Συντρόφισσες και σύντροφοι,
Ζούμε στην εποχή του ιμπεριαλισμού –του ανώτατου σταδίου του καπιταλισμού– ο οποίος μάλιστα βρίσκεται σε βαθιά και δομική κρίση, σε μια περίοδο που όλοι οι ανταγωνισμοί έχουν παροξυνθεί και το ενδεχόμενο μιας γενικευμένης σύγκρουσης δεν είναι σενάριο δυστοπικής ταινίας φαντασίας, αλλά η αναπόφευκτη κατάληξη μια πορείας για την οποία οι ιμπεριαλιστές ήδη προετοιμάζονται πολιτικά και στρατιωτικά.
Οι διεθνείς εξελίξεις, από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή και τη Λατινική Αμερική, αναδεικνύουν την επικινδυνότητα της κατάστασης.
Στο επίκεντρο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού παραμένει ο άδικος πόλεμος στην Ουκρανία, με εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς, που μαίνεται με αμείωτη ένταση για πάνω από 4 χρόνια. Ένας πόλεμος που φέρνει το πεδίο σύγκρουσης στην ευρωπαϊκή ήπειρο (το πεδίο των δύο παγκοσμίων πολέμων), εμπλέκοντας άμεσα τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, Ρωσίας και Ευρώπης. Ένας πόλεμος που παράγει, τροφοδοτεί και οξύνει εντάσεις και εξελίξεις σε όλο τον πλανήτη.
Στις εξελίξεις αυτές περιλαμβάνεται και η φωτιά που έχουν βάλει στη Μέση Ανατολή οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και το μαντρόσκυλό τους, το σιωνιστικό Ισραήλ. Οι εξελίξεις στο Ιράν (με τους βομβαρδισμούς να συνεχίζονται και το “μνημόνιο κατανόησης” να κινδυνεύει να τιναχτεί στον αέρα) δείχνουν ότι οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ –παρά τη μέχρι τώρα αποτυχία τους– δεν θα παραιτηθούν από την επιδίωξή τους να περάσει το Ιράν υπό τον έλεγχό τους και να κοπεί κάθε σχέση του με Ρωσία και Κίνα. Η συνεχιζόμενη γενοκτονία του αδούλωτου Παλαιστινιακού λαού από το κράτος-δολοφόνο του Ισραήλ, το οποίο στηρίζεται και καθοδηγείται από τους ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ, και η ασταμάτητη σφαγή του λαού του Λιβάνου, δείχνει τη βαρβαρότητα του σημερινού σάπιου ιμπεριαλιστικού-καπιταλιστικού συστήματος.
Είναι φανερό πως το επιτελείο του Τραμπ και συνολικά ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, όχι μόνο δεν πρόκειται να κινηθεί σε κάποια κατεύθυνση εσωστρέφειας, αλλά θα εντείνει την αντιπαράθεση με την ιμπεριαλιστική Ρωσία και την πορεία ανάκαμψης του Κινέζικου σοσιαλιμπεριαλισμού. Θα επιχειρήσει να αντιμετωπίσει την αναντιστοιχία του στόχου του για παγκόσμια ηγεμονία και των μέσων που διαθέτει. Αυτή η διαπάλη μεταξύ των βασικών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας) είναι που σπρώχνει στη στρατιωτικοποίηση των οικονομιών και των κοινωνιών, στη φασιστικοποίηση και στην προετοιμασία των όρων ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου.
Σε αυτή τη –δύσκολη για τους λαούς και το προλεταριάτο– περίοδο, πρέπει να έχουμε ξεκάθαρο ότι η πάλη ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό είναι υπόθεση των εργατικών-λαϊκών μαζών και μόνο αυτών. Αυτό είναι ένα βασικό συμπέρασμα που βγαίνει από την ιστορική πορεία της ταξικής πάλης και της πάλης των λαών. Αυτό το συμπέρασμα πρέπει να υπερασπιστούμε αλλά και να αναδείξουμε στην πάλη των λαών μας. Γιατί η ήττα και η παλινόρθωση του καπιταλισμού έχουν δημιουργήσει στην πολιτική και ιδεολογική αποσυγκρότηση των μαζών και του κομμουνιστικού κινήματος παγκόσμια. Αυτή η αποσυγκρότηση είναι που έχει δώσει χώρο σε ρεφορμιστικές και αντεπαναστατικές απόψεις, που βλέπουν το μέλλον των λαών πλάι-πλάι με τους ιμπεριαλιστές φονιάδες, που δεν μπορούν να αναγνωρίσουν καμιά αρμοδιότητα στο κίνημα της εργατικής τάξης για επανάσταση και χειραφέτηση, αν δεν της τη δίνουν οι εκμεταλλευτές της. Οι λαοί δεν έχουν ανάγκη από προστάτες!
Αυτή η αποσυγκρότηση παράγει σήμερα αντιλήψεις που θέλουν να ακουμπήσουν την ελπίδα των λαών στον Ρώσικο ιμπεριαλισμό, σε αντιδραστικά καθεστώτα της Ανατολής και σε οποιονδήποτε άλλο εκτός από τους ίδιους τους λαούς και την –ανεξάρτητη από το σύστημα της εκμετάλλευσης– πάλη τους. Αυτή η αντίληψη είναι που οδηγεί το προλεταριάτο και τους λαούς να θεωρούν πως, τελικά, έχουν ανάγκη από προστάτες και δεν μπορούν να οικοδομήσουν τη δικιά τους κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.
Ο καπιταλισμός-ιμπεριαλισμός όχι μόνο αποδεικνύει καθημερινά την αδυναμία του να δώσει διέξοδο στους λαούς και στην εργατική τάξη, αλλά δημιουργεί νέα, πιο αναβαθμισμένα αδιέξοδα. Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση θεωρούμε πως σήμερα είναι –περισσότερο από ποτέ– αναγκαίο ένα Μέτωπο Πάλης των Λαών ενάντια στον πόλεμο και τον ιμπεριαλισμό. Ένα πλατύ και οργανωμένο μέτωπο, με επίκεντρο τους λαούς και την εργατική τάξη, οι οποίοι είναι οι μόνοι ικανοί να χαράξουν αντίστροφη πορεία από αυτήν του ολοκληρωτικού πολέμου και του πυρηνικού ολέθρου που ετοιμάζουν το κεφάλαιο και ο ιμπεριαλισμός. Η καπιταλιστική-ιμπεριαλιστική κυριαρχία δεν είναι νομοτέλεια, δεν είναι ακλόνητη. Ας πάρουμε παράδειγμα από την πάλη του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού που –παρά την υπεροπλία των αντιπάλων του– επιμένει να αντιστέκεται με το όπλο στο χέρι. Που επιμένει να παλεύει για ένα ενιαίο κράτος από τη θάλασσα μέχρι τον ποταμό και την καταστροφή του ναζιστικού-σιωνιστικού μορφώματος του Ισραήλ, παρά την ξεπουλημένη και ξοφλημένη γραμμή για δύο κράτη στην περιοχή, πίσω από την οποία σέρνεται μεγάλο μέρος της αριστεράς. Γιατί καταλαβαίνει ότι η γραμμή των δύο κρατών, που προώθησαν οι ιμπεριαλιστές, όχι μόνο είναι ανεδαφική αλλά και έκφραση υποταγής των λαών.
Με την ίδια λογική πιστεύουμε πως πρέπει να οικοδομηθεί το κίνημα στον τόπο μας αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και των Βαλκανίων. Είναι ζητούμενο η αυτόνομη πορεία του κινήματος του λαού μας και της εργατικής τάξης. Δεν διαλέγουμε ανάμεσα στις διάφορες εκδοχές του συστήματος. Παλεύουμε ενάντια στις εκλογικές αυταπάτες και τις αυταπάτες για μια άλλη διακυβέρνηση. Σήμερα αυτό που έχει ανάγκη ο λαός είναι να καταλάβει ότι η δύναμη βρίσκεται στον μαζικό αγώνα και στην οργανωμένη πάλη του, και όχι στις εκλογές. Ότι η μόνη αλλαγή θα έρθει μέσα από τη σύγκρουση με την εξαρτημένη ντόπια άρχουσα τάξη που υπακούει στις εντολές των ιμπεριαλιστικών αφεντικών της (ΗΠΑ και ΕΕ) και έχει μετατρέψει τη χώρα σε ορμητήριο για τα πολεμικά τους σχέδια.
Αυτή η γραμμή, της σύγκρουσης με τον ιμπεριαλισμό και τα ντόπια τσιράκια του, είναι η γραμμή που μπορεί να ενώσει και τους λαούς των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου ενάντια στο μίσος και τον εθνικισμό που σπέρνουν οι αστικές τάξεις. Η γραμμή της φιλίας, της αλληλεγγύης και του κοινού αγώνα των λαών ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, μπορεί να σφυρηλατήσει τη διεθνιστική αλληλεγγύη και την οργανωμένη αντιπαράθεση με το σύστημα της εκμετάλλευσης.
Σε αυτή την κατεύθυνση, τον Φεβρουάριο του 2025 διοργανώσαμε στην Αθήνα τη Διεθνιστική Αντιπολεμική Αντιιμπεριαλιστική Συνάντηση, η οποία κατέληξε και στη δημιουργία του iabulletin.org (Διεθνές Αντιιμπεριαλιστικό Δελτίο). Για να υπάρχει μόνιμος και ανοικτός δίαυλος επικοινωνίας, ενημέρωσης και ανταλλαγής εκτιμήσεων μεταξύ των οργανώσεων αυτών σχετικά με το ζήτημα του πολέμου. Για να ενημερώνει για τις όποιες πρωτοβουλίες αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού συντονισμού υπάρχουν, αλλά και για να λειτουργεί ως χώρος επικοινωνίας και με όποιες άλλες αγωνιστικές, αντιιμπεριαλιστικές, επαναστατικές οργανώσεις και συλλογικότητες. Σε αυτήν την κατεύθυνση θα θέλαμε, από αυτό το βήμα, να καλέσουμε όποια οργάνωση θέλει να συμμετάσχει στον διάλογο που υπάρχει και να συνεισφέρει με κείμενα και τοποθετήσεις. Πιστεύουμε ότι οι προβληματισμοί και οι απόψεις που θα ακουστούν και σήμερα, σε αυτή τη διαδικασία, μπορούν να συμβάλουν και πρέπει να αναπτυχθούν και να επιχειρηματολογηθούν για να γίνουν κατανοητές οι θέσεις των οργανώσεων και οι κατευθύνσεις της πάλης. Αυτή η διαδικασία είναι σημαντική και αναγκαία.
Τους θερμούς μας χαιρετισμούς στις διαδικασίες σας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου