύτερο, τα κόμματα που θα μπουν στη βουλή κ.ά.), δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η επίθεση στο λαό και τους εργαζόμενους θα ενταθεί.

Ό,τι κι αν υπόσχονται οι διάφοροι διεκδικητές της ψήφου μας, η Κομισιόν δεν αφήνει καμία αμφιβολία. Περισσότεροι φόροι για να βγουν τα πλεονάσματα, που θα πηγαίνουν κατευθείαν στην αποπληρωμή του χρέους (το οποίο συνεχώς αυξάνεται), καμιά αύξηση μισθού (ούτε καν ξεπαγωμα τριετιών), πλειστηριασμοί και κατασχέσεις, επιδείνωση των συνθηκών εργασίας όσων συνεχίζουν να δουλεύουν, μείωση κοινωνικών δαπανών και πολλά άλλα, θα είναι το πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης.

Δεν υπάρχει κανένα κόμμα που (ακόμα κι αν ήθελε) να μπορεί να αντιπαλέψει αυτή την επίθεση με προτάσεις νόμου στη βουλή που δήθεν θα εξυπηρετούν το λαό. Το πρόβλημα δεν είναι ότι οι κυβερνήσεις δεν ξέρουν τις ανάγκες του λαού, αλλά ότι δε θέλουν να τις ικανοποιήσουν.

Τα δικαιώματά μας για αξιοπρεπή ζωή και δουλειά δεν κερδίζονται στη βουλή, αλλά στο δρόμο.

Μόνο με Οργάνωση, Αντίσταση και Διεκδίκηση, με κοινή δράση και συντονισμό των δυνάμεων που αναφέρονται στο κίνημα θα παλέψουμε με καλύτερους όρους και θα πετύχουμε νίκες.

Στηρίζουμε την κατεύθυνση του αγώνα, κόντρα σε εκλογικές και κοινοβουλευτικές αυταπάτες. Στηρίζουμε-ψηφίζουμε ΚΚΕ(μ-λ).

Μόνο στους δρόμους μπορούμε να αλλάξουμε τους ταξικούς συσχετισμούς υπέρ μας και να βελτιώσουμε τη ζωή μας.

Α.Λ. - νοσηλεύτρια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεν έχουμε εκλογικές αυταπάτες. Δεν χαρίζουμε την ψήφο μας σε εχθρούς ούτε σε ψεύτικους φίλους

0

Ένας μήνας έμεινε για τις εκλογές στον οποίο και τι δεν θα δουν τα μάτια μας και δεν θ' ακούσουν τ' αυτιά μας. Παρέλαση καθημερινή θα κάνουν στους δέκτες των τηλεοράσεών μας εκατοντάδες υποψήφιοι σωτήρες, που μια όπως έχει η κατάσταση διεθνώς, τίποτα καλό δεν μπορεί να περιμένει ο λαός θα προσπαθήσουν να μας πείσουν ότι μ' αυτούς και με το κόμμα τους θα υποφέρουμε μεν για το καλό μας δε.

Αυτοδυναμία θέλει η ΝΔ γιατί τα κατάφερε, λέει, καλά στη διαχείριση κρίσεων την τελευταία τετραετία.! Με τόσους ανασταλτικούς εξωτερικούς παράγοντες, όπως πανδημία, φωτιές, πλημμύρες σεισμοί, έγκλημα στα Τέμπη, πόλεμος ,ακρίβεια  και πολλά άλλα, είμαστε ακόμη ζωντανοί... τουλάχιστον οι περισσότεροι. Μην ξεχνάμε πως 36.000 ήταν οι νεκροί από την πανδημία.

Εκατομμύρια στρέμματα δασών , καλλιεργήσιμων εκτάσεων καμένα, χιλιάδες σπίτια και μαγαζιά καμένα και πλημμυρισμένα, εκατοντάδες χιλιάδες ιδιοκτήτες σπιτιών στο όριο να χάσουν τη μοναδική τους κατοικία για λίγες χιλιάδες ευρώ, πολλοί τα έχουν χάσει ήδη, εργαζόμενοι κυρίως νέοι που αμείβονται με φιλοδώρημα αντί για μισθό είναι λίγες μόνο από τις επιτυχίες της κυβέρνησης για τις οποίες ζητά την ψήφο μας για να κάνει την κατάσταση ακόμα χειρότερη.

Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την ελπίδα που δεν ήρθε. Τώρα, το κύριό του σύνθημα είναι δικαιοσύνη παντού! Προοδευτική κυβέρνηση με κόμματα που δέκα χρόνια πριν κατηγορούσε για τα μνημόνια που έφεραν και για το ότι με τη διακυβέρνησή τους ρήμαξαν τον τόπο. Τώρα άραγε άλλαξαν; Γιατί όχι; Άλλωστε και στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ εκατοντάδες είναι τα στελέχη που κάποια χρόνια πριν ήταν σ' αυτά τα κόμματα και σ' αυτές τις κυβερνήσεις...

Το ΠΑΣΟΚ ΚΙΝΑΛ θέλει να το ψηφίσουμε για να συγκυβερνήσει με κάποιον από τους δύο...

Το Κ.Κ.Ε. τώρα μας λέει πως όσο πιο δυνατό θα είναι αυτό στη βουλή, τόσο πιο δυνατός ο λαός εκτός βουλής. Δηλαδή; Θ' αυξηθούν τα μεροκάματα και οι μισθοί; Θα μειωθούν τα εργοδοτικά εγκλήματα με τις προτάσεις νόμου που θα κατεβάζει η κοινοβουλευτική του ομάδα επειδή θα παίρνει περισσότερους ψήφους; Δεκαετίες τώρα το κόμμα αυτό δε δίνει τη μάχη εκεί που μπορεί να κερδηθεί από τους εργαζόμενους... στους χώρους δουλειάς. Με κύριο σύνθημα ο νόμος θα μείνει στα χαρτιά σαλπίζει λήξη αγώνων, αφήνοντας εκτεθειμένους τους εργαζόμενους.

Οι εκλογές είναι το γήπεδο των αντιπάλων. Η κυβέρνηση που θα βγει, όποια κι αν είναι, θα συνεχίσει και θα εντείνει την ίδια αντιλαϊκή πολιτική.

Το δικό μας γήπεδο είναι αυτό των μαζικών κι ανυποχώρητων αγώνων. Είναι η οργάνωση η αντίσταση και η διεκδίκηση.Γι' αυτό και πρέπει να ενισχύσουμε δυνάμεις όπως το ΚΚΕ (μ-λ) που παλεύουν με συνέπεια γι' αυτό. Που ήταν και θα είναι στην πρώτη γραμμή κάθε μικρής και μεγάλης μάχης που δίνουν λαός κι εργαζόμενοι .

Χαμένη ψήφος είναι αυτή που δίνεται σε εχθρούς και ψεύτικους φίλους.

Χωρίς εκλογικές αυταπάτες, ψηφίζουμε Κ.Κ.Ε (μ-λ)

Α.Λ. νοσηλεύτρια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι αγώνες θα βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής και δουλειάς μας, όχι η αξιολόγηση

0

Στην αρχή ήταν η «προσωπική ευθύνη» του σταθμάρχη που έφταιγε για την τραγωδία στα Τέμπη, μετά προστέθηκε η ευθύνη άλλων δύο σταθμαρχών και του υπεύθυνου που βγάζει τις βάρδιες και, τέλος, τα «think tanks» κατέληξαν ότι η άρνηση των εργαζόμενων να αξιολογηθούν είναι η μήτρα όλων των κακών που ταλανίζουν τον τόπο. (Ας μη σχολιάσουμε, βέβαια, το ότι κάθε χρονιά μας λένε πως η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζόμενων στο δημόσιο δεν ακούει τους «κακούς συνδικαλιστές» και συμμετέχει στην αξιολόγηση).

Μ’ αυτή τη λογική, λοιπόν, όσα μέτρα προστασίας κι αν έπαιρνε το κράτος, ως όφειλε αλλά δεν έκανε, ο «άξιος υπάλληλος» δεν τα έχει ανάγκη, μπορεί και χωρίς αυτά. Άλλωστε εκεί φαίνεται η αξία του. Αν η εργοδοσία φρόντιζε για τη ζωή του εργαζόμενου ή του χρήστη των υπηρεσιών, το κόστος θ’ ανέβαινε πολύ, μας λένε, άρα θα έπρεπε να μειωθεί το προσωπικό, άρα να αυξηθεί η ανεργία. Εν ολίγοις, στον καπιταλισμό ή θα έχεις δουλειά με ρίσκο ή δεν θα ‘χεις. Εκτός αν είσαι «άξιος» οπότε έχεις τα μάτια σου 24 (τα 14 δεν αρκούν) και «ισοφαρίζεις» τα μέτρα ασφάλειας και προστασίας.

Με τη δική τους «λογική», βέβαια, δεν εξηγείται πώς τα «εργατικά ατυχήματα» (εργοδοτικά εγκλήματα δηλαδή) αυξάνονται τόσο δραματικά τα τελευταία χρόνια κυρίως στον ιδιωτικό τομέα όπου η αξιολόγηση είναι καθημερινή. Εκεί φταίει «η κακιά ή ώρα». Η εντατικοποίηση της δουλειάς, το άγχος, το ότι τα χρήματα τελειώνουν πολύ πριν τελειώσει ο μήνας, σε καμιά περίπτωση δεν φταίνε...

Αν λοιπόν δεχτούμε με χαρά και στον δημόσιο τομέα τις μεσαιωνικές συνθήκες του ιδιωτικού, προσπαθούμε να είμαστε καλοί με τη διοίκηση, δεν διεκδικούμε βελτίωση των συνθηκών εργασίας (αφού θα έπρεπε να μας αρκεί το ότι έχουμε μια δουλειάς απ’ την οποία πληρωνόμαστε στην ώρα μας), δεχόμαστε να δουλεύουμε απλήρωτοι όταν το χρειάζεται η υπηρεσία, τότε θα πάρουμε καλό βαθμό και όλα, μαγικά, θα γίνουν καλά.

Τι κι αν στα νοσοκομεία ξέρουμε ότι οι περισσότεροι απ’ τους 36.000 νεκρούς της πανδημίας και πολλοί απ’ την υπόλοιπη νοσηρότητα θα ζούσαν αν ήμασταν πιο πολλοί, αν είχαμε περισσότερα κρεβάτια ΜΕΘ και επιπλέον κοινές κλίνες;

Τι κι αν στα σχολεία είναι αδύνατο να μορφωθούν τα παιδιά σε αίθουσες με 28 μαθητές;

Τι κι αν οι περισσότερες δημόσιες υπηρεσίες έχουν τεράστιες ελλείψεις προσωπικού;

Τι κι αν όλα δουλεύουν για ν’ αυγατίζουν τα κέρδη τους οι ιδιώτες;

Για όλα φταίει η έλλειψη αξιολόγησης.

Με το που δεχτούμε να αξιολογηθούμε, να δηλώσουμε συμμόρφωση με τους στόχους της κυβέρνησης, να στραφούμε ο ένας απέναντι στον άλλο για να πάρουμε καλύτερο βαθμό (και να γλιτώσουμε τον χειρότερο βαθμό), μόλις δεχτούμε να κινηθούμε ξεχωριστά και όχι με βάση αυτά που μας ενώνουν, η ζωή και οι συνθήκες δουλειάς μας θα γίνουν πολύ χειρότερες για μας, που σημαίνει ό,τι καλύτερο για την κυβέρνηση.

Για το σύστημα, η μόνη αξία είναι το κέρδος και η όποια αξιολόγηση γίνεται μ’ αυτόν τον γνώμονα.

Το κράτος ούτε ψάχνει ούτε έψαχνε ποτέ τρόπους να επιβραβεύσει τους καλούς εργαζόμενους. Ψάχνει και έψαχνε πάντα τρόπους να μπορεί να απολύσει, να μειώσει μισθούς, να επιβάλει πρόστιμα. Να μας φορτώσει τη δική του ευθύνη για το πώς επιλέγει να λειτουργούν οι υπηρεσίες του. Να μιλήσει για «τεμπέληδες», «άσχετους» και ό,τι άλλο εξυπηρετεί τους σκοπούς του.

Όταν ο Κυρ. Μητσοτάκης ήταν υπουργός, όλοι θυμόμαστε πως είχε φέρει την αξιολόγηση με σκοπό την απόλυση του 15% των δημοσίων υπαλλήλων, και είχαν αντιδράσει ως κι οι πέτρες. Όσο κι αν προσπάθησαν να μας πείσουν έκτοτε όλοι όσοι πέρασαν, και η σημερινή κυβέρνηση με τον ίδιο πλέον πρωθυπουργό, ο σκοπός καθόλου δεν έχει αλλάξει. Το μόνο που δεν τους νοιάζει είναι το «καλό» του δημόσιου τομέα, που άλλωστε τόσο τον έχουν σε υπόληψη.

Όχι στην αξιολόγηση! Ο ταξικός μας αντίπαλος θέλει να δουλεύουμε περισσότερο και να πληρωνόμαστε λιγότερο. Να μην αντιστεκόμαστε, να μην αγωνιζόμαστε.

Ας μην του κάνουμε τη χάρη. Με τους αγώνες μας θα βελτιώσουμε τη ζωή και τη δουλειά μας.

Α.Λ. - νοσηλεύτρια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ποιος απ’ τους σωτήρες θα μας σώσει;

0

Με το που ανακοινώθηκε απ’ τον πρωθυπουργό η Κυριακή των εκλογών, σαν έτοιμοι από καιρό κανάλια και υποψήφιοι έπιασαν δουλειά. Πρώτης τάξης ευκαιρία να περάσει το έγκλημα στα Τέμπη στα τελευταία λεπτά των ενημερωτικών εκπομπών και ν’ αλλάξει «επιτέλους» η ατζέντα. Επίσης το καλύτερο άλλοθι για όσους ψάχνανε τρόπο να σταματήσουν τις μεγάλες κινητοποιήσεις του τελευταίου διαστήματος.

Υπομονή λίγες βδομάδες ζήτησε αμέσως ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ., «όσο πιο ψηλά τα ποσοστά του ΚΚΕ τόσο πιο δυνατός ο λαός» το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη την επόμενη μέρα της ανακοίνωσης.

Η «μάχη των μαχών» λοιπόν ξεκινάει κι επίσημα.

Αυτοδυναμία ζητάει η ΝΔ για να συνεχίσει το καταστροφικό της έργο για το λαό, που για το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο όμως ήταν ό,τι καλύτερο. Δισεκατομμύρια ευρώ απευθείας αναθέσεις με πρόσχημα την πανδημία, κατακόρυφη αύξηση των «αμυντικών δαπανών» (παρ’ όλο που το ΝΑΤΟ, οι ΗΠΑ κι η Γαλλία υποτίθεται ότι εγγυώνται την ασφάλειά μας), τεράστια κέρδη για τους παρόχους ενέργειας και πολλά ακόμα. Το χρέος έχει φτάσει 200% του Α.Ε.Π. όμως οι οίκοι αξιολόγησης σκέφτονται ν’ ανεβάσουν προεκλογικά βαθμίδα την ελληνική οικονομία. Πώς γίνεται τώρα όταν το χρέος ήταν 120% του Α.Ε.Π. να έπρεπε να μπούμε στα μνημόνια και η οικονομία μας να είναι στην κατηγορία «σκουπίδια», μόνον οι αγορές το ξέρουν…

Ο ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ. τώρα θέλει να βγει πρώτο κόμμα για να κάνει «προοδευτική» κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ και το ΜΕΡΑ25. Πρώτη φορά στην κυβέρνηση το ‘15-‘19 «δεν ήξερε τι τον περιμένει», η τρόικα ήταν «πολύ πιεστική» κι αντί να χορέψει στους ρυθμούς που της βάραγε, έγινε το ακριβώς αντίθετο… Αυτό δηλαδή που περίμενε ο καθένας: ότι ως κυβέρνηση εξαρτημένης χώρας θα εξυπηρετούσε και με το παραπάνω το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και θα εξαπατούσε το λαό. Τώρα -δυστυχώς γι’ αυτόν- ο λαός θυμάται πολύ καλά, οπότε, παρ’ όλο που η ΝΔ προχώρησε περισσότερο από ποτέ την αντιλαϊκή πολιτική, δεν φαίνεται να εκμεταλλεύεται εκλογικά τη δυσαρέσκεια.

Το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ θέλει ένα καλό διψήφιο ποσοστό για να διαπραγματευτεί μια καλύτερη θέση στην κυβέρνηση.

Το ΚΚΕ θέλει -κλασικά- μεγαλύτερο ποσοστό γιατί το κυριότερο επιχείρημά του είναι η αναλογία μεταξύ του ποσοστού του και της καλοπέρασης του λαού. Μόνο που ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Όταν ο λαός είναι οργανωμένος, αγωνίζεται, διεκδικεί και κερδίζει, τότε και το ποσοστό του κόμματος που τον οργανώνει και τον εκπροσωπεί είναι ψηλά. Όταν απλώς ψηφίζει κάποιον για να φέρνει στη Βουλή προτάσεις νόμου (που κανείς δεν θα ψηφίσει), όχι μόνο δε βελτιώνει τη ζωή του αλλά κι απογοητεύεται.

Τι να περιμένει λοιπόν ο λαός απ’ τις εκλογές;

Επειδή ισχύει αυτό που έλεγε ο Μαρξ, ότι αν οι εκλογές μπορούσαν ν’ αλλάξουν τα πράγματα προς όφελος του λαού δεν θα ήταν νόμιμες, τίποτα. Είναι σίγουρο ότι όποιος κι αν είναι ο κερδισμένος, ο λαός θα είναι χαμένος. Η αντιλαϊκή και αντεργατική πολιτική θα συνεχιστεί και θα ενταθεί, και μάλιστα θα θεωρείται ότι ήταν κι επιλογή μας αφού ψηφίσαμε αυτόν που την υλοποιεί.

Το πεδίο που ο λαός μπορεί να κερδίσει πράγματα είναι άλλο. Η οργάνωση στο σωματείο, στο σύλλογο, στη γειτονιά. Οι απεργίες και οι διαδηλώσεις. Όπως μας δείχνουν ο λαός της Γαλλίας, οι εργαζόμενοι της Γερμανίας, της Αγγλίας κ.ά. μόνο με σκληρούς και μαζικούς αγώνες μπορούμε να υπερασπιστούμε τις κατακτήσεις μας και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας.

Δεν πρέπει να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις που ξεκίνησαν μετά το έγκλημα στα Τέμπη.

Για να ζήσουμε πρέπει να αγωνιστούμε! Μ’ αυτήν την αντίληψη πρέπει να κινηθούμε και πριν τις εκλογές και μετά από αυτές. Αυτήν την αντίληψη, της αντίστασης και του αγώνα, που υποστηρίζει κόντρα στις εκλογικές αυταπάτες το ΚΚΕ(μ-λ), πρέπει να ενισχύσουμε στις ίδιες τις εκλογές. Το σύστημα κι οι κυβερνήσεις του ενδιαφέρονται για τα κέρδη τους και οι επίδοξοι σωτήρες για τον εαυτό τους. Μόνο εμείς μπορούμε να βελτιώσουμε τη ζωή μας. 

 

Α.Λ. - νοσηλεύτρια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΩΣ ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΕΤΡΑΜΕ ΝΕΚΡΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΤΡΑΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΕΡΔΗ;

0

Για άλλη μια φορά πολλοί πέφτουν από τα σύννεφα  βλέποντας πόσο λίγη σημασία έχουν οι ζωές μας και πόσο το μεγάλο κεφάλαιο, οι μικρότεροι εργοδότες, αλλά και το δημόσιο το ίδιο, αποφεύγουν να πάρουν τα απαραίτητα μέσα προστασίας, παντού όπου τους παίρνει. Και, δυστυχώς, όσο είμαστε ανοργάνωτοι, τους παίρνει σχεδόν παντού.

Έτσι, εκτός από τα εργοδοτικά εγκλήματα που αυξάνονται πολύ τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο συχνά βλέπουμε για τις συνθήκες που επικρατούν στα καράβια, στο μετρό -που δεν αγοράστηκε ούτε ένας νέος συρμός κι ούτε προσλήφθηκε ούτε ένας νέος εργαζόμενος αν και το δίκτυο επεκτάθηκε κι εξυπηρετεί καθημερινά χιλιάδες νέους επιβάτες, στα αστικά λεωφορεία αλλά και τα ΚΤΕΛ, στα αεροδρόμια που όλες οι εταιρίες μειώσανε το προσωπικό τους με πρόσχημα την πανδημία. Παντού γι' αυτούς η ασφάλειά μας είναι χαμένα χρήματα. Η ζωή μας δεν μπαίνει σε καμιά σύγκριση με τα κέρδη τους, όσα κι αν είναι. Ακόμη και για κάτι που στοίχιζε ελάχιστα έχει πεθάνει κόσμος, γιατί για το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του είμαστε αναλώσιμοι.

Χιλιάδες άνθρωποι θα ζούσαν σήμερα αν είχαν προσληφθεί εργαζόμενοι στα νοσοκομεία, αν άνοιγαν νέες απλές κλίνες και κλίνες ΜΕΘ, αν υπήρχε πρωτοβάθμια  περίθαλψη. Αν δεν στοιβαζόταν ο κόσμος στους συρμούς και τα λεωφορεία, αν υπήρχαν λιγότεροι μαθητές στις αίθουσες. Όμως για τα ΜΜΕξαπάτησης και την κυβέρνηση, «τα πήγαμε σχετικά καλά». Το ότι η χώρα μας έχει καταρρίψει πολλά αρνητικά ρεκόρ και κατατάσσεται ψηλά στις μαύρες λίστες κάνουν πως δεν το ξέρουν και πως δεν το ξέρουμε.

Με τις βροχές πλημμυρίζουμε, με τα χιόνια αποκλειόμαστε, με τις φωτιές καιγόμαστε, αλλά «τι να σου κάνει κι η κυβέρνηση». Για πυροσβέστες, ελικόπτερα, αντιπλημμυρικά κι αντιπυρικά έργα δεν έχει ποτέ λεφτά. Άλλωστε φταίει η κλιματική αλλαγή, για την οποία άραγε ποιος φταίει; Μόνος του ο καιρός τρελάθηκε; Το ότι το κεφάλαιο, εκτός από μας, δεν δίνει μία ούτε για το περιβάλλον παντού στον κόσμο, δεν δημιουργεί κι επιδεινώνει όλα αυτά τα προβλήματα;

Κι αν τα πράγματα είναι έτσι, το δικό μας καθήκον, όλων αυτών που θεωρούμαστε από το σύστημα αναλώσιμοι και παράπλευρες απώλειες, ποιο είναι; Να κάνουμε απλά διάγνωση της κατάστασης; Να βρούμε απλά ποιοι φταίνε; Να περιμένουμε τις επόμενες εκλογές για να τιμωρήσουμε αυτούς που φταίνε σήμερα ψηφίζοντας αυτούς που φταίγανε χθες; Να πούμε ότι όλοι φταίνε, να μην ψηφίσουμε κανέναν; Να κάνουμε το σταυρό μας και να ζητήσουμε άνωθεν προστασία;

Μάλλον αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να σταματήσουμε να είμαστε αδύναμοι, δηλαδή ανοργάνωτοι. Στους χώρους δουλειάς, στις σχολές, στα σχολεία, στις γειτονιές, πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να διεκδικήσουμε τα δικαιώματά μας. Φτάσαμε στο σημείο που και για να ζήσουμε πρέπει ν' αγωνιστούμε. Δυστυχώς ή ευτυχώς, δεν υπάρχουν ούτε και υπήρχαν ποτέ σωτήρες. Ό,τι κέρδισαν οι λαοί ως τώρα, το κέρδισαν με πολύ κόπο και με πολύ αίμα. Το σύστημα από μόνο του δεν παραχωρεί τίποτα. Ακόμα και την περίοδο των «παχιών αγελάδων», κέρδιζε εκατό από τη δουλειά μας και μας έδινε ένα.

Οι ταξικοί μας εχθροί δεν θα μας συμπονέσουν ποτέ. Όσο παλεύουμε θα κερδίζουμε. Όσο καθόμαστε θα χάνουμε.
Με αγώνες να τιμήσουμε τους νεκρούς μας. Με αγώνες να διασφαλίσουμε ότι δεν θα υπάρξουν κι άλλοι.

Α.Λ. - Νοσηλεύτρια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όχι, τα πράγματα με την πανδημία δεν πάνε καθόλου καλά!

0

Κύριο χαρακτηριστικό όλων των κυβερνήσεων είναι να υποστηρίζουν (ακόμα και χωρίς λογικά επιχειρήματα, αλλά πάντα με τη βοήθεια ενός σωρού μηχανισμών) ότι, όσο άσχημη κι αν είναι η κατάσταση, αυτοί έχουν κάνει «το ανθρωπίνως δυνατόν» να την αντιμετωπίσουν, και ότι για τα τραγικά αποτελέσματα φταίνε πάντα οι άλλοι· και κυρίως τα θύματα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Είτε με lockdown είτε με επιστροφή στην "κανονικότητά τους" μόνοι χαμένοι οι λαοί

0

 Στα δύο χρόνια και κάτι μήνες που διαρκεί η πανδημία, πολλά είναι τα «μοντέλα» διαχείρισης που προτίμησαν διάφορες κυβερνήσεις. Από την ανοσία αγέλης ( ΗΠΑ, Μ. Βρετανία, Σουηδία κ.α.) ως την μηδενική ανοχή στα κρούσματα (Κίνα) και πολλά ακόμη ενδιάμεσα, το κύριο χαρακτηριστικό τους δεν ήταν η προστασία της ζωής και της υγείας των λαών αλλά η διαφύλαξη και η αύξηση των κερδών του μεγάλου κεφαλαίου της κάθε χώρας.

Τις τελευταίες ημέρες στο κέντρο της επικαιρότητας και πάλι η Κίνα και πιο συγκεκριμένα η Σαγκάη. Σε μία πόλη 25 εκατομμυρίων ανθρώπων επιβάλλεται γενικό lockdown. Σε πολλές περιοχές της καταγράφοντας καθημερινά 20.000 κρούσματα. Με βάση τις φιλτραρισμένες από την Δύση πληροφορίες οι θετικοί στον ιό μεταφέρονται σε «ειδικούς χώρους» ( ακόμη και παρά την θέληση τους ) ή μένουν σε κατ΄οίκον περιορισμό αν έχουν το ανάλογο σπίτι. Εκτός από τον περιορισμό των δικαιωμάτων τους πολλοί αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα ακόμα και προβλήματα σίτισης μιας και παρουσιάζονται σοβαρές ελλείψεις και αύξηση τιμών στα του σούπερ μάρκετ.

Επειδή η Σαγκάη δεν είναι μια οποιαδήποτε πόλη αλλά ένα οικονομικό επιχειρηματικό και εμπορικό κέντρο που τροφοδοτεί την υφήλιο με προϊόντα, τα προβλήματα αυτά εξάγονται και στον υπόλοιπο κόσμο επιβαρύνοντας ακόμη και όρους επιβίωσης σε εκατομμύρια ανθρώπους.

Ο πόλεμος, η κρίση που συνεχίζεται και βαθαίνει, το «όλοι εναντίον όλων» που εξελίσσεται ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές έχουν πρώτα θύματα τους λαούς του κόσμου που αν δεν οργανωθούν και δεν κάνουν μέτωπο ενάντια στους δυνάστες τους θα συνεχίζουν να πληρώνουν το μάρμαρο.

Από την άλλη πλευρά, στον υπόλοιπο κόσμο και κυρίως στη χώρα μας σαν να μην υπάρχει πανδημία. Με 60-70 νεκρούς καθημερινά να είναι μια αποδεκτή κανονικότητα, τίποτα δεν έχει αλλάξει ως προς την προστασία του λαού. Μόνο επί τα χείρω. Παρουσιάζεται αύξηση και εμβολιασμένων ασθενών που διασωληνώνονται στις ΜΕΘ. Τα νοσοκομεία δεν ενισχύονται σε προσωπικό, οι εργαζόμενοι δυσκολεύονται ακόμη να πάρουν άδειες και ρεπό και η λοιπή νοσηρότητα υποθεραπεύεται. Η ιχνηλάτηση από καιρού έχει ουσιαστικά σταματήσει ενώ ο συγχρωτισμός σε ΜΜΜ δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ και θα επιδεινωθεί για χάρη του τουρισμού. Μοναδική μας ελπίδα ο καλός καιρός παρόλο που το προηγούμενο καλοκαίρι οι νεκροί ήταν σταθερά καθημερινά γύρω στους 50. Ασήμαντη λεπτομέρεια μπροστά στην ανάγκη του κεφαλαίου να δουλέψει η «βαριά βιομηχανία» του με όποιες συνέπειες.

Οι λαοί όλου του κόσμου δεν έχουν να περιμένουν τίποτα ωφέλιμο για αυτούς και τις ανάγκες τους από τις κυβερνήσεις τους. Μόνη διέξοδος η οργάνωση και ο αγώνας για την υπεράσπιση της υγείας τους και της ζωής τους.

Α.Λ.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Έχουμε καταπληκτική ποιότητα ζωής στην Ελλάδα και δεν το ξέρουμε;

0

Οι δηλώσεις των κορυφαίων στελεχών της κυβέρνησης το τελευταίο διάστημα είναι τουλάχιστον προκλητικές.

Τόσο αυτές του πρωθυπουργού ότι με την πανδημία τα πήγαμε καλά αν εξαιρέσουμε τους νεκρούς ή ότι η ποιότητα ζωής στην Ελλάδα είναι καταπληκτική, οπότε σε λίγο θ' αρχίσουν να επιστρέφουν όσοι έφυγαν τα προηγούμενα χρόνια από τη χώρα. Όσο και αυτές του Γεωργιάδη ότι για την αύξηση των τιμών στην ενέργεια φταίει η αριστερά που διεκδικεί και δεν αφήνει τις κυβερνήσεις να πουλούν κοψοχρονιά το δημόσιο πλούτο, αλλά και του Σκέρτσου να κλείνουμε τα φώτα ή να μην ξεχνάμε ανοικτό το θερμοσίφωνα, όπως και του Τσακλόγλου ότι όλες οι άλλες αυξήσεις αντιμετωπίζονται, μόνο η αύξηση του κατώτατου μισθού θα είναι καταστροφική για την οικονομία. Όλες τους δείχνουν ότι εκτός των άλλων υποτιμούν και τη νοημοσύνη μας.

Σε μια χώρα που, επειδή οι νεκροί έπεσαν από τους 100 τη μέρα στους 90, ο υπουργός Υγείας ανακοίνωσε ότι η επιτροπή των (ει)δικών έκανε δεκτό το αίτημα της κυβέρνησης για χαλάρωση των μέτρων ενόψει και της τουριστικής περιόδου. Η οποία θα ξεκινήσει νωρίτερα, μια και υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον από το εξωτερικό. Το μόνο που δε χαλαρώνει είναι η απόφασή τους για τους ανεμβολίαστους. Παρότι ο ιός κάνει πάρτυ στα νοσοκομεία και το επιχείρημα πως οι αναστολές γίνανε για να μην κολλήσουν οι ασθενείς από τους «ανεύθυνους» εργαζόμενους που δεν εμβολιάζονται αποδείχτηκε περίτρανα ότι δεν ισχύει, όχι μόνο δεν έχουν σκοπό να σταματήσουν τις αναστολές αλλά ψάχνουνε και τρόπους να απολύσουν τους συναδέρφους.

Σε μια χώρα που μια γιαγιά οδηγείται αυτεπάγγελτα στο δικαστήριο επειδή πήρε από το super market τρόφιμα αξίας 40€, αλλά οι πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας που δεν καταβάλλουν στους δήμους τις εισφορές των δημοτών δεν παθαίνουν τίποτα.

Σε μια χώρα που τον καιρό της πανδημίας οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία είναι λιγότεροι από όσους ήταν πριν, που στον Ευαγγελισμό κάνανε μια ώρα αερισμό με αμπού γιατί δεν υπήρχε ελεύθερος αναπνευστήρας και στο Γενικό Νοσοκομείο της Νίκαιας αναβλήθηκαν χειρουργεία γιατί δεν υπήρχαν στολές (μιας χρήσης, αφού με ευθύνη της διοίκησης δεν παραγγέλθηκαν και ενώ ξέρανε 6 μήνες πριν ότι οι δύο εργαζόμενοι στα πλυντήρια θα πάρουν σύνταξη αλλά δε φρόντισαν οι αρμόδιοι να τους αντικαταστήσουν), που η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας -γιατρός στο επάγγελμα- συναντάει μυστικά τους γιατρούς βουλευτές της Ν.Δ. για να δουν πώς θα δρομολογήσουν το κλείσιμο νοσοκομείων.

Στη χώρα που όχι μόνο σταμάτησε την ιχνηλάτηση πολύ καιρό πριν, αλλά πλέον ο ΕΟΔΥ δεν ενημερώνει ούτε καν τους θετικούς, οπότε όλα είναι «ατομική ευθύνη» και τα κρούσματα πολλαπλασιάζονται χωρίς έλεγχο.

Σε μια χώρα που, είτε βρέχει, είτε χιονίζει, είτε έχει καύσωνα, χιλιάδες άνθρωποι βλέπουν τους κόπους μιας ζωής, συχνά και τις ίδιες τις ζωές, να χάνονται.

Σε μια χώρα που δεν μπορούν να καλύψουν τις στοιχειώδεις ανάγκες τους όλο και περισσότερες οικογένειες εργαζόμενων.

Σ' αυτή τη χώρα, είναι πολύ προκλητικό οι υπεύθυνοι γι' αυτή την κατάσταση να μιλούν για ποιότητα ζωής. Εκτός βέβαια αν αναφέρονται στη δική τους ζωή και σ' αυτών των οποίων τα συμφέροντα εκπροσωπούν. Τότε ναι, ίσως η ζωή τους πάει από το καλό στο καλύτερο.

Όλοι οι άλλοι όμως θα πρέπει να καταλάβουμε ότι μόνο οι αγώνες μας μπορούν να βελτιώσουν τη ζωή μας.

Α.Λ.-νοσηλεύτρια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Χιλιάδες νεκροί ζητούν δικαίωση

0

Δεν είναι μόνο οι (ως τώρα) 23.000 νεκροί της πανδημίας, οι περισσότεροι απ’ τους οποίους (δηλαδή οι 22.500+) πέθαναν από το Νοέμβρη του 2020 και μετά, σα να λέμε σε 14 μήνες.

Δεν είναι μόνο οι 1.500 άνθρωποι που χάσανε τη ζωή τους τη βδομάδα μετά τις πυρκαγιές, εξαιτίας της μεγάλης αύξησης της συγκέντρωσης των επικίνδυνων ουσιών στην ατμόσφαιρα, αλλά η κυβέρνηση συνεχίζει να λέει ότι ακόμα κι αν πάθαμε μια τεράστια καταστροφή το καλοκαίρι τουλάχιστον δε χάσαμε ανθρώπινες ζωές.

Δεν είναι μόνο οι χιλιάδες ασθενείς με άλλα νοσήματα που αποκλείονται από τα νοσοκομεία γιατί αυτά δε φτάνουν, αλλά η κυβέρνηση σχεδιάζει να μετατρέψει αρκετά από αυτά σε κέντρα υγείας.

Δεν είναι μόνο οι νεκροί από πλημμύρες και σεισμούς γιατί κανένα αντιπλημμυρικό κι αντισεισμικό έργο δεν έχει γίνει για δεκαετίες.

Είναι και οι εκατοντάδες νεκροί των εργατικών «ατυχημάτων» (όπως τα λένε), που στην ουσία είναι εργοδοτικά εγκλήματα, που προκαλούνται επειδή η κυβέρνηση λύνει τα χέρια των εργοδοτών και τους αφήνει ανεξέλεγκτους να εγκληματούν σε βάρος των εργαζόμενων.

Είναι και οι δεκάδες γυναίκες που σκοτώθηκαν από τους άντρες τους επειδή το σύστημα επέλεξε να τις αφήσει απροστάτευτες.

Είναι οι άστεγοι που πεθαίνουν από το κρύο, οι φτωχοί από αναθυμιάσεις και τόσοι και τόσοι άλλοι, που για το σύστημα είναι αθέατοι και «παράπλευρες απώλειες». Εμείς, όμως, όχι μόνο δεν τους ξεχνάμε, αλλά πρέπει να παλέψουμε ενάντια στις συνθήκες που τους καταδίκασαν σε θάνατο.

Δεν είναι λοιπόν απλά η πανδημία και ο ιός που φταίει για τους 23.000 νεκρούς, για τους οποίους ξέρουμε την ηλικία τους, αν έκαναν εμβόλιο ή όχι κτλ. - εγώ πάντως θα ‘θελα να ήξερα πόσοι από αυτούς θα μπορούσαν να είχαν σωθεί. Παρ’ όλο που τέτοιες μελέτες δεν συμφέρουν, όλοι μας ξέρουμε πως ακόμη και άτομα μεγάλης ηλικίας και με υποκείμενα νοσήματα γλίτωσαν από τον κορονοϊό εξαιτίας της κοινωνικής τους θέσης, ενώ φτωχοί κι άγνωστοι πεθάνανε αν και νέοι και χωρίς άλλα προβλήματα υγείας. Γιατί δεν υπήρχε γιατρός στην πρωτοβάθμια να απευθυνθούν μόλις διαγνώστηκαν θετικοί, γιατί καθυστέρησαν να μπουν στο νοσοκομείο, γιατί το προσωπικό είναι πολύ λιγότερο ακόμα κι από πέρσι, γιατί μπορεί ο γιατρός τους να ήταν ειδικευόμενος οφθαλμίατρος και σίγουρα γιατί είτε δεν υπήρχε κρεβάτι ΜΕΘ διαθέσιμο είτε οι εργαζόμενοι σ’ αυτό ήταν λιγότεροι κι εξαντλημένοι.

Όσο για τη λεγόμενη κλιματική κρίση, στην οποία φορτώνουν κάθε καταστροφή από φωτιές, καταιγίδες, χιόνια, πρώτον είναι αποτέλεσμα της πολιτικής των κυβερνήσεων παγκόσμια που μπρος στα κέρδη του κεφαλαίου δε λογαριάζουν τίποτα και δεύτερον, όταν είσαι σίγουρος ότι όλο και συχνότερα θα έχεις τέτοια φαινόμενα, προετοιμάζεσαι κατάλληλα. Όταν δεν έχεις πυροσβέστες, δεν έχεις ελικόπτερα κι αεροπλάνα, πώς θα σβήσουν οι φωτιές; Όταν εκεί που κάηκαν τα δάση δεν κάνεις αντιπλημμυρικά πώς θ’ αποφύγεις τις πλημμύρες;

Όταν είναι ξεκάθαρο λοιπόν ότι το σύστημα και οι κυβερνήσεις του μας αφήνουν απροστάτευτους σε κάθε κίνδυνο, τότε το καθήκον μας απέναντι στον εαυτό μας και τους νεκρούς μας είναι να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Να οργανωθούμε στους χώρους δουλειάς μας και στις γειτονιές μας, και να απαιτήσουμε να παρθούν όλα τα μέτρα που πρέπει για να μη θυσιάζεται κόσμος στο βωμό του κέρδους.

Α.Λ. - νοσηλεύτρια

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ