Το Νεπάλ στις φλόγες

0

Είναι πολύ νωρίς για ασφαλείς εκτιμήσεις για όσα συμβαίνουν τα τελευταία 24ωρα στο Νεπάλ. Μια κυρίως νεανική διαμαρτυρία για την κυβερνητική απόφαση να μπλοκάρει τα πιο δημοφιλή μέσα της κοινωνικής δικτύωσης (ΜΕΤΑ/Facebook, X, Youtube, Linkedn), αντιμετωπίστηκε με δολοφονική βία από τις αστυνομικές δυνάμεις, την Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου. Αποτέλεσμα, τουλάχιστον 20 νεκροί διαδηλωτές, οι περισσότεροι στην πρωτεύουσα. Ήταν, αποδείχθηκε, η σπίθα που άναψε το μπαρούτι μιας εκτεταμένης οργής, η οποία σιγόβραζε καιρό τώρα, σε μια χώρα, στην οποία οι ελπίδες για ουσιαστικές κοινωνικές αλλαγές προς το συμφέρον της πλειοψηφίας, μετά από έναν πολύχρονο ένοπλο επαναστατικό αγώνα που οδήγησε στην ανατροπή της μοναρχίας, διαψεύστηκαν οικτρά, με την συνέργεια ακριβώς εκείνης της ηγεσίας που βρέθηκε επικεφαλής του. Αντίθετα, τα καθεστωτικά κόμματα του Κογκρέσου και των μεταλλαγμένων, κατ΄ όνομα κομμουνιστών του Ενιαίου Μαρξιστικού–Λενινιστικού, όχι μόνο κατάφεραν να διατηρήσουν την ισχύ τους, αλλά, μέσα από κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα, να φτάσουν να σχηματίσουν την τελευταία συμμαχική κυβέρνηση που αντιμετωπίζει το μίσος των Νεπαλέζων. Την ώρα που οι νέοι στην χώρα, για να γλυτώσουν από την ανεργία και την ανέχεια, συνεχίζουν να μεταναστεύουν για να γίνουν φθηνό εργατικό δυναμικό, όταν δεν γυρνούν άπραγοι καθημερινά στους δρόμους, η παλιά πολιτική τάξη, μέρος της οποίας συνεργάστηκε με την μοναρχία και αντιτάχθηκε στους επαναστατικούς αγώνες, υποστηρίζει ένα καθεστώς διαφθοράς και ακραίας ανισότητας. Ένα καθεστώς, στο οποίο συνεχίζουν να κρατάνε τον πλούτο και την εξουσία οι ίδιες δυνάμεις με το παρελθόν. 

 

Σε αυτήν την πολιτική τάξη ενσωματώθηκε, δυστυχώς, και ένα τμήμα της ηγεσίας του επαναστατικού κινήματος, παρά τα προσχήματα που προσπαθεί ακόμη να κρατήσει. Αυτή η μεγάλη ιστορική πολιτικό-κοινωνική υποχώρηση δεν άφησε πίσω της μόνο σημαντικά κενά εκπροσώπησης των λαϊκών στρωμάτων, αλλά έδωσε μέχρι και στον πρώην βασιλιά το δικαίωμα να εμφανίζεται δημόσια διεκδικώντας πολιτικό ρόλο. Παράλληλα έδωσε την δυνατότητα να επανακάμψουν, στο προσκήνιο, δυνάμεις και παράγοντες που σχετίζονται με δυτικές ΜΚΟ και διάφορες εξωτερικές δυνάμεις, οι οποίες ποτέ δεν έπαψαν να ενδιαφέρονται για την στρατηγική θέση που βρίσκεται η χώρα, ανάμεσα στην Ινδία και στην Κίνα. Η συμμετοχή του πρώην πλέον πρωθυπουργού στην σύνοδο του Οργανισμού της Σαγκάης και στην μεγάλη στρατιωτική επίδειξη στο Πεκίνο δεν πέρασε απαρατήρητη, ούτε από το Δελχί, ούτε από την Ουάσιγκτον. Βέβαια, από την άλλη, το επαναστατικό κίνημα των προηγούμενων δεκαετιών, εκτός από τις διαψεύσεις, ενέγραψε στη συλλογική συνείδηση, την κατανόηση της δύναμης που έχουν οι λαϊκές μάζες όταν αποφασίζουν να βγουν στο προσκήνιο. Ανάμεσα σε αυτά τα αντίθετα ρεύματα ιδεολογικής και πολιτικής επιρροής, συμφερόντων που αναμετρώνται και των σημαντικών αδιεξόδων και της μεγάλης οργής της πλειοψηφίας των Νεπαλέζων που αυτές τις ώρες είναι στους δρόμους, πυρπολώντας κυβερνητικά κτίρια και κυνηγώντας τους αστούς πολιτικούς, τρέχουν οι εξελίξεις στην μακρινή χώρα. Ο λαός του Νεπάλ έχει κάθε δικαίωμα να αποφασίσει την μελλοντική πορεία του και σε αυτήν εξέλιξη δεν έχουν κανένα δικαίωμα επέμβασης, ούτε ο στρατός, ούτε εξωτερικές δυνάμεις.

Δ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αποχή, ερμηνείες και ανακοινώσεις - Εσείς τι θα διαλέγατε;

0

Αποχή, ερμηνείες και ανακοινώσεις 

Εσείς τι θα διαλέγατε; 

Διαβάσαμε  προσεκτικά τις ανακοινώσεις διάφορων αριστερών και κομμουνιστικών κομμάτων και οργανώσεων για το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. 

Μεταξύ αυτών την ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ και εκείνη της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ. Στα όσα ενδιαφέροντα γράφονται σε αυτές ένα σημείο αξίζει να συσχετιστεί και να σχολιαστεί. Αυτό στο οποίο γίνεται αναφορά στην Αποχή.  Όπως και να'χει βέβαια και οι δύο ανακοινώσεις  φαίνεται  να θέλουν θέλουν να βγουν από  την υποχρέωση κι όχι να ερμηνεύσουν την αποχή, πολύ περισσότερο να βάλουν σε αμφιβολία την επιλογή της συμμετοχής.  

Και τα δύο κόμματα στις διακηρύξεις τους είναι εναντίον της συμμετοχής της Ελλάδας  στην Ευρωπαϊκή Ενωση και με διαφορετικές διατυπώσεις ζητούν την αποχώρηση από αυτήν. Ταυτόχρονα έχουν επιλέξει διαχρονικά να συμμετέχουν στις Ευρωεκλογές και το ΚΚΕ εκλέγει βουλευτές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι γνωστό πως έχουμε διαφωνήσει με αυτήν την επιλογή και έχουμε  ασκήσει  κριτική. Το ίδιο , με άμεσο ή έμμεσο τρόπο έχουν κάνει και τα δύο κόμματα  σχετικά με την  θέση μας για Αποχή από τις Ευρωεκλογές. Ο καθένας μπορεί να κρίνει την δύναμη και την ορθότητα των επιχειρημάτων που έχουν εκτεθεί όλα αυτά τα χρόνια και η ζωή θα κρίνει ποιος έχει δίκιο. 

Αν και δεν θεωρούμε πως ήρθε η στιγμή αυτής της τελικής κρίσης και έχουμε την υπομονή να περιμένουμε,  το τεράστιο ποσοστό της Αποχής σε αυτές τις Ευρωεκλογές δεν έμεινε ασχολίαστο σχεδόν από κανέναν  και απασχόλησε διάφορες αναλύσεις που αξίζει να μελετηθούν.  Στην προκειμένη περίπτωση   προτείνουμε να συγκριθούν οι  δύο ανακοινώσεις στο σημείο που αναφέρονται στην μεγάλο ποσοστό της Αποχής . Το μεν ΚΚΕ γράφει κάνοντας την ανάγκη φιλοτιμία:  "Η μεγάλη αποχή που σημειώθηκε περικλείει σημαντικό ποσοστό διαμαρτυρίας απέναντι στην κυβέρνηση της ΝΔ, όπως και απαξίωσης απέναντι τόσο στο αστικό πολιτικό σύστημα και τα κόμματά του, όσο και απέναντι στην ΕΕ και τους θεσμούς της, όπως το ευρωκοινοβούλιο ..... Από αυτή την άποψη η στάση αυτή, την οποία εμείς προφανώς δεν επικροτούμε, έχει πολιτικά χαρακτηριστικά, ανεξάρτητα αν εκφράζεται με έναν τρόπο που μπορεί να παρερμηνευτεί, να εγκλωβιστεί ή να αφομοιωθεί"  το δε Μ-Λ ΚΚΕ έχει μόνο αυτήν την αναφορά "Η πλατιά λαϊκή δυσαρέσκεια και οργή για την κυβερνητική πολιτική και τις συνέπειές της στη χώρα μας δεν αποτυπώθηκε μόνο στα πρωτοφανή, για τη χώρα μας, επίπεδα της αποχής, αλλά και στη μεγάλη αποδοκιμασία της κυβερνητικής παράταξης".

Προφανώς δεν  θεωρούμε  ικανοποιητικές και επαρκείς   και τις δύο  αναφορές στην μαζική Αποχή οι οποίες όπως αναφέρουμε και στην αρχή  φαίνεται να θέλουν να βγουν από την υποχρέωση και να αποφύγουν να  αντιμετωπίσουν δύσκολα ερωτήματα.  Αλλά αν  έπρεπε  κανείς να διαλέξει ανάμεσα στις δύο, τι θα διαλέγατε ;  Αυτήν που επικεντρώνει μόνο στην εσωτερική πλευρά της αποχής  δείχνοντας να ξεχνά κάθε συσχέτιση με τον χαρακτήρα των Ευρωεκλογών ή εκείνη που έστω  δειλά αναγκάζεται να  κάνει αναφορά  στους θεσμούς της ΕΕ και το Ευρωκοινοβούλιο και χρησιμοποιεί τον όρο απαξίωση; 

Δ.Π.

Ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ

Ανακοίνωση της ΚΕ του Μ-Λ ΚΚΕ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Τόση απόλυτη σιωπή, που ισοδυναμεί με συνενοχή !

0

26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Τόση απόλυτη σιωπή, που ισοδυναμεί με συνενοχή !  

Δεν πρόκειται για μια απλή αβλεψία ή αποσιώπηση! Πρόκειται για μια συνειδητή επιλογή έτσι ώστε να μην δούμε τίποτε σχετικό και να μην μιλήσουμε διόλου για μια ανθρωποσφαγή που εκτυλίσσεται στις μέρες μας! Μπροστά στα μάτια μας! Πρόκειται για μια κραυγαλέα επιλογή αποκλεισμού για κάθε τι που να θυμίζει την μεγαλύτερη γενοκτονία του 21ου αιώνα που διεξάγεται στην Παλαιστίνη!

Όλα τα παραπάνω αφορούν τους διοργανωτές, δηλαδή το διοικητικό συμβούλιο, την καλλιτεχνική διεύθυνση και τους υπεύθυνους του προγράμματος του Διεθνούς Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Και βέβαια τους κυβερνητικούς πολιτικούς προϊσταμένους τους, το Υπουργείο Πολιτισμού και την υπουργό Μενδώνη. Γιατί επέλεξαν συνειδητά να μην συμπεριλάβουν σε καμία από τις ενότητες στο πρόγραμμα των προβολών του 26ου Φεστιβάλ, μέσα σε μια λίστα 250 ντοκιμαντέρ έστω ένα (!) που να μιλά για την πολύπαθη Παλαιστίνη, τα βάσανα, την απελπισία, την αντίσταση και τις θυσίες των Παλαιστίνιων. Έστω ένα (!) από το πολύμορφο, πολυετές κίνημα αλληλεγγύης σε Δύση και Ανατολή. Έστω ένα (!) από τα παρά πολλά, ακόμη και πολύ πρόσφατα, από Παλαιστίνιους ή ξένους κινηματογραφιστές, που μιλάνε για το μαζικό έγκλημα στη Γάζα. Έστω ένα (!) ακόμη και από εκείνους τους τίμιους αντί-σιωνιστές Ισραηλινούς κινηματογραφιστές. Τίποτε! Τόση απόλυτη σιωπή, που ισοδυναμεί με συνενοχή !  

Βέβαια, δεν πρόκειται για μια τυχαία επιλογή. Σχετίζεται άμεσα με την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη (αλλά και της προηγούμενης του ΣΥΡΙΖΑ, για να μην ξεχνιόμαστε) να γίνουν «κώλος και βρακί» με το κατοχικό Ισραήλ, να αναπτύξουν στενές σχέσεις στρατιωτικής συνεργασίας και να αλλάξουν, πλήρως, ακόμη και αυτήν την πολιτική παλιότερων ελληνικών κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης απέναντι στον αγώνα των Παλαιστινίων. Και μάλιστα σε μια περίοδο που στο Ισραήλ κυβερνά η πιο αντιδραστική και εγκληματική πτέρυγα των σιωνιστών. Πρόκειται για μια ξεκάθαρη πολιτική επιλογή των διοργανωτών του Φεστιβάλ και μάλιστα στην πόλη που βίωσε και ξέρει να στιγματίζει τις ανθρωποσφαγές από όποιο καθεστώς και αν διαπράττονται και με όποιο πρόσχημα και αν γίνεται προσπάθεια να δικαιολογηθούν.    

Απέναντι σε αυτήν την πρόκληση κανείς προοδευτικός άνθρωπος της πόλης δεν μπορεί να μείνει αδιάφορος. Πρέπει να διαμαρτυρηθεί και να ζητήσει έστω και τώρα το 26Ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης να συμπεριλάβει σε ειδική προβολή , έστω ένα από τα πολλά ντοκιμαντέρ για την Παλαιστίνη. Πρωτοβουλίες σαν αυτή του δικτύου Filmmakers for Palestine – Greece, η οποία καλεί όλους τους φορείς του ελληνικού κινηματογράφου να πάρουν ανοιχτά θέση ενάντια στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού από το αποικιοκρατικό καθεστώς του Ισραήλ και ζητά να αναδειχθεί η πραγματικότητα στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη με την προβολή ταινιών Παλαιστινίων σκηνοθετών και σκηνοθετριών είναι σημαντικές και πρέπει να υποστηριχτούν.  

( υ.γ. το Το γεγονός πως το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ φιλοξένησε ταινίες τα προηγούμενα χρόνια από και για την Παλαιστίνη δεν αθωώνει την φετινή επιλογή. Κάνει πιο εκκωφαντική την σιωπή και υπενθυμίζει πως στα δύσκολα δοκιμάζεται η ανεξαρτησία της καλλιτεχνικής δημιουργίας και φυσικά της προβολή της.  

Για την πρωτοβουλία περισσότερα εδώ https://www.facebook.com/Filmmakers4palestinegr/)    

Δ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

"Και να που ήρθε η ώρα πάλι για ταξίδι"

0

Ο Βασίλης Τσιράκης δεν είναι μόνο ένας συγγραφέας καλών και δυνατών μυθιστορημάτων τα περισσότερα των οποίων συνομιλούν με την ιστορία αυτού του τόπου και των ανθρώπων του. Είναι και ένας σκηνοθέτης που έχει αποπειραθεί και παλαιότερα να επικοινωνήσει μέσα από κινηματογραφικά πλάνα. 

Αυτήν την φορά το επιχειρεί με μια ταινία μικρού μήκους. Η οποία επιλέχθηκε ανάμεσα στις δέκα που θα προβληθούν στο τμήμα Cortometrajes Mediterráneo του Φεστιβάλ ταινιών μικρού μήκους στο Αλικάντε της Ισπανίας (Festival internacional de cine de Alicante). Επίσης επιλέχθηκε και στο IFA Istanbul Film Awards της Κωνσταντινούπολης. Ο τίτλος της ταινίας είναι "Και να που ήρθε η ώρα πάλι για ταξίδι" και αποτελεί παράφραση από το σενάριο της ταινίας του Θ. Αγγελόπουλου «Το μετέωρο βήμα του πελαργού». Τα γυρίσματα του φιλμ πραγματοποιήθηκαν στο χωριό Καστανιά της Λίμνης Πλαστήρα. Ευχόμαστε καλή επιτυχία στο ταξίδι της ταινίας τόσο στο Φεστιβάλ στην Ισπανία όσο και στο ευρύτερο κοινό.

Δ.Π.

Ακολουθεί το τρέιλερ της ταινίας:

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η σωστή πλευρά της ανοησίας...και τα σωστά μαθήματα της ιστορίας!

0

Τι σχέση έχει ο Ξέρξης, η επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, ο Χίτλερ, οι σταλινικοί, η Σοβιετία, τα Μπαϊρακτάρ, ο γέρος κομμουνιστής του Κουστουρίτσα ο Κηρομύτης, οι νεοναζιστές του τάγματος Αζόφ, ο πρόεδρος του Κέντρου Μαρξιστικών Ερευνών, ο Νίκος Μιχαλολιάκος, το Κατίν, ο Πελοποννησιακό Πόλεμος, το ΝΑΤΟ, οι επαναστατικές κατασκηνώσεις στο Γράμμο και το Βίτσι, το Ζάσταβα και ο Κόβιντ; Ευθεία και απόλυτη! Όσο μπορεί να είναι η ανοησία αυτών που συνωθούνται καθημερινά στα επίσημα ΜΜΕ για να δηλώσουν πως έχουν διαλέξει την...σωστή πλευρά της ιστορίας! Ξέρετε εσείς! Αυτήν που χύνει αντικομουνιστικό δηλητήριο για να ξεπλύνει το ΝΑΤΟ και την Δύση αξιοποιώντας την αιματηρή και καταστροφική ρώσικη εισβολή στην Ουκρανία.

Είχαμε την δυστυχία να πέσουμε πάνω σε ένα τέτοιο δείγμα κειμένου το οποίο είναι γραμμένο από θεωρούμενο φτασμένο λογοτέχνη. Ένα κείμενο με ανιστόρητους εξυπνακισμούς το οποίο λειτουργεί ως μπλέντερ. Τα ρίχνουμε όλα μέσα, τα αλέθουμε γρήγορα και τα σερβίρουμε κατάμουτρα στον αναγνώστη! Αν μάλιστα αυτός είναι και νέος που αγνοεί την ιστορία τόσο το καλύτερο. Η συνταγή πέτυχε, ο στόχος έφτασε στον προορισμό!

Και μια απορία. Σήμερα μάθαμε πως το ΝΑΤΟ και οι Αμερικανοί δεν ευθύνονται για τον Πελοποννησιακό Πόλεμο. Μεθαύριο μάλλον θα μάθουμε πως δεν ευθύνεται για τους Περσικούς πολέμους. Ας είναι καλά ο...περί πολλών τυρβαζόμενος λογοτέχνης που μας ξεστραβώνει! Για τους πολέμους που ευθύνεται θα μας πει ή δεν φτάσαμε ακόμη σε αυτό το κεφάλαιο του μαθήματος της ιστορίας;

* Για όσους αντέχουν ας διαβάσουν το σημερινό κείμενο του Σκαμπαρδώνη με τίτλο “Η σωστή πλευρά της υστερίας”: www.in.gr/2022/03/21/apopsi/sosti-pleyra-tis-ysterias

Δ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ναι ρε κοπελιά! Μαζί σου ενάντια σε όλους τους εμπρηστές του πολέμου!

0

Ξεχύθηκαν στις δημοσιές οι φιλο-ΝΑΤΟϊκοί υπερασπιστές της «ελευθερίας» και της «δημοκρατίας»! Δεν τους προλαβαίνεις! Παντού! Στις τηλεοπτικές οθόνες, στο διαδίκτυο, στις «σοβαρές» εφημερίδες αλλά και στα λάιφ-στάιλ περιοδικά. Ο καθένας από το πόστο του. Εφ' ω ετάχθη, προβάλλεται σκανδαλωδώς και ενίοτε μισθοδοτείται παχυλώς και ποικιλοτρόπως.

Με την υψηλή καθοδήγηση του συστημικού φιλόσοφου της δεκάρας ο οποίος από τις στήλες της Καθημερινής τράβηξε στο χαρτί τις διαχωριστικές γραμμές της εποχής μας. «Ελευθερία, ηθική και αξιοπρέπεια οι αξίες της Δύσης, αδίστακτη, βουλιμική, αρπακτική ως ζώο και κολλημένη στην δύναμη και στο αυτοκρατορικό παρελθόν η Ανατολή». Με τις ευλογίες, τις προσταγές και ενίοτε απειλές της Πρεσβείας (Ξέρετε εσείς! … εκείνης της ευγενικής και λεπτεπίλεπτης στους τρόπους με τους οποίους παρεμβαίνει και όχι της άλλης … της χοντροκομμένης και αρκουδιάρικης). Και την συνηθισμένη προθυμία όλων εκείνων από την εγχώρια πολιτική, πνευματική (… λέμε τώρα) και οικονομική ελίτ, οι οποίοι διαλέγουν πάντα με διορατικότητα την σωστή πλευρά της ιστορίας! Δηλαδή σε απλά ελληνικά την πλευρά των παραδοσιακών αφεντικών αυτής της χώρας από γεννησιμιού της. Έτοιμοι πάντα να συνταχθούν και να στρατευτούν (όχι αυτοί και τα παιδιά τους βέβαια!) σε εκστρατείες που οργανώνουν τα αφεντικά τους όπου γης. Στην Μεσημβρινή Ρωσία, στην Μικρά Ασία, στην Κορέα, στον Περσικό, στο Αφγανιστάν και άμα ζητηθεί μέχρι και στην …δυτική Αφρική. Πάντα βεβαίως για την ελευθερία, την δημοκρατία και προπαντός στην σωστή πλευρά της ιστορίας!

Άνοιξαν τα σεντούκια και οι καταβόθρες του πιο χυδαίου αντικομουνισμού! Ένας αχταρμάς χοντροκομμένου αντι-ρωσισμού με ισχυρές δόσεις αντικομουνισμού. Όλα και όλοι στο μίξερ της καθεστωτικής προπαγάνδας που παίρνει ιδέες από την πιάτσα της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Λένιν, Στάλιν, Πούτιν, Σοβιετική Ένωση, σύγχρονη καπιταλιστική Ρωσία, Μπολσεβίκοι και μεγαλορώσοι εθνικιστές, ναζί και κομμουνιστές. Ότι κάτσει!

Τι κι αν ο ένοικος του Κρεμλίνου επιτέθηκε, πρώτος αυτός, στον νέο πολεμικό γύρο, σε κάθε τι κομμουνιστικό. Τι αν και αυτός υποσχέθηκε την πλήρη από-κομουνιστικοποίηση, υπονοώντας μέχρι και επαναχάραξη των συνόρων εμπνεόμενος από το δράμα της Γιουγκοσλαβίας. Τι κι αν οι πρώτοι εμπρηστές του αντιδραστικού, αιματηρού και καταστροφικού πολέμου στην Ουκρανία, οι Νατοϊκοί, συνεχίζουν να ρίχνουν «λάδι» στην φωτιά, εκ του ασφαλούς. Στέλνοντας όπλα και δολάρια και ενθάρρυνση. Τι και αν τα ρώσικα τανκς και τα πυροβόλα που οργώνουν το έδαφος της πολύπαθης Ουκρανίας, δεν εκπροσωπούν τους Ρώσους εργαζόμενους και τον ρώσικο λαό αλλά την νέα καπιταλιστική ολιγαρχία. Τι κι αν οι υποκριτές της Δύσης έχουν κάνει τα ίδια και χειρότερα, δεκαετίες τώρα σε όλο τον κόσμο. Λεπτομέρειες και σχολαστικότητα! Το ζήτημα είναι να γίνει η δουλειά ακόμη και με τα πιο χοντροκομμένα ψέματα. Να επικρατήσει ο αποπροσανατολισμός. Να εξαγνιστούν τα γεράκια του πολέμου στο όνομα της ρώσικης αντιδραστικής πολεμικής εισβολής. Συνειδητή επιδίωξη η πρόκληση σύγχυσης ιδιαίτερα στις νέες γενιές. Αλλά και η επιβολή ενός κλίματος απαγόρευσης και καθήλωσης για κάθε διαφορετική άποψη. Η οποία δεν συντάσσεται με το ΝΑΤΟ και επικρίνει τους εμπρηστές του πολέμου και από τις δύο πλευρές της σύγκρουσης.

Σε αυτήν την εκστρατεία δήλωσαν παρών πολλοί συνήθεις καθεστωτικοί από όλες τις κατηγορίες. Μέχρι και ο ανεκδιήγητος Αρκάς! Ανάμεσα τους και αρκετοί ομότεχνοι (καλύτερα ομόσταυλοι) του ανεκδιήγητου Ουκρανού προέδρου. Ένας από αυτούς επιτέθηκε προχθές στην Μποφίλιου γιατί τόλμησε να συμμετάσχει σε μια αντιπολεμική συναυλία που οργανώνουν μαθητές και φοιτητές και τα μηνύματα της δεν είναι εγκεκριμένα από την Πρεσβεία και την …επιτροπή πολιτισμού του ΝΑΤΟ. Στην ανισσόροπη μάλιστα ομιλία του σε μια αντιπολεμική συγκέντρωση Ουκρανών κυρίως, ζήτησε να ηττηθεί η Σοβιετική Ένωση! Η επίθεση στην Μποφίλιου φυσικά δεν έγινε τυχαία. Έχει ευρύτερο και προφανή στόχο! Τον εκφοβισμό σε κάθε διαφορετική άποψη η οποία δεν συντάσσεται με την επίσημη υποτελή-Νατοϊκή πολιτική της κυβέρνησης που έχει μετατρέψει την χώρα σε πολεμικό ορμητήριο.

Σε αυτούς τους τύπους λοιπόν που βγήκαν σεργιάνι για να εκφοβίσουν με «εναλλακτικό» τρόπο η απάντηση πρέπει να είναι η μαζικοποίηση του αντιπολεμικού κινήματος ενάντια σε όλους τους ιμπεριαλιστές –εμπρηστές του πολέμου και τα τσιράκια τους. Παραδοσιακά και «εναλλακτικά» αλλά και σε όλη την Τατσοκαφετζοπουκαιλοιπή τσογλανοπαρέα της γυρολόγας νέο-φιλελεύθερης και αντι-λαϊκίστικης «διανόησης» που ζητά πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης!

Δ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

D.R. Ο χούλιγκαν …της διπλανής μας πόρτας

0

Όταν έγινε γνωστό πως ο εικοσάχρονος D.R., από την ομάδα που επιτέθηκε στους νέους στην Χαριλάου με αποτέλεσμα την αποτρόπαια δολοφονία του Αλκη Καμπανού, αποφάσισε να επιστρέψει οικειοθελώς από την Αλβανία και να παραδοθεί, προκλήθηκε μια σχετική αμηχανία. Όχι φυσικά σε εκείνους που κατ΄ επάγγελμα επενδύουν στο μίσος και στον ρατσισμό, οι οποίοι έσπευσαν να προεξοφλήσουν πως ο νεαρός θα οχυρωθεί πίσω από τους νόμους του γειτονικού κράτους. Ούτε φυσικά στον απρόσκλητο μεγαλοδικηγόρο (και ποδοσφαιρικό γυρολόγο μεγαλοπαράγοντα να μην ξεχνιόμαστε), ο οποίος είχε αποφανθεί πως “Δεν θα έρθει ποτέ στην Ελλάδα να δικαστεί”. Αλλά σε αρκετούς απλούς, καλόπιστους ανθρώπους, οι οποίοι συνηθίζουν να υιοθετούν εύκολα τις κυρίαρχες αφηγήσεις.

Η υπόθεση της δολοφονίας, η οποία συγκλόνισε την Θεσσαλονίκη και όλη την Ελλάδα, κατέρριψε ορισμένα στερεότυπα και ανέδειξε αρκετές σκληρές αλήθειες. 

Στερεότυπα όπως λόγου χάρη πως στις νεανικές οπαδικές συμμορίες δεν μπορούν να συνυπάρχουν Έλληνες και Αλβανοί ή άλλης εθνικής προέλευσης μετανάστες δεύτερης γενιάς, οι οποίοι γαλουχούνται από κοινού στην βία των δρόμων, βιώνοντας πάνω κάτω τις ίδιες κοινωνικές συνθήκες. Επίσης πως δεν μπορεί να υπάρχουν γονείς οι οποίοι μέσα στο ξάφνιασμα και την συντριβή της απώλειας να μην οδηγούνται αυτόματα στο τυφλό μίσος και τις άναρθρες κραυγές. Ή άλλοι γονείς -Αλβανοί αυτήν την φορά- αντιλαμβανόμενοι το βάρος και την απαξία της πράξης, να μην ζητάνε από τα παιδιά τους να σηκώσουν με αυθάδεια ψηλά το κεφάλι. Να τα πείθουν να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες και να τα παραδίνουν οι ίδιοι στην αστυνομία, γεμάτοι τύψεις.

Όσο για τις σκληρές αλήθειες, αυτές είναι δίπλα μας και φωνάζουν! Εκτυλίσσονται διαρκώς και παράγουν αποτελέσματα, γεννούν συνειδήσεις, ιδέες και συμπεριφορές. Στον δρόμο, στην πλατεία, στο σχολείο, στην εργασία, στην απομόνωση της ανεργίας, στον εγκλεισμό που υπαγορεύει η φτώχεια, στην σύγχυση που παράγει η αμορφωσιά και εσχάτως η διαχείριση της πανδημίας.

Μέλος μιας οικογένειας Αλβανών μεταναστών που δούλευαν νυχθημερόν για να αναθρέψουν τα τρία παιδιά τους, αντιμετωπίζοντας και επιπρόσθετα προβλήματα, είναι ο μετανοημένος φυγάς που επέστρεψε. Σε μια συνοικία της πόλης η οποία από εύπορη μεσοαστική στις προηγούμενες δεκαετίες εξελίχθηκε ραγδαία σε μια πυκνοκατοικημένη μάζα τσιμέντου, στην οποία ζούνε βυθισμένοι σε σοβαρά οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα δεκάδες χιλιάδες Έλληνες και οικονομικοί μετανάστες. Συνοικία δίχως υποδομές για άθληση, ψυχαγωγία και μόρφωση, με σχολειά με πολλά προβλήματα και νέους που αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας από τα πρώτα βήματά τους. Σε αυτές τις συνθήκες μεγάλωσε ο D.R. Δημοτικό, Γυμνάσιο και μετά ΕΠΑΛ. Μια προκαθορισμένη διαδρομή. Προορισμός η εκμετάλλευση, η ανέχεια και τα προσωπικά αδιέξοδα. Για μερικούς από αυτούς τους νέους, η ένταξη σε μια συμμορία φανατισμένων οπαδών λειτουργεί ως η μοναδική ευκαιρία για ατομική επιβεβαίωση και συλλογική καταξίωση. Εκδίκηση και τυφλή αντίδραση για τα πρόωρα αδιέξοδα και τις διαψεύσεις από τα άγουρα χρόνια. Για όλα αυτά, δυστυχώς, δεν βρέθηκε κανείς δίπλα τους να τους πει πως οι υπαίτιοι και οι εχθροί δεν βρίσκονται στους σκοτεινούς δρόμους, στις απέναντι εξέδρες, στις γειτονιές των άλλων. Να τους εξηγήσει στην φτωχή γλώσσα που έμαθαν να χρησιμοποιούν, με επιμονή και πειστικότητα, πως οι εχθροί και οι υπεύθυνοι βρίσκονται αλλού. Βρίσκονται στα απλησίαστα και φωτισμένα πολυτελή σαλόνια της πόλης, στις απρόσιτες βίλες και στα κυβερνητικά κτίρια. Είναι τα αφεντικά κάθε είδους, μαζί και αυτά των ομάδων-εταιριών που ακολουθούν!

Δ.Π.

Διαβάστε επίσης:

Η εξάπλωση της τυφλής βίας στη νεολαία: Εικόνα σου είμαι, κοινωνία... και σου μοιάζω!

Το φαινόμενο της τυφλής βίας που φανερά εξαπλώνεται στη νεολαία έχει βαθιές αιτίες και φυσικά δεν αφορά «τα δώδεκα τσογλάνια». Αλήθεια, ποια σκατοκατάσταση σπρώχνει όχι δώδεκα αλλά εκατοντάδες ή και χιλιάδες νέους ανθρώπους στα μονοπάτια αυτά; Τι φταίει και νέοι άνθρωποι δεκαοχτώ, είκοσι και τριάντα χρονών, έχουν μετατραπεί σε «ζωντανούς- νεκρούς», ποιος τους μετατρέπει σε φονιάδες; Και τα μεσάνυχτα, αντί να πίνουν ένα  κρασί συζητώντας με την παρέα τους, αντί να φιλιούνται με την κοπέλα τους, να γίνονται κυνηγοί ανθρώπων, ψάχνοντας να βρουν για να δείρουν και να σκοτώσουν;

Διαβάστε το ολόκληρο

Άρθρα από την Προλεταριακή Σημαία που κυκλοφορεί από χθες

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Ινδία, αγρότες: Η μαζική αντίσταση λύγισε την αδιαλλαξία του φασίστα Μόντι!

0

 

Ύστερα από ένας χρόνο συνεχούς και επίμονου αγώνα οι Ινδοί αγρότες κατάφεραν να κάμψουν την κυβερνητική αδιαλλαξία και να αναγκάσουν τον πρωθυπουργό Μόντι, να πάρει πίσω τους τρεις μαύρους αντιαγροτικούς νόμους. Το ομοσπονδιακό υπουργικό συμβούλιο την Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου, ενέκρινε νομοσχέδιο για την κατάργηση των τριών αγροτικών νόμων που προκάλεσαν την μεγαλύτερη αγροτική κινητοποίηση στην ιστορία της σύγχρονης Ινδίας. Το νέο νομοσχέδιο θα εισαχθεί στο κοινοβούλιο για ψήφιση στην επερχόμενη χειμερινή σύνοδο που θα ξεκινήσει στις 29 Νοεμβρίου. Είχε προηγηθεί διάγγελμα του Μόντι στις 19 Νοεμβρίου. Ήταν η πρώτη φορά από το 2014 στην οποία ο Ινδός πρωθυπουργός δεν απευθύνθηκε στον λαό για να αναγγείλει αιφνιδιαστικά μια αντιδραστική επιθετική απόφαση.

Η μεγάλη αγροτική κινητοποίηση ξεκίνησε αφότου έγινε συνείδηση στις μάζες των φτωχών και μεσαίων οργανωμένων αγροτών, ιδιαίτερα σε αυτούς του Παντζάμπ, της Χαριάνα και του Ουτάρ Πραντές, πως τα τρία νομοσχέδια για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις τα οποία ανακοίνωσε η κυβέρνηση στις 5 Ιουνίου 2020, τους απειλούσαν με οικονομική καταστροφή. Οι πρώτες μεμονωμένες αντιδράσεις μεγάλωσαν  αφότου ο Μόντι πέτυχε να περάσει τα νομοσχέδια στα δυο νομοθετικά σώματα τον Σεπτέμβριο. Επιπλέον εξόργισε η διαδικασία-εξπρές και η ψήφιση δια βοής των νόμων. Τον Οκτώβριο ξεκίνησαν οι αποκλεισμοί περιφερειακών δρόμων στις πολιτείες και τον Νοέμβριο κορυφώθηκε η κινητοποίηση με αποκλεισμό των προσβάσεων της πρωτεύουσας. Έκτοτε και παρά την κυβερνητική βία και αδιαλλαξία, τις πολύμορφες  πιέσεις, τις αντίξοες καιρικές συνθήκες ακόμη και τις εσωτερικές διαιρέσεις, η πλειοψηφία των αγροτών άντεξε και δεν υποχώρησε! Σημαντικό ρόλο σε αυτό έπαιξαν οι οργανωμένοι αγρότες από το Παντζάμπ, οι οποίοι μέσω των ισχυρών αγροτικών συνδικάτων τους αντιμετώπισαν με επιτυχία ακόμη και τη συστηματική συκοφαντική εκστρατεία, η οποία επιχείρησε να τους χαρακτηρίσει «αποσχιστές» και «τρομοκράτες». Στο διάστημα αυτό περίπου 700 αγρότες, άνδρες και γυναίκες έχασαν την ζωή τους από διάφορες αιτίες κυρίως από τις σκληρές καιρικές συνθήκες, την έλλειψη επαρκούς διατροφής και τα ατυχήματα στους δρόμους. Το περιστατικό στο Λακιμπούρ Κερί στο Ουτάρ Πραντές στο οποίο τέσσερις αγρότες σκοτώθηκαν όταν ένα αυτοκίνητο της συνοδείας του γιου του ομοσπονδιακού Υπουργού Επικράτειας  Ajay Mishra  έπεσε  πάνω σε διαδηλωτές αγρότες κορύφωσε την αγανάκτηση. Στο σημείο ξέσπασαν συγκρούσεις με την αστυνομία με αποτέλεσμα να σκοτωθούν ακόμη τέσσερεις άνθρωποι μεταξύ αυτών και ένας αστυνομικός, ένας δημοσιογράφος και ένα μέλος της κυβερνητικής συνοδείας.

"Η αναμονή ήταν μεγάλη, αλλά, τελικά, η νίκη ήταν δική μας. Ο αγώνας δεν θα τελειώσει μέχρι να καταργηθούν επισήμως οι νόμοι στο Κοινοβούλιο και να εκπληρωθεί το αίτημά μας για εγγύηση με νόμο της Ελάχιστης Τιμής Στήριξης για τις καλλιέργειες» δήλωσε ο Νταρσάν Παλ επικεφαλής της ένωσης μικρών αγροτών Krantikari Kisan και ένας από τους ηγέτες του κινήματος στην Ντόιτσε Βέλε. "Οι οικογένειες των αγροτών που έχασαν τη ζωή τους σε διαδηλώσεις πρέπει να λάβουν οικονομική αποζημίωση» συμπλήρωσε.

Βλέποντας τους αγρότες να μην υποχωρούν και το κύμα δυσαρέσκειας να απλώνεται σε συνδυασμό και με τα υπόλοιπα κοινωνικά προβλήματα και κυβερνητικά αδιέξοδα, ο Μόντι επέλεξε να προχωρήσει σε αυτόν τον ελιγμό για να μην τα χάσει όλα. Αρκετοί αναλυτές θεωρούν βάσιμα πως η απόφαση σχετίζεται με τις επικείμενες εκλογές στην πολιτεία Ούταρ Πραντές την πολυπληθέστερη της χώρας αλλά και σε άλλες στην βόρεια Ινδία που αποτέλεσαν την βάση της αγροτικής  εξέγερσης. Βάζοντας την μάσκα της υποκριτικής  ταπεινότητας βγήκε στις τηλεοπτικές οθόνες ζητώντας συγγνώμη από το έθνος ! παρακινώνατς τους αγρότες να γυρίσουν στα σπίτια τους. «Ο Μόντι δεν μας έκανε τη χάρη με την κατάργηση των νόμων. Εμείς αναγκάσαμε την κυβέρνηση να καταργήσει τους νόμους κρατώντας τα γόνατά μας στο λαιμό του", δήλωσε ένας αγρότης με έδρα την Πατιάλα του Παντζάμπ. «Εάν ο Μόντι πιστεύει ότι με αυτό  θα οδηγήσει το κόμμα του  στην εξουσία, τότε θα πρέπει να ξεπεράσει αυτό το όνειρο».

 Η αγροτική μεταρρύθμιση που επιχείρησε ο Μόντι σήμαινε μια συνολική απορρύθμιση του αγροτικού τομέα. Πρόβλεπε οι αγρότες να πουλάνε απευθείας τα προϊόντα τους στις αγροτοβιομηχανικά μονοπώλια, σε αλυσίδες διατροφής και στο ηλεκτρονικό εμπόριο και με αυτόν τον τρόπο υπονόμευε το κυβερνητικό δίκτυο αγορών χονδρικής που εξασφάλιζε την εγγυημένη κατώτατη τιμή πώλησης. Μια ρύθμιση που άνοιγε τον δρόμο για την ενίσχυση του ισχυρού καπιταλιστικού τομέα στην γεωργία και τον αφανισμό των μικρών και μεσαίων αγροτών. Και αυτό το κατάλαβαν καλά οι φτωχοί Ινδοί αγρότες οι οποίοι  αποτελούν την ραχοκοκαλιά της εθνικής γεωργικής παραγωγής. Είναι απόλυτα ενδεικτικό το γεγονός πως όλοι σχεδόν οι νεκροί αγρότες στα μπλόκα ήταν μικρό-αγρότες ή άκληροι εργάτες γης. Μια έρευνα που έγινε από δυο επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Πατιάλα, υπολόγισε πως ο μέσος κλήρος των 460 νεκρών διαδηλωτών για τους οποίους υπήρχαν διαθέσιμα στοιχεία δεν ξεπερνούσε τα 23 στρέμματα.

 Όλοι καταλαβαίνουν πως η υποχώρηση του Μόντι είναι προσωρινή για να ξεπεράσει τον σκόπελο των εκλογών και της δυσμενούς κοινωνικής συγκυρίας. Παρ ΄όλα αυτά αποτελεί την πρώτη μεγάλη ήττα στα χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία κλονίζοντας την εικόνα του ισχυρού ηγέτη που λάνσαρε. Δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν πως οι αγρότες άνοιξαν τον δρόμο για να πάρουν θάρρος και αυτοπεποίθηση και άλλες καταπιεζόμενες και πληττόμενες κοινωνικές ομάδες της ινδικής κοινωνίας. Ήδη από το Ασάμ ακούγεται πως ετοιμάζονται νέες κινητοποιήσεις ενάντια στον νόμο για την ιθαγένεια ενώ πληθαίνουν οι εργατικές απεργίες και κινητοποιήσεις.

Δ.Π.

Αναδημοσίευση από Προλεταριακή σημαία

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΕΡΟΥ | Οριακή νίκη του Καστίγιο, σε νέα φάση η κοινωνική αναμέτρηση

0

Σύντομη εκδοχή του άρθρου δημοσιεύτηκε στην Προλεταριακή Σημαία (φύλλο 897)

Με μια οριακή διαφορά 44 χιλιάδων ψήφων και ποσοστό 50,12% ο Χοσέ Πέδρο Καστίγιο Τερρόνες, επικράτησε στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών στο Περού, την Κυριακή 6 Ιουνίου. Απέναντι του ήταν η  ακροδεξιά Κέικο Φουχιμόρι, κόρη του φασίστα πρώην προέδρου για τα εγκλήματα του οποίου αναγκάστηκε να τον χώσει στην φυλακή το ίδιο το αστικό καθεστώς. Αλλά και η ίδια η Κέικο έχει κατηγορηθεί και συλληφθεί για διαφθορά και η εξέλιξη της ποινικής διαδικασίας, η οποία διεκόπη λόγω των εκλογών, μπορεί να την οδηγήσει στην φυλακή. Πρώην δάσκαλος, γιος φτωχών αγροτών από ένα χωριό της Καχαμάρκα στο βόρειο τμήμα των Άνδεων, ο Καστίγιο έγινε γνωστός όταν ηγήθηκε της μεγάλης απεργίας των εκπαιδευτικών το 2017. Νεαρός στην δεκαετία του 1980 συμμετείχε στην παραστρατιωτική αγροτική πολιτοφυλακή ενάντια στους  κομμουνιστές αντάρτες του ΚΚ Περού, υπήρξε στέλεχος του κεντροαριστερού κόμματος του πρώην προέδρου Τολέδο και τώρα προτάθηκε από το Ελεύθερο Περού. Ένα μικρό σοσιαλιστικό κόμμα, το οποίο στις φετινές  βουλευτικές εκλογές (που έγιναν παράλληλα με τον πρώτο γύρο των προεδρικών τον Απρίλιο) μπήκε για πρώτη φορά στο Κογκρέσο με ποσοστό 13,4% και 37 έδρες αποκτώντας σχετική πλειοψηφία! Με αναφορές  στον Μαρξισμό, στις ιδέες του Μαριάτεγκι, στην Κούβα και  στις πολιτικές του Τσάβες και του Μοράλες, το Περού Λίμπρε είναι ένα προσωποπαγές κόμμα με επικεφαλής τον Βλαντιμίρ Σερρόν. O Σερρόν είναι νευροχειρούργος που σπούδασε στην Κούβα, πρώην περιφερειακός κυβερνήτης της Χουνίν, ο οποίος έχει κατηγορηθεί για διαφθορά και γι αυτό δεν μπορούσε να είναι ο ίδιος υποψήφιος. Αμφιλεγόμενη και πληθωρική προσωπικότητα ο ίδιος, χαρακτήρισε τον Καστίγιο πριν μερικές ημέρες στον λογαριασμό του στο facebook ως τον Λένιν του Περού (!) για τον οποίο μίλησε -έγραψε- ο Βαλκάρσελ (1). Πρόσθεσε στην συνέχεια πως η  κυβέρνηση που θα σχηματίσει είναι υποχρεωμένη να δείξει έμπρακτα πως είναι ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό! Ο ίδιος ο Καστίγιο, ο οποίος δεν είναι μέλος του κόμματος, κράτησε αποστάσεις από τον Σερρόν σε όλη την προεκλογική εκστρατεία και επικαλούμενος τις δικαστικές περιπέτειες του δήλωσε πως ο Σερρόν δεν πρόκειται να αναλάβει θεσμικό ρόλο ούτε …ως θυρωρός!

Η εικόνα των αποτελεσμάτων επιβεβαίωσε την ιστορική αλλά και σύγχρονη κοινωνική, εθνοτική, πολιτιστική και εισοδηματική διαίρεση του Περού. Μια διαίρεση που έχει αναδειχθεί σε όλες τις προεδρικές εκλογές αλλά  αυτήν την φορά υπήρξε σχεδόν απόλυτη. Με ορμητήριο τις παλιές αστικές περιοχές της Λίμα και τις παράκτιες επαρχίες στον βορρά η Φουχιμόρι συγκέντρωσε πίσω της σχεδόν όλο το παλιό αστικό σύστημα, την οικονομική ελίτ και τα ευνοημένα μεσοαστικά κομπραδόρικα στρώματα μαζί με την ανώτερη κρατική και στρατιωτική υπαλληλία. Στα υψίπεδα των Άνδεων σάρωσε ο Καστίγιο με ποσοστά σε ορισμένες επαρχίες και περιοχές που άγγιξαν το 90%! Ακόμα και στον πρώτο γύρο στον οποίο ο Καστίγιο πήρε 19% σε πανεθνικό επίπεδο στις επαρχίες Απουριμάκ, Αγιακούτσο και Ουανκαβελίκα έπιασε το 50%. Με την ακραία φτώχεια να ενδημεί, με ελάχιστες δημόσιες υποδομές υγείας, παιδείας και πρόνοιας, με το προσδόκιμο ζωής να είναι χαμηλότερο κατά πέντε και επτά χρόνια από το παράκτιο Περού και την βρεφική θνησιμότητα τριπλάσια, το Περού της Σιέρα ωφελήθηκε ελάχιστα από την οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων τριάντα χρόνων. Μια ανάπτυξη που αναγορεύτηκε από την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ ως λατινοαμερικάνικο πρότυπο, βασισμένη κυρίως στην λεηλασία του ορυκτού πλούτου από τα ξένα μονοπώλια με συνεργό την ντόπια ολιγαρχία.

Με τσακισμένη και διασπασμένη την κομμουνιστική αριστερά ύστερα από την αποτυχημένη εξέγερση του παράνομου ΚΚ Περού και του μαοϊκού Φωτεινό Μονοπάτι που πνίγηκε στο αίμα, οι ολιγάρχες, τα ξένα αφεντικά και το αστικό πολιτικό προσωπικό θεωρούσαν πως οι Περουβιάνοι για το άμεσο μέλλον θα είναι προβλέψιμοι και υπάκουοι (2). Το εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί να μην έσπειρε τον πανικό αλλά ξάφνιασε πολλούς. Πριν ένα χρόνο κανένας σχεδόν δεν περίμενε μια τέτοια εκλογική εξέλιξη η οποία επηρεάστηκε επιπλέον και από την δραματική καταστροφική εξέλιξη της πανδημίας. Τουλάχιστον δυο εκατομμύρια βρέθηκαν στην ανεργία και η άτυπη οικονομία μαζί με το ετοιμόρροπο υγειονομικό σύστημα κατέρρευσαν. Σε μια χρονιά η απόλυτη  φτώχεια αυξήθηκε κατά 10%, ένα ποσοστό που χρειάστηκαν δέκα χρόνια για να μειωθεί! Εκτός από τους φτωχούς υπάρχει και ένα σημαντικό κομμάτι μικρών επιχειρηματιών και βιοτεχνών κλωστοϋφαντουργών στα προάστια της Λίμα και μεσαίοι αγρότες, καλλιεργητές πατάτας και καλαμποκιού, οι οποίοι συντάχθηκαν με τον Καστίγιο, ελπίζοντας σε κρατική υποστήριξη και προστασία απέναντι στο εισαγωγικό εμπόριο.

Η Φουχιμόρι αμφισβήτησε το αποτέλεσμα μιλώντας για νοθεία και εκβιασμούς συγκεντρώνοντας μια ομάδα γνωστών νομικών και υποβάλλοντας ενστάσεις σε επαρχίες των Άνδεων. Φαίνεται πως η εκλογική επιτροπή και οι δικαστικές αρχές δεν έχουν την ίδια γνώμη και απορρίπτουν την μια μετά την άλλη τις ενστάσεις. Αλλά και οι ΗΠΑ, οι οποίες σιωπούσαν αρκετές ημέρες ζυγίζοντας τα πράγματα, προχώρησαν σε έμμεση αναγνώριση του αποτελέσματος. Ο εκπρόσωπος του Στέητ Ντιπάρτμεντ Νεντ Πράις συνεχάρη τις αρχές για τις άψογες και ελεύθερες εκλογές και υπενθύμισε με νόημα τις στενές σχέσεις των δυο κρατών. “Προσβλέπουμε σε συνέχιση της συνεργασίας με τον νικητή των εκλογών” συμπλήρωσε. Στο ίδιο μήκος κινείται και η νέα Αμερικανή  πρέσβειρα στην Λίμα που ανέλαβε καθήκοντα τον Απρίλιο (H Λίζα Κένα υπήρξε σύμβουλος του Πομπέο και στέλεχος της CIA). Από την άλλη γνωστοί λατινοαμερικάνοι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες σαν τον Λούλα, τον Μοράλες, αλλά και οι κυβερνήσεις της Αργεντινής, της Βενεζουέλα και της Νικαράγουα έσπευσαν να συγχαρούν τον Καστίγιο. Όσο περνάνε οι ήμερες και δεν υπάρχει ανακοίνωση των τελικών αποτελεσμάτων η ένταση αυξάνεται. Πρώην στρατιωτικοί έστειλαν επιστολές και κάνουν συγκεντρώσεις μιλώντας για κομμουνιστικό κίνδυνο. Ο μεταβατικός πρόεδρος παρενέβη ζητώντας τον σεβασμό του συντάγματος. Υποστηρικτές του Καστίγιο μιλάνε για σχεδιασμό πραξικοπήματος και κάνουν συγκεντρώσεις στην Λίμα με την συμμετοχή κατοίκων της επαρχίας. Όλοι περιμένουν να δουν στις επόμενες ημέρες τις κινήσεις των βασικών  παικτών σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά ασταθές.

«Δεν είμαστε κομμουνιστές, ούτε Τσαβίστες» δήλωσε δίχως περιστροφές ο Καστίγιο μετά τις εκλογές ενώ σε όλη την προεκλογική εκστρατεία προσπαθούσε να μοιράσει διαβεβαιώσεις πως δεν θα πειράξει την “ελεύθερη” οικονομία, την ατομική ιδιοκτησία, τις τράπεζες ακόμη και τις ξένες επενδύσεις πλην αυτών που λυμαίνονται τον εξορυκτικό τομέα. Για να γίνει περισσότερο πιστευτός πήρε δίπλα του, για οικονομικό σύμβουλο, τον Πέδρο Φράνκε ένα πρώην στέλεχος της Παγκόσμιας Τράπεζας καθώς και την ηγέτιδα της αριστεράς ...του χαβιαριού, την Βερόνικα Μεντόζ, υποψήφια για την Προεδρία που έλαβε ποσοστό 7,9% στον πρώτο γύρο. (3) "Είμαστε εργαζόμενοι, είμαστε επιχειρηματίες και θα εγγυηθούμε μια σταθερή οικονομία. Σεβασμός της ιδιωτικής ιδιοκτησίας, σεβασμός των ιδιωτικών επενδύσεων και πρωτίστως σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση και την υγεία" συμπλήρωνε, επαναλαμβάνοντας πάντα το κεντρικό σύνθημα «Φτάνει πια! Όχι άλλοι φτωχοί σε μια πλούσια χώρα». Σε συνέντευξη του στο αμερικάνικο περιοδικό Jacobin ανέφερε: “ Το Περού είναι μια τόσο πλούσια χώρα, αλλά τόσο μεγάλο μέρος του πλούτου, όπως ο χαλκός, ο χρυσός και το ασήμι, πηγαίνουν στους ξένους. Στα λιμάνια, βλέπετε μια ατελείωτη σειρά φορτηγών που αφαιρούν τους πόρους της χώρας και μόλις διακόσια μέτρα μακριά, βλέπετε ένα παιδί χωρίς παπούτσια, ένα παιδί με φυματίωση, ένα παιδί γεμάτο παράσιτα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να επαναδιαπραγματευτούμε τις συμβάσεις με μεγάλες εταιρείες, ώστε να παραμείνουν περισσότερα από τα κέρδη στο Περού και να ωφεληθούν οι πολίτες. Πρέπει να επανεξετάσουμε τις συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου που έχουμε υπογράψει με άλλες χώρες, ώστε να μπορούμε να προωθήσουμε τις τοπικές επιχειρήσεις. Γι' αυτό πρέπει να αλλάξουμε το Σύνταγμα. Το παρόν σύνταγμά μας γράφτηκε το 1993 υπό τη δικτατορία του Φουχιμόρι. Αντιμετωπίζει την υγειονομική περίθαλψη ως υπηρεσία, όχι δικαίωμα. Αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως υπηρεσία, όχι δικαίωμα. Και είναι σχεδιασμένο προς όφελος των επιχειρήσεων και όχι των ανθρώπων.

Ο Καστίγιο εκτός από τις αλλαγές στο Σύνταγμα και τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών, μίλησε επίσης για αλλαγή προσανατολισμών στην εξωτερική πολιτική, αποχώρηση από την αμερικανόπνευστη ομάδα της Λίμα εναντίον της Βενεζουέλας και συμμετοχή στις ανεξάρτητες περιφερειακές λατινοαμερικανικές ενώσεις. Δίχως ευρεία κοινοβουλευτική στήριξη, με την ολιγαρχία να ελέγχει όλους τους κρατικούς μηχανισμούς και την αμερικάνικη επιτήρηση να είναι στενή, ακόμη και να ήθελε να προχωρήσει τολμηρά, θα συναντούσε σοβαρά εμπόδια.

Τον Ιούλιο το Περού θα γιορτάσει τα 200 χρόνια από την ανεξαρτησία του από την ισπανική αποικιοκρατία, κουβαλώντας στον 21ο αιώνα όλες τις άλυτες αντιφάσεις και τα βαθιά κοινωνικά προβλήματα που το ακολουθούν σε αυτήν την διαδρομή. Πολλοί στην Λατινική Αμερική αλλά και έξω από αυτήν αναθάρρησαν από τις τελευταίες εκλογικές εξελίξεις ευχόμενοι οι Περουβιανοί να σπάσουν τον φαύλο κύκλο των προσμονών και διαψεύσεων που χαρακτηρίζουν όλη την περιοχή. Δυστυχώς δεν υπάρχουν βασικές προϋποθέσεις για να γίνει αυτό και οι φόβοι για ένα πισωγύρισμα δεν είναι καθόλου υπερβολικοί.

1. Περουβιανός ιστορικός και ανθρωπολόγος και Υπουργός Εκπαίδευσης που μελέτησε και ανέδειξε τον πολιτισμό των Ινδιάνων, ο Βαλκάρσελ (1891-1987) έγραψε μεταξύ άλλων το έργο «Θύελλα στις Άνδεις» που αρκετοί θυμήθηκαν με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις. Ο Λουίς Βαρλκάρσελ ήταν σύγχρονος του Μαριάτεγκι και οι δυο τους διατηρούσαν στενές σχέσεις
   
   
2. Από το μωσαϊκό της Περουβιανής κομμουνιστικής Αριστεράς το παλιό φιλοσοβιετικό ΚΚ-Κόκκινη Πατρίδα (Partido Comunista del Perú - Patria Roja) υποστήριξε τον Καστίγιο, ένα τμήμα πρώην μελών και στελεχών του ΚΚ Περού (Φωτεινό Μονοπάτι) που συσπειρώνεται γύρω από το κίνημα MOVADEF και τις πρωτοβουλίες για τους πολιτικούς κρατούμενους κάλεσε σε καταδίκη της Φουχιμόρι δίχως να πάρει ανοιχτά υπέρ του Καστίγιο και το Λαϊκό Κίνημα Περού (People’s Movement Peru) που έχει αναφορά ΚΚ Περού (Φωτεινό Μονοπάτι) και στις παράνομες δομές του μίλησε για εκλογική φάρσα και αποχή από αυτήν. Λίγο πριν τον δεύτερο γύρο 14 αγρότες δολοφονήθηκαν από ενόπλους στην περιοχή VRAEM (νότιο Περου, κοιλάδα ποταμών Απουρίμακ, Ένε και Μαντάρο), πράξη για την οποία κυβέρνηση και στρατός (και φυσικά και η Φουχιμόρι) κατηγόρησαν τα υπολείμματα του Φωτεινού Μονοπατιού το οποίο αρνήθηκε την ευθύνη. Πολλοί θεώρησαν το γεγονός ως προβοκάτσια ενόψει των εκλογών.
   
   
3. Η στροφή του Καστίγιο προς τον «ρεαλισμό» που επιταχύνθηκε αφότου πέρασε στον δεύτερο γύρο έγινε αντιληπτή από τους κύκλους στο εξωτερικό που παρακολουθούν από κοντά τις εξελίξεις. Μια έκθεση της πολυεθνικής καναδικής τράπεζας Nova Scotia Bank που δημοσιεύτηκε πρόσφατα διαβεβαίωνε τους ξένους επενδυτές πως δεν θα κινδυνεύσουν ενώ ο ίδιος ο Καστίγιο είπε πως θα διατηρήσει την ανεξαρτησία της κεντρικής τράπεζας και τον σημερινό επικεφαλής της Julio Velarde.

ΔΠ

http://www.kkeml.gr/ 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Για την ευθύνη και τα ερωτήματα μιας απουσίας

0

Δεν είναι η πρώτη φορά που με αποκλειστική ευθύνη της ηγεσίας του Μ-Λ ΚΚΕ, η ΛΑ-ΑΑΣ απουσιάζει από μια κινητοποίηση και μάλιστα σε μια πολύ κρίσιμη (όπως αποδείχθηκε λίγες ώρες μετά) στιγμή για τις πολεμικές εξελίξεις και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην γειτονιά μας. Όχι μόνο δεν εκδήλωσε κάποια πρωτοβουλία για την οργάνωση μιας μαζικής απάντησης στην τριμερή υπογραφή του αγωγού East-Med και την προκλητική επίσκεψη Νετανιάχου στην Αθήνα αλλά και δεν συμμετείχε στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργάνωσαν παλαιστινιακές και ελληνικές οργανώσεις και κινήσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης το απόγευμα της Πέμπτης 2 Ιανουαρίου στην Αθήνα.

Τα τελευταία χρόνια έχουν προηγηθεί ανάλογες αρνήσεις, δίχως ψήγμα σοβαρής πολιτικής δικαιολόγησης. Θυμίζω μόνο την αντιπολεμική κινητοποίηση τον Απρίλιο του 2018 στην αμερικάνικη πρεσβεία και πάλι παραμονή της πυραυλικής επίθεσης στην Συρία και νωρίτερα, τον Ιούνιο του 2017, την άρνηση για συμμετοχή στην κινητοποίηση για την παρουσία του ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου στην Θεσσαλονίκη. Ο κατάλογος είναι πολύ μεγαλύτερος και εκτείνεται σε διάφορα μέτωπα και ζητήματα. Συνήθως προβάλλονται δικαιολογίες για τον άκαιρο, τον βιαστικό, ή τον αναποτελεσματικό χαρακτήρα των κινητοποιήσεων. Στην πιο «πολιτική» εκδοχή της η άρνηση συνοδεύεται με την επίκληση του κινδύνου να μπερδευτεί η ΛΑ-ΑΑΣ με παράταιρες απόψεις και δυνάμεις!

Η αμερικάνικη γκανγκστερική επίθεση στο αεροδρόμιο της Βαγδάτης που είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο του Ιρανού στρατηγού και ενός Σιίτη Ιρακινού αξιωματούχου, υπογράμμισε με το πιο δραματικό τρόπο τους πολεμικούς κινδύνους που απειλούν για μια ακόμη φορά την ευρύτερη Μέση Ανατολή. Αλλά δεν είναι μόνο η Μέση Ανατολή και ο Περσικός Κόλπος. Τώρα το εύφλεκτο πεδίο έχει διευρυνθεί. Προστέθηκαν η βόρεια Αφρική και η ανατολική Μεσόγειος. Ένας ενιαίος χώρος στον οποίο διεξάγεται από καιρό ένας αδυσώπητος αγώνας κυριαρχίας ανάμεσα στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και στον οποίο έχουν μπλεχτεί ή απειλείται να μπλεχτούν όλες οι τοπικές αστικές τάξεις, οι οποίες φιλόδοξα διαγκωνίζονται για εύνοια και οικονομικά κέρδη, αν χρειαστεί μάλιστα η μια σε βάρος της άλλης. Όπως και να διαβάσει κανείς τις εξελίξεις, όσο και να νιώθει δυσανεξία για την κοινή πάλη ενάντια στον πόλεμο και στον ιμπεριαλισμό με άλλες αριστερές δυνάμεις, η πραγματικότητα βάζει επιτακτικά το καθήκον να εξαντληθεί κάθε δυνατότητα για να ακουστεί μια διαφορετική, αντίθετη φωνή απέναντι στην αστική σύμπνοια. Μια σύμπνοια που υπογραμμίστηκε χαρακτηριστικά προχθές στην τριμερή υπογραφή της συμφωνίας για τον αγωγό, η οποία δυστυχώς δεν ήταν απλά μια φιέστα αλλά μια αμερικανόπνευστη, φιλο-σιωνιστική επιθετική κίνηση βεληνεκούς! Εάν αυτό δεν γίνεται κατανοητό έστω και τώρα είναι πολύ άσχημο για τις κοινές προσπάθειες. Όπως πολύ ενοχλητικό είναι να αγνοείς το γεγονός πως Έλληνες και Παλαιστίνιοι από κοινού διαδήλωσαν το βράδυ της Τετάρτης, όπως έκανε επιδεικτικά η συνεχούς ροής και καλής πληροφόρησης ιστοσελίδα «Πρόλογος» συντονίζοντας την… ελλιπή ενημέρωση της με τον 902.

Δ.Π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η φοβερή ιδέα της κυρίας Μπακογιάννη και η φωνή του Κυρίου της

0

Ορισμένοι αναρωτήθηκαν για την απόφαση της Ντόρας Μπακογιάννη να παραστεί στην τελετή ορκωμοσίας του Ερντογάν προχθές. Η ίδια, πριν ταξιδέψει, δικαιολόγησε την απόφασή της με την ανάγκη να υπάρχουν ανοιχτοί δίαυλοι επικοινωνίας με την Άγκυρα. Επιστρέφοντας μας έδωσε να καταλάβουμε καλά πως μένουν ανοικτοί οι δίαυλοι και γιατί ταξίδεψε εκεί. Και τι εννοούσε όταν δήλωνε “Όλες οι προσπάθειες που καταβάλλουμε, έχουν ως στόχο την απελευθέρωση των δύο αξιωματικών τώρα και όχι όταν γίνει πρωθυπουργός ο Κυριάκος Μητσοτάκης”.

Πρότεινε λοιπόν να ανταλλάξει η κυβέρνηση τους δύο Έλληνες στρατιωτικούς με εννέα Τούρκους και Κούρδους κομμουνιστές! Τους οποίους η Μπακογιάννη και ο Ερντογάν θεωρούν τρομοκράτες!

Κάτι μας λέει πως αυτήν την φοβερή (στην κυριολεξία) πρόταση δεν την κατέβασε από μόνη της η Ντόρα στην διάρκεια του ταξιδιού της. Κάποια άλλη -υπερατλαντική- πλευρά, που επιχειρεί από καιρό να διαμεσολαβήσει ανάμεσα σε Αθήνα και Άγκυρα έριξε την ιδέα!

Σε κάθε περίπτωση πάντως η παρέμβαση Μπακογιάννη δικαιώνει όσους φοβούνται πως τόσο καιρό στο παρασκήνιο μπορεί να γίνονται παζάρια με τα κεφάλια των Τούρκων αγωνιστών. Γι' αυτό η απάντηση που πρέπει να δοθεί σε αυτές τις απαράδεκτες προτάσεις τόσο προς την Μπακογιάννη όσο και προς την κυβέρνηση είναι μία και πρέπει να είναι βροντερή!

Κάτω τα χέρια από τους Τούρκους αγωνιστές! 

Το δημοκρατικό κίνημα αλληλεγγύης θα τους υπερασπιστεί και ο λαός μας δεν θα επιτρέψει να δοθούν πεσκέσι στο φασιστικό καθεστώς!

π.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ δίπλα στους πρόσφυγες στην Ειδομένη

0

Μαζική παρέμβαση αλληλεγγύης πραγματοποίησε η Λαϊκή Αντίσταση-ΑΑΣ, το πρωί του Σαββάτου 29 /8 στην Ειδομένη, στο συνοριακό πέρασμα των προσφύγων δίπλα στην σιδηροδρομική γραμμή. Αντιπροσωπεία της ΛΑ-ΑΑΣ από Θεσσαλονίκη και Κιλκίς παρέδωσε φάρμακα και ρούχα στους Γιατρούς του Κόσμου που βρίσκονται εκεί με μια κινητή μονάδα και μοίρασε είδη πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες που ήταν έτοιμοι να περάσουν τα σύνορα με κατεύθυνση την Γευγελή. Ταυτόχρονα μοιράστηκε η προκήρυξη της ΛΑ-ΑΑΣ στα αραβικά και στα αγγλικά. Τρόφιμα δόθηκαν επίσης σε ομάδα αλληλέγγυων πολιτών από το Κιλκίς, οι οποίοι οργανώνουν συχνά συσσίτιο για τους πρόσφυγες.
Η κατάσταση αυτές τις ημέρες έχει εκτονωθεί μιας και οι πρόσφυγες κατά ομάδες πενήντα ατόμων περνάνε τα σύνορα και μπαίνουν στην ΠΓΔΜ αλλά όλοι φοβούνται πως αν αυτό δεν συνεχιστεί, θα δημιουργηθεί μεγάλη συγκέντρωση ανθρώπων και τα προβλήματα θα μεγαλώσουν γρήγορα. Τα λεωφορεία και τα τρένα φέρνουν συνεχώς νέο κόσμο, πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά και οι περισσότεροι είναι εξουθενωμένοι από την μέχρι τώρα περιπέτεια τους. Έχουν ανάγκη κυρίως από είδη πρώτης ανάγκης για την συνέχιση του ταξιδιού, φάρμακα, είδη υγιεινής, ξηρά τροφή και νερό.
Αν εξαιρέσουμε μια αστυνομική δύναμη που επιτηρεί και οργανώνει το πέρασμα των συνόρων δεν είδαμε πουθενά καμιά άλλη παρουσία κρατικών υπηρεσιών αρωγής και βοήθειας. Δείγμα πως όλα έχουν αφεθεί στην αλληλεγγύη των πολιτών και των ομάδων που αυτοί μόνοι τους οργανώνουν και μερικών ΜΚΟ. Γι' αυτό χρειάζεται ακόμη και με τις λιγοστές δυνάμεις που διαθέτουμε να συνεχίσουμε τις προσπάθειες για την οργάνωση της αλληλεγγύης αλλά και της καταγγελίας όλων όσων ευθύνονται για το δράμα των προσφύγων του πολέμου και της ιμπεριαλιστική ς λεηλασίας.

δ.π.

http://la-aas.blogspot.gr/

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αλήθεια και ψέματα σε μια είδηση από την Ινδία

0

Η είδηση ήρθε από την Ινδία. Βασισμένη στα κείμενα και στα ρεπορτάζ από τα καθεστωτικά μέσα της «μεγαλύτερης δημοκρατίας» του κόσμου. Φτιαγμένη σε μικρό περιληπτικό κείμενο από τα δυτικά κυρίαρχα ΜΜΕ. Την διένειμε το Αθηναϊκό Πρακτορείο και την αναδημοσίευσαν τα ελληνικά ΜΜΕ δεξιά και αριστερά. Ως συνήθως αμάσητη.
Η είδηση αφορούσε την φονική ενέδρα των μαοϊκών ανταρτών στην δασώδη περιοχή Μπαστάρ στο νότιο Τσατισγκάρ, σε μια ομάδα πολιτικών και κυβερνητικών στελεχών του τοπικού Κογκρέσου. Περίοπτη θέση στην είδηση η δήλωση της Σόνιας Γκάντι προέδρου του κόμματος πως οι άνθρωποι που σκοτώθηκαν ήταν δεσμευμένοι στην πολιτική δράση. Για να δούμε ένα παράδειγμα αυτής της πολιτικής δράσης λοιπόν.
Στην περιοχή λίγες ημέρες πριν, στις 17 του Μάη, οι παραστρατιωτικές δολοφονικές συμμορίες της Salwa Judum επιτέθηκαν σε χωριά σκοτώνοντας οκτώ χωρικούς μεταξύ αυτών και τρία παιδιά! Το γεγονός πέρασε στα ψιλά στα ινδικά ΜΜΕ και φυσικά δεν απασχόλησε διόλου τα διεθνή ΜΜΕ. Τι αξία έχουν μερικοί χωρικοί και λίγα παιδιά σε ένα μακρινό δάσος της κεντρικής Ινδίας; Άλλωστε το γεγονός δεν ήταν ασυνήθιστο. Χρόνια η περιοχή στην οποία ζούνε διάφορες αυτόχθονες φυλές αποτελεί στόχο των δυνάμεων καταστολής μιας και θεωρείται προπύργιο του ναξαλίτικου κινήματος και τμήμα του περίφημου κόκκινου διαδρόμου. Η Salwa Judum, φτιάχτηκε από επιστρατευμένους με το ζόρι χωρικούς και νέους με την καθοδήγηση των αρχών ασφαλείας για να δολοφονεί, να βιάζει και να καίει χωριά και να τρομοκρατεί μαζικά τους χωρικούς και τις φυλές που αντιστέκονται στο κλέψιμο της γης από τις πολυεθνικές και το μεγάλο ινδικό κεφάλαιο.
Ανάμεσα στους νεκρούς στην ενέδρα το βράδυ του Σαββάτου ήταν και ο πρώην υπουργός εσωτερικών του κρατιδίου ο διαβόητος Μαχέντρα Κάρμα. Ο ιδρυτής της Salwa Judum ο οποίος σε κάθε ευκαιρία υπερηφανευόταν για τα κατορθώματα της και αντίκρουε με απαξίωση τις κατηγορίες πως η παραστρατιωτική ομάδα ευθύνονταν για παραβιάσεις των ανθρωπινών δικαιωμάτων και για εγκλήματα. Είναι τόσο ανεξέλεγκτη και δολοφονική η δράση της ομάδας που ακόμη και οι ομοσπονδιακές αρχές στο Δελχί αναγκάστηκαν το τελευταίο καιρό να ζητήσουν την διάλυση της. Και αποστασιοποιήθηκαν από τις επιλογές των τοπικών κυβερνητικών στελεχών του Κογκρέσου που την υπεράσπιζαν.
Για την ιστορία στην ενέδρα που έστησαν το Σάββατο 25/5, 300 περίπου αντάρτες, σκοτώθηκαν σύμφωνα με τις ινδικές αρχές τουλάχιστον 24 άνθρωποι, μεταξύ αυτών ο ηγέτης του τοπικού Κογκρέσου στο κρατίδιο, ο γιος του, ο Μαχέντρα Κάρμα και άλλα στελέχη μαζί με τους σωματοφύλακες τους. Αρκετοί τραυματίστηκαν. Ο πρωθυπουργός της Ινδίας που επισκέφτηκε την περιοχή χαρακτήρισε τα θύματα, μάρτυρες της δημοκρατίας! Τέτοια υποκρισία!
Δ.Π.

Να πως αναπαράχθηκε η είδηση σε κάποια ελληνικά ΜΜΕ

http://left.gr/news/enedra-maoikon-antarton-stin-india-me-thymata-meli-toy-kommatos-toy-kogkresoy

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=514722

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ