ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΗ Η ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΗΓΟΥΜΕΝΙΤΣΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΤΗΣ

0

Μεγάλη μαζικότητα, πάνω από 300 άτομα, είχε η συγκέντρωση για την άγρια δολοφονία μιας νέας εργαζόμενης γυναίκας στην Ηγουμενίτσα από τον πρώην "σύντροφό" της. Ήταν λίγες μέρες μετά από ανάλογη επίθεση εναντίον μιας ακόμα νέας γυναίκας στην πόλη από τον "σύντροφό" της κι αυτή, που την έστειλε στο νοσοκομείο να δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή. 

Τα δύο απανωτά γεγονότα σε συνδυασμό με την αγριότητά τους επέδρασαν ώστε πολύς κόσμος να κατέβει στην πλατεία και να ανταποκριθεί στο κάλεσμα της Πρωτοβουλίας Γυναικών Ηγουμενίτσας. Ιδιαίτερη επίδραση είχαν στη νεολαία και σε νέες γυναίκες που συγκρότησαν την Πρωτοβουλία και αποφάσισαν το κάλεσμα, στο οποίο αποτυπώνεται η ανάγκη συλλογικής αντίδρασης και αντίστασης στη βία ενάντια σε γυναίκες και η ανάδειξη των αιτιών που την γεννούν. 

Παρότι η αναζήτηση επικεντρωνόταν σε θέματα βίας λόγω φύλου, στην αποκαλούμενη έμφυλη βία, και στις κυρίαρχες και βολικές για το σύστημα απόψεις περί πατριαρχίας, η οργάνωση του ΚΚΕ(μ-λ) στη Θεσπρωτία έκρινε ότι η σοβαρότητα των ζητημάτων επιβάλλει την άμεση κινηματική απάντηση και συνέβαλε αποφασιστικά στην πραγματοποίησή της, διακινώντας δικό της κάλεσμα στήριξης. Να σημειώσουμε ότι για θέματα που αφορούν στο γυναικείο ζήτημα δεν είχε γίνει ποτέ κινητοποίηση στην πόλη! 

Τα τελευταία γεγονότα υπογραμμίζουν δραματικά την ανάγκη να ανοίξει η συζήτηση και να φωτιστούν οι πλευρές της γυναικείας διπλής καταπίεσης στην κατεύθυνση καταγγελίας των πραγματικών ενόχων και σε αντιπαράθεση με λανθασμένες απόψεις που αθωώνουν τον καπιταλισμό-ιμπεριαλισμό και την πολιτική του!

Στη συγκέντρωση εκτός από την Πρωτοβουλία που είχε τα πανό της και διάβασε την ανακοίνωσή της, παρέμβηκαν με πανό και χαιρετισμούς το ΚΚΕ(μ-λ) και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ακόμα διακινήθηκαν πλατιά ανακοινώσεις από όλους τους παραπάνω πολιτικούς χώρους και συλλογικότητες και επιπλέον μοιράστηκαν ανακοινώσεις από το Μ-Λ ΚΚΕ, ενώ είχε παρουσία με πανό και αναρχική συλλογικότητα. 

Το Εργατικό Κέντρο (ΠΑΜΕ) πέρα από μια ανακοίνωση, κράτησε όπως πάντα τις "αποστάσεις" του και απείχε! Ακολούθησε μαζική πορεία που διέσχισε την πόλη και κατέληξε στον ποδηλατόδρομο, στο σημείο της δολοφονίας.

Μερικά από τα συνθήματα που φωνάχτηκαν από την οργάνωσή μας και από συναγωνιστές ήταν:

• Η ΒΙΑ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΙ Η ΑΝΙΣΟΤΙΜΙΑ
  ΓΕΝΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΕ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ
  
  
• Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΑΛΕΥΕΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΛΑΟ
  ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΣΚΟΤΑΔΙΣΜΟ
  
  
• ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ, ΒΙΑΖΟΥΝ, ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ
  ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΟΥΝ
  
  
• ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΤΗΝ ΑΝΙΣΟΤΙΜΙΑ
  ΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗΣ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ
  
  
• ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ
  ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΕΙ
  
  
• ΓΚΡΕΜΙΖΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΑΙΩΝΑ
  Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

Ακολουθεί βίντεο από την τοποθέτηση του ΚΚΕ(μ-λ) στη συγκέντωση:

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΚΕ(μ-λ) | Καλούμε-Στηρίζουμε τη συγκέντρωση της Τρίτης 22/9 στις 7:00 μμ στην πλατεία Δημαρχείου, της Πρωτοβουλίας Γυναικών Ηγουμενίτσας

0

ΤΗΝ ΑΙΜΑΤΗΡΗ ΑΛΥΣΙΔΑ ΒΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ! 

 

Η τελευταία δολοφονία γυναίκας στην Ηγουμενίτσα από τον «σύντροφό» της, μιας γυναίκας εργάτριας, δεν είναι τυχαίο και μεμονωμένο γεγονός και αποτελούν πρόκληση οι δικαιολογίες τύπου «θόλωσα» και «η κακιά η ώρα», ούτε μπορεί να εξηγηθεί από ερμηνείες που το αποδίδουν στην βίαιη «φύση» των αντρών! Αυτές οι ερμηνείες προβάλλονται και επιβάλλονται από το ίδιο το σύστημα που θέλει να βαθαίνει την καταπίεση των γυναικών, ρίχνοντας το φταίξιμο ακόμα και στις ίδιες για να μπορεί να τις κρατά υποταγμένες και να τις εκμεταλλεύεται!

Το γεγονός ότι οι δολοφονίες γυναικών και οι επιθέσεις σε γυναίκες από τους «συντρόφους» τους πολλαπλασιάζονται με γρήγορους ρυθμούς τα τελευταία χρόνια και στην πόλη μας καταγράφονται δύο! σχεδόν απανωτές, αποκαλύπτει ότι τα δεσμά της γυναίκας μεγαλώνουν, σκληραίνουν, γίνονται όλο και πιο απάνθρωπα, βάρβαρα και αιματηρά! Και αυτά τα δεσμά, αυτές οι αιματηρές αλυσίδες που θέλουν τη γυναίκα εύκολο θύμα απέναντι σε κάθε μορφή βίας δεν είναι ένα συγκυριακό φαινόμενο. Εντάσσονται και είναι μέρος και έκφραση των πολιτικών και της επίθεσης του κεφαλαίου που δεν αφήνει λαϊκό δικαίωμα για δικαίωμα όρθιο! Πάνω σε αυτό το έδαφος της επίθεσης οι γυναίκες είναι τα πρώτα θύματα! Είναι αποτέλεσμα της κοινωνικής θέσης τους, η οποία χειροτερεύει και ραγδαία επιδεινώνεται μέσα σε ένα σύστημα απάνθρωπο, που δε λογαριάζει τη ζωή, που ξεχειλίζει από βία, που διαφημίζει τη βία για να εδραιώσει την κυριαρχία και την εξουσία του απέναντι στις λαϊκές τάξεις, στα φτωχά λαϊκά στρώματα, στον εργαζόμενο λαό και στη νεολαία και σε κάθε αδύναμη κοινωνική κατηγορία όπως οι πρόσφυγες, μετανάστες κλπ.

Κάθε επίθεση εναντίον των γυναικών,  κάθε δολοφονία,  κάθε κακοποίηση και εκδήλωση έμφυλης βίας, είναι ο καθρέφτης του  βάρβαρου  καπιταλιστικού συστήματος! Του συστήματος που στηρίζει την ύπαρξή του στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, που από τα σπλάχνα του και την εγκληματική του «φύση» προέρχεται η διπλή καταπίεση των γυναικών, στο σπίτι, στη ζωή και στη δουλειά, η καταπίεση λόγω φύλου και λόγω τάξης. Γιατί αν το ένα πρόσωπο της βίας φανερώνεται στις σχέσεις με το άλλο φύλο, το άλλο πρόσωπο εκδηλώνεται όλο και πιο άγριο, στις πλάτες των εργαζόμενων γυναικών, εκεί που τσαλαπατούνται δικαιώματα και κατακτήσεις των γυναικών, στη δουλειά, στο μισθό, στο ωράριο, στη μητρότητα, στις αμβλώσεις, στην προστασία των παιδιών! Και εκεί που το κεφάλαιο θυσιάζει  ζωές εργατριών μαζικά, όπως έδειξε το εργοδοτικό έγκλημα στη «Βιολάντα»! 

Να λοιπόν σε ποιο έδαφος «ριζώνουν και τρέφονται» οι αντιλήψεις που θέλουν τη γυναίκα «ιδιοκτησία» και αντικείμενο εκμετάλλευσης χωρίς κανένα δικαίωμα και δίχτυ προστασίας. Που «δικαιολογούν» τη βία και τις δολοφονίες , τροφοδοτούν την ανισοτιμία, αναβιώνουν τις πιο σκοταδιστικές και μεσαιωνικές απόψεις και τις αναπαράγουν μέσα από «επιστημονικές» ημερίδες, συνέδρια αλλά το κυριότερο, τις σφραγίζουν με αντιλαϊκούς και αντεργατικούς νόμους, με κοινό παρονομαστή να ενοχοποιούν τα ίδια τα θύματα, για να είναι αιώνια και στο απυρόβλητο η αντιδραστική πολιτική! 

Αυτή τη σαπίλα του συστήματος πρέπει να δουν και να αναγνωρίσουν οι γυναίκες του λαού, και να σηκώσουν το δάχτυλο δείχνοντας τον ένοχο των δεινών τους και ενάντια σε ποιον πρέπει να στρέφεται το μεγαλύτερο «κατηγορώ»!  

Απέναντί μας έχουμε έναν εχθρό, το σύστημα και τους μηχανισμούς του!  Δε θα μείνουμε άφωνες και άπραγες, θεατές στις επιθέσεις εναντίον μας!   

 Θα αντιπαλέψουμε μαζί με τα άλλα κομμάτια του λαού και δίπλα τους τα αμέτρητα εγκλήματα του καπιταλισμού, τις πολιτικές και τη βάση που τα γεννά! Θα σπάσουμε τις αλυσίδες μας, θα συμμετέχουμε στους λαϊκούς αγώνες για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για ισοτιμία και χειραφέτηση και θα κερδίσουμε τη ζωή που μας αξίζει! 

γυναίκες του

 

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Στέκι Απέναντι (Δάφνη): Προβολή της ταινίας "Μέσα από τα μάτια σου" της Ιθίαν Μπογιαΐν

0

Αυτή την Κυριακή, 28/06, στις 20.00, στο στέκι μας, θα προβληθεί η ταινία, "Μέσα από τα μάτια σου" της Ιθίαν Μπογιαΐν. 

Η ιστορία μιας γυναίκας εγκλωβισμένης σε μια κακοποιητική σχέση, που βρίσκει τη δύναμη να αντιδράσει και να διεκδικήσει τη ζωή της με αξιοπρέπεια. Μια ταινία που φωτίζει αιτίες και στερεότυπα της συστημικής υποτίμησης της γυναίκας και υμνεί τη χειραφέτηση της. 

Μετά την προβολή, θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση, με αφορμή την ταινία, για το, δυστυχώς, πάντα επίκαιρο θέμα, της γυναικείας καταπίεσης.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αγωνιστικές Κινήσεις | Το «δικαίωμα» της θητείας των γυναικών και άλλες ιστορίες. Χτυπούν τα καμπανάκια για την προετοιμασία πολέμου!

0

 

Η ευθύνη για την πατρίδα αφορά και εμένα». Με αυτό τον σποτάκι η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι πλέον και οι γυναίκες, εθελοντικά, θα μπορούν και αυτές να υπηρετούν στον στρατό. Μία από τις πολλές αλλαγές που ανακοίνωσε ο Υπουργός Προστασίας Δένδιας, σχετικά με τις θητείες και την στράτευση που φέρνει η νέα «Ατζέντα 2030». Και δεν θα μπορούσε να έρθει σε καλύτερη ώρα για το σύστημα!

Με τις παγκόσμιες εξελίξεις συνεχώς να οξύνονται, με το μέτωπο της Ουκρανίας που όχι μόνο «δεν τελείωσε με ένα τηλεφώνημα» αλλά συνεχίζει να καθορίζει την παγκόσμια ρευστότητα, με ένα νέο μέτωπο στην Μέση Ανατολή που η εμπλοκή της χώρας μας σε αυτό, να την φέρνει σε μεγαλύτερο κίνδυνο να βρεθεί στόχος και με την γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού από το Ισραήλ να συνεχίζει ακάθεκτη, η «ασφάλεια» της χώρας πλέον δεν πρέπει να είναι μόνο «ανδρικό ζήτημα» αλλά «προσωπική επιλογή».

Γιατί σε μια διπλά εξαρτημένη χώρα όπως η Ελλάδα, η προστασία των ξένων συμφερόντων πρέπει να είναι «ευθύνη» όλων μας, ανεξαρτήτου φύλου. Αυτό σημαίνει ότι και οι γυναίκες πλέον πρέπει να προετοιμαστούν κατάλληλα για να μακελευτούν στους άδικους πολέμους για τα ξένα συμφέροντα. Να γίνουν και αυτές κρέας για τα κανόνια τους! Φαίνεται πως μπροστά στην προετοιμασία για τον 3ο παγκόσμιο πόλεμο, το σύστημα «θυμήθηκε» το θέμα της ισότητας, αλλά μόνο στο αν θα μπορούν και οι γυναίκες να έχουν ίσα δικαιώματα στο μακέλεμά τους.

Η γυναίκα σε αυτή την κοινωνία βιώνει διπλή καταπίεση από το σύστημα. Την βιώνει στους χώρους δουλείας της, στην καθημερινότητά της, στις σχολές και στο σπίτι της. Καθημερινά έρχεται αντιμέτωπη με την βάρβαρη πολιτική του συστήματος που όσο αυτό επιτίθεται στα δικαιώματα του λαού και της νεολαίας, τόσο η ανισοτιμία που βιώνει βαθαίνει και επηρεάζει ακόμα περισσότερο όλες τις πλευρές της ζωής της. Δεν έχει τίποτα να της προσφέρει μόνο από περισσότερη βαρβαρότητα, που την μετονομάζουν σε «εθελοντισμό» και «ευθύνη».

Το σύστημα μας προετοιμάζει για πολεμικό σφαγείο. Δεν θα γίνουμε κρέας για τα κανόνια τους! Οι γυναίκες μέσα από τους αγώνες λαού και νεολαίας θα διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους. Δείχνοντας την αλληλεγγύη τους στις γυναίκες του Ιράν που βομβαρδίζονται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Να εμπνευστεί από τις Παλαιστίνιες γυναίκες που αντιστέκονται ενάντια στο σιωνιστικό κράτος. Δίπλα στον ταξικό της σύμμαχο, δίπλα στον λαό και την εργατική τάξη, μέσα από τους λαϊκούς και εργατικούς αγώνες να χτίσει αντιπολεμικό- αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, που θα διεκδικήσει να απεμπλακεί η χώρα από τον πόλεμο, να φύγουν ΗΠΑ-ΝΑΤΟ από την χώρα! Μέσα από την πάλη της να διεκδικήσει να μην την διαγράφουν από το Πανεπιστήμιο, να μην της στερούν τα δικαιώματά της. Η ισότητα δεν θα έρθει «φορώντας χακί» αλλά πηγαίνοντας κόντρα σε αυτό το μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν, μέσα από την πάλη για σπουδές- δουλειά- ζωή με δικαιώματα!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Για την 8η Μάρτη

0

Το πρωί της Κυριακής 8 Μάρτη, μέρα αγώνα για τα δικαιώματα των γυναικών, πραγματοποιήθηκε στην κεντρική πλατεία της Ξάνθης η συγκέντρωση που είχε καλέσει το ΚΚΕ(μ-λ). Μοιράστηκε η προκήρυξη των γυναικών του ΚΚΕ(μ-λ), έγιναν ανακοινώσεις με τη ντουντούκα και φωνάχτηκαν συνθήματα. Στη συγκέντρωση είχε παρουσία το ΣΕΚ με πανό, αλλά με πολύ μικρή συμμετοχή.

Είναι χαρακτηριστικό ότι κανένας σύλλογος, κανένα σωματείο δεν είχε κάλεσμα για συγκέντρωση, ενώ στον φοιτητικό σύλλογο που μπήκε το ζήτημα από τις Αγωνιστικές Κινήσεις, δεν πάρθηκε καμία απόφαση. Όσον αφορά δε τις πολιτικές δυνάμεις, το ΚΚΕ αρκέστηκε σε εκδήλωση του Συλλόγου Γυναικών σε ένα καφέ, και οι γυναίκες του α/α χώρου έκαναν μια παρέμβαση σε ένα πάρκο στην άκρη της πόλης.

Η συγκέντρωση στην πλατεία δεν είχε την απαραίτητη μαζικότητα για να γίνει πορεία, ωστόσο είναι θετικό ότι πραγματοποιήθηκε και ανέδειξε το γυναικείο ζήτημα από την ταξική του πλευρά, τη στιγμή που όλες οι δυνάμεις με τον άλφα ή βήτα τρόπο το υποβαθμίζουν όλο και περισσότερο.

Την Κυριακή το απόγευμα έγινε η εκδήλωση της Ρωγμής στο στέκι της, που περιελάμβανε μια ιστορική αναφορά στο γυναικείο εργατικό κίνημα με παράλληλη ανάγνωση σχετικών λογοτεχνικών κειμένων. που αναδείκνυαν πλευρές της γυναικείας καταπίεσης. Την αρχική παρουσίαση ακολούθησαν τοποθετήσεις, προβληματισμοί και μια πλούσια συζήτηση.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ |Αντιπολεμικό το στίγμα της φετινής 8ης Μάρτη – Ανταπόκριση από την εκδήλωση και τη διαδήλωση

0

Τη φετινή 8^η Μάρτη, ημέρα αφιερωμένη στους αγώνες της γυναίκας για ισοτιμία και χειραφέτηση, τίμησε το ΚΚΕ(μ-λ) με τη διοργάνωση εκδήλωσης από τις γυναίκες της οργάνωσης το Σάββατο 7/3 και τη συμμετοχή του στη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Αθήνας την Κυριακή 8/3.

Η εκδήλωση, που πραγματοποιήθηκε στο καφε-βιβλιοπωλείο των Εκδόσεων «Εκτός των Τειχών», ήταν μαζική και ζωντανή. Οι βομβαρδισμοί του Ιράν, που σπέρνουν μεγάλη ανησυχία στον λαό, ο οποίος αντιλαμβάνεται πως ο πόλεμος δεν είναι μακριά του τέθηκαν στο άνοιγμα της εκδήλωσης. Από την εισήγηση, που εξήγησε τον ταξικό χαρακτήρα του γυναικείου ζητήματος, ανοίχτηκαν μια σειρά ζητήματα που εμπλουτίστηκαν από τις παρεμβάσεις που ακολούθησαν. Τονίστηκε η ανάγκη αλλά και η δυνατότητα της γυναίκας να συμμετέχει και να συμβάλει στην ανάπτυξη του αντιπολεμικού κινήματος που είναι απαραίτητο. Η δολοφονία των 5 εργατριών στη Βιολάντα, η εργασία, οι ρόλοι που επιβάλλονται στη γυναίκα, οι αμβλώσεις, της βίας σε βάρος της τέθηκαν στη συζήτηση. Κοινή διαπίστωση ήταν ότι όσο βαθαίνει η επίθεση του συστήματος, τόσο η  θέση της γυναίκας χειροτερεύει

Μαζική και δυναμική ήταν η διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε το μεσημέρι της Κυριακής 8 Μάρτη.  Οι διαδηλωτές αφού συγκεντρώθηκαν διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας, υπερασπιζόμενοι τα δικαιώματα των γυναικών, σε μια περίοδο που το σύστημα οξύνει την επίθεσή του σε όλα τα επίπεδα, καθώς προετοιμάζεται για νέες πολεμικές αναμετρήσεις. 

Το ΚΚΕ(μ-λ) συμμετείχε με πανό, προκήρυξη και συνθήματα, αναδεικνύοντας την ταξικότητα του γυναικείου ζητήματος, την ανάγκη αγώνα ενάντια στη διπλή καταπίεση της γυναίκας, στο πλευρό και ως κομμάτι του λαού και της εργατικής τάξης. Κεντρική θέση είχαν τα αντιπολεμικά συνθήματα. Από την  Επίσης. συνθήματα για τις εργατικές δολοφονίες στη Βιολάντα, αλλά και για τις γυναίκες της Παλαιστίνης, που συνεχίζουν να εμπνέουν με την πάλη τους. Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης καλούσε στην αντιπολεμική συγκέντρωση στις12 Μάρτη.

Προκλητική ήταν η επιλογή του «προοδευτικού» Δήμου Αθηναίων να διοργανώσει μαραθώνιο την ίδια μέρα και ώρα και ακριβώς πάνω στη διαδρομή που θα ακολουθούσε η διαδήλωση. Προκλητική ήταν και η παρουσία των ΜΑΤ, που είχαν σε στενό κλοιό την πορεία. 

 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΤΡΑ - ΣΤΕΚΙ ΑΝΑΣΤΡΟΦΑ: ΠΡΟΒΟΛΗ - ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

0

Προβολές στο Στέκι Ανάστροφα (Πουκεβίλ 2): Δευτέρα 9/3 στις 21:00

Ένα ιστορικό αφιέρωμα στις γυναίκες που συμμετείχαν στον αντιστασιακό αγώνα κατά τη διάρκεια της κατοχής. Αγωνίστριες του ΕΑΜ και της ΕΠΟΝ περιγράφουν τις εμπειρίες τους, αναδεικνύοντας τον ρόλο τους στην εθνική αντίσταση.

Η ανακοίνωση του στεκιού Ανάστροφα σε:

• Facebook
• Instagram

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΤΡΑ Στους δρόμους του Αγώνα η Γυναίκα θα κατακτήσει όσα δικαιούται. (ανταπόκριση από την σημερινή κινητοποίηση)

0

Με το "Γυναικείο Ζήτημα" να παραμένει ταξικό οργανώσεις τις Αριστεράς, γυναικείες ομάδες και φοιτητικοί σύλλογοι τίμησαν με διαδήλωση τους αγώνες των γυναικών για ισοτιμία και απελευθέρωση.

200 διαδηλωτές κατέβηκαν στο δρόμο πίσω από τα πανό των Φ.Σ. Μαθηματικού και Διοίκησης Επιχειρήσεων, Συνέλευση 8η Μάρτη, Ανοιχτή συνέλευση για την 8η Μάρτη, νΚΑ-ΚΑ, ΣΕΚ, ΚΚΕ(μ-λ), ΟΚΔΕ και Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Μεταναστών. 

Η μαζικότητα της κινητοποίησης προφανώς δεν ήταν ικανοποιητική. Δεν έλειψαν βεβαίως και οι απουσίες οργανώσεων τις Αριστεράς που επέλεξαν να μην διαδηλώσουν την 8η του Μάρτη. Το Εργατικό Κέντρο και η ΟΓΕ στην Πάτρα όχι μόνο δεν έκαναν κάποια αντίστοιχη κινητοποίηση ή εκδήλωση αλλά δεν μπήκαν καν στον κόπο να βγάλουν κάποια ανακοίνωση για την ημέρα.

Το ΚΚΕ(μ-λ) συμμετείχε με το δικό του πανό στην σημερινή κινητοποίηση αφήνοντας το ταξικό του στίγμα σε μια διαδήλωση που περίσσευαν τα απολίτικα φεμινιστικά συνθήματα. Παρά τις απουσίες και τις προβληματικές που μπορεί να προκύπτουν σε κινητοποιήσεις με τέτοια χαρακτηριστικά, η σημερινή διαδήλωση έσπασε την αστική μονοτονία που θέλει τις γυναίκες να "γιορτάζουν" με συρρικνωμένα δικαιώματα, μακριά από τους λαϊκούς αγώνες.

Στα πλαίσια της προβολής των αγώνων του γυναικείου κινήματος θα προβληθεί στο "Στέκι Ανάστροφα" ντοκιμαντέρ για την συμβολή των γυναικών στην ΕΑΜική Αντίσταση την Δευτέρα 9 Μάρτη στις 21:00.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ | Πλούσια συζήτηση στην εκδήλωση της Σφεντόνας ενόψει 8ης Μάρτη

0

 Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 6/3/26 η εκδήλωση του στεκιού νεολαίας Σφεντόνα στη Θεσσαλονίκη ενόψει της 8ης Μάρτη με θέμα: «Η γυναίκα στους εργατικούς αγώνες, στο χθες, στο σήμερα, στο αύριο».

Οι ομιλήτριες, Ελένη Σταθοπούλου και Αγγελική Χατζή ανέλυσαν πολλές πλευρές του γυναικείου ζητήματος φωτίζοντας την ταξική του διάσταση στο χθες και στο σήμερα. 

Η εισήγηση της Ελένης Σταθοπούλου παρουσίασε την κρίσιμη συμβολή της γυναίκας στην ταξική πάλη και στους αγώνες της εργατικής τάξης από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι σήμερα με επίκεντρο την Ελλάδα σε άμεση σύνδεση με την άνοδο και τις καμπές του κομμουνιστικού κινήματος στον κόσμο. Ανέλυσε ιδιαίτερα τα κοινωνικά αίτια της γυναικείας αφύπνισης με την είσοδό της στην καπιταλιστική παραγωγή και τόνισε τους λόγους για τους οποίους τα αστικά φεμινιστικά κινήματα δεν κάλυπταν τις ανάγκες της συντριπτικής πλειοψηφίας των γυναικών του λαού. 

Η εισήγηση της Αγγελικής Χατζή μίλησε για το σήμερα και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η διπλά καταπιεζόμενη γυναίκα στο σπίτι και στην εργασία, ιδιαίτερα με την ένταση της φτώχειας, των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των πολέμων. Παρουσίασε σύγχρονα στοιχεία για την ανισότητα που υφίσταται στις αμοιβές και στις συνθήκες δουλειάς, ενώ με αφορμή τις νεκρές εργάτριες στη Βιολάντα ανέδειξε το πώς τα αντιλαϊκά μέτρα, όπως η επαναφορά της νυχτερινής βάρδιας στη γυναικεία εργασία, αναιρούν κεκτημένα δικαιώματα στο όνομα δήθεν της ισότητας. Τέλος, ανέλυσε τις διεκδικήσεις εκείνες που μπορούν να ανοίξουν δρόμο για τη γυναικεία χειραφέτηση έξω από τη λογική της συνδιαλλαγής με το σύστημα.

Το ακροατήριο συμμετείχε με ενδιαφέρον και εμπλούτισε τη συζήτηση με ποικίλες πλευρές της γυναικείας εκμετάλλευσης και καταπίεσης στο σήμερα, δίνοντας τροφή για μελλοντικές συζητήσεις.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Αντίσταση στα Βόρεια: 8 Μάρτη Ημέρα Αγώνα!

0

 

Συγκέντρωση - διαδήλωση: Κυριακή 8 Μάρτη, 13:00, Άγαλμα Κολοκοτρώνη

Η θέση της γυναίκας σε έναν κόσμο που σκληραίνει

Ενόψει της 8ης Μάρτη επανέρχεται η συζήτηση για τη θέση της γυναίκας και τον αγώνα της για ισότιμη θέση και κοινωνική απελευθέρωση. Όσο όμως βαθαίνει η επίθεση του εκμεταλλευτικού συστήματος, τόσο περισσότερο υποχωρούν τα δικαιώματα και η θέση της. Η ταξική της θέση καθορίζει και το μέγεθος της πίεσης που δέχεται, τόσο στον εργασιακό χώρο όσο και στην κοινωνία συνολικά. Εργασιακές συνθήκες που θυμίζουν «μεσαίωνα», διεύρυνση της ανισότητας, υποβάθμιση της γυναίκας σε αντικείμενο και καλλιέργεια αντιλήψεων υποταγής και μοιρολατρίας συνθέτουν μια πραγματικότητα όπου η βία και ο διαχωρισμός ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες επιχειρούν να παρουσιαστούν ως κανονικότητα. Παράλληλα, η ενίσχυση σκοταδιστικών αντιλήψεων, η αμφισβήτηση δικαιωμάτων όπως η άμβλωση και η προσπάθεια επαναπροσδιορισμού του ρόλου της γυναίκας αποκλειστικά γύρω από τη μητρότητα και την οικογένεια αποκαλύπτουν μια συνολική οπισθοχώρηση.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πραγματικότητα της εργαζόμενης γυναίκας γίνεται ακόμη πιο σκληρή, όπως δείχνει και το εργοδοτικό έγκλημα των πέντε εργατριών στο εργοστάσιο «Βιολάντα». Οι γυναίκες αυτές δεν «θυσιάστηκαν» για τις οικογένειές τους, αλλά ήταν θύματα των συνθηκών εκμετάλλευσης, της αντεργατικής πολιτικής και της αδιαφορίας για την ασφάλεια στους χώρους εργασίας. Η νυχτερινή εργασία και οι δύσκολες συνθήκες δεν αποτελούν επιλογή, αλλά αναγκαστική πραγματικότητα για χιλιάδες εργαζόμενες. Ταυτόχρονα, η θέση της γυναίκας δεν δοκιμάζεται μόνο στον χώρο της εργασίας, αλλά και στην καθημερινή ζωή: στον δρόμο, απέναντι στη βία, την κακοποίηση και τον φόβο που εξακολουθούν να περιορίζουν την ελευθερία της.

Σε πολλές περιοχές του κόσμου οι γυναίκες βρίσκονται αντιμέτωπες με διαφορετικές μορφές καταπίεσης και συχνά βιώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο τις συνέπειες των πολέμων και των συγκρούσεων. Στο Ιράν γυναίκες βγαίνουν στον δρόμο και αγωνίζονται απέναντι στους περιορισμούς που επιβάλλονται στη ζωή και στα δικαιώματά τους, ενώ στη Γάζα οι γυναίκες βιώνουν τη φρίκη του πολέμου, τον ξεριζωμό και την απώλεια των οικογενειών τους. Χιλιάδες γυναίκες, και σε άλλα μέρη του κόσμου, αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς, κουβαλώντας την ευθύνη της επιβίωσης των παιδιών και των οικογενειών τους μέσα σε συνθήκες αβεβαιότητας και αποκλεισμού. Ταυτόχρονα, και στις χώρες της Δύσης η εκμετάλλευση, η ανισότητα και η βία συνεχίζουν να καθορίζουν τη ζωή εκατομμυρίων γυναικών, έστω και με διαφορετικές μορφές. Αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτα που μας χωρίζουν! Από τον χώρο δουλειάς μέχρι τον δρόμο και από τις κοινωνικές ανισότητες μέχρι τις πολεμικές συγκρούσεις, οι γυναίκες βρίσκονται συχνά στην πρώτη γραμμή των συνεπειών ενός κόσμου που γεννά εκμετάλλευση και βαρβαρότητα. 

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η απάντηση βρίσκεται στη συλλογική οργάνωση και στον αγώνα: στην υπεράσπιση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, στη διεκδίκηση ίσων όρων δουλειάς και ζωής και στη μαζική συμμετοχή στους αγώνες που μπορούν να αμφισβητήσουν την εκμετάλλευση και την καταπίεση. Η 8η Μάρτη δεν είναι απλώς μια ημέρα συμβολισμού, αλλά μια υπενθύμιση ότι η ισότητα και η χειραφέτηση των γυναικών κατακτούνται μέσα από συλλογικούς αγώνες και συνεχή διεκδίκηση.

Αντίσταση στα Βόρεια 

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Δρόμοι Αντίστασης στα Νότια: 8 Μάρτη διαδηλώνουμε μαζικά!

0

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΠΕΙΡΑΙΑ: 8 Μάρτη: διαδηλώνουμε κόντρα στο σύστημα που μας κλέβει δικαιώματα, γεννά τη βαρβαρότητα και σπέρνει πολέμους. Όλες και όλοι την Κυριακή 8 Μάρτη, 13:00, στο Άγαλμα Κολοκοτρώνη, Αθήνα

0

Με αφετηρία τους αγώνες των εργατριών στην κλωστοϋφαντουργία της Νέας Υόρκης το 1857, που διεκδίκησαν ανθρώπινες συνθήκες εργασίας, ίσα δικαιώματα, ίσο μεροκάματο και λιγότερες ώρες δουλειάς, η 8η Μάρτη, παγκόσμια μέρα της γυναίκας, δεν είναι μέρα γιορτής αλλά σύμβολο αγώνα. Είναι μέρα να αναδείξουμε την ανάγκη για συλλογική δράση μέσα από τους εργατικούς λαϊκούς αγώνες, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία, στις γειτονιές, για να ανατρέψουμε την αντιλαϊκή επίθεση που βιώνουμε.

Στον καπιταλισμό η γυναίκα υφίσταται διπλή καταπίεση, στη δουλειά ως εργαζόμενη και στο σπίτι λόγω του φύλου της. Αντιμετωπίζεται ως φτηνό, ευέλικτο εργατικό δυναμικό και ταυτόχρονα ως υποκείμενο πολλαπλής καταπίεσης μέσα στην οικογένεια και την κοινωνία.

Μέσα στις συνθήκες αυτές που διαμορφώνονται από την επίθεση του συστήματος στα δικαιώματα του λαού, που γεννούν τη βία και την εγκληματικότητα, οι γυναίκες έχουν την πρωτιά λόγω της διπλής αυτής εκμετάλλευσης. Η ταξική βία, προϊόν των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, οξύνει και την έμφυλη βία, προϊόν των πατριαρχικών καταλοίπων, που ο καπιταλισμός κληρονόμησε και ενσωμάτωσε στην λειτουργία του.

Οι καθημερινές μορφές βίας, αδικίας και ταξικών ανισοτήτων επιδεινώνονται από την καπιταλιστική κρίση και την ένταση της φασιστικοποίησης της δημόσιας και πολιτικής ζωής. Οι σκοταδιστικές ιδέες που αναδύονται από τον βούρκο του συντηρητισμού και της θρησκοληψίας, προέρχονται από τα σπλάχνα του συστήματος που σαπίζει και θέλει να μας γυρίσει στον μεσαίωνα. Ενδεικτικά, οι αμβλώσεις περιορίζονται ή απαγορεύονται ακόμη και σε «αναπτυγμένες» χώρες, όπως συνέβη στην Πολωνία και στις ΗΠΑ. Ενώ στη χώρα μας, πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι σε δημόσια 46 νοσοκομεία αρνούνται να κάνουν άμβλωση, την ίδια στιγμή που γυναίκα και παιδίατρος, η κ. Καρυστιανού, έθετε τις αμβλώσεις σε «δημόσια διαβούλευση».

Το κεφάλαιο για να παράξει κέρδος στους χώρους δουλειάς δεν χρειάζεται μόνο τον μόχθο μας. Μας αντιμετωπίζει σαν εξαρτήματα της καπιταλιστικής μηχανής κέρδους «και ο γιός μας το ανταλλακτικό», έτοιμος να χρησιμοποιηθεί σαν ανταλλακτικό είτε στην παραγωγή ή και στα πεδία των μαχών. Όπου έχει ανάγκη το σύστημα της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης, των πολέμων.

Όσο ζοφερή και αν είναι η πραγματικότητα που ζούμε, η ελπίδα και η προοπτική βρίσκεται στη λαϊκή πάλη.

Στην ιστορία της ανθρωπότητας υπήρξε η στιγμή που οι κατατρεγμένοι σήκωσαν το ανάστημά τους και γκρέμισαν ό,τι τους στερούσε τη ζωή οικοδομώντας τη νέα κοινωνία. Μια κοινωνία που η γυναίκα ήταν ισότιμη, συνοδοιπόρος και συντρόφισσα, στους αγώνες για ελευθερία και αξιοπρεπή ζωή με δικαιώματα. Αυτές οι κατακτήσεις, παρά την συκοφάντηση από το σύστημα, συνεχίζουν να αποτελούν πηγή έμπνευσης και φωτεινό σηματοδότη για την πάλη των λαών, των εργατριών, των γυναικών!

Φέτος ο δήμος Αθηναίων αποφάσισε να σβήσει την ημέρα αγώνα και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών με την πραγματοποίηση του 14ου ημιμαραθώνιου την Κυριακή 8 Μάρτη. Δεν θα τους περάσει!

Συνεχίζουμε να παλεύουμε, να απεργούμε, να διαδηλώνουμε:

· Γιατί με αγώνες τιμάμε τις 5 νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο Βιολάντα, όπως και τους εκατοντάδες νεκρούς και σακατεμένους της ανάπτυξής τους

· Για τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας, την κακοποίηση και τις δολοφονίες γυναικών

· Για μόνιμη, σταθερή δουλειά, αξιοπρεπείς μισθούς και συντάξεις, ασφάλιση και περίθαλψη, για συνδικαλιστικές ελευθερίες, ενάντια στους αντεργατικούς νόμους

· Ενάντια στον πόλεμο, γιατί οι ζωές των απλών ανθρώπων έχουν αξία, για να μη γίνουν οι γιοί κι οι κόρες μας κρέας για τα κανόνια τους

· Για τις μαθήτριες στο Ιράν και τις γυναίκες στην Παλαιστίνη που δολοφόνησαν ΗΠΑ/Ισραήλ

· Για τη μετανάστρια που ξεριζώνεται από την πατρίδα της και κάνει όνειρα για μια καλύτερη ζωή

· Για την αγωνίστρια που παλεύει στην πρώτη γραμμή των λαϊκών αγώνων

· Για τη χειραφέτηση και την ισοτιμία, επειδή «στη γυναίκα ανήκει το μισό του ουρανού»

Λαϊκή Αντίσταση Πειραιά

https://laikiantistasipeiraia.blogspot.com 

 

07/03/2026

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΕΡΚΥΡΑ | 8η Μάρτη: Μέρα της Γυναίκας, μέρα αγώνα για ζωή και δικαιώματα

0

Η όγδοη Μάρτη δεν είναι μέρα για να ανακατεύουμε κοκτέιλ (international bar lady competition) και να τρέχουμε ανέμελες στους δρόμους της Κέρκυρας (γυναικείος αγώνας δρόμου της Χ.Ε.Ν.). Είναι η μέρα που οι εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας στην Αγία Πετρούπολη το 1917 απήργησαν, απαιτώντας το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου με σύνθημα “ψωμί και ειρήνη” και σηματοδοτώντας την έναρξη της σοβιετικής επανάστασης.

Σήμερα μιλάμε για: 

• Τις πέντε γυναίκες που άδικα θυσιάστηκαν στον βωμό του κέρδους στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα. Εργάζονταν εκεί στη νυχτερινή βάρδια προκειμένου να είναι με τις οικογένειές τους τα πρωινά, προσπαθώντας να εξισορροπήσουν δουλειά και σπίτι. Η δολοφονία τους δε δείχνει τίποτα άλλο παρά την άγρια εκμετάλλευση που υφίστανται οι εργαζόμενες γυναίκες. 
• Τις 165 Ιρανές μαθήτριες που δολοφονήθηκαν στο δημοτικό τους σχολείο από τις αεροπορικές επιθέσεις Η.Π.Α. και Ισραήλ. Σε κάθε πόλεμο η γυναίκα αποτελεί στόχο προσπαθώντας να σώσει παιδιά και γέρους, αντιμέτωπη ταυτόχρονα με βιασμούς, πείνα, προσφυγιά και θάνατο. 
• Την Παλαιστίνια γυναίκα που προσπαθεί να επιβιώσει αυτή και τα παιδιά της στα ερείπια της αποκλεισμένης Γάζας χωρίς νερό, τροφή και φάρμακα. 
• Την Ουκρανή που βιώνει τον πόλεμο για τον πέμπτο χρόνο τώρα, όντας θύμα των ιμπεριαλιστικών αντιπαραθέσεων, από τη μία οι ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, από την άλλη Ρωσία.

Στη χώρα μας, μία στις πέντε ανθρωποκτονίες είναι γυναικοκτονία περίπου την τελευταία δεκαετία σύμφωνα με επίσημες στατιστικές. Σεξιστικές συμπεριφορές έχουν κανονικοποιηθεί σε τέτοιο σημείο, που μισογυνιστικές προσβολές εκτοξεύονται καθημερινά ακόμα και στις συνεδριάσεις της Βουλής. Βάλλονται όλα τα δικαιώματα της γυναίκας, ακόμα και το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματός της με την άρνηση δεκάδων δημόσιων νοσοκομείων να διενεργούν αμβλώσεις. Όσο αυξάνεται η οικονομική ανέχεια, όσο ανέρχεται η φασιστική ιδεολογία τόσο θα εντείνονται τα ακραία φαινόμενα σεξισμού, δολοφονιών και κακοποιήσεων.

Η γυναίκα έχει να παλέψει σε πολλά μέτωπα για να βελτιώσει τους όρους διαβίωσής της, για ψωμί, ειρήνη και ελευθερίες. Πρέπει και μπορεί να αγωνιστεί ενάντια στην εργασιακή εκμετάλλευση, ενάντια στα πολεμικά μέτωπα που ολοένα και ανοίγουν, στη στέρηση του δικαιώματός της να καθορίζει η ίδια τη μοίρα της. Οι γυναίκες είναι το μισό της νεολαίας, το μισό του πληθυσμού, το μισό του λαού, το μισό των εργαζομένων. Στο πλαίσιο των αγώνων που πρέπει να γίνουν άμεσα, το φεμινιστικό κίνημα θα δώσει τις μάχες στο πλευρό των λαών και του προλεταριάτου για να κερδίσει ισότητα και χειραφέτηση.

Η 8Η ΜΑΡΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ, ΕΙΝΑΙ ΗΜΕΡΑ ΠΑΛΗΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ

Κυριακή 08/03 κάλεσμα σε συγκέντρωση στην Ανουντσιάτα στις 17:00 για τη μέρα της γυναίκας

Πρωτοβουλία Αγώνα και Αλληλεγγύης

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

γυναίκες του ΚΚΕ(μ-λ) | 8η Μάρτη: Οι γυναίκες του λαού αντιστεκόμαστε στην ανισοτιμία - Διεκδικούμε τη χειραφέτησή μας Με τον λαό και τη νεολαία παλεύουμε ενάντια στον πόλεμο, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα

0

Η 8η Μάρτη θα μας θυμίζει πάντα τις εργάτριες της Νέας Υόρκης που δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια απεργιακής διαδήλωσης στις 8 Μάρτη 1857. Καθιερώθηκε ως ημέρα αφιερωμένη στον αγώνα της γυναίκας για ισοτιμία και χειραφέτηση, για ίσα δικαιώματα στη δουλειά και στη ζωή.

Την φετινή 8η Μάρτη διαδηλώνουμε έχοντας στο μυαλό μας:

· Τις 165 Ιρανές μαθήτριες που δολοφονήθηκαν όταν χτυπήθηκε με πύραυλο το σχολείο θηλέων που φοιτούσαν. Οι ΗΠΑ δεν νοιάζονται για τα δικαιώματα των γυναικών του Ιράν. Για όλους τους ιμπεριαλιστές η γυναίκα είναι στόχος. Σε κάθε πόλεμο θρηνεί τους νεκρούς της, αγωνίζεται να σώσει τα παιδιά και τους γέροντες, αντιμέτωπη με την πείνα, τους βιασμούς, την προσφυγιά και τον θάνατο. Η γυναίκα του ΕΑΜ που πολέμησε, η Παλαιστίνια που αντιστέκεται στη Γάζα, μας εμπνέουν και μας δείχνουν τον δρόμο.

· Τις 5 εργάτριες που κάηκαν στο εργοστάσιο της Βιολάντα. Δούλευαν πάντα νύχτα χωρίς καμιά ασφάλεια για να φροντίζουν την ημέρα την οικογένειά τους. Η δολοφονία τους δείχνει πώς η γυναίκα, το μισό της εργατικής τάξης, υπόκειται σε άγρια ταξική εκμετάλλευση με κόστος ακόμα και τη ζωή της.

· Τις εργαζόμενες μητέρες. Η ανυπαρξία βρεφικών και παιδικών σταθμών, οι ώρες εργασίας που αυξάνονται, η κατάργηση επιδομάτων, αδειών και άλλων κατακτήσεων καταλήγει στο δίλλημα «μητρότητα ή εργασία».

· Τις νέες γυναίκες. Εργάζονται ατέλειωτες ώρες σε δουλειές ανασφαλείς κι ελαστικές, πάντα με χειρότερους όρους από τους άντρες συναδέλφους τους, απολύονται πρώτες.

· Τις γυναίκες που δολοφονήθηκαν ή κακοποιήθηκαν. Όσο αυξάνεται η βία του συστήματος και η εξαθλίωση των ανθρώπων αυξάνεται η βία κατά των γυναικών.

· Την οργή για την προπαγάνδα κατά των αμβλώσεων και τον σκοταδισμό που περικυκλώνει τις γυναίκες. Θέλουν ακόμη πιο επιτακτικά να απαγορεύσουν τις αμβλώσεις για να εξασφαλίσουν νέο αίμα για τα κανόνια των πολέμων τους και εμποδίζουν τη δωρεάν και ασφαλή άμβλωση στα δημόσια νοσοκομεία.

Η γυναίκα έχει να παλέψει σε πολλά μέτωπα για να ξεφύγει από τη διπλή καταπίεσή της, για να κερδίσει τη χειραφέτησή της. Απέναντι της έχει έναν εχθρό, το σύστημα και τους μηχανισμούς του. Η επίθεση του συστήματος στα δικαιώματα και στις κατακτήσεις του λαού και της νεολαίας βαθαίνει την ανισοτιμία της και επηρεάζει όλες τις πλευρές της ζωής της. Είναι το μισό του λαού που γονατίζει από τη φτώχεια. Είναι το μισό των εργαζόμενων που δουλεύουν σε συνθήκες γαλέρας. Είναι το μισό της νεολαίας που την τρομοκρατούν καθημερινά και την προορίζουν να γίνει κρέας στα κανόνια. Ο τελευταίος νόμος για τον στρατό, στο όνομα της ισότητας, προβλέπει στρατολόγηση γυναικών. Την ισότητα δεν θα τη δώσει το σύστημα. Θα την κερδίσει η γυναίκα μέσα από τους αγώνες. Η συνεπής συμμετοχή στο κίνημα είναι η πρώτη ρήξη με ρόλους που την κρατάνε πίσω.

Η φετινή 8η Μάρτη τιμάται σε συνθήκες προετοιμασίας του 3ου παγκόσμιου πόλεμου. ΗΠΑ και Ισραήλ βομβαρδίζουν το Ιράν. Στην Ουκρανία ο πόλεμος μαίνεται. Οι ιμπεριαλιστές μοιράζουν ξανά τον πλανήτη με το αίμα των λαών και απειλούν την ανθρωπότητα με πυρηνικό ολοκαύτωμα. Η γυναίκα δεν μπορεί και δεν θα μείνει άφωνη και άπραγη παρακολουθώντας τους λαούς να σφαγιάζονται. Δεν θα περιμένει να έρθει η σειρά της. Μέσα στους λαϊκούς αγώνες που πρέπει να ξεδιπλωθούν άμεσα, θα παλέψει ενάντια στον πόλεμο, για δουλειά και ζωή με δικαιώματα, για ισοτιμία και χειραφέτηση, χωρίς εκπτώσεις στις διεκδικήσεις της, θα κερδίσει τη ζωή που της αξίζει.

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΑΘΗΝΑ | Όσο βαθαίνει η επίθεση, η θέση της γυναίκας υποχωρεί - Εκδήλωση (7/3) και συγκέντρωση (8/3)

0

Όσο βαθαίνει η επίθεση, η θέση της γυναίκας υποχωρεί

Ενόψει της 8^ης Μάρτη, ξανασυζητάμε για τη θέση της γυναίκας και τη διαδρομή που έχει διανύσει για τη διεκδίκηση όχι μόνο της ισότιμης θέσης της στην κοινωνία, αλλά και της κοινωνικής της απελευθέρωσης. Και κάθε φορά διαπιστώνουμε ότι όσο η επίθεση του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος βαθαίνει τόσο περισσότερο η θέση της γυναίκας υποχωρεί.

Η ταξική της θέση είναι αυτή που προσδιορίζει και το μέγεθος της επίθεσης που δέχεται. Και αν η μία πλευρά της εξίσωσης είναι ο εργασιακός μεσαίωνας που της έχει επιβληθεί, η άλλη αφορά τον κοινωνικό μεσαίωνα στον οποίο επιδιώκουν να τη βυθίσουν. Το σύστημα εργάζεται πυρετωδώς στην κατεύθυνση της διεύρυνσης της ανισοτιμίας της γυναίκας, του υποβιβασμού της στη θέση του αντικειμένου, του εμποτισμού στο dna των γυναικών τής υποταγής και της μοιρολατρίας. Θέλει να διευρύνει τη διαίρεση ανδρών και γυναικών μέσα στην κοινωνία, να επαναπροσδιορίσει τους ρόλους, να εμπεδώσει τη βία σαν μια κανονικότητα.

Το βάθεμα της φασιστικοποίησης έχει σοβαρή επίπτωση. Τα φαινόμενα εκφοβισμού, ακραίας βίας κατά των γυναικών, οι συχνές δολοφονίες είναι αποτελέσματα της βίας του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος που διαμορφώνει μια κοινωνία βαρβαρότητας. Στην κορυφή της πυραμίδας αυτού του συστήματος βρίσκονται μαζεμένη όλη η μπόχα και η σαπίλα, που μόνο ένα δείγμα της αποκαλύφθηκε από την περίπτωση του Έπστιν. Αποδεικνύοντας ότι δεν αποτελεί παραφωνία, αλλά τον κανόνα. Που υπογραμμίζει την απάνθρωπη φύση αυτού του συστήματος.

Σκοταδιστικές αντιλήψεις ξαναβγαίνουν με ταχύτητα στο προσκήνιο. Η συζήτηση για τις αμβλώσεις δεν αποτελεί μια ιδιαιτερότητα των ακροδεξιών τύπου Νατσιού και Καρυστιανού, αλλά έχει επεκταθεί με πολύ σοβαρές συνέπειες στο δικαίωμα των γυναικών να έχουν πρόσβαση στην ασφαλή διακοπή κύησης. Η πρόσφατη έρευνα για τα 46 νοσοκομεία που αρνούνται τη διεξαγωγή αμβλώσεων προβάλλοντας ηθικούς λόγους καταδεικνύει τη σοβαρή υποχώρηση που έχει υπάρξει. Η τεκνοποίηση επαναπροσδιορίζεται ως ιερός σκοπός της γυναικείας ύπαρξης και η ανατροφή των παιδιών ως ιερή υποχρέωση.

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, προβάλλεται ως διέξοδος στην εργασιακή εκμετάλλευση των γυναικών η επιστροφή στο σπίτι και στη συζυγική φροντίδα. Καλύτερα να υποταχτούμε στον άντρα μας παρά να μας ξεζουμίζει το αφεντικό, είναι το νέο μότο της ακροδεξιάς ρητορείας. Τα δεσμά είναι επομένως δεδομένα, οπότε με λίγη καλή διάθεση ας διαλέξουν οι γυναίκες αυτά που φαντάζουν πιο λαμπερά!

Οι γυναίκες πρέπει να αναμετρηθούν με τον οργανωμένο αντίπαλο και με όλες τις ιδεοληψίες που προσπαθεί να σπείρει. Και θα απαντήσουν με συλλογικό και οργανωμένο τρόπο. Υπερασπιζόμενες τη θέση τους στην εργασία, την προστασία της μητρότητας, τη χειραφέτησή τους. Μην επιτρέποντας να ορίζει κανείς το κορμί τους, τη βία και την υποταγή σε σκοταδιστικές αντιλήψεις. Και θα βρεθούν στο δρόμο της πάλης την 8^η Μάρτη, αλλά και κάθε μέρα.

Οι 5 νεκρές εργάτριες της Βιολάντα δεν «θυσιάστηκαν» για τα παιδιά τους. Τις σκότωσε η εργοδοσία και το κράτος

Είναι πραγματικά προκλητικές οι «δακρύβρεχτες» αναλύσεις που εστιάζουν στο ότι οι 5 νεκρές εργάτριες της «Βιολάντα» δούλευαν νύχτα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Είναι πραγματικά εξοργιστικό να εμφανίζεται ότι αυτές οι γυναίκες είχαν, λίγο ώς πολύ, επιλέξει να εργάζονται στη νυχτερινή βάρδια και μάλιστα κάτω από αυτές τις επικίνδυνες συνθήκες. Η νυχτερινή βάρδια στο εργοστάσιο της «Βιολάντα» θα υπήρχε είτε αυτές οι γυναίκες δούλευαν εκεί είτε όχι γιατί πολύ απλά αυτό απαιτούσε η αδιάλειπτη λειτουργία της επιχείρησης και των κερδών του αφεντικού και κάποιοι εργαζόμενοι θα ήταν αναγκασμένοι να τη στελεχώσουν είτε ήθελαν είτε όχι.

Κανένας εργαζόμενος δεν διαλέγει να δουλεύει νύχτα αν μπορεί να κάνει αλλιώς. Οι εργάτες έδωσαν αγώνες για 8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ελεύθερο χρόνο. Οι γυναίκες αυτές, όπως και χιλιάδες άλλες, δουλεύουν ακόμα και τη νύχτα για να ζήσουν και δεν έχουν άλλη επιλογή. Τους την έχει στερήσει η αντιλαϊκή πολιτική που λιθαράκι λιθαράκι καταργεί κατακτήσεις και αφαιρεί από την εργαζόμενη γυναίκα δικαιώματα. Τους την έχει στερήσει η αντιλαϊκή πολιτική που φορτώνει στην εργαζόμενη μητέρα τη φροντίδα της οικογένειας, των παιδιών, των ασθενών και των ηλικιωμένων, αναγκάζοντάς την να αποσύρεται από την αγορά εργασίας για να επανέλθει αργότερα, βρίσκοντας μια ακόμα χειρότερη κατάσταση με την επίθεση να προχωρά αμείωτη. Τους την έχει στερήσει, εν τέλει, η αντεργατική νομοθεσία που οπλίζει την εργοδοσία με την άνεση να θεωρεί τους εργαζόμενους αναλώσιμους και να αδιαφορεί για την ουσιαστική ασφάλεια στους χώρους δουλειάς.

Πόσο ελεύθερος, τελικά, είναι ο εργαζόμενος να «επιλέξει» τη βάρδια και το ωράριό του, πόσο μάλλον τον μισθό του, ειδικά όταν ανήκει και στα πιο ευάλωτα κομμάτια της εργατικής τάξης, όπως οι γυναίκες; Πόσο ελεύθερη είναι μια γυναίκα, θύμα διπλής καταπίεσης, να «επιλέξει» την εργασία της όταν το πρώτο που τη ρωτάει το αφεντικό πριν την προσλάβει είναι αν πρόκειται να κάνει παιδιά; Πόσο «συναινεί», τελικά, ο εργαζόμενος στο 13ωρο, την υποχρεωτικά απλήρωτη υπερωρία, τα ελαστικά ωράρια, όταν πιέζεται από την εργοδοσία, την ακρίβεια και τους χαμηλούς μισθούς;

Είναι υπόθεση του εργατικού κινήματος να υπερασπιστεί τους εργαζόμενους και να απαντήσει στην αντεργατική επίθεση που μετρά πάνω από 200 νεκρούς εργάτες σε ένα χρόνο, που χτυπάει τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίες. Είναι ευθύνη των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών που αφήσαν ένα ένα όλα αυτά τα μέτρα να περάσουν για να φτάσουμε σήμερα να θρηνούμε άλλες 5 νεκρές εργάτριες και να χειροκροτείται το αφεντικό για τη «γενναιοδωρία» του.

 Ημιμαραθώνιος την Κυριακή 8 Μάρτη. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμά μας να διαδηλώσουμε.

Η φετινή απόφαση του Δήμου Αθηναίων, σε συνεργασία με τον ΣΕΓΑΣ, να πραγματοποιηθεί ο 14^ος ημιμαραθώνιος την Κυριακή 8 Μάρτη, ημέρα αγώνα και υπεράσπισης των δικαιωμάτων των γυναικών, αποτελεί κακό προηγούμενο σε μια κατεύθυνση υπονόμευσης των κινητοποιήσεων που κάθε χρόνο γίνονται αυτή τη μέρα.

Η επιλογή της ημέρας δεν είναι τυχαία και σίγουρα θα μπορούσε να επιλεγεί μια οποιαδήποτε άλλη Κυριακή. Είναι προκλητικό να κλείνει όλο το κέντρο της Αθήνας την ημέρα που οι γυναίκες διαδηλώνουν και καταγγέλλουν την καταπίεση, την άνιση αντιμετώπιση και τα εγκλήματα του συστήματος εις βάρος τους. Το εργοδοτικό έγκλημα στο εργοστάσιο Βιολάντα, με τις 5 νεκρές εργάτριες, κάνει τη φετινή 8^η Μάρτη ακόμα πιο επίκαιρη και την ανάγκη αγωνιστικής απάντησης ακόμα πιο επιτακτική. Το κάλεσμα, από τους διοργανωτές, για συμμετοχή των γυναικών στον ημιμαραθώνιο κάνει τη στάση της δημοτικής αρχής ακόμα πιο προκλητική.

Η επιλογή κάποιων δυνάμεων να έρθουν σε «συνεννόηση» με το Δημοτικό Συμβούλιο προκειμένου να εξασφαλίσουν την έγκρισή του για τη δική τους συγκέντρωση λειτουργεί υπονομευτικά για την 8^η Μάρτη, γιατί αφήνει αναπάντητη την προκλητική στάση του Δήμου. Ίσως να το καταλάβουν σε μια επόμενη φάση που οι συσχετισμοί μέσα στο δημοτικό συμβούλιο δεν θα αφήνουν περιθώρια για τέτοιες «συνεννοήσεις».

Διεκδικούμε το μισό του ουρανού

Εκδήλωση - Συζήτηση: Σάββατο 7 Μάρτη, 6:00 μ.μ., Βιβλιοπωλείο «Εκτός των Τειχών»

Γυναίκες του ΚΚΕ(μ-λ)

Άνιση μεταχείριση στη δουλειά. Λιγότερη αμοιβή από αυτή των ανδρών. Περισσότερες νεκρές και σακατεμένες εργάτριες και εργαζόμενες. Αυξημένα ποσοστά ανεργίας, ανασφάλιστης εργασίας, ημιαπασχόλησης και ελαστικών ωραρίων εργασίας.

Περιορισμός του δικαιώματος στην άμβλωση. Απολύσεις εγκύων. Κατάργηση κοινωνικών δικαιωμάτων για το μεγάλωμα των παιδιών.

Καταπίεση στο σπίτι για συζύγους, κόρες και μητέρες. Αύξηση των βιασμών, κακοποιήσεων και δολοφονιών εις βάρος των γυναικών.

Φασιστικοποίηση, σκοταδισμός, καταπάτηση των ελευθεριών μας.

Πολεμάμε την ανισοτιμία, αντιστεκόμαστε στη διπλή καταπίεση στη δουλειά και το σπίτι.

Σπάμε τη σιωπή! Οργανώνουμε την πάλη μας! Απαντάμε συλλογικά!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΠΑΤΡΑ | ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 8η ΜΑΡΤΗ

0

 

Στην πάλη μέσα από το λαό λύνεται το γυναικείο ζήτημα, κατακτά η γυναίκα το μισό του ουρανού!

ΟΛΟΙ - ΕΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 8η ΜΑΡΤΗ στην πλ. ΓΕΩΡΓΙΟΥ στις 12μ.μ

Το ΚΚΕ(μ-λ) καλεί τον λαό και τη νεολαία της πόλης στη διαδήλωση για την 8η Μάρτη, μία μέρα ορόσημο για την πάλη των εργαζόμενων γυναικών.

Από την απεργία στην κλωστοϋφαντουργία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, μέχρι σήμερα, ο πυρήνας της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης είναι ο ίδιος: το αδηφάγο καπιταλιστικό σύστημα που αφαιμάζει τις εργαζόμενες, τους επιβάλλει διπλή καταπίεση σε σπίτι και δουλειά.

Σήμερα που το αίμα από τη δολοφονία των 5 εργατριών στη Βιολάντα είναι ακόμα νωπό, που ανοίγουν οι συζητήσεις στις ΗΠΑ για την απαγόρευση της άμβλωσης και την εξίσωση της με ανθρωποκτονία, που η δολοφονία των 168 μαθητριών στο Ιράν απο τη... Δύση των δικαιωμάτων και του ανθρωπισμού αποκαλύπτει το πόσο "αγωνιούν" για τα δικαιώματα των γυναικών,  ο σκοταδισμός και η φασιστικοποίηση, είναι ο κανόνας για το απάνθρωπο αυτό σύστημα. Η επιστροφή για τη γυναίκα στον εργασιακό αλλά και τον κοινωνικό μεσαίωνα είναι ο,τι επιφυλάσσει το σύστημα για την εργάτρια, την εργαζόμενη, τη φοιτήτρια.

Μέσα από την συμμετοχή στην ταξική πάλη, στον αγώνα και την αναμέτρηση με το σύστημα της εκμετάλλευσης και του πολέμου, η γυναίκα κατακτά τα δικαιώματά της!

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Συγκέντρωση για την 8η Μάρτη

0

Στους αγώνες λαού και νεολαίας κατακτά η γυναίκα το μισό του ουρανού!

Συγκέντρωση, Κυριακή 8 Μάρτη, 12:00 στην κεντρική πλατεία

Καθώς η βαρβαρότητα επελαύνει, ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών απειλεί όλη την ανθρωπότητα και το σύστημα της εκμετάλλευσης ξετυλίγει και βαθαίνει την επίθεση του, η θέση της γυναίκας χειροτερεύει.

Τα εργασιακά και κοινωνικά δικαιώματα και οι κατακτήσεις που κέρδισαν οι γυναίκες με τους αγώνες τους τίθενται στο στόχαστρο, η "μάνα-γυναίκα-εργάτρια" της βραδινής βάρδιας, δολοφονείται (στη Βιολάντα και κάθε μέρα) θυσία στο βωμό μιας διπλής καταπίεσης.

Το κεφάλαιο θέλει τις εργάτριες (όπως και τους εργάτες) σαν "αναλώσιμο υλικό", ο ιμπεριαλισμός θέλει τις μάνες σαν "μηχανές παραγωγής" στρατιωτών που θα γυρίσουν καλυμμένοι με τη σημαία, και συνολικά το σύστημα απλώνει τη βία, τον σκοταδισμό, τη φασιστικοποίηση πάνω από τις ζωές των γυναικών.

Οι γυναίκες εργαζόμενες στο παρελθόν μπήκαν στην ταξική πάλη, έδωσαν μάχες ενάντια στο καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα που γεννά την ανισοτιμία, την διπλή εκμετάλλευση στην δουλειά και το σπίτι, τα εργοδοτικά εγκλήματα και τους πολέμους, κέρδισαν εργατικά και κοινωνικά δικαιώματα.

Αυτός είναι και σήμερα ο δρόμος για να μπει φραγμός στα οπισθοδρομικά και επικίνδυνα σχέδια του συστήματος. Ο δρόμος της οργάνωσης, της αντίστασης και της πάλης.

ΚΚΕ(μ-λ)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

Από τη συγκέντρωση για τη δολοφονία της 31χρονης στα Σεπόλια από τον σύντροφό της, Τρίτη 3/3/2026 (βίντεο, προκήρυξη)

0

 

Συγκέντρωση καταγγελίας της δολοφονίας της 31χρονης στα Σεπόλια από τον σύντροφό της,  πραγματοποιήθηκες την Τρίτη 3/3/2026 στα Σεπόλια. Συμμετείχαν γυναικείες οργανώσεις, συλλογικότητες γειτονιάς, πολιτικά σχήματα και οργανώσεις.

Στη συγκέντρωση συμμετείχε το ΚΚΕ(μ-λ) που παρέμβηκε με συνθήματα, προκήρυξη.

Η τοποθέτηση του ΚΚΕ(μ-λ) στη συγκέντρωση

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ

Μία 31χρονη στα Σεπόλια, 5 εργάτριες στη Βιολάντα, 165 μαθήτριες στο Ιράν…

Ατέλειωτοι οι φόνοι γυναικών – Με την πάλη μας θα βάλουμε φραγμό

Άλλη μια γυναίκα προστέθηκε στη μακριά λίστα των δολοφονημένων γυναικών από τους συντόφους τους. Η 31χρονη που βρέθηκε νεκρή στις σκάλες του σπιτιού της, στα Σεπόλια, δεν έπεσε από εκεί, όπως ισχυρίστηκε ο σύντροφός της. Οι μώλωπες πάνω στο κορμί της ήταν από ξυλοδαρμό. Δεν ήταν έγκυος. Η κοιλιά της ήταν πρησμένη γιατί έπασχε από κύρωση του ύπατος. Ήταν πολύ εύκολο να πεθάνει. Κι αυτό το ήξερε ο σύντροφός της όταν της φώναζε καθώς τη χτυπούσε «ψόφα σαν σκυλί». Δεν την αντιμετώπιζε σαν άνθρωπο. Αλλά δεν διέκοψε τη σχέση τους, τη σκότωσε!

Έτσι λειτουργούν οι άντρες που δολοφονούν ή κακοποιούν τις συντρόφισσές τους. Τις θεωρούν ιδιοκτησία τους. Γιατί εδώ και χιλιάδες χρόνια, άντρες και γυναίκες διαπαιδαγωγούμαστε με την αντίληψη πως η ανισοτιμία της γυναίκας οφείλεται στις διαφορές των δύο φύλων, πως είναι φυσικό φαινόμενο. Πως η γυναίκα είναι το «ασθενές φύλο» και ο άντρας το ισχυρό. Πως η γυναίκα δεν είναι αυτεξούσια. Πως πρέπει να ανήκει σε κάποιον. Πως πρέπει να υποτάσσεται στον άντρα.

Στις μέρες μας, που το σύστημα επιτίθεται στα δικαιώματα και τις ελευθερίες του λαού και τον βυθίζει στην φτώχεια, διαλύονται οι ανθρώπινες σχέσεις και αλλοτριώνονται οι άνθρωποι, κάποιοι άντρες ποτισμένοι με τις προκαταλήψεις κατά των γυναικών, αναπαράγουν τη βία του συστήματος. Γίνονται δολοφόνοι και κακοποιητές γυναικών. Οι δολοφονίες και βία κατά των γυναικών αυξάνονται όσο αυξάνεται η βία του συστήματος. Το σύστημα γεννά τους δολοφόνους.

Η βία του συστήματος κατά των γυναικών δεν εκδηλώνεται μόνο μέσα στην οικογένεια και στις διαπροσωπικές σχέσεις, αλλά παντού. Καθημερινές οι δολοφονίες γυναικών στους χώρους δουλειά και τους πολέμους. Χιλιάδες τα θύματα του καπιταλισμού και του ιμπεριαλισμού.

Οι 5 εργάτριες που κάηκαν ζωντανές στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα, δολοφονήθηκαν στη δουλειάς τους από την εργοδοσία. Η συγκάλυψη των δολοφόνων από τους μηχανισμούς του συστήματος θεωρείται δεδομένη. Η δολοφονία τους αποκάλυψε τις σκληρές συνθήκες δουλειά και ζωής των γυναικών της εργατικής τάξης και την τρομοκρατία στο χώρο δουλειάς. Οι 165 μαθήτριες στο Ιράν που εξοντώθηκαν από τον πύραυλο που χτύπησε το σχολείο θηλέων που φοιτούσαν. Ο χτύπημα ήταν συμβολικό και καθόλου τυχαίο.

Δεν αρκεί να καταγγέλλουμε τις δολοφονίες. Η γυναίκα πρέπει να παλέψει ενάντια στο σύστημα που γεννά τους δολοφόνους της για να τις σταματήσει. Απαιτεί οργανωμένο αγώνα και συλλογική δράση, συμμετοχή στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες και ιδεολογική πάλη.

                                                 Να τιμωρηθούν οι δολοφόνοι των γυναικών

Περίθαλψη και ασφάλεια για τις κακοποιημένες γυναίκες.

Ίση αμοιβή στην εργασία για ίση εργασία

Παλεύουμε ενάντια στα πολεμικά σφαγεία που στήνουν οι ιμπεριαλιστές

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΞΑΝΘΗ | Εκδήλωση για το γυναικείο ζήτημα στη Ρωγμή (8/3)

0

 

"Γυναικείες φωνές στους δρόμους της χειραφέτησης τους"

Κυριακή 8/3 στις 19:00

Ρωγμή 

αριστερός χώρος σκέψης και δράσης

(Μιχ. Βόγδου 20, 4ος όροφος)

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ

ΧΑΝΙΑ | Προβολή ταινίας με αφορμή την 8 Μάρτη και τους αγώνες των γυναικών - Σάββατο 7/3, 18:30, Εργατικό Κέντρο

0

8 Μάρτη 1857: εργάτριες στην κλωστουφαντουργία της Νέας Υόρκης βγαίνουν στο δρόμο, διεκδικώντας ανθρώπινους όρους εργασίας. Στις αρχές του 20ου αιώνα κατοχυρώνεται η 8η Μάρτη ως παγκόσμια μέρα της γυναίκας, ως ημέρα μνήμης των αγώνων των γυναικών για δικαιώματα. Η επικράτηση της Οκτωβριανής Επανάστασης το 1917 οδήγησε στην κατοχύρωση μιας σειράς δικαιωμάτων συνολικά για το εργατικό κίνημα, άντρες και γυναίκες, με τη γυναίκα να κατακτά σε σημαντικό βαθμό "το άλλο μισό του ουρανού".

Ενάμιση και πλέον αιώνα αργότερα, η θέση της γυναίκας διαρκώς χειροτερεύει. Η βαρβαρότητα του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος επελαύνει σαν οδοστρωτήρας, αλέθοντας στον μύλο των ανταγωνισμών άλλη μια χώρα, το Ιράν. Οι μεγαλύτεροι φονιάδες των λαών, ΗΠΑ, μαζί με το σιωνιστικό μαντρόσκυλό τους, Ισραήλ, αιματοκυλούν τον Ιρανικό λαό και έχουν ανάψει τη φωτιά του πολέμου σε όλη την Μέση Ανατολή. Οι πόλεμοι των ιμπεριαλιστών, η προσφυγιά και η μετανάστευση. Η αντεργατική πολιτική, οι χαμηλότεροι μισθοί, η ημι-απασχόληση, η ανεργία, οι απολύσεις, έχουν ως πρώτο θύμα τις γυναίκες. Ενω, ταυτόχρονα, η αντιλαϊκη πολιτική συνολικά οδηγεί τη γυναίκα πίσω στο σπίτι, έξω απο την παραγωγή, για να αναθρέψει τα παιδιά της καθώς δεν υπάρχουν ούτε δομές, ούτε μέτρα ενίσχυσης. 

Η βία του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων ειναι αυτή που γεννά τη βία απέναντι στις γυναίκες. Οι συστημικές και ρεφορμιστικές αντιλήψεις που βλέπουν τον εχθρό στο άλλο φύλο και στην πατριαρχία, αφαιρούν την ταξική διάσταση του γυναικείου ζητήματος, είναι ακίνδυνες για το σύστημα και εν τέλει το αθωώνουν για τις εγκληματικές πολιτικές του.  

Με αφορμή την 8η Μάρτη και τους αγώνες των γυναικών για δικαιώματα, η Πρωτοβουλία Αντίστασης θα προβάλει την ταινία "Νόρμα Ρέι". 

 

Η «Νόρμα Ρέι» είναι μια ταινία βασισμένη στη ζωή της εργάτριας Κρίσταλ Λι Σάτον και στον δεκάχρονο αγώνα της προκειμένου να καλυτερέψει τις άθλιες συνθήκες οι οποίες επικρατούσαν στο βαμβακουργείο στο οποίο εργαζόταν, ιδρύοντας ένα εργατικό συνδικάτο. 

Η ταινία αποτελεί σύμβολο διεκδίκησης δικαιωμάτων. Δείχνει με αριστουργηματικό τρόπο την πολιτική συνειδητοποίηση μίας εργάτριας στον αμερικάνικο νότο, η οποία συγκρούετα με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της, στην προσπάθεια της να οργανώσει τους συναδέλφους της σε σωματείο.

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ   ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ

ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ