Ήθελε λέει να μην σκύβει το κεφάλι. Αποκεφαλίστε τον!

0

Συχνή παράφραση παλιάς, στοχαστικής ρήσης. Σκιαγράφηση συνάμα της απόπειρας για ολική επαναφορά των λαϊκών ελευθεριών στο αγκαθωτό πλαίσιο του δουλοκτητικού προπάππου του αστισμού. Δηλαδή στην πλήρη πάταξη τους.

Γιατί όταν ένα ενεργούμενο της κυβέρνησης και των αφεντικών της (εν προκειμένω ο διευθυντής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά) τολμάει να μηνύει αγωνιστές για τα στοιχειώδη δίκια, το ρολόι της ιστορίας γυρνάει πίσω στις πιο μαύρες και καταδυναστευτικές στιγμές της. Προπατορικό αμάρτημα τους; Διδάσκουν και υλοποιούν παραδειγματικά το δικαίωμα και ανάγκη της Αντίστασης.

Διεκδικώντας τι «εγκληματικό»; Να μπορούν τα παιδιά της φτωχολογιάς να παραβιάζουν τις βαριές ταξικές καγκελόπορτες, που φράζουν την αναρρίχηση τους σε όλες τις βαθμίδες της παιδείας.

Μέσα στις γκεσταπίτικες συνθήκες ενός υπό διαμόρφωση σχολαρχείου οι διδάσκοντες να μην γαλουχούν στην υποταγή τους αυριανούς σακατεμένους και υποσιτισμένους εργάτες στα κάτεργα της δεκατριάωρης δουλειάς. Ο ιδανικότερος δε τρόπος εμπέδωσης από τους μαθητές αυτού του κρίσιμου μηνύματος, αποτελούν οι κινητοποιήσεις των καθηγητών- δασκάλων για την ακύρωση του αντιδραστικού εργαλείου της δικής τους χειραγώγησης με το ψευδώνυμο «αξιολόγηση». Με σημαιοφόρο μάλιστα του «αξιολογικού ιδεώδους» έναν εσμό που ζέχνει εμετό σκανδάλων!

Την εναντίωση στην πολιτική όπου το ψωμί θα λιγοστεύει, για να πλεονάζει το μπαρούτι. Το οποίο στην προλειαινόμενη πολεμική συνέχεια και καπιταλιστική- ιμπεριαλιστική νομοτέλεια θα κατακρεουργήσει τους λαούς.

Να υψώνουν στη διαπασών φωνές καταγγελίας της ναζισιωνιστικής σφαγής σε βάρος των σύγχρονων πολιορκημένων του Μεσολογγίου, δηλαδή των Παλαιστινίων της Γάζας.

Απέναντι στα πολυτελή και σιδηρόφρακτα θεωρεία οι καθισμένοι σε ολόχρυσους θρόνους παχύσαρκοι κηφήνες του κεφαλαίου παρακολουθούν με απάθεια τη ροή του δράματος στη σκηνή της κοινωνίας. Διευθυντάδες τους να υλοποιούν μια πολιτική φασίζουσας αποφοράς. Φοροεισπράκτορες του κράτους τους να χαρατσώνουν τον κόσμο του μόχθου, με την ακρίβεια να συνεπικουρεί το έργο της εξαθλίωσης. Γενίτσαροι τους να μαστιγώνουν την ανυπακοή. Συνταξιούχοι να αγκομαχούν βουτηγμένοι στην ανέχεια και άρρωστοι να περιπλανώνται απεγνωσμένοι σε ρημαγμένα νοσοκομεία. Οι πυρκαγιές και οι νεροποντές να καταστρέφουν ασύδοτα. Τα σκυλόψαρα στα πέλαγα να παραχορταίνουν με πνιγμένους πρόσφυγες. Ότι πλούτος της κοινωνίας περισσεύει από το αθρόο τάισμα της αριστοκρατίας, να σπαταλιέται στο ακέραιο για τη συναρμολόγηση μιας τεράστιας πολεμικής κρεατομηχανής, που όμως αρέσκεται στην κατανάλωση αποκλειστικά λαϊκής σάρκας.

Όταν το σύστημα της εκμετάλλευσης, κατάπνιξης και πολέμων υποχρεώνεται να ξεμπροστιαστεί φανερώνοντας τον απολυταρχικό πυρήνα του μέσω της ποινικοποίησης της ίδιας της προοδευτικής ΣΚΕΨΗΣ (πχ η σύνταξη μιας ανακοίνωσης της παράταξης Ενότητας Αντίστασης Ανατροπής), η υφιστάμενη δυστοπία εκτραχύνεται στο αφόρητο. Νεκρανασταίνοντας λοιπόν τα αντικομουνιστικά ιδιώνυμα αποδεικνύουν τον βάσιμο φόβο τους για τα κυοφορούμενα κύματα λαϊκών ξεσηκωμών.

Η φτώχεια δεν αντέχεται άλλο. Ούτε η εργασιακή εξουθένωση και το σάβανο στον βιοπαλαιστή. Η εχθρική για τους μη κατέχοντες παιδεία δυσαρεστεί. Το ίδιο η αντισυνδικαλιστική και κατασταλτική υστερία του κράτους. Αγανακτεί η εικόνα της βαριά αναιμικής περίθαλψης. Εξοργίζει η προοπτική ενός γενικευμένου μακελειού για εξαχρειωμένα μειοψηφικά συμφέροντα.

Ο λαός δεν θα ζητωκραυγάσει ΠΟΤΕ μα ποτέ με ενθουσιασμό και ικανοποίηση συναινώντας στους σχεδιασμούς των κυρίαρχων και εχθρών του, που τον βουλιάζουν σε ακόμη πιο αβάστακτες στερήσεις. Και ταυτόχρονα του εγγυούνται μακάβριο μέλλον.

Έτσι ακριβώς ερμηνεύεται η καταδιωκτική εξαλλοσύνη των ιθυνόντων. Οι μαχόμενοι καθηγητές συμβολίζουν την ελπίδα και φωτίζουν τον δρόμο για να αρχίζει επιτέλους να ανασαίνει ο λαός και να γυρίζει αλλιώς η αντιδραστική φορά του τροχού.

Υπόλογοι, ένοχοι, καταδικαστέοι είναι όσοι οδηγούν σε πείνα τους παραγωγούς των πάντων. Αυτή την αθλιότητα η εξουσία αυθαίρετα ορίζει σαν «δημόσια τάξη». Αυτήν πασχίζουν να διασαλεύσουν οι κατηγορούμενοι Χρύσα, Ακρίτας, Δημήτρης και χιλιάδες επιπλέον. Για αυτό κάθονται στο εδώλιο. Αυτήν λοιπόν επιβάλλεται με την αποφασιστική, συγκροτημένη και μαζική συμμετοχή του ο λαός να ανατρέψει για το καλό του. Παραμερίζοντας την υπονομευτική και κατάπτυστη στάση του δοσιλογικού κυβερνητικού και ρεφορμιστικού συνδικαλισμού.

Ανοσιούργημα επίσης διαπράττει η άρχουσα τάξη της χώρας μας, όντας συνεργάτης του αρχιδημίου Νετανιάχου και υπηρέτρια των αρχιφονιάδων αμερικανονατοϊκών ιμπεριαλιστών. Μίσος εθνοτικό υποκινούν και ρατσιστική βία ασκούν οι βάρβαροι γενοκτόνοι των Παλαιστινίων και επουδενί οι υπερασπιστές του απελευθερωτικού αγώνα τους. Φωνάζει ο εγκληματίας για να φοβηθεί το αθώο θύμα και ο αλληλέγγυος του.

Ενίοτε στην άλλοτε πιο συμπυκνωμένη και άλλοτε αραιή ροή της ιστορίας μεσολαβούν κομβικής σημασίας στιγμιότυπα. Ο πρόσφατος καταιγισμός εργατοδικείων, αγροτοδικείων, φοιτητοδικείων, μαθητοδικείων και πάσης φύσης λαοδικείων αναδύει το άγχος των καταπιεστών και ενσαρκώνει την κεντρική στόχευση τους για τρομοκράτηση ενός λαού, του οποίου βράζουν τα σωθικά του από θυμό.

Επιδιώκουν επομένως να συντρίψουν την αγωνιστική αδράνεια προηγούμενων εποχών θεσπίζοντας ατμόσφαιρα νεκροταφείου. Που όμως όσο και αν έχει καμφθεί σημαντικά, τείνει να αναθερμανθεί με τα καύσιμα που το σύστημα αφειδώς τροφοδοτεί. Δηλαδή το λγόστεμα του ψωμιού και τη γιγάντωση των πολεμικών κινδύνων.

Ήττα της κυβέρνησης στο μέτωπο της σωρείας των διώξεων μεταφράζεται απλά σε εξασθένιση προώθησης των αντιλαϊκών μεθοδεύσεων της.

Επίλογος απαράφραστος: NO PASSARAN

Η αποτυχία τους, ωφέλεια μας.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η περίεργη αριθμητική στα Χανιά: 1-10000=10001!!

0

Ανέκαθεν γύρω από τους αυλοκόλακες και σφουγγοκωλάριους κυλάει ένα αηδιαστικό γλοιώδες στρώμα. Η υπηρέτηση και εξύμνηση του άρχοντα αποτελεί μια άχαρη διαδικασία, στην οποία οπωσδήποτε θυσιάζεται συνειδητά η αξιοπρέπεια του κάθε οσφυοκάμπτη. Όμως σε περιόδους όπου ο αφέντης τελεί υπό παροξυσμό βαρβαρότητας και αιμοδιψίας, τότε ο ρόλος του υποτακτικού καταντά βδελυρός, αποκρουστικός.

Στην πόλη μας το τελευταίο διάστημα δημοσιεύτηκαν κριτικές από διάφορους τοπικούς παράγοντες, οι οποίοι ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ αποδοκίμαζαν το αντιβασικό, αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα. Ενοχοποιώντας το για την αρνητική επίδραση των κινητοποιήσεων επάνω στους «επισκέπτες» μας και την επομένως πρόωρη αναχώρηση του αεροπλανοφόρου Ford για την Κροατία.

Μακάρι να ίσχυε κάτι τέτοιο. Δηλαδή η συχνότητα, μαζικότητα και παλμός των διαδηλώσεων να εξανάγκαζε τους περιφερόμενους με αέρα κατακτητή γενίτσαρους αμερικανούς στο ταμπούρωμα τους μέσα στο εγκληματικό λημέρι της βάσης. Να μην τολμούσαν καν να ξεμυτίσουν παραέξω αλωνίζοντας προκλητικά στους δρόμους της αποικίας τους. Ευλογία θα ήταν λοιπόν το ελπιδοφόρο φαινόμενο ο λαός εμβρόντητος να μην παρακολουθούσε τις εξελίξεις καθηλωμένος μπροστά στις οθόνες. Αλλά μαχητικά να διαδήλωνε ενάντια στις σφαγές. Και στο απόγειο μάλιστα ανάπτυξης της αντιιμπεριαλιστικής πάλης να πετούσε κιόλας αυτά τα φαρμακερά φίδια στη θάλασσα θρυμματίζοντας τη θηλιά στο λαιμό της Ελλάδας της πολυπλόκαμης εξάρτησης και την κυριαρχία των κοτζαμπάσηδων αστών.

Δυστυχώς η σοβαρή υποχώρηση του μαζικού κινήματος οδηγεί σε μια τραγική αναντιστοιχία του επιτακτικά αναγκαίου και των τωρινών δυνατοτήτων. Κατάσταση μάλιστα όπου οι διάφοροι φερόμενοι σαν εκφραστές των δίκιων του λαού επί του πρακτέου (και όχι στο άσφαιρο πεδίο των λογυδρίων) δεν προτίθενται να αντιστρέψουν.

Αποτέλεσμα και συνάμα επιβεβαίωση; Σε μια τόσο εκρηκτική συγκυρία σε πανελλαδικό επίπεδο (σε ελάχιστες πόλεις) αλλά και στο νομό μας (που σε διαφορετικές συνθήκες θα ήταν στην πρωτοπορία) για το μέτρημα των συγκεντρώσεων με αντιπολεμικό χαρακτήρα να περισσεύουν τα δάκτυλα του ενός χεριού!

Σε αυτό ακριβώς το αρνητικό έδαφος φυτρώνει η θρασύτητα των λογής ντόπιων λαγών του συστήματος, που ρίχνουν χολή και ανάθεμα στο φιλειρηνικό, ανθρωπιστικό και διεθνιστικό αίσθημα της χανιώτικης κοινωνίας.

Ποσώς μας απασχολούν τα πραγματικά αίτια του βιαστικού φευγιού του τερατόπλοιου. Εκτός από την διόλου απίθανη συνεκτίμηση από τη μεριά των αρμοδίων στις ΗΠΑ του φόβου πυραυλικού πλήγματος του. Γεγονός που αποδεικνύει σε τι επικίνδυνο περιβάλλον ζούμε.

Θρηνωδίες λοιπόν από τους νεωκόρους της αμερικανοκρατίας για μια χούφτα χαμένα ματωμένα δολάρια (και πορνοδολάρια). Αποκρύβουν όμως τη γιγάντια αλήθεια. Η κηδεμόνευση της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστές «φιλοξενούμενους και συμμάχους» ευθύνεται για την ακραία αποβιομηχάνιση, την παραγωγική ερήμωση, το ξεκλήρισμα της αγροτιάς και τη λεηλασία του φυσικού πλούτου. Αυτοί οι τεράστιοι καταποντισμένοι πόροι δεν τους καταθλίβουν και εξοργίζουν. Στερούνται βουνά δισεκατομμυρίων και επιστρέφονται ψιχία. Η παραρτηματοποίηση της ελληνικής οικονομίας και ο εκφυλισμός της σε ένα σύνολο κυρίως υπηρεσιών καμαριέρας και σερβιτόρου δεν τους προβληματίζουν. Περιφρονούν μελέτες που τεκμηριώνουν την υπονόμευση και αλλοτρίωση της οικονομικής δραστηριότητας σε περιοχές γύρω από στρατιωτικές βάσεις. Το ενδεχόμενο συρρίκνωσης της τουριστικής κίνησης εξαιτίας της κλιμακούμενης σύρραξης στη Μέση Ανατολή - άρα και μείωσης του εισοδήματος των εργαζόμενων - δεν τους ανησυχεί. Καμία αγανάκτηση για τον εξωφρενικό καλπασμό της πολεμογενούς ακρίβειας και παραπέρα θέριεμα της εξαθλίωσης των βιοπαλαιστών. Τι και αν η «λεπτομέρεια» του καρκίνου των βάσεων θερίζει τους Χανιώτες;

Φυσικά η λογιστική πτυχή του ζητήματος δεν είναι η σπουδαιότερη. Ή ο παραλογισμός της κατάντιας ορισμένοι λακέδες να εκλιπαρούν τους πιο αμείλικτους ληστές μας για ένα μηδαμινό φιλοδώρημα. Δεν αποτιμώνται τα πάντα με «αργύρια». Εφόσον τίποτα πιο πολύτιμο δεν νοείται πάνω από την ασφάλεια και τη ζωή ενός λαού. Ασύγκριτα δε περισσότερο εάν αιωρείται η απειλή πυρπόλησης της παγκόσμιας ειρήνης σε βάρος ολάκερης της ανθρωπότητας. Το δικαίωμα να ζούμε ειρηνικά και αδελφωμένα με τους γείτονες μας. Ο τόπος του να μην αποτελεί κρίσιμης σημασίας βατήρα για την καταστροφή και τον όλεθρο τριγύρω πληθυσμών. Και προφανώς όταν ένας –ακόμη και μακρινός- λαός κατακρεουργείται άδικα, πληγιάζει ανεξαίρετα η ανθρωπότητα.

Καμιά εξευτελιστική αμοιβή δεν αμβλύνει την οργή και προσβολή στη θέα των μεταγωγικών καθώς απογειώνονται από τη Σούδα μεταφέροντας το θανάσιμο φορτίο τους και με μια βολή να σκοτώνονται κτηνώδικα 180 μαθήτριες. Οι πρόσφατες καταστροφές στις ανθηρότατες (για τους σεΐχηδες) πετρομοναρχίες κουρελιάζουν τις διαβεβαιώσεις των κυβερνώντων μας περί πυλώνων ανάπτυξης, ασφάλειας και σταθερότητας. Μονάχα τρόμο και συμφορές σίγουρα θα εισπράττουμε σαν «αποζημίωση» για τη στοίχιση (υπόκυψη) στο πλευρό των αμερικανονατοϊκών ιμπεριαλιστών και σιωνιστών βρικολάκων.

Και δυστυχώς όσοι λαοί τυχαίνουν στο επίκεντρο των μανιασμένων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών ή έστω λειτουργούν σαν καίριο αγκωνάρι εξόρμησης των φονιάδων, πληρώνουν τίμημα ανυπολόγιστων δεινών. Το άκουσμα ενός δελτίου ειδήσεων αδιαμφισβήτητα πείθει περί τούτου.

Οι «αψιμαχίες» στα μέτωπα Ουκρανίας και Ιράν αποτελούν το προανάκρουσμα της τελικής (και πιθανόν τελειωτικής για την υδρόγειο) γενικευμένης πυρηνικής σύγκρουσης των δυναστών της υφηλίου.

Άρα η αριθμητική πρέπει να προσεγγίζεται στη σωστή της διάσταση σε δύο πράξεις:

1) 10δολάρια όφελος – 10δις τόνοι αίματος, ερειπίων και πυρηνικής στάχτης= ανείπωτες τραγωδίες.

2) δύναμη 10 εκατομμύριων πυραύλων, αεροπλανοφόρων, βομβαρδιστικών και πυρηνικών – τιτάνια δύναμη 10000τρις αγώνα των μαζών ενάντια στους δημίους τους= ειρήνη και ευδοκία στον πλανήτη

Καλή Ανάσταση επί γης των ζωντανών

ΚΜ (μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ένα άλλο φως που δεν σκοτεινιάζει περισσότερο

0

Παρά τις κατηγορηματικές διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης περί του αντίθετου, υπάρχει διάχυτη ανησυχία στο χριστεπώνυμο ποίμνιο. Όντως καταβάλλονται άοκνες προσπάθειες για την εξασφάλιση ότι πολυτιμότερου χρειάζεται ο λαός στις μέρες μας, αλλά και διαχρονικά.

Όχι το Άγιο Ψωμί. Για να ξεπεινάσει δηλαδή ο δουλευτής, που δεκαετίες τώρα βογκεί από τις συνέπειες της κρίσης ενός συστήματος παρασιτικών μεγιστάνων, το οποίο τον ξεζουμίζει με τον πιο στυγνό τρόπο καθημερινά. Φουντώνοντας την ανέχεια του με τα μνημόνια και απογειώνοντας την τώρα με τον –ένεκα πολέμου- υπερηχητικό πύραυλο της ακρίβειας. Εκτοξευμένο φυσικά από τα εδάφη της αισχροκέρδειας του μαυραγορίτη καπιταλιστή.

Ούτε την Αγία Περίθαλψη, την Αγία Σύνταξη (της αξιοπρέπειας) ή την Αγία Ασφάλεια. Η τελευταία μάλιστα διαθέτει αρκετές εκδοχές με πρώτη και καλλίτερη την Αγία την Εργασιακή, όπου μέρα παρά μέρα μνημονεύεται με γοερούς θρήνους, ενόσω κηδεύεται ένας εργαζόμενος. Σημαντική επίσης αδελφική αγία είναι και εκείνη η Συγκοινωνιακή με μέρα γιορτασμού τις 28 Φλεβάρη. Ενώ εξέχουσα θέση στο στερέωμα της αγιοσύνης κατέχει και η Αγία Προστάτιδα από Φυσικές Καταστροφές. Εθιμικά λιβανίζεται με τις καύτρες των δασών και ραίνεται με το νερό των πλημμυρών.

Βεβαίως δεν γίνεται λόγος για το Άγιο Δικαίωμα της Παιδείας των πτωχών «τω εισοδήματι». Μήτε την Αγία την Προσφυγική, της οποίας ο πλέον εμβληματικός ναός λαμπρύνει τον βυθό της Πύλου.

Αμφιλεγόμενος άγιος θεωρείται ο Άγιος των Λαϊκών Ελευθεριών. Πιστεύεται πως ανήκει σε μια εξτρεμιστική αίρεση με σκοπό τη διασάλευση της ευταξίας της Πανάγιας άρχουσας τάξης και για αυτό βρίσκεται υπό διωγμό από τα κτηνώδη όργανα της ιερής εξέτασης νομοθετών, δικαστών, ένστολων ροπαλοφόρων και παρακρατικών φασιστοειδών.

Στην κρίσιμη εποχή μας ίσως μια από τις πιο σπουδαίες λατρευτικές μορφές είναι η Αγία Ειρήνη η Αντιπολεμική. Φημολογείται δε, ότι στο βασίλειο των ουρανών διαδραματίζεται μια αδιάκοπη διαμάχη με άλλους αγίους. Όπως της Αγίας Βαρβάρας του Πυροβολικού, του Αρχάγγελου Μιχαήλ της Αεροπορίας και άλλων πολεμοχαρών με τον Ύψιστο κάθιδρο να επιχειρεί τη διατήρηση των ισορροπιών.

Σε μια λοιπόν κατάμαυρη περίοδο το σάπιο και αιμοδιψές σύστημα ρίχνει ακόμη πιο πολύ σκοτάδι στη συνείδηση των μαζών. Όντας ένα χρεοκοπημένο ιστορικό απολίθωμα (πλην όμως κυρίαρχο) είναι καταδικασμένο να δανείζεται τις πιο αναχρονιστικές αξίες και μεθοδολογίες. Τις χαμένες στα βάθη των πρωτόγονων ειδωλολατρικών κοινωνιών. Με κακότεχνες μαγγανείες επιχειρεί αδέξια να κρύψει τη θηριωδία του και την πλέρια περιφρόνηση στο κορυφαίο αγαθό όχι μονάχα της ευδαιμονίας του ανθρώπου, αλλά και της ίδιας του της ζωής. Κόπτεται δήθεν για τη διάσωση της αιωνιότητας των ψυχών σε ένα φαντασιακό παράδεισο. Ενώ καταντά κόλαση δυστυχίας και πολεμικών σπαραγμών τον σαρκικό κόσμο. Παγιδεύεται σε μια θύελλα αντιφάσεων χρησιμοποιώντας τα πιο τιποτένια και παρωχημένα τεχνάσματα για να γεφυρώσει το σχιζοειδές. Μεριμνεί υποτίθεται για την κατάκτηση του ανώτατου πνευματικού επίπεδου με γελοία υλικά εργαλεία. Μία φλογίτσα! Προϊόν ενός ταχυδακτυλουργικού κόλπου κάποιου αρχιρασοφόρου!!

Το ελληνικό κεφάλαιο (το ραγιάδικο και βαρέως αφελληνισμένο) και το πολιτικό του προσωπικό με θράσος και απονιά μεγέθους σύμπαντος εξαθλιώνει και μαστιγώνει αλύπητα τον υποσιτισμένο λαό. Αδίστακτα δολοφονεί σε Τέμπη, Μάτι, Μάνδρα, στις φάμπρικες, σε ρημαγμένα νοσοκομεία και βάζει δίχως υπερβολή τη χώρα στο στόμα του λύκου των λυσσαλέων πια ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Τόσος θόρυβος μιας τόσο αλλόκοτης κατάστασης για τη μεταφορά μιας σταλιάς φλόγας από μια περιοχή σκεπασμένη με τεράστιες φωτιές συγκρούσεων και εξόντωσης χιλιάδων αθώων. Σε μια Ελλάδα ΟΛΩΣΔΙΟΛΟΥ ουδέτερη και αμέτοχη στην εξελισσόμενη φρίκη.

Αγωνία επομένως για το ταξίδεμα μιας φλόγας και αδιαφορία για τον κίνδυνο να απλωθούν επάνω μας και κατακάψουν οι πυρές των άδικων μακελειών της Μέσης Ανατολής. Στην εφιαλτική προοπτική το νευραλγικής σημασίας ελλαδικό προγεφύρωμα (και κυρίως η βάση της Σούδας) των «σωστών» νατοϊκών ιμπεριαλιστών - που βρίσκεται ΕΝΕΡΓΑ στην εγγύς περίμετρο του ουκρανικού και ανατολικού μετώπου – να ισοπεδωθεί από τον πυρηνικό Αρμαγεδδώνα μιας εφιαλτικής καταστροφής. Η οποία σίγουρα θα αγνοεί σύνορα και γωνιές του πλανήτη.

Προσμένουμε, πασχίζουμε, παλεύουμε για το ερχομό ενός διαφορετικού «Άγιου Φωτός». Εκείνου που θα αφυπνίσει τον λαό και θα λαμπαδιάσει την ελπίδα της οικουμένης για γαλήνη και προκοπή. Το γιγάντωμα του αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, που ήδη αρχίζει να σκιρτάει χαρμόσυνα μέχρι και στην καρδιά του τέρατος. Το γνήσιο αναστάσιμο φως ενάντια σε ένα σύστημα διαιωνιζόμενης σταύρωσης των λαών στη μισθωτή δουλεία και τα πολεμικά κρεματόρια της.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Φτιαγμένη από γύψο η «δημοκρατία» τους

0

Πανάρχαια η τακτική όπου το αφεντικό ενός υποζυγίου με πονηριά το εξανάγκαζε σε εξαντλητική δουλειά κρεμώντας παραπλανητικά μπροστά στη μούρη του ένα καρότο. Κρατώντας όμως πάντοτε  εναλλακτικά και το καμουτσίκι για κάθε ενδεχόμενο ανυπακοής του ταλαίπωρου ζώου. Ακριβώς αυτή τη μεθοδολογία με το «καρότο και ρόπαλο» εφαρμόζουν οι εκμεταλλευτές της εργατολαϊκής μάζας. Ανέκαθεν βέβαια η δοσολογία του μείγματος της «πειθούς» είτε με την πλατωνική βία ή με τη ξεγυμνωμένη, στυγνή καταστολή καθορίζεται από τις ιδιαίτερες συνθήκες και απαιτήσεις της εκάστοτε περιόδου.

Σε ορισμένες λοιπόν εποχές αρκεί (κυρίως) να «πίπτει ο λόγος» πειθάρχησης της κοινωνικής πλειοψηφίας μέσα από τα διάφορα πανούργα εργαλεία των κυρίαρχων. Κοινοβουλευτισμοί, ψίχουλα (κατακτημένα) βιοπορισμού, τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου, ιδεολογικό κατηχητικό της παιδείας, πολιτιστική αποχαύνωση, διαφθορείο των θρησκευτικών οπιούχων, ποδοσφαιρικός φανατισμός, ρεφορμιστική θεομπαιξία, κατάπτωση με εξαρτησιογόνα, κλπ.

Μολαταύτα όταν το κεφάλαιο υποχρεώνεται να αποκαλύπτει το γνήσιο πρόσωπο του και μάλιστα στην πιο αποτρόπαιη μορφή του, τότε η φιλοτεχνημένη επίφαση γονατίζει μπροστά στο ουσιαστικό και τη βαναυσότητα. Η αντικαθεστωτική έκφραση και διαμαρτυρία τυλίγεται με αγκαθωτά συρματοπλέγματα. Ο αστός νομοθέτης με προθυμία αυστηροποιεί το αντεργατικό οπλοστάσιο, αλυσοδένει τη πολιτικοσυνδικαλιστική δράση και οι ΜΑΤατζήδες γενίτσαροι της ολιγαρχίας απασχολούνται υπερωριακά. Οι Προτοσαλτέοι αλυχτούν ξερνώντας αντιλαϊκή χολή, ακονίζονται τα στιλέτα της φασιστικής εφεδρείας και οι ερπύστριες σταθερά ταγμένες απέναντι στον εσωτερικό εχθρό.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται δίχως υπερβολή μια φρενίτιδα διώξεων από τον κρατικό μηχανισμό, πολύ πέρα της «φυσιολογικής» συχνότητας. Ενάντια σε καθηγητές, απεργούς, υγειονομικούς, φοιτητές, πάσης φύσεως διαδηλωτές. Όποιος έχει πλέον σηκωμένο το κεφάλι, βάζει υποψηφιότητα για σύλληψη. Το δικαίωμα της αντίστασης των καταπιεσμένων σαν σοβιετική πανούκλα πρέπει να καταλήξει στην πυρά. Η πολιτική της εξαθλίωσης όντας ανήσυχη απλώνει το χέρι ζητώντας βοήθεια από τη φρικτή τρομοκράτισσα δίδυμη αδελφή της.

Δεινοπαθούσε από παλιά ο λαός με τη φτώχεια και τώρα αγκομαχεί σε αφόρητο βαθμό με μία ακρίβεια, ξεφυτρωμένη από τα σπλάχνα του μαυραγορίτικου καπιταλισμού. Στα νοσοκομεία ακόμη και τα ράντζα τείνουν να καταντήσουν είδος πολυτέλειας! Με ταξική λύσσα η κυβέρνηση και ο εσμός των κηφήνων του πλούτου ανακηρύσσουν το 2025 σε «χρονιά του σχολείου» σηματοδοτώντας την κορύφωση της εκστρατείας απέλασης από τη δευτερο-τριτοβάθμια εκπαίδευση των παιδιών με καταγωγή από τη «συμμορία της μιζέριας». Ο εργάτης όλο και συχνότερα αντί του μεροκάματου της πείνας εισπράττει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου. Βρέξει – λιάσει, ο ανυπεράσπιστος με υποδομές λαός στη βαρυσεννεφιά απειλείται με πνιγμό και στο λιοπύρι να καεί. Στο κάθε του επίσης ταξίδι θα τον συντροφεύουν τόνοι εύφλεκτων υλικών με πιθανό προορισμό όχι το βαλμένο σε πλειστηριασμό σπιτικό του, αλλά τον Άδη.

Μα και αν γλιτώσει από τις κακοτοπιές της καθημερινότητας, στην επόμενη στροφή καραδοκεί ο πελώριος εφιάλτης. Καταμεσής των μεγάλων σφαγείων Ουκρανίας και Μέσης Ανατολής η εξανδραποδισμένη  χώρα μας, άκαρδη για τα θύματα της προσφυγιάς και εμετικά φιλόξενη στους ιμπεριαλιστές φονιάδες και το σιωνιστικό κτήνος, κινδυνεύει να γεφυρώσει τα δύο μέτωπα σε ένα πολεμικό συνεχές. Δηλαδή ο λαός να αλεστεί στις κρεατομηχανές των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και της επεκτατικής ονειροβασίας των ντόπιων τυράννων του. Δηλαδή να λιγοστεύει το ψωμί του, για να περισσεύει το μπαρούτι. Η ζωή των νιάτων του, λίπασμα στα κέρδη των μεγιστάνων. Και ενώ θα μοιρολογεί στα πεδία των μαχών τους αδικοσκοτωμένους του, την επόμενη μέρα θα φορτώνεται βαρύτερες στερήσεις και θα στενάζει σε πιο πνιγηρή ταξική σκλαβιά.

Αυτό το τραχύ περιβάλλον ανέχειας και δυστυχίας επιβάλλουν οι δυνάστες στον κόσμο του μόχθου. Και δεν τους αρκεί. Προγραμματίζουν ένα αύριο ακόμη πιο άγριο και σπαρακτικό. Ωστόσο ο άνθρωπος πλάστηκε για να βαδίζει ολόρθος και με φιλοπρόοδη θωριά. Η προχθεσινή ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ, ελπιδοφόρα και αυθόρμητη έκρηξη δυσαρέσκειας με αφορμή το έγκλημα στα Τέμπη, αυτό το ξεχυμένο στους δρόμους ποτάμι οργής, αποτελεί τρανή, αδιάψευστη επιβεβαίωση ΔΙΑθΕΣΕΩΝ και ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΩΝ των από κάτω. Παρά την πλέρια ανοργανωσιά και τις «αριστερές» τρικλοποδιές.

Με προνοητικότητα λοιπόν οι δεσμοφύλακες του τόπου αντιδρούν. Με τελειωμένα τα «καρότα», τους απομένει μονάχα η πάταξη. Καλλιεργούν κλίμα φόβου, ακριβώς για να αφανίσουν τα εμπόδια στην υλοποίηση των βάρβαρων σχεδιασμών τους. Σπέρνουν τον πανικό, πριν πανικοβληθούν οι ίδιοι. Κτυπούν με παραδειγματισμό το σαμάρι, για να σταλεί το μήνυμα-φόβητρο στον βασικό αποδέκτη και αποκλειστικό παράγοντα ανατροπής των επιλογών τους. Ένα ρωμαλέο, μαζικό, συγκροτημένο, πολιτικά ώριμο λαϊκό κίνημα.

Αποκτούν τόσο θράσος, ώστε οδηγούν στα δικαστήρια αγωνιστές με το κατηγορητήριο της παραβίασης των δικτατορικής έμπνευσης και δήθεν υγειονομικής σκοπιμότητας περιορισμών κυκλοφορίας εξαιτίας της πανδημίας του κορωνοϊού. Ενώ αντίθετα εκείνοι διεκδικούσαν τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων προστασίας του πληθυσμού από ένα κράτος παγερά αδιάφορο και χρεωμένο με την απώλεια περίπου 30.000 ψυχών!!

Έτσι καταλήγουν στα δικαστήρια των Χανίων 8 συμμετέχοντες στη συγκέντρωση στις 6/12/20 στην πλ. Αγοράς, δύο από τους οποίους είναι μέλη του ΚΚΕ(μ-λ). Στα πλαίσια βέβαια μιας τότε συντονισμένης επιχείρησης της κυβέρνησης-αστυνομίας και σε άλλες πόλεις.

Η αθώωση των κατηγορούμενων κάτω από την πίεση ενός πλατιού κύματος συμπαράστασης (σύσκεψη φορέων, ψηφίσματα αλληλεγγύης, αφισοκόλληση, κοινή συνέντευξη τύπου, πορεία, κλπ) συνιστά προφανώς μια σημαντική νίκη του λαού. Αποτυπώνει, διευκολύνει και ενισχύει ακριβώς τη βούληση του, να αντισταθεί στα τρισχειρότερα, που του προετοιμάζουν.

Οι «μεμονωμένες» διώξεις αντικατοπτρίζουν σε σμίκρυνση τη συνολική καταδίωξη του λαού. Επιτακτική απάντηση του, η πάλη του. Τα υπό απαγόρευση δίκια σε δουλειά, υγεία, σπουδές, ελευθερίες και ειρήνη απουσία της δυναμικής υπεράσπισης τους θα στήνονται στο εδώλιο, καταδικάζονται και ωθούνται στην εκμηδένιση τους.

Σε φάσεις αντιλαϊκής λαίλαπας το σύστημα χρησιμοποιεί εκτεταμένα τον γύψο (πχ διώξεις) σαν κρίσιμο εργαλείο «ομαλής» λειτουργίας του. Εντούτοις -ως γνωστόν- αυτό το υλικό δεν έχει γρανιτένιες ιδιότητες, αλλά τουναντίον πολύ σαθρές. Το μεγαλείο της Κυριακής 26/1 αναμφίβολα το επιβεβαιώνει.

Όλοι έξω από τα Δικαστήρια Χανίων Τετάρτη 19 Φλεβάρη 9 το πρωί.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

http://protovouliantistasis.blogspot.com/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Το κεφάλαιο έχει ανθρωπιά τόση, όση ο ρεφορμισμός αριστεροσύνη

0

«Το Σωματείο καλεί την …. (τη συγκεκριμένη εργοδοσία) να επιδείξει ανθρωπιά και να σταματήσει τις «απάνθρωπες πρακτικές» (τα εισαγωγικά δεν προστέθηκαν, αλλά περιέχονταν στην όλο αβρότητα ανακοίνωση)  που αφήνουν εργαζόμενους χωρίς δουλειά και στέγη».

Αυτή η έκκληση (ή και ικεσία) αποτελεί την ατιμωτική επωδό διάφορων κινητοποιήσεων στα Χανιά από ένα επιχειρησιακό σωματείο, που αντιδρά στις 5 (το τριμελές προεδρείο και 2 μέλη της εφορευτικής επιτροπής) εκδικητικές απολύσεις συνδικαλιστών. Εργαζομένων δηλαδή οι οποίοι τόλμησαν να καταγγείλουν την αθέτηση από τη μεριά των αφεντικών δελεαστικών (κάτι σαν το δόλωμα στο αγκίστρι) υποσχέσεων και συμφωνιών για παροχή δωρεάν διαμονής και οικονομικής ηλεκτροδότησης. Διεκδικώντας συνάμα αυξήσεις των επί 14 χρόνια καθηλωμένων μισθών, καθώς και την ακύρωση της εκβιαστικής μεθοδολογίας με άρση ισχύος της βίζας ειδικού σκοπού (για αλλοδαπούς υπαλλήλους) στην περίπτωση λήξης της σύμβασης απασχόλησης.

Το επιστέγασμα των «μαχητικών» δράσεων με τη μορφή εκλιπάρησης προφανώς υπήρξε απόλυτα αντίστοιχο, ακριβώς του ότι προηγήθηκε. Συμβολικής έντασης πάλη, όσο απαιτούν τα προσχήματα, αντί ενός συναγερμού και αναβρασμού (ψηφίσματα, συνελεύσεις, συσκέψεις, αφίσες, πορείες, κλπ). Κομματική στεγανοποίηση της υπόθεσης και μηδενική απεύθυνση σε οποιαδήποτε συλλογικότητα είναι διατεθειμένη να συστρατευτεί. Λειψή δημοσιοποίηση και  διάχυση του ζητήματος στο εργατικό κίνημα της πόλης ανάγοντας το σε θέμα ΑΙΧΜΗΣ με το ατράνταχτο επιχείρημα της ευεργετικής για όλους τους κλάδους ανατροπής ενός κλίματος τρομοκρατίας (όποιος σηκώνει κεφάλι, καρατομείται). Κλασσική απουσία προπαρασκευαστικών ζυμώσεων στον εργασιακό χώρο για την επιτυχία της απεργίας. Περιορισμένη μαζικοποίηση των συγκεντρώσεων και βέβαια εντελώς δυσανάλογη, συγκριτικά  με τις μη ευκαταφρόνητες δυνατότητες των μηχανισμών ενός φορέα, που αυτοπροβάλλεται  σαν πρωτοπορία της εργατικής τάξης με ισχυρή απήχηση και δικτύωση.

Επομένως η πίεση που ασκήθηκε στη διεύθυνση του τοπικού παραρτήματος της γαλλικών συμφερόντων πολυεθνικής και εξειδικευμένης στην παροχή τηλεφωνικών υπηρεσιών και πληροφοριακών διευκολύνσεων, μόνο πανικό δεν της προκάλεσε. Αντίθετα ευνόησε την αδιάλλακτη στάση της.

Μήπως όμως η ηγεσία του σωματείου «παρασύρθηκε» από τον κομπασμό της εταιρείας, πως εξασφαλίζει ένα εργασιακό περιβάλλον με πρότυπες, υποδειγματικές, σχεδόν παραδεισένιες συνθήκες δουλειάς και έτσι απευθύνθηκε στην «αγαθή» κεντρική διοίκηση; Εκτιμώντας ότι ο εδώ διορισμένος αρχιεπιστάτης της λειτουργεί αυτόβουλα και παραβιάζοντας τη φιλεργατική κεντρική πολιτική του ομίλου. Ευελπιστώντας επίσης στη μεγαλοθυμία του για να ικανοποιήσει τα αιτήματα. Δικαιολογημένα λοιπόν στο ίδιο κείμενο απογειώνεται η ταξική ευπρέπεια ως εξής: «Το Σωματείο ζητά την άμεση παρέμβαση της εταιρείας για την προστασία των εργαζομένων …»

Υπάρχει άραγε πιθανότητα οι εδώ υπεύθυνοι να συμπεριφέρονται με ατομικό αυταρχισμό, ασέβεια, αποθράσυνση απέναντι στην εντυπωσιακή αβρότητα των εργαζομένων και ενάντια στο αγγελικό πνεύμα των εν Παρισίοις «καλοπροαίρετων» ιδιοκτητών; Ερήμην μάλιστα των ανενημέρωτων προϊσταμένων; Προσβάλλοντας έτσι τη τιμή και υπόληψη των «μη» εκμεταλλευτών, «μη» καταπιεστών και «μη» πολεμοχαρών καπιταλιστών.

Άλλη μια μικρή, ντροπιαστική ψηφίδα στο τραγικό μωσαϊκό διάλυσης του εργατικού κινήματος. Αλήθεια, τι είναι μεγαλύτερο τελικά; Η ανηθικότητα του καπιταλισμού ή η «ανοησία», υποκρισία, υπονομευτικότητα και κατρακύλα του ρεφορμισμού; Δύσκολο ερώτημα. Σημασία όμως έχει η απάντηση στην αναγκαιότητα ανάπτυξης ενός ασυμβίβαστου συνδικαλισμού, ταγμένου στην υπεράσπιση των δίκιων της εργατιάς και όχι υποχείριου σε δυνάμεις προσκυνημένες στο σύστημα.

Αξιοποιώντας τα τίμια, αγωνιστικά στοιχεία στις γραμμές της εργατικής τάξης, που χωρίς να διστάσουν και υπηρετώντας το κοινό καλό των συναδέλφων (όπως εν προκειμένω), πετάχτηκαν ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ στην ανεργία.  

ΚΜ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ο νεκροθάφτης Μark Rutte ενημερώνει πως σε 4-5 χρόνια θα πεθάνει από υπερκόπωση.

0

«Δεν είμαστε έτοιμοι για αυτό που έρχεται στον δρόμο μας σε τέσσερα ή πέντε χρόνια. Ήρθε η ώρα να στραφούμε προς μια νοοτροπία εν καιρώ πολέμου και να αυξήσουμε την αμυντική μας παραγωγή και τις αμυντικές μας δαπάνες».

Τάδε έφη «προφητικά» και ευθαρσώς ο νεοφώτιστος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ σε ομιλία του στις Βρυξέλλες στις 12/12. Νοστράδαμος, Ιωάννης της Αποκάλυψης;  Ή απλά ο κυνικός εκπρόσωπος της δυτικής εγκληματικής συμμορίας; Και άλλα πολλά επίσης πρόσθεσε με αφοπλιστική ειλικρίνεια και ωμότητα, προξενώντας ένα ρίγος ανατριχίλας στο ακροατήριο και προφανώς στην εργαζόμενη ανθρωπότητα.

Δεν αποτελεί βέβαια την ενσάρκωση της τρομολαγνείας ή έστω μιας απερίσκεπτης εκφοράς λόγου ενός αιμοδιψούς ατόμου. Απλά ο επιτετραμμένος κυρίως των υπερατλαντικών φονιάδων της γης επιβεβαιώνει (ακούσια) ένα από τα πιο σημαντικά συμπεράσματα της τελευταίας συνδιάσκεψης του ΚΚΕ(μ-λ). Δηλαδή ότι ο πλανήτης, παναπεί πιο συγκεκριμένα πως οι δυνάμεις που τον διαφεντεύουν και λυσσαλέα επιδιώκουν τον βάναυσο ανατεμαχισμό του, βρίσκονται σε μια πορεία «προετοιμασίας των όρων για την εκδήλωση του τρίτου παγκόσμιου πολέμου».

Δεν γίνεται λόγος για διατυπώσεις σε μια στριφνή διπλωματική γλώσσα ή χρησιμοποίηση αλληγορικών εκφράσεων. Αυτές οι θέσεις δεν αποτελούν μια διφορούμενη και υποκειμενική άποψη, η οποία χρήζει μιας ιδιαίτερης ανάλυσης και βαθυστόχαστης ερμηνείας. Μήτε συνιστούν έμμεση, πολυσύνθετη, αινιγματική προσέγγιση. Ο επικεφαλής της λυκοσυμμαχίας με πρωτοκάθεδρο τις ΗΠΑ μίλησε καθαρά και ξάστερα καθιστώντας περιττή κάθε διευκρίνιση.

«Ο κίνδυνος μας πλησιάζει με μεγάλη ταχύτητα…. εκτός από τη Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και η Βόρεια Κορέα εργάζονται σκληρά για να αποδυναμώσουν τη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη….. η ρωσική οικονομία βρίσκεται σε πολεμική κατάσταση…… αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία μπορεί να συμβεί και εδώ …… ο πόλεμος στην Ουκρανία προκαλεί περισσότερους από 10.000 θανάτους και τραυματισμούς και στις δύο πλευρές κάθε εβδομάδα….. η κατάσταση της ασφάλειας είναι η χειρότερη στη ζωή μου» συμπληρώνει «ανήσυχα»  ο Ρούτε.

Επομένως και εφόσον οι πολεμοχαρείς δυνάμεις που απαρτίζουν τη νέα αυτοκρατορία του κακού πολιορκούν με μένος το -έμπλεο «αγαθότητας, καλοσύνης και πραότητας» προπύργιο της φιλίας και ισότιμης συνεργασίας των λαών- ΝΑΤΟ, τότε αυτό οφείλει δικαιωματικά να «αμυνθεί». Να υπερασπιστεί τα ιερά και όσια της χορείας των «πολιτισμένων φυλών και τίμιων συμφερόντων».

Αν και ο σατανικός συρφετός των «σοσιαλιστικών» χωρών με ηγέτιδα τη Σοβιετική Ένωση κατάρρευσε με πάταγο, δυστυχώς αναδύθηκε στο κατόπι του ένα -όλως παραδόξως- κακούργο καπιταλιστικό σύστημα. Το οποίο απέχει παρασάγγας ή μάλλον είναι το διαμετρικά αντίθετο του «πάναγνου», πατροπαράδοτου, ΠΡΟΔΟΜΕΝΟΥ καπιταλισμού και άρα επάξια αναγορεύεται σαν η «λαθεμένη πλευρά της ιστορίας». Εκεί όπου η εργατική τάξη δεν «εκμεταλλεύεται» υπερθετικά  (όπως ισχύει στον δυτικό παράδεισο, όπου επικρατεί το αντίθετο) τη δημιουργικότητα του κεφαλαίου και μη εξασφαλίζοντας έτσι μια ζηλευτή «ευμάρεια» μαζί με υποδομές κοινωνικής πρόνοιας υποδειγματικές, όσο της … χώρας μας- πρότυπο! 

Μάλιστα το ΝΑΤΟ σαν διαχρονικός φύλακας άγγελος των ηθικών, πανάρχαιων αξιών του ενάρετου (του αυθεντικού είπαμε και όχι του διαστρεβλωμένου) καπιταλισμού έχει να καυχιέται για το πλούσιο ενεργητικό του με πανσπερμία θεσπέσιων πράξεων και ευεργετικών ενεργειών σε «όφελος» του ανθρώπινου γένους. Με «αντιμιλιταριστικό» πνεύμα στη Χιροσίμα! Ρίχνοντας «λυτρωτικές» βόμβες Ναπάλμ σε Γράμμο και Βιετνάμ ενάντια στους βάρβαρους «αναρχοκομουνιστοσυμμορίτες»! Διαμελίζοντας με απεμπλουτισμένο ουράνιο τη φυλακή εθνοτήτων Γιουγκοσλαβία. Διαπρέποντας στη τέχνη γυψοποίησης «τραυματισμένων» λαών, με κοντινότερο παράδειγμα  το «Ελλαδιστάν» το 1967. Επεμβαίνοντας «ανθρωπιστικά» στο Ιράκ, «αντιτρομοκρατικά» στο Αφγανιστάν, «εκδημοκρατικά» στη Λιβύη, «αντιδικτατορικά και αντιχαοτικά (!!!)» στη Συρία. Συμπονώντας και  θωρακίζοντας το «φιλεύσπλαχνο αρνάκι» του σιωνιστικού καθεστώτος και αξιολύπητο θύμα της παλαιστινιακής «καταχτητικότητας και θηριωδίας».

Επομένως στον εξ ανατολών θανάσιμο κλοιό που απειλεί το νατοϊκό «παρθεναγωγείο» η απάντηση επιβάλλεται να αντιστοιχηθεί στο ύψος των κινδύνων. Η συνταγή λοιπόν είναι σχεδόν αυτονόητη, αδιαμφισβήτητη και αποφασιστική.

Άρα απομένει στο να ξεστομιστεί συγκεκριμενοποιημένη από τον Ρούτε. «Eξακολουθούμε να ξοδεύουμε πολύ λιγότερα από ότι κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όταν αφιέρωναν πάνω από το 3% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους στην άμυνα….. εκτιμούν τις στρατιωτικές δαπάνες της Μόσχας σε περισσότερο από το 1/3 του κρατικού προϋπολογισμού ή εναλλακτικά πάνω από 6% του ΑΕΠ …. βάλτε επιπλέον βάρδιες και νέες γραμμές παραγωγής στην αμυντική βιομηχανία».

Επειδή όμως όλα ετούτα τα σε κρίσιμο βαθμό «αναγκαία» και αστρονομικού κόστους σχέδια δεν υλοποιούνται με αέρα κοπανιστό, μοιραία ακολουθεί η κλασσική λύση. Με τόλμη λοιπόν μας την εκθέτει ο λεγάμενος:  «Ξέρω ότι το να ξοδεύουμε περισσότερα για την άμυνα σημαίνει να ξοδεύουμε λιγότερα για άλλες προτεραιότητες….. πείτε τους ότι είστε πρόθυμοι να κάνετε θυσίες σήμερα, ώστε να παραμείνουμε ασφαλείς αύριο….. να σταματήσουν να δημιουργούν φραγμούς μεταξύ τους και μεταξύ βιομηχανιών, τραπεζών και συνταξιοδοτικών ταμείων»

Σίγουρα οι εφιαλτικές προβλέψεις και προτροπές του διόλου επιπόλαιου Ρούτε απευθύνονται διαχωρισμένα σε δύο παραλήπτες. Αρχικά στους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές και στις παρατρεχάμενες αστικές τάξεις. Ώστε να στοιχηθούν υπάκουα πίσω από τον αμερικανό στρατηλάτη και επιδοθούν σε μια ξέφρενη διαδικασία εξοπλισμών. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπολογίζει -λένε- την υποχρεωτική αύξηση των σχετικών δαπανών την επόμενη πενταετία σε 500 δισ. ευρώ!! Μόλις που προλαβαίνουμε οριακά, σύμφωνα με τον μάντη Ρούτε.

Συνάμα εκπέμπεται το δίχως δύσκολη κωδικοποίηση και ίχνος συστολής μήνυμα απέναντι στον κόσμο της δουλειάς, πως ΣΗΜΕΡΑ ΘΑ ΣΕ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΑΥΡΙΟ ΣΤΟΝ ΑΔΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ ΜΑΣ. Στηριγμένες οι αντιδραστικές δυνάμεις στο αίσθημα υπεροχής επάνω στον καταπτοημένο αντίπαλο και ως εκ τούτου αποθρασυμένες τον προειδοποιούν, εξοικειώνουν και νομιμοποιούν τις σκληρές στερήσεις του. Απαράβατη προϋπόθεση προπαρασκευής του τάχατε αναπόφευκτα επερχόμενου ολέθρου και ο οποίος προξενείτε  από τους αισχρούς, αδήριτους νόμους ύπαρξης - λειτουργίας του καπιταλισμού και ιμπεριαλισμού. Και ουδέποτε με ευθύνη των υπό σφαγή μη αυτοκαταστροφικών λαών.

Σε αυτό το μήκος κύματος του παραλογισμού και της φρίκης «μικρών» προδρομικών μακελειών καθώς και του έσχατου παγκόσμιου συντονίζεται άριστα η ντόπια εξαρτημένη ολιγαρχία με τις κυβερνήσεις της. Να σε ποιο πυλώνα ασφάλειας και σταθερότητας επαίρεται διαρκώς ο Μητσοτάκης, πως με τις γεμάτες ευθυκρισία επιλογές του, μας οδηγεί. Σε ένα πυρηνικό αποτεφρωτήριο. Ακριβώς αυτό που σκιαγραφεί ο Ρούτε. Να πως εξηγείται ο οδοστρωτήρας των περικοπών σε μισθούς, συντάξεις, εκπαίδευση, περίθαλψη, μέτρα προστασίας από τη φυσικά φαινόμενα, συγκοινωνιακά μέσα όχι φέρετρα, κλπ. Λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν για γιατρούς στα νοσοκομεία. Όμως επαρκούν για την αποστολή (πέραν της υπόλοιπης γενναιόδωρης συνδρομής) κλιμάκιου πιλότων και τεχνικών στην Ουκρανία για εκπαίδευση συναδέλφων τους στα F16 (σύμφωνα με ανακοίνωση στην επίσημη ιστοσελίδα του ΝΑΤΟ).

Προετοιμάζονται πυρετωδώς οι δυνάστες και δήμιοι των μαζών του μόχθου για τη τελική αναμέτρηση τους. Με την ίδια ακριβώς ένταση πρέπει να συγκροτηθεί και αντιπαραταχθεί το ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ  εμπόδιο στον επελαύνοντα τρόμο. Το αντιπολεμικό, αντιιμπεριαλιστικό, αντιβασικό κίνημα.

Στις μέρες μας, όσο ποτέ άλλοτε πιο επιτακτικά, η συμπαντική αλήθεια πρέπει να γίνει κτήμα και μετά στόχος πάλης και του τελευταίου λαϊκού ανθρώπου. Τους καταπιεσμένους και καταφρονημένους αδελφώνουν τα πάντα. Μονάχα το εγκάθετο εθνικιστικό δηλητήριο τους χωρίζει τεχνητά. Τουναντίον οι τύραννοι ομονοούν και συσπειρώνονται, μονάχα όταν οι εχθροί λαοί αμφισβητούν και γκρεμίζουν την εξουσία τους.

Όταν αντιστεκόμαστε, επειδή μας κλέβουν τη μπουκιά από το στόμα, περιφρουρούμε συνάμα το δικαίωμα στην ειρήνη. Δεν υφίσταται χάσμα ανάμεσα στις δυο αναγκαιότητες.

Σήμερα μας γδύνουν, για να χαριεντίζονται με τις μεταξωτές φορεσιές τους και αύριο για να μας ντύσουν με σάβανα. Αγώνες και πάλι αγώνες για να μην συμβαίνει το ένα και να αποφευχθεί στο μέλλον το δεύτερο.

Αγώνες που οπωσδήποτε δεν θα πρωτοστατήσει και οργανώσει η αριστερά του συμβιβασμού. Αν το ήθελε, θα ήταν ΗΔΗ ένα μάχιμο, μη αμελητέο δεδομένο και όχι το τεράστιο … ζητούμενο της εποχής.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης στα Χανιά

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Μας ληστεύουν το ψωμί, μας θάβουν στους πολέμους τους

0

Ναι, πράγματι. Τίποτα το παράδοξο, ασυνήθιστο και δυσεξήγητο στους ταραγμένους καιρούς μας. Μπαρούτι για τις μάζες αντί διατροφικού πακτωλού. Λυγμοί σπαρασσόμενων πληθυσμών και εκκωφαντική κλαγγή βομβών στη θέση ενός υπέροχου βόμβου από την παγκόσμια κυψέλη. Εκεί όπου από τη συλλογικότητα, εργατικότητα της ανθρωπότητας με τη συνδρομή της διαστημικών διαστάσεων τεχνολογίας θα έρρεε άφθονα μέλι μέσα σε σχεδόν παραδεισένιες συνθήκες γαλήνης, δημιουργικότητας.

Τουναντίον, μια αντίθετη εικόνα θα φάνταζε από αφύσικη μέχρι και … μεταφυσική. Ηρεμία και προκοπή μέσα στο χάος. Από την καταθλιπτική και καταστροφική δεσποτεία του καπιταλισμού να μην ανάβλυζαν δηλαδή οι θεσμικές αξίες, διαχρονικές παραδόσεις και αναπόδραστες συνέπειες των νόμων λειτουργίας του. Όποιο πολυτιμότερο «αγαθό», παναπεί ότι φρικτότερο, διαθέτει στο «θησαυροφυλάκιο» του το σύστημα της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, πλουσιοπάροχα το προσφέρει. Αυτά έχει, αυτά δίνει. Ο θρίαμβος της οικουμενικής επικράτησης του, κατάρα για τους λαούς.

Πείνα, εξαθλίωση και μαστίγωμα των εργαζόμενων μαζών στον ταξικό αντίποδα μιας μυθικής χλιδής της παρασιτοκρατίας. Αλυσιδωτά επίσης φονικότατα σφαγεία λαών, τα περισσότερα εκδηλωμένα διόλου τυχαία τριγύρω από την νευραλγικής σημασίας Ελλάδα. Με τους ανδράποδους αρχόντους της μάλιστα να πασχίζουν όχι την «σώφρονα» απομάκρυνση από τη φωτιά των πολέμων, μα τη βαθύτερη διείσδυση. Να εξαργυρώσουν με τον πιο δουλικό τρόπο αυτό το συγκριτικό «πλεονέκτημα» της τοποθεσίας με αναβαθμισμένες και πάντα υπό τον πνιγηρό έλεγχο των πατρώνων δικαιοδοσίες. Αδιαφορώντας φυσικά για το ενδεχόμενο «ουκρανοποίησης» του λαού. Για να μη χρησιμοποιηθεί ένας χαρακτηρισμός που στοιχειώνει τους παρά ταύτα αθεράπευτους μεγαλοϊδεατισμούς: «μικρασιατικοποίηση». Στέργοντας επίσης με αναισχυντία την κτηνωδία του ισραηλινού κράτους –τέρατος.

Μίδας ο κάθε ολιγάρχης, θέλει ότι αγγίζει, να γίνεται χρυσαφένιο κέρδος. Και ότι δεν φτάνει το γεωπολιτικό του χέρι, έμφυτα επιδιώκει τη στρατιωτική του κατάκτηση. Αλλά όταν το κεφάλαιο αποκτά θηριώδη μεγέθη και ειδικά σε μια εποχή όπου η σφοδρότητα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών δεν αποσβένεται ή διευθετείται με τις αδιέξοδες πληρεξούσιες, αποσπασματικές και συμβατικές «αψιμαχίες», τότε προανακρούεται η κεντρική αντιπαράταξη. Η αλληλουχία των «αμυδρής» βιαιότητας διαπληκτισμών δεν υποκαθιστά ή εκτονώνει την προοπτική της τεράστιας σύρραξης. Μα ακριβώς σαν προοίμιο και δοκιμαστικός σωλήνας την προετοιμάζει. Μεθοδικά και πυρετώδικα.

Το χρώμα του γαλάζιου πλανήτη πλέον απειλείται να αλλάξει με τη μαυρίλα του πυρηνικού ολοκαυτώματος. Ο υπέρτατος τρόμος ζυγώνει και ενδεχόμενα η Δευτέρα Παρουσία που ευαγγελίζεται η χριστιανική μαγγανεία, θα προκύψει σαν Αρμαγεδδώνας ισοπέδωσης στα καπιταλιστικά Σόδομα. Το τέλος της ιστορίας ίσως αποβεί μακάβριο και οδυνηρό.

Εκτός και αν κάτι μεσολαβήσει έγκαιρα (ή έστω ακολουθήσει στη φρίκη του μετέπειτα). Αυτό το ελπιδοφόρο και αναστάσιμο. Αφυπνίζοντας και ισχυροποιώντας τον ΜΟΝΑΔΙΚΟ παράγοντα με επιβεβαιωμένη ιστορικά ικανότητα στην προάσπιση των εργατολαϊκών δίκιων. Σε ψωμί και ευμάρεια, υγεία και μόρφωση, αέναη συναδέλφωση και ευημερία κάθε φυλής. Ανακόπτοντας την εξαθλιωτική και θανατηφόρα επέλαση μιας χούφτας μεγιστάνων του πλούτου. Συντρίβοντας ανεπιστρεπτί με κόκκινα λάβαρα και επαναστατικές ρομφαίες την πηγή κάθε κακοδαιμονίας στην υφήλιο.

Αποτελεί λοιπόν κρίσιμη και ζωτική ανάγκη το φούντωμα του αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος απανταχού. Να ορθώσουν οι λαοί επιτέλους το πελώριο ανάστημα τους απέναντι στους κυρίαρχους. Βροντοφωνάζοντας, ΦΤΑΝΕΙ πια κοντόσωμοι ή πανύψηλοι εξουσιαστές του αστισμού. Τα συμφέροντα σας φαρμακεύουν τη ζωή των από κάτω και καταντούν σαρκοβόρα.

Αρκετά με τα γύρω στα 150 εκατομμύρια θύματα των δύο Παγκοσμίων πολέμων, ατόφιο και νομοτελειακό προϊόν της διαιώνισης των κοινωνιών της ανισότητας. Αδίστακτοι κανίβαλοι δεν χορτάσατε με το συντρίμιασμα Ιράκ, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβίας, Λιβύης και το θάψιμο εκατομμυρίων ψυχών. Ως εδώ το μακέλεμα των περίπου οκτακόσιων χιλιάδων αθώων στο Ουκρανικό κρεματόριο. Με τον φασίστα Ζελένσκι και ανδρείκελο της Δύσης να σχεδιάζει απελπισμένα την επιστράτευση και θυσίασμα μέχρι και του δεκαοκτάχρονου ανθού της πατρίδας του. Εκείνης, που με αμετροέπεια μετάτρεψε σε αμερικανονατοϊκό καρφί στα πλευρά της Ρωσίας, συναινώντας στην εξαιρετικά επίφοβη κλιμάκωση με αποστολή προηγμένου οπλικού υλικού. Αποδεχόμενος –σύμφωνα με σκέψεις υπερατλαντικών γερακιών- μέχρι και την άκρως εμπρηστική εγκατάσταση πυρηνικών πυραύλων!! Κόκκινη γραμμή για το απέναντι ιμπεριαλιστικό θεριό. Δάκτυλο κοντά στο κόκκινο κουμπί εκτόξευσης του ολέθρου.

Παραδίπλα μας η Γάζα αν και ματώνει, αντιστέκεται. Δεν κοπάζει η ακατάπαυστη και απίστευτης ωμότητας γενοκτονία από τον χιτλερικό σιωνισμό των γενναία αγωνιζόμενων για λευτεριά Παλαιστινίων και λαμπρότερο διεθνώς σύμβολο πάλης ενάντια στους ποικίλους δυνάστες.

Δεν προλαβαίνει να επουλωθεί η οδυνηρή πληγή στο κορμί του συριακού λαού και ξανανοίγει αγριότερα. Η βρώμικη δολοπλοκία, διαπραγμάτευση ιμπεριαλιστών και τριγύρω αντιδραστικών δυνάμεων δεν δείχνει έλεος σε μια κουρελιασμένη χώρα γεμάτη κουφάρια και ερείπια. Αν και δόθηκε η χαριστική βολή και γκρεμίστηκε το τυραννικό καθεστώς Άσαντ (το ενδεχομένως «καμένο χαρτί») με παρέμβαση οπισθοδρομικών ενεργούμενων, μονάχα η ομαλότητα δεν θα βασιλέψει. Εφόσον η κατάρρευση δεν συντελέστηκε με πρωτοβουλία προοδευτικών, ανεξαρτησιακών στοιχείων του συριακού λαού, το βύθισμα στην άβυσσο αποτελεί το πιθανότερο σκηνικό.

Ενώ οι λαοί μιας σειράς κρατών (Μολδαβία, Ιράν, Κορέα, Ταϊβάν, κλπ) ανήσυχα παρατηρούν τη θέση τους στην πρωτιά του καταλόγου υποψήφιων περιοχών, όπου προσεχώς κινδυνεύουν να συναντηθούν με το «πεπρωμένο» της ισοπέδωσης και αποδεκατισμού.

Δίχως να εξαιρείται του «μοιραίου» η ευρωπαϊκή ήπειρος, η οποία αν και γηραιά «δεν βάζει μυαλό» (για ηγεσίες μιλάμε) και υιοθετεί επιλογές (καταναγκαστικά), που την προαλείφουν -κατοχυρώνουν πάλι σαν το σημαντικότερο θέατρο της γενικευμένης συμπλοκής. Με αποτέλεσμα ετούτη τη φορά να γεμίσει όχι με ρημαγμένες Νυρεμβέργες, αλλά Χιροσίμες!

Όλα αυτά τα τωρινά και μελλοντικά επεισόδια «περιορισμένης» έκτασης και έντασης συνιστούν ήπιους προσεισμούς και προάγγελους του κύριου. Όπως και στη φύση δεν υφίσταται ακριβής προβλεψιμότητα κάποιων φαινόμενων, έτσι συμβαίνει και στη σύγκρουση με τις τεκτονικές πλάκες των ιμπεριαλιστικών διενέξεων. Άρα απόλυτο δεδομένο είναι η αναπόφευγη ΚΑΘΟΛΙΚΗ, άμεση «μητέρα» των μαχών. Απλά η προσπάθεια ουσιαστικά των πρωταγωνιστών (Τραμπ, Πούτιν, Σι) κατατείνει στην προπαρασκευή- εξασφάλιση όρων θωράκισης και άμβλυνσης των πληγμάτων του αντίπαλου. Έτσι ώστε να ευελπιστούν μετά τη τελική αναμέτρηση σε μια οριακή επιβίωση- νίκη. Επιδίωξη οπωσδήποτε απίστευτα δύσκολη ένεκα ακριβώς της εξωφρενικής τεχνολογίας, εξοπλιστικής ανάπτυξης και μιας εκατέρωθεν συμμετρικής δύναμης πυρός τείνουσας στο φάσμα αφανισμού του αντίμαχου.

Καθότι η εσκεμμένα σταδιακή επίδειξη (και αναλογική της υφιστάμενης πίεσης) των σύνεργων εξόντωσης από την πλευρά της Μόσχας επιβεβαιώνει την ουτοπία του άτρωτου. Συγκριτικά δηλαδή με το συσσωρευμένο ιλιγγιώδες απόθεμα της, ο πολυηχητικός πύραυλος Oreshnik μοιάζει με κοινό αεροβόλο. Ενδεικτικά, ο ακατάρριπτος πύραυλος Avangard πέραν των άλλων «χαρισμάτων» του ταξιδεύει σαν αστραπή με 27 Mach!! ‘Η η βόμβα Γολιάθ με το ψευδώνυμο Σατανάς 2 (Sarmat) και 800πλάσια δύναμη της νεογνικής στη Χιροσίμα! Και για να κορυφωθεί δημιουργικά (όχι παραλυτικά) ο τρόμος, ας αναφερθεί ο κολοσσός, που επάξια χαρακτηρίζεται σαν «όπλο της εσχάτης κρίσης». Η επιχειρησιακή πυρηνοκίνητη τορπίλη Poseidon με εκρηχτικό «προνόμιο» τους 100 μεγατόνους. Μεταφραζόμενο σε 6.666 φορές μεγαλύτερη ισχύ από τη «σταλαγματιά» που χτύπησε την Ιαπωνία το 1945!!!

Τέτοια όμως ανατριχιαστικά σύνεργα συμφοράς έχουν κλειδώσει προ πολλού στο στόχαστρο τους διάφορα σημεία της Ελλάδας. Τυπική (και ωμή προειδοποίηση) ήταν η πρόσφατη δημοσιοποίηση από το ειδησεογραφικό κανάλι Sputnik του σχετικού χάρτη με σημαδεμένο (πιο σωστά με υποδεέστερης κλάσης πυρηνικά, τα λεγόμενα τακτικά) το «διαμάντι» της βάσης στη Σούδα. Επομένως μόνο σαν αστειότητα φαντάζει ο προγραμματισμός του Μητσοτάκη και προκαθήμενος του ξέχειλου από ραγιαδισμό και τυχοδιωκτισμό ντόπιου κατεστημένου για κατασκευή σιδερένιου θόλου- ασπίδα νησιών και επικράτειας.

Αλήθεια, τι σκληρό χαράτσωμα προϋποθέτει και πόσα σχολειά και νοσοκομεία θα ρουφήξει αυτό το περιβόητο τσιγαρόχαρτο προοριζόμενο για αναχαίτιση μιας σφαίρας; Εγκλωβίζουν τον λαό στην αντιδραστική τιτανομαχία των ιμπεριαλιστών και ακολούθως καμώνονται οι άθλιοι πως κόπτονται για την ασφάλεια του. Τον ρίχνουν με πλήρη επίγνωση καταμεσής μιας αγέλης υαινών, δήθεν προστατευμένο με ένα αραχνοΰφαντο πέπλο.

Το τελευταίο διάστημα παρατηρείται ένας αναβρασμός εχθροπραξιών σε πολλές γωνιές της γης. Προφανώς οι λαοί δεν κυριεύτηκαν από μια αυτοκτονική παράκρουση επιθυμώντας να αλληλοσπαραχτούν με ταξικά αδέλφια. Άλλωστε δεν βρίσκονται οι ίδιοι στα κέντρα των αποφάσεων ρυθμίζοντας επομένως τη ροή των εξελίξεων. Τουναντίον έγνοια και καθημερινό βάσανο τους παραμένει ο βιοπορισμός στο πολύ σκληρό περιβάλλον, που προξενεί η μανιασμένη επίθεση των αφεντικών. Από το αμοιβαίο μαχαίρωμα με τον εξίσου κατατρεγμένο γείτονα ετερόθρησκο ή αλλοεθνή αποκλειστικά θα «κερδίσουν» πτώματα συγγενών και κατοπινή χειροτέρευση της ταξικής τους θέσης.

Η κλασσική οικονομική κρίση του συστήματος φέρνει υποσιτισμό. Οι ανταγωνισμοί των γαιοκτημόνων- ηγεμόνων με ουραγούς σύγχρονους κοτζαμπάσηδες προκαλούν τη δυστυχία των πολέμων. Καταβροχθίζοντας υποχρεωτικά αστρονομικά κονδύλια για τη διεξαγωγή τους (φρεγάτες, F35, κλπ) και εκτινάσσοντας στο έπακρο τη φτωχοποίηση. Σήμερα οι λαοί αγκομαχούν από στερήσεις και συνάμα προορίζονται τη μεθαύριο σαν αναλώσιμη ύλη σε πολεμικές κρεατομηχανές. Βοά στη διαπασών αυτή η πραγματικότητα. Είναι τόσο διαπεραστικές, πειστικές οι κραυγές πόνου και θρήνου από την κοντινή Μέση Ανατολή, ώστε ο λαός μας συνειδητοποιεί το πασίδηλο. Εκεί που βρίσκονται, αργά ή γρήγορα θα φτάσουμε. Σαφώς η ανεμελιά σε οιονδήποτε μήκος και πλάτος του πλανήτη έχει ημερομηνία λήξης.

Μολαταύτα η αριστερά στην πλειοψηφία της δεν ανταποκρίνεται στο καθήκον, να πρωτοστατήσει στην αναγέννηση και φούντωμα ενός αντιπολεμικού- αντιιμπεριαλιστικού- αντιβασικού κινήματος αντίστοιχο των απαιτήσεων της εποχής και περιοχής. Εάν στην προμετωπίδα των ιεραρχήσεων της ήταν αυτή η αναγκαιότητα, τότε η εικόνα θα ήταν πολύ διαφορετική και ενθαρρυντική. Ξεκάθαρα δηλαδή, αν φλέγονταν από την αγωνία συμβολής –υπηρέτησης ενός τέτοιου κρίσιμου στόχου, τότε αυτό θα ήταν ήδη ΥΠΑΡΚΤΟ και θα έλιωναν παπούτσια στους δρόμους. Επουδενί εννοείται με μία στρεβλή μορφή εικονικότητας –επετειακότητας (για να «βγούμε από την υποχρέωση»), μη κοινοδρασιακής αντίληψης και με λαθεμένο πολιτικό προσανατολισμό. Όπως πχ, ενάντια σε μία μη εξαρτημένη (!!) από αμερικανοευρωπαϊκούς στυλοβάτες εθνικιστική (και διόλου εθνική) άρχουσα τάξη. Ή αναζητώντας προστασία από διαφορετικό «αλτρουιστή» προστάτη και εκτελεστή λαών!!

Ζούμε σε μια φάση, όπου η παραγωγικότητα της ανθρώπινης δουλειάς χωρίς τη παρεμβολή της καπιταλιστικής παράνοιας, θα κάλυπτε πανεύκολα όλες τις βιοτικές απαιτήσεις του λαού. Τυχαίνουμε συνάμα σε μια συγκυρία, όπου μας κυκλώνουν πολεμικά αστραπόβροντα. Η αντίσταση και πάλη για το δικαίωμα στη δουλειά και την ειρήνη είναι ΑΔΙΑΧΩΡΙΣΤΗ και αλληλένδετη. Όταν αδυνατείτε να υποστηριχτεί το ένα, εξασθενεί η τόνωση για το άλλο. Αντίθετα όταν ακμάζει η μια μεριά, ενισχύεται αυτόματα η διπλανή.

Ο αγώνας των λαών για να ανασχεθεί η πορεία προς τον λιμό και τη βαρβαρότητα, για να εκτραπεί ακόμη σε μια δίκαιη επιτέλους ιστορική τροχιά, δεν είναι ονειροπόληση και βουτιά στο ανέφικτο.

Συνιστά προϋπόθεση αξιοπρέπειας και επιβίωσης. Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης είναι χαλύβδινο, ολόιδια ακατάβλητο με το αντιπολεμικό. Αρκεί να ξυπνήσει. Τότε αίσια θα φέρει αντιμέτωπους τους σωστούς αντίπαλους. Τη δράκα των πολεμοχαρών καπιταλιστών και ιμπεριαλιστών με τα δισεκατομμύρια ζωντανών, που διεκδικούν την παραμονή στη ζωή και σε χαρισάμενο μάλιστα κλίμα απελευθέρωσης.

Συνέβη κάποτε σε ένα μπολσεβίκικο Οκτώβρη, επαναλήφτηκε κάπου σε ένα Βιετνάμ. Κάπως φτερούγησε μεσούντος του ψυχρού πολέμου και σκιρτά στις μέρες μας σαν κύμα καταδίκης του εγκλήματος στη Γάζα. Να ζωντανέψει και ψηλώσει λοιπόν ξανά, όσο επιβάλλουν οι περιστάσεις. Πάρα πολύ.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Παράβλεψη ή «παράβλεψη»;

0

Με σκληρή και μέχρι υπερκόπωσης προσπάθεια ας προχωρήσουμε στην παρακάτω υπόθεση εργασίας. Το ΚΚΕ θεωρείται μη ρεφορμιστική δύναμη. Καταψύχοντας τις κατηγορίες που στοιχειοθετημένα εκτοξεύονται από τους «αριστεριστές». Τους «πουθενάδες» οι οποίοι υποφέρουν από το σύμπλεγμα μειονεξίας απέναντι στο «μεγάλο και μοναδικό» κόμμα του λαού. Ενώ αυτός «μυστηριωδώς» παραμένει απελπιστικά νανόσωμος απέναντι στον ταξικό του αντίπαλο, παρά τον εύρωστο μπροστάρη του. Τους λοιδορημένους επίσης σαν «συκοφάντες» του κομουνιστικού οράματος ή «πράκτορες των ΗΠΑ», επειδή ακαριαία καυτηρίασαν την ρεβιζιονιστική κατρακύλα της ΣΕ. Αν και το ΚΚΕ την εκθείαζε μέχρι την ύστατη στιγμή με το γνωστό κόστος διασυρμού των μαρξιστικών ιδεωδών.

Ας συνεχιστεί όμως η πλαστογραφία και διαστρέβλωση της πραγματικότητας. Γίνεται επιπλέον η καταχρηστική παραδοχή, πως ο εν λόγω σχηματισμός χαρακτηρίζεται από ένα ζωηρό αντιιμπεριαλιστικό προσανατολισμό.

Απαλείφοντας τις σοβαρές ευθύνες του, για την ουσιαστικά καταβύθιση του αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Δηλαδή το εκ των ουκ άνευ όχημα των σχετικών στρατηγικών κατευθύνσεων. Όπως ακόμη την εξωφρενική αναγόρευση της δουλικά εξαρτημένης χώρας μας σε ιμπεριαλιστικό κράτος μικρής κλίμακας, καθιστώντας τουτέστιν και αυτεπάγγελτα περιττή την αντιιμπεριαλιστική στοχοπροσήλωση. Ή το σημερινό χάσμα ανάμεσα στις απαράδεκτα λειψές κινητοποιήσεις που αποφασίζει (ή σύρεται), ενώ οι επιταγές της μπαρουτοκαπνισμένης περιόδου θα δικαιολογούσαν αναβρασμό στους δρόμους.

Προσπερνώντας βέβαια με βιασύνη την πρόσφατη αναλαμπή του ΚΚΕ περί μη αμερικανοκίνητης χούντας (!!), ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος τραυματισμού. Εφόσον οι παρευρισκόμενες πέτρες θα σηκωθούν με άχτι και κτυπήσουν αδιάκριτα. Ακριβώς όπως εξίσου θα συμπεριφερθούν με το άκουσμα της αλλόκοτης εκτίμησης για «αμυνόμενη ελληνική αστική τάξη». Τόσο δε τέτοια, ώστε αποτελεί πανθομολογούμενα άριστο αχθοφόρο (χωρίς εθνικιστικές υστερίες) του πιο επιθετικού, πολεμοχαρούς, καταστροφικού παράγοντα στον πλανήτη.

Οπότε συμφωνήθηκε. Το ΚΚΕ –κατά συνθήκη- τιμά το πρώτο συνθετικό του τίτλου του και αποτελεί την πρωτοπορία της εναντίωσης στη ξένη ακρίδα του ΝΑΤΟ.

Όμως πως διέλαθε της προσοχής ενός ογκώδους, συντεταγμένου κομματικού μηχανισμού η ένταξη του βουλευτή Παφίλη στην ελληνική αντιπροσωπεία, η οποία συμμετέχει στην κοινοβουλευτική συνέλευση του ΝΑΤΟ; Αυτό το εξάμβλωμα δημοκρατικότητας και άχαρη διακόσμηση της πλέον δολοφονικής συμμορίας στην υδρόγειο. Σύμφωνα με την αρμόδια ιστοσελίδα της Βουλής, όπου εκεί δημοσιεύονται οι συμμετέχοντες στα 5 διεθνή παρεμφερή όργανα (κάτι σαν τα μουσικά) και συγκεκριμένα από τις 4/10/2009, ήταν χρισμένος ανελλιπώς σαν αναπληρωματικό μέλος. Μετά τις 3/7/23 αναβαθμίστηκε πια σε τακτικό!!

Άρα 15 συναπτά χρόνια το στέλεχος αυτό ήταν καταχωρημένο στον κατάλογο των μελών μιας συμμαχίας, που κολυμπά … στο αίμα και απλά το αγνοούσαν οι υπεύθυνοι; Μήπως αυθαίρετα δηλώθηκε από τη γραφειοκρατία των επιτροπών, δίχως να ζητηθεί η έγκριση; Είναι ενήμεροι και –πάλι απλά- υποτιμούν μια τυπική εγγραφή; Ορίζονται υποχρεωτικά και έτσι «τυχαία» οι διάφοροι απεσταλμένοι (αμισθί;;); Άρα ανήκει στην διακριτική πολιτική ευχέρεια του κάθε ένα, εάν θα παρευρίσκεται κατόπιν στις διαδικασίες;

Τελικά δεν αρκεί η –όντως- σταθερή απουσία του Παφίλη από όλες ανεξαίρετα τις συνεδριάσεις σαν εχέγγυο αντιΝΑΤΟϊκότητας; Ανήκει μεν στα χαρτιά (άλλωστε -κατά ΚΚΕ- όλα τα αντιλαϊκά κακά εκεί θα μείνουν … ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΑ!), περιφρονεί ακολούθως. Αφού μάλιστα κατακεραυνώνουν δημόσια, επαναλαμβανόμενα και με βοή την ένταξη στο ΝΑΤΟ, ύπαρξη βάσεων, εμπλοκή σε πολέμους, διεξαγωγή της τελευταίας συνέλευσης στην Αθήνα, κλπ. Η μικροπρέπεια, κακεντρέχεια, εμπάθεια και προκατάληψη κρέμεται από τη «λεπτομέρεια» μιας εκ «παραδρομής» αναφοράς ενός ονόματος, για να λασπολογήσει στη συνέχεια εκμεταλλευόμενη «γελοίες» αφορμές κατά του εργολάβου των εργατολαϊκών δίκιων;

Μολαταύτα συχνά ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΡΥΒΕΤΑΙ στις λεπτομέρειες. Γιατί υπάρχει και η πανούργα διγλωσσία αγκαλιασμένη με τη διάσταση μιας μαχητικής ρητορικής και των άπνοων πεπραγμένων. Προφανώς τα κρίσιμα επίδικα κρίνονται στην ανάπτυξη αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού, αντιβασικού κινήματος (όταν το δείτε να δημιουργείται με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, τηλεφωνείστε μας). Αδιαμφισβήτητα η απελευθερωτική ελπίδα των κατατρεγμένων και η προοπτική της ειρήνης δοκιμάζεται στο στίβο των καθημερινών αγώνων. Το σβήσιμο ενός ονόματος θα διαφοροποιήσει τους συσχετισμούς;

Σαφέστατα όχι. Αλλά υπάρχει και η ΡΗΜΑΔΑ η σημειολογία. Ένα λεπτό αρκεί για την αφαίρεση του ονόματος. Γιατί να αιωρείται μια ρετσινιά, να διατηρείται μια λαβή για άδικα σχόλια και «κακοπροαίρετους» συνειρμούς; Το σπουδαιότερο; Να συντηρείται μια «θεσμική σταγόνα» νομιμοποίησης του πιο εγκληματικού παγκόσμια οργανισμού; Ή όπως θα σκεπτόταν ένας «διεστραμμένος» νους, κάπου στη γωνία να φωλιάζει μια «τοσοδούλα» υποθήκη μελλοντικής «άλωσης» από τα μέσα του ΝΑΤΟ χρησιμοποιώντας το συγκεκριμένο εργαλείο του; Ακολουθώντας πιστά τα δεδομένα χνάρια παρέμβασης στο (με μόνη διαφορά το μέγεθος και λοιπές ιδιαιτερότητες, αλλά όχι την αντιδραστικότητα) Ευρωκοινοβούλιο.

Η υποταγή στην αστική νομιμότητα, ο υπονομευτικός ρόλος ενός με κάλπικα σφυροδρέπανα φορέα στις αντιστάσεις του λαού για την υπεράσπιση ζωτικών δικαιωμάτων του και η σφυρηλάτηση των προϋποθέσεων για την επαναστατική συντριβή του σάπιου, έξωθεν κηδεμονευόμενου (υπαρξιακός όρος) καπιταλιστικού συστήματος σίγουρα δεν τεκμηριώνεται πρωταρχικά από την προσθήκη ενός σκέτου ονόματος σε μια νατοϊκή λίστα.

Αποδεικνύεται διαρκώς από τη σημαντικά αρνητική επίδραση στις μη νικηφόρες εργατικές απεργίες, την αποτυχία αγροτικών μπλόκων και φοιτητικών καταλήψεων, την ανημπόρια για εξασφάλιση κρατικής προστασίας από φυσικές καταστροφές και τις αραιές (στα σύνορα του συμβολικού) διαδηλώσεις ενάντια στα κρεματόρια Ουκρανίας και Μ. Ανατολής.

Ένα ονοματεπώνυμο, εκεί που με ΤΙΠΟΤΑ δεν έπρεπε να είναι γραμμένο, αντανακλά τη βαθύτερη, γνήσια φυσιογνωμία. Επίρρωση, ότι άλλα διακηρύσσονται παραπλανητικά και τα αντίθετα προωθούνται στο πεδίο της δράσης.

Ένα σιωπηρό και συνάμα ηχηρό μήνυμα στα κέντρα εξουσίας. Μην φοβάστε τα λόγια μας…

Καπετανάκης Μανώλης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι ΝΑΤΟϊκοί βρικόλακες επιθεωρούν το χανιώτικο λημέρι τους

0

Όλοι οι «καλοί» χωρούν στη με διακρίσεις φιλόξενη πόλη μας. Πολυτελή τουριστικά μεγαθήρια, όπου οι ξενοδοχοϋπάλληλοι βουτώντας στα βάθη της ιστορίας γεύονται τις τραχιές συνθήκες ζωής των δουλοπάροικων και οι ιθαγενείς κάτοικοι αγκομαχούν από την εξοντωτική ακρίβεια. Ανεμογεννήτριες και πυλώνες, γνήσια τέρατα.

Βάσεις και πυρηνικά, βαλλίστρες θανάτου για όποιο δύσμοιρο λαό σκοντάψει στους γεωστρατηγικούς (εύηχος ορισμός της επιδιωκόμενης κατακυρίευσης του πλανήτη) σχεδιασμούς των δυτικών δυναστών. Βάζοντας τοιουτοτρόπως υποψηφιότητα σαν ένα από τα πρώτα σημεία της υφηλίου, τα οποία θα προτιμήσει το επαπειλούμενο πυρηνικό παρανάλωμα. Απάγκιο το λιμάνι της Σούδας για τις φονικότερες πλωτές μηχανές του κόσμου (τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα και υποβρύχια). Μέχρι και για ισραηλινά αρματαγωγά. Με πλημμυρισμένα τα αμπάρια τους από παλαιστινιακό και λιβανέζικο αίμα, αγκυροβόλησαν στο Μαράθι στα πλαίσια εκπαιδευτικής αποστολής παραμονές του τελευταίου ντελίριου γενοκτονίας από τον νεοναζιστικό σιωνισμό.

Στενεύει όμως ξαφνικά και καταντά απρόθυμος, εχθρικός ο τόπος μας για κοινωνική πρόνοια, επαρκή σχολειά, περίθαλψη της προκοπής και εθνικούς δρόμους ικανούς να ανταποκριθούν σε στοιχειώδεις ανάγκες των Κρητικών.

Αύριο περίπου ογδόντα μέλη της κοινοβουλευτικής συνέλευσης (μια ακόμη πιο παρωδιακή επανεκτύπωση του ολότελα διακοσμητικού, αντιδραστικού Ευρωκοινοβουλίου) του ΝΑΤΟ θα επισκεφτούν τις πλέον καίριες για τη σφαγή σε Γάζα και Λίβανο εγκαταστάσεις στο νησί μας. Ακριβώς μετά τη θεατρική συνεδρίαση τους στη σκηνή της αποικιακής βουλής στην Αθήνα, όπου δικαιολογημένα σαν απεσταλμένοι των πατρώνων της Ελλάδας θα έχουν τον αέρα του οικοδεσπότη. Παρά όμως τη συνολική «σουδοποίηση» της χώρας, ο νομός μας δεν παράδωσε τα σκήπτρα του, σαν η πιο πολύτιμη εξέδρα των υπερατλαντικών δημίων στην ευρύτερη περιοχή.

Προς το βόρειο μέτωπο τώρα βαριά ανήσυχη η ανθρωπότητα διαπιστώνει τη δίχως σταματημό κάθε νέα κλιμάκωση από τη μεριά των «σωστών» (λες και υφίσταται τέτοια για διεθνείς εγκληματίες) «συμμάχων» να προστίθεται στην προηγούμενη εμπρηστική ενέργεια τους. Όπως η αθρόα αποστολή στρατιωτικού προσωπικού αιχμής, υπερεξοπλισμός με προηγμένα μέσα, διαφαινόμενη έγκριση προσβολής στο βάθος της ρωσικής επικράτειας. Πιέζοντας έτσι το ήδη παρατεντωμένο σχοινί της «ισορροπίας του τρόμου» στο κρίσιμο όριο ρήξης του.

Όλες οι ειδήσεις πλέον είναι βοερά αποκαλυπτικές μιας δίχως σταματημό και φραγμό έντασης σφαγής και σπαραγμού των πληθυσμών σε Ουκρανία και Μ. Ανατολή. Επίσης οι πρόσφατες εξελίξεις συνιστούν τροχιοδεικτικά μιας τάσης, όπου τα θανατερά χνώτα των δυο φοβερότερων θεριών της οικουμένης πλησιάζουν σε μια εφιαλτικά κοντινή απόσταση. Κανένα δεν συμπονά το ανερχόμενο σε εκατοντάδες χιλιάδες ψυχές κόστος της αναμέτρησης τους και κανένα δεν έχει το περιθώριο της υποχώρησης. Ακόμη και αν έτσι ο πλανήτης τρεκλίζει στο χείλος του γκρεμού.

Η εγχώρια άρχουσα τάξη, όντας θλιβερός και αισχρός βαστάζος των αμερικανοευρωπαίων αφεντικών της και κρατώντας ψηλότερα τα λάβαρα των μωροφιλοδοξιών, χωρίς ψήγμα ουδετερότητας, σύνεσης και ηθικών αναστολών διευκολύνει υποδειγματικά τον μακελάρη Νετανιάχου και εγκλωβίζει τον λαό στο γεμάτο μπαρούτι καμίνι των ιμπεριαλιστικών διενέξεων.

Ειδικά εμείς οι Χανιώτες πέρα από τις βασανιστικές, καθημερινές έγνοιες βιοπορισμού, πρέπει επίσης να αγωνιούμε ιδιαίτερα με τα απανωτά καυχήματα των κυβερνόντων για τη «διαμαντένια» αξία των βάσεων και τον παγκοσμίως κρίσιμο ρόλο, που διαδραματίζουν. Ας μην εφησυχάζουμε λοιπόν. Για την ώρα της Τελικής (θερμοπυρηνικής) Λύσης κανείς δεν θα ζητήσει την έγκριση μας. Μήτε θα μας προειδοποιήσουν ή καν θα προλάβουν οι σειρήνες, να σημάνουν. Δεν θα τύχουμε της «ευλογίας» να βομβαρδιζόμαστε επί μακρόν με πύραυλους συμβατικής γόμωσης. Το πλήγμα θα είναι αστραπιαίο και …. εξαϋλωτικό.

Αυτές οι διαπιστώσεις δεν αποτελούν έωλη κινδυνολογία, αλλά κατακραυγή στα ιθύνοντα αποβράσματα, που υλοποιούν ευλαβικά μια πολιτική παρόμοια με εκείνη του Ζελένσκι. Άσπλαχνα αυτό το άθλιο ανδρείκελο εργαλειοποίησε τον αθώο λαό του και υποθήκευσε το μέλλον του σπρώχνοντας τον ανάμεσα στις αλλότριες συμπληγάδες των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών με τις γνωστές, ολέθριες συνέπειες. Λειτουργούν συνάμα αποκαθηλωτικά και συναγερμικά ως προς την αναγκαιότητα συγκρότησης ενός ρωμαλέου αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού, αντιβασικού κινήματος. Με άμεσα προτάγματα την απεμπλοκή της χώρας μας από τους πολεμοχαρείς σχεδιασμούς ΗΠΑ και Ευρωπαίων (χρήση σαν προμαχώνα, τροφοδοσία, φρεγάτες, κλπ), καθώς και τη διακοπή της υποστήριξης στο σιωνιστικό κτήνος.

Οι νατοϊκοί λυκάνθρωποι με τη γλοιώδη κουστωδία των ντόπιων λακέδων ετούτη την πυρακτωμένη περίοδο προφανέστατα δεν έρχονται με αγαθές προθέσεις. Δεν ενδιαφέρονται να ξεναγηθούν στα ρημαγμένα νοσοκομεία, ώστε να αποκαταστήσουν την κατάντια τους. Μήτε θα γκρεμίσουν τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση (έστω και αν βάψουν ένα …καγκελάκι δημοτικού). Ποσώς κόπτονται εννοείται για τον αιμοδιψή ΒΟΑΚ. Απέραντη περιφρόνηση θα εισπράξουν οι μισοπνιγμένοι πρόσφυγες και θύματα της βαρβαρότητας τους.

Δεν θα μοιράσουν τρόφιμα και ευημερία. Ούτε θα κτίσουν φάμπρικες και εκσυγχρονίσουν την αγροτική παραγωγή. Να λεηλατούν φυσικούς πλούτους ξέρουν. Ειδικεύονται στην παραρτηματοποίηση εξαρτημένων οικονομιών και απομύζηση εργατικού μόχθου. Διαπρέπουν στην υποδαύλιση εθνικισμών, υπόθαλψη φασισμών, ενώ πρυτανεύουν καταστρώνοντας χούντες. Αγαλλιάζονται μετατρέποντας αλληλουχία κρατών σε σωρούς ερειπίων και απέραντα νεκροταφεία. Τον παραμικρό σεβασμό δεν δείχνουν στην παγκόσμια ειρήνη, παρά προβληματίζονται μονάχα για τη δική τους βέβαιη και αμοιβαία με τους αντίπαλους καταστροφή τους.

Εξυπακούεται πως με την παρουσία τους θα επιβραβεύσουν τις εδώ υποδομές εξόντωσης λαών. Αλλά θα απαιτήσουν κιόλας αναβάθμιση και παραπέρα γιγάντωση τους. Επομένως ο μαγνήτης της κόλασης των ρωσικών αντίποινων αναλογικά θα αυξηθεί. Αναμφισβήτητα, αντί να περιοριστούν στο παίνεμα της ευθυγραμμισμένης στους μακιαβελικούς προγραμματισμούς των ολιγαρχίας, θα αξιώσουν ενεργότερη συμμετοχή στις αιματοχυσίες.

Στους αγγελιοφόρους λοιπόν του κακού οφείλουμε να απαντήσουμε δυναμικά, μαζικά και οργανωμένα. Εναντιωμένοι σε τρέχουσες συμφορές τρίτων, οι οποίες συνάμα γλυκοκοιτάζουν και εμάς προκλητικά. Δεν θα υπερασπίσουμε τίποτα άλλο πέρα από το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή, την πρόοδο και γαλήνη. Τη δική μας, όπως και των γύρω αδελφικών λαών. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να το καταφέρουμε. Παραμένει ο μόνος τρόπος για να το πετύχουμε.

Όλοι στη συγκέντρωση-διαδήλωση τη Τρίτη 15/10, 7μμ, στην πλ. Αγοράς να βροντοφωνάξουμε: ΕΞΩ ΟΙ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΚΜ (μέλος τη Πρωτοβουλίας Αντίστασης Χανίων)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Ελλάδα ναυπηγεί τεράστιο παγοθραυστικό για εξάπλωση στην … Ανταρκτική!!

0

Ο μέγας οραματιστής του γένους Δένδιας και υπασπιστής του πανένδοξου μεγαλεξανδρινού ή βενιζελικού απόγονου Μητσοτάκη ξεπεζεύοντας στις 27 Σεπτέμβρη το σύγχρονο άτι του Βουκεφάλα με το όνομα «φρεγάτα Σπέτσαι» περιέγραψε τη τροχοδρόμηση των νέων μεγαλοϊδεατικών απογειώσεων.

Με ευρύτητα προοπτικής, σταθμισμένη τόλμη, στερεή τεκμηρίωση και ούριες προϋποθέσεις η παλιά στοχοθεσία των «δύο ηπείρων και πέντε θαλασσών» φαντάζει πλέον κοντόθωρος, συνεσταλμένος ορίζοντας. Λαμπρά πεδία προκλήσεων και μεγαλεπήβολων εφορμήσεων διανοίγονται στον γαλανόλευκο αστισμό.

Παραληρεί φιλόδοξα σε μια σαφέστατη εποχή γεωπολιτικών αναταράξεων τεκτονικής κλίμακας, αφηνιασμένων ιμπεριαλιστικών διενέξεων, ρευστοποίησης των διακρατικών τειχών και απόπειρας διαμοιρασμού ενός -δυστυχώς­- στενόχωρου πλανήτη με πεπερασμένη έκταση. Ανήμπορου εντελώς να ικανοποιήσει την ακόρεστη λαιμαργία και επεκτατισμό του κεφαλαίου. Το μπαρούτι βέβαια έχει τον πρώτο και κυρίαρχο λόγο στους θυελλώδεις διακανονισμούς. Την ύστατη δε, όπως και ολότελα εκμηδενισμένη, επιρροή διαδραματίζει η ανθρωποθυσία των λαών. Όντως τα σύνορα πλέον αμφισβητούνται, γιατί οι χείμαρροι αίματος, ο καπνός των βομβών και τα συντρίμμια χωρών τα σκεπάζουν, καθιστώντας τα έτσι δυσδιάκριτα.

Οι κανίβαλοι του καπιταλισμού- ιμπεριαλισμού μετά την πρόσκαιρη τακτοποίηση της εγγενούς επιρρέπειας για τη με βραχύβιες παύσεις προσκύνηση του θεού Άρη μέσω των δύο παγκοσμίων πολέμων και με κόστος 150 (!!) περίπου εκατομμυρίων ψυχών έχουν προ πολλού ανοίξει τον επόμενο και υπό σφοδρή εξέλιξη κύκλο αποσπασματικής και «ήπιων» τόνων διευθέτησης της ασφυκτικής κρίσης. Η οποία πηγάζει και από τη μη «οριστική» επίλυση του προκρούστιου τεμαχισμού και αναδιανομής της υδρογείου. Διαρκώς όμως με επίταση και εφιαλτικά αναδεικνύεται η ακαταλληλότητα της με συμβατικά «λιανοτούφεκα» μερικής σύγκρουσης.

Στο βάθος με αδημονία η θερμοπυρηνική πυγμή διαλαλεί και υπόσχεται την ολοσχερή δυνατότητα της να άρει τα αδιέξοδα και αποκαταστήσει τις χρονίζουσες εκκρεμότητες. Πνιγμένη στον φόβο η επί γης ειρήνη δίχως -προς ώρας- εντυπωσιακό αποτέλεσμα παρακινεί τον μοναδικό φρουρό της, το αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, να βγει από τον λήθαργο και ξεπεράσει την καχεξία του ορθώνοντας ΕΓΚΑΙΡΑ ένα ανάστημα (και φραγμό) αντίστοιχο των τρομακτικών συνθηκών. Άλλο τόσο η ανθρωπότητα διαισθάνεται το πλησίασμα μια απειλής ανάλογης σε καταστροφικότητα με αυτήν, που συνάντησαν προ εκατομμυρίων ετών οι αφανισμένοι δεινόσαυροι και μη προερχόμενης αυτή τη φορά από το διάστημα.

Σε αυτό λοιπόν το μακάβριο τοπίο η ομοεθνής ραγιάδικη πλουτοκρατία ορέγεται την αναβάθμιση της από δεκανέα σε επιλοχία στην περιοχή από τον αμερικανό αρχιστράτηγο και τους γαλλογερμανούς υποστρατήγους. Ευελπιστεί στην εύνοια τους. Αξιώνει (εκλιπαρεί δηλαδή) από τους δυτικούς φονιάδες την αποζημίωση της για τη σπουδαία (συγκριτικά με το ταπεινό εκτόπισμα της) συνδρομή στην εγκληματική δραστηριότητα τους σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή.

Δίχως ενδοιασμούς ταχύρυθμα και με τον βούρδουλα λιγοστεύει το ήδη λειψό ψωμί, σχολειά και γιατρειά από τους υπηκόους «συμπατριώτες», ώστε να εφοδιάζεται με πανάκριβο οπλισμό. Ενώ στη συνέχεια τον χρησιμοποιεί σαν δώρο στον φασίστα Ζελένσκι ή για την υποστήριξη του μακελάρη Νετανιάχου. Αναίσχυντη όπως είναι, δεν πτοείται από το αχνιστό παλαιστινιακό αίμα, που κυλά πάνω της μετά το σμίξιμο με το σιωνιστικό τέρας.

Τυφλωμένη από αρπακτικό πάθος λησμονεί τα μικρασιατικά και κυπριακά παθήματα της, αν και πάλι υπήρξε ταγμένη στη «σωστή πλευρά». Δεν της αρκούν τα Βαλκάνια, παρά το γεγονός πως στην προηγούμενη εφόρμηση, έστω και ελαφρότερα μωλωπίστηκε. Τώρα σχεδιάζει (σωστότερα τα αφεντικά της εντάσσουν τη συνοδευτική συμμετοχή της στους κατακτητικούς προγραμματισμούς των) επιδρομή σε Ανατολική Μεσόγειο, Κόλπο, Βόρεια Αφρική και Ερυθρά Θάλασσα. Δεν διστάζει μάλιστα καβαλώντας το καλάμι της να πετάξει ηρωικά μέχρι την Υποσαχάρια Αφρική. Σε αυτές τις εγγύς και μακρινότερες προς τη χώρα μας περιοχές της υφηλίου συγκεκριμένα θεώρησε ο υπουργός Άμυνας αναγκαία τη στρατιωτική παρουσία προς χάριν των συμφερόντων της φυλής.

Φυσικά από όσο μεγαλύτερο ύψος τσακιστούν οι υπερφίαλες εκστρατευτικές βλέψεις της ολιγαρχίας, τόσο οδυνηρότερο τίμημα θα πληρώσει ο αθώος λαός, αντί για αυτή.

Επομένως δεν διατηρούμε την παραμικρή αγωνία για την ευόδωση των επιδιώξεων της άρχουσας τάξης και το εάν εισπράξει ένα αχάριστο χαστούκι ή μια επιβράβευση από τους προστάτες της και δυνάστες μας. Ζητούμενο για την εξαρτημένη από τη ξένη ακρίδα δράκα των κροίσων εκμεταλλευτών και καταπιεστών αποτελεί η διεύρυνση του έχει της. Ενώ απόλυτο δεδομένο για τον λαό παραμένει ο καταποντισμός δικαιωμάτων και παραπέρα εξαθλίωση του. Χωρίς να αποκλείονται και οι συμφορές.

Άρα αυτοί ταξιδεύουν ονειροπαρμένα πίσω από το άρμα των δημίων της οικούμενης και εμείς ακολουθούμε τον ακριβώς αντίθετο δρόμο. Εκείνο των αγώνων ενάντια στη βάρβαρη και ξέχειλη τυχοδιωκτισμών πολιτική τους με κεντρική αντίληψη τη συναδέλφωση των λαών.

Ανέκαθεν στην ιστορία οι κατακτήσεις μας σε ποιότητα ζωής και ειρήνη προξενούν το μίσος και τη λυσσαλέα αντίδραση τους. Αντίστροφα τα όποια οφέλη και επιτυχίες τους δεν καταντούν ευλογία για τους λαούς. Η προκοπή τους, δυστυχία μας. Η πάλη μας, ελπίδα μας.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Οι πατριάρχες της βίας «φρίττουν» με τις τριχοειδείς παραφυάδες της

0

Ξανά οι έγκριτοι στο ψέμα κονδυλοφόροι και τελάληδες, οι ειδήμονες στη βυθοσκόπηση της … επιδερμίδας κοινωνιολόγοι, καθώς και οι ιθύνοντες λιπαντές των κρατικών γραναζιών (από την εκπαίδευση –παίδεψη ίσαμε την ένστολη καταστολή) ενός σκουριασμένου, πνιγμένου στην απαισιότητα συστήματος διαρρηγνύουν τα μεταξωτά τους κουστούμια. Αφορμή η έξαρση της βίας γενικά στην «κοινότητα» και πρόσφατα στους ανήλικους μαθητές και μη. Μέχρι και πεντάχρονα κατηγορούνται για τον βιασμό συνομήλικου τους!

Αναλύουν εξαντλητικά οι περισπούδαστοι «ντενεκέδες». Επεξεργάζονται το φαινόμενο οι ανησυχούντες για την παρεκτροπή του πληθυσμού από τις χρηστές αξίες του υπνωτιστή Χριστού, της Μήδειας πατρίδας και της οικογένειας- φυτώριο του κατεστημένου. Εισηγούνται οι εντεταλμένοι φαρισαίοι μισάνθρωποι λύσεις, η ανοησία και φαυλότητα των οποίων συναγωνίζεται το ατελέσφορο έως και ανατροφοδοτικό. Ενοχοποιούν φερειπείν τους κηδεμόνες καταδιώκοντας τους τιμωρητικά με ποινικά επακόλουθα.

Μα για την παραβατικότητα των εφήβων βαρύνεται η ανωριμότητα τους. Κατευθείαν μετακυλίεται η ευθύνη στην ανεπάρκεια των γονιών. Κατόπιν αοριστολογώντας το κρίμα από την οικογένεια εκτοξεύεται στην κοινωνία. Ύστερα στο εδώλιο κάθεται η ανθρώπινη φύση και εδώ η διείσδυση διακόπτεται απότομα, γιατί η συνέχεια θα εξελίσσονταν βλάσφημα προς τα κατασκευαστικά θεία.

Η καταγωγή της βίας από τις εσχατιές της ιστορίας σαν θεμελιακό εργαλείο των εκάστοτε τυραννιών απουσιάζει θριαμβευτικά από τη συλλογιστική των φωστήρων. Άρα με εμβρίθεια νεοσσού επιδίδονται σε ατέρμονες κριτικές του αιτιατού, αλλά αίφνης σταματούν στην περίμετρο. Παρατηρούν το δάσος που κατακαίγεται και δεν εντοπίζουν την πυρκαγιά.

Εδώ πράγματι όμως επιδεικνύουν μια άφταστη δεξιοτεχνία υπεκφυγής. Πως δηλαδή; Να ξετυλίξουν τον μίτο του μυστηρίου χωρίς να αγγίξουν τον πυρήνα του προβλήματος εντοπίζοντας τον μινώταυρο και γεννήτορα κάθε μορφής βίας. Την κοινωνική ανισότητα και την βάρβαρη εδραίωση της ταξικής κυριαρχίας. Αλλοίμονο αν ξεγύμνωναν το βροντερό και εξόφθαλμο. Θα κινδύνευε έτσι η παχυλή μισθοδοσία τους.

Ανέκαθεν λοιπόν και σε κάθε στιγμιότυπο της ιστορίας η με πολλές φορεσιές βία αποτελεί το αγκωνάρι της σταθερότητας και διαιώνισης της θεσμοθετημένης αδικίας. Η ιδιοποίηση της υπεραξίας των εργαζόμενων από τη συμμορία του κεφαλαίου, η καταδίκη σε ανέχεια των παραγωγών όλων των αγαθών και υπηρεσιών σε αντίθεση με την παραδεισένια ευμάρεια του πλουτοκρατικού κηφηναριού προϋποθέτει και συνεπάγεται βαναυσότητα.

Ο τίμιος δουλευτής δεν εκστασιάζεται με τη φτώχεια του, ενώ θαυμάζει με συγκατάβαση τον βουτηγμένο στη χλιδή εκμεταλλευτή του. Έχει υποστεί αμέτρητων μορφών καταναγκασμό, ώστε να υποτάσσεται βουβά ή με γογγυσμό. Ξεκινώντας από την πανούργα ιδεολογική- πολιτισμική κακοποίηση, διασχίζοντας τη νομική- αστυνομική σκληρότητα, σταθμεύοντας ακόμη και στην ωμότητα της σβάστικας, των ξερονησιών, ενίοτε και των ερπυστριών και τερματίζοντας στο ύψιστο καπιταλιστικό «προτέρημα» των πολεμικών θυσιαστηρίων.

Ειδικά στην εποχή μας, όπου δίχως υπερβολή οργιάζει η τρομοκρατία των κρατούντων (και παρακρατικών) και η επίδειξη πυγμής δεν διστάζει να αποκτά συχνά δολοφονικές απολήξεις, οι ερευνητές και δήθεν πολέμιοι της βίας καταντούν εμετικοί και επουδενί πειστικοί. Καθότι συνιστούν γραφίδες, γραμμόφωνα και διανόηση του βόθρου που εξυμνούν τον εργοδότη τους. Τον κεντρικό πομπό που εκπέμπει στη διαπασών προς το υποσυνείδητο των μαζών το αντιδραστικό μήνυμα της με άγριες μεθόδους επιβολής του ισχυρού.

Το μαύρο παναπεί αναμορφωτήριο του καπιταλισμού δίχως αντίπραξη από το κινηματικό σχολείο των εννοιών άμιλλας, συλλογικότητας και το πρυτανείο των κομουνιστικών ευγενικών ιδανικών διαχέει έτσι ανενόχλητα τις κτηνώδεις, σάπιες αξίες του με αμέτρητα παραδείγματα. Εν προκειμένω την επί πτωμάτων αήθη κατίσχυση επί του αντιπάλου. Όπως χαρακτηριστικά επιβεβαιώνεται στο σήμερα με τις «ήπιες» διαδοχικές περιπτώσεις των εν ψυχρώ εκτελέσεων από τους δημόσιους γενίτσαρους των αστών, μέχρι τη τερατώδη θανάτωση προσφύγων στην Πύλο.

Όμως, όμως στις μέρες μας με τον κατακλυσμό της πληροφορίας η κτηνωδία του ιμπεριαλισμού βομβαρδίζει τη σκέψη μας. Θλίβει, οργίζει τον κοινό νου και εθίζει σε κάποιο βαθμό σαν μια «τετριμμένη» πλέον είδηση το κάθε φιλειρηνικό και διεθνιστικό άτομο. Δυστυχώς διαβρώνει επίσης και διαμορφώνει τη συμπεριφορά μιας μειοψηφίας γυναικοκτόνων, ρατσιστών, φασιστών, νεολαίων εκφοβιστών, κλπ., που «απλά» μιμούνται τα πρότυπα των εξουσιαστών.

Τολμούν επομένως ετούτη τη περίοδο να αναρωτιούνται οι ερευνητές της δεκάρας τι επηρεάζει την αυξανόμενη (σε απόλυτη αναλογία με τη μεγέθυνση της πρωτογενούς) βίαιη διαγωγή ορισμένων από τους πληβείους; Όταν ο σιωνιστικός χάρος βγαίνει παγανιά στη Γάζα ισοπεδώνοντας οποιαδήποτε κτιριακή δομή προεξέχει από το έδαφος (με λατρεία σε σχολειά, νοσοκομεία, τζαμιά) και θερίζοντας τυφλά όποιο δίποδο αραβικό ον «προκλητικά» συνεχίζει να αναπνέει. Μακελεύει στυγνά με τρομακτική ομοβροντία πυρός δεκάδες χιλιάδες αθώους Παλαιστίνιους ή Λιβανέζους και διεκδικητές της λευτεριάς τους με ένα αίσθημα αναλγησίας, σαν να εκτελεί ένα σχέδιο αναγκαίας απεντόμωσης. Ενώ βορειότερα ο ουκρανικός λαός θρηνεί εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, όντας θύμα της λύσσας και φρίκης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Παραδίπλα η παγκόσμια ειρήνη πανικόβλητη παρακολουθεί τα καθέκαστα.

Με ετούτη τη φρενίτιδα της θανάσιμης βίας, την πιο ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΗ αυτό τον καιρό στον πλανήτη, η ντόπια ολιγαρχία (η «ευαίσθητη» κατά τ` άλλα σε εκδηλώσεις βίας, όπως της σχολικής) σφιχταγκαλιάζεται με αγαστή σύμπνοια. Πρόθυμα ανοίγει διάπλατα το νευραλγικής σημασίας και υποθηκευμένο στον αμερικανοευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό σπιτικό της εξυπηρετώντας καθοριστικά τους φονιάδες και υποστηρίζοντας τους με ότι βαρύτιμο στρατιωτικό δυναμικό διαθέτει.

Αποσιωπούν ή καθαγιάζουν (αναγορεύοντας την σε κοινωνική ομαλότητα) οι επαγγελματίες της πλάνης και συσκότισης την κολοσσιαία και μητρική βία των αφεντικών, ψελλίζοντας άχρηστους αφορισμούς στα μηδαμινά άβουλα πλοκάμια της. Ωρύονται απεναντίας κατά της αντίστασης των καταπιεσμένων λαών καταγγέλλοντας σαν επικίνδυνη ζούγκλα και διασάλευση της γαλήνης. Εκεί επιτέλους ειλικρινά θυμώνουν και αποδοκιμάζουν τη δικαιολογημένη πλειοψηφική έμπρακτη οργή, βαφτίζοντας τη αυθαίρετα σαν βία του περιθωρίου.

Ας τους πλημυρίσουμε λοιπόν με τη «βία» μαχητικών, οργανωμένων, ασυμβίβαστων αγώνων. Για να γκρεμιστεί η βίαιη πηγή πείνας και πολέμων και συνάμα σβήσουν οι όποιες αντανακλάσεις στις γραμμές των κατατρεγμένων.

Η ύπαρξη των ταξικών χασμάτων συντηρεί το δέντρο της βίας, η γιγάντωση τους το καρπίζει, ενώ το φούντωμα της πάλης των λαών το ξεραίνει.

Χρέος μας άμεσο και επιτακτικό; Η καταγγελία της ανατριχιαστικής βίας που ασκεί το αγαπημένο Δύσης και Ελλάδας πιο αιμοβόρο της πλάσης ισραηλινό θεριό.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Άλλοι διψούν ακόρεστα για κέρδη-χλιδή και άλλοι από «νεράκι»

0

Η πολυπόθητη ανάπτυξη έχει διάφορα τιμήματα. Ανάπτυξη σε όφελος ορισμένων (και ελαχίστων) και κόστος σε βάρος κάποιων (της κοινωνικής πλειοψηφίας). Ένας γενικευμένος κανόνας επί παντός καπιταλιστικού επιστητού. Η προκοπή της ελληνικής «μας» οικονομίας προϋποθέτει θυσίες. Σκληρή προσπάθεια, πολύ δουλειά μέχρι και οκτώ μέρες τη βδομάδα. Ακόμη και ανθρωποθυσίες πάνω στα γιαπιά, μέσα σε καζάνια διυλιστηρίων, έξω στις ασφάλτους και ταφόπλακες των διανομέων.

Απαιτεί λοιπόν κόπο εξαντλητικό, που όμως ποτέ δεν καταβάλλεται από τον απέναντι οκνηρό «εταίρο» της παραγωγικής διαδικασίας. Ο οποίος βέβαια περιφέρεται από τη μυθική του έπαυλη σε φανταχτερά πλωτά παλάτια βάζοντας πλώρη για παραδεισένια, εξωτικά νησιά και τούμπαλιν.

Παρόμοια δεν δραπετεύει από το παραπάνω αξίωμα η υπεράσπιση των «ιερών και οσίων» της εκμεταλλεύτριας και παιδοκτόνου πατρίδας. Τόσο αλλοπρόσαλλη μάλιστα είναι, ώστε επιλέγει σαν δήθεν συμμάχους και προστάτες τους φοβερότερους εγκληματίες της οικουμένης. Τρέφει θανάσιμο μίσος σε πέριξ αδελφικούς πληθυσμούς και βάζει συνειδητά το κεφάλι της στη μέχρι και πυρηνική λαιμητόμο των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών. Αναγορεύοντας σε άσπονδους εχθρούς πελώριες χώρες με δίχως ουσιαστικά το παραμικρό ιστορικό αντιπαλότητας και προηγούμενο διαφορών.

Αυτή η κρατικοποιημένη εθνική αγκαλιά, η ταξικά διχασμένη, μια ανοικτή φυλακή των καταφρονεμένων με δεσμώτη την ολιγαρχία και ένα νόμιμο κάτεργο, ουρλιάζει υστερικά για τις ανάγκες της πολεμοχαρούς άμυνάς της. Στυγνά διατάζει στερήσεις στην ήδη εξαθλιωμένη εργατολαϊκή μάζα της. Πρέπει η μπουκιά να βγει άσπλαχνα από το στόμα της, για να αγοραστούν πανάκριβα πυρομαχικά. Ακριβώς αυτά, που όταν το πεπρωμένο του σοβινισμού προστάξει και ενώ η αριστοκρατία λιποταχτεί χωρίς αιδώ σε Κάιρα, θα την καταντούν ένα ένδοξο κουφάρι. Ετούτη τη φορά όχι σε Σαγγάριους και Κορέες, αλλά σε ΑΟΖ των πολυεθνικών και γιατί όχι, στην Ανατολής τα μέρη και τα θαλάσσια στενά της ή σε Ουκρανικά σφαγεία.

Η ξεπεσμένη πλέον ανάπτυξη, ντυμένη με την πεντάστερη φορεσιά της καμαριέρας και πάντα επενδυτικά λαίμαργη σε δημόσιο χρήμα, δεν ρουφά μονάχα εργατικό ιδρώτα. Είναι επίσης ιδιαίτερα υδροβόρα. Επομένως το ένεκα της (σκοτεινής) κλιματικής αλλαγής λειψό νερό οφείλει να προωθηθεί στα ξενοδοχειακά μεγαθήρια, αφήνοντας τους «σπάταλους» χωρικούς άπλυτους και απότιστους. Παρά τις συχνές διαμαρτυρίες των ντόπιων –κυρίως στην επαρχία της Κίσσαμου Χανίων- η προτεραιότητα της διάθεσης του σε έλλειψη πολύτιμου υγρού είναι αδιαπραγμάτευτη. Κάλλιο γεμάτη η πισίνα και ντουζιέρα του τουρισμού, παρά το τσουκάλι της αγρότισσας. Υπέροχο θέαμα ο δροσερός κήπος των πολυτελών συγκροτημάτων και αδιαφορία για το ξεραμένο αγρόκτημα.

Άρα σε κάθε παρεμφερές δίλημμα, η απάντηση είναι δεδομένη και δια ροπάλου εφαρμοσμένη. Ναι στα δηλητηριώδη χρυσωρυχεία και ας γίνει κρανίου τόπος η Χαλκιδική. Ζήτω οι ανεμογεννήτριες και οι πυλώνες ρεύματος ψηλής τάσης και ας τερατοποιηθούν τα κρητικά βουνά. Να ρημάξουν τα νοσοκομεία, να τιναχτεί στον αέρα η δωρεάν θεραπεία των εξαρτημένων ατόμων καταργώντας τα «στεγνά προγράμματα», για να εξοφλείται το σισύφειο εξωτερικό χρέος της … εξάρτησης. Στραγγισμένες οι δαπάνες για εκπαίδευση της φτωχολογιάς και για προστασία από πυρκαγιές ή πλημμύρες. Τουναντίον οργιάζουν οι ροές πόρων για αποστολή όπλων και φρεγατών στους φασίστες Ζελένσκι και Νετανιάχου. Οι ρασοφόροι σύγχρονοι μάγοι της φυλής με τα αντιυλιστικά κηρύγματα και τα νεοειδωλολατρικά εξαπτέρυγα τους, σε μια αυτοαναιρετική πορεία προσκύνησης του επιχειρηματικού ιδεώδους, επιχειρούν επιβολή εισιτηρίων επίσκεψης στην επίγεια και «μάταιη» ιδιοκτησία της στα Γουβερνέτα. Αφόρητη η καθημερινότητα κατοίκων σε πόλεις, όπου δοξάζεται μονοσήμαντα το τουριστικό όραμα.

Αυτά τα λίγα μέσα σε αμέτρητα άλλα τόσα άδικα, εξωφρενικά και εξοργιστικά.

Σίγουρα για τα πιο σπουδαία και κρίσιμα ζητήματα που αφορούν τον λαό, όπως του ψωμιού και της ειρήνης, μονάχα η πάλη του μπορεί να τα περιφρουρήσει. Τα ίδιο ισχύει και για τα λιγότερο σημαντικά.

Τελικά ακόμη και για ένα ποτήρι νερό χρειάζεται οι δυνάμεις του μόχθου να μάχονται. Εκεί θα ανακαλύπτουν την κοινή καταγωγή των μικροσκοπικών, αλλά και των τεράστιων προβλημάτων του. Εντοπίζοντας τον σάπιο κόσμο της κυριαρχίας κεφαλαίου και ιμπεριαλιστών. Την αέναη πηγή κάθε δυστυχίας και παράκρουσης.

Τότε και έτσι θα μαθαίνουν την πνιγμένη στην ρεφορμιστική υποταγή ΑΠΟΛΥΤΗ αλήθεια. Για μια γουλιά νερού ίσαμε την ακύρωση των συνθηκών πείνας ή ανατροπή των πιο φιλοπόλεμων σχεδιασμών και την υπεράσπιση της παλαιστινιακής αντίστασης ενάντια στη γενοκτονία τους από τον σιωνισμό, πρέπει να αγωνίζονται.

Η κινηματική καθήλωση θα επιδεινώνει διαρκώς τη ξηρασία των λαϊκών δίκιων, ενώ η ανάταση της θα φεγγίζει την προοπτική μιας μόνιμης όασης των.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Γλώσσα λανθάνουσα …» κατηγορεί τον εαυτό της

0

Δύο συνεχόμενες επισκέψεις στα Χανιά αμερικανικών αεροπλανοφόρων με μικρή χρονική απόσταση μεταξύ τους και το σπουδαιότερο σε μια εύφλεκτη συγκυρία έμειναν εν μέρει αναπάντητες από το τοπικό κίνημα.

Ανατριχιαστικές οι δηλώσεις σχεδόν όλων των σύνεδρων στην πρόσφατα «ευδοκίμως τερματίσασα» σύνοδο του ΝΑΤΟ. Κάλλιστα θα μπορούσε στην ιστορία να καταγραφεί με τον κωδικό «Έξαρση».

Ο γεωπολιτικά πυγμαίος Μητσοτάκης παρουσίασε μάλιστα μια εικόνα ρητορικής και προτασεολογίας δυσανάλογα ιταμή με το μέγεθος του. Βέβαια κάτω από τη δύναμη του αρχιβρικόλακα της γης, ο υπηρέτης οπλίζεται πάντα με θράσος. Ξιφούλκησε κατά του εχθρού Πούτιν, πλειοδότησε την επιθετικότητα και υπεραμύνθηκε της ανάγκης για απογείωση των στρατιωτικών δαπανών, υπονοώντας σιωπηρά τον βέβαιο καταποντισμό των κοινωνικών. Το θερμόμετρο των πολεμικών κινδύνων κτυπάει πλέον κόκκινο.

Ταυτόχρονα η ανατολική Μεσόγειος κοκκινίζει από το παλαιστινιακό αίμα, που κυλάει ασταμάτητα από τη γη της Γάζας.

Σε κόκκινο βαθμό επίσης εκτοξεύονται οι κατηγορίες ορισμένων αμφισβητιών του κατεστημένου απέναντι στον χανιώτικο λαό που κάθεται σε δύο «καναπέδες». Τον γνωστό της μικροαστικής επανάπαυσης των κυρπαντελήδων. Και τον ενδημικού χαρακτήρα δεύτερο, που σχετίζεται με μομφές απέναντι στους Χανιώτες. Οι οποίοι «κυριεύονται από ρίγη ενθουσιασμού» σαν αντικρίσουν τα «ζουμπουρλούδικα ναυτάκια» κάνοντας απόβαση στην πόλη. Ή ακόμη από τους επωφελούμενους Ακρωτηριανούς (σίγουρα ισχύει αυτό, εάν εννοείται το καρκίνιασμα σαν κέρδος) ένεκα της παρουσίας των βάσεων στον τόπο τους.

Λες και η καμαριέρα που λιώνει στα πεντάστερα, ο βιοπαλαιστής που ιδροκοπά για τον κάτω του οριακού επιούσιο, ο αγρότης που αγωνιά με τον κλοιό ξεκληρίσματος, όλοι μαζί λοιπόν με αδημονία καρτερούν την επέλαση του στρατιωτικού τουρισμού. Ώστε να ανασάνουν οικονομικά, να αποταμιεύσουν τα οπωσδήποτε ματωβαμένα δολάρια και κάποιοι τυχερότεροι να προχωρήσουν σε καρπερές επενδύσεις.

Λάθος ή ντροπή αυτή η σφόδρα υπονομευτική αντίληψη για τη σωστή ανάλυση της κατάστασης και την υιοθέτηση επαγωγικά μιας σωστής στάσης;

Το γραμμένο στα αγγλικά (απευθυνόμενο σε ποιους άραγε;) περιεχόμενο της συγκεκριμένης αφίσας συμπυκνώνει και αποτυπώνει φυσικά την ευρύτερη προβληματική συλλογιστική του αντιεξουσιαστικού χώρου.

«Συνταρακτικό», πολιτικά «ευφυές» το συμπέρασμα. Υπεύθυνος για τα όποια δεινά του λαού, ο ίδιος!!! Δηλαδή ο θυματοποιημένος, ρακένδυτος και πεινασμένος, ποδοπατημένος από τους κυρίαρχους αντιπάλους του και αδρανοποιημένος από τον ρεφορμισμό και τα πολιτικά ξαδέλφια του (γιατί στο ζήτημα αυτό από διαφορετικές αφετηρίες και διαδρομές τελικά συγκλίνουν στο αποτέλεσμα) με μία ανεξήγητη ροπή ενσωμάτωσης εγκρίνει εκλογικά και συμβιβάζεται εν τέλει με την αφόρητη (παρά τ` αυτά) ταξική μιζέρια και τυραννία του.

Επομένως με εξαγορασμένη από τα αμερικανικά γρόσια των λεγεωνάριων συνείδηση και την ούτως ή άλλως πάγια επιρρέπεια προς υποταγή, αδιαφορεί για το σιωνιστικό έγκλημα και δεν αντιδρά καταγγελτικά.

Η «κοινωνική πρωτοπορία» όμως πως συμπεριφέρεται; Πως αφυπνίζει και πως κινητοποιεί το αντικαθεστωτικό υποκείμενο;

Αναγορεύοντας σε συνένοχο της γενοκτονίας τον «αναίσθητο» λαό (ΕΛΕΟΣ) ή τους φονιάδες δυτικούς ιμπεριαλιστές (στυλοβάτες του ισραηλινού κράτους και πολιτικοστρατιωτικά τροφοδότες της σφαγής) μαζί με τη ντόπια αστική τάξη, που εκχωρεί κάθε σπιθαμή της επικράτειας της για διευκόλυνση του μακελειού; Εάν η απάντηση, το φταίξιμο βαραίνει τον «νωχελικό» λαό, τότε δίκαια η «αγαθή» ύαινα κατασπαράσσει τη γαζέλα, καθότι αυτή περιέχει «προκλητικά» στο κορμί της … σάρκα!

Επιπλέον πως εκτοξεύονται κατηγορίες κατά της απάθειας του κόσμου μπροστά στην εξόντωση των παλαιστινίων, ενώ στους δύο τελευταίους ελλιμενισμούς (μην αναφερθούμε στο εξίσου απελπιστικά μισοάδειο παρελθόν) υπήρξε ΠΛΗΡΗΣ απουσία παρέμβασης και έμπρακτης (όχι μέσω μόνο αφισών) καταδίκης εκείνων που διεκπεραιώνουν την δολοφονία στη Γάζα; Γιατί θυμώνουν με την διάσπαρτη «ακινησία» της κοινωνίας, παρόλο που αυτό συντεταγμένα πράττουν, δίχως να διαμορφώνουν πεδία δράσης;

Ούτε καν υπήρξε ίχνος εκδήλωσης διαμαρτυρίας κατά των μισθοφόρων (και εκτελεστών των Παλαιστινίων) του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, που κυκλοφορούσαν ανέμελοι και με αέρα κατακτητή στους δρόμους. Δίπλα ακριβώς (τι ειρωνεία) σε εκείνους τους μέσω αφισών κατήγορους της γενοκτονίας καθώς και του αναπάντητου της. Έστω και με τη στρεβλή λογική τους, όπου βρίζουν και πετροβολούν τους αστυνομικούς, αφήνοντας στο απυρόβλητο την κρατική τρομοκρατία. Ας επαναλαμβάνονταν φωνάζοντας τουλάχιστον συνθήματα κατά των στρατιωτών και δημίων ( επίσης άστοχο), δίχως να κατακεραυνώνουν τον ουσιαστικό εντολέα τους στον Λευκό Οίκο. Μήτε όμως αυτό.

Η Πρωτοβουλία Αντίστασης επιστρατεύει τις μικρές της δυνάμεις αξιοποιώντας κάθε σχετικό γεγονός που προκύπτει, με σκοπό να συμβάλλει στην ανάπτυξη του μοναδικού παράγοντα υπεράσπισης της ειρήνης, μα και της παλαιστινιακής αντίστασης. Δηλαδή την συγκρότηση αντιπολεμικού, αντιιμπεριαλιστικού κινήματος. Δίχως νοοτροπία εργολαβίας και υποκατάστατου, μακριά από ενέργειες τυπικότητας και προσποίησης (το ΚΚΕ με δυσανάλογα σε σχέση με τον κυβισμό του περιορισμένη παρουσία εμφανίστηκε στο προηγούμενο αεροπλανοφόρο και περιφρόνησε το δεύτερο) με επίγνωση των δυσκολιών, πάντα θα απευθύνει κάλεσμα συμμετοχής σε κάθε δύναμη με προοδευτική αναφορά.

Στενοχωρημένοι και προβληματισμένοι θα ήταν οι βομβαρδιζόμενοι κάτοικοι της Γάζας αν αντίκριζαν ένα άπειρης αλλοκοτιάς σκηνικό σε χανιώτικο δρόμο: ένας πεζοναύτης μεθυσμένος να ξερνά επάνω σε μια αφίσα αλληλέγγυων του. Η οποία αφενός δεν αποδοκίμαζε στο ελάχιστο τους δολοφόνους και τους υποτακτικούς των. Αφετέρου κατηγορούσε για ραθυμία και έτσι απομόνωνε αυτούς, που ενώ θα έπρεπε να καλεί σε κινητοποίηση, δεν το έκανε καθόλου. Βουβαίνοντας τουτέστιν κάθε ζωντανή φωνή εναντίωσης σε ένα από τα πιο πολύτιμα αγκωνάρια των σε βάρος των πολεμικών επιδρομών.

Χρήσιμο εργαλείο η αφίσα εάν προσανατολίζεται στην προαγωγή της πάλης. Αρκετά βλαπτική όμως όταν συσκοτίζει. Αποκρύβοντας εγκληματίες, χλευάζοντας αθώους, καθηλώνοντας αγωνιστές.

ΚΜ μέλος της Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

«Έκτακτη είδηση: αυτές τις μέρες δεν θα υπάρχει αεροπλανοφόρο στα Χανιά»

0

Σχεδόν τείνει να μην αποτελεί πλέον βαρυσήμαντη, αρνητική, καθημερινή είδηση στα τοπικά νέα για τα «φίδια στον κόρφο μας». Ο ελλιμενισμός δηλαδή στη Σούδα αμερικανονατοϊκών πυρηνοκίνητων και μη αεροπλανοφόρων και υποβρύχιων. Ολιγοήμερος σταματημός «αναψυχής» (ορισμός της γενετήσιας εκτόνωσης σε Τρούμπες από τους λακέδες) πριν και μετά την εντατική δραστηριότητα τους.

Όπερ μεταφράζεται σε μαζικό, κυριολεκτικό ξεψύχισμα γειτονικών πληθυσμών. Ένα απάνθρωπο μακελειό σειράς λαών και τώρα στη Γάζα. Τη μετατροπή ισάριθμης ακολουθίας χωρών σε γεμάτα από σπαραγμό σπαράγματα και συντρίμμια, καθώς και την κτηνώδη συντριβή του παλαιστινιακού αγώνα για αποτίναξη του σιωνιστικού ζυγού. Το δυναμίτισμα της τοπικής και παγκόσμιας ειρήνης.

Ειδικά μετά τις εξαιρετικά εμπρηστικές αποφάσεις, εξελίξεις στη σύνοδο του ΝΑΤΟ. Εκεί όπου ο τρισάθλιος, γλίσχρος θαλαμηπόλος των ιμπεριαλιστών της δύσης Μητσοτάκης (υπάρχουν όμως και ελεεινότεροι, πχ ο Ζελένσκι) υπερθεμάτισε τη με μεγαλύτερη λύσσα αντιπαράθεση των δυναστών και γαιοκτημόνων της υφηλίου στις εύφορες πια σε πόλεμο πεδιάδες της Ουκρανίας. Αναμέτρηση μάλιστα σε βαθμό που ερωτοτροπεί την πυρηνική σχάση. Απευκταία προφανώς κατάληξη για όλους τους πρωταγωνιστές της φρίκης, εφόσον σε τέτοιο εφιαλτικό ενδεχόμενο θα ισχύει το «αποθανέτω μετά των αλλοφύλων». Μολαταύτα η ανυποχώρητη και κλιμακούμενη επίσης επιμονή των διεθνών φονιάδων στη σύγκρουση τους απεναντίας το καθιστά μια ειμαρμένη προοπτική. Εκδοχή του υπέρτατου φόβου για την ανθρωπότητα, κατά την οποία πιθανόν να επέλθει η νέκρωση του πλανήτη πολύ νωρίτερα από τον γεωλογικό του τέλος, 1 με 2 δισεκατομμύρια χρόνια μετά.

Φρενάρουν την ορμή τους οι δυνάστες για άμεση, γενικευμένη και ολοκληρωτική συμπλοκή σκοντάφτοντας στην «ισορροπία του τρόμου». Μα ταυτόχρονα όλες οι καθόλου αμετροεπείς (τις μελετούν εξονυχιστικά τα επιτελεία, έστω και σε συνθήκες αντιφατικότητας) ενέργειες τους, ωθούν τα πράγματα στο σημείο ΜΗΔΕΝ για την υδρόγειο.

Άλλο τόσο –παράλληλα- συνιστά μια «τετριμμένη» ειδησεογραφία οι αναγγελίες για «οικονομίες πολέμου», προειδοποιήσεις για πολεμικές καταστάσεις (από χείλη κορυφαίων ευρωπαίων αξιωματούχων), εκατέρωθεν απειλές χρήσης στρατηγικών όπλων, ξέφρενες «αμυντικές» δαπάνες. Αγορές μαμούθ σύνεργων καταστροφής από την εκφυλισμένη και γονατισμένη παραγωγικά Ελλάδα με τα κατά τ` άλλα σχεδόν εκμηδενισμένα δημοσιονομικά περιθώρια για τις εργατολαϊκές ανάγκες. Με επιδιώξεις ακόμη δημιουργίας «σιδερένιου θόλου» δήθεν προστασίας μας. Ενώ την ίδια στιγμή οι χυδαίοι ψεύτες μας εμπλέκουν στον πιο επικίνδυνο, θανάσιμο ανταγωνισμό βάζοντας μας έτσι στου χάρου τα δόντια.

Στην Ουάσινγκτον ο πρωθυπουργός μας και άτυπος εκπρόσωπος του Τραμπ το «τερμάτισε» προτείνοντας αύξηση του μερτικού των στρατιωτικών δαπανών στους προϋπολογισμούς των νατοϊκών κρατών. Περιττεύει προφανώς η ανακοίνωση των απαραίτητων, αντίστοιχων, δραστικών περικοπών. Θα τις συναντήσει άλλωστε οδυνηρά ο λαός την επόμενη στα επιδόματα ανεργίας, στα ρημαγμένα νοσοκομεία, στην εκπαίδευση των ταξικών φραγμών, στα ανασφαλή τραίνα, στην ανύπαρκτη προφύλαξη του από τη «μανία» της φύσης.

Ιδού λοιπόν το «πετυχημένο» σύστημα του καπιταλισμού σε όλο του το μεγαλείο. Το στέρημα του ψωμιού για τους λαούς να γίνεται παραπανίσιο μπαρούτι και όλεθρος. Η στυγνότερη εκμετάλλευση να σφιχταγκαλιάζεται με αγριότερη καταστολή, αναβίωση φασισμού, ενεργά ανθρωποσφαγεία και στο βάθος να πλανιέται, αχνοφαίνεται το φάντασμα της πυρηνικής αποτέφρωσης. Εκείνο που θα καταντήσει τη γη ένα κανονικό φάντασμα.

Προχθές (11/7) η Πρωτοβουλία Αντίστασης παρέμβηκε στην πλ. Αγοράς καταγγέλλοντας την επταήμερη επίσκεψη του γιγάντιου ελικοπτεροφόρου USS WASP. Μονάχη της δυστυχώς.

Θα επιμένουμε ακλόνητα να καταδικάζουμε τη συχνή παρουσία των τερατόπλοιων με καθήκον την εξόντωση λαών και Παλαιστινίων. Αναδεικνύοντας τον χαρακτήρα και τις συνέπειες από την εξάρτηση της χώρας μας. Στιγματίζοντας τον ρόλο των καρκινογόνων βάσεων. Συσχετίζοντας τα προηγούμενα με το κλείσιμο κλινικών του παραπαίοντος νοσοκομείου Χανίων. (Μιας και κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα, υποτέλεια, εθνικισμός και ιμπεριαλισμός τα πρώτα που σκοτώνουν, είναι βιοτικό επίπεδο και δικαιώματα του λαού και έσχατα τον ίδιο σε θέατρα των αντιδραστικών συρράξεων.) Αποδοκιμάζοντας την ανάμειξη της τυχοδιωκτικής ντόπιας ολιγαρχίας σε ότι μακάβριο σχεδιάζουν τα ιμπεριαλιστικά αφεντικά της.

Θα συνεχίζουμε αντιπολεμικά, αντιιμπεριαλιστικά και αλληλέγγυα στους υπό γενοκτονία Παλαιστίνιους. Είτε μόνοι μας ή ακόμη καλλίτερα μαζί με τις υπόλοιπες δυνάμεις εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και αναρχοαυτονομίας με την ευανάγνωστη δυσκολία (κομψή διατύπωση) ανταπόκρισης στο αυτονόητο. Παρακινώντας τις σταθερά με πνεύμα κοινοδρασιακό.

Για να μην υπάρχει «σιγή νεκροταφείου» σε μια περιοχή και σε μια εποχή, που προορίζεται για …. Νεκροταφείο!

ΚΜ μέλος Πρωτοβουλίας Αντίστασης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ