Στο φόντο της άγριας εποχής που ζούμε, βρίσκεται η γενικευμένη κρίση του καπιταλιστικού-ιμπεριαλιστικού συστήματος, που παράγεται από τη σύμπλεξη της οικονομικής κρίσης με την παρόξυνση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για το ξαναμοίρασμα του κόσμου, για την παγκόσμια ηγεμονία/κυριαρχία.
Στη βάση αυτή το κεφάλαιο κλιμακώνει την επίθεσή του στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης και των λαών, επιδιώκοντας να πάρει την ιστορική ρεβάνς από τις δυνάμεις της εργασίας.
Στη βάση αυτή, επίσης, έχουμε εισέλθει ανεπιστρεπτί σε μια περίοδο προετοιμασίας των όρων ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου, σε μια αιματηρή κούρσα στην οποία ηγούνται οι ιμπεριαλιστές της γεωστρατηγικής τριάδας, οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα, με τις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δεύτερης γραμμής και τα εξαρτημένα κράτη να ακολουθούν.
Η πρόσφατη τυχοδιωκτική πολεμική επιδρομή των ΗΠΑ/Ισραήλ στο Ιράν, που στέφθηκε από αποτυχία για τους βασικούς στόχους του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και ανέδειξε με νέους όρους τη σχετική του αποδυνάμωση έναντι ανταγωνιστών και συμμάχων, δεν ήταν παρά ένα στιγμιότυπο αυτής της κούρσας, της οποίας το βασικό πεδίο, ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία, εξακολουθεί να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Καλούμαστε, λοιπόν, να αναμετρηθούμε με τις προκλήσεις αυτής της εποχής, γεμάτης αντιθέσεις και αδιέξοδα από τα οποία σπαράσσεται το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα. Που σημαδεύεται από την ήττα του κομμουνιστικού κινήματος που συντελέστηκε τον προηγούμενο αιώνα, δεδομένο που δεν επιτρέπει στην πάλη των λαών να φτάσει στο επίπεδο που απαιτούν οι συνθήκες.
Μπροστά στον προβληματισμό και τον διάλογο που αναπτύσσονται στη συνδιάσκεψή σας, θα θέλαμε να καταθέσουμε ορισμένα σημεία που θεωρούμε κρίσιμα:
1. Η επίπονη και μακρά διαδικασία συγκρότησης της εργατικής τάξης ως τάξης για τον εαυτό της -μια διαδικασία σε διαλεκτική σχέση με την ανασύσταση του κομμουνιστικού κινήματος- δεν μπορεί να παρακαμφθεί. Δεν οδήγησαν πουθενά τα άπειρα πολιτικά σχέδια που παράχθηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα στη λογική του κόλπου, της ευφυούς σύλληψης που είναι αυτό που υποτίθεται πως λείπει από το κίνημα για να μπορέσει να αναστρέψει τον αρνητικό συσχετισμό.
2. Η περίοδος της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ οδήγησε σε μια προδιαγεγραμμένη χρεοκοπία της κυβερνώσας αριστεράς και της λογικής διαχείρισης του καπιταλισμού. Το ζητούμενο για τις επαναστατικές και ριζοσπαστικές δυνάμεις δεν είναι η αναζήτηση της «χαμένης ρήξης», το να αναρωτιούνται διαρκώς «πώς θα τα έκαναν καλύτερα», αλλά το οριστικό ξεκαθάρισμα με τις απόψεις του ρεφορμισμού και της ταξικής συνεργασίας, του ουδέτερου κράτους- πεδίου ταξικής πάλης, του οποίου δήθεν μπορούμε σταδιακά να καταλαμβάνουμε κομμάτια.
3. Το υπ’ αριθμόν ένα ζήτημα που διαχωρίζει την επαναστατική από τη ρεφορμιστική γραμμή ήταν και παραμένει το ζήτημα του κράτους. Καμία διαδικασία μετάβασης σε νέες κοινωνικές σχέσεις δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να λυθεί το ζήτημα της επαναστατικής κατάληψης της πολιτικής εξουσίας από την εργατική τάξη και τους συμμάχους της και του τσακίσματος του αστικού κράτους.
4. Η άρνηση αυτής της αλήθειας βρίσκεται στον πυρήνα της αντίληψης του μεταβατικού προγράμματος. Στη βάση αυτή, το κορυφαίο ζήτημα της αναμέτρησης με τον ιμπεριαλισμό τεμαχίζεται, πότε προκρίνεται επιλεκτικά η ΕΕ και πότε το ΝΑΤΟ ή «ολίγη» αποδέσμευση από αυτά, ανάγεται στη μια ή την άλλη μορφή διαχείρισης και προσπερνιέται ο στρατηγικός στόχος του κινήματος σε μια εξαρτημένη χώρα, δηλαδή της επαναστατικής ανατροπής της ιμπεριαλιστικής επικυριαρχίας.
5. Αυτό που απαιτεί η εποχή είναι μικρούς και μεγάλους αγώνες, αντιστάσεις και διεκδικήσεις για την προώθηση της συγκρότησης των εργατικών-λαϊκών δυνάμεων σε πολιτικό-ιδεολογικό-οργανωτικό επίπεδο. Αυτή είναι και η μοναδική «γέφυρα» προς το μέλλον. Ο σχεδιασμός μοντέλων διακυβέρνησης, με προτάσεις για τη διαχείριση των διαφόρων τομέων της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, η αναζήτηση συνεταιριστικών πειραματισμών στο έδαφος της καπιταλιστικής και ιμπεριαλιστικής κυριαρχίας, δεν προσέφεραν ποτέ τίποτα στο κίνημα από την εποχή του Προυντόν μέχρι και τις μέρες μας.
6. Η κοινή δράση και ο συντονισμός των δυνάμεων μας μπορεί να μη φαντάζει τόσο μεγαλεπήβολος όσο τα αμέτρητα εκλογικά μέτωπα και αναρίθμητες συγκολλήσεις των τελευταίων χρόνων. Αποτελεί όμως βασικό δρόμο για να παραχθούν πολιτικά γεγονότα, για να πολλαπλασιαστούν στο πεδίο της πάλης οι διαθέσιμες δυνάμεις.
Με αυτές τις σκέψεις, σας ευχόμαστε καλή επιτυχία στις εργασίες της συνδιάσκεψής σας.
.jpg){kind=small}
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου