Αποχή, ερμηνείες και ανακοινώσεις - Εσείς τι θα διαλέγατε;

0

Αποχή, ερμηνείες και ανακοινώσεις 

Εσείς τι θα διαλέγατε; 

Διαβάσαμε  προσεκτικά τις ανακοινώσεις διάφορων αριστερών και κομμουνιστικών κομμάτων και οργανώσεων για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. 

Μεταξύ αυτών την ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ και εκείνη της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ. Στα όσα ενδιαφέροντα γράφονται σε αυτές ένα σημείο αξίζει να συσχετιστεί και να σχολιαστεί. Αυτό στο οποίο γίνεται αναφορά στην Αποχή.  Όπως και να'χει βέβαια και οι δύο ανακοινώσεις  φαίνεται  να θέλουν θέλουν να βγουν από  την υποχρέωση κι όχι να ερμηνεύσουν την αποχή, πολύ περισσότερο να βάλουν σε αμφιβολία την επιλογή της συμμετοχής.  

Και τα δύο κόμματα στις διακηρύξεις τους είναι εναντίον της συμμετοχής της Ελλάδας  στην Ευρωπαϊκή Ενωση και με διαφορετικές διατυπώσεις ζητούν την αποχώρηση από αυτήν. Ταυτόχρονα έχουν επιλέξει διαχρονικά να συμμετέχουν στις Ευρωεκλογές και το ΚΚΕ εκλέγει βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι γνωστό πως έχουμε διαφωνήσει με αυτήν την επιλογή και έχουμε  ασκήσει  κριτική. Το ίδιο , με άμεσο ή έμμεσο τρόπο έχουν κάνει και τα δύο κόμματα  σχετικά με την  θέση μας για Αποχή από τις Ευρωεκλογές. Ο καθένας μπορεί να κρίνει την δύναμη και την ορθότητα των επιχειρημάτων που έχουν εκτεθεί όλα αυτά τα χρόνια και η ζωή θα κρίνει ποιος έχει δίκιο. 

Αν και δεν θεωρούμε πως ήρθε η στιγμή αυτής της τελικής κρίσης και έχουμε την υπομονή να περιμένουμε,  το τεράστιο ποσοστό της Αποχής σε αυτές τις Ευρωεκλογές δεν έμεινε ασχολίαστο σχεδόν από κανέναν  και απασχόλησε διάφορες αναλύσεις που αξίζει να μελετηθούν.  Στην προκειμένη περίπτωση   προτείνουμε να συγκριθούν οι  δύο ανακοινώσεις στο σημείο που αναφέρονται στην μεγάλο ποσοστό της Αποχής . Το μεν ΚΚΕ γράφει κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία:  "Η μεγάλη αποχή που σημειώθηκε περικλείει σημαντικό ποσοστό διαμαρτυρίας απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και απαξίωσης απέναντι τόσο στο αστικό πολιτικό σύστημα και τα κόμματά του, όσο και απέναντι στην ΕΕ και τους θεσμούς της, όπως το ευρωκοινοβούλιο ..... Από αυτή την άποψη η στάση αυτή, την οποία εμείς προφανώς δεν επικροτούμε, έχει πολιτικά χαρακτηριστικά, ανεξάρτητα αν εκφράζεται με έναν τρόπο που μπορεί να παρερμηνευτεί, να εγκλωβιστεί ή να αφομοιωθεί"  το δε Μ-Λ ΚΚΕ έχει μόνο αυτήν την αναφορά "Η πλατιά λαϊκή δυσαρέσκεια και οργή για την κυβερνητική πολιτική και τις συνέπειές της στη χώρα μας δεν αποτυπώθηκε μόνο στα πρωτοφανή, για τη χώρα μας, επίπεδα της αποχής, αλλά και στη μεγάλη αποδοκιμασία της κυβερνητικής παράταξης".

Προφανώς δεν  θεωρούμε  ικανοποιητικές και επαρκείς   και τις δύο  αναφορές στην μαζική Αποχή οι οποίες όπως αναφέρουμε και στην αρχή  φαίνεται να θέλουν να βγουν από την υποχρέωση και να αποφύγουν να  αντιμετωπίσουν δύσκολα ερωτήματα.  Αλλά αν  έπρεπε  κανείς να διαλέξει ανάμεσα στις δύο, τι θα διαλέγατε ;  Αυτήν που επικεντρώνει μόνο στην εσωτερική πλευρά της αποχής  δείχνοντας να ξεχνά κάθε συσχέτιση με τον χαρακτήρα των Ευρωεκλογών ή εκείνη που έστω  δειλά αναγκάζεται να  κάνει αναφορά  στους θεσμούς της ΕΕ και το Ευρωκοινοβούλιο και χρησιμοποιεί τον όρο απαξίωση; 

Δ.Π.

Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ

Ανακοίνωση της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ(μ-λ) | Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών της 9ης Ιούνη

0

Οι ευρωκάλπες κατέγραψαν την αποστροφή του λαού στην ΕΕ και στους υπηρέτες των τυράννων και των εκμεταλλευτών του!

Στον δρόμο κρίνεται το δίκιο, στη μαζική πάλη χτίζεται η επαναστατική κομμουνιστική κατεύθυνση!

Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στην Ελλάδα και στις χώρες της ΕΕ είναι μια ορισμένη αποτύπωση των συνθηκών μέσα στις οποίες έγιναν: της ολόπλευρης κρίσης και της γενικευμένης φτώχειας και εξαθλίωσης, της εξελισσόμενης σφαγής του Παλαιστινιακού λαού και του άδικου πολέμου στην Ουκρανία, που κλιμακώνεται απειλώντας με τα χειρότερα ολόκληρη την ανθρωπότητα. Συνθήκες που παράγουν διχασμούς και αντιθέσεις εντός των ιμπεριαλιστικών πυλώνων και των αστικών τάξεων της ΕΕ, και επιτείνουν τους τριγμούς αυτής της ιμπεριαλιστικής λυκοσυμμαχίας. Συνθήκες που ευνοούν την άνοδο ακροδεξιών δυνάμεων, ακριβώς γιατί –πέρα από την εκμετάλλευση της λαϊκής δυσφορίας– αντανακλούν εκατέρωθεν δυσαρέσκειες ή και ανταγωνιστικές φιλοδοξίες των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών αστικών τάξεων που κανοναρχούν στην Ευρώπη, αλλά και συστημικές κινήσεις προληπτικής τρομοκράτησης των λαών και καταστολής των τάσεων αφύπνισής τους. Συνθήκες που τροφοδοτούν διαρκώς τις αγωνίες και τις αναζητήσεις των εργαζόμενων μαζών και της νεολαίας, ενώ οι κυρίαρχες πολιτικές δυνάμεις φθίνουν σε αξιοπιστία και κλιμακώνουν τις αντιδραστικές-αντιλαϊκές πολιτικές τους. Συνθήκες που σφραγίζονται από την αποσυγκρότηση της εργατικής τάξης και την απουσία του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος που απαιτεί η εποχή μας.

Η κρίση που εκδηλώθηκε άμεσα σε κάποιες χώρες (Γαλλία, Βέλγιο), αλλά και οι ανασυγκροτήσεις που επιχειρούνται σε άλλες (Γερμανία), ως προσπάθειες απάντησης στην ανυποληψία που έχει περιέλθει το πολιτικό τους σύστημα, δεν μπορούν να αποδώσουν στέρεα και μόνιμα αποτελέσματα, καθώς γίνονται κάτω από το βάρος της κρίσης και των ανταγωνισμών που οξύνουν τα αδιέξοδα του συστήματος και μεγαλώνουν τις ανησυχίες εργατών και λαών.

Πιο συγκεκριμένα, για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στη χώρα μας επισημαίνουμε ορισμένα πρώτα βασικά στοιχεία:

1. Κυρίαρχο ζήτημα, η αποχή. Σχεδόν κατά 1,9 εκατομμύρια ψήφους μειώθηκε η συμμετοχή από τις προηγούμενες ευρωεκλογές (του 2019) και κατά 1,2 εκατομμύρια από τις βουλευτικές εκλογές του Ιούνη του 2023 που η αποχή είχε ήδη φτάσει σε πρωτόγνωρα ποσοστά. Τα μεγέθη αυτά της αποχής καταγράφουν μια διαρκή, επίμονη και διογκούμενη άρνηση των μαζών να στοιχηθούν στα κόμματα του συστήματος, κόντρα στην μεγαλύτερη και πιο «άγρια» από κάθε άλλη φορά εκστρατεία στην Ελλάδα και σε όλη την ΕΕ ενάντια στην αποχή. Καταγράφουν την αναπαραγωγή και διεύρυνση της αναξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος συνολικά, την αποδοκιμασία, την αποστροφή, την οργή των μαζών απέναντι σε όσα ζουν εδώ και πολλά χρόνια. Ταυτόχρονα θεωρούμε ότι ένα σημαντικό κομμάτι της αύξησης της αποχής στις εκλογές της 9ης του Ιούνη, καταγράφει την αποδοκιμασία σε αυτή καθαυτή την ευρωκάλπη, τη διευρυμένη λαϊκή αντίθεση-άρνηση στο οικοδόμημα της ΕΕ και τα δεινά που αυτή έχει φορτώσει στη χώρα και στο λαό όλα τα προηγούμενα χρόνια.
   
   
2. Η επιχείρηση αναστύλωσης του κατακερματισμένου πολιτικού συστήματος απέτυχε! Η ΝΔ, χάνοντας περίπου 1 εκατομμύριο ψήφους σε σχέση με τον Ιούνιο του 2023 και σχεδόν 750.000 ψήφους σε σχέση με τις ευρωεκλογές του 2019, χάνει και το προσωπείο του «πανίσχυρου» πυλώνα που δήθεν έχει την «επιδοκιμασία του λαού» για την άγρια αντιλαϊκή πολιτική της. Σε αυτή τη βάση και με ανοιχτά κρίσιμα ζητήματα (όπως τα ελληνοτουρκικά αλλά και τα Βαλκάνια), θα ενταθούν στο εσωτερικό της οι αντιθέσεις για το πώς θα ισορροπηθεί το «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» με όσα φέρνουν και απαιτούν οι ιμπεριαλιστές-πάτρωνες του συστήματος.
   
   Ταυτόχρονα, όμως, κάθε άλλο παρά δρομολογήθηκε η συγκρότηση του δεύτερου πυλώνα, της εναλλακτικής για το σύστημα κυβερνητικής-πολιτικής λύσης. Ο ΣΥΡΙΖΑ συνέχισε την πτώση σε ψήφους (περίπου 340.000 ψήφους λιγότερους από τον Ιούνη του 2023) και σε ποσοστά, ενώ και το ΠΑΣΟΚ έχασε σε ψήφους (περισσότερες από 100.000 από τον Ιούνη του 2023) και παρέμεινε στην τρίτη θέση, παρά τη μικρή άνοδο σε ποσοστό. Συνολικά, και τα δύο αυτά κόμματα, με πολιτικές στην υπηρεσία του κεφαλαίου και των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της χώρας, κάθε άλλο παρά πείθουν τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία ότι αποτελούν «απάντηση» στην ΝΔ. Επιπλέον, το γεγονός ότι η ευρωκάλπη τα έβγαλε με μόλις δύο ποσοστιαίες μονάδες διαφορά, δεν έβγαλε δηλαδή «καθαρό νικητή» στον μεταξύ τους ανταγωνισμό, περιπλέκει ακόμα περισσότερο το ζητούμενο της μιας κάποιας μορφής συνένωσης τους που επιδιώκεται από κέντρα του συστήματος.
   
   
3. Η ενίσχυση σε ψήφους και ποσοστά του κόμματος του Βελόπουλου, που έφτασε στην τέταρτη θέση, η ενίσχυση σε ποσοστά του κόμματος ΝΙΚΗ, η ανάδειξη –με ισχυρή προεκλογική στήριξη– της Λατινοπούλου, και συνολικά η καταγραφή των δυνάμεων της ακροδεξιάς που φτάνουν περίπου στο 20%, αποτελεί έναν σαφή –αλλά όχι τον κύριο– δείκτη της αντιδραστικής μετατόπισης του πολιτικού συστήματος. Όλοι αυτοί αναπτύσσονται και διεκδικούν αναβαθμισμένο ρόλο υπό τη σκέπη της πολιτικής του συστήματος και ως εφεδρείες της. Γίνεται, δηλαδή, φανερό ότι ο εκλογικός αποκλεισμός των Σπαρτιατών δεν έγινε για να «χτυπηθούν» οι ακροδεξιές και φασίζουσες δυνάμεις, αλλά για να εξελιχθεί η διαδικασία «κανονικοποίησης» τους (όπως επίσημα λέγεται) και για να υπηρετήσουν με τις λιγότερες αντιφάσεις την πολιτική του συστήματος και τις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστικών αφεντικών. 
   
   
4. Το ΚΚΕ κατέγραψε σημαντική άνοδο σε ποσοστά, άνοδο σε ψήφους (συγκριτικά με τις ευρωεκλογές του 2019) και μείωση σε ψήφους σε σχέση με τον Ιούνη του 2023. Ωστόσο, η άνοδος αυτή καμιά σχέση δεν έχει με την προσπάθεια της ηγεσίας του να παρουσιάζει την ενίσχυση αυτή σαν «ρεύμα αμφισβήτησης», που μάλιστα «σφυρηλατήθηκε μέσα στους αγώνες»! Η ενίσχυση αυτή ήταν η ενίσχυση της «εύκολης λύσης» που η ηγεσία του ΚΚΕ πρόβαλλε στο λαό σε όλη την προεκλογική της εκστρατεία αμέσως μετά τις εκλογές του περασμένου Ιούνη. Μια «εύκολη λύση» που αποδέχεται το πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης (κάνοντάς του κριτική μόνο από τη σκοπιά των αστικών μαξιμαλισμών) και βέβαια αυτές καθαυτές τις ευρωκάλπες. Που αντιμετωπίζει τους αγώνες ως καταγραφή διαμαρτυρίας (που τους «κλείνει» μόλις εκδηλωθούν και αποτρέπει κάθε μετωπική τους συνένωση) και όχι ως δύναμη ανατροπής της πολιτικής του συστήματος και διεκδίκησης δικαιωμάτων.
   
   
5. Η Πλεύση κατάφερε να επιπλεύσει αξιοποιώντας το ότι δεν έχει ακόμα ανοιχτά χρησιμοποιηθεί από το σύστημα σε πιο απαιτητικούς ρόλους, και γι' αυτό εξάλλου στηρίχτηκε προεκλογικά. Αντίθετα, δυνάμεις όπως η Νέα Αριστερά, αλλά και το ΜΕΡΑ25, που έχουν χρεωθεί με ευθύνες υπηρέτησης και προώθησης της πολιτικής του συστήματος, δεν κατόρθωσαν να αναδειχτούν, παρά το ότι πληρούσαν κοινοβουλευτικές και άλλες «προϋποθέσεις». Καθοριστικό ρόλο στην αποτυχία τους αυτή έχει και η σημερινή τους γραμμή, που προβάλλει σαν «αριστερή διέξοδο» την αναζήτηση ενός συμβιβασμού των εργατικών-λαϊκών συμφερόντων με τους τυράννους και τους εκμεταλλευτές της εργατικής τάξης και του λαού.
   
   
6. Η υποχώρηση σε ψήφους που είχε το καθένα από τα τρία εξωκοινοβουλευτικά ψηφοδέλτια της 9ης του Ιούνη (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μ-Λ ΚΚΕ, ΟΚΔΕ) επιβεβαιώνει ότι, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες, η αναπαραγωγή και η διεύρυνση αγωνιστικών δεσμών με τους εργαζόμενους και τη νεολαία δεν μπορεί να γίνεται στην ευρωκάλπη, που είναι φανερό ότι την αρνήθηκε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του κόσμου που αναφέρεται στο κίνημα και στους αγώνες, αλλά και ευρύτερα των εργατολαϊκών μαζών που ζουν με την αγωνία της επιβίωσης και αντιμετωπίζουν τις πολεμικές προετοιμασίες και ιαχές των ιμπεριαλιστών που ταράζουν όλο τον πλανήτη.
   
   
7. Προφανώς έχουμε επίγνωση ότι η μαζική αποχή δεν δίνει από μόνη της μια πολιτική κατεύθυνση. Ωστόσο, θεωρούμε αδιαμφισβήτητο ότι η μαζική αποστοίχιση, τόσο από το κυρίαρχο συστημικό πολιτικό σκηνικό όσο και από τις κάλπες για το κάλπικο «κοινοβούλιο» της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, αποτελεί γόνιμο έδαφος, όπου μπορεί να επενδύσει η Αριστερά του κινήματος και των αγώνων, να ανοίξουν δηλαδή ρωγμές για την πραγματική έκφραση του λαού, της εργατικής τάξης και της νεολαίας.
   
   Σε αυτή τη βάση, το ΚΚΕ(μ-λ) απολογίζεται θετικά την πολιτική μάχη που έδωσε για Αποχή από τις ευρωεκλογές. Διαμορφώνοντας κοινή ανακοίνωση και στάση με μια σειρά αριστερές και κομμουνιστικές δυνάμεις στην Ευρώπη. Πραγματοποιώντας πανελλαδικά εκδηλώσεις, εξορμήσεις και παρεμβάσεις που πρόβαλαν και στήριξαν την κατεύθυνση αυτή. Στηρίζοντας και συμμετέχοντας στην Πρωτοβουλία «Έξω από την ΕΕ - Αποχή από τις ευρωεκλογές» που συγκροτήθηκε στην Αθήνα.
   
   Με όλα αυτά επιδιώξαμε να βρεθούμε πιο «κοντά» στα όλο και πιο εκτεταμένα τμήματα εργαζομένων και νεολαίας που στέκονται απέναντι στην ΕΕ, που αποστρέφονται τις δυνάμεις του συστήματος σε όλες τις αποχρώσεις τους, που αντικειμενικά αναζητούν διέξοδο στη μαζική πάλη, στην αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντιδιαχειριστική κατεύθυνση. Στη σύνδεσή μας με αυτόν τον κόσμο βρίσκεται η «αφετηρία» της εκ νέου συγκρότησης του επαναστατικού κομμουνιστικού κινήματος, η πραγματική προοπτική της υπόθεσης της μαζικής πάλης.
   
   
8. Οι νέοι τριγμοί, τα ακόμα πιο έντονα στοιχεία πολιτικής αστάθειας και κρίσης που βγήκαν από τις ευρωκάλπες στις ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις και στις άλλες πρωτεύουσες των 27 της ΕΕ, δεν γεννήθηκαν μέσα στις κάλπες αυτές. Είναι γεννήματα της βαρβαρότητας, της κρίσης και των αδιεξόδων του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, και μόνο ένα μέρος τους αναδείχτηκε από τις κάλπες.
   
   Σε αυτό το πλαίσιο, μόνο «καθαρή» (και πόσο μάλλον ανέφελη) τριετία δεν έχει μπροστά της η κυβέρνηση του Μητσοτάκη και της ΝΔ στη χώρα μας. Αλλά και οι συζητήσεις και τα μαγειρέματα για σύμπλευση «κεντροδεξιών» και «κεντροαριστερών» δυνάμεων που αποδοκιμάστηκαν από τον λαό στην κάλπη, θα αποδειχθούν αναποτελεσματικά κάτω από το βάρος της κρίσης και των αδιεξόδων που αντιμετωπίζει το σύστημα της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης.
   
   Στους δρόμους, στις απεργίες, στις διαδηλώσεις, ενάντια στην εξαθλίωση, την εκμετάλλευση, τον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και την εξάρτηση, χρειάζεται να βγει μαζικά και αποφασιστικά ο εργαζόμενος λαός και η νεολαία της χώρας. Για να αντιμετωπίσουν τις θύελλες, να διεκδικήσουν ζωή και δουλειά με δικαιώματα, και να χαράξουν το δικό τους μέλλον. 

Δευτέρα 10 Ιουνίου 2024

Το Π.Γ. του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Καταγγελία της Πρωτοβουλίας "Εξω απο την ΕΕ- Αποχή απο τις Ευρωεκλογές" για την προσπάθεια τρομοκρατίας για την σταση της ΑΠΟΧΗΣ!

0

Μα με προπαγάνδα....

Μα με απειλές και τρομοκρατία....

ΔΕΝ ΤΣΙΜΠΑΜΕ!

ΑΠΕΧΟΥΜΕ μαζικά από τις ευρωεκλογές! ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ μαζικά στους ΑΓΩΝΕΣ

• Αφού δεν έπιασαν τα «επιχειρήματα» του συστήματος ότι θα δυναμώσει η δημοκρατία της ΕΕ στις ευρωκάλπες. Ότι η ευημερία και η ασφάλεια του λαού μας βρίσκεται μέσα στην «Ευρώπη» -και συνολικότερα τη Δύση-  
• Αφού δεν έπιασαν οι δεκάδες παρεμβάσεις από τα πολιτικά κόμματα (όλου το φάσματος και των αποχρώσεων), αλλά και τα εκατομμύρια που ξοδεύτηκαν στην καμπάνια ενάντια στην αποχή
• Αφού δεν έπιασε το κάλεσμα του Πορτοσάλτε (πώς θα μπορούσε άλλωστε;) σε όλο τον κόσμο «να πάει να ψηφίσει» αφού «έχει πολλές επιλογές: από άκρα αριστερά μέχρι άκρα δεξιά».
• Αφού δεν έπιασε το βρίσιμο της αριστεράς -του καναπέ-, προς τον κόσμο ότι αν δε ψηφίσει είναι «του καναπέ»

Αφού δεν έπιασαν όλα αυτά... ε άρχισαν και οι απειλές! Δημοσιεύματα που επικαλούνται το Σύνταγμα αναφέροντας ότι για όσους δεν ψηφίσουν προβλέπεται ποινή φυλάκισης από έναν μήνα εώς ένα χρόνο. Δε τολμάμε να ρωτήσουμε για τις ποινές αυτών που προπαγανδίζουν την αποχή. Ισόβια κάθειρξη; Εκτελεστικό απόσπασμα;

Θυμήθηκε το σύστημα και το Σύνταγμα. Αυτό που καταπατάει καθημερινά αν αυτό το βολεύει για να καταργήσει δικαιώματα λαού και νέων ανθρώπων. Όπως προσπέρασε το άρθρο 16 για να ψηφίσει το νόμο για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που είναι πολιτικές της ΕΕ για την οποία μας ζητάνε να ρίξουμε ψήφο στην κάλπη της. Όπως καταπατάει τα δικαιώματα στον συνδικαλισμό, στη διαδήλωση, στη διαμαρτυρία.

Λυσσάξανε ενάντια στην αποχή. Όχι γιατί θέλουν «ενεργούς πολίτες» (άλλωστε η ενεργητικότητα δε καθορίζεται στην κάλπη). Αλλά γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι πίσω από αυτή κρύβεται σιχτίρισμα του κόσμου ενάντια στις πολιτικές της ΕΕ, αλλά και του ντόπιου πολιτικού συστήματος. Γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι ψήφος στην ευρωκάλπη είναι ψήφος στις πολιτικές αυτές.

Για αυτό επιστρατεύουν όλα τα όπλα. Και τώρα την τρομοκρατία.

Δεν τσιμπάμε στην τρομοκρατία και στις απειλές.

Καταδικάζουμε τις πολιτικές της ΕΕ, της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης

ΑΠΕΧΟΥΜΕ μαζικά από τις ευρωκάλπες

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ μαζικά στους ΑΓΩΝΕΣ για τη ζωή που μας αξίζει

ΥΓ: φανταζόμαστε ότι για την -ευρω-συμμετοχική αριστερά, όλη αυτή η λύσσα ενάντια στην ΑΠΟΧΗ από το σύστημα, είναι επειδή η «αποχή ευνοεί τις κυβερνητικές πολιτικές». Τί να πει κανείς με αυτά τα «επιχειρήματα»;  

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

«Έξω από την ΕΕ - Αποχή από τις Ευρωεκλογές»

9.6.2024

Αναδημοσίευση απο https://protobouliaapoxh2024.blogspot.com

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μα γιατί τέτοια καΐλα να ψηφίσουμε στις ευρωκάλπες

0

 Το διάστημα πριν τις Ευρωεκλογές όλοι οι παράγοντες του συστήματος έχουν βαλθεί με κάθε μέσο να μας πείσουν να ψηφίσουμε στις ευρωκάλπες. Διαφημιστικά εταιριών και σποτ του ευρωκοινοβουλίου, ειδικές playlist στο spotify και "υπενθυμίσεις" στο youtube, το fecebook, το tik tok, το instagram και κάθε μέσο κοινωνικής δικτύωσης προσπαθούν να πείσουν τους νέους να βάλουν... Χ στην αποχή και να ψηφίσουν στις κάλπες των ιμπεριαλιστών της ΕΕ. 

Το σύστημα το τελευταίο διάστημα έχει κάνει μια τεράστια καμπάνια ενάντια στην αποχή, μια καμπάνια που επιστρατεύει από τα social media (για να έρθουν κοντά στη νεολαία) μέχρι τον αντικομμουνισμό με βιντεάκια κατοίκων πρώην "κομμουνιστικών δικτατοριών" να λένε πόσο καλή είναι η "δημοκρατική" ΕΕ κόντρα στα απολυταρχικά καθεστώτα. Προσπαθούν να προσδώσουν έναν δημοκρατικό μανδύα στον καθόλα αντιδημοκρατικο και αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ. Προσπαθούν να νομιμοποιήσουν τα εγκλήματα της ΕΕ, την εμπλοκή σε πολέμους όπως αυτό στην Ουκρανία, την στήριξη στην γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού. Προσπαθούν να νομιμοποιήσουν τις πολιτικές της κατάργησης δικαιωμάτων, τις πολιτικές της καταστολής και των μνημονίων. Τις πολιτικές που εγκρίνουν απολύσεις εγγύων γυναικών. Τις πολιτικές των ΚΑΠ της φτώχειας για τους αγρότες, τις πολιτικές της αποβιομηχάνισης της χώρας μας. Για αυτό τους έχει πιάσει τέτοια κάψα να πάει ο κόσμος να ψηφίσει. 

Για αυτό θέλουν ο λαός οι νέοι και οι νέες να στηρίξουν τις εκλογές για ένα κοινοβούλιο φάρσα. Για αυτό θέλουν να εκλεξουμε μαζικά τις 21 γλάστρες που θα μας "αντιπροσωπεύσουν" στο ευρωκοινοβούλιο. Η ευρωβουλή δεν έχει κανένα πραγματικό ρόλο. Το μόνο που κάνει είναι να εγκρίνει τα ψηφίσματα και τους νόμους που προαποφασίζονται στα "πραγματικά" όργανα της ΕΕ, το ευρωπαϊκό συμβούλιο και την ευρωπαϊκή επιτροπή. Η ΕΕ δημιουργήθηκε εξαρχής όχι για κάποια δήθεν συνεργασία των ευρωπαϊκών κρατών, αλλά για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών χωρών και να βοηθήσει στο να καταληστεύεται καλύτερα ο πλούτος των εξαρτημένων όπως η Ελλάδα. Για αυτό και στην αρχή της δεν είχε ούτε εκλογές ούτε τίποτα απλά το κάθε κράτος διόριζει τους ευρωβουλευτές του. Μετά προκειμένου να νομιμοποιήθει στα μάτια του κόσμου έβαλε εκλογές για ένα όργανο χωρίς καμία πραγματική εξουσία. 

Ο δρόμος ο δικός μας του λαού και της νεολαίας είναι λοιπόν μακρυά από την ΕΕ της φτώχειας και της εκμετάλλευσης. Είναι έξω απ τους οργανισμούς των ιμπεριαλιστών και δεν έχει καμία σχέση με τις ψευτοεκλογές τους. Να απέχουμε μαζικά από τις Ευρωεκλογές, να συμμετάσχουμε στους αγώνες για τη ζωή και το μέλλον που μας αξίζει.

ΝΠ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Κόντρα στους αντιδραστικούς εκβιασμούς Αποχή από την ευρωκάλπη! Απέναντι σε τυράννους και εκμεταλλευτές θα είναι ο λαός την επόμενη μέρα!

0

 

Την ώρα που...

• Γαλλία και Γερμανία μπαίνουν, δίπλα στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, στην πρώτη γραμμή της κλιμάκωσης του άδικου πολέμου στην Ουκρανία, αυξάνοντας όχι μόνο τις εκατόμβες των νεκρών και σακατεμένων, αλλά και τους κινδύνους μιας παγκόσμιας ανθρωποσφαγής.
• Οι ευρωπαϊκές καγκελαρίες και προεδρίες στηρίζουν ανοιχτά και ενεργητικά τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο τους, το κράτος δολοφόνο του Ισραήλ, στην πολύμηνη επιχείρηση γενοκτονίας του Παλαιστινιακού λαού, που έχει αποκτήσει διαστάσεις στυγερού εγκλήματος ενάντια στην ανθρωπότητα.
• Στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις και στις χώρες της περιφέρειας στρατιές εκατομμυρίων μετρούν οι άνεργοι, οι άστεγοι, οι εξαθλιωμένοι, οι ελαστικά εξοντωμένοι εργαζόμενοι.
• Οι αποφάσεις και οι δυνάμεις της ΕΕ δολοφονούν και φυλακίζουν χιλιάδες πρόσφυγες και μετανάστες που ο ιμπεριαλισμός ξερίζωσε από τις χώρες τους, και αφού πρώτα «ξεδιάλεξαν» όσους χρειαζόταν στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρά τους.
• Οι διώξεις, η καταστολή και η τρομοκρατία, η επιβολή καταστάσεων «έκτακτης ανάγκης», ο αντικομμουνισμός, βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών, όλων των χωρών της ΕΕ και της χλιδάτης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών.

...Ζητούν από τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία να πάνε στην ευρωκάλπη για να ψηφίσουν... «ποια Ευρώπη θέλουμε»! Λες και δεν έχουν μέχρι και οι πέτρες καταλάβει ότι η ΕΕ δεν είναι «η Ευρώπη», δεν είναι και ποτέ δεν θα είναι των λαών, είναι οικοδόμημα των ιμπεριαλιστών!

Την ώρα που...

• Έχουν ήδη παρθεί οι αποφάσεις των ιμπεριαλιστικών κέντρων της ΕΕ για πολύ πιο άγρια «δημοσιονομική αυστηρότητα» τα επόμενα χρόνια και ενώ ο λαός μας βρίσκεται βυθισμένος σε φτώχεια και εξαθλίωση, και με τα κοινωνικά δικαιώματα σε περίθαλψη και παιδεία τσαλαπατημένα.
• Οι δεκαετίες αποφάσεων-οδηγιών-μνημονίων της ΕΕ έχουν διαμορφώσει μια χώρα ανάπηρη και ρημαγμένη οικονομικά και παραγωγικά, με λεηλατημένο το δημόσιο πλούτο της, όμηρο και εξάρτημα των ΕΣΠΑ, των κάθε λογής νέων ληστρικών επεμβάσεων που βαφτίζονται «πράσινη ανάπτυξη», «μεγάλα έργα», «επενδύσεις».
• Οι ίδιες οδηγίες και αποφάσεις της ΕΕ όλων αυτών των δεκαετιών «προσαρμογής» στο Ενωσιακό δίκαιο και «σύγκλισης» στα «ευρωπαϊκά κεκτημένα» έχουν βάλει στο κρεβάτι του Προκρούστη τα πιο θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα. Έχουν μετατρέψει ολόκληρη τη χώρα σε μια μαύρη ειδική εργασιακή ζώνη, έχουν εξοβελίσει τη μόνιμη σταθερή δουλειά, το 8ωρο, την ασφάλιση, τις συλλογικές συμβάσεις. Έχουν μετατρέψει σε δούλο, χωρίς δικαιώματα, τον εργάτη και τον εργαζόμενο, έχουν κάνει καθημερινότητα τη δολοφονία εργατών στα »ατυχήματα», έχουν καταργήσει ακόμα και την Κυριακάτικη αργία και την άδεια μητρότητας, έχουν καταργήσει κάθε προοπτική για το μέλλον της νέας γενιάς.

...Ζητούν από την εργατική τάξη, τον λαό και τη νεολαία να πάνε στην ευρωκάλπη να ψηφίσεουν για να είναι η Ελλάδα «πιο κοντά στην ΕΕ», για να είναι «πιο δυνατή η φωνή της Ελλάδας στην ΕΕ», ακόμα και για να «δώσουν μάχες» οι εκλεγμένοι σε αυτό που ονομάζουν «ευρωκοινοβούλιο» Λες και δεν είναι φανερό σε όλους πια ότι η χώρα είναι στην ΕΕ για να ληστεύεται από τους ιμπεριαλιστές, αυτή και ο λαός της, και για να θησαυρίζει μεταπρατικά και να ’χει πολιτικές πλάτες η άρχουσα τάξη.

Την ώρα που...

• ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ορκίζονται στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ και στις ΗΠΑ, στηρίζουν ενεργητικά την εμπλοκή της χώρας και στη σφαγή των Παλαιστινίων και στην υπηρέτηση του «μεγάλου πολέμου» που εξελίσσεται στην Ουκρανία. Προσκυνούν και υπηρετούν το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, όπως το έκαναν και ως κυβερνήσεις όλες τις προηγούμενες δεκαετίες. Γι’ αυτό αναζητούν «διαχωρισμό» από την άγρια αντιλαϊκή-αντεργατική πολιτική της ΝΔ στα... ακίνητα του Μητσοτάκη και στις εκλογικές κομπίνες του ΥΠΕΣ (που και οι ίδιοι ως κυβερνήσεις έκαναν) και ταυτόχρονα διακηρύσσουν σε όλους τους τόνους πως τα λεγόμενα προγράμματά τους είναι «κοστολογημένα» σύμφωνα με τις προδιαγραφές εξαθλίωσης και κοινωνικής βαρβαρότητας των αφεντικών που υπηρετούν.
• Ο ακροδεξιός και φασίζων συρφετός (Βελόπουλος, Νίκη κ.ά.) έχει αφαιρέσει από τα εθνικιστικά, μισαλλόδοξα κηρύγματά του κάθε υπόνοια διαφοροποίησης από τις απαιτήσεις των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της χώρας, και διαμηνύει προθυμία και ευελιξία στην υπηρέτηση των πολεμικών απαιτήσεών τους, αλλά και την πλήρη υποταγή του στην ΕΕ, που την θέλει «χριστιανική», ενώ ταυτόχρονα όλο και πιο αποκρουστικά δείχνει τα δόντια του στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.
• Τα υπολείμματα της λεγόμενης «κεντροαριστεράς» (Νέα Αριστερά, Πλεύση κ.ά.) παρουσιάζονται ανοιχτά ως συμπληρώματα των ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ ή και ως συμπληρώματα σε... ό,τι χρειαστεί για να προωθείται η ίδια πολιτική και η «απάντηση» να είναι θεατρικές παραστάσεις στο βήμα της Βουλής.
• Η ηγεσία του ΚΚΕ τους προηγούμενους μήνες αρνήθηκε και υπονόμευσε τους αγώνες και τη μετωπική τους συγκρότηση, για να δώσει τη μάχη της ευρωκάλπης, στην οποία επιστράτευσε μέχρι και στελέχη των ΑΝΕΛ για να είναι «ισχυρό το ΚΚΕ στα κέντρα των αποφάσεων», ενώ ταυτόχρονα δίνει διαρκώς πολιτικά διαπιστευτήρια νομιμοφροσύνης στην ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας, αλλά και σύνταξης με την άρχουσα τάξη στον αντιδραστικό ανταγωνισμό της με την Τουρκία, και τις αντιδραστικές αντιπαραθέσεις της με την Αλβανία, και τη Β. Μακεδονία.

...Ζητούν από τον λαό και τη νεολαία να πάνε στην ευρωκάλπη για να «κοντύνουν τον Μητσοτάκη», για να «ψαλιδίσουν το 41% και την κυβερνητική αλαζονεία»! Πρόκειται για έναν, στην καλύτερη περίπτωση κούφιο, στην πραγματικότητα αντιδραστικό, ανταγωνισμό. Έναν ανταγωνισμό που βάζει τον λαό «στην άκρη» και του ζητάει να αποδεχθεί ό,τι ζει, να υποταχθεί στην πολιτική του συστήματος. Έναν ανταγωνισμό που θέλει να ξορκίσει τη μαζική λαϊκή πάλη που είναι ο μόνος δρόμος για να «ψαλιδιστεί», να δεχθεί ήττες η πολιτική του συστήματος που όλοι αυτοί υπηρετούν ή συμμορφώνονται με αυτήν. Όλοι αυτοί που επιδιώκουν να δώσουν «περιεχόμενο για το λαό» στη «μάχη της ευρωκάλπης», μόνο τον λαό δεν υπηρετούν! Αναζητούν (και ο καθένας ανάλογα με τη θέση του, τις φιλοδοξίες και τα όρια που μπορεί να έχει) ρόλο στο πολιτικό σκηνικό της επόμενης μέρας. Σε ένα πολιτικό σκηνικό αντιδραστικό, που αναζητεί αναδιάταξη και ισχυροποίηση για να μπορεί να «σταθεί» στις γεωπολιτικές και κοινωνικές θύελλες που έρχονται.

Ποιος διαμορφώνει την επόμενη μέρα;

Η απόφαση των ΗΠΑ για χτυπήματα από την Ουκρανία με δυτικά όπλα μεγάλου βεληνεκούς μέσα στη Ρωσία, στην περιοχή του Μπέλγκοροντ, στην οποία συντάχθηκαν και συνεργούν Γαλλία-Γερμανία, και οι αναμενόμενες ανάλογες απαντήσεις του ρώσικου ιμπεριαλισμού, δείχνουν την τροχιά του βέλους των εξελίξεων στον κόσμο. Δείχνουν την ένταση των πολιτικών φτώχειας, εκμετάλλευσης και καταπίεσης των μαζών, της στρατιωτικοποίησης των οικονομιών, της διαμόρφωσης και άλλων όρων στην κατεύθυνση της γενικευμένης σύγκρουσης.

Αυτό είναι το πλαίσιο των εξελίξεων στο οποίο βρίσκεται και θα μπει ακόμα περισσότερο η χώρα μας. Όχι γιατί θα υπάρξουν τα όποια αποτελέσματα από την ευρωκάλπη της 9^ης του Ιούνη. Αυτά τίποτε και προς καμιά κατεύθυνση δεν μπορούν να αλλάξουν στις εξελίξεις αυτές. Η ένταση της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της εκμετάλλευσης και των διώξεων-απαγορεύσεων, το μεγαλύτερο πλησίασμα στις φλόγες του πολέμου, εξελίσσονται γιατί η χώρα βρίσκεται στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας», είναι βάση και εργαλείο των Αμερικανονατοϊκών. Γιατί, στο πλαίσιο της ιμπεριαλιστικής εξάρτησής της, η άρχουσα τάξη κλιμακώνει τις αντιδραστικές-αντεργατικές-αντιλαϊκές πολιτικές της. Αυτή η τάξη (σε αναφορά και με τις πλάτες των πατρώνων της, και υπηρετώντας το δικό της ταξικό συμφέρον) είναι που «οδηγεί» αυτήν την αντιδραστική πορεία. Χωρίς να ορίζει τίποτε από το ευρύτερο πλαίσιο, ασπόνδυλη και τυχοδιωκτική όπως υπήρξε από τη γέννησή της μέχρι σήμερα. Εξάλλου, αν χρειαστεί, κάποιο Κάιρο ή Λονδίνο θα βρεθεί για να πάει!

Όσο για τις πολιτικές-κυβερνητικές λύσεις για την προώθηση-διαχείριση της βαρβαρότητας, πάντα κάτι «θα βρεθεί» έξωθεν και άνωθεν. Ως γνωστόν, στην (αστική) δημοκρατία... δεν υπάρχουν αδιέξοδα!

Υπάρχουν όμως η εργατική τάξη, ο λαός και η νεολαία! Που είναι αντικειμενικά καταρχήν απέναντι σε αυτήν την πολιτική, απέναντι σε αυτήν την πορεία. Που χρειάζονται ζωή και δουλειά με δικαιώματα! Που είναι η συντριπτική κοινωνική πλειοψηφία! Που «μόνο και μόνο» με μερικούς ξεσηκωμούς τους προηγούμενους μήνες υποχρέωσαν σε απόσυρση τις «αναλύσεις» που, μόλις τον περασμένο Ιούνη, εμφάνιζαν τον λαό σαν μια «μάζα που φέρεται και άγεται» όπως το σύστημα θέλει.

Οι ίδιοι διατεταγμένοι «αναλυτές» (που είναι των κομμάτων και των κάθε λογής δυνάμεων του συστήματος) που κατήγγειλαν τον «ανόητο λαό» τον Ιούνη του 2023, τώρα τον βομβαρδίζουν με κάθε αντιδραστική κατασκευή, με κάθε διαστροφή της πραγματικότητας, για να τον σύρουν στην ευρωκάλπη. Για να τον αφοπλίσουν πολιτικά και ιδεολογικά, και να τον έχουν «του χεριού τους» την επόμενη μέρα!

Δεν θα τους περάσει! Αποχή από τις Ευρωεκλογές! Την «επόμενη μέρα» ο λαός και η νεολαία θα είναι εδώ και θα στέκονται απέναντι στους τυράννους και τους εκμεταλλευτές. Μαζί τους θα παλέψουμε για να γίνεται όλο και πιο σημαντικός ο ρόλος τους στη διαμόρφωση της κάθε μέρας. Με τη συγκρότηση των οργάνων πάλης που χρειάζονται, μέσα στους μαζικούς αγώνες που έχουν ανάγκη. Για ζωή και δουλειά με δικαιώματα. Για την επαναστατική προοπτική που έχουν ανάγκη να διαμορφώσουν και να κατακτήσουν η εργατική τάξη, οι εργαζόμενοι και η νεολαία!

ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Τα «θέλω» του λαού δεν μπαίνουν στην ευρωκάλπη

0

Νίκος Παπαβασιλείου

«Ποια Ευρώπη θέλουμε;» - «Να έχει δυνατή φωνή η Ελλάδα στην Ε.Ε.». Αυτά και άλλα ανάλογα παρουσιάζονται –με κάθε σοβαρότητα– ως τα ζητήματα που κρίνονται για τον λαό στις ευρωκάλπες της 9ης Ιούνη. Πρόκειται για χοντροκομμένα ψέματα που δεν αντέχουν να σταθούν απέναντι ούτε σε ένα σημείο της πραγματικότητας. Αυτής που ζούμε και γνωρίζουμε εδώ και δεκαετίες μέχρι σήμερα.

«Ετοιμα» είναι τα κόμματα του συστήματος και οι υποψήφιοί τους να πάρουν τις εντολές του λαού και να τις μεταφέρουν.

Να πάνε, λόγου χάρη, στον Μακρόν να του πουν να πάψει να σφαγιάζει ως σύγχρονος νεοαποικιοκράτης τον λαό της Ν. Καληδονίας, να σταματήσει να επισείει τα πυρηνικά του και να επικεντρωθεί στο έργο της οικοδόμησης… της Ευρώπης των λαών. Να πάνε στον Σολτς και να του «απαιτήσουν» να πάψει να ποινικοποιεί τις διαδηλώσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό, να συνεργεί (και αυτός) στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία και, αντί να χρησιμοποιεί ως όργανο ληστείας την ΕΚΤ, να εργαστεί… για την ευημερία των λαών της Ευρώπης. Να πάνε και στους δύο, και στην Κομισιόν, και σε όλους τους παράγοντες της πολυδαίδαλης γραφειοκρατίας των Βρυξελλών και να βροντοφωνάξουν πως δεν θέλουν να μας ρημάζουν τη γεωργία, την κτηνοτροφία, τη μεταποίηση και να μετατρέπουν τη χώρα σε οικονομικό παράρτημά τους.

Αλλο τόσο «έτοιμοι» είναι βέβαια και οι επικεφαλής των ιμπεριαλιστικών πυλώνων της Ε.Ε. να τους ακούσουν και να υπερβούν τη φύση τους! Να πάψουν να έχουν την Ε.Ε. ως οικοδόμημα εκμετάλλευσης εργατών, καταλήστευσης χωρών και λαών και μαζικών εγκλημάτων σε βάρος προσφύγων/μεταναστών, ως όργανο καταπίεσης, ρατσισμού, αντικομμουνισμού, ως εργαλείο πολέμου, και να τη δώσουν… στο προλεταριάτο και τους λαούς για τους δικούς τους στόχους και σκοπούς.

Το ότι όλα αυτά «θα γίνουν» επειδή θα εκλεγούν οι «κατάλληλοι» σε αυτό που αποκαλείται Ευρωκοινοβούλιο, σε έναν θεσμό στημένο από τους ιμπεριαλιστές για να διακοσμεί «δημοκρατικά» τη λυκοσυμμαχία τους, είναι το επιστέγασμα της αντιδραστικής απάτης των ευρωεκλογών. Αλλά αυτά τα φύλλα συκής δεν καλύπτουν το πραγματικό, αποτρόπαιο πρόσωπο της Ε.Ε. Ούτε εντός των μητροπόλεων της Ε.Ε., όπου επίμονα ξεσπούν σημαντικοί εργατικοί και λαϊκοί αγώνες. Ούτε στις χώρες της περιφέρειας, στις εξαρτημένες –όπως η Ελλάδα– χώρες στις οποίες η διαδρομή δεκαετιών εντός της ΕΟΚ/Ε.Ε./ΟΝΕ μεγάλωσε το χάσμα και κατέδειξε γιατί «τις θέλουν» οι Ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές, καταρρίπτοντας τους μύθους της «σύγκλισης».

Αυτή η απογύμνωση της «μεγάλης ευρωπαϊκής ιδέας» της άρχουσας τάξης είναι βασική γενική αιτία της έντασης της ευρωεκλογικής εκστρατείας των κομμάτων της. Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, οι ακροδεξιοί συνεργάτες τους και οι «κεντροαριστεροί» συνοδοιπόροι τους μάχονται για να υπερασπίσουν το πλαίσιο της εξάρτησης, που είναι θεμέλιο ύπαρξης και αναπαραγωγής της άρχουσας τάξης. Δεν πρόκειται για ιδεολογικό ζήτημα, αλλά για το πιο βασικό ταξικό συμφέρον!

Σε όλες τις προηγούμενες δεκαετίες αλλά και στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων αναδείχτηκε σε όλο το μεγαλείο της αυτή η βασική ταξική αλήθεια: η άρχουσα τάξη μεγαλώνει τα κέρδη της ακόμα και όταν περιορίζονται τα πεδία κυριαρχίας της. Ο μεταπρατισμός, οι εργολαβίες στα μεγάλα έργα, τα ΕΣΠΑ και τα (κάθε είδους) Ταμεία Ανάκαμψης εξισορροπούν με το παραπάνω τα «ξεπουλημένα ασημικά», τη μεταφορά του ελέγχου του πλούτου της χώρας μέσω του Υπερταμείου στους δανειστές, την απώλεια ελέγχου του τραπεζικού συστήματος. Μια χαρά, συνεπώς, βολεύονται τα μεγαλοαστικά τζάκια στις συνθήκες της διεθνούς κρίσης, της έντασης των ανταγωνισμών και των πολέμων, ρημάζοντας και ξεπουλώντας τη χώρα. Μετατρέποντάς την με τις πλάτες των ιμπεριαλιστών σε σύγχρονο σκλαβοπάζαρο, συντρίβοντας τα πιο θεμελιώδη δικαιώματα της εργατικής τάξης, συνολικά του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας.

Αυτό το ταξικό τους συμφέρον απαιτούν να επιβληθεί ως πολιτική γραμμή και ιδεολογία «για όλη την κοινωνία» και η ευρωεκλογική φιέστα είναι η κατεξοχήν διαδικασία για την προβολή και νομιμοποίηση αυτού του «μονόδρομου». Σε αυτό το πλαίσιο, και για την υπεράσπισή του εν όψει της έντασης των γεωπολιτικών θυελλών, μάχονται για τη διαβόητη σταθερότητα Μητσοτάκης, Κασσελάκης, Ανδρουλάκης. Επιχειρούν δηλαδή να αναστυλώσουν το κατακερματισμένο και απαξιωμένο στον λαό πολιτικό σύστημα, ο καθένας από την πλευρά του. Αλλά όλοι μαζί υπό την ίδια σκέπη. Τη σκέπη της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας στους φονιάδες και ληστές των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, Ε.Ε. Σε αυτό το «συνταγματικό τόξο» ανήκουν και ορκίζονται και όλες οι ακροδεξιές και «κεντροαριστερές» δυνάμεις που συνωστίζονται στη διεκδίκηση ψήφου για την ευρωκάλπη, ποντάροντας σε ρόλους συμπλήρωσης της σταθερότητας.

Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους. Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις που να καλύπτουν το κόστος της ζωής. Να μην περάσει η εξαήμερη εργασία. Πλήρης δωρεάν περίθαλψη. Δημόσιες δωρεάν σπουδές. Υπεράσπιση του δικαιώματος στην οργάνωση και τη μαζική πάλη. Να πάρουν πίσω τις διώξεις. Να σταματήσει η σφαγή στη Γάζα. Να νικήσει η παλαιστινιακή αντίσταση. Να μην είναι η χώρα βάση και προπύργιο των Αμερικανονατοϊκών. Καμιά εμπλοκή στον άδικο πόλεμο στην Ουκρανία. Αλληλεγγύη, φιλία με όλους τους λαούς…

Αυτά τα «θέλω» του λαού και της νεολαίας τα απαγορεύει η ευρωκάλπη! Γιατί η αποδοχή της είναι η νομιμοποίηση του ευρωμονόδρομου, είναι η απαιτούμενη συμμόρφωση στις πολιτικές της εργασιακής-κοινωνικής βαρβαρότητας, στο πλαίσιο δηλαδή που ορίζουν τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά και η άρχουσα τάξη της χώρας.

Γι’ αυτό διεξάγεται εκστρατεία ενάντια στην αποχή. Από το Ευρωκοινοβούλιο ώς τον Μητσοτάκη και όλους τους εκπροσώπους των κομμάτων του συστήματος, η αποχή καταγγέλλεται σαν «άρνηση των ευθυνών των πολιτών», ακόμα και σαν «άρνηση της δημοκρατίας». Οι ίδιοι που σε όλη την Ευρώπη και την Ελλάδα τούς προηγούμενους μήνες και χρόνια επιστράτευσαν την τρομοκρατία, την καταστολή και τις διώξεις για να χτυπήσουν τους αγώνες εργαζομένων, φτωχομεσαίων αγροτών, νέων που «πήραν την ευθύνη» να διεκδικήσουν τα δίκια τους, κόπτονται για τη «δημοκρατία». Τη «δημοκρατία» που απαιτεί από τον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία να πει στις 9 Ιούνη «ναι στην Ε.Ε. και στον ευρωμονόδρομο». Να πει αυτό το «ναι» με την όποια ψήφο θα ρίξει στην ευρωκάλπη, όπως συχνά πυκνά δηλώνει ο Μητσοτάκης! Γι’ αυτό οργιάζουν οι μεταπηδήσεις και οι μεταγραφές από ψηφοδέλτιο σε ψηφοδέλτιο, γι’ αυτό επιστρατεύονται celebrities και κάθε είδους… αστέρες, ενώ ταυτόχρονα θέλουν να καταγγέλλουν την αποχή ως εξ ορισμού απολίτικη!

Ολα αυτά τα αντιλαμβάνονται βέβαια και οι δυνάμεις που στο όνομα της Αριστεράς και των δικαιωμάτων του λαού συμμετέχουν στην αντιδραστική φιέστα των ευρωεκλογών. Και για να τα «προσπεράσουν», καταφεύγουν στις πιο απίθανες ακροβασίες, σαν την «πανευρωπαϊκή αντεπίθεση» που κήρυξε η ηγεσία του ΚΚΕ για να «εξηγήσει» γιατί θέλει ισχυρό ΚΚΕ στην Ευρωβουλή!

Αυτές οι ακροβασίες –και πολλές άλλες ανάλογες– όχι μόνο δεν «διασκεδάζουν» το πρόβλημα, αλλά αντίθετα το οξύνουν. Γιατί συμβάλλουν «από τα αριστερά» στον αποπροσανατολισμό, στον πολιτικό αφοπλισμό του λαού.

Τα «θέλω» του λαού δεν μπαίνουν στην ευρωκάλπη. Τα «θέλω» του λαού δεν είναι προτάσεις στον αντίπαλο, στους τυράννους και στους εκμεταλλευτές του. Τα «θέλω» του λαού είναι το «πρόγραμμα» πάλης που χρειάζεται να συγκροτήσουν και να αναπτύξουν εργάτες, εργαζόμενοι και νεολαία! Η πολιτική θεμελίωση αυτής της πάλης χρειάζεται την άρνηση του ευρωμονόδρομου. Την άρνηση των «κοινοτικών οδηγιών», του «ενωσιακού δικαίου», όλων των όρων και μορφών με τις οποίες τα κόμματα του συστήματος παρουσιάζουν στον λαό σαν «νομοτέλεια» την ιμπεριαλιστική εξάρτηση της χώρας. Η πολιτική θεμελίωση αυτής της πάλης χρειάζεται να έχει διακηρυγμένο ως βασικό στρατηγικό στόχο του κινήματος το «Εξω η Ελλάδα από την Ε.Ε.».

Στις 9 Ιούνη παλεύουμε να είναι μαζική η πολιτική αποχή από τις ευρωκάλπες! Να είναι μαζική η άρνηση στον εκβιασμό του συστήματος «δεν υπάρχει ζωή χωρίς τυράννους και εκμεταλλευτές». Αυτή η άρνηση είναι η πιο σταθερή κατάφαση στα «θέλω» του λαού, στην υπόθεση της μαζικής πάλης. Είναι η πολιτική βάση για τους επόμενους αγώνες, που είναι η μόνη πραγματική απάντηση στη μαζική αγωνία για επιβίωση, στην ανάγκη του εργαζόμενου λαού και των νέων για ζωή και δουλειά με δικαιώματα.

*Στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ)

Δημοσιεύτηκε στην ΕφΣΥΝ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Όχι στη νομιμοποίηση του «ευρωμονόδρομου»! Αποχή από τις ευρωεκλογές! Μαζικοί αγώνες ενάντια στην πολιτική του συστήματος!

0

  Όχι στη νομιμοποίηση του «ευρωμονόδρομου»! 
Αποχή από τις ευρωεκλογές!
Μαζικοί αγώνες ενάντια στην πολιτική του συστήματος!

«Σταθερότητα» απαιτεί ο Μητσοτάκης να βγάλουν οι ευρωκάλπες της 9ης Ιουνίου,  ώστε η κυβέρνηση της ΝΔ να συνεχίσει, απρόσκοπτα, την άγρια πολιτική της ενάντια στον εργαζόμενο λαό και τη νεολαία. Φτώχεια, εξαθλίωση, εκμετάλλευση, συντριβή των δικαιωμάτων σε περίθαλψη και σπουδές, διώξεις και τρομοκρατία, όλα αυτά πρέπει να συνεχιστούν και να ενταθούν ακόμα περισσότερο! Μαζί με όλα αυτά η χώρα πρέπει να συνεχίσει να είναι «πεδίο βολής φτηνό». των μεγάλων φονιάδων, προπύργιο των πολέμων και των σφαγών των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ!

Την ίδια σταθερότητα υπηρετεί και ο Κασσελάκης! Που ορκίζεται στα ίδια ξένα και ντόπια αφεντικά με το Μητσοτάκη και θέλει, στις ευρωκάλπες, ο ΣΥΡΙΖΑ να βγει με μεγάλα ποσοστά. Έτσι ώστε η πολιτική που βυθίζει το λαό και τη νεολαία σε αδιέξοδα και απελπισία να έχει όχι ένα, αλλά δύο μεγάλα κόμματα που θα την υπηρετούν!

Το ρόλο του δεύτερου στυλοβάτη αυτής της πολιτικής διεκδικεί και ο Ανδρουλάκης με το ΠΑΣΟΚ, κόμμα που για δεκαετίες υπηρέτησε  το κεφάλαιο και τους ιμπεριαλιστές πάτρωνες της άρχουσας τάξης.

Δίπλα σε όλους αυτούς, ένας συρφετός κομμάτων που θέλουν να συμπληρώσουν την αντιλαϊκή σταθερότητα.

 Οι ακροδεξιές και φασίζουσες δυνάμεις (Βελόπουλος, Νίκη και άλλοι)  που τροφοδοτούνται από τη βαρβαρότητα και παριστάνουν τους «αντισυστημικούς» ζητώντας την ένταση της!  

Η «Νέα Αριστερά» που τάχα διαφώνησε με το ΣΥΡΙΖΑ και τώρα θέλει να γίνει τσόντα σε κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ.

Η πρόθυμη για κάθε δεξιά ή «αριστερή» χρήση «Πλεύση» της Κωνσταντοπούλου.

Αλλά και η ηγεσία του ΚΚΕ που, αφού «αθώωσε» τις ΗΠΑ, για τη δικτατορία, και  υπονόμευσε και αρνήθηκε τους αγώνες, κήρυξε «πανευρωπαϊκή αντεπίθεση» μέσω (και) επιστολικής ψήφου στο λεγόμενο «ευρωκοινοβούλιο»!

Μέχρι τώρα το 25% των 720 ευρωβουλευτών του λεγόμενου «ευρωκοινοβουλίου» είναι επίσημα και νόμιμα «λομπίστες», πληρώνονται από τα ευρωπαϊκά μονοπώλια για την προώθηση των συμφερόντων τους! Και βέβαια, το «ευρωκοινοβούλιο», τίποτε δεν αποφασίζει για λογαριασμό της ΕΕ. Οι μόνοι αρμόδιοι για αυτές τις αποφάσεις είναι οι ιμπεριαλιστές που συγκρότησαν την ΕΕ! Η ΕΕ είναι ο δικός τους συνασπισμός, όργανο πολέμου, εξαθλίωσης  και εκμετάλλευσης λαών και εργαζομένων.

Η «μάχη για τους 21 έλληνες ευρωβουλευτές» της 9ης Ιουνίου είναι κάλπικη και κυρίως αντιδραστική! Τίποτε δεν θα κριθεί για το λαό μας και τους λαούς, από τη σύνθεση του «ευρωκοινοβουλίου». Γι αυτό και η σύνθεση των ψηφοδελτίων τους βρίθει από celebrities και παίχτες τηλεπαιχνιδιών Τα κόμματα του συστήματος, τα ξέρουν όλα αυτά από πρώτο χέρι, αλλά λένε ψέματα και στήνουν εκλογικούς εκβιασμούς προωθώντας δύο στόχους:

• Την καθυπόταξη της λαϊκής οργής και δυσαρέσκειας, την ενίσχυση των δικών τους δυνάμεων και συνολικά του απαξιωμένου στο λαό πολιτικού συστήματος
• Την νομιμοποίηση της ΕΕ και συνολικά της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης της χώρας ως «μονόδρομου» για το λαό και τη νεολαία.

Οι αγώνες νέων, εργαζομένων, φτωχομεσαίων αγροτών, όλων των προηγούμενων μηνών, ενάντια στον εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα, για ζωή και δουλειά με δικαιώματα, ο παγκόσμιος ξεσηκωμός για την υπεράσπιση του δίκαιου αγώνα του Παλαιστινιακού λαού, δείχνουν τον δρόμο που χρειάζεται να βαδίσουν εργαζόμενοι και νεολαία!  Οι νέοι αγώνες ετοιμάζονται στον αντίποδα των αντιδραστικών πολιτικών εκβιασμών των κομμάτων του συστήματος:

Αρνούμαστε τη νομιμοποίηση της ΕΕ,
τους ντόπιους υποτελείς της  και όλα τα δεκανίκια τους!

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ!

Κάτω η πολιτική της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της εκμετάλλευσης και του κοινωνικού μεσαίωνα!

Κάτω η πολιτική της εξάρτησης,  της υπηρέτησης των μεγάλων φονιάδων και ληστών των λαών!

Παλεύουμε για ένα μέλλον χωρίς τυράννους και εκμεταλλευτές!

Έξω η Ελλάδα από ΕΕ και ΝΑΤΟ!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προκήρυξη της Πρωτοβουλίας «Έξω από την ΕΕ - Αποχή από τις Ευρωεκλογές»

0

 ΑΠΟΧΗ!

Ο λαός μας να παλέψει για τη δική του προοπτική – έξω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ – για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση

«Με τις ευρωεκλογές αποφασίζουμε συλλογικά για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης»

Βαφτίζουν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως έναν «ναό της δημοκρατίας» ενώ στην πραγματικότητα αποτελεί ένα «θέατρο του παραλόγου» το οποίο τάχα αποφασίζει για το μέλλον μας. Η αλήθεια είναι ότι καμία απόφαση δεν παίρνεται εκεί μέσα! Γιατί οι πολιτικές που μας ρημάζουν τη ζωή αποφασίζονται από τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία! Θέλουν να ξεχάσουμε ότι η ΕΕ δεν είναι τίποτα άλλο από μια συμμαχία που σκοπό έχει την όσο μεγαλύτερη εκμετάλλευση των λαών από μια χούφτα ιμπεριαλιστές!

«Η ΕΕ πρωτοστατεί σε κοινωνικά δικαιώματα»

Μιλούν για «κοινωνικά δικαιώματα», «κράτος δικαίου» και «δικαιώματα καταναλωτών» την ίδια στιγμή που, με τις πολιτικές τους, προωθούν τη φτώχεια, την εξαθλίωση, ενώ κάθε αντίδραση σε αυτές αντιμετωπίζεται με τρομοκρατία και καταστολή! Για την ΕΕ, «δικαιώματα» έχουν μόνο οι ιμπεριαλιστές και όχι οι λαοί! Για αυτόν ακριβώς τον λόγο οι τάχα «δημοκράτες» ποινικοποιούν τους αγώνες, εντείνουν τον αντι-κομμουνισμό και φτάνουν μέχρι και στο να απαγορεύσουν τις εκδηλώσεις αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό!

«Με την ΕΕ μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις παγκόσμιες προκλήσεις»

Η ΕΕ έχει ενεργό ρόλο στην τροφοδότηση του άδικου πολέμου της Ουκρανίας όπου μαζί με τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ ετοιμάζουν τους λαούς της Ευρώπης για νέες «μαύρες μέρες»! Μιλούν για «πολεμική οικονομία» και για προετοιμασία του πολέμου «από τα σχολεία». Την ίδια στιγμή είναι συνένοχοι στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού στηρίζοντας το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ! Όταν μιλούν για «αντιμετώπιση των προκλήσεων» εννοούν ότι ετοιμάζουν τους λαούς να γίνουν «κρέας στα κανόνια» των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών!

«Ελλάδα χωρίς ΕΕ δεν μπορεί να υπάρξει»

Για την Ελλάδα, η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση σημαίνει ακόμα περισσότερα δεινά για το λαό, τους εργάτες και τη νεολαία. Σημαίνει κι άλλη φτωχοποίηση, μιας και ο εργαζόμενος λαός ληστεύεται διπλά. «Μέσα» στη χώρα από την άρχουσα τάξη και «έξω» από τα ξένα αφεντικά της ΕΕ. Παράλληλα, με βάση τους σχεδιασμούς της ΕΕ για τη χώρα μας, οι παραγωγικές δραστηριότητες (αγροτική και βιομηχανική παραγωγή) διαλύονται! Εδώ και 45 χρόνια, η Ελλάδα μετατρέπεται σε «παράδεισο» για την κερδοφορία των ξένων και ντόπιων αφεντικών, ενώ διαμορφώνεται μια «κόλαση» για τον λαό, την εργατική τάξη και τη νεολαία!

Καμία καλύτερη μέρα για τον λαό δεν θα έρθει μετά τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών! Ήδη οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ, αλλά και η κυβέρνηση, μας ετοιμάζουν για τον νέο γύρο λιτότητας και επίθεσης! Κανένα αποτέλεσμα στην «ευρωκάπλη» δεν θα το αλλάξει αυτό! Οι λαοί της Ευρώπης θα βρουν το δίκιο τους στον δρόμο του αγώνα και όχι στους ιμπεριαλιστικούς μηχανισμούς. Στις 9 Ιουνίου ο λαός πρέπει με τη μαζική ΑΠΟΧΗ να δείξει ότι δεν αποδέχεται την μαύρη προοπτική που του φέρνει η ΕΕ! Ότι δεν νομιμοποιεί με τη συμμετοχή του στις κάλπες των ιμπεριαλιστών, τις πολιτικές του πολέμου, της φτώχειας και του φασισμού!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

 «Έξω από την ΕΕ - Αποχή από τις Ευρωεκλογές»

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Προκήρυξη Νέων του ΚΚΕ(μ-λ) για αποχή από τις Ευρωεκλογές

0

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ

Η ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΔΕΝ ΧΩΡΑ ΣΤΙΣ ΕΥΡΩΚΑΛΠΕΣ

Να συρθούμε στις κάλπες της ΕΕ θέλουν όλοι εκείνοι που έχουν βάλει στο στόχαστρο τις ζωές και το μέλλον μας. Μας απειλούν πως εάν δεν πάμε να ψηφίσουμε θα έχουμε μεγάλη ευθύνη για την αβέβαιη σταθερότητα του ιμπεριαλιστικού οικοδομήματος. Με την σειρά τους όλες οι αποχρώσεις του ευρωπαϊκού μονόδρομου στην χώρα εκβιάζουν την συμμετοχή μας στο εκλογικό πανηγύρι που έχει στηθεί για να εξασφαλιστεί η υποβαθμισμένη θέση της χώρας μας στον ευρωπαϊκό χώρο.

Η προοπτική μας όμως στο περιβάλλον της «ενωμένης» Ευρώπης δεν έχει καμία σχέση με τις αγωνίες και τις ελπίδες μας για μια ζωή με δικαιώματα.

• Οι δημοκρατικές ελευθερίες συμπιέζονται από το ευρωπαϊκό δόγμα νόμου και τάξης. Στην ψεύτικη δημοκρατία της ΕΕ οι φωνές που δεν συμβιβάζονται με τις επιλογές της φιμώνονται. Οι διαδηλώσεις, ο συνδικαλισμός και κάθε μορφή πάλης έχουν βγει εκτός νόμου.

• Για κάθε χώρα της Ευρώπης έχουν διαμορφωθεί τα σκλαβοπάζαρα και τα σύγχρονα κάτεργα που έχουν βαφτίσει απασχόληση. Τέτοια είναι τα ευρωπαϊκά πρότυπα έχουν χτιστεί όλες οι ελαστικές σχέσεις εργασίας που δεν εξασφαλίζουν κανένα δικαίωμα.

• Όσα συμβαίνουν σήμερα στην εκπαίδευση, οι ταξικοί φραγμοί, η εντατικοποίηση, το γκρέμισμα των επαγγελματικών δικαιωμάτων, το βίαιο πέταγμα έξω από την εκπαιδευτική διαδικασία χιλιάδων μαθητών έχουν ευρωπαϊκή σφραγίδα. Έμπνευση της ΕΕ είναι η μετατροπή της εκπαίδευσης από δημόσιο δικαίωμα σε είδος πολυτελείας για λίγους και εκλεκτούς.

• Στην Ευρώπη του ιμπεριαλισμού και των ανταγωνισμών ο πόλεμος ήταν, είναι και θα είναι η διέξοδος για τους ισχυρούς του πλανήτη. Από την Ουκρανία, την Παλαιστίνη, την Μέση Ανατολή μέχρι την Αφρική και τα Βαλκάνια οι ιμπεριαλιστικές μητροπόλεις της ΕΕ είναι συνένοχες για το διαρκές μακελειό εις βάρος των λαών. Οι ζωές μας προορίζονται για τις πολεμικές τους μηχανές από το οικοδόμημα που έχει μετατρέψει τη Μεσόγειο σε υγρό τάφο για πρόσφυγες και μετανάστες.

• Για τους λαούς της Ευρώπης το δικαίωμα στη ζωή είναι υπό αίρεση. Η πανδημία που ξέσπασε πριν από μερικά χρόνια αποκάλυψε την απανθρωπιά της πολιτισμένης Ευρώπης που δεν έδωσε δεκάρα τσακιστή για την προστασία μας από τον θανατηφόρο ιό. Καμία υγειονομική κρίση δεν εμπόδισε τα απανωτά χτυπήματα στην ουσιαστική πρόληψη και περίθαλψη.

• Η εξάρτηση της χώρας μας από την ΕΕ (και τις ΗΠΑ) μεταφέρει διογκωμένα τα ευρωπαϊκά προβλήματα και τις αντιλαϊκές οδηγίες στο εσωτερικό της Ελλάδας. Τα Μνημόνια, ο αυστηρός έλεγχος από τους ενωσιακούς μηχανισμούς και η σκληρή εξάρτηση από τις μεγάλες δυνάμεις αλυσοδένουν την χώρα και τον λαό στο άρμα των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών. Η Πράσινη Μετάβασή τους αφήνει λεηλατημένο τον φυσικό μας πλούτο. Το τρένο της ανάπτυξης τους εκτροχιάστηκε στα Τέμπη, σε αυτό το έγκλημα που μερίδιο ευθύνης έχουν τα ευρωπαϊκά επιτελεία. Η μια αρνητική πρωτιά μετά την άλλη σε ακρίβεια, ανεργία, χαμηλούς μισθούς, συρρίκνωση της παραγωγής είναι τα αποτελέσματα της συμμετοχής μας σε έναν μηχανισμό που μας υπολογίζει μόνο για σερβιτόρους και αναλώσιμους που θα μεταναστεύσουν σε όσες ευρωπαϊκές χώρες θα προσφέρουν λίγα ψίχουλα παραπάνω.

Εμείς οι νέοι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και οι μαθητές δεν θέλουμε το μαύρο ευρωπαϊκό μέλλον που μας υπόσχονται. Η δική μας προοπτική βρίσκεται έξω από την φυλακή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έξω από τα εγκληματικά της οράματα. Δεν θα νομιμοποιήσουμε με την ψήφο μας την φάρσα των ευρωεκλογών. Θα τους χαλάσουμε την γιορτή με την ΑΠΟΧΗ μας από τις κάλπες που έχουν στήσει οι Ευρωπαίοι δυνάστες και οι ντόπιοι υποστηρικτές τους. Μια τέτοια πράξη μπορεί να αποτελέσει δήλωση ενεργητικής συμμετοχής στους αγώνες που έρχονται ενάντια σε ευρωπαϊκούς μονόδρομους και αδιέξοδα που μας έχουν φορτώσει.

ΝΕΟΙ - ΝΕΕΣ του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δεν υπάρχει αντιΕΕ ψήφος!

0

Σύσσωμη η Αριστερά, όπως και να αυτοαποκαλείται, συμμετέχει με ψηφοδέλτιο στις ευρωεκλογές. Και όσοι δεν συμμετέχουν, το κάνουν λόγω υποκειμενικής αδυναμίας. Μάλιστα ισχυρίζεται, λίγο πάνω-λίγο κάτω, ότι η υπερψήφισή της αποτελεί έμπρακτη αντιΕΕ στάση. Αφήνουμε στη άκρη τα φαιδρά περί … κόκκινης ψήφου.

Πρώτο και καλύτερο το ΚΚΕ, αφού έβαλε στο ψηφοδέλτιό του μέχρι και απόστρατο στρατηγό -ενώ προβάλει ιδιαίτερα τις μεταγραφές «αντιμνημονιακών» από άλλους χώρους, όταν έβγαζε σπυράκια και με τη λέξη μόνο- υιοθετεί για πρώτη φορά, ίσως, τόσο ξεκάθαρα το αίτημα που πάλαι ποτέ «καταχέριαζε» και στη βάση του οποίου «μπετονάριζε» τα μέλη του: αγωνίζεται, λέει, για την «Ευρώπη των λαών»! Θα τρίβουν τα χέρια τους τα … κόκκαλα του ΚΚΕ(εσωτερικού) και η άρχουσα τάξη, την οποία αρέσκεται να θεωρεί ως τον κύριο εχθρό μετά τις συνεχείς ανιστόρητες παραχαράξεις της ιστορίας. Μίλησε κανείς για αναθεωρητισμό;

Από κοντά και τα τρία ψηφοδέλτια δυνάμεων της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς με αναφορά στην επανάσταση και το σοσιαλισμό (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Μ-Λ ΚΚΕ, ΟΚΔΕ) που προσπαθούν, αφ’ ενός μεν να πείσουν ότι η ψήφος σε αυτά είναι η πιο «καθαρή» ενάντια στην ΕΕ, αφ’ ετέρου δε να περάσουν στις αριστερές συνειδήσεις που επηρεάζουν ότι αγώνας έξω και ενάντια στους καπιταλιστικούς-ιμπεριαλιστικούς συνασπισμούς … δεν νοείται. Απ’ τα μέσα δίνεται η «μάχη»! (Αφήνουμε κατά μέρος την ανεκδιήγητη ΟΑΚΚΕ με τις προκλητικά φιλοδυτικές τοποθετήσεις της σε μια χώρα μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ).

Κανενός από όλους αυτούς δεν «ιδρώνει το αυτί» ούτε προξενεί εντύπωση -τουλάχιστον φανερά- η μαζική τρομο-υστερία των επιτελείων της ΕΕ ενάντια στην επάρατη … αποχή και όσους την υιοθετήσουν ως πολιτική στάση! Σε όσους, μέσω αυτής, εκφράσουν την κάθετη αντίθεσή τους στην ιμπεριαλιστική λυκοσυμμαχία της ΕΕ. Πόσο απέχει, άραγε, αυτή η συμπεριφορά από την κλασσική ρεφορμιστική περί «συμμετοχής στα κέντρα λήψης των αποφάσεων»; Η συνδιοίκηση σε πανεπιστήμια και χώρους δουλειάς ήταν απλώς η αρχή.

Θα μπορούσαμε βάσιμα να ισχυριστούμε ότι απλά βλέπουν το τυρί (ψήφοι) χωρίς να αντιλαμβάνονται τη φάκα (ενσωμάτωση). Δυστυχώς, δεν πρόκειται γι’ αυτό. Οι πολιτικές επιλογές είναι συνειδητές. Και έχουν να κάνουν με τη συνολική δεξιά μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού και στη χώρα μας. Κομμάτι της Αριστεράς μετατοπίζεται προς την σοσιαλδημοκρατία, ενώ άλλο πιο έντονα προς τον γνωστό παλιό ρεφορμισμό. Κι ας κατακεραυνώνουν με στόμφο τόσο τον αστισμό όσο και τον ρεφορμισμό.

Υπάρχει, βέβαια, και ο ολοφάνερος οπορτουνισμός. «Βρέχει ψήφους» στις ευρωεκλογές, σύμφωνα με την προϊστορία. Οι «θέσεις αρχών» μπορούν κάλλιστα να … παραβιαστούν. Ή μήπως ο επαναστατικός βερμπαλισμός χρησιμοποιείται για να συγκαλύψει την προσαρμογή στους ανέμους των καιρών και την υπόκλιση στους αρνητικούς ταξικούς και πολιτικούς συσχετισμούς;

Πάντως, συμμετέχοντας στις ευρωκάλπες, μόνο αντιΕΕ συνειδήσεις δεν σφυρηλατούν!

Σ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Ομιλίες από την εκδήλωση που πραγματοποίησε η Πρωτοβουλία "ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ - ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΥΡΩΕΚΛΟΓΕΣ" την Κυριακή 2 Ιούνη

0

 

Ομιλία από τον εκπρόσωπο των Συνεπών Κομμουνιστικών Δυνάμεων: 

Ομιλία από τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ(μ-λ):

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | 6+1 ερωτήσεις και απαντήσεις για τις ευρωεκλογές (podcast)

0

 Στο podcast συμμετέχει με τις απαντήσεις του ο Νίκος Παπαβασιλείου στέλεχος του ΚΚΕ(μ-λ). Στις ευρωεκλογές της 9ης Ιούνη κάνουμε αποχή!

Δείτε εδώ το τετρασέλιδο του ΚΚΕ(μ-λ): τετρασέλιδο Αποχή από τις ευρωκάλπες

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ψέμα η ψήφος ΑΡΝΗΣΗΣ στην ΕΕ, μονάχα ΑΠΟΧΗ

0

Ξαναβγήκε στο ψηφοθηρικό σεργιάνι η νόμιμη συμμορία των από τις δυο όχθες του Ατλαντικού κηδεμονευόμενων ντόπιων τυράννων πλαισιωμένη από τη γλοιώδη υπαλληλική κουστωδία της. Τι αλήθεια ζητούν θρασύτατα αφεντικά και νεωκόροι του συστήματος από την εργατολαϊκή μάζα; Δηλαδή οι παραχορτασμένοι κηφήνες από τους νηστικούς δουλευτάδες; Οι καταπιεστές από τους υπόδουλους; Οι αδίστακτοι εντολοδότες μακελειών από αυτούς που θα αιματοκυλιστούν; Οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί μιας ασταμάτητης αλληλουχίας εγκλημάτων σε Μάνδρα, Μάτι, Πύλο, Θεσσαλικό κάμπο, Τέμπη. Τα τέρατα που δήθεν ανήσυχα και ανεύθυνα μας συμβουλεύουν «στοργικά» να προετοιμαζόμαστε για τον «μοιραίο» πόλεμο των ΕΣΧΑΤΩΝ που καταφθάνει, ενώ οι ίδιοι πυρετωδώς τον προετοιμάζουν.

Να αλλάξει μήπως το πάγιο μείγμα μιας πολιτικής ακραίας εξαθλίωσης, κατάπνιξης και εξολόθρευσης; Πότε άραγε δεν έταζαν οι θεομπαίχτες στους υπηκόους ευημερία και την επαύριο δεν έφερναν φτώχεια και απόγνωση; Εκτός εάν ισχύει το «κάθε φέτος και καλλίτερα» και απλά ο λαός πάσχει απελπιστικά από έλλειψη παρατηρητικότητας παρερμηνεύοντας τη θεσπέσια για αυτόν πραγματικότητα, οπότε άδικα τους κατηγορούμε.

Δηλαδή η μαυραγορίτικη ακρίβεια ποσώς κλονίζει το πλουσιοπάροχο εισόδημα των μεροκαματιάρηδων σε εργοδοτικές οάσεις ασφάλειας. Με χαρακτηριστική άνεση δύνανται λοιπόν να πληρώνουν νοίκι, ρεύμα, διατροφή, σπουδές στα προσεχώς δημοσιο-ιδιωτικά πανεπιστήμια και περίθαλψη στα απογευματινά χειρουργεία. Με το άνετο περίσσευμα τους μάλιστα ταξιδεύουν με ασφαλή τραίνα στις παραλίες, δίχως την ανατριχίλα να κολυμπήσουν δίπλα σε πτώματα προσφύγων. Αφήνοντας βέβαια πίσω τους ξέγνοιαστοι την περιουσία τους στην ευδόκιμη κρατική προστασία από πυρκαγιές και πλημύρες.

Όμως κάθε άλλο παρά η καθημερινότητα της κοινωνίας του μόχθου συμπλέει με τα προεκλογικά ταξίματα θυμίζοντας σελίδες παραμυθιών και χαρισάμενη ζωή σύγχρονων πριγκιπόπουλων, όπως των βιομήχανων (έτσι κίβδηλα ορίζονται πλέον σε μια παρακμιακή οικονομία οι μεγαλοξενοδόχοι),
τοκογλύφων και εφοπλιστάδων. Είναι ένας γολγοθάς οριακής πια επιβίωσης μέσα στην καπιταλιστική κρίση και τρόμος για τη θηριωδία του αδιέξοδου και λυσσαλέου ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, που πολτοποιεί στρατιές αθώων. Απειλώντας να απλώσει εφιαλτικά το θανατερό (και πιθανά πυρηνικό) αγκάλιασμα του όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά σε ολάκερο τον πλανήτη.

Πολύ περισσότερο φυσικά δεν επαληθεύονται οι μεγαλόστομες ιδρυτικές εξαγγελίες και ανά πενταετία προεκλογικές υποσχέσεις προς τους ευρωπαϊκούς πληθυσμούς των εμπνευστών και κτητόρων του μέσα σε άλυτες διαιρέσεις τερατουργήματος της ΕΕ. Επομένως, αντί ενός συνασπισμού δημοκρατίας, προόδου, συνεργασίας και ειρήνης, αντικρίζουμε έναν πολεμοχαρή θεσμό.

Πρωτοπόρος στα σφαγεία Ουκρανίας και Γάζας. Υπαίτιος χαοτικών ταξικών ανισοτήτων. Πρόξενος ανέχειας, περιστολής ελευθεριών, στυγνής καταστολής, σφοδρών διενέξεων των επικεφαλείς «συμμάχων», φασιστικοποίησης και αντικομουνιστικής χολής. Συνένοχος της τριτοκοσμικής λιμοκτονίας και βασικός υπεύθυνος του μέσω της λεηλασίας των μνημονίων καταποντισμού του βιοτικού επίπεδου των Ελλήνων. Δράστης της μετατροπής της χώρας μας σε μια παραγωγική στέπα με επακόλουθο την εκτεταμένη διατροφική εξάρτηση της.

Αμείλικτος ακόμη και για τους δήθεν περιούσιους λαούς των ηγέτιδων δυνάμεων. Άλλωστε η απεργιακή έκρηξη των Γερμανών εργαζόμενων στα μέσα μεταφοράς, το παλιρροιακό κύμα των διαδηλώσεων ενάντια στον απαγχονισμό του συνταξιοδοτικού δικαιώματος στη Γαλλία, τα μαχητικά μπλόκα του υπό αφανισμό μικρομεσαίου αγροτόκοσμου σε σειρά κρατών προφανώς δεν πυροδοτήθηκαν από ανία ή απληστία.

Απεναντίας στους δρόμους των κινητοποιήσεων εκφράζεται ατόφια η θέληση των λαών και στα μαρμαρένια αλώνια της πάλης κρίνεται η δικαίωση τους. Ενώ αντίθετα στις κάλπες επιχειρείται ο εκμαυλισμός, η καθυπόταξη, η δόλια απόσπαση της συναίνεσης των από κάτω σε επιλογές ενάντια στα συμφέροντα τους. Γιατί κανείς λαός δεν επιθυμεί υποσιτισμό, βούρδουλα και θυσία του σε κρεματόρια συρράξεων.

Ιδού η πεμπτουσία του κοινοβουλευτισμού. Η μέσω εξαπάτησης συγκατάθεση -υπόκυψη των καταδυναστευόμενων στην καπιταλιστική- ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα. Δεν παρεμβαίνουν δε οι κομουνιστές σε αυτή την πανούργα διαδικασία καθαγιάζοντας και αναγορεύοντας την σε σημαντικό πεδίο υπεράσπισης των άμεσων δίκιων και τρυφερό τρόπο αποτίναξης του κεφαλαιοκρατικού ζυγού. Αλλά για να αξιοποιήσουν το βήμα επικοινωνίας με τον λαό απογυμνώνοντας– καταγγέλλοντας συνάμα την πλεκτάνη και αναδεικνύοντας την αγωνιστική διέξοδο. Με αυτό το σκεπτικό το ΚΚΕ (μ-λ) εκτιμά κατά περίσταση την παρουσία του στις εθνικές εκλογές.

Γιατί μολαταύτα έχει υιοθετήσει μια σταθερή στάση άρνησης των ευρωεκλογών; Φαινομενικά τα κτίρια σε πλατεία Συντάγματος και Βρυξέλλες δεν αποτελούν παρεμφερή δόκανα των λαών;

Το ευρωκοινοβούλιο όμως υπήρξε προϊόν μιας διεκδίκησης των λαών στα πλαίσια μιας ιστορικά ληγμένης πλέον υποχρεωτικής συνεργασίας ανάμεσα στις τότε ανερχόμενες δυνάμεις του αστισμού και τους λαούς (όπως το αστικό) ή συγκροτήθηκε πίσω από τις πλάτες τους σε επίπεδο κορυφής;

Πέρασαν 28 ολάκερα χρόνια από την ίδρυση της προδρομικής μορφής της σημερινής ΕΕ (ΕΚΑΧ) μέχρι τη διεξαγωγή των πρώτων άμεσων εκλογών του Ευρωκοινοβουλίου. Ποιοι τη διαφέντευαν μέχρι τότε; Μα ακριβώς οι ίδιοι, με μόνη διαφορά τα προσχήματα. Δηλαδή ο γαλλογερμανικός πυρήνας της συνεχίζει να διοικεί και μετά τη σκηνοθεσία του απογυμνωμένου από ίχνος ουσιαστικής αρμοδιότητας καλλωπιστικό όργανο της ιμπεριαλιστικής ασχήμιας της.

Αυτό το δημοκρατικό κουρέλι η αριστερά και άσχετα με τα γεμάτα συνδιαχειριστικά ξύγκια παχιά αντιευρωπαϊκά λογύδρια ή τις ασυναρτησίες περί Ευρώπης των λαών (λες και οι «κουτόφραγκοι» και οι καγκελαρίες έστησαν ένα όργανο δυνητικής ναρκοθέτησης των θεμελίων τους και όχι παγίδευσης των μαζών) ΑΦΗΝΙΑΣΜΕΝΑ το εξωραΐζει.

Αναντίρρητα και στις εθνικές Βουλές οι αποφάσεις εκπορεύονται από τα επιτελεία του κεφαλαίου. Αλλά έστω αναγκαστικά και τύποις εκεί επικυρώνονται. Ενώ ακόμη και ένα δημοτικό συμβούλιο (που λέει ο λόγος) είναι επιφορτισμένο με πιο καίριες εξουσίες από την ευρωβουλή.

Επιπλέον το προλεταριάτο επωμίζεται το συγκρουσιακό καθήκον και το βεληνεκές του έχει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει μέσα στα σαφή τείχη της δικής του φυλακής. Ειδικά σε μια εξαρτημένη χώρα δεν τα απλώνει με ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΤΙΚΑ επακόλουθα ίσαμε την απεραντοσύνη των συνόρων των δεσμοφυλάκων της τάχατε πατρίδας του. Το συμφέρει να τα περιορίζει στα δικά του χωράφια (άσχετη η συνεργασία με άλλους λαούς) εναντιωμένο συνάμα στην πολύ ισχυρότερη (από την κυριαρχία των ομοεθνών καπιταλιστών) επικυριαρχία των ξένων δυναστών του. Του ταξικού αντίπαλου υπονομεύεις τα δεκανίκια, δεν τα επικυρώνεις.

Συγκίνησαν την ανθρωπότητα οι ευχαριστίες των Παλαιστίνιων προς τους αμερικάνους, αμερικανοϊσραηλινούς και ευρωπαίους καταληψίες φοιτητές για την αλληλεγγύη τους.

Σύντομα ο μισός περίπου πληθυσμός της ΕΕ με μύριες επιχειρηματολογίες και παροτρύνσεις από την ευρωσκεπτικιστική ακροδεξιά μέχρι την αναπροσδιοριζόμενη σαν αντικαθεστωτική αριστερά θα δικαιώνει ακούσια τη σκοπιμότητα δημιουργίας της σαπουνόφουσκας του ευρωκοινοβουλίου.

Εκείνες τις ώρες πόσες δεκάδες φυγάδες από την κόλαση των πολέμων, που και η αντιμεταναστευτική ΕΕ στήριξε, θα πνίγονται στα νερά της Μεσογείου; Πόσες εκατοντάδες γυναικόπαιδα θα απανθρακώνονται σε σχολειά και νοσοκομεία από τον (και) ευρωπαϊκοστήρικτο σφετεριστή των παλαιστινιακών εδαφών;

Ας αρχίσουμε να μετράμε. Έτσι θα χάσουμε τα χρονικά περιθώρια να ψηφίσουμε … απέχοντας από τη συγκατάθεση στους δημίους.

ΚΜ μέλος του ΚΚΕ (μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μνημόνια, Τέμπη, Πύλος, Γάζα προτρέπουν: ΚΑΜΙΑ ψήφος στη λησταρχίνα και φόνισσα ΕΕ

0

Η συμμετοχή γενικά σε εκλογικές διαδικασίες έχει διφορούμενη σημασία. Κατά περίπτωση αποκτά θετικό πρόσημο, άλλοτε όμως μπορεί να εξελιχθεί σε μια σφόδρα επιζήμια απόφαση. Εξυπακούεται ότι το ίδιο ισχύει και για την αποχή.

Φερειπείν, η μαζική παρουσία εργαζόμενων στις αρχαιρεσίες διοικητικών οργάνων των σωματείων τους στα πλαίσια ενός ακηδεμόνευτου, μαχητικού συνδικαλισμού σηματοδοτεί μια αντίστοιχη αγωνιστική διάθεση πλαισίωσης των διεκδικητικών τους δράσεων. Αντίθετα κρίνεται ολέθρια η προσέλευση, όταν αυτά αποτελούν υποχείρια εργοδοτικά ή νομιμοποιούν κρατικές επιδρομές ευνουχισμού και ποδηγέτησης τους (πχ τέχνασμα - κερκόπορτα εφαρμογής ηλεκτρονικών ψηφοφοριών, μητρώα- φακέλωμα, κλπ).

Στις εθνικές τώρα εκλογές η απάθεια, αποστροφή του κόσμου σε αυτό τον θεσμό αναδύει την υγιή, δικαιολογημένη απέχθεια (πολιτικά ενστικτώδη, εμβρυική) στο πολιτικό στερέωμα εξαπάτησης των μαζών. Συγκερασμένη παρόλο ετούτο με μια στάση παθητικής, αδρανοποιημένης αντιμετώπισης του κοινωνικοπολιτικού γίγνεσθαι. Επιπρόσθετα η υποστήριξη ενός αστικού κόμματος απηχεί και μεταφράζεται σε μια εξασθένιση των λαϊκών δυνάμεων. Εάν το νούμερο ανεβαίνει επάνω στη σημαία, που με εντυπωμένο το 41% διαρκώς επισείει ο Μητσοτάκης, εξασφαλίζεται έτσι μία επιπλέον προϋπόθεση πιο φανατικής προώθησης των βάρβαρων ορέξεων και σχεδιασμών του κεφαλαίου.

Πάλι, από μια διαφορετική σκοπιά, η αύξηση των ποσοστών ενός ρεφορμιστικού σχηματισμού ουδόλως συνυφαίνεται- προοιωνίζει μια κινηματική ανάταση. Καθότι είναι διαποτισμένη με μια ακραία αντίληψη κοινοβουλευτικής αποχαύνωσης, που προκαταβολικά πριονίζει την αναγκαιότητα έντασης της ταξικής πάλης. Την πρωταρχική δηλαδή στόχευση οποιασδήποτε κομουνιστικής οργάνωσης μη αλλοτριωμένης από την συνδιαχειριστική νοοτροπία με συνέπειες συμφιλιωτικές προς το σύστημα της εκμετάλλευσης, καταπίεσης και εξάρτησης. Καθόλου δυσεξήγητη δεν είναι λοιπόν η σαρωτική επίθεση απέναντι στα φοιτητικά δικαιώματα, παρά την πρωτιά στα πανεπιστήμια παράταξης με κομουνιστική επιγραφή.

Άρα σωρεία παραγόντων επηρεάζει και καθορίζει την απάντηση στο δίλημμα εμπλοκής σε εκλογικά πεδία, όπως και την ωφέλεια που αποκομίζεται.

Υπάρχουν βέβαια φάσεις όπου κανείς δισταγμός επιτρέπεται στην απόρριψη της παραμικρότερης σκέψης για ανάμειξη σε τέτοιες υποθέσεις εξόφθαλμης σκευωρίας και εγκλωβισμού των λαών. Όπως χαρακτηριστικά είναι το ευρωκοινοβούλιο.

Μιας και αποτελεί εγκάθετο κατασκεύασμα ενός ιμπεριαλιστικού συνασπισμού συγκροτημένου με σκοπό τη λεηλασία και χειραγώγηση με καλλίτερους όρους μιας σειράς εξαρτημένων χωρών.

Δημιουργημένου ερήμην των λαών, σε αντίστιξη με την ιστορική προέλευση της εθνικής βουλής. Η οποία προέκυψε από μια απαραίτητη προοδευτική συμμαχία (νυν περαιωμένη και εξελιγμένη στο αντίθετο της) των λαών με τις τότε αναδυόμενες αστικές δυνάμεις.

Αποψιλωμένο όργανο από οποιαδήποτε ουσιαστική αρμοδιότητα και με αποκλειστικό προορισμό τη φιλοτέχνηση ενός δημοκρατικοφανούς προσωπείου. Ένα εργαλείο εξωραϊσμού ενός ιμπεριαλιστικού τερατουργήματος. Επιχειρώντας τουτέστιν τη συγκάλυψη και νομιμοποίηση της πραγματικής πηγής των αποφάσεων από τα διευθυντήρια. Παντελώς θεωρητικά -τυπικά (για τον αντεπαναστατικό ρεφορμισμό του ειρηνικού δρόμου προς τον σοσιαλισμό, απόλυτα εφικτό στην πράξη) εάν στο αστικό κοινοβούλιο εξασφαλίζονταν η πλειοψηφία αντικαθεστωτικών στοιχείων, θα επέρχονταν με βελούδινο τρόπο ο κοινωνικός μετασχηματισμός. Ο Μαρξ πέθανε, ώρα να αποβιώσει και ο μαρξισμός;

Τουναντίον το ευρωκοινοβούλιο σαν κανονικό αντικείμενο διακόσμησης «προικίστηκε» (μελετημένα) με επουσιώδεις δικαιοδοσίες. Οι ευρωβουλευτές ως κοινοί πολίτες παρακολουθούσαν άβουλα τον Σόιμπλε να καταστρώνει και επιβάλλει τα μνημόνια, που σε μία μέρα αναποδογύρισαν τη ζωή των Ελλήνων. Επιφέροντας μάλιστα ραγδαία καταβύθιση βιοτικού επίπεδου ανάλογη πολεμικών περιόδων.

Ευρωκοινοβούλιο, όχημα για Ευρώπη των λαών; Έλεος. Μα ακριβώς, η εχθρική ύπαρξη του αντιστρατεύεται μια τέτοια κατεύθυνση. Ας πείσουν λοιπόν –καταπληκτική φαεινή και ομοειδής συλλογιστική- οι υδροκέφαλοι της αριστεράς τους «αφελείς» αμερικάνους ιμπεριαλιστές να δομήσουν ΝΑΤΟκοινοβούλιο. Ώστε αλώνοντας το από μέσα να αποκτήσουμε ένα ΝΑΤΟ …. των λαών!! Κρίμα ο Λένιν δεν ζει, για να διόρθωνε τις γραφές του, αναπροσαρμόζοντας τις στα «σύγχρονα» δεδομένα της εποχής.

Το προλεταριάτο κάθε χώρας έχει διαφορετική, ανισόμετρη στάθμη ανάπτυξης. Άρα αντικειμενικά είναι ουτοπία η συσπείρωση, συντονισμός τους και κοινή κίνηση (άσχετα με την θετική αλληλεπίδραση) στα πλαίσια μιας βαθιά διαιρεμένης συγκόλλησης κρατών. Άλλο η ενιαία εργατική τάξη στους κόλπους μιας συμπαγούς επικράτειας με συγκεκριμένη κυβέρνηση, πολιτική και μηχανισμούς και άλλο ένα ετερόκλητο συνονθύλευμα.

Ένας λαός εξαρτημένης χώρας μαζί με τον κόκκινο μπροστάρη του μπορεί να ορίσει στρατηγικό στόχο εξόδου από τη ΕΕ (στις ιμπεριαλιστικές διαφοροποιείται σε κατάργηση της) δίχως παράλληλα να αντιφάσκει ΚΑΤΑΦΩΡΑ με την έγκριση των πλασματικών εκλογικών τελετουργιών της. Μπορεί (και πρέπει) να επιδιώκει την ανατροπή της καπιταλιστικής κυριαρχίας. Όμως είναι αλλόκοτο να θέτει ζήτημα εξόδου του από την … πατρίδα του και επομένως μη παρουσίας του στο αστικό κοινοβούλιο (προφανώς απαλλαγμένος από εκλογικές ψευδαισθήσεις περί πανάκειας του).

Ο ζωοδότης ομφάλιος λώρος που συνδέει μια υποτελή ολιγαρχία με τους πάτρωνες της (ΕΕ) συνιστά κρίσιμη υπαρξιακή παράμετρο. Οπότε σε μια ενδεχόμενη πορεία εθνικοταξικού λυτρωμού θα επιβάλλεται η πάλη του λαού για διάρρηξη αυτών των δεσμών σαν συν-απαιτούμενο. Επομένως και μη νομιμοποίηση αυτής της σχέσης, επομένως μη αποδοχή των εκλογικών ξόβεργων της, επομένως αποχή.

Κάθε ψήφος στη ΕΕ ισοδυναμεί με μία στάλα λίπασμα στην εφαρμογή αγριότερων μέτρων φτωχοποίησης, ρημάγματος νοσοκομείων, φραγμών στις σπουδές. Για αυτό άλλωστε στήνουν αυτό το ακριβό πανηγύρι. Μονάχα εκεί αποβλέπουν. Να επικαλούνται συνεχώς την υφαρπαγμένη συναίνεση μας για την κλιμάκωση της αποτροπαιότητας της. Για ακόμη λιγότερες φάμπρικες, πιο εκτεταμένη παραγωγική συρρίκνωση. Για πακτωλούς προς χρεολύσια, μεγιστάνες ή εξοπλισμούς και σταγονόμετρο για ασφαλή τρένα ή φιλοξενία δύσμοιρων προσφύγων.

Δεν μας προσφέρουν την πολυτέλεια (ειδάλλως θα ήταν ανόητοι) να χαράσσουμε εμείς το παρόν και μέλλον μας. Κάθε συμμετοχή αξιοποιείται για τη σκλήρυνση της κατασταλτικής μανίας, ρατσιστικής απανθρωπιάς, εκφασιστικής αποθράσυνσης, αντικομουνιστικής υστερίας.

Απεναντίας η μαζικότερη αποχή μεταφράζεται σε ηχηρή καταγγελία της αιμοδιψής συμπεριφοράς της. Ακόμη ψηλότερη τέτοια, σημαίνει διευρυμένη αμφισβήτηση και εναντίωση στο σημαντικό ρόλο που παίζει στο σφαγείο της Ουκρανίας (χώρια το πλούσιο ποινικό μητρώο της σαν πρωταγωνίστρια προγενέστερων εξοντωτικών πολέμων) και τη συμβολή στην εφιαλτική για τον πλανήτη παρόξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Καταδικάζει επίσης την αμέριστη αρωγή (παρά τα υποκριτικά ψελλίσματα) στο σιωνιστικό κτήνος, που δολοφονεί αλύπητα αυτούς, των οποίων έκλεψε τα πατρογονικά παλαιστινιακά εδάφη τους.

Η αριστερά σε όλα της σχεδόν τα αδιάκριτα μεγέθους παρακλάδια ξελαρυγγιάζεται εν χορώ και σε βαθμό αφιονισμού (και αηδίας θα έλεγα) έμμισθα (ευρωβουλευτές με σφυροδρέπανο στο πέτο) ή δωρεάν, συνειδητά ή αθέλητα σαν διαφημιστής της ΕΕ. Με ποικίλη επιχειρηματολογία και διιστάμενες επιδιώξεις. Αμοιβαίος τόπος όλων όμως –διακηρυκτικά τουλάχιστον- το καλό του λαού.

Αλλοίμονο, οι λαοί κατοχυρώνουν και περιφρουρούν τα δίκια τους στους δρόμους των αγώνων. Υποστηρίζει η αριστερά πως το πασχίζει και μέσω της παρέμβασης της στο ευρωκοινοβούλιο. Μα αφού σφύζει από ορμή, τότε άραγε γιατί δεν το κατορθώνει ή έστω προσπαθεί εξαντλητικά εντός των ελλαδικών συνόρων με απείρως ευνοϊκότερες συνθήκες; Στην Ελλάδα του καπιταλισμού, μέσα στο σπίτι της δεν το πέτυχε και θα διαπρέψει στη μακρινή και ξένη ιμπεριαλιστική ΕΕ;

Η συμμετοχή καταλήγει σε ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟ και ΑΠΟΔΟΧΗ. Η ΑΠΟΧΗ κραυγάζει την ΑΡΝΗΣΗ και προανακρούει την ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Όσο φουντώσει η αποχή, τόσο βροντερότερες ευχαριστίες θα ξεπηδήσουν από τα ερείπια του νεκροταφείου της Γάζας.

Ήδη αμέτρητα εκατομμύρια εργατών, αγροτών, αλληλέγγυων στους Παλαιστίνιους φοιτητών έχουν ψηφίσει πριν την επίσημη μέρα των ευρωεκλογών στην «κάλπη» των κινητοποιήσεων. Η μία είναι κάλπη της πλάνης και υποταγής. Η άλλη της ελπίδας και σύγκρουσης. Να γεμίσουμε τη σωστή.

KM μέλος του ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΚΚΕ(μ-λ) για τις ευρωεκλογές

0

Συνεχίστηκαν τις τελευταίες μέρες οι παρεμβάσεις για την ΑΠΟΧΗ από τις ευρωεκλογές. Με μαζικές εξορμήσεις στις γειτονιές της πόλης και στο κέντρο η οργάνωση προσπάθησε να μεταφέρει στο λαό και τη νεολαία το μήνυμα «έξω από την ΕΕ της φτώχειας, του πολέμου, της καταστολής και της βαρβαρότητας». Κάλεσε τους εργαζόμενους να μη νομιμοποιήσουν τον ιμπεριαλιστικό σχηματισμό της ΕΕ και να αναπτύξουν μαζικούς λαϊκούς αγώνες για ζωή και δουλειά με δικαιώματα. Στους Αμπελόκηπους, την Καλαμαριά, την Χαριλάου, το Κορδελιό, τη Νεάπολη, την Τούμπα, την Πολίχνη, στην Καμάρα και στο κέντρο (στην αγορά) μοιράστηκε πλατιά η προκήρυξη για την αποχή. Στη φοιτητική λέσχη μοιράστηκε στους φοιτητές η ανακοίνωση των νέων του ΚΚΕ(μ-λ), ενώ εξόρμηση έγινε και στη γύρω περιοχή (Καλοχώρι, Σίνδο, Χαλάστρα, Τρίλοφο, Πλαγιάρι, Επανομή και Μηχανιώνα).

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Όπου κάλπη και χαρά… (№ 2)

0

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, στις κάλπες της οποίας καλούµαστε να ψηφίσουµε µεθαύριο, αποδεικνύεται µια, όλο και πιο επικίνδυνη για τους λαούς ιµπεριαλιστική λυκοσυµµαχία:

α) Συµµετέχει ήδη, ενεργά σε δύο άγριους πολέµους.

β) Έχει χτίσει πανύψηλα τείχη απέναντι στους πρόσφυγες και τους µετανάστες που η ίδια µε την φιλοπόλεµη πολιτική της δηµιουργεί.

γ) Τους χρησιµοποιεί σαν φτηνό εργατικό δυναµικό κι όσους περισσεύουν ή τους πνίγει ή τους φυλακίζει σε στρατόπεδα.

δ) Ανανεώνει το πολεµικό της οπλοστάσιο, προετοιµάζει τους λαούς της για το ενδεχόµενο παγκόσµιου πολέµου (βλέπε Γερµανία). Παράλληλα και ο Πούτιν αναπροσαρµόζει τη ρωσική βιοµηχανία σε πολεµική, οπότε, κι αν ακόµα υπάρξει κάποια ανακωχή, τ’ αχρησιµοποίητα όπλα ένθεν και ένθεν τι θα γίνουν;

ε) Ποια τα αποτελέσµατα της Ε.Ε. στη χώρα µας;

1. Το σµπαράλιασµα της βιοµηχανίας, η µονοκαλλιέργεια του τουρισµού, το ξεκλήρισµα της φτωχοµεσαίας αγροτιάς, οι διατροφική εξάρτησή µας από εισαγωγές.

2. Οι ιδιωτικοποιήσεις δηµόσιων οργανισµών µε τραγικές ενίοτε συνέπειες (βλέπε Τέµπη).

3. Το τσάκισµα Υγείας και Παιδείας, τα εξοπλιστικά προγράµµατα, τα µνηµόνια.

Πού είναι η σύγκλιση των µισθών, πού τα “χρυσά κουτάλια”, µε τα οποία θα τρώγαν οι αγρότες µας; Πού η ανάπτυξη που µας έταζαν; Η όποια ανάπτυξη έρχεται µόνο για τους λίγους. Στο λαό αντιστοιχεί η ανάπτυξη της φτώχειας και για όσους ζούνε στο νοίκι ακόµα και της πείνας. Η Υγεία, η Παιδεία και οι συντάξεις βυθίζονται όλο και πιο βαθιά στα τάρταρα του νεοφιλελεύθερου Καιάδα. Η ακρίβεια βασανίζει τον φτωχοποιηµένο λαό, και η κρατική βία σ’ όποιους αντιστέκονται. Η εξαήµερη εργασία από πρώτη Ιουλίου είναι εδώ, το 8ώρο παραβιάζεται, η απεργία και ο συνδικαλισµός ποινικοποιούνται και όχι µόνο στη δική µας χώρα.

Θα περίµενε λοιπόν κανείς ότι µέσα από τέτοιο “πλούτο” εγκληµάτων και συνεπειών η Αριστερά στη χώρα µας, το λιγότερο που θα όφειλε θα ήταν αποχή από τις ευρωκάλπες. Αποχή, όχι για να πάµε για µπάνιο, αλλά σαν βήµα αντίστασης και πάλης. Όµως, όχι! Όπου κάλπη και χαρά, πρώτη η… Αριστερά! Και δεν αναφέροµαι στην… Αριστερά τω Κασσελάκηδων, Βαρουφάκηδων, Χαρίση κ.λπ. οι οποίοι, οµού µετά των Μητσοτάκηδων, Ανδρουλάκηδων και λοιπών (ε ρε λεβεντογέννα Κρήτη αθάνατη, από κει που ‘σουνα το αποπαίδι της «Παλιάς Ελλάδας κάποτε, σήµερα έπιασες ούλα τα µετερίζια) πλέουν λοιπόν την “Πλεύση Φιλελευθερίας” µε τα χρώµατά του ο καθείς. Να µην ξεχάσω και τα σχήµατα της ακρο-ακροδεξιάς πολυκατοικίας, που τρέχουν διαγκωνιζόµενοι όλοι µαζί.

Αναφέροµαι λοιπόν προπαντός στα κόµµατα και τις οργανώσεις της Αριστεράς που διακηρύττουν και αγωνίζονται για να βγει η χώρα µας από την ΕΕ. Μ’ επικεφαλής µάλιστα την “ναυαρχίδα” (θε µου συγχώρεσε µου) της Αριστεράς που ούτως ή άλλως διαθέτει τη µεγαλύτερη επιρροή στον εργατικό κόσµο, δηλαδή το Κ.Κ.Ε. Αλλά και τις οργανώσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς που συµµετέχουν στις ευρωεκλογες µ’ εξαίρεση το ΚΚΕ (µ-λ) που προτείνει την αποχή. (∆εν γνωρίζω αν υπάρχει άλλη οργάνωση, νοµίζω πως όχι). Όσο κι αν µελέτησα τα κείµενά τους δεν µπορώ να δικαιολογήσω τη συµµετοχή τους, µολονότι, περιγράφουν την Ε.Ε. µε ακόµα πιο µελανά χρώµατα.

Το δικαίωµα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι έχει κατακτηθεί µε αιµατηρούς αγώνες και οι κοµµουνιστές στον καιρό τους υπερασπίστηκαν το δικαίωµα αυτό όπου και όποτε αµφισβητήθηκε, µε το µυαλό µε την ψυχή και µε το αίµα τους. Μολαταύτα πρόκειται για δικαίωµα και όχι για υποχρέωση, παρόλο κατά καιρούς αυταρχικές αλλά και δικτατορικές αστικές και φασιστικές κυβερνήσεις (όσο τα αν φαίνεται παράδοξο) το κατέστησαν υποχρεωτικό µε διάφορες ποινές. Ας µην ξεχνάµε τα δύο δηµοψηφίσµατα του Παπαδόπουλου για το βασιλιά και για το ψευτοσύνταγµα του, κατά τη διεξαγωγή των οποίων, οι µαρξιστές -λενινιστές προπαγάνδισαν (όπως µπορούσαν) την αποχή για να µη δοθούν δηµοκρατικά, εύσηµα σε µιαν αιµατοβαµµένη δικτατορία. Κι όταν κάποιοι αγωνιστές σύρθηκαν στα δικαστήρια, υπερασπίστηκαν υπερήφανα το δικαίωµά τους.

Είναι άλλο πράγµα η συµµετοχή στις εθνικές εκλογές, επειδή εκεί, µολονότι το αστικό κοινοβούλιο είναι κατά τον Λένιν «ένα δικαστήριο όπου καθηµερινά δικάζεται η εργατική τάξη», ωστόσο εκεί συµπυκνώνονται σε κάποιο βαθµό οι ταξικοί συσχετισµοί! Εκεί διαµορφώνονται οι νόµοι του κράτους. Αλλά και κει η συµµετοχή ή όχι της Αριστεράς αποφασίζεται κάθε φορά από το κατά πόσον προωθείται η υπόθεση του εργατολαϊκού κινήµατος. Άλλωστε είχε διατυπώσει ο Κ. Μαρξ «Αν οι εκλογές φέρναν την αλλαγή, θα ήσαν παράνοµες».

Εντελώς άλλη υπόθεση όµως είναι η συµµετοχή στις εκλογές του ευρωκοινοβουλίου, το οποίο άλλοτε καµιάν απολύτως απόφαση δε λαµβάνει, ενίοτε απλώς επικυρώνει αποφάσεις που ήδη έχουν υπογραφεί σε άλλα ιµπεριαλιστικά κέντρα. Παίζει απλά έναν καθαρά διακοσµητικό ρόλο, πρόκειται για ένα “δηµοκρατικό”, φτιασίδωµα για τον ιµπεριαλιστικό αυτόν σχηµατισµό, µια προβιά προβάτου πάνω στο σώµα του ευρωπαϊκού λύκου (βλέπε κυρίως Γαλλία – Γερµανία).

Πέραν τούτου η αποχή είναι µια στάση αξιοπρέπειας για κάθε εργαζόµενο, για κάθε αριστερό νεολαίο, για κάθε πολίτη που σέβεται τον εαυτό του, πρώτα και κύρια απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό που είναι (θα πρέπει να είναι) αυστηρός κριτής µας.

Για άλλους, µπορεί να είναι το πρώτο βήµα αγώνα, για άλλους ένα ακόµα προχώρηµα για την ενίσχυση µαζικού, µαχητικού, διεκδικητικού, αντιπολεµικού κινήµατος.

Κλείνω µε µια διατύπωση του Βλάντιµιρ Λένιν για το πώς έβλεπε το ενδεχόµενο µιας Ε.Ε. από το πολύ µακρινό 1915: «Οι Ενωµένες Πολιτείες της Ευρώπης µέσα σε καπιταλιστικό καθεστώς είναι, ή απραγµατοποίητες ή βαθιά αντιδραστικές» (Εφηµερίδα “Σοσιαλνεµοκρατ” 23.8.1915).

Γρηγόρης Νιόλης

(Δημοσιεύτηκε στα Χανιώτικα Νεα)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ | Συνέντευξη τύπου του ΚΚΕ(μ-λ) για την ΑΠΟΧΗ απο τις ευρωεκλογές

0

 

Στο πλαίσιο της πανελλαδικής καμπάνιας για την "Αποχή απο τις Ευρωεκλογές" η οργάνωση Χανίων του ΚΚΕ (μ-λ) πραγματοποίησε όλο αυτό το διάστημα παρεμβάσεις στο κέντρο της πόλης όπου μοιράστηκε πλατία στο λαό της πόλης η κεντρική προκύρηξη της οργάνωσης. 

Στα πλαίσια αυτά δόθηκε τις προηγούμενες μέρες συνέντευξη τύπου στα τοπικά μέσα (Χανιώτικα Νέα, Νέα Τηλεόραση) όπου μέλη της οργάνωσης μας κάλεσαν τους εργαζόμενους, τη νεολαία και το λαό της πόλης να ΑΠΕΧΟΥΝ απο τις αντιδραστικές κάλπες των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και να μην νομιμοποιήσουν με την συμμετοχή τους τα δεινά που έχει επιβάλει στο λαό μας η συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ. 

Ανέδειξαν τις αντιδραστικές πολιτικές της ΕΕ που επιβλήθηκαν στη χώρα μέσω των μνημονίων, της καταστροφής του παραγωγικού ιστού της χώρας, το ρόλο της στο ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς. Κατήγγειλαν επίσης την συμμετοχή και τον ρόλο της ΕΕ στον πολέμο στην Ουκρανία και στη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού. 

Ταυτόχρονα, ανέδειξαν την αναγκαιότητα της μαζικής συμμετοχής στους αγώνες ως τη μοναδική προοπτική του λαού και της νεολαίας για μια ζωή με δικαιώματα και ως το απαραίτητο συμπλήρωμα της ΑΠΟΧΗΣ απο την φαρσοκωμωδία των ευρωεκλογών. 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

PMLI , Ιταλικό Μ-Λ Κόμμα (Partito Marxista Leninista Italiano) Ευρωεκλογές 2024. Η αποχή είναι η μοναδική αντιιμπεριαλιστική ψήφος!

0

 

«Απονομιμοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης του ιμπεριαλισμού. Ν’ απέχουμε. Η ΕΕ δεν αλλάζει, πρέπει να καταστραφεί. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι μια επικάλυψη στην υπηρεσία του ευρωπαϊκού ιμπεριαλισμού. Όλες οι εκλογικές λίστες νομιμοποιούν τα κράτη των μονοπωλίων της Ευρώπης και κάνουν το παιχνίδι τους. Η αποχή είναι η μοναδική αντιιμπεριαλιστική ψήφος, ειδικά τώρα που η ΕΕ ετοιμάζεται στρατιωτικά για τον παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Ν’ αγωνιστούμε για την έξοδο της Ιταλίας από την ΕΕ και για τον σοσιαλισμό».

 

Αυτή είναι η εισαγωγή της ανακοίνωσης που δημοσίευσε στις 25 Απριλίου 2024 η ΚΕ του PMLI στην Φλωρεντία. Στην ανακοίνωση μεταξύ άλλων τονίζεται :

«Εμείς οι Ιταλοί μαρξιστές λενινιστές ήμασταν από πάντα ενάντια στην ΕΕ, έτσι όπως είναι σήμερα ως ενότητα καπιταλιστικών ιμπεριαλιστικών κρατών στην γηραιά ήπειρο.
Όταν εμφανιστήκαμε στην ιταλική πολιτική σκηνή στα 1967, υπήρχε η ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) αποτέλεσμα των συμφωνιών της Ρώμης από το 1957. Τότε ακόμα και το PCI του Τολιάτι, παρότι βάδιζε στη χρουστσοφική ρεβιζιονιστική οδό, υιοθέτησε τις δικές μας θέσεις, που είναι κόρες των διδαγμάτων του Λένιν, επίκαιρες και σήμερα εκατό χρόνια μετά το θάνατο του μεγάλου Δασκάλου του διεθνούς προλεταριάτου... Το PMLI απορρίπτει την ΕΕ επί της αρχής και ως εκ τούτου δεν μπορούμε να τη νομιμοποιήσουμε παρουσιάζοντας τους δικούς μας εκλογικούς καταλόγους. ... Η αποχή είναι μια επιλογή , που χτυπά την καρδιά της ΕΕ, την απονομιμοποιεί, την κάνει να χάνει τη συναίνεση των μαζών, την απομονώνει, την αποκαλύπτει εντελώς στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια κοινή γνώμη και ξεσκεπάζει το σχέδιό της οικονομικό, πολιτικό, θεσμικό και στρατιωτικό . Η αποχή είναι μια στάση για την υπεράσπιση της εθνικής οικονομικής, οικονομικής, πολιτικής και στρατιωτικής ανεξαρτησίας της Ιταλίας. Η αποχή είναι η μόνη αντιιμπεριαλιστική ψήφος, ειδικά τώρα που η ΕΕ προετοιμάζεται στρατιωτικά για τον ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο πόλεμο. Αυτοί είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους είναι απαραίτητο να απονομιμοποιηθεί η ιμπεριαλιστική Ευρώπη, καταψηφίζοντας την με αποχή, ενώ στρατηγικά είναι απαραίτητο να αγωνιστούμε πολιτικά και ενεργά για τη διάλυσή της, την καταστροφή της, αρχίζοντας από την έξοδο την Ιταλίας από αυτήν. Η ΕΕ δεν μεταρρυθμίζεται . Οι θεσμοί της είναι και θα παραμείνουν αντιδημοκρατικοί και εχθρικοί για τα συμφέροντα του λαού. Το Ευρωκοινοβούλιο δεν αφαιρεί τίποτα από τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ και δεν μπορεί να κάνει τίποτα, ακόμα κι αν ήθελε, για να τον αλλάξει . Είναι απλώς περιττό να δίνουμε την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει ένα όργανο που εκπροσωπεί τους ευρωπαϊκούς λαούς..."

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ